DÍA 3
Adam,
estou na porta do colexio.
Se cadra teño que entrar na túa clase, vale?
Non te vou molestar.
Puidemos mandar vir algún dos novos. Sábelo, non?
- Ola. - Señora Fenumore?
- Si. - Inspector Bascombe.
- Moitas grazas. - Sarxento Frank. Encantada.
Moitas grazas por vir.
Retomamos hoxe as clases, así que estarán algo alterados.
Xa. Non viriamos se non fose importante.
- Pois graciñas. - Imos?
Rexístroos e acompáñoos.
Ola.
Tommy!
- Tes un momento? - Ata logo.
A poli está aquí.
Madía leva.
- Están por todas partes. - Non me gusta.
Xa, nin a min.
Soubeches del?
Todos falan del. Eu escribinlle.
Si.
Non me contestou. A ti?
É normal. Non poderá ter o teléfono.
Cres que é certo?
- Si. - Cres que o fixo Jamie?
- Si. - Foron á túa casa?
- Si. - Preguntáronche polo coitelo?
- Si. - Que lles dixeches?
Meu pai di que non fale contigo do tema.
- Anoxouse? - Home, claro. Teus pais non?
Non… Non me dixeron nada.
- Eu non quero problemas. - Non os vas ter.
- Tampouco quero que os teña Jamie. - Xa.
Pero xa os ten.
Pailaroco.
Adam,
estou na porta do colexio.
Se cadra teño que entrar na túa clase, vale?
Non te vou molestar.
Adam.
- Dáme 1,20 libras. - Fredo.
- Dáme 1,20. - Non teño nada.
- Que me deas 1,20. - Fredo, déixao en paz.
- Preciso 1,20 libras. - Non, tes bolsa de comedor.
Catorce pais, viñeron 14 pais. "A escola é segura?"
Mimá. Que lles dixeches?
Que o asunto nin sequera tivo lugar no colexio.
E pedían gardas de seguridade e detectores de metais.
Mia Taylor suxeriu unha aula para procesar o dó.
Agora somos gardas e asistentes sociais? Estupendo.
Preocúpame como afectará aos alumnos. É moi forte.
- Pois estate pendente deles, si? - Vale.
Grazas.
A camisa por dentro.
- Ti tamén, Sean. Veña. - Perdón.
Que máis lle ten? Manda carallo.
Vamos xunta os rapaces.
- E se lle imos dar unhas hostias a Jamie? - Para que, macho?
- Coámonos na comisaría e… - Como te vas coar?
- Cala, ho. - Veñen da rúa Heywood?
Si.
Entrade!
Ola, Jade.
Impórtache acompañarnos ao despacho?
Paréceche?
Grazas. Graciñas.
Senta.
Grazas, rula. Senten.
- Senta ti nesa. - Vale.
- Tome. - Grazas.
Non hai de que. Listo.
Grazas.
- Ola, Jade. - Ola.
Que tal?
Mira, eu son o inspector Bascombe e ela é a sarxento Frank.
E ela é a señora Fenumore. Traballa no colexio.
Será a supervisora por parte do colexio
e axudarache no que queiras ou precises.
Son profesora de primaria, Jade. Vale?
Jade, agradecémosche moitísimo que accedas a falar con nós.
Accedín?
Se me sacaron do recreo.
Xa. Tentamos localizarte na casa,
pero túa nai non sabía a que hora volvías.
- Mira, se non che importa, queriamos… - Non me importa.
Dirixo a investigación do caso de Katie.
Toma a miña tarxeta.
Por diante está o teléfono da comisaría e, por detrás, o número do caso.
Así podes consultar como avanza o caso de Katie.
- Queda con ela. - Anda.
É algo rechamangueira, non?
Ben.
Mira, o que che podemos contar é que detivemos un sospeitoso.
Xa, Jamie.
Pero precisamos máis información.
