o, jaloezie
aanzwellende razernij
Papa, niet doen. - Stop.
Je hoeft niet te sterven. - Niet doen.
Mama. Waarom hou je hem niet tegen?
Laat ons binnen.
Mama.
Nee. - Papa.
O, pap. - Waarom?
Papa.
Een buikband over je pyjama?
Die droegen we als kinderen.
Zodat we geen koude buik zouden krijgen.
Deed jij het ook? - Wij allemaal.
Ik had jullie graag zo zien schreeuwen en huilen.
Er viel niets te lachen.
Dat is harteloos. Probeerden jullie hem niet te stoppen?
Er hing een heilig touw voor. We konden er niet in.
Ik snap het al. - Wat?
Je wilt je niet bemoeien met de relatie tussen een man en vrouw.
Ergens voel je dat zo.
Hij is z'n zoon niet, maar hij noemt hem wel papa.
Hij is al zeven jaar met die vrouw samen.
Hij bedriegt mama al die tijd al.
'Bedriegen' is nogal hard gezegd.
Hij heeft toch niks gezegd?
Dan bedriegt hij haar.
Heeft hij geen spijt?
Misschien loog hij juist omdat hij spijt heeft.
Er zijn ook andere opties dan sterven.
Hij kan het uitmaken met haar of z'n excuses aanbieden.
Het is kinderachtig om te denken dat de dood dit oplost.
Het was jouw droom. Dat mag je hem niet aanrekenen.
Dat begrijp ik, maar...
Je moeder reageerde goed.
Gewoon doorgaan met eten en naaien.
Dat is zelfs voor haar doen te achteloos.
Beter zo rustig zijn dan je over alles druk maken.
Voor mannen is dat... - Het makkelijkst?
Het is niet alleen makkelijk.
Het is ook verstandiger.
Die logica snappen alleen mannen.
Het was jouw droom. Reageer het niet op mij af.
O. - Wat?
De krant.
FEBRUARI 1979
Ik moest om zes uur opstaan.
Ik heb je drie keer gewekt. - Leugenaar.
Ik lieg niet. Zet je wakker dan.
Niet te geloven.
Ik krijg altijd de schuld. - Ik kom te laat.
Wacht op je beurt. - Dit duurt te lang.
Ik ben hierna. - Ja, ja.
Waarom heb ik die weerborstel?
Ik heb haar toch gewekt? - Ja.
Schiet op, maak je klaar. - Oké.
De telefoon. - Mama?
De telefoon. - Mama.
De telefoon gaat. - Neem zelf even op. Ik heb het druk.
Ik ook. - M'n mond zit vol.
Je moest je huiswerk...
Wie propt z'n mond nu zo vol?
Huize Satomi.
Sakiko.
Makiko, hoe kon je? - Wat bedoel je?
Ik ben altijd het probleemkind geweest.
Maar toch... Hallo.
Wat je ook van me denkt, we zijn zussen.
Sakiko?
We zijn met z'n vieren.
Waarom heb je het over drie? Waarom ben ik het buitenbeetje?
Waar heb je het over?
Hou toch op. Zelfs ik lees de krant.
De krant? Wat is daarmee?
Doe nu niet alsof je van niks weet.
'M'n vader heeft een minnares.'
M'n vader heeft een...
Sakiko.
Waar gaat dit over?
Dus het was Makiko niet?
Wat is er nu weer aan de hand?
Ik zocht naar artikelen over je gevecht...
...en kwam een ingezonden brief tegen.
Een brief?
Verbeeld ik me dit?
Je naam wordt wel genoemd.
Zie je? Hidemitsu Jinnai.
Zo raak in m'n focus kwijt.
Hé.
Het is je eigen schuld dat je je focus kwijtraakt.
Lieverd. - Ik ben zo klaar.
Ik heb de krant nodig.
Bedankt.
Is er iets met papa? - Niet papa, opa.
Wat doe je? Maak voort. Vooruit.
Maak je klaar. Schiet op.
TOILET BEZET
Wat?
'Zussen zijn als erwten die in dezelfde peul groeien.
Als ze groter worden, komen ze eruit.
Hun levensstijl en denkbeelden beginnen uiteen te lopen.
Ik kom uit een gezin van drie zussen, maar we komen haast nooit samen.
Maar onlangs hebben we ontdekt...
...dat onze bejaarde vader stiekem afspreekt met een andere vrouw.'
Ik ben weg. - Fijne dag.
LEZERSBRIEF
'M'n moeder weet van niks.
Ze geniet in alle rust van de gouden jaren met haar man.
Wij zussen...' - Ik ga.
Fijne dag.
'...zuchten nu samen als één.
Mijn man heeft ook de leeftijd voor een midlifecrisis.
Is de dagen doorkomen zonder ophef echt de manier om gelukkig te blijven?
Zachtjes aan begin ik daaraan te twijfelen.'
Het zou zo van jou kunnen komen.
Denk jij dat?
Ik twijfelde wel even.
Een lezersbrief insturen is echt niks voor mij.
Wie anders zou schrijven over de midlifecrisis van haar man?
Je zussen zijn vrijgezel.
Doe even normaal. Zoiets zou ik nooit opschrijven.
'Een anonieme 40-jarige huisvrouw.'
Was jij het echt niet?
Ik heb het. - Wat?
Tot ziens.
Hier. Een souvenir.
Dank je.
Terug van een uitje?
Ja, naar het huis van m'n ouders.
Wonen je ouders niet in Ikegami... - Koud, hè?
De koudste dag van het jaar.
IKEBANA-SCHOOL
Ik kom eraan.
Hallo?
O, Makiko.
Jij bent al vroeg op pad geweest. - Ik was niet op pad.
Waarom bel je zo vroeg?
Zus.
Je kon altijd al goed schrijven, maar nu overtref je jezelf.
Zelfs Takao was verbaasd.
Je moet auteur worden.
Waar heb je het over?
Heb je de krant niet gelezen?
Wat?
Natuurlijk wel. Vanzelfsprekend.
Praat voortaan eerst met ons voordat je iets doet.
Ik heb alleen aan jou verteld...
...dat ik Takao wantrouw.
Dit is niet mijn brief.
Belangrijker nog, is dit wel oké?
Mama krijgt die krant ook.
O, nee.
Je maakt er een zooitje van.
Die volstaat.
Hier.
Jeetje.
Zo.
Mannennagels zijn hard. Het is pijnlijk als je erop stapt.
Niet anders dan vrouwennagels.
Jawel, hoor.
Wat?
LEZERSBRIEVEN
Jij weet echt niks.
Oké. Dat deed pijn.
OPHEF VEROORZAKEN
Hallo.
Bedankt voor je jarenlange inspanningen.
Nee, u bedankt. Het was me een genoegen.
Je bloemen waren best populair.
Sorry dat het zo moet gaan.
Februari is altijd een lastige maand in onze branche.
We moeten ergens op bezuinigen.
Bloemen kun je nu eenmaal niet eten.
Het is een spijtige situatie.
Ik schaam me ervoor.
Maar goed.
Alsjeblieft.
Dat had niet gehoeven. Dit heb ik niet verdiend.
Sorry? Het is alleen je gebruikelijke salaris voor deze maand.
Bedankt.
Mag ik de vaas terug die ik u had geleend?
Volgens mij staat hij in de keuken.
Sorry dat ik 'm zo lang heb gehouden.
Ik wilde je een afscheidscadeau geven. maar we hebben niet veel.
Hou je van gedroogde vis?
Daar ben ik dol op. - Gelukkig.
Een souvenir dat m'n man heeft gekocht in Izu.
Juist, ja.
Mag ik dit echt hebben, meneer?
Natuurlijk.
Ik hoef je excuses niet.
Je had me op een andere manier kunnen ontslaan.
Tsunako?
Makiko heeft het je verteld. - Wat?
Ik ben geen kind. Je hoeft me niet de les te lezen.
Waar heb je het over? Jij raadde dit restaurant aan.
Wat?
O, Sensei.
Fijn dat je ons hebt aangeraden.
O, jee.
Heeft je zwager niet verteld dat hij hier heeft gereserveerd?
Juist.
Ze heeft zoveel voor ons betekend.
Uw tafel is gereed.
Echt iets voor jou, Tsunako.
Vergeet het, oké?
Ik sta bekend om m'n slechte geheugen.
Is dit iets zakelijks? - Nee, privé.
In dat geval... - Nee, het is perfect.
Eet met ons mee. - Wat?
Je kent m'n gasten.
Wie zijn het?
M'n vader en die vrouw?
Dat had ik graag zo geregeld...
...maar vandaag niet.
Het zijn Takiko en de detective.
Diegene die ze had ingehuurd?
Hij heet Katsumata en wat Takiko aangaat, is hij...
Meen je dat?
Zijn er mannen zulke vrouwen willen?
Ze heeft wel een mooi gezicht.
Pardon.
Uw gast is er.
Ga zitten. - Welkom, klant.
Nu snap ik het.
Dus hier maak je ikebana-kunst.
Wat fijn dat je er bent.
Hoeveel betalen ze je ervoor?
Gelukkige mensen stellen zulke vragen niet.
Wat? - Tsunako.
Wacht even. - Uw gast is er.
Kom binnen. Ga zitten.
Sorry dat ik je tijd in beslag neem.
Neem plaats.
Kom. Laat mij die maar aannemen.
Zo. - Sorry.
Wat kan ik zeggen?
We zijn je veel verschuldigd.
Dit is Takiko's zus.
Ik heet Tsunako.
Tsunako? - 'Tsuna' als in 'Yokozuna'.
Als vrouw verwijs je niet naar een sumoworstelaar.
En jij bent...
Iets met 'mata', toch?
Katsumata.
Welke 'katsu'?
Die voor 'overwinning'.
En 'mata'? - Voor 'opnieuw'.
Juist, ja.
Heb je broers of zussen?
Wat broers en zussen betreft...
Dat zijn jouw zaken niet.
Hoezo niet?
Takao, zei je niet...
...dat je papa's zaak wilde bespreken?
Inderdaad.
Laten we dat dan doen.
Dit is de bibliotheek niet. Er zijn geen procedures.
Laten we een wijntje erbij nemen.
Daar hou ik niet van.
Als je zo gespannen bent... - Blijf ik alleen over. Weet ik.
Genoeg. Jullie allebei.
Dit is een beetje...
Pardon.
Meneer Katsumata en ik...
...hebben een financiële...
Niet 'financieel'.
Een zakelijke relatie.
Ze mogen geen verkeerd beeld krijgen.
Ja.
Dat zeg je nogal zachtjes.
Zo praat hij altijd.
Meneer Katsumata.
Zeg dat je dat erg zou vinden.
Ja.
Zeg het ook als dat niet zo is.
Ik zou het wel erg vinden.
Wat? - Ja?
Ik ben geïnteresseerd in iemand.
In iemand anders? - Ja.
Wat voor iemand?
Een aardig iemand.
Aardig? Nou...
Een aardig iemand, hè?
Dus deze bespreking... - Ik heb nog werk te doen. Ik moet gaan.
Takiko.
O, juist.
Mijn excuses.
Vergeet dit niet.
Sorry. - Het is oké.
Weet u het zeker? - Alles goed?
RESTAURANT MASUKAWA
Takiko.
Wacht even.
Kom terug.
Takiko.
Wat ik net zei was een leugen.
Hoor je me?
Ik...
GEÏNTERESSEERD
LEUK
LIEFDE
IDIOOT
GA ERVOOR WORD JAPANS KAMPIOEN
Het komt wel goed.
Ik ben er voor je. Maak je geen zorgen.
Wie zegt dat ik dat doe?
Ik sla 'm knock-out in één ronde.
Mama en ik komen je samen aanmoedigen.
Komt je moeder ook?
Ze vond boksen altijd al oké.
Juist, ja.
Ze vindt jou ook wel oké.
Als je zo doorgaat...
...zul je verliezen.
Dit is al genoeg.
MINAMI SENZOKU
Yoko is op dieet en wil niet ontbijten.
O, nee. - Maar ze roept steeds als ze honger heeft.
Nog één kopje.
Sinds wanneer hou jij zo van thee?
Het is lekker als anderen het maken.
Kun je hier wel ontspannen?
Takao heeft een vergadering.
Ik heb eten voorbereid voor Hiroo en Yoko.
Wat is dat?
De avondkrant.
Die is erg laat.
Vroeger kwam ie eerder.
Misschien een andere bezorger?
Zal ik sushi halen?
Wat je in huis hebt, is prima.
Komt papa laat thuis?
Hij zal er zo zijn.
Hij is toch aan het werk?
Komt hij altijd zo vroeg thuis?
Hij eet niet graag buitenshuis.
Waar moet ik de krant laten? Bij de ochtendkrant?
De ochtendkrant? - Ja.
Die heeft je vader gebruikt toen hij z'n nagels knipte.
Als een onderlegger?
Kranten zijn bedoeld om te lezen.
De letters zijn te klein.
Was er maar een krant speciaal voor ouderen.
Waar ga je heen? - Naar de winkel. De yuzu is op.
Ik ga wel. - Nee, ze krijgen nog 50 yen van me.
Achteruit.
Dekken.
Clinchen.
Kom op. - Vecht terug, eikel.
Hoe doet hij het?
Geen idee.
Volgens mij verliest hij.
Tijd. Dat was de bel.
Hé, probeer dat nog eens.
Verdomme, ga zitten. Hou je in.
Rustig. Begrepen? Idioot.
Je mondstuk.
Nu wat water.
Oké. Rustig aan.
Mooi.
Jinnai. - Zo, ja.
Rustig aan, oké?
Je staat er niet alleen voor. Luister.
Jinnai.
We gaan verder. - Jinnai.
Daar gaan we.
Ronde zeven.
Geef alles. Hou je hoofd erbij. Kom op.
Goed zo. Vooruit.
Toe maar. Zet druk.
Aanvallen. Hij is verrast.
Clinchen.
Zorg dat je jezelf dekt.
Clinchen.
Een hersenschudding.
Hij mag gaan na wat rust.
Waarom keek je niet?
Waarom ging je voor het einde weg?
Ik krijg klappen voor de kost.
Dat is hetzelfde als een kruidenier.
Zou de kruideniersvrouw...
...weglopen terwijl haar man iets aan het verkopen is?
Ik weet dat je er bent.
Doe open.
Waarom laat je me niet binnen?
O, hallo. Goedenavond.
Koud, hè? - Inderdaad.
De koudste dag van het jaar.
Kom, Maruchan.
Toe nou. Doe open.
Dan houdt dit nooit op.
Moet dat dan?
Laten we anders ergens iets gaan eten.
Ik heb de gedroogde vis al opgegeten.
Dat lust ik ook wel.
Gedroogde vis. Gedroogd...
Tsunako. Kom op.
We moeten er alle vier bij zijn vanavond.
Een soort...
...familiebijeenkomst of zo.
We moeten praten.
Heb jij ooit weleens een visioen gehad?
Ik had gisteren een rare droom. Vanochtend eigenlijk.
Een buikband? Ik?
Dat is belachelijk.
Je hoeft niet voor elk wissewasje te bellen.
Wacht, wat?
Ikegami? Nu?
Echt niet. Ik bedoel...
Nu?
Nou...
Wacht.
Ja. Dat klinkt goed. Ik kom eraan.
Oké, ik snap het. Tot zo. Dag.
Laten we uit elkaar gaan.
Ga maar naar je moeder.
Kom met me mee.
Zoals ik er nu uitzie?
Ik schaam me niet voor je.
Ik schaam me wel. - Waarom?
Je krijgt klappen voor de kost.
Net zoals een kruidenier groente verkoopt.
Waarom zou je je schamen? - Ben je wel helemaal lekker?
Hou toch op.
Waarom ben je zo aan het sippen?
Blijf je zo liggen tot je beter bent?
Weet je...
Ik ging weg omdat ik niet kon aanzien...
...hoe zwak je was.
Dus hoe kun je vragen waarom ik er niet was?
Zorg eerst maar eens dat je hem knock-out slaat.
Zielig.
Ga maar alleen.
Deze plek...
...is het station van Ikegami.
En dit is het ziekenhuis.
Je gaat deze stenen trap op.
Bij de winkel op de derde kruising ga je rechtsaf.
Dit is de tempel. En dan...
We hebben vaak zo op papa zitten wachten, nietwaar?
Ja.
Om acht uur aten we maar zonder hem.
Tsunako pikte al het eten. Ze zat steeds aan dat van anderen.
Aan dat van anderen, hè?
Wat? Dat deed ik niet.
Ons eten was ineens weg. - Precies.
Papa is thuis. - Welkom thuis.
Opstaan is niet nodig.
Is papa altijd zo laat?
Dat zou ik niet zeggen.
Ze zei dat hij thuis eet.
Zo zijn mannen.
Zullen we de luiken sluiten?
Goed.
Ik weet niet wie het geschreven heeft.
Was jij het echt niet? - Dat zei ik toch al.
Ze beschuldigde mij. - Makiko?
Je moet m'n handschrift eens zien. M'n overleden man noemde het hanenpoten.
Lezersbrieven worden geschreven door getalenteerde schrijvers.
Kom op. Dat zou ik nooit doen.
Takiko schrijft niet bijzonder. Gewoon netjes. Of naïef eerlijk.
Sakiko.
De duivel eruit. - Wat?
Geluk erin. - O, ja. Vandaag is het Setsebun.
De duivel eruit.
Geluk erin.
Hebben jullie ooit bonen gegooid?
Het opruimen is vreselijk. - Takiko vast wel.
Wat? Echt niet.
Mam, heb jij bonen gegooid? - Waarom zou ik?
Ik koop wel elk jaar bonen.
Nu jullie er zijn... Zullen we ze opeten met miso?
Oké, doen we.
Het is zo lang geleden. - Daar gaan we.
De duivel eruit.
Geluk erin.
Als niemand van ons het was, zou het dan toeval zijn?
Maar de details zijn zo treffend.
Behalve het aantal zussen. - Doe niet zo cynisch.
Geluk erin.
Denk je dat papa niet thuiskomt om die brief?
Dat hij is weglopen? - Kom op.
Geluk erin.
Je weet maar nooit. - De duivel eruit.
De duivel... Oeps.
Maak er geen rommel van.
Nog één keer. - Was hij maar weggelopen.
Wat?
Wie?
Wie is er weggelopen?
Hiroo. Maar na een paar uur kwam hij terug.
Kinderen zijn onvoorspelbaar. Je moet goed opletten.
Is dat de wind? Laten we de luiken dichtdoen.
Goed.
Het wordt hier koud.
Het is een oud huis. Zo is het gebouwd.
Liggen er geen vesten? - Die kunnen we lenen.
En nu?
Ik had het toch over m'n visioen?
Is hij van plan om te sterven?
Eerst m'n droom, toen de krant.
Als hij niet thuiskomt, dan...
Zelfdoding door minnaars?
Doe normaal.
Zet je vaat straks in de gootsteen.
Steen, papier, schaar. - Dat doet Hiroo.
Waarom zoveel lawaai?
Ik heb dat ding nodig. - De stamper?
Ja, die.
Je kunt roeren met eetstokjes. - Ik maak geen kinderdrankje.
Het smaakt hetzelfde.
Ga je geen bonen gooien?
Daar is niks aan.
Wat een negatieve houding. - Ja, negatief.
Al dat geschreeuw is gênant.
Kom op. Zo kom je nooit eens ergens. - Ja, nooit.
Wat boeit dat?
Stop dan maar met school. Het kost me een fortuin.
Ja, stop maar.
Bonen gooien brengt je nergens.
Dat is bullshit. - Wat?
Praat niet zo tegen je ouders.
Hallo? Huize Satomi.
O, jij bent het.
De duivel eruit. - Niet nu.
Weet jij waar de stamper is?
Geluk erin.
Hij is nooit zo laat.
Stop daarmee. - Kun je naar haar woning gaan?
Dat doet pijn. - Haar woning?
De duivel eruit.
Ik weet niet waar dat is.
Dat vertel ik je wel. Minami Senjuku, Ota Ward.
Hou eens op. Ik kan haar niet horen.
De duivel eruit. - Stop met die bonen. Ga naar bed.
Ik heb gedronken. - Bel dan een taxi.
Weet je wel hoe laat het is? Ik heb morgen een afspraak.
Als er iets ergs is, zijn we te laat. Toe nou.
Mevrouw Tsuchiya is in het ziekenhuis.
Het ziekenhuis?
Haar kind was gewond.
Haar man is erheen gesneld.
Hou dit even vast. - Wat?
Wat is dit? Jakkes.
Hier, Sakiko. - Niet op mijn bureau zetten.
Sorry daarvoor.
Ik wil die oude spullen niet weggooien.
Wat maakt het uit? Je zat er toch nooit aan te studeren.
Niet op de mijne zetten.
Je kan niet... - Genoeg.
Jullie zijn volwassenen. Laat het.
We hebben ze gevonden.
Mooi.
Eens kijken.
Dit roept herinneringen op.
Moet je zien. - Deze is van jou, Tsunako.
Heb je ze van iedereen? - De jouwe, Makiko.
Takiko.
Sakiko. - Is deze van mij?
Er zitten beestjes in.
Je hebt alles netjes bewaard.
Ik heb ze bewaard voor als je ooit over de schreef zou gaan.
Ik haatte deze. - Ik ook.
Maar we moesten ze wel dragen.
Voor het slapengaan speelden jullie Kunisada Chuji.
Kunisada Chuji?
Met een liniaal in de buikband als zwaard.
En dan... - Dat weet ik nog.
Jij bent Chuji, ik de dienaar.
'Onze laatste avond op de berg Akagi.'
'Ik hoor een gans.'
Je slaat iets over. - Wat?
Hij zegt nog iets over z'n dorp Kunisada.
En dan: 'Ik voel me gewoon eenzaam.'
Dat klopt. - En dan: 'Ik hoor een gans.'
'Hij vliegt naar het zuiden.'
Gong.
Wat is dit?
Wat?
Wat mooi.
Dat zijn talismannen. Voor bij je eerste heiligdombezoek.
Tsunako. - Wauw.
Deze is van Makiko.
Is die van haar niet chiquer?
Zij was de oudste. Die kwam van een warenhuis.
En de mijne?
Takiko...
We hebben ze vast hergebruikt.
De eerste kinderen zijn nieuw en dan vervaagt het enthousiasme.
De oorlog was net voorbij. Er was geen tijd voor die dingen.
Er moest eten op tafel komen.
En dus heb ik niks.
Daarom ben ik dus cynisch.
Het maakt niet uit. - Jawel.
Het maakt heel veel uit.
Alleen dwazen ruziën om een talisman. - Wacht.
Ga gerust naar bed.
Hoe moet ze slapen met al dit lawaai?
Zullen wij ook gaan slapen?
Goed idee.
Zullen we de buikbanden dragen?
Die past niet meer. - Nee? Inderdaad niet.
Heb ik extra futons?
Een deken is voldoende.
We verwarmen de kamer wel. - Ik help wel.
Zou Takao zijn gegaan?
Als papa er morgen nog niet is...
...wat doen we dan?
Moeten we het mama vertellen?
Over jeweetwel? - Hou op.
Vroeg jij je niet af of een vrouw beter geen ophef kan veroorzaken?
Dat was ik niet.
Papa heeft de krant vast gelezen.
Wie weet.
Hij las altijd alle pagina's.
Als papa iets overkomt...
...is het jouw schuld, Makiko.
Ik was het niet.
Wie was het dan wel?
Takiko. Als ik het was...
...had ik jullie niet bijeen geroepen.
Hoe weten we dat zeker? Misschien heb je dat uit paniek gedaan.
Zou dat het zijn? - Ik vraag de krant naar het manuscript.
Straks hoort ze je nog.
Heeft mama het gelezen?
Ik denk van niet.
Hoe weet je dat?
Papa heeft de krant gebruikt om z'n teennagels op te vangen.
Pas op.
Waarom heb je dat niet gezegd?
Was dat iemands maag?
Je maakt driehoeken. - Inderdaad.
Maakte mama geen cilinders?
Jij maakt een trommel. - Klopt.
Vrouwen nemen de stijl van hun schoonfamilie over.
Dat is waar.
Ik heb een cilinder. Is dat erg? - Nee.
Die is perfect, Takiko. Jij hebt jaren ervaring.
Papa vond deze heerlijk.
Ik ook.
Ze zijn lekker met een biertje.
Goed? - Zeker. Ik maak er meer.
Sakiko. Op je kin...
Hier? - Ja.
Waar zou papa toch uithangen?
Wacht.
Papa heeft me geld gegeven.
Wanneer?
Vandaag. - Hoe laat?
In de avond. Hij gaf me z'n portemonnee.
Hij wil echt sterven. - Kappen nou.
Daar is hij.
Hallo. - Welkom thuis.
Wat doe jij hier zo laat nog?
O, gewoon.
Ik mag het Osaka-kantoor gaan leiden, maar moest eerst thuis overleggen.
Ik wilde niet bellen. - Jeetje.
Dat moet gevierd worden.
Jullie hebben hem gehoord.
Je morst rijst.
Kom gauw binnen.
Juist. - Oké.
Het gaat om het kind.
Hij is aangereden.
Hij ligt in het ziekenhuis, maar maakt het goed.
Godzijdank.
Hé, ben je...
Wat een verrassing.
Morgen zijn jullie niet uitgerust.
Het is al morgen.
Dat is ook zo.
Jullie vatten nog kou.
Papa heeft stoppels.
Mannen hebben het maar zwaar.
Vrouwen daarentegen worden magerder. - Als de jaren voorbijgaan.
Wat is dat? Een cadeau?
Dit is de manga die in de krant stond.
Wat?
Was die brief van je moeder?
Wacht.
Waarom zegt ze daar dan niks over?
Iedereen beschuldigde mij.
Laat het gaan.
Je moeder wist ervan, maar ze hield zich van de domme.
We zeggen dat jij het was. Oké?
O, de krant.
M'n moeder weet van niks.
Ze geniet in alle rust van de gouden jaren met haar man.
Wij zussen zuchten nu samen als één.
Is de dagen doorkomen zonder ophef echt de manier om gelukkig te blijven?
Zachtjes aan begin ik...
...daaraan te twijfelen.
Vertaling: Joyce Libregts