TOKYO BÜYÜKŞEHİR KÜTÜPHANESİ ARISUGAWA ŞUBESİ
OCAK, 1979
Günaydın.
Yine erkencisiniz Bayan Takezawa.
Alo, abla? Benim.
Takiko!
Evet.
İyiyim sanırım.
Ne?
Dinle.
Konuşmamız gerek.
Öyle abuk bir şey değil.
Ne diyorsun sen?
Evlilik abuk değil. Kaç yaşına geldin, farkında mısın?
Ne? Sakiko mu o?
Takiko.
Otuz yaşını geçmiş bir kadın çok engelle karşılaşır, malum.
- Artık bir an önce... - Dedim ya, konu o değil.
Ne o zaman? Söylesene.
Sabah sabah telefonda kardeş kavgası olmaz.
Alo?
- Ne oldu? - Dördümüz bir arada olmalıyız.
- Ders kitabı için para lazım. - O zaman söylerim.
- Ne kitabı? - Advanced Stories for Reproduction.
İngilizcem kötü. Anlamını söyle.
BABA
- Ne? - Onu zaten almamış mıydın?
O kitap Elementary Stories for Reproduction'dı.
Anlamını söyle!
Dün gece söyleseydin ya.
İlla lazım mı?
Evet, lazım.
Makbuz getir, tamam mı?
Tabii.
Tamam, al.
Çıkarken bir şey söyle bari!
- Biz çıkıyoruz! - Yoko, o etek çok kısa!
En uzun eteğim bu.
Pardon. Ne diyorduk?
Kardeşinim diye beni böyle bekletemezsin.
"Pardon" dedim, değil mi?
"Ne diyorduk?" denecek bir konu değil.
Sen de günün en yoğun saati aradın ama!
Bu gece hep birlikte sana geleceğiz. O zaman söylerim.
Tsunako ve Sakiko'yu ben ararım.
Yemek yiyip de gelirim.
Dışarıda yemene ne gerek...
Ablalık ettirmiyor ki.
O kütüphanedeki işi bırakmalı.
Memur olmanın nesi kötü? Satış yapmak daha stresli.
Ömür boyu bu işi yapamaz. Er geç...
Ömür boyu ev hanımlığına geçecek, değil mi?
En azından düzenli bir iş.
Öyle deme.
Tsunako da geliyor mu?
Çok ani oldu. Kim bilir?
Toplantın var mı?
Bugün Ikegami'ye gideceksin, değil mi?
Annemin gizli mevduat hesabının vadesi dolmuş.
- Bizim adresi göstermiş. - Neden kendi adreslerini göstermemiş?
Babam öğrenirse kendini salar diye düşünüyordur.
Daha emekli olamaz.
Erkeklerin işi her yaşta zor.
Kadınlarınki kadar değil.
İhtiyar adama selam söyle.
Sadece adama mı?
Momotaro'yu okumuyorum. İkisini birden söylememe gerek yok.
- İyi günler! - Evet.
Ben geldim.
Hoş geldin.
Hanımefendi. İkebana hocası geldi.
- Öyle mi? - Evet.
Saçımı yapmaları iki saat sürdü.
Yemin ederim ki ellerinden çok çeneleri çalışıyor.
Düzenlemeleriniz her zaman büyüleyici. Ama bugün daha bir başka.
Nasıl desem?
Çiçekler resmen erotik görünüyor.
Yok canım.
Öğretmenim düzenlemelerime hep
ortodoks ve sıkıcı diyordu.
Hiç de değil.
Hatta kimonosu çözülmüş bir kadın görüyorum.
Sence de öyle değil mi canım?
Şey... Çiçekler beni aşıyor.
Güzel olmuş.
Masukawa ailesi.
Sizden haber almak ne güzel.
Bayan Mitamura mı?
Yarın. Saat birde.
Lütfen bekleyin.
Hocam! Kız kardeşiniz telefonda.
Geliyorum!
- Sana... - Bugünlük işim bitti.
Konu evlilik değil.
Ne o zaman?
Karşı karşıya gelince anlatırım.
Benim de bir hayatım var. Böyle arayıp aynı gece çağıramazsın.
Bu ayki ücretiniz.
Saat kaçta?
Programımı bilmeden sekizde gelmemi isteyemezsin.
Çok bencilsin Takiko!
Gelme o zaman. Seni zorlamıyorum.
En azından çağırdım.