Tanto da arma do crime, que aínda non temos,
como de por que o sospeitoso fixo o que fixo.
Jade, eras moi amiga de Katie, non si?
A súa mellor amiga.
Pregunte por aí.
Que nos contas dela?
O seu fillo non estuda aquí?
Si.
Adam, verdade?
- Si. - Pois el é feo.
Non ten os seus pómulos.
- Iso non ten… - Que me conta vostede del?
Miren.
O único que deben saber é que está morta
e non é xusto. Apuñalárona.
Era a mellor persoa que coñecín. Punto.
Jade,
Katie era feliz?
- Non se matou ela! - Que relación tiña cos rapaces?
Con Jamie? Non o tocaría nin cun pau.
- De verdade? - Si.
Interesante. Entón, non lle gustaba?
Polos seus comentarios no Instagram, semellaban amigos.
- Quérenlle botar a culpa a ela? - Non.
Está gravado. Sabémolo.
Que fan comigo? Encerren o rapaz que a matou.
- Non che pedimos que fales mal de… - Si!
- É o que pretenden! - Non, Jade.
- Podo marchar? - Compórtate.
Hoxe non me dá a gana. Pódome ir, dona Primaria?
Señora Fenumore, non pasa nada. Podes marchar, Jade. Grazas.
Putos inútiles. E son os mellores da policía?
Jade…
Perdoen. Está moi desgustada.
- Seguimos? - Si?
- Si, veña.
- Vale. - Síntoo moito.
Tranquila.
Empezaremos cos de 1º G.
- A clase de Jamie. - Xa.
Xa falaron con algúns. Con Ryan e Tommy, non?
Hai alguén que non saiba os detalles do caso?
Coido que todos saben máis do que vostedes cren.
Xa, pois non deberían. Tanto ten. Vamos.
Rapaces! Quietos! Sentade!
Ei! Sentade todos!
James. Móbiles fóra, veña!
- E o Sr. Malik? - Non chegou. Non o delate.
- En fin, este é o inspector Bascombe. - Ola.
Ten que falarvos dunha cousa.
A ver, rapaces, como moitos xa saberedes…
Ai, perdón. Era sarxento Frank?
- Frank, si. Tranquila. - Desculpe.
Tranquila. Como moitos saberedes,
antonte tivo lugar un tráxico incidente.
Ten que ver coa morte dunha compañeira vosa.
- Matouna Jamie? - Atende.
Hostias, foi el!
- Non xures, por favor. Para. - Acougade. Detivemos unha persoa.
Pero estamos aquí porque aínda non atopamos a arma do crime.
Sei que soa grave e dá medo,
pero se cadra podedes aportarnos información.
Pedímosvos que veñades falar con nós se o precisades, vale?
- É certo o do vídeo? - Cala.
Respecto a outras situacións ou datos relacionados co caso,
tamén nolos podedes…
Señor Malik, protexémolo.
Desculpade a tardanza. Son da policía?
"Son da policía?" Esmendréllome con vostede!
Señor Malik.
Voulle dar a miña tarxeta ao señor Malik. Ten o número da comisaría.
Se queredes falar ou tedes información, dicídello para que nos avise.
- Grazas. Veña. - Grazas.
Graciñas. Imos seguir coa película. A ver…
Marie, saca o boli.
Non teño, profe.
Podemos falar, señor Malik?
Por que olen así as escolas?
É unha mestura de vómito, repolo e masturbación. Que noxo.
Si, xa.
Seguro que atoparemos aquí o coitelo?
Se cadra chega co que temos.
Pero se non atopamos o coitelo, ten unha baza coa que xogar, non?
Sábelo ben. E na cámara vese pasando diante da escola.
- Está escuro, pero… - Xa o sei.
E non teño móbil.
Sei que cómpre un móbil.
A verdade é que non entendo por que Jade estaba tan anoxada.
Está mal, meu. Estarán todos igual.
