Ω ζήλια!
Οργή που βράζει!
Μην το κάνεις, Μπαμπά!
Σταμάτα!
- Δεν υπάρχει λόγος να πεθάνεις! - Μην το κάνεις!
Μαμά!
Γιατί δεν τον σταματάς;
- Άνοιξέ μας! - Άσε μας να μπούμε!
- Μαμά! - Μαμά!
- Όχι! - Μπαμπά!
- Γιατί;
- Μπαμπά! - Μπαμπά!
Χαραμάκι πάνω από τις πιτζάμες;
Μας έβαζαν να το φοράμε όταν ήμασταν μικρές.
Νόμιζαν ότι αν κρύωνε η κοιλιά μας δεν θα κοιμόμασταν.
Το φορούσες κι εσύ;
Όλες μας!
Θα ήθελα να δω εσάς τις τέσσερις να ουρλιάζετε κλαίγοντας.
Δεν ήταν για γέλια, όμως.
Από την άλλη, δεν ήταν λίγο άκαρδο
που δεν προσπάθησε καμιά σας να μπει να τον σταματήσει;
Δεν μπορούσαμε να περάσουμε από το σκοινί για να μπούμε.
- Μάλιστα. Τώρα κατάλαβα. - Τι;
Ακόμα κι αν είναι οι γονείς σου, δεν μπορείς να ανακατευτείς στο ζευγάρι.
Κάποιο κομμάτι σου νιώθει έτσι.
Δεν είναι γιος του, αλλά τον φωνάζει μπαμπά
και βγαίνει μαζί της για πάνω από επτά χρόνια, σωστά;
Εξαπατά τη μαμά όλον αυτόν τον καιρό.
Είναι λίγο σκληρό να το λες εξαπάτηση.
Δεν της είπε τίποτα, σωστά;
Άρα την εξαπάτησε.
Δεν έπρεπε να νιώθει τύψεις;
Ίσως την εξαπάτησε επειδή νιώθει τύψεις.
Αν προτίθεται να πεθάνει, υπάρχουν κι άλλες επιλογές.
Μπορεί να τη χωρίσει ή τουλάχιστον να ζητήσει συγγνώμη.
Είναι παιδιάστικο να πιστεύει ότι θα έλυνε τα πάντα πεθαίνοντας.
Δικό σου ήταν το όνειρο.
Μην τον κατακρίνεις γι' αυτό.
Αυτό είναι άλλο θέμα.
Η μαμά σου μου άρεσε.
Απλώς έτρωγε κρακεράκια κι έραβε.
Ακόμα και γι' αυτή, φέρθηκε υπερβολικά αδιάφορα.
Καλύτερα να διατηρείς την ψυχραιμία σου, παρά να ανησυχείς για αχρείαστα πράγματα.
Για τους άντρες, αυτό...
Βολεύει περισσότερο, ε;
Δεν είναι αν βολεύει ή όχι.
Είναι απλώς πιο το έξυπνο.
Μόνο τους άντρες ωφελεί αυτή η λογική.
Ήταν δικό σου όνειρο. Μην τα βάζεις μαζί μου.
- Τι; - Η εφημερίδα.
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1979
Σας είπα ότι πρέπει να σηκωθώ στις έξι.
- Σε ξύπνησα τρεις φορές! - Ψεύτρα!
Δεν λέω ψέματα! Να έβαζες ξυπνητήρι!
Δεν το πιστεύω.
- Όλο εμένα κατηγορεί. - Δεν θα προλάβω.
- Περίμενε τη σειρά σου! - Θα αργήσεις πολύ!
- Εγώ είμαι ο επόμενος. - Ναι.
Γιατί είναι πάντα έτσι το μαλλί μου;
- Την ξύπνησα, σωστά; - Ναι.
- Άντε, ετοιμάσου! - Εντάξει.
- Το τηλέφωνο! - Μαμά;
- Μαμά, το τηλέφωνο! - Μαμά!
- Το τηλέφωνο! - Τι με φωνάζετε; Σηκώστε το!
Έχω δουλειές το πρωί.
- Κι εγώ έχω. - Και εγώ τρώω.
Σου είπα να κάνεις τα μαθήματά σου χθες.
Ποιος τρώει τόσο μεγάλες μπουκιές;
Οικία Σάτομι, λέγετε.
Σάκικο!
Μάκικο, πώς μπόρεσες;
Τι εννοείς;
Ξέρω ότι πάντα ήμουν δύσκολο παιδί.
Αλλά και πάλι... Καλώς ήρθες.
Παρά την άποψή σου για μένα, δεν παύουμε να είμαστε αδερφές.
Σάκικο;
Είμαστε τέσσερις αδερφές.
Γιατί έγραψες τρεις; Γιατί μένω εγώ στην απ' έξω;
Για τι πράγμα μιλάς;
Μην το παίζεις χαζή. Ακόμα κι εγώ διαβάζω εφημερίδα.
Εφημερίδα; Τι σχέση έχει η εφημερίδα;
Σταμάτα να κάνεις την ανήξερη!
"Ο πατέρας μου έχει ερωμένη".
"Ο πατέρας μου έχει..."
Σάκικο!
