7 MESES
CENTRO EDUCATIVO DE INTERNAMENTO STANDLING
VISITANTE: BRIONY ARISTON PSICÓLOGA CLÍNICA
Traballa aquí?
Son visitante.
Moi ben.
Ben. Veña por aquí.
Perdón polo atraso.
Non pasa nada. Xa a vin subir polas cámaras.
Estano baixando.
Seica participou nun incidente violento.
Como o sabe?
Notificáronmo.
- Viríame ben velo… - É relevante?
Para a súa avaliación?
Quero velo.
Vale. Poñerei en marcha o maquinón.
Está bastante tranquilo.
Non sei se é relevante.
Ou se o que penso e observo lle serve para a avaliación.
Imos alá.
- Foi pouca cousa. - Lin o informe.
- Cúlpanse un ao outro. - Si, xa o lin.
É a súa quinta visita?
Si.
Sabe que vai poñer no informe?
Non estaría aquí de sabelo.
É que o outro que veu só precisou tres visitas.
Non diga nada máis.
É importante que non saiba o que o outro psicólogo di, fai ou pensa.
Quero facer ben a avaliación, non facela axiña.
- Perdoe. Que idiota son. - Non… É que eu traballo así.
Vale, Jamie xa está alí. Acompáñoa.
Vou coller un chocolate na máquina.
Lémbrome.
Sóltame!
Non! Que me soltes!
Temos unha sala de tortura no soto.
Aprobada polo Goberno. É confidencial.
Que son?
Gústalle o chocolate con nubes.
Hoxe non anda con bromas. Nunca llas botara.
O de antes era Mark, creo.
O coitado está cheo de queimaduras.
Pero non sei que fixo para estar aquí.
Non é famoso coma o seu Jamie.
- Veña! Movede o cu! - Imos para aí.
Xa sabe onde estou.
- Todo ben? - Si.
- Ola, Jamie. - Ola.
- Se nos precisa, aquí estamos. - Si.
- Tamén vai por ti, Jamie. - Si.
Estamos pendentes, vale?
Chocolate.
Con nubes?
Unha morea.
Lémbraste. Grazas.
E deixeiche medio sándwich, por se tes fame.
De que é?
Queixo e cogombriños.
Non leva tomate?
O tomate e o cogombriño non pegan.
E leituga?
Como che ía facer iso?
Non leva máis ca queixo e cogombriños.
- Se non o queres, gárdoo. - Non, si que o quero.
Non me chistan moito os cogombriños, pero comereino.
- Fixéchelo ti? - Si.
- Fas sándwichs? - Que? Paréceche raro?
Non. Miña nai tamén os fai.
Ben, pois xa somos dúas.
Que rico.
Queima un tris.
Non me importa.
- Véxote mellor que a vez pasada. - Iso que quere dicir?
Que non estás tan pálido.
- Falas coma unha avoa. - Ai, si?
"Non estás tan pálido. Tan mal non estabas."
Que ben as arremedas.
Non.
Ves os teus avós acotío?
Ultimamente, non.
Refírome a antes disto.
Si, de cando en vez.
Os avós paternos. Miña nai non se leva cos seus pais.
Si, xa o falamos.
E como son os teus avós paternos?
Non sei. Coma el.
Iso que significa?
Que son algo maniáticos. "Non leva salsa? Éche boa mágoa!"
Ou: "Non vou cear sen un codelo, Amanda."
Un codelo?
De pan.
- Es unha pija, non? - Non, pero son doutro sitio.
E logo como pides un codelo de pan?
Pido pan.
Es unha pija.
O que ti digas, Jamie.
Como lle chamas a teu avó? Haslle chamar "avoíño".
- Non. - Fixo que si.
Chámolle "avu".
Que?
En serio?
Pois si.
- Xesús. Iso non o oíra nunca. - Non sei por que.
Se cadra díxome el que lle chamase así. Non che sei.
Mimá, es moi pija.
Non vas probar o sándwich?
Despois. É polos cogombriños.
Aborrézoos.
Aborrécelos?
- Armeina boa. - Pois si.
Vaites.
Falamos un chisco de ti?
Teu pai imítalle ao teu avó, non?
Si, non sei.
Só no xeito de falar ou tamén no de comportarse?
