DOJRZEWANIE
SIEDEM MIESIĘCY
BRIONY ARISTON GOŚĆ
Pani stąd?
Tylko dzisiaj.
No tak.
Mógłbym na moment prosić?
Spóźniłam się.
Widziałem panią na monitorach. Zaraz go sprowadzą.
Podobno się z kimś pobił?
Skąd pani wie?
Mogę zobaczyć nagranie?
Po co?
To ważne?
Chcę zobaczyć.
Dobrze. Odpalam sprzęt.
Jest spokojny.
Jak dla mnie to wybryk. Jeśli moje obserwacje na coś się przydają.
Proszę.
Mieli parę siniaków.
Wiem.
Ot, bójka.
Czytałam raport.
Pani ma…
pięć sesji?
-Tak. -A co pani orzeknie?
Okaże się.
Ten drugi potrzebował tylko trzech sesji.
Nie wolno mi słuchać o metodach innych psychologów.
Chodzi o ocenę rzetelną, a nie szybką.
Idiota ze mnie.
Po prostu tak pracuję.
Jamie już jest. Zaprowadzę panią.
Tylko kupię czekoladę.
Pamiętam.
Zostaw mnie! Daj mi spokój!
Mamy w piwnicy salę tortur. Rząd wie, ale to tajemnica.
Co to?
Jamie lubi pianki.
Tego jeszcze nie było.
To był Mark. Cały jest, biedak, poparzony. Nie wiem, za co tu trafił.
Nie jest sławny.
Szybciej!
Dwóch w drodze!
Jakby co, pomogę.
W porządku?
Tak.
Cześć, Jamie.
Cześć.
Jesteśmy za drzwiami.
Dobrze.
Słyszałeś?
Mamy cię na oku.
Czekolada.
Z piankami?
Całą masą.
Pamiętała pani! Dziękuję.
Do tego pół kanapki.
Z czym?
Ser i pikle.
Bez pomidorów?
Do pikli?
I bez sałaty?
Nie śmiałabym!
Chcesz? Mogę zostawić na później.
Nie trzeba, zjem. Chociaż nie wiem, co z piklami.
Pani robiła?
Tak.
Składana.
To źle?
Nie. Moja mama takie robi.
Czyli nie jestem sama!
Dobra.
Gorąca.
Nie szkodzi.
Wyglądasz lepiej.
Jak to?
Kolorki ci wróciły.
Babciny tekst.
Tak?
„Kolorki ci wróciły. Będzie zdrowiał”.
To twoja babcia?
Nie.
Często widujesz dziadków?
Ostatnio nie.
A wcześniej?
Tych ze strony taty. Mama z rodzicami nie gada.
Tak, pamiętam.
A jacy są rodzice taty?
Chyba tacy jak on.
Czyli?
Mają swoje zwyczaje. „Bez sosu mięsnego? Jak to tak?”. „Daj no skibkę, Amando”.
Skibkę czego?
Chleba!
Wyższe sfery, co?
Nie, ale inna okolica.
A jak się u was mówi na kromkę chleba?
Kromka?
Wyższe sfery.
-Niech będzie. -I mówi pani „proszę dziadka”?
-Nie. -Jasne.
Mówię „dziadzia”.
Co? Naprawdę?
Tak.
Jezu. Tego jeszcze nie słyszałem.
Może tak chciał? Już sama nie wiem.
Monarchia.
Nie jesz?
Później. Mam problem z piklami.
Nienawidzę ich.
Aż tak?
Czyli dałam ciała.
Trochę.
Wróćmy do ciebie.
Tata jest podobny do dziadka?
Chyba tak.
W mówieniu, zachowaniu? Jacy są?
Jak to faceci.
Słowo „męscy” by pasowało?
Czyli?
Mnie się kojarzy z naprawianiem, majsterkowaniem, sportem, pubem.
Bez pubu, ale mniej więcej.
Tata nie lubi pubów?
Raczej nie. Już bardziej dziadzia.