Για τι πράγμα μιλάς;
Άρα δεν ήταν η Μάκικο;
Γιατί τόση φασαρία πρωινιάτικα;
Κοιτούσα για κανένα άρθρο για τον αγώνα σου,
αλλά βρήκα ένα ηλίθιο γράμμα της αδερφής μου.
Γράμμα;
Μπορεί να έκανα λάθος.
Αλλά βρήκα το όνομά σου.
Να, βλέπεις; Χιντεμίτσου Τζιννάι!
Μη μου αποσπάς την προσοχή.
Στάσου!
Εσύ φταις αν χάνεις τη συγκέντρωσή σου για κάτι τέτοιο!
Αγάπη μου!
Καλά, βγαίνω.
Χρειάζομαι την εφημερίδα!
Ευχαριστώ.
Τι;
Έγινε κάτι με τον μπαμπά;
Όχι, με τον παππ...
Τι κάνεις εδώ; Κουνήσου!
Πήγαινε να ετοιμαστείς. Άντε!
ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΟ
Τι;
"Οι αδερφές είναι σαν μπιζέλια που φυτρώνουν στον ίδιο λοβό.
Όταν πια ωριμάσουν κι αφήσουν πίσω το κέλυφός τους,
ο τρόπος ζωής τους κι οι φιλοσοφίες τους αποκλίνουν.
Είμαστε τρεις αδερφές στην οικογένεια, αλλά σχεδόν ποτέ δεν βλεπόμαστε.
Ωστόσο, πρόσφατα ανακαλύψαμε
ότι ο ηλικιωμένος πατέρας μας έχει κρυφά μια ερωμένη".
- Φεύγω. - Καλή σου μέρα.
ΣΤΗΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
"Η μητέρα μας δεν ξέρει τίποτα
και απολαμβάνει ήσυχα τα γηρατειά της με τον άντρα της.
- Εμείς, οι αδερφές..." - Φεύγω κι εγώ!
Καλή σου μέρα.
"...αναστενάζουμε πλέον όλες μαζί.
Και ο δικός μου σύζυγος μπαίνει σε μια κρίσιμη ηλικία.
Είναι το να ζει χωρίς συγκρούσεις αυτό που κάνει μια γυναίκα ευτυχισμένη;
Τελευταία, δεν μπορώ παρά να αναρωτιέμαι".
Είναι σαν να το έγραψες εσύ.
Κι εσύ αυτό νομίζεις;
Καθώς το διάβαζα, είπα "Όπα, κάτσε...".
Δεν έχω γράψει ποτέ γράμμα σε εφημερίδα. Δεν είμαι τέτοιο άτομο.
Ποια άλλη θα έγραφε ότι ο άντρας της μπαίνει σε μια κρίσιμη ηλικία;
Οι άλλες είναι ανύπαντρες.
Κάνε μου τη χάρη.
Ακόμα κι αν το σκεφτόμουν, δεν θα το έγραφα.
"Από μια ανώνυμη 40χρονη νοικοκυρά".
Αλήθεια δεν ήσουν εσύ;
- Ξέρω ποια! - Τι;
Τα ξαναλέμε.
Ορίστε. Ένα σουβενίρ.
Σ' ευχαριστώ.
Είχες πάει ταξίδι;
Ε; Ναι, στο σπίτι των γονιών μου.
- Οι γονείς σου δεν έμεναν στο Ικεγκάμι; - Έχει κρύο σήμερα.
Ίσως η πιο κρύα μέρα του χρόνου.
ΣΧΟΛΗ ΙΚΕΜΠΑΝΑ
Εμπρός;
Έλα, Μάκικο.
Πού είχες πάει πρωί πρωί;
Πουθενά δεν είχα πάει.
Γιατί παίρνεις τόσο νωρίς;
Αδερφούλα.
Πάντα έγραφες καλές εκθέσεις, αλλά ξεπέρασες τον εαυτό σου.
Μέχρι κι ο Τάκαο εντυπωσιάστηκε.
Είπε ότι έχεις ταλέντο.
Για τι πράγμα μιλάς;
Δεν διάβασες την πρωινή εφημερίδα;
Τι;
Φυσικά και τη διάβασα. Εννοείται!
Στο μέλλον, καλύτερα να μας ρωτάς πριν κάνεις κάτι τέτοιο.
Το ότι υποψιάζομαι τον Τάκαο
δεν το ήξερε κανένας πέρα από σένα.
Δεν το έγραψα εγώ, όμως.
Αλλά πέρα από αυτό, δεν είναι πρόβλημα;
Την παίρνουν και στο Ικεγκάμι αυτή.
Ωχ!
Πρόσεχε, γέμισες τον τόπο.
Αυτό μου κάνει.
Ορίστε.
Εντάξει.
Θεούλη μου...
Έλα.
Τα ανδρικά τα νύχια
είναι σκληρά, πονάει αν τα πατήσεις.
Τα νύχια δεν έχουν φύλο, σωστά;
Κι όμως, έχουν.
Τι;
ΣΤΗΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
Δεν ξέρεις τίποτα.
Καλά. Ωχ, αυτό πόνεσε.
ΧΩΡΙΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ
Γεια σας.
Ευχαριστούμε για την πολυετή συνεργασία.
Όχι, εγώ σας ευχαριστώ. Ήταν χαρά μου.