- Hoş geldiniz! - Üçümüz karar veririz.
Sonra bana sızlanma.
- Hoş geldiniz. - Hoş geldiniz!
Lütfen benimle gelin.
Zaten ben işteyken aramamalısın.
Vardiyam akşam dokuzda bitiyor.
Annenin hasta olduğunu söyle.
O mazereti geçen hafta kullandım.
Kusura bakmayın.
İyi günler.
İstediğim şey...
Şimdilik bu var.
Yolunda gitti mi?
Evet. Mükemmel olmasa da...
Öyle mi?
Canınızı sıkmaz mı?
Sıkar.
Elbette sıkar.
Ama göz yumamam.
Beklediğiniz için sağ olun.
Aynı hesaba yazın.
Peki. İzninizle.
Ne? Ben Americano istemiştim.
Benimkini size...
Fazla sert.
Hay aksi!
Affedersiniz.
Affedersiniz!
FUJİ ELMASI
Bu olur.
- Bakar mısınız? - Evet?
- Ben... - Elma mı?
- Dört tane lütfen. - Çok teşekkürler.
Bir varmış bir yokmuş, ihtiyar bir adamla kadın varmış.
İhtiyar adam dağlardan odun toplarken
ihtiyar kadın nehirde çamaşır yıkarmış.
İhtiyar kadın çamaşır yıkarken
dev bir şeftali nehirden aşağı süzülüyormuş.
Fışır fışır.
KOTARO TAKEZAWA
- Ne? - Senmişsin.
Bizim Makiko.
Komik olan ne?
- İkiniz... - Ne?
İhtiyar adam dal kesiyor,
ihtiyar kadınsa çamaşır yıkıyor.
Ne var bunda?
Keşke bir şeftali getirseydim.
Şeftali mevsimi değil ki.
Anne, elmalara adını vermişler, biraz aldım.
- Ne? - Gördün mü?
Tanrım. Fuji elması mı?
Güzel değil mi?
Aileni ziyarete gelirken pahalı ev hediyeleri almana gerek yok.
Ayrıca iki kişi bu kadar elma yiyemeyiz.
Yardım ederim.
- Öyle mi? - Baba! Elma alsana.
Almayayım. Birazdan çıkmam gerek.
- Bugün çalışıyor mu? - Evet.
- Salı ve perşembeleri işe kapanıyor. - İşine kapanık adam.
Bitti işte.
Onlar senin çamaşırların değil mi?
Eskiden hiç böyle şeyler yapmazdı.
"Çamaşırların ipten düşmüş!" diye seslenirdi.
Artık panjurları da açıp kapatıyor.
- Babam mı? - Evet.
Göçmeye mi hazırlanıyor ne?
Sana yaşattığı tüm sıkıntıları telafi etmesi gerek.
Eli sıkılığa
ve yıllarca dırdır çekmeye
sıkıntı bile denmez.
Bir kadın için mutlu bir hayat galiba.
Neyse, para ne olacak?
Banka, hesabını açık tutmak ister.
Evet.
Peki Takiko'dan haber aldın mı hiç?
Hayır. Neden, bir şey mi oldu?
Bizimle konuşacakları varmış.
Sonunda birini bulmuş olabilir mi?
Ben de öyle sanmıştım ama değilmiş.
Hey! Tofucu kapının önünde.
Daha dün geceki tofu bitmedi.
Doğru.
Bekle!
Diğer paltonun tozunu almıştım. Kahverengi olanın.
Dert değil.
Erken geldin.
Ne zaman senin geleceğini söylesem erkenden eve geliyor.
Uğur getiriyorsun.
Şansıma toplantı iptal oldu.
Senin hiç kız kardeşin olmamış Takao. Dördümüz toplanınca...
- O ne? - Hadi bakalım.
Bugün pirinç keki kırma günü mü?
Bugün olması... Vay canına!
Ayın 11'inde oluyor sanırım.
Onun tek derdi çocukluğunu tekrar yaşamak.
Bütün beyler gibi.
Kocam hayattayken
süslemelere ve âdetlere hep çok önem verirdi.
Üst sınıf falan da değildik ki. Amma dert oluyordu.
Öldü ya, şimdi hep iyi anılır.
Pirinç kekinin iyisi tuzla kızartılarak yapılır.
O da öyle istiyor.
Yardım edeyim o zaman!
Özür dilerim, geç kaldım.
Kapıyı açayım.
