(หอสมุดนครหลวงโตเกียว สาขาอาริสึงาวะ)
(เดือนมกราคม ปี 1979 ปีโชวะที่ 54)
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
มาเช้าประจําเลยนะครับ คุณทาเคซาวะ
พี่คะ ฉันเองนะ
ทาคิโกะ
อืม
สบายดีมั้งคะ
หืม
เดี๋ยวก่อนนะ
ฉันมีเรื่องจะบอก
ไม่ใช่เรื่องงี่เง่าแบบนั้นหรอก
พูดอะไรของเธอน่ะ
การแต่งงานมันไม่งี่เง่านะ รู้ตัวไหมว่าอายุเท่าไหร่แล้ว
หืม ซากิจังเหรอ
ทาคิโกะ
ผู้หญิงอายุเกิน 30 น่ะ เสียเปรียบคนอื่นเขาทุกเรื่องนะ รู้ไหม
- ถึงเวลาที่เธอ... - บอกแล้วไงว่าไม่ใช่เรื่องนั้น
แล้วเรื่องอะไรล่ะ พูดมาสิ
นี่ไม่ใช่เวลามาทะเลาะกันทางโทรศัพท์นะ
ฮัลโหล
- เรื่องอะไร - ไว้อยู่กันครบสี่คนก่อน
- ขอเงินซื้อหนังสือหน่อยครับ - แล้วฉันจะบอก
- หนังสืออะไร - "แอดวานซ์สตอรี่ส์ฟอร์รีโพรดักชัน"
แม่ไม่เก่งอังกฤษ ขอชื่อภาษาไทยซิ
(พ่อ)
- หืม - พี่ซื้อไปแล้วไม่ใช่เหรอ
เล่มนั้นมัน "เอเลเมนทารีสตอรี่ส์ฟอร์รีโพรดักชัน"
บอกว่าขอภาษาไทย
เรื่องแบบนี้ควรบอกตั้งแต่เมื่อคืนนะ
ต้องซื้อจริงเหรอ
ครับ ต้องซื้อ
ขอใบเสร็จด้วยนะ
อืม
นี่จ้ะ
จะไปก็ลากันหน่อยสิ
- ไปแล้วนะครับ - โยโกะ กระโปรงสั้นไปนะลูก
ตัวนี้ยาวสุดแล้วค่ะ
โทษที เมื่อกี้ว่าไงนะ
พี่คะ เห็นเป็นน้อง แล้วจะปล่อยให้ถือสายรอไม่ได้นะ
ก็ขอโทษแล้วไม่ใช่หรือไง
มันไม่ใช่เรื่องที่ควรถามว่า "เมื่อกี้ว่าไงนะ"
ก็เธอโทรมาตอนฉันไม่ว่างนี่
คืนนี้พวกเราจะไปบ้านพี่ เดี๋ยวค่อยบอกตอนนั้น
ฉันจะโทรหาพี่ใหญ่กับซากิจังก่อน
เดี๋ยวกินข้าวก่อนไปหานะ
จะกินข้างนอกทําไม บ้านฉันก็...
ทําตัวไม่สมเป็นน้องเลย
น่าจะลาออกจากห้องสมุดกระจอกนั่นได้แล้ว
เป็นข้าราชการมันผิดตรงไหนล่ะ กดดันน้อยกว่าเป็นเซลนะ
แต่ยัยนั่นทํางานไปตลอดไม่ได้นี่คะ ถึงจุดหนึ่ง...
ก็ต้องเป็นแม่บ้านตลอดชีวิตสินะ
อย่างน้อยก็เป็นงานที่มั่นคงที่สุด
พูดแบบนั้นมันเหยียดนะ
คุณสึนาโกะจะมาด้วยเหรอ
เพิ่งชวนวันนี้ ไม่รู้พี่จะมาไหม
มีประชุมเหรอคะ
วันนี้คุณจะไปอิเคงามิใช่ไหม
บัญชีออมทรัพย์ของแม่ครบกําหนดปิดบัญชีแล้ว
แม่ลงที่อยู่บ้านเราไว้น่ะค่ะ
ทําไมไม่ลงบ้านตัวเองล่ะ
แม่คงคิดว่าถ้าพ่อรู้ พ่อจะขี้เกียจน่ะสิ
พ่อยังเกษียณไม่ได้หรอก
ผู้ชายนี่แก่แค่ไหนก็ยังลําบาก
ไม่ลําบากเท่าผู้หญิงหรอกค่ะ
ฝากสวัสดีพ่อคุณด้วยนะ
แล้วแม่ล่ะคะ
ผมไม่ได้ท่องบทโมโมทาโร่นะ ไม่ต้องพูดครบให้เมื่อยปาก
- โชคดีนะคะ - จ้ะ
(ASURA)
กลับมาแล้วค่ะ
กลับมาแล้วเหรอ
อ้อ อาจารย์จัดดอกไม้มาแล้วครับ
- เหรอคะ - ครับ
เสียเวลาทําผมตั้งสองชั่วโมงแน่ะ
ช่างทําผมก็พูดมากเหลือเกิน
จัดดอกไม้ได้เยี่ยมเหมือนเดิมเลยค่ะ แต่วันนี้สวยเป็นพิเศษ
จะพูดยังไงดีนะ
ดอกไม้มันส่อไปทางเย้ายวน
ไม่เลยนะคะ
อาจารย์ฉันชอบบอกว่าการจัดดอกไม้ของฉัน
ทําตามตําราและน่าเบื่อ
ไม่จริงเลยค่ะ
จริงๆ ฉันเห็นภาพผู้หญิงกําลังถอดกิโมโนเลยนะ
คุณคะ เห็นด้วยไหม
ผมดูดอกไม้ไม่เป็นหรอก
เหนื่อยหน่อยนะครับ
บ้านมาสึคาวะค่ะ
อ้อ ขอบคุณที่โทรมานะคะ
อาจารย์เหรอคะ
พรุ่งนี้บ่ายโมง
รอสักครู่นะคะ
อาจารย์ น้องสาวโทรมาค่ะ
ค่ะ
- บอกแล้วไง... - กลับก่อนนะคะ
ไม่ใช่เรื่องแต่งงาน
แล้วเรื่องอะไรล่ะ
ไว้ค่อยบอกต่อหน้า
ฉันก็มีชีวิตฉันนะ อย่าโทรมา...