Xa, se o entendo, pero tal como falaba, semellaba que Katie odiaba a Jamie.
Teñen que desculpar. O señor Malik é novato.
- Non pasa nada. Grazas. - Seguimos?
- Si. - Non me fai graza.
Mandei unha nota a todos para avisar de que viñan.
Queredes ir á aula de illamento? Porque non me custa nada mandarvos alí.
Non se poden usar os móbiles.
Os profesores tamén están afectados, como poden ver.
Todo o mundo está fatal.
Deille clase a Katie en 4º.
Era listísima.
Era unha nena moi xeitosiña.
Iso si, era bastante falangueira,
pero estaba convencida de que chegaría lonxe.
Xa, é un golpe duro para todos, non?
Si. Rómpeche o corazón.
Vale, por aquí. Seguimos.
Ola.
- Nin idea. - Boas.
Non, o caso é…
Escoita, estate atenta aos cativos que se comporten de xeito estraño.
- Así falamos con eles despois. - Si.
Ben.
Por certo, pódolles facilitar os nomes e enderezos que queiran.
Ben, señora Fenumore. Sería de moita axuda.
- É o que quero, axudar. - Lévanos a 3º G?
Claro. Están co profesor Curtis.
Estupenda pregunta, Andrew.
- Oe! - Que me deas…!
Vale xa! Non quero oír un chío! Deixa o boli.
- Hostias. - Quietos e atentos ao vídeo.
Ola, señor Curtis. Podemos pasar?
- A policía quere falar cos nenos. - Ola.
Que tal?
- Sarxento Frank. - Ola.
- Todo ben? - Si. Queremos falar un momento con eles.
Son o inspector Bascombe e a sarxento Frank,
da comisaría da rúa Heywood.
Quérenvos falar do de Katie.
Veñen porque lles importa o colexio.
Como moitos sabedes, o inspector Bascombe é o pai de Adam.
Adam.
Veña, abonda.
Para, Fredo. Que pares!
Falamos despois da clase. Perdoe, é inadmisible.
- Acougue. - Un pouco de respecto.
Rapaces, non vos quero entreter, vale?
Xa sabedes que se cometeu un crime horrible na vila antonte á noite.
Só queremos comprender que…
Non me amoles. Síntoo moito.
- Veña, todos en fila. - Síntoo moitísimo.
Hai que sacar os nenos.
Tedes que saír en fila.
Saíde todos en fila.
- Serán terroristas? - Non, que van ser!
Non corrades! En fila.
Veña, dereitiños ás canchas de tenis. Non paredes.
Non recollades as cousas. Baixade directos.
Grazas.
Será unha falsa alarma.
Aínda que botaron fogos artificiais na aula de informática o ano pasado.
Incendiouse.
- Estaban a unha libra en Crowthers. - Vaia.
Non tiveron a mellor idea. Pero démolo extinguido. Menos mal.
Viñeron? Sei que veu a policía.
- Nós non. - Pois axudáronnos moito.
Vale, imos ás canchas de tenis. Por aquí.
- Bulide! - Grazas.
Bulide!
- Non paredes. - Seguide.
Moitas grazas.
Andando, veña!
- A onde imos? - Imos ás canchas de tenis.
Señor Malik, podemos falar?
Si.
- Lin os seus informes das notas. - Si.
Jamie é bo estudante, non?
- Está ben falalo aquí? - Si.
É por saber. Notou signos de infelicidade?
Eu só son o seu titor.
Tamén é mestre.
Si, pero dou Historia. Eu non o vexo. Non…
Non… Non lle sabería dicir.
Mire, estes cativos son imposibles. Que carallo lles fago?
Vamos, rapazas.
Os de 2º G, na vosa fila, veña!
Non me mareedes. Facede a fila.
Non saiades da fila!
- Todo ben? - Si.
Ryan!
Que fixeches?
Cabrón! Mataches a miña amiga!
A cona que te…!