Como son teu pai e teu avó?
Son homes.
Vale. Sería axeitado usar o termo "masculinos"?
Usáchelo ti.
Ao escoitar "masculino", penso que arranxan cousas.
Que lles gusta crealas.
Gústanlles os deportes, gústalles ir ao bar.
Si.
Non ir ao bar, pero si.
Teu pai non vai de bares?
Non, a verdade.
Non tanto coma o "avu".
- Non ma vas perdoar, non? - Non.
Teu avó é máis de ir ao bar, non?
Non sei.
- Xa non o vexo tanto. - Cada canto o ves?
Cada dous domingos ou así.
Ás veces entre semana, se mamá e papá traballan,
pero adoita vir a avoa.
Nas vacacións véxoo máis.
- Fomos a Tenerife xuntos. - De vacacións?
Non, apañar plátanos.
- De vacacións, claro. - Vale.
Creo que é a primeira vez que me saen con semellante ocorrencia.
Outra cousa que me vén á cabeza ao oír o termo "masculino"
é o xeito en que os homes…
Todo por dicir que falas coma unha avoa.
Que?
Que che dixen que falas coma unha avoa
e agora non paras co da masculinidade.
Xa.
O primeiro día facías preguntas normais.
"Isto está ben, Jamie?", "Sabes se isto está mal?"
Hoxe só dis parvadas.
Non creo.
Pois si. O primeiro día era:
"Que unha cobaia coma as súas crías é normal ou non?"
E hoxe fálasme de pan.
- É curiosidade. - Son trucos.
Trucos? Trucos para que?
Meu pai é bo.
Vale?
Vale. Xa o sei.
O de falar del.
Non hai necesidade.
Vale, como queiras. Pero non tento enganarte.
- Agora anoxácheste comigo. - Non.
Podo ver as túas notas? O que escribiches sobre min?
- Vesme escribir? - Algo anotarás.
Si.
Déixasme velo? O que escribiches?
Claro que non.
- Os avogados din que traballas para nós. - Non tal.
Preguntéillelo a última vez que me dixeches iso.
Falas con eles?
Contratáronme, pero non traballo para ti.
Que lles dis?
- É un informe independente… - Que che din?
É un informe criminolóxico previo independente.
O xuíz lerao para entender como es
e ver se comprendes de que se te acusa.
Só quero falar contigo, Jamie, e que fales comigo.
Si, fíxenche preguntas directas, pero…
Abúrrote?
- Non. - Ben.
Creo que a ti, como a todo o mundo,
non se te pode coñecer só con preguntas directas.
A conversa anterior foi ben. Probamos de novo?
De que falaramos?
Dos teus amigos, da túa irmá, da túa nai…
- Non lembro falar deles. - Pois así foi.
De como te sentes, como vai Lisa, que pensa túa nai de ti.
- E agora queres falar do meu pai? - De moitas cousas.
Dígoche as preguntas que anotei para facerche hoxe, se queres.
Vale. Si.
Ben. Quería preguntarche pola pelexa que tiveches.
- Non foi nada. - Por que te pelexaches?
- Pegoume el primeiro. - Por que?
Porque discutiramos por algo. Tanto ten. Non se lle pode chamar pelexa.
- Non ten importancia? - Non.
Vale, seguimos.
- Agora mando eu ou que? - Pode ser.
Tamén teño anotado preguntarche que é para ti ser un home.
Queres ter pirola e collóns?
Interésame a túa opinión sobre ser home.
Eu que sei.
É un tema complexo, non?
E a liorta é demasiado sinxela.
Por iso me é máis útil ver a onde nos leva a conversa
e dirixila cara ao que pensas do teu pai e do teu avó, por exemplo.
A clase de homes que son.
No canto de dicir: "A ver, Jamie, que supón para ti ser home?"
"A ver, Jamie, que supón para ti ser home?"
Non é un truco.
Só estamos conversando.
Paréceche ben que falemos un pouco de teu pai?
Déixasme ver as notas? Que escribiches e como o escribiches?
Non.
Non mandas tanto.
A teu pai gústalle o seu choio?
Arranxa váteres. Ti que cres?
Traballa moito.
Moitas horas. Co que fai máis cartos é coas urxencias a deshora.
É simpático?
Ás veces.