เงินเดือนเดือนนี้ค่ะ
กี่โมง
พี่จะมานัดฉันตอนสองทุ่ม โดยไม่ถามตารางงานฉันก่อนไม่ได้นะ
พี่ทากินี่เห็นแก่ตัวจริงๆ
งั้นก็ไม่ต้องมา ไม่ได้บังคับ
แต่อย่างน้อยฉันก็ชวนแล้วนะ
- ยินดีต้อนรับค่ะ - เดี๋ยวพวกพี่สามคนจัดการเรื่องสําคัญกันเอง
อย่ามาบ่นทีหลังก็แล้วกัน
- ยินดีต้อนรับครับ - ยินดีต้อนรับค่ะ
เชิญทางนี้เลยนะคะ
พี่ไม่ควรโทรหาฉันที่ทํางานตั้งแต่แรก
คืนนี้ฉันออกกะสามทุ่ม
บอกว่าแม่ป่วย ขอกลับเร็วสิ
เพิ่งใช้ข้ออ้างนี้ไปอาทิตย์ที่แล้ว
ขอโทษค่ะ
สวัสดีครับ
งานที่ฉันสั่งไว้...
ได้เท่านี้ครับ
เรียบร้อยดีไหมคะ
ครับ ยังไม่ครบ แต่...
ขอดูหน่อยค่ะ
มันจะดีเหรอครับ
ไม่ดีหรอกค่ะ
ไม่ดีอยู่แล้วล่ะ
แต่จะปล่อยไว้เฉยๆ ก็ไม่ได้
กาแฟได้แล้วค่ะ
ลงบิลเดียวกันนะคะ
ได้ค่ะ ขอตัวนะคะ
อ้าว ผมสั่งอเมริกาโน่
อเมริกาโน่...
เข้มเกิน
โอ๊ย
อ้าว
ขอโทษครับ
ขอโทษนะครับ
(แอปเปิ้ลฟูจิ)
นี่แหละ
- ขอโทษนะคะ - ครับ
- ฉันขอ... - แอปเปิ้ลนะครับ
- สี่ลูกค่ะ - ขอบคุณมากครับ
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เคยมีสองตายาย
ตาไปเก็บกิ่งไม้บนภูเขา
ส่วนยายซักผ้าอยู่ริมแม่น้ํา
ขณะที่ยายกําลังซักผ้า ลูกท้อยักษ์ก็ลอยมาตามแม่น้ํา
จ๋อมๆ
(ทาเคซาวะ โคทาโร่)
- อ้าว - ลูกเองเหรอ
มาคิโกะนี่เอง
ขําอะไรของแก
- พ่อกับแม่นี่... - อะไร
ตาตัดกิ่งไม้
ส่วนยายก็ซักผ้า
แล้วมันแปลกตรงไหน
หนูน่าจะซื้อลูกท้อมา
ไม่ใช่ฤดูลูกท้อสักหน่อย
แม่คะ หนูเจอแอปเปิ้ลชื่อแม่ เลยซื้อมา
- อ้าว - นี่ไง
อ้าว ฟูจิเหรอ
ดีจังเลย
ไม่ต้องซื้อของแพงๆ มาเยี่ยมพ่อแม่ก็ได้จ้ะ
อีกอย่าง พ่อกับแม่กินไม่หมดหรอก
หนูช่วยค่ะ
- อืม - พ่อคะ แอปเปิ้ลค่ะ
ไม่เป็นไร เดี๋ยวพ่อจะไปแล้ว
- วันนี้พ่อทํางานเหรอคะ - จ้ะ
พ่อโดนจองตัววันอังคารกับวันพฤหัส
วันอื่นเก็บตัวสินะ
เสร็จแล้วๆ
นี่ นั่นเสื้อผ้าของแม่ไม่ใช่เหรอ
พ่อไม่เคยทําอะไรแบบนี้เลยนะ
"นี่ ผ้าตกจากราวแน่ะ"
เดี๋ยวนี้พ่อปิดประตูหน้าต่างให้ด้วยนะ
- พ่อเนี่ยนะ - ใช่
เตรียมตัวไปยมโลกหรือเปล่าก็ไม่รู้
พ่อก็ต้องชดเชยที่ทําแม่ลําบากบ้างแหละ
แค่ขี้เหนียว
กับขี้บ่นอยู่หลายปี ไม่ได้ลําบากอะไรนักหรอก
คงมีความสุขมากแล้วเนอะ สําหรับชีวิตผู้หญิง
นี่ ตกลงยังไงดีคะ
ธนาคารอยากให้แม่อย่าเพิ่งปิดบัญชี
นั่นสินะ
นี่ ทาคิโกะติดต่อมาไหมคะ
ไม่เลย ทําไม เกิดอะไรขึ้นเหรอ
น้องบอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วยค่ะ
หาแฟนได้สักทีสินะ
หนูก็คิดอย่างนั้น แต่เห็นบอกว่าไม่ใช่
นี่ รถขายเต้าหู้มาแน่ะ
เต้าหู้เมื่อคืนยังไม่หมดเลย
อ้อ จริงด้วย
อ้อ เดี๋ยวค่ะ
ฉันปัดเสื้อคลุมอีกตัวไว้ให้ สีน้ําตาล
ไม่เป็นไรหรอก
กลับมาเร็วนะ
บอกว่าพี่จะมาหาทีไร เขารีบกลับทุกทีเลย
พี่คือตัวนําโชคเลยนะ
บังเอิญยกเลิกประชุมพอดีน่ะ
คุณทาคาโอะไม่มีพี่น้องผู้หญิง เวลาเราอยู่กันสี่คน...
- จะทําอะไรน่ะ - เอาล่ะนะ
วันนี้วันคางามิบิรากิเหรอคะ
จริงๆ ต้องทํา...
วันที่ 11 มั้ง
เขาเป็นคนชอบทําทุกอย่างเหมือนตอนเด็กน่ะ
ผู้ชายก็แบบนี้แหละ
ตอนสามีฉันยังอยู่
เขาก็เข้มงวดเรื่องของตกแต่ง กับธรรมเนียมเหมือนกัน
บ้านเราไม่ได้รวยด้วย ลําบากน่าดูเลยล่ะ
ความทรงจําดีๆ สินะ เขาตายไปแล้วนี่
นี่ คางามิโมจิน่ะ ทอดเกลืออร่อยที่สุด
เขาก็หวังจะให้ทอดเกลือนี่แหละ
งั้นฉันช่วยเอง
- อ้าว - ขอโทษที่มาช้าค่ะ
ผมเอง...