Τα λουλούδια σας είχαν μεγάλη πέραση.
Κρίμα που πρέπει να γίνει έτσι.
Για την επιχείρησή μας, ο Φεβρουάριος είναι πάντα δύσκολος μήνας.
Ένα εστιατόριο δεν μπορεί να κόψει από το φαγητό.
Τα λουλούδια δεν τρώγονται, σωστά;
Είναι λυπηρή συγκυρία.
Αλήθεια, ντρέπομαι πάρα πολύ.
Λοιπόν.
Ορίστε.
Δεν έπρεπε. Δεν μου αξίζει τέτοια καλοσύνη.
Όχι, είναι απλώς η κανονική πληρωμή αυτού του μήνα.
Α...
Ευχαριστώ, τότε.
Σε αυτήν την περίπτωση, μπορώ να έχω πίσω το βάζο που σας δάνεισα;
Πιστεύω ότι είναι στην κουζίνα.
Συγγνώμη που το κράτησα τόσον καιρό.
Έψαχνα κάποιο αποχαιρετιστήριο δώρο, αλλά δεν είχαμε και πολλά.
Σας αρέσουν τα αποξηραμένα ψάρια;
Τα λατρεύω!
Χαίρομαι!
Είναι σουβενίρ που έφερε ο άντρας μου από ένα ταξίδι γκολφ στο Ίζου.
Μάλιστα.
Σίγουρα δεν πειράζει να το πάρω;
Καθόλου, ελεύθερα.
Υπέροχο!
Δεν θέλω τις δικαιολογίες σου.
Αν ήθελες να με απολύσεις, υπήρχαν κι άλλοι τρόποι.
Κουνιάδα;
Άρα, σου το είπε η Μάκικο.
Τι;
Δεν είμαι παιδί για να έρθεις μέχρι εδώ για να μου κάνεις κήρυγμα!
Τι λες; Εσύ μου είπες να χρησιμοποιήσω αυτό το μέρος.
Τι;
Κα Μιταμούρα!
Ευχαριστούμε που μας συστήσατε.
Ε...
Μη μου πείτε!
Δεν σας είπε ο κουνιάδος σας ότι έκανε κράτηση;
Σωστά.
Η κουνιάδα σας έχει κάνει πολλά για μας.
Ακολουθήστε με.
Κλασική Τσούνακο!
Ξέχνα ό,τι έγινε, εντάξει;
Είμαι διάσημος για την κακή μου μνήμη.
Επαγγελματική συνάντηση;
Όχι, κάτι προσωπικό.
- Σε αυτήν την περίπτωση, να... - Όχι, είναι καλή ευκαιρία!
- Κάτσε μαζί μας. - Τι;
Ξέρεις τους καλεσμένους μου.
Ποιος είναι;
Ο μπαμπάς κι η ερωμένη;
Θα ήθελα να το είχα καταφέρει αυτό, αλλά έχω κάτι λιγότερο εντυπωσιακό σήμερα.
Πρόκειται για την Τάκικο και τον ντετέκτιβ.
Αυτόν που έβαλε να ψάξει για τον μπαμπά;
Τον λένε Κατσουμάτα
και με την Τάκικο...
Σοβαρολογείς;
Υπάρχουν άντρες που θέλουν τέτοιες κοπέλες;
Αν τη δεις καλά, είναι ομορφούλα.
Με συγχωρείτε.
Ήρθε ο καλεσμένος σας.
- Ναι! Έλα, κάθισε. - Καλώς ήρθατε, δεσποινίς.
Κατάλαβα!
Εδώ είναι που ερχόσουν για την ικεμπάνα.
Ευχαριστούμε για την προτίμηση.
Πόσα σε πληρώνουν; Χωρίς τις προμήθειες.
Μη ρωτάς τέτοια πράγματα σε μια τόσο χαρούμενη περίσταση.
- Τι; - Τσούνακο!
- Μισό λεπτό. - Ήρθε ο καλεσμένος σας.
Έλα μέσα! Κάθισε εδώ.
- Συγγνώμη που σε έφερα μέχρι εδώ. - Δεν πειράζει.
Καθίστε.
Μην ντρέπεστε, σαν στο σπίτι σας.
- Ορίστε. - Με συγχωρείτε.
Τι να πω;
Σας είμαστε υπόχρεοι.
- Είναι η μεγάλη αδερφή της Τάκικο. - Ναι, με λένε Τσούνακο.
- Τσούνακο; - "Τσούνα" σημαίνει "σκοινί".
Ως γυναίκα έπρεπε να λες ότι σημαίνει "νήμα", καλύτερα.
Κι εσύ είσαι...
Κάτι σε "μάτα";
Κατσουμάτα.
"Κάτσου" όπως;
Όπως λέμε "νίκη".
- Και το "μάτα"; - Αυτό που σημαίνει "πάλι".
Μάλιστα.
Πόσα αδέρφια έχεις;
Από αδέρφια...
Δεν μας αφορά αυτήν τη στιγμή.
Γιατί;
Κουνιάδε, δεν μου είπες
ότι ήθελες να συζητήσουμε για την υπόθεση του μπαμπά;
Όντως.
Τότε, ας το συζητήσουμε.