Cariñoso?
- Non, que turbio. - Anóxase?
Supoño.
Anóxase moito?
Nunca me pegou.
Vale. Sigue.
Que siga que?
- Aí querías chegar? - Por que se anoxa?
Só digo que se cabrea. Coma todos.
Vale. Non pasa nada. Anóxase coma calquera.
A ver… unha vez esnaquizou o caseto nunha arroutada, pero…
nada máis.
Deuche medo?
Non, daquela fíxome bastante graza.
A Lisa tamén. Mamá mandounos para os cuartos.
Non é así normalmente.
Case nunca.
Que fai cando non traballa?
Parece que o queres analizar.
Non. Interésame como o ves ti.
É importante na túa vida. Puxéchelo de titor.
Si, porque non xulga a ninguén.
É boa persoa.
Está ben sabelo.
Que fai cando non traballa?
Gústanlle todos os deportes.
Miña nai sempre di que ata a petanca o entretería.
Verías unha partida con el?
Non, non é o meu.
Non che vai o deporte?
- Non. - Ningún?
A ver, non se me dan ben moitas cousas, pero si librarme de Educación Física.
E como o fas?
Dores de cabeza, de perna,
de barriga.
"Profe, maréome. Podo sentar?" Cousas así.
E a teu pai que lle parece?
El non…
El non o sabe.
Sabe que os deportes non son o meu e tal.
Antes ía… Antes levábame a fútbol.
Xogaba…
Xogaba partidos os sábados.
E…
animábame e todo, pero…
Pero, cando a cagaba, pois…
Torcía a cara.
Finxía non velo?
Pode ser. Ou…
se cadra non quería que o vise con cara…
de pena.
De pena?
Eu que sei.
Avergoñado.
Como te sentías ao velo avergoñado?
- Tiñas que dicir que non é certo. - Si?
Si.
Tiñas que dicir: "Non estaba avergoñado. Eran imaxinacións túas."
Ou cres que si? "Un non se avergoña dos fillos."
- Díxoche alguén iso? - É o que hai que dicir.
Iso non é mentir?
Non.
Non sei. Non me gusta mentir.
O meu tampouco eran os deportes.
Xa, pero dábanseche ben outras cousas, non?
Por que o cres?
Tes pinta de ser…
Es lista e tal.
Crías que se che daba ben algo?
Non. Pero tanto me tiña.
Debe ser duro sentirse así.
Non.
Pásalle á maioría da xente.
Cren que todo se lles dá mal?
Porque é certo.
Pásalle a túa irmá?
Non.
Lisa é lista.
E a teu pai?
Non o sei.
Pero a miña nai si.
Túa nai cre que o fai todo mal?
Fai ben os asados, pero…
Non sei, pregúntalle a ela.
- Xa os coñeces? - A túa familia?
- Si. - Falei con teu pai por teléfono.
- Si? - Si. Para a avaliación.
Como está?
Ben. Triste porque estás aquí. Non che podo dicir máis.
É que non está ben
que estea aquí.
Pódoche preguntar algo?
Abofé que si.
- Pódesme sacar de aquí? - Síntoo, aí non podo facer nada.
Por que non me levan a un cárcere normal?
- Non había sitio mellor. - É un manicomio.
- É un centro educativo. - Educativo?
Que se supón que nos ensinan?
Os outros pasan o día a berros.
Non paran de abanearse e berrarlle á tele.
Berran a serie enteira.
Hai un que tolea cun dos personaxes. É insoportable.
- É o mellor sitio. - Ryan está na casa ata o xuízo.
Non o acusan de algo tan grave.
Acusacións. Son só acusacións.
Se eu lle fixese mal, vale, pero non fun eu.
- Non o decidín eu. Era o mellor… - Trasladaranme para o xuízo?
Aínda non o decidiron.
Sabes onde vai ser? En Londres ou aquí?
Tes que sentar, Jamie. Se non sentas…
Non o sabes ou non mo queres dicir?
Aínda non se decidiu nada. Senta.
Non quero!
Pois teremos que deter a conversa.
- Igual é o que quero. - Si?
Vaia putada, non? Terías que volver outro día.
Jamie, como non sentes…
Que non me dá a puta gana de sentar!
Ti a min non me mandas sentar!