- คนนัดมาช้าสุด - แหงสิ
แข็งชะมัด
อ้าว นั่นคางามิโมจิไม่ใช่เหรอ
นี่ เห็นรอยแตกแบบนี้แล้วนึกถึงอะไร
เดี๋ยวนะ
ส้นเท้าแม่ไง
จริงด้วย ฉันก็กําลังจะพูด
รอยแตกนี่นะ
- น่าจะเริ่มร้าวได้แล้วนะ - ดูใช้ได้แล้วล่ะ
ฉันยังจําเสียงแม่ถอดถุงเท้าทาบิได้อยู่เลย
ก่อนนอนสินะ
แม่จะปิดไฟ แล้วก็...
เสียงมันจะแปลกๆ เวลาลอกจากส้นเท้า
ทําไมส้นเท้าแม่ด้านจัง โรคผิวหนังเหรอ
ชีวิตแม่ลําบาก บางครั้งก็ไม่มีข้าวกิน
ช่วงหลังสงครามน่ะ
ต้องดูแลลูกกับผัวให้กินอาหารมีประโยชน์ ตัวเองกินแต่ข้าวต้ม
มือแม่ก็ด้านเพราะทําครัว
จํายาสีดําๆ ที่แม่ทาได้ไหม
จําได้สิ
แม่เอายาไปปิ้งบนเตาถ่าน แล้วก็เอามาทาผิว
เสียงฉ่าเลย กลิ่นก็เหม็น ควันก็เยอะอีกต่างหาก
นึกถึงสมัยก่อนเลยนะ
ฉันทนทําแบบแม่ไม่ไหวแน่
นี่ เดี๋ยวก็ลิ้นพองหรอก
อ้าว ซาคิโกะหรือเปล่า
ผมไปเปิดเอง
- โอ๊ย พี่ทากินี่จริงๆ เลย - มากันครบแล้ว
จริงๆ ซาคิโกะไม่ต้องมาก็ได้สินะ
- ถ้าไม่ชวน นางก็โกรธ - ฉันไม่เหมือนพวกพี่
ฉันไม่ได้ทํางานสบายนะ
ล้างมือก่อนสิยะ
อาทิตย์ที่แล้ว ฉันอ้างว่าพ่อไส้ติ่งอักเสบ อาทิตย์นี้ก็แม่ปวดหลัง
คราวหน้าก็พวกพี่โดนรถชนแล้วกัน
- โอ๊ย - น่ากลัวจัง
ไม่เอาน่า ไม่ใช่ทุกอาทิตย์หรอก ความจริงมันไม่ได้แย่ขนาดนั้นนะ
เจ้านายผมชอบ ผมก็ต้องตามน้ํา
เขาบอกว่าเบื่อรางวัลปลอบใจแล้ว
ฉันก็เลยสั่งของพวกนี้มา แต่มันก็ตั้งโชว์ไว้เฉยๆ
มันเกะกะตอนทํางานบ้านนะ
ผมก็เอามาใช้นะ แต่คุณไม่เห็น
มาซากิก็เอามาทิ้งไว้ที่บ้านฉัน ไม่มีใครใช้นะ แต่...
มันต้องท่านี้ หรือไม่ก็ท่านี้
อ้อ แล้วก็...
เรื่องพ่อน่ะ
พ่อมีคนดูแลอยู่
ผู้หญิงเหรอ
จะเป็นผู้ชายได้ยังไงล่ะ
ก็เผื่อเขาให้ทุนนักศึกษา หรือทํานองนั้นไง
พี่นี่โลกสวยเหลือเกิน
จริงหรือเปล่า
ถ้าผู้ชายคนอื่นฉันอาจจะเชื่อ แต่พ่อเนี่ยนะ
พ่อเป็นตาแก่หงําเหงือก ที่ซื้อเสื้อในห้างเองไม่เป็น
จะไปมีผู้หญิงที่ไหนได้
แต่ผู้หญิงก็ไม่ได้หาซื้อได้ในห้างนี่
มุกนี้ขํา
คุณพ่อเนี่ยนะมีเมียน้อย
อย่างคุณมีหน้ามาขําด้วยเหรอ
หมายความว่าไงน่ะ
ไม่เห็นต้องร้อนตัวเลย
หรือฉันพูดแทงใจดํา
อย่ามาลงที่ผมสิ
นับอายุพ่อดูสิ 70 แล้วนะ งี่เง่าน่า
ที่สําคัญนะ พ่อไม่มีเงินไปเลี้ยงสาวหรอก
พ่อทํางานวันอังคารกับพฤหัส ใช่ไหม
ลูกน้องเก่าสงสารพ่อ เลยดึงมาเป็นผู้บริหารแค่ในนาม
ผู้ชายทํางานสองวันจะไปทําอะไรได้
คนเก็บตัวอย่างพ่อน่ะเหรอ
เก็บตัวเงียบๆ ได้แค่วันอื่นน่ะสิ
คนเก็บตัวที่เก็บไว้ทํางานวันอังคารกับพฤหัส
ขําดีนะ
ฉันเห็นกับตา
เมื่อเดือนก่อน
ฉันไปหาเพื่อนแถวเซ็นโซคุอิเกะ
สามคนนั้นกําลังกลับ จากสวนสนุกหรือที่ไหนสักแห่ง
สามคนเหรอ
เด็กบอกว่า "พ่อฮะ เร็วสิ"
จําคนผิดแล้วมั้ง
ฉันสืบมา จ้างคนไปสืบน่ะ
นักสืบเหรอ
ผู้หญิงชื่อสึจิยะ โทโมโกะ อายุ 40
เด็กผู้ชายอยู่ป.2
พ่อเช่าอะพาร์ตเมนต์ที่นั่น เขาไปทุกวันอังคารกับพฤหัส
พ่อไม่ได้ไปทํางานเหรอ
พ่อไปทํางานแล้วแวะหาเมียน้อย
เนี่ยนะที่พ่อ "เก็บตัวเงียบ" พ่อโกหกแม่มาสิบปีแล้ว
มีหลักฐานหรือเปล่า
อะไรน่ะ อย่าบอกนะว่ามีทะเบียนราษฎร์
รูปถ่ายของทั้งสามคน
ฉันไม่อยากดู
- พี่ - มาคิโกะ
ดูไม่ได้นะ นี่มันกล่องแพนโดร่า ถ้าเธอดู มันจะกลายเป็นความจริง
มันก็จริงอยู่แล้วนี่
คุณก็เห็นด้วยใช่ไหมคะ
- ห้ามดูใช่ไหม - เรื่องนั้น...