- Cabrón! - Jade!
Matou a miña amiga!
- Non! - Puto psicópata! Sólteme!
- Cálmate. Déixao. - Sólteme!
Matouna ese psicópata do carallo! Puto asasino!
- Lévaa xunta a Bailey! - A ver, érguete.
Amodo. Así.
Vouno levar á enfermaría. Mancácheste?
Ryan, deches coa cabeza? A ver.
Zoscouche unha tía, cacha pelada!
Cala a boca.
Escoita, imos á enfermaría. Érguete amodiño.
Deulle unha tunda unha tipa!
Non o volvo repetir! Poñédevos en fila! Ti! Á túa fila!
Toby!
- Torciches o pé? - Vou repartir castigos coma caramelos!
Ás vosas filas! E gardade os móbiles.
- Rapazas, veña, ás vosas filas. - Vamos cos de 3º G.
Non. Imos falar con Ryan.
- Vamos con Ryan. - Vai á enfermaría.
Vale, pois imos alí. Sen problema.
- Vale. - Si?
- Esperemos que estea ben. - Veña!
É un caos total.
Movédevos, veña!
Grazas.
Veña, para as vosas clases. Vamos.
Andando.
En TikTok, dando tralla a un fulano. Con 13, gaño máis ca un soberano.
Garda o móbil e volve para á clase!
- Peche o peteiro! - Como dis?
Xesús.
Que non paredes. Subide, veña.
- Seguro que non hai un incendio? - Seguro. Veña.
Vamos, rapaces. Seguide.
Vamos. Graciñas.
- Volvede para as aulas. - Grazas.
- Rapidiño. - Arriba.
- Perdón. - Tranquila.
Sen empurrar.
Grazas.
Moi ben.
Para a clase. Moi ben.
Vale, xa estamos.
Ola, Carla. Podemos pasar? A policía quere falar con Ryan.
Si. Só unha cousiña.
A ver, mírame. Mira o meu nariz.
Vale, non vexo nada raro. Pero caíches de cabeza.
Desculpe, impórtalle que falemos con Ryan?
- Paréceche ben, Ryan? - Si.
- Vale. - Grazas. Como estás?
Vale, graciñas.
- Paréceche se sento? - Si.
- Xenial. - E eu, Ryan?
- Si. - Si?
Grazas.
Vaites.
Vaia loucura, eh?
- Si. - Igual se che pon o ollo morado.
- Xa. Esperemos que non. - Si.
En fin. Eu, máis ou menos aos teus anos,
batín contra unha marquesiña para que me saíse un negrón.
- Que? - Xa, unha toleada.
Eu que sei.
Debía ser máis novo ca ti. Tería nove anos ou así.
Funcionou?
Eu quería parecer un vaqueiro
e, ao final, acabei sen un dente e parecéndome a…
que sei eu. Pero manqueime.
É incrible a de tolerías que se nos ocorren de cativos, verdade?
- Pero vostede era dos populares. - Por que o dis?
Porque se nota.
Si, cando me dei desfeito do pelo afro.
Miña nai nunca me deixaba cortar o pelo.
Cando por fin me deixou e mo cortaron ben, cambiou o conto.
- Xa. - Impórtache a popularidade, Ryan?
- Claro. - Si?
- Si. - Cando falamos contigo…
- Seica tamén falaron con Tommy. - Si.
Seu pai non lle deixa dicirme nada.
Xa, non é exactamente así, pero…
Queres que chamemos un titor ou un avogado, Ryan?
- Non, grazas. - Vale.
Entón, ¿era…
moi popular?
- Si. - Coas tías e así?
Non tiña queixa.
Dubido que quedase sen dente.
Ai, non mo cres? Amósocho, mira. Ves este?
- Ai, si. - Si.
- Funda ou empaste? - Empaste.
Eu téñoos todos.
- Cepílloos moi ben. - Ben.
Non sei por que importan tanto, pero é así.