Έλα τώρα. Δεν είμαστε στη βιβλιοθήκη για να κρατάμε τα τυπικά.
Σωστά; Ας πιούμε λίγο αλκοόλ όσο μιλάμε.
Δεν μ' αρέσουν αυτά.
- Αν είσαι τόσο στην τσίτα... - Θα μείνω στο ράφι, το ξέρω.
Αρκετά. Και οι δύο.
Όλα αυτά είναι...
Με συγχωρείτε.
Ο κ. Κατσουμάτα κι εγώ
έχουμε μια χρηματική...
Μάλλον όχι "χρηματική".
Μια επαγγελματική σχέση.
Δεν πρέπει το παρεξηγήσουν. Σωστά;
Ναι.
Δεν το είπες με πολύ σιγουριά.
Πάντα έτσι μιλάει.
Κύριε Κατσουμάτα,
πείτε τους ότι σας ενοχλεί που μας παρεξήγησαν.
Σωστά.
Επίσης, μπορείς να μας πεις αν δεν σε ενοχλεί.
Με ενοχλεί.
- Τι; - Αλήθεια;
Έχω κάποια που με ενδιαφέρει.
Υπάρχει άλλη;
Μάλιστα.
Τι άτομο είναι;
Ένα καλό άτομο.
"Καλό άτομο";
Μάλιστα, ένα "καλό άτομο".
Οπότε, αυτή η συνάντηση...
Έχω δουλειά. Καλύτερα να πηγαίνω.
Τάκι... Τάκικο!
Α, ναι.
Με συγχωρείτε.
Καλύτερα να πάρετε κι αυτά.
- Με συγχωρείτε. - Όχι, είμαι καλά.
- Είστε σίγουρος; - Όλα καλά;
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΜΑΣΟΥΚΑΟΥΑ
Τάκικο!
Στάσου.
Στάσου! Περίμενε!
Τάκικο!
Αυτό που είπα πριν ήταν ψέμα.
Με ακούς;
Κοίτα...
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΑΙ
Μ' ΑΡΕΣΕΙΣ
Σ' ΑΓΑΠΩ
ΒΛΑΚΑ
ΚΑΝΕ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ! ΓΙΝΕ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ!
Όλα θα πάνε καλά.
Είμαι δίπλα σου. Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείς.
Ποιος είπε ότι ανησυχώ;
Θα τον νικήσω σε έναν γύρο.
Θα σε ζητωκραυγάζουμε με τη μαμά.
- Θα έρθει κι η μαμά σου; - Δεν είχε ποτέ θέμα με το μποξ.
Αλήθεια;
Ούτε με εσένα έχει πρόβλημα.
Αν το κάνεις αυτό,
θα χάσεις.
Αυτό μου ελιναι αρκετό.
ΜΙΝΑΜΙ ΣΕΝΖΟΚΟΥ
Η Γιόκο λέει ότι κάνει δίαιτα και αρνείται να φάει πρωινό.
- Αλήθεια; - Αλλά όλο παραπονιέται ότι πεινάει.
Άλλη μια κούπα.
Από πότε σου αρέσει τόσο το τσάι;
Είναι καλό όταν το φτιάχνει κάποιος άλλος.
Δεν πειράζει που κάθεσαι;
Ο Τάκαο έχει συνάντηση απόψε
και έφτιαξα βραδινό για τον Χιρόο και τη Γιόκο πριν φύγω.
Τι είναι;
Η απογευματινή εφημερίδα.
Πολύ αργά ήρθε.
Παλιά ερχόταν νωρίτερα.
Μήπως άλλαξαν προσωπικό;
Θες να πάω να πάρω σούσι;
Βολεύομαι και με ό,τι έχεις.
Θα αργήσει ο μπαμπάς;
Θα έρθει σύντομα.
Είχε δουλειά σήμερα, σωστά;
Πάντα γυρίζει τόσο νωρίς;
Είναι που δεν του αρέσει να τρώει έξω.
Πού να βάλω την εφημερίδα; Μαζί με την πρωινή, ίσως;
- Την πρωινή; - Ναι.
Ο μπαμπάς σου έκοβε τα νύχια του πάνω της το πρωί.
Τη χρησιμοποίησε για χαλάκι;
Οι εφημερίδες είναι για να τις διαβάζουμε, ξέρεις.
Τα γράμματα παραείναι μικρά.
Μακάρι να υπήρχε μια εφημερίδα ειδικά για τους ηλικιωμένους.
Πού πας;
Στο μαγαζί στη γωνία. Μου τελείωσε το γιούζου.
Θα πάω εγώ.
Όχι, τους χρωστάω 50 γιεν από χθες.
Κάνε πίσω!
Καλύψου τώρα!
Κλείσε τον!
- Πάμε! - Κάνε επίθεση, μωρέ!
Πώς τα πάει;
Δεν ξέρω.
Νομίζω ότι χάνει.
Τάιμ άουτ!
Έλα ξανακάντο αν τολμάς!
ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΓΙΟ
Κάτσε κάτω. Ηρέμησε, γαμώτο! Συγκεντρώσου.
Είπα, ηρέμησε! Κατάλαβες; Ηλίθιε.
Το μασελάκι σου. Μπράβο. Και νερό.
Έλα, πιες λίγο λίγο.