- Geceyi düzenleyen en son geliyor. - Sorma.
Çok sert.
Pirinç keki mi onlar?
Söylesenize, bu çatlaklar size bir şey hatırlatmıyor mu?
Dur bakayım.
Annemin topukları!
Aynen! Lafı ağzımdan aldın!
Şu çizgiler falan.
- Çatırdamaya başlamalı. - Olmuş gibi görünüyor.
Annem tabi çoraplarını çıkarırken çıkan ses hâlâ kulağımda.
Yatmadan önce, değil mi?
Işıkları kapatırdı, sonra...
O çoraplar topuklarına sürtünürken garip bir ses çıkarırlardı.
Topukları neden o kadar sertti ki? Cilt rahatsızlığı mı?
Zor bir hayatı vardı. Bazen aç kalıyordu.
Savaş yeni bitmişti.
Kocasını, çocuklarını doyurması gerekti. Kendisi sırf yulaf lapası yiyordu.
Mutfakta çalışmaktan elleri sertleşmişti.
Sürdüğü siyah merhemi hatırlıyor musun?
Hatırlıyorum!
Onu maltızın üzerinde ısıtıp her yerine sürerdi.
Isınınca tıs diye ses çıkar, leş gibi kokardı, duman dumana!
Eski günleri hatırladım.
Ben bunlara asla dayanamazdım.
Hey, yanacaksın!
Sakiko mu acaba?
Kapıyı açayım.
- Senden nefret ediyorum Takiko! - Eksik kalmadı.
Onu çağırman şart mıydı?
- Çağırmasaydım bozulurdu. - Sizin aksinize...
Ben çok çalışmak zorundayım!
Önce ellerini yıka!
Geçen hafta babamda apandisit vardı, bu hafta annem geldi.
Bir dahakine üçünüz kaza geçirirsiniz.
- Of! - Korkunç!
Hadi ama! Her hafta değil. Çok abartıyorsun.
Patronum istiyor, ben de ayak uyduruyorum.
En arkada kalmaktan bıkmış,
ben de postayla sipariş ettim, orada öyle duruyor.
Hep ayakaltında.
Sen yokken kullanıyorum.
Masaki de benim evde birkaç tane bırakmış. Kullanan yok ama...
Şunlardan. Ya da şöyle.
Bir de...
Konu babam!
Hayatında biri var.
Bir kadın mı?
Neden erkek olsun ki?
Bir öğrenciye falan burs veriyordur diye düşündüm.
Çok safsın.
Emin misin?
Başka erkekler neyse ama bizim babamız mı?
Kendine mağazadan kıyafet bile alamayan sarsak ihtiyarın teki o.
Kadını nereden bulsun?
Kadınlar mağazada satılmıyor, değil mi?
Bak bu iyiydi.
Pederin metresi var demek.
Gülen kendisine baksın.
O ne demek şimdi?
Hemen savunmaya geçme.
Yaran var da gocundun mu yoksa?
Sinirini benden çıkarma, tamam mı?
Babam 70 yaşında vardır. Daha neler.
Hem parayı nereden bulacak?
Salı ve perşembe çalışıyor, değil mi?
Eski astları ona acıyordu. Sadece ismen yönetici.
Öyle işine kapanık biri ne yapabilir?
"İşine kapanık" mı?
Kişiliğiyle ilgili bir kelime oyunu.
Salı ve perşembeleri işine kapanık bir adam.
Bayıldım.
Yalnız ben gözümle gördüm.
Bir ay önce.
Senzokuike yakınlarında oturan bir arkadaşıma gitmiştim.
Üçü birlikte eve dönüyorlardı.
Üçü mü?
"Baba! Acele et!" dedi.
Başkasıdır o.
Bir dedektif tuttum.
Dedektif mi?
Adı Tomoko Tsuchiya'ymış. Kırk yaşındaymış.
Oğlan ikinci sınıfa gidiyor.
Babam orada bir daire kiralamış, her salı ve perşembe oraya gidiyormuş.
İşe gitmiyor mu?
Bir görünüp kadına gidiyor.
Bir de "içine kapanık" diyorsunuz. On yıl anneme yalan söylemiş.
Kanıtın var mı?
Ne? Sakın bana onun nüfus kayıt örneği olduğunu söyleme.
Üçünün fotoğrafları.
Görmek istemiyorum!
- Makiko! - Makiko!