Si.
Mira, campión, imos…
Imos desentrañando os detalles desa noite, vale?
Pero hai tres cousas en que nos poderías axudar.
Xa. Carla, podo marchar xa?
- Estou ben. - Tes que quedar un anaquiño máis.
Vale.
Perdón, que dicía?
Mira… Queremos saber que pretendía Jamie.
- Xa. - E que o moti…
Enténdesme se digo "motivou"?
Si, e "pretendía".
Ben, perfecto. Pois que o motivou para…
Por que fixo o que fixo, sabes? Cremos que nos podes axudar.
Por exemplo, esa noite, estaba contento ou triste?
Non sei. Normal.
Vale, normal. De que falastes?
De nada. Estivemos por aí.
Esta pregunta parecerache unha parvada total, pero, a ver…
Jamie falábache dos seus sentimentos? De como se sentía?
Non.
- Non? - Non.
Podemos falar de Katie?
Eu non sei moito dela, así que…
E que dicía Jamie de Katie?
Eu…
non sabía nada do que ía facer.
Vale.
Dirías que Katie e Jamie eran amigos?
Non creo. Non.
Xa lle digo, eu apenas a coñecía.
Podo marchar xa? É que estou ben.
- Ryan. - Agarda.
Aínda non rematamos. Teño outra pregunta, e é moi importante.
Aínda non atopamos o coitelo que usou Jamie…
Xa, xenial, pero como non marche, vanme castigar.
- Non te van castigar. - Teño que volver.
Levaches un golpe na cabeza. Volve, anda. Ryan.
…un substantivo masculino, "está baixo a ventá", que é feminino.
- Bebe un pouco. - Non quero.
- Bailey. - Si?
- Xa avisamos a nai. - Grazas.
- En serio? - Túa nai ten que estar ao corrente.
Cabrearase por ter que saír do traballo.
Non me…
Que tal vos vai? Xa vos entendedes mellor?
Vai indo, si.
Xa che dixen que che era mellor non vir hoxe, rula.
E a onde ía ir?
Miña nai non me quere na casa se ela non está, e non vou andar…
Non vou andar…
polos sitios a onde ía Katie.
A ver, iría á súa casa.
- Se non viñese, iría alí. - Pois vai á súa casa.
Non.
Faime caso, vai. Seus pais aledaranse de verte.
Non tal. Xa lle digo eu que non.
Profe?
Dime.
Armeina?
Ai, Señor.
Senta.
Veña, senta, anda.
Xa sabes que a armaches.
Vai vir a policía á miña casa? Porque non sei se…
Non o sei. Depende do que decida Ryan.
- Se é un mocoso. - E por que lle arreaches?
Eu que sei!
Sei que o estás a pasar moi mal,
pero non sabes se Ryan tivo algo que ver co de Katie.
Fala comigo. Veña.
Era a miña mellor amiga.
Era a única á que, de verdade…
Era a única á que lle caía ben de verdade.
Xa non sei que facer.
Xa non sei que facer porque agora non me queda ninguén.
- Queda tal, claro que si. - Non.
- Si, cariño. Tes moita xente.
- Non. Dío por dicir. - Non. Pero…
Jade, sufriches unha perda tremenda, rula.
Buscarémosche alguén con quen falalo.
- Paso de psiquiatras. - Non.
- O carallo! - Non é psiquiatra.
- Non me amole! - Non podes volver para a clase.
- Sempre igual, hostia. - Ven, Jade, rula. Queda aquí.
- Jade, tes que quedar comigo. - Déixeme en paz.
Por favor!
Repetide comigo.
Jade, volve, rula. Anda.
Arabia Saudita e Paraguai.
Paraguai é o único distinto no reverso.
Arabia Saudita é igual por ambos os lados.
E que país non ten…?
Por insignificante que semelle, calquera información que teñades…
Correcto.
…viranos ben.
Veña, pois nada.
