O, ang pagseselos na ito!
O, nag-aalimpuyong galit!
Tay, wag!
Wag mong gawin!
- Di mo kailangan magpakamatay! - Hindi pwede!
Nay! Bakit hindi mo pinipigilan?!
- Papasukin mo kami! - Papasukin mo kami!
- Nay! - Nanay!
- Wag! - Tatay!
- Naku, Tay! - Bakit?!
- Tay! - Tatay!
Naka-bellybands sa pajama?
Pinagsusuot kami ng gano'n noong bata pa kami.
Ang likot kasi naming matulog, baka daw lamigin ang tyan namin.
Pati ikaw?
Lahat kami!
Sana nakita ko 'yon, nakagano'n kayo tapos humahagulgol.
Hindi nga nakakatawa 'yon.
Pero ang sama n'yo naman, wala man lang sa inyong umawat?
May sacred rope na nakaharang.
Di kami makapasok.
- Ay, alam ko na. - Ha?
Kahit magulang mo pa sila, di kayo dapat makialam sa problema ng mag-asawa.
Sa loob-loob, 'yan ang nararamdaman mo.
Hindi niya anak, pero Papa ang tawag sa kanya,
tapos mahigit pitong taon na 'yong relasyon nila, di ba?
Sa buong panahon na 'yon, niloloko niya si Nanay.
Grabe naman 'yong "niloloko."
Wala siyang sinabi, di ba?
E di, niloko nga niya.
Hindi ba siya nakokonsensiya?
Baka kaya nga niya niloko, kasi nakokonsensiya siya.
Kung handa siyang mamatay, may iba pang magagawa.
Pwede siyang makipaghiwalay do'n, o humingi ng tawad kay Nanay.
Ang babaw naman kung iniisip niya na malulutas ang lahat kung mamatay siya.
Ikaw diyan 'yong nanaginip mag-isa. Tapos ngayon nagrereklamo ka.
Oo nga, pero...
Gusto ko 'yong sa Nanay mo.
Nakaupo lang, nagtatahi at kumakain?
Masyado rin naman siyang relax.
Mas maganda 'yon, kalmado lang at hindi nagpapaapekto.
Para sa mga lalaki, mas...
Mas madali 'yon, ano?
Hindi lang naman sa madali.
Mas wais 'ka ko 'yon.
Mga lalaki lang ang masaya sa ganyang pag-iisip.
Ikaw ang nanaginip. Wag ka sa 'kin magalit.
- Ay! - Ha?
'Yong diyaryo.
FEBRUARY, SHOWA YEAR 54, 1979
Sabi ko, gisingin mo ako ng 6:00 a.m.
- Tatlong beses kitang ginising! - Sinungaling!
Hindi ako nagsisinungaling! E di, gumising ka mag-isa!
Hay naku talaga!
- Lagi na lang ako ang sinisisi. - Di ako aabot!
- Hoy! Pumila ka! - Matagal ka magkukulong, e!
- Ako na ang sunod. - Oo na.
Bakit ba laging may tikwas?
- Ginising ko siya, di ba? - Ha? Ah, oo.
- Mag-ayos ka na! - Okay.
- 'Yong telepono! - Ma?
- Ma, 'yong telepono! - Ma!
- 'Yong telepono! - Sigaw kayo nang sigaw. Sagutin n'yo kaya!
Busy si Mama sa umaga.
- Busy din ako. - Puno 'yong bibig ko.
Sabi nang gawin mo sa gabi 'yong assignment...
Bakit kasi sumusubo nang ganyan karami?
Satomi residence.
Sakiko!
Ate Makiko, paano mo nagawa 'to?
Ang alin?
Alam kong ako 'yong black sheep.
Pero naman... Nandito ka na pala.
Kahit black sheep pa, magkapatid pa rin tayo.
Sakiko?
Apat tayong magkakapatid.
Bakit tatlo 'yong sinulat mo? Bakit di mo ako sinama?
Ano ba'ng sinasabi mo?
Kunwari ka pa. Kumukuha rin naman kami ng diyaryo.
Diyaryo? Ano'ng meron sa diyaryo?
Tigilan mo na 'yang pag-aarte mo!
"Ang Tatay Kong May Kabit."
Ang tatay kong may ka...
Sakiko!