Bakamazsınız. Pandora'nın kutusu bu! Bakarsanız gerçek olur!
Gerçek zaten!
Aynı fikirdesin, değil mi?
- Bakamayız, değil mi? - Yani...
Bir dakika, ortada bir çocuk var. Şey bile olabiliriz...
Biz kardeşiz.
- İlk erkek kardeş demek. - Artık en küçüğü değil miyim?
Beş kardeş miyiz yani?
Bunu...
- Ne? - İyi misin?
Takma dişim kırıldı.
Ne oluyor size?
İğrenç!
Dur. Senin takma dişin mi var Tsunako?
Dört ön dişim. Bakmayın, tamam mı?
Kızarmış pirinç keki yüzünden.
Annemin topuklarını anlatıp geçmişi yâd eden sendin!
- Yemekte topuk konuşmayalım! - Şu an nasıl yemek yiyorsun?
Sizi bekletmeyeyim diye yemeden geldim! Bu kadarına hakkım olsun.
Hadi ama kızlar. Kavganın sırası değil şimdi.
Mesele çocuk.
- Hava kaçıran lastik gibisin! - Hava girince sızlıyor.
- Ciddi durmak imkânsız. - Komik değil!
- Haklı. - Evet ama çok komik konuşuyorsun!
Maske var mı?
- Ne? - Maske.
Maske mi?
Yeni maske var mı?
Eski de olur.
Kim takar şimdi maskeyi? Çocuk ne olacak?
Eski de olur. Çocuğu değiştir yeter.
Ne?
Çocuğu değil, gazlı bezi.
- Gazlı bez! - Abla!
Âlemsin!
Marcano atak yapıyor. Yavaşladı. Sağ direkt!
Kendinize gelin.
Ne diş düşürmenin ne aptalca bir boks maçı izlemenin sırası.
Aptalca mı? Boks gerçek bir spor.
Hey! Size diyorum! Umurunuzda değil mi?
Babamın metresi var!
Sonuçta babam da erkek.
Çok ani oldu. Düşünemiyorum.
Bu devirde 70 yaşında olanlar eski 50'liklere denk.
Belki de annem onu fazla iyi besledi. Cildi ışıl ışıl.
Aldatılmamak için abur cubur yedirmek lazım.
Ben erkeksi beyleri tercih ederim.
- Sakiko! - Ne?
"Ne?" deme bana!
Sana ne demeli Takiko? Çok sinsi davranıyorsun.
Nasıl sinsi?
Kendi paramla ödedim. Annemin iyiliği için...
Bence sinsilik.
Neden açıkça sormadın?
- Kime soracağım? - Babama.
Sanki sorunca hemen itiraf edecekti!
Ne de olsa işine kapanık.
Sakiko! Annem için üzülmüyor musun?
Babam için saçını süpürge etti, şimdi 65 yaşında aldatılıyor!
Suç babamda.
Her şeyi beklerdim, bunu beklemezdim.
Gaddarlık bu!
Babamın ayağını o kadından keseceğim. Yoksa annemi unutsun.
Asıl öbür kadını unutsun.
Değil mi? Olması gereken bu.
Evet, sanırım.
Dünyanın düzeni bu.
Ne?
Dünyanın düzeni bu!
Öyle ya da böyle, annemin iyiliği için...
- Düşündüğün bu mu cidden Takiko? - Ne?
Annemi düşündüğünü söylüyorsun ama kendini düşündüğüne eminim.
- Efendim? - Öfkeni böyle atıyorsun.
İşin sıkıcı, hayatında erkek yok.
Canın sıkkındır.
Bu ne cüret?
Karı koca arasına girilmez.
Yaygara koparmak bize düşmez.
Babamın gözü dışarı kaydıysa bu biraz da annemin suçu bir kere.
Evi iyi çekip çeviriyor ama fazla ağır. Seksapeli yok.
- İleri gidiyorsun. - Beyler böyledir.
- Beyler demeyi bırak! - Ne diyeyim?
Erkekler.
Sakiko.
Ayıp ayıp şeyler düşünüp...
Senden daha ayıp şeyler düşünen var mıdır?
Gösterişsiz giyinip makyajsız geziyorsun ama erkek isteyen en çok sensin.
Çaresizliğini bastırmak için başkalarını kullanma.
Sakiko! Seni küçük...
Bıktım senin dilinden!
Kesin şunu! İkiniz de!
- Yarın ikimiz bir konuşalım. - Tamam.