Grazas, rapaces.
As preguntas serán rápidas…
- Todo ben? - Grazas.
Si.
…e Cidade do Vaticano.
Ven.
- Estás ben? - Si.
Que fas fóra da clase?
Podemos falar?
A soas. Por favor.
Vale.
- Profesora. - Si?
Terán unha aula libre ou unha sala?
É para falar con Adam a soas.
- Pois… si. - Si?
- Por aquí. - Graciñas. Vamos.
Hai unha sala abaixo.
Vamos.
Válelles?
Pasa, veña.
Queres que entre ou…?
- Non, tranquila. - Está ben?
- Non teño nin idea. - Agardo fóra.
- Vale, si. - Non hai présa.
- Moitas grazas. - Vai todo ben?
Que foi? Estás ben?
É polo tío ese da túa clase? O tal Fredo?
Non.
- Que pasa? - Senta.
Adam, non me asustes. Que pasa?
É que…
Que…?
Dixeches que queres falar con xente
que che axude a comprendelo.
E ti pódesme axudar? Si? É o que me estás dicindo?
- Adam… - Quéreste ir.
- Non. - Ao ximnasio ou ao choio?
- Aí tes a porta. Marcha. - Estou aquí.
Tes algunha información? Sabes onde está o coitelo?
Contáronche algo? Porque teño cans policía,
axentes buscando nos sumidoiros e…
Papá.
Non avanzas porque non o pillas.
O que?
Non les ben o que fan, o que está a pasar.
De que falas?
Do Insta. Buscastes no Insta, non?
Si.
Vale. Entón viches…
Viches o que escribiu ela?
Si.
- A ver. - Semellan comentarios amables, non?
E non o son?
A dinamita. Que cres que significa?
Non o sei.
É unha pílula vermella estourando. A azul é que ves o mundo como…
Iso é de Matrix. Viches Matrix?
Que?
- Déixao. Sigue. - Que Matrix nin que…
Sigue.
A pílula vermella é "vexo a verdade". Así te encirran os da machoesfera.
Machoesfera?
Por iso pon o "100", pola regra 80/20.
Adam, escoita.
Vaime estoupar o cerebro. Non sei de que me falas. Explícate.
O 80 % das mulleres séntense atraídas polo 20 % dos homes.
Ás tías hai que enganalas. Sendo como es, non che fan caso.
O 80 % son inaccesibles ou…
Estalle chamando incel, papá.
Ten 13 anos. Como que célibe involuntario?
- Xa… - Quen non é célibe aos 13 anos?
Di que o será sempre. Iso din, incel.
"Vas ser virxe toda a vida", basicamente.
E todos os que premeron "gústame" danlle a razón.
Vale.
Entón, é…
É acoso escolar?
É un pouco raro, Ad, pero…
- Non me cres, papá. - Non estou dicindo iso.
A onde vas? Ei, para. Que fas?
Axudáchesme.
Eu non o sabía.
Só me custa crer que se deduza todo iso de dous símbolos.
Ti envías corazóns, non? A mamá?
- Se non sei que contestar. - De que cor?
- Vermellos. - "Amor".
Morado é "quente". Amarelo: "Gústasme. Gústoche?"
Rosa: "Gústasme, pero non para deitarnos."
Laranxa é "tranqui". Todo significa algo, papá.
Todo ten significado.
Pois… menos mal que a mamá só llos mando vermellos, eh?
Ben.
Pódoche ensinar outras 15 mensaxes que lle mandaron a Jamie.
Distintas emoticonas, pero din o mesmo.
A ver.
¿Estás dicindo…
que Katie era a cabeza do conto incel ese?
É iso? Metíase con Jamie. Si?
Non o sei, papá. Eu non os coñezo.
Lévolles dous cursos. É polo que vexo no seu Insta.
Vale.
Mira, non che podo contar o que fixo. Enténdelo, non si?
Todo sabemos o que fixo.