Ano ba kasi 'yan?
Hindi pala si Ate Makiko?
Ang aga-aga, anong kaguluhan 'yan?
Binabasa ko kasi baka may binanggit tungkol sa laban mo,
biglang nakita ko 'tong walang-kuwentang sulat ni Ate.
Sulat?
Baka akala ko lang.
Uy, nandito 'yong pangalan mo.
Ayan, o? Hidemitsu Jinnai!
- Wag mo ngang guluhin 'yong isip ko. - Hoy!
Bakit naman magugulo 'yong isip mo sa ganitong bagay lang?
Dear!
Lalabas na ako.
'Yong diyaryo, akin na!
Samalat.
Ha?
Ano'ng meron kay Papa?
Hindi si Papa mo, si Lo...
Ano'ng ginagawa mo dito? Kilos na. Sige na. Bilisan mo!
Maghanda ka na. Sige na!
MAY TAO SA BANYO
Ha?
"Ang magkakapatid ay parang gisantes na lumalaki sa iisang balot.
Kapag tumanda na at kumawala mula sa kanilang balot,
mag-iiba na ang pamumuhay at ang mga pilosopiya.
Tatlo kaming magkakapatid na babae, pero halos di na nagkikita.
Pero kamakailan, nadiskubre namin na ang matanda na naming ama
ay may palihim na karelasyon pala sa isang babae."
- Aalis na po ako. - Ingat.
READER MAIL
"Walang alam ang matanda kong ina,
at tahimik na nilalasap ang sabay nilang pagtanda.
- Kaming magkakapatid..." - Aalis na po ako!
Mag-ingat ka.
"...sama-samang nagbubuntong-hininga.
Nasa edad na rin ang asawa ko para magka-midlife crisis.
Ang mabuhay... magpalipas ng panahon nang hindi gumagawa ng alon ba
ang paraan para maging masaya ang mga babae?
'Yan ang mga bumabagabag sa isip ko."
Maiisip ng lahat, ikaw ang nagsulat.
Naisip mo rin?
Nagtaka ako kaagad no'ng binabasa ko.
Di ko pa nasubukang magsulat sa editor. Di ko 'yon gawain.
Sino pa ba'ng magsusulat na malapit na rin magka-midlife crisis ang asawa niya?
Puro single ang mga kapatid mo.
Ano ba naman.
Kahit naiisip ko, di ko 'to isusulat.
"Nagmamahal, Anonymous, 40-anyos na maybahay."
Hindi ba talaga ikaw?
- Alam ko na! - Ha?
Sa susunod ulit.
Ay, eto. Pasalubong.
Salamat.
- Galing ka pala sa biyahe? - Ha? Oo, sa bahay ng mga magulang ko.
- Hindi ba sa Ikegami lang... - Ang lamig, 'no?
Pinakamalamig siguro ngayon.
SCHOOL OF IKEBANA
Eto na po.
Hello?
Ikaw pala, Makiko.
Ang aga naman ng gala mo.
Hindi naman ako gumala.
Ang aga mo yata napatawag?
Ate.
Magaling ka na magsulat noon pa.
Pero lalo na 'to. Sabi rin ni Takao, galing mo daw.
Sabi niya pwede kang maging manunulat.
Ano ba'ng sinasabi mo?
Di mo pa ba nababasa 'yong diyaryo?
Ha?
Oo naman, nabasa ko na. Siyempre!
Sa susunod pag gagawa ka ng ganito, dapat kausapin mo muna kami.
Wala akong sinabihan kundi ikaw
na pinaghihinalaan ko si Takao.
Hindi ako ang nagsulat nito.
Pero teka, okay lang ba 'to? Ito rin 'yong diyaryo sa Ikegami.
Hala, nagkalat ka na diyan.
Ito na lang.
Ayan.
Ay, sige.
Naku po.
Ayan na.
Salamat.
Matigas ang mga kuko ng lalaki. Masakit pag naapakan.
Walang lalaki o babae sa mga kuko.
Naku, meron.
Ha?
READER MAIL
Wala ka talagang alam.
Oo na, sige na. Naku, aray.
GUMAWA NG MGA ALON
Uy, kumusta?
Salamat sa serbisyo mo hanggang ngayon.
Hindi, salamat. Naging masaya ako dito.
Gustong-gusto pa naman ng mga tao ang bulaklak mo.
Sayang naman at nauwi sa ganito.
Sa negosyo namin, matumal talaga pag February.
Kainan kami, di pwedeng sa pagkain kami magbabawas.
Hindi nga naman nakakain ang bulaklak.
Nakakahiya nga sa 'yo.
Oo nga, nakakahiya nga.
Bale,
eto na.
Hindi na kailangan 'to. Hindi ako karapatdapat sa ganitong kabaitan...
Ha? Bayad 'yan sa ngayong buwan.
Salamat.
Sige po, e di, kukunin ko na 'yong iniwan kong vase?
Nandiyan lang yata sa kusina.
Salamat ha, tagal mong pinahiram.
Naghanap ako ng maireregalo, kaso walang nakitang maayos.
Mahilig ka ba sa tuyo?
Paborito ko 'yan!
Mabuti naman.
Pasalubong ng asawa ko sa golf trip niya sa Izu.
Aba.
Ayos lang po ba na kunin ko, sir?
Sige, kunin mo na.
Wow!
Ayokong marinig ang mga palusot mo.
Kung tatanggalin n'yo ako, may tamang paraan.
Ate Tsunako?
Sinabi sa 'yo ni Makiko?
Ha?
Hindi ako bata. Di mo kailangang pumunta para sermonan ako!
Ano'ng sinasabi mo? Sabi mo gamitin ko 'tong kainan na 'to.
Ha?
Ay, Sensei!
Salamat sa referal mo.
Bale...
Naku!
Hindi ko pala nasabi sa 'yo na nagpareserba 'yong bayaw mo?
Laki ng utang na loob namin kay Sensei.
Handa na ang mesa n'yo.
Ikaw talaga, Ate Tsunako!
Kalimutan mo na 'yong kanina, okay?
Forte ko ang pagiging makakalimutin.
Business meeting ba 'to?
Hindi, personal 'to.
- Kung gano'n pala... - Hindi, sakto nga!
- Sumama ka sa amin. - Ano?
Kilala mo 'yong mga bisita ko.
Sino?
Si Tatay at 'yong babae?
Sana nga ganyan kalaki ang nagawa ko,
pero hindi pa sa ngayon.
Tungkol 'to kay Taki at 'yong detective.
'Yong inupahan niya para tingnan si Tatay?
Siya si Katsumata, tapos mukhang may ano kay Taki...
Seryoso ka ba?
May lalaking magkakagusto pala sa kanya?
Pag tiningnan mong mabuti, maganda ang mukha ni Taki.
Excuse me po.
Dumating na ang kasama n'yo.
- Uy! Maupo ka diyan. - Welcome po, dear customer.
Ah, oo nga pala!
Dito pala 'yong part-time ikebana job mo?
Salamat sa suporta.
Magkano ang bayad nila sa 'yo? 'Yong bukod sa mga gamit?
Ang masasayang taong tulad mo, di dapat nagtatanong ng ganyan.
- Ha? - Ate Tsunako!
- Sandali lang. - Nandito ang kasama n'yo.
Pasok! Maupo ka dito.
- Pasensya na, inabala ka namin. - Hindi naman.
Maupo ka.
Naku, sige ako na diyan.
- Ayan. - Salamat.
Paano bang sabihin 'to?
Malaki daw ang utang na loob namin sa 'yo.
Siya ang ate ni Takiko.
Oo, ako si Tsunako.
- Tsunako? - "Tsuna" ng "Yokozuna."
Ano ba, parang di babae. "Tsuna" ng rope sa "tug-of-war."
Bale...
- May "Mata" sa pangalan mo, di ba? - Katsumata.
Aling "Katsu"?
"Katsu" na "tagumpay."
- 'Yong "Mata"? - 'Yung sa "muli."
Ayun pala.
Ilan kayong magkakapatid?
Magkakapatid...
Wala na tayong pakialam do'n.
Bakit naman?
Kuya, di ba sabi mo
gusto mong pag-usapan 'yong kaso ni Tatay?
Tama.
E di, pag-usapan natin 'yon.
Ano ka ba. Di naman 'to library. Hindi naman kailangan sumunod sa proseso.
Di ba? Uminom tayo ng sake habang nag-uusap.
Ayaw ko ng ganyan!
- Takiko, kung palagi kang masungit... - Magiging tira-tira lang ako. Alam ko.
Tama na. Kayong dalawa.
Kasi naman...
Exuse me po.
Si Mr. Katumata,
binayaran ko...
Hindi sa "binayaran."
Business ang relasyon namin.
Di sila dapat nag-iisip ng kung ano, di ba?
Oo.
Humina yata ang boses mo.
Lagi siyang ganyan magsalita.
Mr. Katsumata,
sabihin mong ayaw mo na nag-iisip sila ng kung anu-ano.
Oo.
Pwede mo ring sabihin kung hindi mo ayaw.
Ayaw ko rin po.
- Ha? - Ayaw mo?
May gusto akong tao.
Ibang tao?
Oo.
Anong klaseng tao?
Mabait na tao.
Mabait? Ah...
Mabait na tao ba?
Bale, 'yong meeting...
May trabaho pa ako. Babalik na ako.
Taki... Takiko!
Ah, tama.
Excuse me.
Dalhin mo na rin 'to.
- Pasensya na po. - Hindi, okay lang.
- Sigurado ka? - Ayos ka lang?
MASUKAWA RESTAURANT
Takiko!
Teka.
Sandali lang!
Takiko!
Nagsinungaling lang ako kanina.
Naririnig mo ba ako?
Bale...
INTERESADO
GUSTO
MAHAL
LOKO
MAGIGING JAPANESE CHAMPION!
Wag kang magalala.
Kasama mo 'ko. Walang dapat ipag-alala.
Sino'ng nagsabing nag-aalala ako?
Tatalunin ko 'yon sa first round.
Papalakpakan kita, kasama si Nanay.
Darating ang nanay mo?
Hindi naman daw niya ayaw ang boxing.
Gano'n?
Hindi ka rin daw niya ayaw.
Pag ginawa mo 'to,
matatalo ka.
Sapat na 'tong ganito lang.
MINAMI SENZOKU
Sabi ni Yoko nagdidiyeta siya, at ayaw niyang kumain ng almusal.
- Naku. - Pero mangungulit naman pag nagutom.
Pahingi pang tsaa.
Ha?
Ganyan mo ba kahilig ang tsaa?
Masarap pag ibang tao ang gumagawa.
May oras ka bang magtagal dito?
May meeting daw si Takao ngayon,
at saka hinandaan ko na sina Hiroo at Yoko ng hapunan.
Ha?
Panggabing diyaryo.
Gabi na.
Mas maagang dumarating dati.
Baka nagpalit sila ng tao?
Gusto mo kumuha ako ng sushi?
Kung ano na lang nandiyan.
Gagabihin ba si Tatay?
Malapit na rin 'yon.
May pasok siya ngayon, di ba?
Lagi ba siyang umuuwi nang maaga?
Ayaw niya kasi kumain sa labas.
Saan ko ilalagay 'yong diyaryo? Isasama ko ba sa pang-umaga?
- Sa pang-umaga? - Oo.
Ay, oo nga. Ginamit ng tatay mo sa paggupit ng kuko.
Ginamit pansapin?
Binabasa ang diyaryo, alam n'yo ba 'yon?
Kung mas malaki sana ang sulat.
Sana may maglabas ng diyaryong pangmatatanda.
Saan ka pupunta?
Ha? Sa tindahan sa kanto. Naubusan ako ng yuzu.
Ako na lang.
Hindi na, umutang kasi ako ng 50 yen doon kahapon.
Atras!
Magtakip!
Clinch!
- Ano ba! - Lumaban ka!
Kumusta ba siya?
Di ko masabi.
Natatalo yata siya.
Time! Tumunog na 'yong bell!
Hoy! Sige, ulitin mo! Ano?!
TOYO GYM
Buwisit! Umupo ka na! Umayos ka nga!
Kumalma ka! Naiintindihan mo? Sira-ulo ka.
'Yong mouthpiece. Ayan.
O, tubig.
Sige. Dahan-dahan lang!
Ayan. Okay.
- Jinnai! - Ayan.
- Jinnai! - Bagalan mo, okay?
Hoy, hindi ka nag-iisa! Makinig ka.
Jinnai!
- Labas ang mga coach. - Jinnai!
Tara na.
Round seven!
Itodo mo na! Mag-focus ka. Kuha mo? Sige!
Ganyan! Sige!
Sige pa! I-corner mo na!
Atake! Natataranta na siya!
Clinch!
Cover! Magtakip ka!
Clinch!
May concussion daw siya.
Magpahinga lang daw saglit, tapos pwede nang umuwi.
Bakit di ka nanood?
Bakit ka umalis bago matapos?
Trabaho ko magpasuntok!
Walang pinagkaiba sa palengke na nagbebenta ng labanos!
'Yong asawa ng may tindahan,
tatakas ba habang nagbebenta 'yong asawa niya? Ha?!
Alam kong nandiyan ka.
Buksan mo na.
Bakit ayaw mo akong papasukin?
Ay, kumusta. Magandang gabi po.
- Ang lamig, ano? - Oo nga, e.
Pinakamalamig na siguro 'to.
Tara na, Maruchan.
Hoy! Buksan mo na!
Pag binuksan ko, di na 'to matatapos.
Ano naman kung di matapos?
Kung ayaw mo 'kong papasukin, kumain tayo sa labas.
Kinain ko na 'yong tuyong binigay mo.
Gusto ko rin ng tuyo.
'Yong tuyo! Tuyo...
Tsunako! Sige na.
Baka pwedeng pumunta lahat, tayong apat dito ngayong gabi.
Para bang...
family meeting.
Gusto kong mag-usap tayong lahat.
Alam mo 'yong masamang kutob?
Nanaginip kasi ako ng kakaiba.
Kagabi, bale ngayong umaga na pala.
Bellyband? Ako?
Ano ba naman, kalokohan.
Di mo na kailangan itawag 'yong maliliit na bagay.
Teka, ano?
Ikegami? Ngayon?
Ayaw ko nga! Kasi...
Ngayon?
Teka.
Ay, sige. Okay lang. Pupunta na ako.
Oo, sige. Mamaya na lang. Bye.
SA TUWING 25 ANG RENTA WAG MAG-INGAY SA GABI!
Maghiwalay na tayo.
Umuwi ka na sa nanay mo!
Sumama ka sa 'kin.
- Na ganito ang itsura ko? - Ipapakilala kita. Hindi ako nahihiya.
- Ako ang nahihiya! - Bakit?
Trabaho mong magpasuntok, di ba?
Parang tindero sa palengke na nagtitinda ng labanos, di ba?
- Kaya bakit ka naman mahihiya? Ha? - Aray! Ano ka ba naman!
Tumigil ka nga.
Natalo ka lang isang beses, nagmumukmok ka na?
Uupo ka lang diyan hanggang gumaling 'yan?
Alam mo,
umalis ako dahil sobrang hina mo
at di ko na kinayang panoorin.
Tapos ikaw pa ang magtatanong kung bakit di ako nanood?
Sabihin mo 'yan pag nakabawi ka at naka-KO ka na!
Nakakahiya ka!
Pumunta ka mag-isa!
Dito...
'yong Ikegami station.
Tapos ito 'yong ospital.
Tapos umakyat ka sa batong hagdan,
tapos sa pangatlong kanto, sa may gulayan, kumaliwa ka.
Ito 'yong templo. Tapos...
Di ba noon, lagi tayong ganito naghihintay kay Tatay, 'no?
Oo.
Sabi natin, mauuna na tayong kumain pag 8:00 p.m. na.
Si Tsunako, nagtatakas ng pagkain.
Hindi pa 'yong kanya, sa ulam pa ng iba.
Ah, sa ulam ba ng iba?
Ano? Hindi ko ginawa 'yon.
- Tapos biglang paubos na 'yong akin. - Tama.
Ay, nandiyan na si Tatay!
- Magandang gabi po! - Magandang gabi po!
Hindi naman kailangan tumayo.
Uy, palagi bang ginagabi si Tatay?
Hindi naman masyado.
Sabi niya, dito daw lagi naghahapunan.
Ganyan ang mga lalaki.
- Isara na ba natin 'yong rain shutters? - O, sige.
Hindi ko alam kung sino ang nagsulat, pero...
Hindi ba talaga ikaw?
Sinabi ko nang hindi.
- Sabi ba naman niya, ako daw. - Sabi ni Makiko?
Tingnan mo kaya muna 'yong sulat ko.
Sabi ng asawa ko, bulate 'yong akin, hindi sulat.
'Yong mga nagpapadala ng sulat sa editor, magaganda ang sulat.
Ano ba. Hindi ko gagawin 'yon.
'Yong kay Ate Taki, hindi maganda, malinis lang. 'Yong painosente.
Saki!
Sa labas ang mga demonyo!
- Ay. - Ha?
- Sa loob ang mga suwerte! - Oo nga pala. Setsubun ngayon.
Sa labas ang mga demonyo!
Sa loob ang mga suwerte!
Naghagis na ba kayo ng beans?
- Ang hirap kaya maglinis pagkatapos. - Baka si Ate Taki.
Ha? Ba't ko gagawin?
Nay, naghagis ka ba ng beans?
- Ano? - Bakit ko gagawin?
Bumibili ako ng beans taon-taon, pero...
Tutal nandito kayo, lutuin kaya natin sa miso?
Sige, gawin natin.
- Ngayon ko lang ulit gagawin 'to. - Oo nga.
Eto na.
- Sa labas ang mga demonyo! - Sa labas ang mga demonyo!
- Sa loob ang mga suwerte! - Sa loob ang mga suwerte!
Pero kung wala talagang nagsulat, nagkataon nga lang kaya?
Pwede ngang gano'n, pero masyadong magkatulad 'yong detalye.
- Maliban sa bilang ng magkakapatid. - Wag kang magtampo!
Sa loob ang mga suwerte!
Tingin n'yo ba, nabasa ni Tatay kaya hirap siyang umuwi?
- Naglayas ba? - Imposible!
Sa loob ang...
- Hindi mo masasabi! - Sa labas ang mga demonyo!
- Demonyo... Naku! - Hoy!
Tama na 'yan. Hirap maglinis.
Huling hagis. Mga demonyo!
Buti sana kung lumayas lang siya.
Ha?
Sino?
Sino'ng lumayas?
Si Hiroo! Bumalik din agad pagkalipas ng dalawang oras.
Di mo na maintindihan 'yong mga bata ngayon, ingat ka.
Uy, parang mahangin? Isara na natin 'yong mga bintana.
Oo nga.
Ang lamig talaga sa bahay na 'to.
Luma na kasi. Gano'n talaga.
May tsaleko yata sa kabilang kuwarto.
Pahiram kami.
Ano na naman?
- Di ba nga, may masama akong kutob? - Tingin mo balak niyang mamatay?
Una, 'yong panaginip ko. Tapos 'yong diyaryo.
Kung hindi siya umuwi ngayon...
Baka naman sabay silang nagpakamatay?
Wag!
Hoy, dalhin n'yo sa lababo 'yong pinagkainan n'yo.
- Bato, bato, pik! - Yay! Si kuya na daw.
Ang ingay, ano ba 'yan?
- Kailangan ko ng ano, 'yong ano... - Muddler?
'Yon nga.
Kung panghalo lang, pwede naman chopsticks.
Hindi pambata ang iinumin ko.
Di naman magbabago ang lasa.
Hoy, hindi ba kayo maghahagis ng beans?
Nakakatamad.
- Hindi dapat ganyan. - Oo, di dapat!
Nakakahiyang sumigaw.
Ano ba 'yan. Paano ka aasenso niyan.
Oo nga, di aasenso!
E di, hindi.
E di, tigilan mo na 'yong review school. Napakamahal ng binabayad.
Oo nga, tigilan mo na!
Ano'ng koneksyon ng beans sa pag-aasenso?
- Nonsense 'yan. - Ha?
"Nonsense"? Ginaganyan mo na 'yong tatay mo.
Hello? Satomi residence.
Ay, ikaw pala.
- Sa labas ang mga demonyo! - Wag!
Hindi ko makita 'yong muddler. 'Yong muddler.
Sa loob ang mga suwerte!
Ngayon lang daw ginabi nang ganito.
- Tama na! - Pasensya na, pwede mo bang puntahan?
- Aray! - Sa apartment niya?
Mga demonyo!
Hindi ko nga alam kung saan 'yon.
- Labas ang demonyo! - Ituturo ko.
- Minami Senjuku, Ota Ward. - Tama na!
Ha? Ang ingay n'yo! Di ko marinig 'yong telepono, mga buwisit.
Mga demonyo!
Tama na 'yang beans! Matulog na kayo!
Nakainom na rin ako.
- Mga demonyo! - Mag-taxi ka na lang.
Alam mo ba kung anong oras na? May meeting pa ako sa umaga.
Kapag may nangyaring masama, hindi na mababawi.
Sige na.
Nasa ospital si Ms. Tsuchiya.
Nasa ospital?
Naaksidente 'yong anak niya.
Ang sabi, humabol din daw agad 'yong asawa.
- Hawakan mo 'to. - Ano ba?
Ano ba 'to? Kadiri.
- Eto, Sakiko. - Wag naman gawin tambakan 'yong mesa ko.
Pasensya na.
Hindi ko kasi matapon 'yong mga lumang gamit.
Hayaan mo na.
Di ka rin naman nag-aaral diyan kahit noon pa.
Hoy! Wag mong ipatong sa mesa ko!
- Di mo pwedeng... - Tama na 'yan.
Ang tatanda n'yo na! Tama na!
Eto, nakita namin.
Ayan.
Tingnan natin.
- Uy! - Nakaka-miss naman!
- Tingnan mo naman 'to. - Sa 'yo 'to, Tsunako.
- Tinago mo lahat? - Oo. Sa 'yo naman 'to, Makiko.
Kay Takiko!
- Kay Sakiko! - Akin 'to?
Kinain na ng insekto!
Galing mo mag-alaga ng gamit, Nay.
Siyempre, para mapakita ko 'to sa inyo pag pinagsalitaan n'yo ako ng masama.
- Ayaw ko 'to noon. - Ako rin.
Pero pag di sinuot, mapapagalitan.
Bago matulog, ginagaya n'yo 'yong Kunisada Chuji.
- Kunisada Chuji? - Kunisada Chuji?
Nilalagay n'yo 'yong ruler sa bellyband na parang espada.
- Tapos... - Ay, oo nga!
Ate, ikaw si Chuji. Tapos ako 'yong utusan.
"Huling gabi natin sa Mt. Akagi."
"Umiiyak ang gansa..."
- Nilaktawan mo naman. - Ano?
Bago 'yan, may sasabihin siya tungkol sa lugar niya, 'yong Kunisada.
"'Di ko mapigilang malungkot," di ba?
- Ay, oo! - Tama!
Tapos no'n, "O, umiiyak ang gansa."
"Lumilipad papunta sa timog na kalangitan."
Gong!
Uy, ano 'to?
Ha?
- Ang ganda! - Oo nga!
- Sobrang ganda. - Lucky charm 'to.
Sinuot n'yo 'to sa unang bisita ninyo sa shrine.
- Tsunako. - Wow!
Tapos ito, kay Makiko.
Parang mas magara 'yong kay Ate?
Dahil siya 'yong panganay, si Tatay ang bumili sa department store.
Nasaan 'yong akin?
Kay Takiko... Ah.
'Yong pinaglumaan ng isa sa kanila.
Pinagkakaguluhan 'yong mga nauna pero habang tumatagal, nagsasawa na.
Kakatapos lang ng giyera noon. Hindi na kayang umintindi pa ng ganyan.
Sa pagkain pa nga lang, hirap na.
Kaya pala wala rin ako.
Alam mo na bakit ako matampuhin.
- Ayan, o. Di na 'yon mahalaga. - Mahalaga kaya!
Oo. Sobrang mahalaga.
- Pag-awayan n'yo ba naman ang lucky charm. - Uy, teka...
Matulog ka na, Nay.
Paano siya makakatulog sa ingay natin?
- Matulog na lang tayong lahat? - Ayan.
Matulog na tayo.
Magsuot kaya tayo ng bellybands sa pajama natin?
Di na to kasya ngayon!
Hindi na ba? Mukha nga.
May futon pa kaya?
Okay na 'yong kumot lang.
Ayos lang! Paiinitin na lang 'yong kuwarto.
Tutulong ako.
Pumunta kaya si Kuya?
Oo.
Kung hindi pa rin umuwi hanggang umaga,
ano'ng gagawin natin?
Sabihin ba natin kay Nanay?
Sasabihin 'yong ano?
Tigilan mo 'yan.
Di ba ikaw ang nagtatanong kung di nga ba dapat gumagawa ng alon ang mga babae?
Di nga ako 'yon!
Nabasa siguro ni Tatay 'yong diyaryo, di ba?
Malay natin.
- Dati, binabasa niya lahat. - Oo nga.
Kung may nangyari kay Tatay,
kasalanan mo, Makiko.
Sinabi nang hindi ako, e.
Kung hindi ikaw, sino pa?
Takiko.
Kung ako nga ang nagsulat niyan,
hindi ko kayo tatawagin dito.
Gano'n nga kaya?
Baka di mo akalain na mapipili, kaya ngayon natataranta ka.
- Hindi kaya? - Tatawagan ko 'yong diyaryo.
- Makikitingin ako ng original copy! - Lakas ng boses mo!
Nabasa kaya ni Nanay?
Mukhang hindi.
Paano mo nasabi?
Kasi bago pa niyang mabasa, ginawa daw sapin ni Tatay sa paggupit ng kuko.
Hoy, ano ba!
Bakit di mo sinabi kaagad?
Kaninong tiyan 'yon?
Makiko, triangle 'yong sa 'yo?
Oo.
- Di ba hugis delata 'yong sa 'tin? - Kay Ate Tsunako naman, bilog.
Oo.
Kapag kinasal ka, gagayahin mo 'yong sa biyenan mo.
Totoo 'yan.
- Hugis delata. Problema mo? - Wala.
Ang galing ng sa 'yo, Ate Taki. Iba talaga pag sanay na.
Gusto 'to ni Tatay.
Gusto ko rin 'yan.
Maganda kung may ganito pag iinom ng beer.
Pwedeng kainin?
Oo. Gagawa pa naman ako.
Sakiko. Sa baba mo.
- Dito? - Oo.
Pero nasaan kaya si Tatay?
Teka.
Binigyan ako ng pera ni Tatay kanina.
- Kailan? - Kailan?
- Kanina. - Anong oras?
Pagabi na. Binigay niya pati lalagyan niya.
Balak niya talagang mamatay.
Tumigil ka nga!
- Ay! - Ayan na siya!
- Magandang gabi po! - Magandang gabi po!
Gabing-gabi na, bakit ka napapunta dito?
Ay, wala naman.
Inalok kasi ako maging head ng Osaka office.
Kausapin ko daw ang asawa ko, at sumagot na daw bukas.
- Pangit naman sa telepono. - Naku!
Dapat magsaya tayo!
Ano ba naman kayong lahat.
Hoy, nahuhulog 'yong kanin!
Sige na, pumasok ka na.
- Sige! - Okay!
Wag kayong mag-alala. 'Yong bata pala.
Nabangga siya ng motor.
Nasa ospital siya, pero ayos lang. Uuwi ang tatay n'yo.
- Buti na lang. - Oo nga.
Uy...
Nakakagulat naman kayo.
Puyat kayo nang puyat, aantukin kayo bukas.
Bukas na nga, e.
Ay, oo nga.
Baka magkasakit ka.
Di man lang nag-aahit si Tatay.
Kawawa naman ang mga lalaki, ahit nang ahit.
Ang mga babae naman, nangangayayat.
Sa bawat taon.
Ano 'yan? Complimentary gift?
Ito 'yong character sa manga sa diyaryo natin.
Ano?
Nanay mo ba 'yong nagsulat?
Sandali!
Kung siya nga, bakit di niya sinasabi?
Buong araw, ako ang tinuturo ng lahat.
Hayaan mo na!
Alam pala ng nanay mo.
Alam niya pero nagpapanggap siya.
Sasabihin nating ikaw ang nagsulat. Okay?
Uy, 'yong diyaryo.
"Walang alam ang matanda kong ina,
at tahimik na nilalasap ang sabay nilang pagtanda.
Kaming magkakapatid, sama-sama kaming nagbubuntong-hininga.
Ang magpalipas ng panahon nang hindi gumagawa ng alon ba
ang paraan para maging masaya ang mga babae?
'Yan ang mga...
bumabagabag sa isip ko.
Nagsalin ng Subtitle: Donna Escuin