Nie zapomnisz mi tego?
Nie…
Czyli do pubu chodzi dziadek?
Nie wiem. Rzadziej u nas bywa.
A kiedy?
W niedziele. Czasem w tygodniu, jak rodzice są w pracy.
Choć wtedy zwykle babcia.
Raz byliśmy z nimi na Teneryfie.
Na wakacjach?
Nie, na zbiorach bananów.
No chyba, że na wakacjach.
Jeszcze nie słyszałam riposty o bananach.
-Słowo „męski” kojarzy mi się jeszcze z… -To przez tę babcię.
Co?
Powiedziałem, że gada pani jak babcia i
teraz wałkujemy facetów.
Tak.
Miała pani prawdziwe pytania. „Czy to dobrze,
Jamie?”. „Czy rozumiesz zło, Jamie”? A teraz sranie w banie.
Aż tak?
Pytała pani: „Czy to normalne, że świnka morska zje swoje dziecko?”.
A teraz: „Jak mówisz na kromkę?”.
Byłam ciekawa.
To podpucha.
Po co?
Mój tata jest spoko.
Dobra?
Jasne.
Gadam tylko o nim.
Nie ma po co.
Dobrze. Ale nie chcę cię w nic wrobić.
Wkurzyłem panią.
Nie.
Mogę zobaczyć, co pani zanotowała?
-A ja coś notuję? -Musi pani.
Tak.
Więc mogę zobaczyć?
Skąd!
Prawnicy mówią, że pani dla nas pracuje.
Nie. Ostatnio się upewniłam.
Pytała ich pani?
Zatrudnili mnie, ale nie pracuję dla was.
Czyli co?
Piszę niezależny - to kluczowe słowo - raport
procesowy, który sędzia przeczyta,
żeby poznać ciebie i twoje
rozumienie zarzutów.
Chcę, żebyśmy rozmawiali.
Zadawałam konkretne pytania, ale…
Nudzisz się?
-Nie. -To dobrze.
Ludzie są tak złożeni, że proste pytania nie wystarczą.
Pogadajmy tak, jak poprzednio.
-A o czym gadaliśmy? -O twoich przyjaciołach, siostrze, mamie.
Mówiłem o nich?
Tak. Co do nich czujesz. Jak sobie radzi Lisa.
Co twoja mama myśli o tobie.
A teraz kolej na tatę?
Kolej na wiele spraw.
Powiem ci, jakie pytania chcę zadać.
Może być.
Na przykład o bójkę.
To nic takiego.
Ciekawi mnie powód.
On mnie walnął pierwszy.
Dlaczego?
Bo nam nie po drodze. Ale to nie była porządna bójka.
-Czyli nic ciekawego? -Nie.
Więc idźmy dalej.
Teraz ja rządzę?
Może.
Chciałam też spytać, co dla ciebie znaczy być mężczyzną.
Chce pani mieć fiuta i jaja?
Jestem ciekawa twoich odczuć.
Nie wiem.
Za poważne pytanie.
A o bójkę banalne.
Dlatego wolę zdać się na rozmowę i nakierować
ją na przykład na temat taty i dziadka. Za jakich mężczyzn ich uważasz.
To lepsze niż pytać, co dla ciebie znaczy być mężczyzną, Jamie.
„Co dla ciebie znaczy być mężczyzną, Jamie?”.
To nie sztuczka.
To rozmowa.
Możemy porozmawiać o twoim tacie?
A mogę zobaczyć pani notatki? Co pani napisała i jak?
Nie.
Nie rządzisz aż tak.
Twój tata lubi swoją pracę?
Naprawia kible. Jak pani myśli? Ciężko pracuje,
ale najwięcej zarabia na nagłych wypadkach po godzinach.
Jest zabawny?
Czasem.
Czuły?
Nie. To dziwne.
Wściekły?
Pewnie tak.
Jak bardzo?
Nie bije mnie.
Mów dalej.