Pero crin que debías saber isto.
Dábame cousa verte andar a tombos.
Síntoo.
Non, ho.
Si que andaba a tombos, a verdade.
Oe…
A historia esa do Instagram tamén che pasa a ti?
- Non falamos de min. - Xa.
Pero pásache, fillo?
Nunca me chamas así.
Chámaslles "fillo" aos demais, non a min.
Xa. Perdoa.
Non.
Teño Insta, pero non subo nada.
- E estás ben? - Si, estou ben.
- Vale. Escoita. - Dime.
- Grazas, vale? - Vale.
- Agradézocho. - Xa.
Ben.
Mellor… volvo á clase antes de que remate.
Vale. Dálle.
Oe, grazas…
Sábenas todas.
Todo ben?
Si.
- Entendemos mal o do Instagram. - E logo?
Katie metíase con Jamie.
- Ai, non. - Era iso.
O tema incel. Xa sabes.
Si.
Pois eu non sei. Que é iso?
É o do celibato involuntario e as estupideces que solta Andrew Tate.
- Manda carallo. - Oínllelo aos rapaces.
Xa. Mire, señora Fenumore, moitas grazas.
- Xa pode marchar. - Grazas.
- Moitas grazas. Encantada. - Se queren, lévoos…
Queren que os leve a algún outro sitio?
Non, xa está. Moitas grazas.
Encantada de axudar. Estou no despacho, se precisan algo.
Pero quérolles dar as grazas.
Moitas grazas por todo.
- Grazas. - Non hai de que.
- Grazas. - Abur.
- Adeus. - Abur.
Manda carallo.
Si, manda moito carallo.
Sabes que che digo? Este sitio é un puto pesadelo.
- Quixeches vir ti, machiño. - Xa o sei, pero…
A ti paréceche que aquí aprenden algo?
É coma un puto curral.
Só lles poñen vídeos.
O Malik ese indo e vindo cando lle peta.
- E si cheira mal. - Fede de carallo. Coma todas as escolas.
Vamos parar aquí un momento.
A ver se nos aclaramos.
Home, tamén haberá profesores e alumnos bos.
- O meu colexio era parecido. - E como sobreviviches?
Grazas á profesora Benton, que era a puta hostia.
Daba Arte e Fotografía.
A min gustábame debuxar e esas cousas.
Que ben.
Os nenos só precisan algo que os faga sentirse realizados.
Queres ter fillos?
- Non me preguntaras iso na vida. - Xa, é que…
Non é a típica pregunta de traballo.
Pero si de amigos. E non.
Non quero.
- Eu tampouco quería. - Non?
Pero quéroo moitísimo.
Está ben?
Había moito que non falaba tanto comigo coma hoxe.
Pois será boa cousa, non?
Si, pero… Eu que sei…
Ás veces penso que ser pai non é o meu. Entendes?
Pois eu coñézote e sei que si pode ser o teu. Entendes?
Si.
A ver, mira…
- Falta o coitelo. - Xa.
Pero…
Mellor volvo á comisaría, non? Total, xa temos o que precisamos.
- Misha. - Que?
Non che chistou nada vir aquí, seino, pero que pasa?
Non é iso.
- Sabes o que non me gusta nada? - Dime.
Que o protagonista sempre é o delincuente.
"Un home viola unha muller."
Centramos todo o caso na mente de Jamie.
Non? O importante non é Katie, é Jamie.
Todos lembrarán a Jamie, non a ela.
Iso si me cabrea. Por iso me ferve o sangue.
Penso que te enganas. Estamos aquí por Katie.
Estamos aquí polos seus pais, para atopar respostas.
O noso traballo é comprender por que.
É imposible. Cres que podes comprendelo?
Hai a gravación. Sabemos o que fixo, pero non vas saber por que.
Co que levamos visto… Non vas saber por que.
Mish, mira. Volve para a comisaría.