Ti non controlas o que…!
Mírame, cona!
Ti non controlas o que eu fago!
Méteo na puta chola!
Cago na hostia!
Vai todo ben?
- Non pasa nada. - Merda.
Jamie.
Berrei. Perdón.
- Sacámolo fóra un anaco? - Non. Pero vou ir por un té.
Tráesme outro chocolate?
- Si. - Se pode ser.
Si.
Armoulla, non?
Podo ver a sala?
- Non ten son. - Dá igual. Pode ser?
Claro. Está na súa casa, coma quen di.
- Pase. - Grazas.
Que ve?
Ou sexa, que busca? Algo da linguaxe corporal?
Estou lendo un libro sobre o tema.
Regaloumo miña irmá.
É que…
a xente finxe.
Sei que vostede xa o saberá,
pero a xente oculta moitas cousas.
Se cadra din a verdade co corpo.
- A cara… - Si, pode ser.
Ten un traballo difícil.
O seu tamén o ha de ser.
Quere que cambiemos?
Que horario ten?
Canto cobra?
- Cantas vacacións ten? - Non. En xeral, gústame o meu traballo.
Vaites.
Eu odio o meu.
Así que mellor para vostede.
Xa.
Non preciso máis.
A mandar.
- Un pracer. - Grazas.
Graciñas.
Prefire que quede aquí?
Non, iso si que non.
A ver, Jamie. Eu non son policía, non che quero arrincar unha confesión.
Eu só quero comprender. Sei que pensas que veño a pillarte.
Vai boa que o dixen.
Só quero comprender que comprendes ti.
E comprendo
que precisas comprender que comprendo eu.
Adiante.
Pregunta.
Portareime mellor.
Vale.
Pois outra cousa que me vén á cabeza ao pensar
no termo "masculinidade"
é que pensan das mulleres ese tipo de homes.
- Outra vez con iso? - Si. Paréceche ben?
Si.
Tes que comprender a miña visión das mulleres.
- Esquecín o chocolate. - Dá igual.
- Vou por el. - Non… Senta, por favor.
Tanto ten. Non o merezo.
Berreiche.
Pregúntame por tíos, tías ou o que queiras.
Terás opinións sobre os homes e as mulleres.
Como trata teu pai a túa nai?
- Outra vez botándolle as culpas? - Para nada.
Pois trátaa moi ben.
Non esnaquizou un caseto?
Si, porque se anoxa el só, pero nunca lle zoscou.
Fala con outras mulleres?
- Que? - Lévase ben con outras?
Que? Non.
Quere a miña nai.
Non, pregúntoche se ten amigas.
Non. Ten os seus colegas.
Son todos homes?
Que ten de malo? Que pasa?
Non ten nada de malo.
Xa falamos do meu pai.
- Jamie, só quero comprender… - Comprender.
Xa o sei, pero… el non ten nada que ver.
Vale, como queiras.
- Ti tes amigas? - Non.
Só tes amigos, coma teu pai?
As preguntas do outro eran máis normais.
- Xa. - Quérelas saber?
Non podo sabelas.
Pois vale.
Non as podo saber. Teño que ser independente.
Vale, pois non che digo nada.
Que opinas das mulleres?
Gústanme.
Pero ti mesmo dixeches que non tes amigas.
Non son imbécil.
- Atráenche as mulleres? - Si, non son gai.
Quedamos en que non tes moza.
Si.
Creo que non che preguntei se che gustaría tela.
Claro. A quen non?
De ter moza, que farías con ela?
Como?
Levaríala por aí? E, se é así, a onde a levarías?
Ao cine.
A ver que tipo de peli?
De terror.
Son para maiores de 15.
Pasan de todo. Déixante entrar.
E, despois do cine,
dariades un paseo, levaríala á casa…?
Non.
Á casa non.
Gustaríache bicala?
Permítenche preguntarme isto?
Non dades educación sexual?
¿Que che parece normal facer,
en termos sexuais, cunha moza ou cun mozo á túa idade?
- Que non son gai. - Non insinuei que o sexas.
- En serio o queres saber? - Si, se pode ser.
Eu que sei. Pois tocar, bicar.
A que te refires con tocar?
Tocarlle as súas partes.
Os peitos?
- Si. - O traseiro?