Gushiken peş peşe atakta!
Marcano kaçamıyor!
- Yakaladı! - Çift yumrukla.
Sol kroşe işini bitirdi.
Ne olursa olsun...
Anneniz bu konuda tek kelime duymayacak.
Tamam mı?
Yenildi!
Gushiken, unvanını yedi kez koruyan ilk Japon boksör oldu.
Gushiken'in attığı son sol kroşe müthişti!
Rakibi kendi köşesinde yere yığıldı.
Bekle. İzlemedin mi yoksa?
İzledim.
Gushiken benden iki yaş küçük.
Evet ama bunun anlamını biliyorsun Hide.
"Büyük yetenekler geç ortaya çıkar" derler.
Daha fazla bekleyemem.
O ne öyle?
Hey.
Bekle!
- Hide! Maça hazır mısın? - Bana bırak!
Tamam!
- Sen de. - Vay canına!
- İyi yakaladın! - Beni bekle!
Çok hızlı.
Onu desteklemeye geleceğiz!
Dükkânı erken kapatın yoksa nakavtı kaçırırsınız!
Tamamdır!
Yapma şunu.
Başımız derde girecek!
- Ah! - Gözüne mi kaçtı?
- Evet. - İyi misin?
Ah, acıyor.
Biraz daha.
Tamam!
Hey! Yapma!
- Kesin başın şişmiştir. - Ne? Hayır.
Kardeşlerin aramadı mı?
O başka mesele. Beni ilgilendirmiyor.
Alaya alma.
Baksana, umarım yakında duşu olan bir daireye taşınabiliriz.
Ben kazanınca olabilir.
Çift yumruk!
Bunu...
Bunu istemiyorum!
İstemiyorum!
Sence ciddi midir?
Ne?
Babamın ilişkisi.
Homurdanmaktan başka bildiğin yok.
Keşke bunları dün gece yıkasaydım.
Mesele çocuk.
Çocuk olmasaydı...
Ortada çocuk yoksa ilişki yaşanabilir mi yani?
Öyle demedim.
Daha kolay olurdu diyorum sadece.
İşlerin yoluna girmesi için
en iyisi beklemektir belki de.
Zaman adil değil.
İnsanlar ileri yaşta aşkı daha yoğun yaşar.
Bazen yenisi gelince eskisi atılıverir.
Bir varmış bir yokmuş, ihtiyar bir adamla kadın varmış.
İhtiyar adam ihtiyar kadını gizlice aldatıyormuş.
Bu ilişkiden sevimli bir oğlan doğmuş.
TSUNAKO MITAMURA İKEBANA OKULU
MITAMURA AİLESİ
Geliyorum!
Hemen geldi mi?
Küvetten çıkmadan kurulanmazsan böyle olur işte. Tanrım!
Ne kadar tutuyor?
Cüzdanını çıkarmana gerek yok.
- Büyük boysa 2.000 yen tutabilir. - Sorun yok dedim.
Merak etme. Al şunu. Hadi.
Hey, önüne bak!
Rahat bırak beni!
Bırak beni!
Gelsene be!
Sigara kokusunu sevmezsin sen.
Sessiz bir muhitmiş.
Bir çay içsene.
Yeni takma diş yaptırmışsın.
Sabah erkenden gittim.
Aramızda bir tek ben
annemin kötü diş genlerini almışım.
Ben doğduğumda babamın maaşı hâlâ düşüktü,
belki de besin alamadığım içindir.
Sormayacak mısın?
"O adam kimdi?"
"Evli mi? Ne zaman..."
Abla.
"Kocanın arkasından gönül mü eğlendiriyorsun?"
"Evlilik çağında oğlun yok mu?"
Abla!
"Yüzsüzce babamıza gaddar dedin, senin yaptığın ne?"
Neden söylemiyorsun?
Böyle sessizce oturman bana kendimi daha da kötü hissettiriyor!
Neden kendini tutuyorsun? Bana ağzına geleni söylesene!
Takao da beni aldatıyor. Eş ve anne olarak seni affetmem imkânsız.
Bu yeterli mi?
Makiko...
Açığımı yakaladın diye
olmayacak şeyler uydurma.
Uydurmuyorum.
Kanıtın var mı?
Takiko'nun aksine ben eskiden beri hiçbir şeyin peşine düşmedim.
Zaten çok da maliyetli.
Bu gidişle erken çökeceğiz.