เรื่องนี้มีเด็กด้วย เราอาจจะเป็น...
พี่น้องกันก็ได้
- น้องชายคนแรกเหรอ - ฉันไม่ใช่ลูกรักแล้วสินะ
แปลว่าเรามีพี่น้องห้าคนเหรอ
เราไม่ควร...
- อะไรน่ะ - เป็นอะไร
ฟันปลอมหลุด
อะไรของพี่เนี่ย
น่าเกลียด
เดี๋ยวนะ พี่ใส่ฟันปลอมแล้วเหรอ
ฟันหน้าสี่ซี่เลย อย่ามองนะ
เพราะโมจิทอดนั่นแหละ
นี่ พี่นั่นแหละที่ชวนคุยเรื่องส้นเท้าแม่
- เวลากินข้าวอย่าพูดเรื่องเท้าสิ - เวลาแบบนี้ยังกินลงอีก
ก็ฉันอดข้าวเย็น จะได้รีบมาเร็วๆ ไง
อย่างน้อยก็ขอฉันกินเถอะ
เอาน่า สาวๆ อย่าทะเลาะกันเลย
ปัญหาคือเด็กน่ะสิ
เสียงพี่เหมือนยางรั่วเลย
ปล่อยแล้วมันเจ็บนะ
- จริงจังไม่ออกเลย เจอแบบนี้ - เรื่องนี้ไม่ตลกนะ
- จริงด้วย - ใช่ แต่เสียงพี่ตลกมากเลย
มีแมสก์บ้างไหม
- หา - แมสก์
แมสก์
มีอันใหม่หรือเปล่า
อันเก่าก็ได้
แมสก์ไหนก็ใส่ไปเถอะ เด็กมีปัญหาอะไรเหรอ
แมสก์เก่าก็ได้ เปลี่ยนเด็กข้างในก็พอ
หา
ไม่ใช่เด็ก เปลี่ยนผ้าซับข้างใน
- เปลี่ยนผ้าซับ - พี่
โอ๊ย พี่นี่
มาร์กาโนไล่ต้อน ชะลอแล้ว ขวาตรง
ตั้งสติหน่อยสิ ทุกคน
นี่ไม่ใช่เวลามาสนใจฟันหลุด หรือดูมวยโง่ๆ นะ
โง่เหรอ มวยเป็นกีฬาจริงๆ นะ รู้ไหม
นี่ ทุกคนไม่สนกันเลยหรือไง
พ่อมีเมียน้อยนะ
ยังไงพ่อก็เป็นผู้ชาย
ตอนนี้ยังไม่สะทกสะท้านหรอก
อายุ 70 สมัยนี้ก็เหมือน 50 สมัยก่อน
แม่อาจจะเลี้ยงพ่อดีเกินไป ผิวพ่อเนียนเปล่งปลั่งเลย
งั้นต้องให้ผัวกินขยะ เพื่อป้องกันการนอกใจสินะ
ฉันชอบผู้ชายแข็งแกร่งมากกว่า
- ซาคิโกะ - อะไรเล่า
อย่ามา "อะไรเล่า" นะ
แล้วพี่ทากิล่ะ พี่ก็ใช้วิธีสกปรกเหมือนกันนะ
สกปรกตรงไหน
ฉันจ่ายด้วยเงินตัวเอง ทําเพื่อแม่...
นั่นแหละที่บอกว่าวิธีสกปรก
ทําไมพี่ไม่พูดตรงๆ ไปเลยล่ะ
- พูดตรงๆ กับใคร - กับพ่อไง
เรื่องแบบนี้มันเอ่ยปากยากนะ ที่สําคัญ ฉันว่าพ่อไม่ยอมรับหรอก
ก็พ่อเป็นคนเก็บตัวเงียบนี่เนอะ
ซากิจัง เธอไม่สงสารแม่บ้างหรือไง
แม่ทําทุกอย่างเพื่อพ่อ แต่มาโดนทรยศตอนอายุ 65 เนี่ยนะ
พ่อนั่นแหละเป็นฝ่ายผิด
ฉันไม่เคยคิดเลยนะว่าพ่อจะทําแบบนี้
ไร้มนุษยธรรม
ฉันจะไปบอกให้พ่อเลิกกับเมียน้อย ไม่งั้นก็เลิกกับแม่ไปเลย
เมียน้อยนี่แหละที่ควรเลิก
เนอะ เรื่องปกติ
อืม คงใช่มั้ง
โลกเราก็เป็นแบบนี้
อะไรนะ
โลกเราก็เป็นแบบนี้แหละ
ยังไงก็เถอะ เพื่อแม่แล้ว...
- พี่ทากิคิดงั้นจริงเหรอ - หา
พี่บอกว่าทําเพื่อแม่ แต่ฉันว่าเพื่อตัวเองมากกว่า
- หา - พี่ใช้เรื่องนี้เป็นที่ระบาย
งานพี่มันน่าเบื่อ ผู้ชายก็ไม่มี
พี่คงเก็บกดจนใกล้ระเบิดแล้วล่ะ
พูดแบบนี้ได้ยังไง
เรื่องผัวๆ เมียๆ
มันไม่ใช่เรื่องที่เราควรเข้าไปยุ่ง
อย่างแรกเลยนะ แม่ก็มีส่วนผิดที่พ่อไปมีคนอื่น
แม่ดูแลบ้านได้ดีก็จริง แต่ก็จืดชืด ไม่มีเซ็กซ์แอปพีลเลย
- แรงไปแล้วนะ - ผู้ชายก็เป็นแบบนี้แหละ
- เลิกเรียก "ผู้ชาย" ได้แล้ว - ให้เรียกอะไรล่ะ
ชายแท้
ซาคิโกะ
เลิกคิดลามกสักที
อ้าวๆ พี่น่ะลามกกว่าฉันอีก
พี่ใส่เสื้อผ้าเชยๆ หน้าก็ไม่แต่ง แต่จริงๆ อยากได้ผู้ชายกว่าใครเลย
อย่าใช้คนอื่นมาเยียวยาความสิ้นหวังของตัวเองสิ
ซาคิโกะ ยัยนี่...