Έτσι μπράβο.
- Τζιννάι! - Αυτό είναι.
- Τζιννάι! - Ηρέμησε, εντάξει;
Μην πας να το κάνεις μόνος! Άκου με.
Τζιννάι!
- Έξω οι βοηθοί. - Τζιννάι!
Πάμε.
Έβδομος γύρος!
Δώσε τα όλα! Μη χάνεις τη συγκέντρωσή σου τώρα. Πάμε!
Αυτό είναι! Έλα!
Πάμε! Συνεχίστε να πιέζεις!
Επίθεση! Τον τρόμαξες!
Κλείσε τον!
Καλύψου! Πρέπει να αμύνεσαι!
Τώρα κλείσε τον!
Έπαθε διάσειση, λένε.
Χρειάζεται μόνο να ξεκουραστεί λίγο.
Γιατί δεν με έβλεπες;
Γιατί έφυγες πριν το τέλος;
Το να τρώω ξύλο είναι η δουλειά μου!
Είναι το ίδιο με το να πουλούσα ραπανάκια σαν μπακάλης!
Η γυναίκα ενός μπακάλη
θα έφευγε κάθε φορά που ο άντρας της πουλούσε κάτι;
Ξέρω ότι είσαι μέσα.
Άνοιξέ μου.
Γιατί δεν με αφήνεις να μπω;
Καλησπέρα. Τι κάνετε;
- Κρύο, έτσι; - Πολύ.
Ίσως η πιο κρύα μέρα του χρόνου.
Πάμε, Μάρου.
Άνοιξε, λέμε!
Αν ανοίξω, δεν θα τελειώσει ποτέ.
Γιατί να τελειώσει;
Αν δεν θέλεις να μπω, τότε πάμε να φάμε έξω.
Έφαγα τα αποξηραμένα ψάρια που μου έδωσες.
Θέλω και εγώ να φάω.
Αποξηραμένα ψάρια!
Τσούνακο! Έλα τώρα.
Αν είναι δυνατόν, ελάτε κι οι τέσσερις εδώ απόψε.
Κάτι σαν...
οικογενειακή συγκέντρωση.
Θέλω να μιλήσουμε όλοι μαζί.
Είχες ποτέ ένα κακό προαίσθημα;
Είδα ένα παράξενο όνειρο χτες. Ή μάλλον σήμερα το πρωί.
Χαραμάκι; Εγώ;
Αυτό είναι γελοίο.
Δεν χρειάζεται να με παίρνεις για τέτοια πράγματα.
Τι;
Στο Ικεγκάμι; Τώρα;
Αποκλείεται! Εννοώ...
Τώρα;
Καλό ακούγεται. Ναι. Έρχομαι αμέσως.
Εντάξει, κατάλαβα. Τα λέμε σε λίγο. Αντίο.
ΤΟ ΕΝΟΙΚΙΟ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ 25 ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΦΑΣΑΡΙΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ!
Ας χωρίσουμε.
Τρέξε πίσω στη μαμά σου!
Έλα μαζί μου.
Έτσι όπως είμαι;
Θα σε συστήσω. Δεν ντρέπομαι.
- Εγώ ντρέπομαι, όμως! - Γιατί;
Αυτή είναι η δουλειά σου, σωστά;
Σαν ένας μπακάλης να πουλάει ραπανάκια. Όχι;
- Δεν έχεις κάτι να ντραπείς; Σωστά; - Άουτς! Τι σκατά κάνεις;
Μη μου μιλάς έτσι.
Γιατί κλαίγεσαι μετά από μόνο μία ήττα;
Θα κάτσεις εκεί μέχρι να κλείσει η πληγή;
Ξέρεις κάτι,
έφυγα επειδή δεν άντεχα να βλέπω
πόσο αδύναμος ήσουν.
Μη με ρωτάς γιατί δεν έβλεπα, λοιπόν.
Αυτά να μου τα λες μόνο αν τον βγάλεις τον άλλο νοκ άουτ!
Αξιολύπητο!
Πήγαινε μόνη σου!
Εδώ πέρα
είναι ο σταθμός
στο Ικεγκάμι.
Κι εδώ είναι
το νοσοκομείο.
Κατεβαίνεις τα σκαλοπάτια εδώ
και όταν φτάσεις στον μπακάλικο στην τρίτη διασταύρωση, στρίβεις δεξιά.
Αυτός είναι ο ναός. Και μετά...
Θυμάστε παλιά που περιμέναμε για τον μπαμπά έτσι;
Μόλις πήγαινε οχτώ, αρχίζαμε να τρώμε χωρίς αυτόν.
Ήσουν τρομερή στο να τρως κρυφά.
Δεν άντεχε αν δεν έτρωγε κι από τα πιάτα των άλλων.
Από των άλλων, ε;
Τι; Δεν το έκανα ποτέ αυτό.
Εξαφανίζονταν το φαΐ μας πριν το καταλάβουμε.
Α, ήρθε ο μπαμπάς.
- Καλώς ήρθες! - Καλώς ήρθες!
Μη σηκώνεστε κιόλας.
Μαμά, ο μπαμπάς πάντα τόσο αργεί;
Όχι, δεν θα το έλεγα.