- Cehalet mutluluktur. - Annem de öyle diyor.
O yüzden bu işi
annem öğrenmeden halletmek istiyorum.
Hangi işi? Babamı mı diyorsun?
Takao babamla konuşacak.
Yani...
Evet.
- Biz metresi ikna edeceğiz. - Nasıl?
Parayla. Nasıl olacak?
Tamam.
Yarısı benden.
Anlaştık.
Söylesene, aç mısın?
Açım.
Dişlerin harika olmuş.
Diş başına 20.000 yen.
Dişçi söyledi, erkek kardeşi göz doktoruymuş.
En küçükleri de KBB doktorudur herhâlde.
İlahi!
Şapşal.
İnsanı güldürürken dişlerini söküveriyor.
Çok değil ama...
Parasını kim ödedi?
Ne?
O mu ödedi?
Makiko.
Ne? Dağılmış.
Nasıl oldu bu?
Yemek için teşekkürler.
"Babamdan ayrıl, 500.000 senin olsun." Bu kadar kolay olabilir mi?
Tüm gizli birikimim o kadar.
Gerekirse kadının eline yapışıp 65 yaşındaki annemi düşün diye yalvarırım.
Ciddi misin?
Uğur getirsin diye yeni iç çamaşırı bile giydim.
Baskın yapacak bir yakuza gibisin.
Esmer pirinç pilavı istiyorum.
Bir de salata. Bol marullu.
Bir de kapelin!
- Dişi, yumurtalı. - Tabii.
Anne?
Anne.
Kapelin dişi olsun.
Bir de rulo omlet.
Gidiyorum.
Salyangoz
Çık kabuğundan
Nereye
Nereye sakladın başını?
Göster antenlerini
Göster saplarını
Göster başını
Alo? Takezawa ailesi.
Sakiko!
Nasılsın canım?
Harikayım.
Sana söylemek istediğim bir şey var.
Ama babama ve ablalarıma söylemeyeceğine söz vermen gerek.
Ne saklıyor olabilir?
Hiç bilmiyorum. Evde söyleyecekmiş.
Evde mi? Sakiko'nun evinde mi?
Size ve babama söylemeyeceğime söz vermemi istedi.
Ama biraz endişelendiğim için sana adresi vereceğim.
Alo?
Buralarda olmalı.
Japonya'daki apartmanların yarısının ismi böyle.
Doğru adresi bulmalısın!
Doğru yazdığına emin misin?
Eminim, tamam mı?
Blok numarası yanlış olabilir mi?
- Hayır, burada... - Ne güzel. Bir kamelya.
Evet.
Burası hamam mı?
Bir keresinde hamamda düşmüştün.
- Buram kesilmişti. - Evet! İzi hâlâ duruyor!
Bak, biraz daha geç kalırsak kesin yumurtlar.
- İlla çıkıntılık edecek. - Haklısın.
Süt içiyorlar.
- Ne güzel. Banyodan sonra iyi gelir. - Değil mi?
Şey, herhâlde seni televizyonda görmüşümdür
ama maalesef sporcuları birbirinden ayırt edemiyorum.
Daha televizyona çıkmadı.
Şimdilik.
Öyle mi?
Yumruk yiyince canın acımıyor mu?
Bazı yerlerim acıyor.
Liver'a darbe alırsanız...
Liver mı?
Karaciğere yani.
Karaciğer.
Ama adamın doğru yerine vurursanız ağır ağır bilincini kaybeder.
Gerçekten mi? Oraya vurulması yasak sanıyordum.
Ne?
Anne! Çeneyi kastediyor!
- Çene mi? - Evet, çene.
Tanrım.
Şampiyon olmasını bekleyecektim
ama önce senin bilmeni istedim anne.
Bay Jinnai! Çöp kovanızı dışarıda unutmuşsunuz!
Sırası değil. Burada önemli bir konuşma yapıyoruz.
Lanet çöp kovası kimin umurunda?
KAZANMAK ŞART! DİSİPLİN ÖNEMLİ!
Bay Jinnai!
Geliyorum!
ASAHISO APARTMANI
Adres yanlış olmalı.
Sanırım şurası apartman.
- Bak! - Haklısın.
Abla?
Burada işin ne?
Annem nerede?
Burada.
Ne?
Ona söyledin mi?
Biz öğrenmesin diye uğraşırken...
Saçmalama! Asla söylemem.