O czym?
O to w tym wszystkim chodzi?
Dlaczego mówisz, że jest wściekły.
Bo się złości. Jak każdy.
W porządku. To zwykła złość?
Raz, jak się porządnie wpienił, rozwalił szopkę.
Ale nic więcej.
Bałeś się?
Nie. Śmieszne to było. Lisa też się śmiała.
Mama nas wysłała na górę. Ale rzadko taki bywa.
Chyba nigdy.
A co robi po pracy?
Sprawdza go pani.
Jestem ciekawa, jak go widzisz.
-Jest ważny. Wybrałeś go na opiekuna. -Bo on nie osądza. Jest dobry.
To dobrze.
A co robi po pracy?
Lubi sport.
Mama mówi, że oglądałby nawet kręgle na trawie.
Oglądałbyś z nim?
Nie. To nie dla mnie.
Nie lubisz sportu?
Nie.
Żadnego?
Nie jestem w tym dobry. Ale umiem się migać od WF-u.
Jak?
Głowa mnie boli. Noga mnie boli. Kręci mnie w brzuchu.
„Proszę pana, mdleję”.
Co na to twój tata?
On… w sumie…
On nie wie.
Wie tylko, że nie lubię sportów.
Kiedyś zapisał mnie na piłkę.
Taką…
Chodziło się w soboty.
Tata…
kibicował mi i w ogóle…
a jak coś spieprzyłem, to tylko…
odwracał głowę.
Udawał, że nie widzi?
Może. Albo…
nie chciał, żebym widział jego…
rozczarowanie.
Rozczarowanie?
Nie wiem.
Albo wstyd.
Co czułeś, kiedy zobaczyłeś wstyd?
Powinna pani zaprzeczyć.
Tak?
Tak.
Powiedzieć: „Na pewno nie! Wydawało ci się”.
Albo „Nie wstydziłby się własnego dziecka”.
Inni tak mówią?
Bo tak trzeba.
To nie kłamstwo?
Nie.
Nie lubię kłamstw.
Też nie lubiłam WF-u.
Ale pani była dobra z innych rzeczy.
Tak myślisz?
Tak pani wygląda. I jest pani mądra.
A ty nie byłeś w niczym dobry?
Wszystko mi było jedno.
To przykre.
Nie.
Wszyscy tak myślą.
Że nic im nie wychodzi?
Większość ludzi tak.
Twoja siostra też?
Nie. Lisa jest mądra.
A tata?
Nie wiem.
Ale mama tak.
Że nic nie umie?
Umie zrobić pieczeń. Trzeba by ją spytać.
Zna ich pani?
Twoich rodziców?
Tak.
Rozmawiałam z tatą przez telefon.
Tak?
-To część mojej oceny. -Jak się ma?
Dobrze. Choć jest smutny. Tyle mogę powiedzieć.
To pomyłka…
że tu jestem.
Mogę o coś spytać?
Jasne.
Wyciągnie mnie pani stąd?
Niestety nie.
Co ja tu robię?
-Tylko tu się kwalifikowałeś. -Do psychiatryka?
To poprawczak.
Poprawczak?
A co się tu poprawia? Inni się drą.
Nie wyjaśnili ci? W strzeżonej szkole nie byłbyś bezpieczny. To było najlepsze
-miejsce. -Ryan jest w domu.
Bo nikogo nie zabił.
Same oskarżenia.
Gdybym to zrobił, rozumiałbym.
-To dla ciebie odpowiednie miejsce. -Przeniosą mnie gdzieś?
I dokąd? Do Londynu?
Musisz usiąść.
-To znaczy, że pani nie wie? -Decyzje nie zapadły, więc siadaj.
-Nie chcę. -Więc kończę spotkanie.
-I dobrze. -Na pewno?
Musiałaby tu pani jeszcze raz przyjść.
Jeśli nie usiądziesz…
Pierdolę siedzenie! Nie rządzi mną pani! Nie ma pani kontroli! Widzi to pani?
Ja mam władzę! Niech to sobie pani wbije
do tego małego móżdżku!
Kurwa mać!
Wszystko w porządku?
-Tak. -Kurwa.
Jamie?
Krzyczałem. Przepraszam.
-Zrobimy przerwę? -Nie trzeba. Ale przyniosę sobie herbatę.
A dla mnie czekoladę?
Jasne.
-Nie musi pani. -To nic.
Łatwo nie jest.
Mogę na niego zerknąć?
-Nie ma dźwięku. -Nie szkodzi. Mogę?
Jasne.
Mia casa to pani casa. Czy jak to tam.
Proszę.
Co pani widzi?
Znaczy, na co pani patrzy. Na język ciała?
Czytam o tym książkę.
Od siostry dostałem.
Bo ludzie…
kłamią.
Wiem, że pani wie, ale…
wiele ukrywają.
Może mówią prawdę, ale ich ciała…
-Twarze? -Może.
Podziwiam panią.
I wzajemnie.
Chce się pani zamienić?
Ma pani stawkę za godzinę?
-Świadczenia urlopowe? -Dzięki, ale raczej lubię swoją pracę.
No tak.
Ja swojej nienawidzę.
Czyli wygrała pani.
Tak.
Dziękuję.
Staram się. Do usług!
Dziękuję.
Dzięki.
Może zostanę?
Nie, nie trzeba.
Nie jestem z policji. Nie chcę cię złamać. Chcę zrozumieć.
I nie oszukuję.
Dawno to mówiłem.
Chcę pojąć twoje pojmowanie.
Pojmuję.
Pojęcie mojego pojmowania.
Jasne.
Niech pani pyta.
Będę grzeczny.
No dobrze.
Kolejny aspekt „męskości” to podejście do kobiet.
Wracamy do tego?
Może być?
Musi pani pojąć moje pojmowanie kobiet.
Zapomniałam o czekoladzie.
Nie szkodzi.
Zaczekaj.
Nie, proszę usiąść.
I tak nie zasłużyłem. Krzyczałem.
Mężczyźni, kobiety, niech będzie.
Mężczyźni różnie traktują kobiety.
A twój tata?
-Poluje pani? -Nie.
Tata jest miły.
Mówiłeś, że zburzył szopkę.
Bo się na siebie wściekł. Ale mamy nigdy nie uderzył.
A inne?
Co?
-Lubi inne kobiety? -Tata kocha mamę!
Pytam, czy ma koleżanki.
Nie. Kumple to kumple.
Mężczyźni.
To źle?
Nie, skąd.
Mieliśmy skończyć o tacie.
Próbuję zrozumieć.
Wiem. Ale on nie ma nic do rzeczy.
Dobrze. A ty masz koleżanki?
Nie.
Tak, jak tata.
Ten drugi zadawał normalne pytania.
Fajnie.
-Powiedzieć jakie? -Nie.
Tylko mówię.
Nie mogę wiedzieć, żeby moje wnioski były niezależne.
Dobra, nic nie powiem.
Co myślisz o kobietach?
Lubię je.
Ale się z nimi nie kumplujesz?
Bo nie jestem ciotą.
Kobiety ci się podobają?
Nie jestem gejem.
Ale nie masz dziewczyny.
Nie.
A chciałbyś mieć?
Kto by nie chciał?
I co byś z nią robił?
Jak to?
Gdzie byś z nią chodził?
Do kina.
Na jaki film?
Horror.
Taki nie dla dzieci?
Słabo pilnują, można wejść.
A po kinie? Na spacer czy prosto do domu?
Nie.
Nie do domu.
Chciałbyś ją pocałować?
Wolno pani o to pytać?
Masz w szkole wychowanie społeczne.
Jak daleko ktoś w twoim wieku może się posunąć z dziewczyną albo chłopakiem?
Nie jestem gejem.
Nie mówię, że jesteś.
Mam odpowiedzieć?
Jeśli możesz.
Nie wiem. Dotykanie. Całowanie.
Dotykanie czego?
Jej ciała.
Biustu?
Tak.
Pośladków?
Też.
Jej sromu? Waginy?
Nie wiem. Może.
Pewnie nie?
Może.
Na pewno pani wolno?
Czyli to normalne,
żeby trzynastoletni heteroseksualny chłopak
dotykał biustu i pośladków dziewczyny?
Pod ubraniem?
Pewnie pod. Ale raczej przez.
Już się całowałem i dotykałem.
Dwie dziewczyny pokazały mi cycki. Biust.
Mów po swojemu.
Dotykałem ich.
Dobrze.
A jedna dotykała mojego fiuta przez spodnie.
Podobało jej się.
A tobie?
Pewnie.
Nie do końca.
Nie podobało ci się?
Nie wiem.
Tu nie ma dobrych i złych odpowiedzi. Staraj się mówić prawdę.
Wiem.
Tak nie było.
Nie dotykała cię przez spodnie?
Nie.
A dziewczyny ci się pokazały toples?
Nie, ale…
Widziałem zdjęcia.
Pornograficzne?
Nie. Dwie laski z dawnej klasy. Z mojej klasy.
Dwie koleżanki bez staników?
Tak.
I co one na to?
Wszyscy je widzieli.
Jedną była Katie?
Co?
-Skąd pani wie? -Jak się czułeś?
Zgadła pani?
Nie. Spytałam. A teraz pytam, co czułeś.
Czy mi stanął?
Co czułeś.
Przyjemność. To zgodne z prawem?
Co czujesz, gdy widzisz nagie zdjęcia?
-A jak pani myśli? -A zdjęcia ludzi, których znasz?
Też przyjemność.
Wydaje ci się, że masz władzę?
Nie. To trochę dziwne.
Katie ci się podobała?
Nie mój typ.
Czyli nie?
Była trochę płaska.
Rozumiem.
Inni też to mówili, nie tylko ja.
Wszyscy widzieli zdjęcie.
Przez Snapchata.
Tam była tylko ona.
Od pasa w górę.
Fidget je rozesłał.
A dlaczego wysłała jemu?
Może jej się podobał.
Chciała go skusić?
Pewnie prosił.
Ale więcej już nie dostanie.
Bo umarła.
Nie. Nie, że od niej.
Od innych.
Żadna mu już nie wyśle, skoro tego nie upilnował.
Debil.
Powinien był zebrać więcej zdjęć i dopiero pokazywać chłopakom?
Może. Nie wiem.
Dlaczego pani powiedziała, że ona umarła?
Bo umarła.
Pytałam, czy podobają ci się dziewczyny. A ty im?
Co to za pytanie?
Jak myślisz?
Nie.
Wiadomo.
Jak to „wiadomo”?
No bo…
jestem brzydki.
Jak się z tym czujesz?
Nie powinna pani zaprzeczyć?
-To nieważne, co myślę. -Ale tak ludzie mówią.
-A gdybym zaprzeczyła? -Nie wiem, czemu pani nie mówi normalnie.
Powinnam powiedzieć, że tata się ciebie nie wstydzi
i że nie jesteś brzydki?
Nie wiem.
Dla mnie ważne jest źródło twoich odczuć.
No tak.
-Przecież jestem fascynujący. -Twoje opinie są ciekawsze niż fakty.
A więc: jak się z tym czujesz?
Nie wie pani?
-W sumie nie. Pani jest superładna. -Nie chodzi o mnie.
-Nie widzi pani tego? -To nieważne.
-Nie? Czyli ja jestem brzydki? -Ja nie wyrażam opinii.
Ale ty masz pewnie powody.
-Powody, tak? -Chcę cię zrozumieć.
Zrozumieć moje rozumienie rozumienia rozumienia?
Tak!
Z tym drugim jest łatwiej.
Szybciej zrozumiał, czy wiem, co zrobiłem.
Nie! Spierdalaj! Nie powiedziałem tego! Zmusiła mnie pani!
To ta pierdolona pułapka!
Jamie!
Co to było?
No? Co to, kurwa, było?
Ma pani służbę?
Usiądź.
Kurwa!
Kurwa.
Kurwa mać.
-Usiądziesz? -Pierdol się!
Kurwa.
Koniec?
Tak.
Pierdolę, mogę usiąść.
Zadowolona?
No?
Pójdzie pani?
Tak?
A chciałbyś?
Nie ja tu decyduję.
Jeśli chcesz, mogę iść.
Poprzednio mówiłeś, że masz przyjaciół…
ale nie jesteś popularny.
Tak.
I że byliście dręczeni.
Lubicie gadki o dręczeniu?
Na Tommy'ego mówili „Żebrak”, bo jego mama kupowała w dyskontach.
Ale nie kupowała.
A Ryana nazywali przygłupem.
On jest przygłupem.
Tu trafili.
Odczuwaliście ostracyzm.
-Wjeżdżają mądre słowa. -Pluli też na was z okien,
podstawiali nogi i popychali.
Tak.
Czyli: wyzwiska i ataki.
Mnie tylko podcinali i pluli.
Po co ci konto na instagramie?
Jak to?
Muszę mieć.
Po co?
Żeby wchodzić do innych.
Bez konta się nie da.
No tak. Obserwujesz wiele modelek.
Tak.
Ale zdjęć nie musisz wrzucać. Po co ci one?
Nie wiem. A nie wolno?
Wolno.
Próbujesz dowieść, że macie ubaw we trzech?
Nie!
Albo z rodziną?
Rodziny nie wrzucam.
Czasem mnie oznacza siostra.
Chodzi o lajki? Czy żeby ktoś zagadał? Mógłbyś poznać dziewczynę.
O co pani chodzi?
Katie często komentowała twoje wpisy.
Tak.
Co pani robi?
Co to?
Przesuń się.
Napisała to.
Wolno pani o to pytać?
Dillon się zgodził?
Tak.
Mogę pytać o sprawy intymne.
Ale jeśli czujesz się niezręcznie albo masz wątpliwości, są tu konsultanci.
Katie napisała na Facebooku.
Facebooku?
Instagramie.
Wszystko dobrze?
Jest pani czerwona.
Wystraszyłem panią?
Komentowała twoje wpisy.
Mam tylko trzynaście lat.
Nie jestem taki straszny.
-Co znaczą te emotikony? -Trochę to słabe.
Wystraszyć się trzynastolatka.
Kurczę.
Co znaczą emotikonki?
Na przykład te fasolki.
Udawała, że jestem w grupie prawdy.
Czyli?
Według nich kobiety nas nie potrzebują.
Należysz do takiej grupy?
Nie.
Więc skąd to wiesz?
Wszyscy mówią o incelach. Zerknąłem, ale nie podobało mi się.
I te ikonki znaczą, że jesteś incelem?
Tak.
Przetłumaczysz mi je?
Zapomnij o miłości.
Gardło mnie boli.
Wybuchająca czerwona pigułka.
Tu chodzi o zasadę osiemdziesiąt do dwudziestu.
Czyli?
U osiemdziesięciu procent kobiet ma szansę tylko dwadzieścia procent facetów.
Ale tak chyba nie jest.
Wiele osób to zalajkowało.
Uśmiali się.
Ciebie musiało zaboleć.
Chyba tak.
Innym też tak pisała?
-Nie. -Więc dlaczego tobie?
Bo… jestem brzydki.
To dlatego?
Pewnie jestem najbrzydszy.
Powiedziałeś jej coś?
Tak.
Co?
Nie wiem. Że nie jestem taki.
A ona?
Tylko…
się uśmiechnęła, powiedziała „jasne” i poszła.
Nikomu nie powiedziałeś?
-Teraz już za późno. -To musiało boleć.
Nie zabiłem jej.
Widziała pani film, ale teraz są same fejki.
-Ja nie osądzam. -Nie zabiłem jej.
Była suką. Sama pani widzi. Powinienem był ją zabić, ale nie zabiłem.
Ja tylko…
Tylko…
Czeka pani, aż powiem coś ważnego.
A ja tylko…
Zagadałem do niej. Że mi przykro, że to się stało.
Że wszyscy zobaczyli jej cycki. Biust. I że może poszłaby ze mną na festyn.
Po prostu…
pomyślałem, że może będzie po tym wszystkim słabsza.
Wszyscy mówili, że jest zdzirą. Albo deską,
więc myślałem, że może mnie polubi.
Sprytnie, prawda?
Liczyć na jej desperację?
Powiedziałem, że szkoda i w ogóle. Że Fidget to kutas.
I że ją wezmę na festyn.
Słaba mogła być łatwiejsza do zdobycia?
No tak.
Ale nie podobała ci się.
Była płaska, ale to nie problem.
Włożyłem najlepsze dresy…
Nie wiem, po co to mówię. No ale spytałem.
A ona…?
Że…
nie jest aż tak zdesperowana.
I wpisała te komentarze?
Tak…
Mściła się za nadzieję, że masz szansę?
To pani słowa.
NIeprawdziwe?
Jest suką.
Tak?
Agresywną suką.
Była agresywną suką, prawda? Tylko że ja jej wtedy nie tknąłem.
Choć mogłem. Miałem nóż, a ona się bała, ale nic więcej.
Mogłem jej dotykać i chciałem, ale nic nie zrobiłem.
Inni by dotknęli.
Więc jestem lepszy.
Prawda?
Nie chciałem tego wszystkiego. Jestem zmęczony,
za dużo mówię, jestem zmęczony. Strasznie zmęczony.
Nie zabiłem jej.
Wiesz, czym jest śmierć?
-Co? -Czy to rozumiesz?
Tak.
Więc rozumiesz, że Katie odeszła i nie wróci?
To nie ja.
Cokolwiek mówisz o jej osobowości i o niej, jej już nie ma.
Ktokolwiek ją zabił, odebrał jej szansę na przyszłość.
Nie chciałem być wredny. Po prostu mnie nie lubiła.
Rozumiesz?
Nie jestem głupi.
Wiesz, że morderstwo to zbrodnia?
Tak.
Wiesz, gdzie trafisz, jeśli cię uznają za winnego?
Każdy wie.
A wiesz, kto podejmie tę decyzję?
Sędzia i przysięgli.
Tak.
To nasza ostatnia sesja.
Co?
Niezależnie od wyroku zachęcam cię do skorzystania z pomocy psychiatrów
i terapeutów.
Nie chcę!
-I wtedy pani wróci? Do mnie? -Mam inne zobowiązania.
To ma być koniec?
Skorzystaj z rady. Dziękuję, że poświęciłeś mi czas.
Czas?
Bardzo to doceniam.
Myśli pani, że mówiłem prawdę i powie to sędziemu?
Myślę, że byłeś szczery. Ale sędziemu doradzę tylko zrozumienie cię.
Jasne.
To nie jest pożegnanie.
Jest.
Nie sądzę.
-Chodźmy. -Nie. To nie koniec!
-Skończyliśmy. Dziękuję. -Nie!
Mogę o coś spytać?
Tak.
Lubi mnie pani?
To nie jest profesjonalne kryterium.
Czyli nie?
Miałam cię ocenić.
Bo ja panią lubię. Nie po chłopacku. Jak osobę.
Skoro nie, to co pani o mnie myśli?
Szybko.
Wiele mi to dało.
Nie wolno pani im mówić, co zrobiłem! Nie radzę pani! Ani pierdolonego słowa!
Kurwa! Nie lubi mnie pani?
To co pani myśli?
Ze mną jest wszystko dobrze!
Niech pani to powie tacie!
Boże.