Είπε ότι τρώει στο σπίτι πάντα.
Έτσι είναι οι άντρες.
Να κλείσουμε τα παντζούρια;
Ναι.
Δεν ξέρω ποιος το έγραψε, αλλά...
Αλήθεια δεν ήσουν εσύ;
Σου το ξαναείπα.
- Προσπάθησε να πει ότι ήμουν εγώ. - Η Μάκικο;
Πρέπει να δεις πώς γράφω πρώτα.
Ο μακαρίτης έλεγε ότι ήταν "κακηγραφία", όχι καλλιγραφία.
Η στήλη αναγνωστών επιλέγει γράμματα που είναι καλογραμμένα.
Με τίποτα. Δεν θα το έκανα ποτέ αυτό.
Η γραφή της Τάκικο δεν είναι καλή, απλώς καθαρογραμμένη. Και ανόητα σαφής.
Σάκικο!
Έξω το κακό!
Τι;
- Μέσα η καλοτυχία! - Σωστά. Σήμερα ξορκίζουν το κακό.
Έξω το κακό!
Μέσα η καλοτυχία!
Εσείς πετάξατε φασόλια για φέτος;
- Το καθάρισμα μετά είναι μπελάς. - Σίγουρα το έκανε η Τάκικο.
Τι; Ούτε καν!
Μαμά, έχεις πετάξει φασόλια φέτος;
- Τι; - Γιατί να το έκανα εγώι;
Αγοράζω φασόλια κάθε χρόνο.
Αφού είστε όλες εδώ, θέλετε να τα φάμε με μίσο;
- Ναι. - Εντάξει.
- Πάει πολύς καιρός. - Σωστά;
Πάμε.
- Έξω το κακό! - Έξω το κακό!
- Μέσα η καλοτυχία! - Μέσα η καλοτυχία!
Αλλά αν δεν το έγραψε καμιά μας, λέτε να είναι όντως σύμπτωση;
Καταλαβαίνω γιατί το λες, αλλά παραήταν παρόμοιο.
- Εκτός από τον αριθμό των αδελφών. - Μη γίνεσαι κυνική!
Μέσα η καλοτυχία!
Λες να το διάβασε ο μπαμπάς και να μη θέλει να γυρίσει;
- Λες να το 'σκασε; - Αποκλείεται!
Μέσα η καλοτυχία.
- Ποτέ δεν ξέρεις. - Έξω το κακό!
- Έξω το... - Φτάνει!
Αρκετά. Δεν θα μαζεύονται μετά.
Μια φορά ακόμα. Έξω το κακό!
Θα προτιμούσα να το σκάσει.
Τι;
Ποιος;
Ποιος το έσκασε;
Ο Χιρόο! Αλλά γύρισε μετά από μερικές ώρες.
Τα παιδιά στις μέρες μας είναι απρόβλεπτα, να τον προσέχεις.
Αέρας είναι αυτός; Ας κλείσουμε τα παράθυρα.
Σωστά.
Το σπίτι κρυώνει εύκολα.
Επειδή είναι παλιό. Είναι κακοχτισμένο.
Έχω κάτι γιλεκάκια στο δωμάτιο με τα τατάμι.
Θα τα δανειστούμε.
Τι θέλει τώρα;
Σου είπα για το προαίσθημά μου.
Λες να σκοπεύει να πεθάνει;
Πρώτα το όνειρο, μετά η εφημερίδα.
Αν δεν γυρίσει σπίτι, τότε...
Λες να αυτοκτονήσουν μαζί;
Μη λες τέτοια!
Βάλτε τα πιάτα σας στον νεροχύτη αν τελειώσατε.
- Πέτρα, χαρτί, ψαλίδι! - Ο Χιρόο θα το κάνει.
Προς τι τόση φασαρία;
- Θέλω αυτό το... Ξέρεις. - Τον αναδευτήρα;
Ναι, αυτό.
Γιατί δεν ανακατεύεις με τα τσόπστικς;
Δεν φτιάχνω σκέτο χυμό.
Ίδια γεύση θα έχει.
Δεν θα πετάξετε φασόλια;
Είναι σκέτος μπελάς.
- Δεν πρέπει να το βλέπεις έτσι. - Σωστά!
Ντρέπομαι να φωνάζω έτσι.
Δεν θα πας πουθενά με αυτήν τη νοοτροπία.
Καλά τα λέει!
Και τι με νοιάζει;
Τότε παράτα το φροντιστήριο. Πληρώνω μια περιουσία.
Ναι, παράτα το!
Τα φασόλια δεν θα μου βρουν δουλειά.
- Λες βλακείες. - Τι;
Δεν πρέπει να μιλάς έτσι στους γονείς σου.
Οικία Σάτομι, λέγετε.
Α, εσύ είσαι;
- Έξω το κακό! - Όχι αυτό.
- Ξέρεις πού είναι ο αναδευτήρας; - Έξω το κακό!
Μέσα η καλοτυχία!
Πρώτη φορά αργεί τόσο.
- Κόφ' το! - Μπορείς να δεις αν είναι με εκείνη;
- Πονάω! - Στο σπίτι της;
Έξω το κακό!
Δεν ξέρω καν πού είναι.
- Έξω το κακό! - Θα σου πω.