- Vou volver falar con Ryan. - Xa o fixeches.
Xa o sei, pero hai algo que non di. Hai algo máis.
- Vés ou non? - Cago na cona.
- Señor Malik. - Non me fodas.
Dígame.
- Preciso falar con Ryan. - Profe, pare o vídeo.
- Era o mellor. - Agarda. Ryan.
- Ryan. - Veña.
- Hostia puta! - Ryan!
Ven aquí! Ryan!
Non corras.
Para, rapaz.
Ei!
Ryan! Para!
Ei! Ven aquí!
Ven aquí!
Ryan!
Non. Nin se che ocorra.
Merda.
Ei!
Ven aquí!
Merda!
Fóra!
Ryan!
Coidado cos coches!
Merda!
Ei.
A onde vas? Non corras.
Baixa de aí, hostia! Que carallo fas?
Ven aquí!
- Que che di o termo incel? - Que?
Incel. Katie chamoullo a Jamie. Que significa?
- De onde saca iso? - Metíase con el?
- Por que tanta teima comigo? - Que dis?
- Tommy! Fale con el! - Á merda Tommy!
El que ten que ver? Ti coñeces a Jamie!
- El tamén o coñece. - Non. Non coma ti.
Mira, vouche facer unha pregunta e quero que me digas a puta verdade.
- Entendido? - Vale. Si!
- Conseguícheslle ti o coitelo? - Non.
Ryan, non me tomes o pelo. Axudácheslle?
- Que non! - Ei!
Hai unha rapaza morta, cona! Entendes?
- Si. - Contesta a pregunta! Dimo!
Era…
O coitelo era meu.
- Quería que todo fose coma antes. - Merda.
- Crin que a ía asustar. - Onde está?
Non o sei.
- Onde cona está? - Non sei!
- Vas vir comigo. - Que?
- Acabouse. Estás detido. Para! - Sólteme!
Ryan Kowalska, quedas detido como presunto cómplice.
Non tes que dicir nada, pero prexudicaríate
non responder a algo que logo pretendas usar no xuízo.
O que digas pode ser usado como proba.
Sóltenme!
Por favor! Non quero ir!
Déixeme!
Manda carallo.
Sólteme!
Había anos que non corría tanto.
Déixenme!
Hostias.
- Encárgaste ti? Si? - Si.
Ti fíchao e avisa a quen corresponda, vale?
Si. Feito.
E, si, acusa formalmente a Jamie.
Sen ti?
Si. Xa temos todo o necesario. Paréceche?
Si.
Estás ben?
Si, estou ben.
Teño que amañar un asunto.
- Seguro que estás ben? - Si. Vémonos alí.
Veña, vémonos.
Foder.
Adam!
Estás ben?
- Que tal? Ven. - Non me leves. Collo o bus.
Non, non é por levarte. Ven, anda. Vamos.
Escoita…
Teño fame.
E tiña idea de…
coller unhas patacas e unha Coca-Cola. Apúntaste?
- Tes choio co caso. - Si, xa sei que teño choio.
Xa case rematamos. Non falta nada.
Teño algo de tempo e quero pasalo contigo.
Porque te quero.
Vale?
Si. Parece que me quere vir a fame.
Que ben. Grazas. Vamos. Monta no coche.
Pon a mochila detrás e pon o cinto, anda.
Que tal de clases? Que tiveches?
Mate, Química e Francés.
Français?
Falas ben francés?
Si.
A ver, di algo.
Je m'appelle. ¿Cómo está? Ça va bien.
S'il vous plaît?
Para xa. Abonda. Estás esnaquizando o idioma.
A onde imos polas patacas?
Ao chino de Chapel Hill.
Imos a un chino a por patacas?
Son brutais. Bótanlles sal e pementa, salsa barbacoa.
- E teñen unha hamburguesa con maionesa… - Vale. Xa poden estar boas.
Subtítulos: Marina do Albardeiro