ฉันทนฟังเธอพูดไม่ไหวแล้วนะ
หยุดเลย ทั้งสองคน
- พรุ่งนี้เราคุยกันสองคนนะ - อืม
กูชิเคนบุกใส่ไม่ยั้ง
มาร์กาโนยืนไม่อยู่แล้ว
- โดนแล้วครับ - หมัดหนึ่ง-สอง
ฮุกซ้ายปิดฉากเลยครับ
จะยังไงก็เถอะ
แม่จะรู้เรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด
ตกลงไหม
น็อกครับ กูชิเคนเป็นนักมวยญี่ปุ่นคนแรก
ที่ป้องกันแชมป์ได้สําเร็จถึงเจ็ดครั้ง
ฮุกซ้ายปิดฉากของกูชิเคนน่ะ สุดยอดเลยนะ
คู่ต่อสู้ล้มฟุบคามุมเลย
เดี๋ยวนะ ไม่ได้ดูเหรอ
ได้ดูสิ
กูชิเคนเด็กกว่าผมตั้งสองปีนะ
ก็ใช่ แต่ฮิเดะจังเองก็เข้าใจดีนี่
สํานวนว่าไว้ "สุดยอดพรสวรรค์มักเบ่งบานช้า"
แต่ผมรอไม่ได้แล้ว
อะไรน่ะ
นี่
รอด้วย
ฮิเดะจัง พร้อมลุยหรือยัง
ไว้ใจได้เลยครับ
ได้เลย
- เธอด้วย - อุ๊ย
- รับได้สวย - รอด้วย
วิ่งเร็วเกินไปแล้ว
แล้วฉันกับเมียจะไปเชียร์นะ
รีบปิดร้านนะคะ เดี๋ยวไปไม่ทันดูหมัดน็อก
โอเค
อย่านะ
เดี๋ยวก็ได้เรื่องหรอก
- โอ๊ยๆ - เข้าตาเหรอ
- ใช่ - เป็นอะไรไหม
โอ๊ย แสบ
อีกนิดนะ
เอาล่ะ
เฮ้ย หยุดเลยนะ
- โดนแซะใหญ่เลยสิ - หืม เปล่านี่
พี่ๆ โทรนัดคุณไม่ใช่เหรอ
เรื่องอื่นต่างหาก ไม่เกี่ยวกับฉันเลย
อย่าดูถูกผมนะ
นี่ ถ้าเราได้ย้ายไปอะพาร์ตเมนต์ ที่มีห้องอาบน้ําเร็วๆ ก็ดีสิ
ถ้าผมชนะ เราก็ย้ายได้
หนึ่ง-สอง
ไม่เอา...
แบบนี้ไม่เอา
ไม่เอา
คิดว่าจริงจังไหม
หา
เรื่องพ่อน่ะ
เอาแต่ส่งเสียงตอบมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ
อันนี้น่าจะล้างตั้งแต่เมื่อคืน
ปัญหาคือเด็กน่ะแหละ
ถ้าไม่มีเด็ก...
ถ้าไม่มีลูก นอกใจก็ไม่ผิดเหรอคะ
ไม่ใช่อย่างนั้น
ผมแค่หมายถึงมันจะง่ายกว่านี้
เรารอไปก่อนดีกว่า
ให้เวลาจัดการเอง
เวลามันไม่ยุติธรรมหรอก
คนเรามักจะรักแรงกว่ากับคนมาทีหลัง
บางครั้งคนเก่าก็ถูกทิ้งนะ
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เคยมีสองตายาย
ตาแอบนอกใจยายโดยที่ยายไม่รู้
จนได้ลูกชายน่ารักมาหนึ่งคน
(โรงเรียนสอนจัดดอกไม้ มิตามุระ สึนาโกะ)
(บ้านมิตามุระ)
ค่ะ เดี๋ยวไปเปิดค่ะ
ข้าวมาแล้วเหรอ
ตายจริง เช็ดตัวก่อนลุกจากอ่างสิคะ
เท่าไหร่นะ
ไม่ต้องหยิบกระเป๋าตังค์ก็ได้ค่ะ
- แต่กล่องใหญ่มัน 2,000 เยนเลยนะ - ไม่เป็นไรค่ะ
อย่าเกรงใจน่า เอาไปเถอะ เอาสิ
- อ้าว... - เอ่อ...
เฮ้ย ระวัง
ไม่ต้องมายุ่ง
ปล่อยฉัน
มานี่ ให้ตายสิ
เธอไม่ชอบกลิ่นบุหรี่มาตั้งนานแล้วนี่
แถวนี้เงียบดีเนอะ
ดื่มชาก่อนสิ
พี่ไปทําฟันปลอมมาใหม่แล้วนี่
รีบไปทําฟันปลอมชั่วคราวตั้งแต่เช้าเลยล่ะ
ในจํานวนพี่น้องเรา
มีฉันคนเดียวนี่แหละที่ฟันเสียเหมือนแม่
ตอนฉันเกิด พ่อยังเงินเดือนน้อยอยู่
อาจเป็นเพราะสารอาหารไม่พอบํารุงฟัน
ทําไมไม่ถามอะไรเลย
"ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร"
"เขาแต่งงานหรือยัง ไปเจอกันตอนไหน..."
พี่
"นัวเนียกันหน้าหิ้งผัวเลยเหรอ"
"ลูกโตจนแต่งงานได้แล้ว..."
พี่
"กล้าด่าว่าพ่อไร้มนุษยธรรม แล้วพี่ล่ะ"
ทําไมไม่พูดออกมา
แทนที่จะมานั่งเงียบเหมือนแอบด่าฉัน
ทําไมไม่ด่าออกมาเลย เธอจะด่าฉันยังไงก็ได้
ทาคาโอะก็นอกใจฉัน ในฐานะเมียและแม่ ฉันยกโทษให้พี่ไม่ได้
จะให้พูดแบบนี้ใช่ไหม
มาคิโกะ
เธอแค่รู้ความลับสกปรกของฉัน
ไม่ได้แปลว่าเธอจะปั้นน้ําเป็นตัวได้นะ
ฉันไม่ได้ปั้นน้ําเป็นตัว
มีหลักฐานหรือเปล่า
ฉันไม่ได้ชอบสืบค้นเหมือนทาคิโกะ
แล้วมันก็ต้องใช้เงินด้วย
เรื่องนี้ทําเราตีนกาขึ้นทั้งคู่แน่
- ไม่รู้ก็คือไม่เจ็บสินะ - แม่ก็พูดแบบนั้นเหมือนกัน
เพราะอย่างนั้นไง
ฉันถึงอยากแก้ปัญหาก่อนที่แม่จะรู้เรื่อง
แก้ปัญหา หมายถึงพ่อเหรอ
ฉันฝากทาคาโอะจัดการทางพ่อแล้ว
หมายถึง...