- Μινάμι Σεντζούκου, Ότα. - Σταμάτα!
Τι; Κάντε ησυχία! Δεν μπορώ να ακούσω το τηλέφωνο.
Έξω το κακό!
Αρκετά με τα φασόλια! Πηγαίνετε για ύπνο!
Έχω ήδη πιει, όμως.
- Έξω το κακό! - Πάρε ένα ταξί.
Ξέρεις τι ώρα είναι; Έχω συνάντηση το πρωί.
Αν συμβεί κάτι κακό, θα είναι πολύ αργά.
Σε παρακαλώ.
Η κα Τσούτσιγια είναι στο νοσοκομείο.
Στο νοσοκομείο;
Το παιδί της χτύπησε.
Άκουσα ότι ο άντρας της ήρθε τρέχοντας.
- Κράτα αυτό. - Τι στο καλό;
Τι είναι αυτό; Αηδία.
- Πάρε, Σάκικο. - Μη γεμίζεις έτσι πράγματα το γραφείο μου!
Συγγνώμη.
Δεν αντέχω να πετάξω τίποτα από όλα αυτά.
Τι σε νοιάζει;
Δεν είναι ότι το χρησιμοποιείς για να διαβάσεις ποτέ.
Γεια! Μην τα βάζεις πάνω στο δικό μου!
- Δεν μπορείς να... - Αρκετά.
Είστε ενήλικες γυναίκες. Μην το συνεχίζεις!
Εντάξει, τα βρήκαμε.
Τώρα μάλιστα!
Για να δούμε.
Πόσες αναμνήσεις!
- Κοίτα αυτά. - Να το δικό σου, Τσούνακο.
- Τα έχεις όλα; - Ναι. Έλα, Μάκικο.
Τάκικο!
- Σάκικο! - Αυτό είναι δικό μου;
Το 'χει φάει ο σκόρος!
Τα έχεις προσέξει πολύ, μαμά.
Σκέφτηκα να σας τα δείξω αν δεν φέρεστε καλά.
- Δεν ήθελα να το φοράω αυτό. - Κι εγώ.
Αλλά αν δεν το κάναμε, μας μάλωναν.
Πριν κοιμηθείτε παίζατε σκηνές από το Κουνισάντα Τσούτζι.
Το Κουνισάντα Τσούτζι;
Βάζατε έναν χάρακα στο χαραμάκι για σπαθί.
- Να έτσι... - Το θυμάμαι αυτό!
Εσύ είσαι ο Τσούτζι κι εγώ ο υπηρέτης του.
"Η τελευταία μας νύχτα στο όρος Ακάγκι".
"Μια χήνα κρώζει..."
- Μη βιάζεσαι. - Τι;
Πριν από αυτό, λέει κάτι για το χωριό του, την Κουνισάντα.
Λέει κάτι σαν "Για κάποιο λόγο νιώθω μια μοναξιά".
- Ναι. - Σωστά!
Και μετά, "Μια χήνα κρώζει".
"Πετάει στον νότιο ουρανό".
Τι είναι αυτό;
Τι;
- Όμορφο! - Ναι!
- Τι όμορφο. - Είναι φυλαχτά.
Τα φορούσατε στην πρώτη σας επίσκεψη σε ναό.
Να της Τσούνακο.
Αυτό είναι της Μάκικο.
Το δικό σου δεν φαίνεται πιο ακριβό;
Μιας και ήταν το πρώτο παιδί, ο μπαμπάς σας το πήρε από πολυκατάστημα.
Το δικό μου;
Τάκικο, εσύ...
Πρέπει να ξαναχρησιμοποιήσαμε κάποιο.
Στο πρώτο παιδί είναι όλα καινούρια. Με κάθε επόμενο χάνεται ο ενθουσιασμός.
Ο πόλεμος είχε μόλις τελειώσει. Δεν είχαμε χρόνο για τέτοια.
Έπρεπε να σας ταΐσουμε όλες.
Στο μεταξύ, εγώ δεν έχω τίποτα.
Μετά αναρωτιέστε γιατί είμαι κυνική.
- Ορίστε. Δεν έχει σημασία. - Φυσικά και έχει!
Έχει σημασία και μάλιστα μεγάλη.
- Είναι ανόητο να τσακώνεστε για αυτό. - Στάσου...
Πήγαινε για ύπνο αν θες, μαμά.
Πώς θα κοιμηθεί με τόσο θόρυβο που κάνουμε;
- Να πάμε όλες για ύπνο; - Ορίστε.
Ναι, πάμε.
Τι λέτε να βάλουμε τα χαραμάκι πάνω από τις πιτζάμες;
Δεν χωράω σ' αυτό τώρα!
Δεν χωράς; Μάλλον όχι.
Έχω κανένα επιπλέον φουτόν;
Και μια κουβέρτα μας αρκεί.
Καλά είμαστε! Θα ζεσταθεί το δωμάτιο.
Θα σε βοηθήσω.
Λες να πήγε ο Τάκαο;
Ναι.
Αν ο μπαμπάς δεν γυρίσει ως το πρωί,
τι θα κάνουμε;
Να το πούμε στη μαμά;
- Για την "ξέρεις ποια"; - Σταμάτα.