- Si. - A vulva?
A vaxina?
Non sei, ao mellor.
- Probablemente non? - Ao mellor.
Fixo que podes preguntarme isto?
Entón, ¿paréceche normal que un rapaz heterosexual de 13 anos
lle toque os peitos e o traseiro a unha rapaza?
Por riba da roupa?
Por debaixo,
ao mellor.
Por riba, máis que nada.
Eu xa o fixen, o de bicar e tocar.
Vale.
E dúas tías ensináronme as tetas. Os peitos.
Non tes que usar a miña linguaxe.
E toqueinas e tal.
Vale.
E unha tocoume… o pito, por riba dos pantalóns.
Vale.
Creo que lle gustou.
E a ti?
Claro.
Vaia, non.
Non che gustou?
Eu que sei.
Aquí non hai respostas boas ou malas, Jamie.
Xa o sabes. Ti tenta dicir a verdade.
Xa.
Non é certo.
- Non te tocaron por riba do pantalón? - Non.
E amosáronche os peitos esas dúas rapazas?
Non, pero…
- vin fotos. - Fotos pornográficas?
Non, non eran pornográficas.
Todos ven porno.
De dúas tías do meu curso que coñecía. Que coñezo.
Viches fotos dos peitos de dúas compañeiras?
Si.
Molestaríalles saber que as viches?
Víronas todos.
Era Katie unha das rapazas?
Que?
- Como o sabes? - Que sentiches…?
- Por que o supuxeches? - Non o fixen, preguntei.
Que sentiches ao vela?
- Preguntas se me empalmei? - Pregunto que sentiches.
Gustoume. Déixannos falar disto?
Que sentes ao ver fotos de xente espida?
Ti que cres?
En concreto, que sentes ao ver fotos de xente que coñeces espida?
Non sei. Ben.
- Poderoso? Sénteste con máis poder? - Non.
Iso é raro.
Sentíaste atraído por Katie?
Non era o meu tipo.
Entón, non?
Era moi…
Sen faltar, pero era plana.
Xa.
A ver, dicíano todos os que a viron, non só eu.
A foto recibiuna todo o colexio. Por Snapchat.
Saía ela,
a parte de arriba.
Nada máis.
Pasoulla a Fidget e el compartiuna.
Por que lla mandou a Fidget?
Non sei. Gustaríalle.
Quería que se fixase nela?
Pediulla el, creo.
Agora xa non recibirá máis fotos.
Non. Está morta.
Non.
Non dicía fotos dela.
Dicía doutras tías.
Non lle mandarán máis fotos por compartir aquela.
Vaia imbécil.
¿Era mellor que xuntase fotos de máis rapazas
antes de compartilas?
Si. Eu que sei.
Por que dixo que está morta nese ton?
Porque o está.
Pregunteiche se che atraen as mulleres.
Cres que a elas lles atraes ti?
Que pregunta é esa?
Ti que cres? Pensas que gustas ás rapazas?
Non.
Que lles vou gustar.
Por que o dis así?
Porque son…
Son feo.
Como te fai sentir iso?
Non me dis que non son feo?
- A miña opinión dá igual. - Non dis cousas normais.
E se dixese que non es feo?
Deberías dicir cousas normais.
Debín contradicirte co da vergoña de teu pai,
e tamén debería facelo cando dis que pensas que es feo?
Eu que sei.
O que me interesa é que pensas que es feo, Jamie.
Si…
Son fascinante.
Interésame porque me importa máis o que pensas que a verdade, vale?
Que sentes ao pensar que es feo?
Que sentirías ti?
Ti que vas saber.
- Porque es guapísima. - Non falamos de min.
- Non cres que es guapa? - Eu non son quen interesa aquí.
Non es guapa? Si cres que son feo?
Non opinei sobre nada diso, e con razón.
- Con razón, xa. - Quero comprenderte.
Comprender o que comprendo do que comprendo.
Si.
- Co outro é máis doado. - Xa.
Cando pregunta se o comprendo.
- Queren dúas opinións. - Se entendo o que fixen.
Non, cago na cona! Non dixen iso, hostia!
Fasme dicir cousas, carallo! É para pillarme, foder!
- Es… - Jamie!
Que foi iso?
Eh?
Que carallo foi iso?