Ona sadece sevgilimden bahsettim.
- Sevgili mi? - Sevgili mi?
Birlikte yaşadığım aylak boksörden.
- Şöyle yapılan mı? - Evet.
Meslekten sayılmaz.
Neden beyzbolcu ya da golfçü değil? Boksör dışında her şey olurdu.
Dur, dün gece televizyondaki maç... O yüzden miydi?
Annem ne dedi?
Şaşırdı.
Şaşırır tabii!
"Eve bakabilir mi? Nasıl geçineceksiniz?
Ya sakatlanırsa? Evlenecek misiniz?"
Eminim bir sürü sorusu vardır.
Ama annemi bilirsiniz. Onun yanında hep şöyle...
Ailenin sıkıntılarına yenisini ekleme.
Normal bir zamanda değiliz.
Onu endişelendirirsen sıkıntısı ikiye katlanır!
Öyle mi? Bence ben iyi bir evladım.
Sakiko, sen...
Kafasını meşgul edecek bir iki şey bulayım dedim.
Böylece babamı öğrenince
o kadar da kafaya takmaz.
Eve gidin. Anneme ilk onun bilmesini istediğimi söyledim.
Siz de gelirseniz anlamı kalmaz.
Bunu nasıl söylersin?
Eve gidin!
Hadi.
- Bir çay içseydik bari. - Evi çok zor bulduk!
- Gidin artık. - Bir çay içelim.
Güle güle! Dikkatli gidin!
Bir fincan çay!
- Dinlemiyor. - Evet.
- Vay. - Sert vurdunuz. Etkilendim.
Annem gülüyor.
Evet.
Bir.
İki.
Üç.
Dört.
Beş.
Altı.
Yedi.
Sekiz.
İyi geceler.
Dokuz.
On.
On bir.
On iki.
On üç.
On dört.
On beş.
On altı.
On yedi.
On sekiz.
On dokuz.
- Yirmi. - Hey!
Ne yaptığını sanıyorsun?
Fena vurdun!
- Tam karaciğerime geldi! - Işıklar!
Otur şuraya!
Dinle.
"O unvanı alana kadar kendimi tutmalıyım."
"Hayatımda bir kız olursa yumuşarım. Herkes anlar." Kimin sözleri bunlar?
Benim.
- Ben söylemiştim. - Değil mi? Kendi sözlerin.
O zaman...
Her şey sırayla.
Şampiyon olalım.
Doğru.
Tamam. İyi geceler.
Ah!
Hey!
Yatmadan önce üstündekileri çıkar.
Biliyorum, tamam mı?
- Ah, acıyor! - Ne?
Ben Takao Satomi.
Baldızıma yardım etmişsin.
Ne demek. İş için teşekkürler.
Bekâr mısın?
- Ne? - Yakanın ütüsüz olmasından belli.
Dostum...
Baldızıma çok nazik davranmışsın.
Belki de ona âşık olmuşsundur diye düşündüm.
- Pardon. - Kahve lütfen.
Tabii.
Bir araştırayım dedim.
Hangimiz dedektif, belli değil.
Neyse...
Konu kayınpederim.
Bir yanlışlık olmuş gibi göstersek olmaz mı?
Aslında öyle bir şey hiç olmamış gibi.
Zaten fotoğraflar bulanık.
Yanlış adamı izlediğini söyleriz.
Bunu yapamam.
Neden?
Bütün mesleğim şaibe altında kalır.
Gerçeği bilmenin kimseye faydası var mı?
- Resmen ihtiyar bir kadını... - Affedersiniz.
Kadın kocasıyla 100 basamak çıkmış da 98. basamakta aşağı itilmiş gibi olacak.
Bu kadınların şikâyeti olsa da babalarına saygıları vardı.
Şimdi ona iğrenerek bakmak zorunda kalacaklar.
Neden?
Hırsızlık yapmadı ya.
Kadınlar erkeklerin kaçamaklarını hırsızlık olarak görür.
Onlara göre ikisi de ayıptır.
Vay be!
Takao. Bay Katsumata'yla işin ne?
Ya sen? Bizi nasıl buldun?
Bay Katsumata'nın bürosunu aradım, yerini onlar söyledi.
- Oturayım mı? - Tabii.
Ondan bir şey rica ettim de.
Pek konuşkan değildir ama samimidir, ihtiyaç varsa onunla çalış.
Konuştuğumuz şey geldi mi?