อืม
- ส่วนเราก็ไปคุยกับเมียน้อย - ยังไง
เงินฟาดหัวไง จะอะไรล่ะ
ก็ได้ๆ
ฉันจ่ายครึ่งนึง
ตกลง
นี่ เธอหิวไหม
หิวสิ
ฟันสวยนะพี่
ซี่ละสองหมื่นเยน
หมอฟันบอกว่าน้องชายหมอเป็นจักษุแทพย์
น้องคนถัดไปคงเป็นหมอหูคอจมูก
ไม่เอาน่า
งี่เง่า
หมอหยอดมุกให้ขํา แล้วก็กระชากฟันหลุดเลย
แค่ข้าวกล่องเล็กๆ แต่...
สรุปใครจ่ายค่าข้าว
หา
ผู้ชายจ่ายให้เหรอ
มาคิโกะ
อ้าว เละหมดแล้ว
เละเพราะใครกันนะ
ทานเลยนะคะ
"นี่ห้าแสนเยน เลิกกับพ่อฉันซะ" มันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ
นั่นเงินแอบเก็บทั้งหมดของฉันเลยนะ
ถ้าจําเป็น ฉันจะจับมือเมียน้อย แล้วคุกเข่าขอร้องให้คิดถึงแม่วัย 65
เอาจริงเหรอ
ฉันใส่กางเกงในตัวใหม่เพื่อนําโชคเลยนะ
พูดเหมือนยากูซ่าจะไปบุกถิ่นคู่อริเลย
ผมอยากกินข้าวเก็นไม
กับสลัด ใส่ผักกาดหอมเยอะๆ
แล้วก็ปลาชิชาโมะ
- ตัวเมีย ไข่เยอะๆ - อืม
แม่ฮะ
เอาปลาชิชาโมะตัวเมียนะฮะ
แล้วก็ไข่ม้วนด้วย
เอาล่ะนะ
เจ้าหอยทากเอย
จงออกมาจากเปลือก
อยู่ไหน เจ้าอยู่ที่ใด
หดหัวหลบอยู่ที่ใดเอย
โผล่เขาออกมา
โผล่หอกออกมา
โผล่หัวออกมา
ฮัลโหล บ้านทาเคซาวะค่ะ
อ้าว ซาคิโกะ
สบายดีนะลูก
สบายดีค่ะ
หนูมีเรื่องอยากจะบอกแม่
แต่แม่ต้องสัญญานะว่าจะไม่บอกพ่อกับพี่ๆ
น้องมีความลับอะไรเหรอคะ
ไม่รู้สิ น้องบอกว่าจะบอกแม่ที่อะพาร์ตเมนต์
อะพาร์ตเมนต์ ห้องซาคิโกะเหรอคะ
น้องบอกให้แม่สัญญาไม่ให้บอกพ่อกับพวกลูกด้วย
แต่แม่ก็กังวลนิดๆ เดี๋ยวบอกที่อยู่ให้นะ
ฮัลโหล
น่าจะแถวนี้นะ
อะพาร์ตเมนต์ครึ่งประเทศก็ชื่อประมาณนี้
เธอต้องจดที่อยู่มาให้ถูก
แน่ใจนะว่าจดมาถูกน่ะ
แน่ใจสิ
เลขซอยผิดหรือเปล่า
- ที่นี่ไง - สวยจัง ดอกคามิเลีย
ใช่
นี่โรงอาบน้ําไม่ใช่เหรอ
จําตอนเธอล้มในโรงอาบน้ําได้ไหม
- ได้แผลตรงนี้เลย - ใช่ แผลเป็นยังอยู่เลย
นี่ ถ้าเราไม่รีบไป ซาคิโกะหลุดปากบอกแม่แน่
- ยัยนั่นชอบทําตัวแตกต่างตั้งแต่เด็กแล้ว - จริงด้วย
อ้าว ดื่มนมกันนี่เอง
- ดีนะ เหมาะกับหลังอาบน้ํามากๆ เลย - อร่อยด้วย
นี่ ฉันอาจจะเคยเห็นเธอในทีวีนะ
แต่ฉันแยกนักกีฬาไม่ออกเลย
เขายังไม่เคยชกออกทีวีค่ะ
ยังไม่เคยครับ
งั้นเหรอจ๊ะ
ตอนโดนชกนี่เจ็บไหม
บางที่ก็เจ็บครับ
ถ้าโดนชกที่ "ลิเวอร์"
"ลิเวอร์"
- ตับค่ะ - ตับครับ
อ้อ ตับ
ผู้ชายถ้าต่อยถูกจุด ก็หลับได้เหมือนกันครับ
เหรอจ๊ะ นึกว่าเขาห้ามชกต่ําซะอีก
เอ๊ะ
แม่ หมายถึง "ชิน" ค่ะ ปลายคาง
- ปลายคาง - คางครับ
ตายจริง
หนูว่าจะรอเขาเป็นแชมป์ แล้วค่อยเปิดตัว
แต่หนูอยากให้แม่รู้เป็นคนแรก
คุณจินไน ลืมถังขยะไว้ข้างนอกแน่ะครับ
อย่าเพิ่งขัดจังหวะสิ เรากําลังคุยเรื่องสําคัญอยู่นะ
ใครจะไปสนถังขยะกันเล่า
(ต้องชนะ วินัยคือกุญแจ)
คุณจินไน
มาแล้วค่ะ
(อาซาฮิโซะอะพาร์ตเมนต์)
ที่อยู่อาจจะผิดก็ได้
ฉันว่าตึกนี้ก็อะพาร์ตเมนต์นะ
- ดูสิ - จริงด้วย
- อ้าว - พี่คะ
มาทําอะไรกันที่นี่น่ะ
แล้วแม่ล่ะ
แม่อยู่นี่
หืม
เธอบอกแม่แล้วเหรอ
เราพยายามเลี่ยง...