Τι; Εσύ δεν αναρωτιόσουν αν μια γυναίκα δεν πρέπει να προκαλεί συγκρούσεις;
Δεν ήμουν εγώ, είπα!
Ο μπαμπάς πρέπει να διάβασε την εφημερίδα, σωστά;
Ποιος ξέρει;
- Παλιά τη διάβαζε ολόκληρη. - Ναι.
Αν συμβεί κάτι στον μπαμπά,
εσύ θα φταις, Μάκικο.
Σου είπα, δεν ήμουν εγώ.
Αν δεν ήσουν εσύ, τότε ποιος ήταν;
Τάκικο.
Αν το είχα γράψει εγώ,
δεν θα το έκανα τέτοιο θέμα.
Δεν ξέρω...
Ίσως δεν περίμενες να το τυπώσουν και πανικοβλήθηκες.
- Είναι μια πιθανότητα. - Θα καλέσω την εφημερίδα.
- Θα ζητήσω να δω το χειρόγραφο! - Ησυχία! Θα σε ακούσει.
Λέτε να το διάβασε η μαμά;
Μάλλον όχι.
Πού το ξέρεις;
Πριν προλάβει, τη χρησιμοποίησε ο μπαμπάς για να κόψει τα νύχια του.
Πρόσεχε!
Γιατί δεν μου το είπες εξαρχής;
Ποιανής το στομάχι ήταν αυτό;
Μάκικο, φτιάχνεις τρίγωνα.
Ακριβώς.
Της μαμάς δεν ήταν κυλινδρικά;
Της Τσούνακο είναι σαν τύμπανο.
Σωστά.
Οι παντρεμένες ακολουθούν τον τρόπο των πεθερικών τους.
Πράγματι.
- Κύλινδρος είναι. Πειράζει; - Καθόλου.
Το έκανες πολύ καλό, Τάκικο. Τα χρόνια εμπειρίας κάνουν τη διαφορά.
Πάντα άρεσαν αυτά στον μπαμπά.
Και σε μένα.
Βολεύουν να τα βγάζω όταν πίνει μπίρα.
Πειράζει να φάμε;
Καθόλου. Θα φτιάξω κι άλλα.
Σάκικο. Έχεις κάτι...
- Εδώ; - Ναι.
Μα πού μπορεί να είναι ο μπαμπάς;
Κάτσε.
Ο μπαμπάς μου έδωσε λεφτά νωρίτερα.
- Πότε; - Πότε;
- Σήμερα. - Τι ώρα;
Το βράδυ. Μου έδωσε το πορτοφόλι του.
Σίγουρα σκοπεύει να πεθάνει.
Πάψε, βρε!
Να τος, γύρισε!
- Καλώς ήρθες! - Καλώς ήρθες!
Τι σε φέρνει εδώ τέτοια ώρα;
Δεν είναι τίποτα.
Θέλουν να διευθύνω το γραφείο της Οσάκα.
Μου είπαν να μιλήσω με τη γυναίκα μου και να απαντήσω το πρωί.
- Είπα να μην πάρω τηλέφωνο. - Θεέ μου!
Αυτό απαιτεί να το γιορτάσουμε!
Τον ακούσατε, κορίτσια.
Ρίξατε ρύζια κάτω!
Γρήγορα, πάμε μέσα.
- Σωστά! - Εντάξει!
Μην ανησυχείτε, το παιδί χτύπησε.
Τον χτύπησε μηχανή.
Είναι στο νοσοκομείο, αλλά είναι καλά. Ο μπαμπάς σας θα γυρίσει.
- Δόξα τω Θεώ. - Ναι.
Τι έγινε; Δεν το συνηθίζετε.
Αν δεν κοιμηθείτε, θα νυστάζετε αύριο.
Είναι ήδη αύριο.
Σωστά.
Μπείτε μέσα, θα κρυώσετε.
Ο μπαμπάς είναι αξύριστος.
Οι άντρες περνούν δύσκολα κάθε πρωί.
Από την άλλη, οι γυναίκες μαραζώνουν.
Κάθε χρόνο που περνάει.
Τι είναι αυτό; Κάποιο βραβείο;
Αυτό είναι το κόμικ που είχε η σημερινή εφημερίδα.
Τι;
Η μαμά σου έγραψε το γράμμα;
Περίμενε!
Αν ήταν αυτή, γιατί δεν λέει κάτι;
Όλη μέρα, όλες έλεγαν ότι ήμουν εγώ.
Μην το κάνεις.
Η μαμά σου το ήξερε.
Το ήξερε, αλλά έκανε την ανήξερη.
Ας πούμε ότι εσύ το έγραψες. Εντάξει;
Α, η εφημερίδα.
ΚΟΤΑΡΟ ΤΑΚΕΖΑΟΥΑ
"Η μητέρα μας δεν ξέρει τίποτα
και απολαμβάνει ήσυχα τα γηρατειά της με τον άντρα της.
Εμείς, οι αδερφές αναστενάζουμε πλέον όλες μαζί.
Είναι το να ζει χωρίς συγκρούσεις αυτό που κάνει μια γυναίκα ευτυχισμένη;
Τελευταία, δεν μπορώ παρά...
να αναρωτιέμαι".
Υποτιτλισμός: Δήμητρα Κετετζούδη