Faslle acenos coma unha raíña de merda?
Tes que sentar.
Merda!
Merda.
Cago na hostia.
- Sentas? - Vai tomar polo cu!
Cago na cona.
Merda.
Remataches?
Vale.
Xa sento, hostia.
Contenta?
Eh?
Que? Vas marchar?
Vas marchar?
Queres que marche?
Non é cousa miña, non?
Se queres que marche, marcho.
Dixeches, nunha sesión anterior,
que tiñas amigos, Tommy e Ryan,
pero que non te consideras popular.
Si.
Dixeches que sufriades acoso os tres.
A vós encántavos falar de acoso.
Que a Tommy lle chaman Patacón
porque a nai merca en sitios baratos.
Xa, pero non é certo.
A Ryan chámanlle parvo.
É que é parvo.
Iso si é certo.
- Condenábanvos ao ostracismo. - Que culta.
Dixeches que ás veces vos agredían.
Cuspíanvos dende as fiestras.
Facíanvos a cambadela.
Si.
- Insultábanvos e a agredíanvos. - Non. Só eran cambadelas e cuspes.
Jamie, por que tes conta de Instagram?
Que?
- Faime falta. - Por que?
Para ver os perfís dos demais.
Non se pode sen conta.
Xa. E segues moitas mulleres en Instagram. Modelos.
Si.
Por que sobes fotos? Non é necesario.
Refírome a fotos túas.
Eu que sei. Non podo?
Podes.
É para que os que se meten contigo te vexan divertirte con Tommy e Ryan?
Non.
Coa túa familia?
Nin de broma subo nada deles.
Son fotos nas que me etiqueta miña irmá.
Falo por se igual lle gustan a alguén?
Se cadra fálanche, fas amigos, coñeces unha rapaza…
Que? Non? Que dis?
Katie comentou nas túas fotos en varias ocasións.
Xa.
Que…? Que fas?
Que é?
Faime sitio.
Escribiu isto.
Non. Permítenche facerme estas preguntas?
- Dillon aprobounas? - Si.
Si. Pódoche preguntar cousas íntimas, Jamie.
Pero se estás incómodo ou tes calquera pregunta,
no centro hai xente que che pode axudar, vale?
Katie escribiu isto no teu Facebook.
Facebook?
Instagram.
Estás ben?
Estás colorada.
Asusteite cando berrei?
- Escribiucho no Instagram. - Só teño 13 anos.
Tanto medo non podo dar.
- Que son estas emoticonas? - É penoso.
Ter medo dun neno de 13 anos.
Que significan esas emoticonas?
Que significan as fabiñas? Son fabas, non?
Escribe coma se eu fose dun grupo deses.
Que grupos?
Os que din que as mulleres non nos queren e pasan de nós.
- Es deses grupos? - Non.
Pero sabes que din?
Si, porque todos falaban do tema.
Dos incel e tal. Lin algo, pero non me gustou.
E estábate chamando incel con estas emoticonas?
Si.
Explícasmas?
Queres amor, non o terás.
Dóeme a gorxa.
A pílula vermella, estourando.
Igual ca a pílula vermella.
E isto é o do 80-20.
Que é o do 80-20?
Que ao 80 % das mulleres lles atrae o 20 % dos homes.
Aí si que lles dou a razón.
Os seus comentarios gustáronlle a moita xente.
Si, fixéronlle graza.
Para ti debeu de ser moi cruel.
Supoño.
Fíxolle o mesmo a máis xente?
- Non. - Por que cho fixo a ti?
Porque son feo.
- Cres que cho fixo por iso? - Son o máis feo, digo eu.
E recrimináchesllo?
- Si. - Que lle dixeches?
Non sei. "Non son iso que me chamas" ou…
E que che dixo?
Nada.
Sorriu e dixo: "Vale."
E marchou.
Non llo contaches a ninguén?
- Agora xa foi, non? - Debeu ser duro.
Eu non a matei.
Cres que si, polo vídeo, pero xa non te podes fiar dos vídeos.
Son todo loiadas.
- Eu non te xulgo. - Non a matei.
Era unha cabrona. Xa o viches.
Debina matar, pero non o fixen.
Eu só…
Eu o que fixen foi…
Mírate.
Ilusionada, por se digo algo importante.
Eu só…
lle pedín que saíse comigo, logo do da foto.
Díxenlle que sentía o que lle fixeran.
O da foto das tetas, dos peitos.
E quería convidala a ir á festa.
En plan…
Pensei que sería vulnerable ou que…
Pensei que sería vulnerable e…
Porque todos lle chamaban pendanga
ou lle dicían que era plana e tal, e crin que, ao estar tan vulnerable,
igual lle podía gustar eu.
Está ben pensado, non cres?
Invitala a saír cando os demais a rexeitan?
A ver, funlle dicir que o sentía, que Fidget se mataba a pallas.
E díxenlle que a convidaba á festa.
A súa vulnerabilidade facíaa máis accesible. Era a túa teoría?
Si.
Non dixeras que non che gustaba?
A ver, está plana coma unha táboa, pero a min iso dáme igual.
Puxen o mellor chándal que tiña e…
Non sei nin por que cho conto, pero díxenlle:
"Queres ir á festa?"
E que che contestou?
Pois…
riu e dixo: "Tan desesperada non estou."
E o das emoticonas pasou despois?
Si.
Digamos que te atacou por pensares que lle podías pedir unha cita?
- Iso dilo ti. - Paréceche inxusto?
Ti pensas que é unha puta,
verdade?
Por facer iso.
Non cres que é unha puta abusona?
Era unha puta abusona, non?
Pero o caso é
que, aquela noite, non a toquei.
Puiden facelo, pero non o fixen.
Tiña un coitelo. Ela asustouse, pero eu non o fixen.
Podíalle tocar onde me petase, e devecía por facelo, pero non o fixen.
Calquera outro tío tocaríaa.
Son mellor ca eles.
Non cho parece?
Non quería dicir iso. Estou canso.
Falo de máis. Estou canso. Estou…
Estou moi canso.
Eu non a matei.
Jamie, entendes que é a morte?
- Que? - Entendes que é a morte?
Si.
Entendes que Katie morreu e non vai volver?
Eu non fun.
Que opines o que opines dela…
- Non lle quixen chamar puta. - Tanto ten, xa non está.
Que quen a matou lle arrebatou a oportunidade de seguir vivindo?
Non quería falar mal dela.
- É que non lle gustaba. - Jamie, atende. Enténdelo?
Si, non son parvo.
- Entendes que o asasinato é delito? - Si.
Que, se te declaran culpable, irás a un correccional?
- Sábeo calquera. - Entendes quen o decide?
- Os xuíces. Un xurado. - Ben.
Jamie, esta é a última sesión.
Como?
- Aconsellaríache… - Non. Por que?
…que aproveites os servizos de saúde mental.
- Non. Por que? - Farache ben.
- Non. - A min paréceme que si.
E despois volverás onda min?
Síntoo, pero requíreme máis xente.
- E a tomar polo cu, non? Ala? - Espero que me fagas caso.
- Grazas polo teu tempo. - Grazas polo meu tempo?
- Frank! Agradézoche a sinceridade… - Cres que son sincero?
- Vasllo dicir ao xuíz? - Creo que fuches sincero.
Pero só analizo se o comprendes.
Se o comprendo, que si.
- Non é xeito de despedírmonos. - É.
- A min non mo parece. - Vamos.
Non, non rematamos.
- Si. Grazas, Frank. - Non!
Pódoche preguntar algo?
Si.
Cáioche ben?
- Veño traballar, Jamie. - Pero que me dis?
- Eu só tiña que avaliarte. - Ti cáesme ben.
Non en plan gustar, digo como persoa.
- Anda, vamos, rapaz. - Non che caio nada ben?
Pois que opinas de min?
- Decide, veña! - Foi moi proveitoso.
Non lles digas que fun eu, hostia!
- Nin se che ocorra! - Ei!
Non me toques o puto…! Sóltame, cona! Nin o penses!
- Ei! - Merda!
- Vamos, Jamie, anda. - Non che gusto nada?
Veña, Jamie.
- Que opinas de min? - Vamos.
Dille a papá que estou ben!
Dille que estou ben!
- Dille que estou ben! - Acouga.
- Dillo! - Ei!
Dille que estou ben!
Ai, Deus.
Subtítulos: Marina do Albardeiro