ใจเย็นๆ ฉันไม่บอกเรื่องนั้นหรอก
ฉันแค่บอกแม่...
เรื่องแฟนฉันน่ะ
- แฟนเหรอ - แฟนเหรอ
นักมวยไม่เอาถ่านที่ฉันคบอยู่
- แบบนี้น่ะเหรอ - อืม
มันไม่ใช่อาชีพหากินเลยนะ
ทําไมไม่คบนักเบสบอล นักกอล์ฟ นักอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่นักมวย
เดี๋ยวนะ ทีวีเมื่อคืน ดูเพราะแฟนเหรอ
แม่ว่าไงบ้าง
แม่ก็ตกใจแหละ
ก็แหงอยู่แล้ว
"เขาหาเงินพอใช้ไหม จะอยู่กันยังไง"
"ถ้าเขาบาดเจ็บล่ะ" "จะแต่งงานกันไหม"
แม่คงมีคําถามเยอะแยะเลย
แต่พี่ก็รู้จักแม่ ถ้าเขาอยู่ด้วย แม่ก็จะแบบ...
อย่าทรมานพ่อแม่สิ
ตอนนี้ไม่เหมาะเลยนะ
ทําให้แม่กังวลตอนนี้ แม่จะยิ่งทรมานเป็นสองเท่า
จริงเหรอ ฉันว่าฉันตอบแทนพ่อแม่อยู่นะ
ซาคิโกะ นี่เธอ...
ฉันอยากหาอะไรใหม่ๆ ให้แม่กังวลบ้าง
เพราะถ้าแม่รู้เรื่องพ่อ
แม่จะได้ไม่คิดมาก
กลับไปเถอะ
ฉันบอกแม่ว่าฉันอยากให้แม่รู้ก่อน
ถ้าพี่อยู่ด้วย มันก็ไม่พิเศษสิ
พูดงี้ได้ไง
กลับไปเถอะ
ไปสิ
- อย่างน้อยก็ชวนดื่มชาก่อนสิ - ที่นี่หาเจอยากเหมือนกันนะ
- ไปได้แล้ว - ขอชาแก้วเดียว
บ๊ายบาย กลับบ้านดีดีนะ
ชาแก้วเดียว
- ไม่ได้ผล - ใช่
- ว้าว - หมัดหนักนะเนี่ย ประทับใจเลย
แม่ขําด้วย
ใช่
หนึ่ง
สอง
สาม
สี่
ห้า
หก
เจ็ด
แปด
ฝันดี
เก้า
สิบ
สิบเอ็ด
สิบสอง
สิบสาม
สิบสี่
สิบห้า
สิบหก
สิบเจ็ด
สิบแปด
สิบเก้า
- ยี่สิบ - เฮ้ย
ทําอะไรของคุณเนี่ย
โดนน็อกเลย
- เข้าลิเวอร์เต็มๆ - ปิดไฟ
นั่งลงไปเลย
ฟังให้ดีนะ
"ผมต้องยับยั้งชั่งใจจนกว่าจะได้แชมป์"
"ถ้ามีแฟน ผมจะหย่อนยาน ทุกคนจะดูออก"
ใครพูดไว้
ผมเอง
- ผมพูดเอง - ใช่ไหม พูดเองใช่ไหมล่ะ
ถ้างั้น...
อย่างแรกเลยนะ
เป็นแชมป์ให้ได้ก่อน
ได้
อืม ฝันดีนะ
โอ๊ย
นี่
เปลี่ยนชุดก่อนเข้านอนด้วยสิ
รู้แล้วน่า
- โอ๊ย เจ็บจัง - หืม
ผมซาโตมิครับ
คุณช่วยงานน้องสะใภ้ผม
ไม่เลยครับ ผมต้องขอบคุณเธอมากกว่า
ยังโสดเหรอครับ
- หา - ผมดูออกเพราะคอเสื้อไม่ได้รีดน่ะ
อ้อ เอ่อ...
ให้ตายสิ
ผมได้ยินว่าคุณมีน้ําใจกับน้องสะใภ้ผมมากเลย
ผมนึกว่าคุณจะหลงรักเธอซะแล้ว
- ขอโทษนะคะ - กาแฟครับ
ได้เลยค่ะ
ผมก็เลยกะจะมาสืบดูหน่อย
ใครเป็นนักสืบกันแน่เนี่ย เนอะ
คืออย่างนี้ครับ
เรื่องพ่อตาผม
เราคิดซะว่าทุกอย่าง เป็นเรื่องเข้าใจผิดได้ไหมครับ
เหมือนไม่เคยเกิดขึ้นน่ะเหรอครับ
ถึงยังไงก็เถอะ ภาพถ่ายมันก็เบลอๆ
บอกไปว่าคุณสืบผิดพลาดก็แล้วกัน
ไม่ได้หรอกครับ
ทําไมล่ะครับ
มันจะทําให้คนสงสัยอาชีพผมนะครับ
แล้วมีใครได้ประโยชน์ จากการรู้ความจริงหรือเปล่า
- มันก็เหมือนทําให้ยายแก่... - ขออนุญาตนะคะ
ยายขึ้นบันไดร้อยขั้นกับสามี แต่ถูกผลักตกบันไดตรงขั้นที่ 98
พวกลูกสาวมีเรื่องบ่นก็จริง แต่พวกเธอก็เคารพพ่อนะครับ
แต่ตอนนี้พวกเธอ กลับต้องมองพ่อด้วยความรังเกียจ
ทําไมกันล่ะครับ
คุณพ่อไม่ได้เป็นโจรนะครับ
ผู้หญิงคิดว่านอกใจก็เหมือนการปล้น
เป็นการกระทําที่ไร้ยางอายทั้งคู่
อ้อ
อ้าว
คุณพี่ มาหาคุณคัตสึมาตะทําไมกันคะ
แล้วเธอล่ะ หาเราเจอได้ยังไง
ฉันโทรถามออฟฟิศคุณคัตสึมาตะ แล้วก็รู้มาว่าเขาอยู่ที่นี่
- ฉันขอนั่งนะ - อืม
ฉันแค่มาขอให้เขาช่วยน่ะ
เขาพูดไม่ค่อยเก่งหรอกค่ะ
แต่เขาก็จริงใจ ถ้ามีงานอะไรก็ให้เขาทํานะคะ
ของที่เราคุยกันไว้มาส่งหรือยังคะ
ครับ มาแล้ว
นั่นมันทะเบียนราษฎร์นี่
เด็กคนนั้น...