Evet, geldi.
Nüfus kaydı örneği!
Çocuk...
Babamdan değil.
Sekiz yaşında.
Babası Minoru Takamizawa olarak kayıtlı.
Madem biliyordun, neden söylemedin?
Damat olabilirim ama biz aileyiz.
Müşterimin iznini almamıştım.
Anladım. Hakkında söylediklerin doğruymuş.
Sonuç olarak hâlâ dört kardeşiz.
Bence biraz konuşsak iyi olur. Hanımlar yokken.
Bugünün geleceğini hissediyordum.
Ateş olmayan yerden duman çıkıyor olamaz mı?
Ateş olmayan yerden duman çıkmaz.
Örtbas edebiliriz.
Sorun değil. Ne olacaksa olsun.
Baba.
Ne yapacaksın?
Yapabileceğim bir şey yok.
Kendi düşen ağlamaz.
Özür mü dileyeceksin?
Hayır.
Dilemeyecek misin?
Özür yetmez, öyle değil mi?
Öfkem içime sığmıyor!
Sevgilim başkasının kollarında Şimdi ben hıncımı kimden alayım?
Burada, nehrin dibinde
Enkaz mı olacak yoksa bedenim?
Yaklaşırken
Suyun kenarına
Görüntüm yansıdı
Suyun durgun yüzeyine
Dönüştü
Büyük bir yılanın yansımasına
Annenin deniz mahsullü çorbasının üstüne yok.
Yumurtalar da leziz.
Evet.
Kukla tiyatrosu nasıldı?
Benim ilk gidişimdi ama çok heyecanlıydı.
Evet, harikaydı.
En çok Japon sanatını seviyorum.
O kuklanın suratı açıldı ya...
Evet, çok acayipti. "Ey kıskançlık!"
Korkunç sahneler.
- Aynı Takiko gibi. - Eyvah.
- Nesi benziyor? - Genel olarak.
Soya sosunu versene.
- Benim yüzüm mü açılıyor? - İşte!
Bu ifaden benziyor.
Kâbuslarıma girecek.
- Soya sosu! - Bunu al.
Şu deniztarağından yesene baba. Daha lezzetli.
Fazla sert değil mi? Dişlerine dokunmaz mı?
Evet! Geçen gün Tsunako pirinç keki yerken takma dişini kırdı.
Şapşal!
İyi güldük.
"Dişim kırıldı."
Çok kötüsün.
Ama ertesi gün tekrar yaptırmış.
Mühim planları mı vardı acaba?
Korkutucu, değil mi?
Bunu Takao'nun yanında söylemem yanlış
ama bu ailede en çok Makiko'dan korkulur.
Nesinden korkacağım? Köpek ve kılıç dövüşü izlerken ürken biri.
Bir bilsen Takao.
Neyi?
Dikkat et yoksa sırtından bıçaklanırsın.
Saçmalama! Neredeyse 20 yıldır beraberiz.
- Buyur. - Teşekkür ederim.
Annenle baban kadar olmasa da
bu kadar zamanda karımı tanımışımdır artık, değil mi?
Vah vah. Dikkat et derim Takao.
Yoksa tam sırtından!
"Beni vurdu!"
Aslında ben olsam önden bıçaklardım.
Korkaklar arkadan bıçaklar.
- Bence de en çok Makiko'dan korkulur. - Değil mi?
Birlikte suşi yerken
en güzellerini hep o kapıyor.
Çok doğru! En pahalı olanlara göz koyuyor!
Ne ayıp söz.
"Tatlı sesine rağmen guguk kuşu kertenkeleyle beslenir."
Tam karides yiyecekken kertenkele demeyin!
- Al, sen ye. - Ne olursa olsun en iyisini o yer.
Bana hep ahtapot ya da kalamar kalır.
Hadi artık, herkes istediğini yer, doğrusu bu.
Öyle dersin tabii anne. Sen hep hakkından fazlasını yiyorsun.
- Doğru. - Öyle mi?
"Öyle mi?"
Kadınlar âlem, değil mi?
Gerçekten öyle.
- Karidesi yemiyor musun? - Sağ ol.
- Karidesi sen ye. - Vay!
Sizin kapıda bile yırtık var, öyle mi?
Elbette. Biz de insanız.
Değil mi?
- Bak, timsah. - Timsah mı?
Kes şunu!
Alt yazı çevirmeni: Ahmet Neşeli