ไม่ใช่ลูกของพ่อ
เด็กอายุแปดขวบครับ
พ่อในทะเบียนราษฎร์คือทาคามิซาวะ มิโนรุครับ
ถ้ารู้แล้วทําไมเพิ่งมาบอกเล่า
ผมอาจจะเป็นพี่เขย แต่เราก็เป็นครอบครัวเดียวกันนะครับ
ผมยังไม่ได้รับอนุญาตจากลูกค้าน่ะ
งั้นเหรอครับ จริงใจเหมือนที่เธอบอกเลย
พวกเรามีกันสี่คนพี่น้องจริงๆ ด้วย
ผมว่าเราควรคุยเรื่องนี้ ตอนพวกผู้หญิงไม่อยู่นะครับ
สังหรณ์อยู่แล้วว่าวันนี้ต้องมาถึง
เรื่องนี้เป็นควันที่ไม่มีไฟหรือเปล่าครับ
ที่ใดมีควัน ที่นั่นย่อมมีไฟ
เราปกปิดได้นะครับ
ช่างเถอะ ปล่อยมันไป
คุณพ่อ
แล้วคุณพ่อจะทํายังไงครับ
ฉันทําอะไรไม่ได้หรอก
ปัญหานี้ฉันสร้างเอง
ไปขอโทษดีไหมครับ
ไม่
ไม่ขอโทษเลยเหรอครับ
แค่ขอโทษมันไม่พอหรอก
โมโหโกรธายิ่งนัก
ข้าจะไปแก้แค้นใคร ในเมื่อคนรักตกอยู่ในอ้อมแขนชายอื่น
หรือข้าควรทิ้งร่างให้เป็นซากไปเสียสิ้น
ที่ก้นแม่น้ําเบื้องล่างนี้
เมื่อข้าเข้าใกล้
ณ ริมฝั่งน้ํา
เงาที่สะท้อน
บนผิวน้ําแน่นิ่ง
กลับกลายเป็น
อสูรร้ายพญานาคี
ซุปทะเลของคุณแม่นี่อร่อยที่สุด
ไข่ก็อร่อยนะ
อืม
ละครบุนราคุเป็นไงบ้าง
หนูเพิ่งเคยดูครั้งแรก แต่ก็สนุกดีนะ
ใช่ สุดยอดเลยล่ะ
ศิลปะญี่ปุ่นนี่ดีจริงๆ เนอะ ว่าไหม
ตอนหน้าหุ่นเชิดเปลี่ยนนะ
ใช่ นั่นแหละสุดยอด "พิษรักแรงหึง"
น่ากลัวมาก
- เหมือนพี่ทากิเลย - อ้าวๆ
- ตรงไหน - ก็ตรงนี้ไง
ขอโชยุหน่อย
- หน้าฉันเปลี่ยนยังไง - นั่นไงล่ะ
สีหน้านั่นแหละ
ฉันฝันร้ายแน่
- โชยุ - เอาขวดนี้ไป
ลองกินหอยแครงสิคะ พ่อ น่าจะอร่อยกว่า
มันไม่แข็งไปเหรอ ฟันพ่อไหวไหมน่ะ
จริงด้วย วันก่อนนะ พี่สึนาโกะฟันปลอมหักเพราะโมจิทอด
ยัยบ้า
ตลกดีนะ วันนั้น
"ฟันปลอมหลุดเลย"
นิสัยไม่ดี
แต่พี่ไปทําใหม่วันรุ่งขึ้นเลยนะ
มีนัดสําคัญหรือเปล่าก็ไม่รู้
น่ากลัวเนอะ
เดี๋ยวนะ ฉันไม่ควรพูดต่อหน้าคุณทาคาโอะ
แต่คนที่น่ากลัวที่สุดในบ้าน ก็คือมาคิโกะนี่แหละ
น่ากลัวตรงไหนเหรอ
แค่ดูฉากหมากับฉากฟันดาบในทีวี เธอยังลุ้นจนตัวสั่นเลย
ถ้าคุณทาคาโอะรู้คงดีนะ
หา
ระวังนะ ไม่งั้นโดนมีดปักหลังไม่รู้ด้วย
ไม่เอาน่า เราอยู่ด้วยกันมาจะ 20 ปีแล้ว
- นี่จ้ะ - ขอบคุณครับ
ยังไม่นานเท่าคุณพ่อคุณแม่หรอก
แต่ผมว่าผมก็รู้ใจเมียแล้วนะ ว่าไหม
แหมๆ ระวังไว้เถอะ คุณทาคาโอะ
ไม่งั้นละก็ กลางหลังเลยนะ
"โดนเข้าเสียแล้ว"
จริงๆ ถ้าฉันแทงนะ ฉันจะแทงข้างหน้า
แทงข้างหลังมันขี้ขลาด
- ฉันก็คิดว่าพี่มากิน่ากลัวที่สุด - เนอะ
ตอนกินซูชิด้วยกันนะ
พี่เอาของดีๆ ไปกินก่อนตลอด
จริงด้วย พี่เล็งชิ้นแพงสุดก่อนเลย
พูดแบบนี้ไม่ดีนะ
"แม้เสียงจะไพเราะ แต่นกกาเหว่าก็กินกิ้งก่า"
กินกุ้งอย่าพูดเรื่องกิ้งก่าสิคะ
- นี่ เอาไปเลย - ยังไงก็เถอะ พี่กินแต่ของดี
ฉันเหลือแต่ปลาหมึกตลอดเลย
เอาน่า จริงๆ ทุกคนก็ได้กินของที่อยากกินนี่
แม่ก็พูดได้สิคะ แม่ได้ไข่กับปลาไหลเพิ่มตลอด
- จริงด้วย - อ้าว จริงเหรอจ๊ะ
"อ้าว จริงเหรอจ๊ะ"
ผู้หญิงนี่ยอดเลยจริงๆ นะ
ยอดเลยจริงๆ
- ไม่กินกุ้งเหรอ - ไม่ล่ะ
- กินกุ้งสิ - ว้าว
แม้แต่บ้านคุณพ่อก็มีฟูสึมะขาดเหรอเนี่ย
แหงสิ เราเป็นมนุษย์นี่
เนอะ
- ดูสิ จระเข้ - จระเข้เหรอ
พอเลยนะ
คําบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา