- Maganda ba talaga? - Totoo ba?
Ilang taon na siya?
Mga 23 o 24.
Welcome.
MARCH, SHOWA YEAR 54, 1979
Promise, maganda talaga.
Dito po kayo.
Welcome.
Hiroo.
Parang ibang tao ka pag ganyan ang suot mo.
Mga kaibigan mo?
Mga kaklase ko.
Apat na kape, black.
Hindi ba dapat mag-juice ka na lang?
Ako, caffè americano.
Ako rin.
Tatlong caffè americano, ha?
Sige.
- Americano? Seryoso? - Bakit ba?
Ate Saki?
Ate Saki!
Ayos ka lang ba?
Salamat.
Sinabi ko kay Hiroo na wag ka nang tawagan.
Alangan naman pabayaan ka.
Nahilo lang ako. Ayos lang ako.
Sakiko. Hindi ka ba...
Pasensya na, pwedeng magbihis?
Sige lang.
Pasensya na. Aalis na rin kami.
Ay, okay lang.
Sorry, Kyo. Day-off mo sana ngayon.
Hinimatay ka daw? Aba, natural. Wala kang kinakain, e.
Wala?
Pag tinuloy mo 'yan,
mamamatay ka bago pa maging champion 'yong boyfriend mo.
- Ano'ng kinain mo ngayon? - Bakit ba?
May nakain ka naman, 'no?
Wala ba?
- Kung wala kang pera, bakit di mo... - 'Yong boyfriend ko.
Nagbabawas siya para sa laban niya.
Sampung araw na siyang walang kinakain.
Kahit pang paborito niyang ramen.
Hindi mo naman kailangan gayahin din.
Ako na nga lang ang sumosoporta sa kanya.
Aba? Hindi ba gagabihin ka ngayon?
Ah, oo.
- Salamat sa pag-aalaga sa kapatid ko. - Ay, ano...
Paano 'yong sapatos?
- Dito? - Diyan na lang.
Subukan mo nga.
- Malakas ako. - Sige lang.
Ang lakas nga.
Ayos.
- Eto pa! - Uy!
Ayan pa!
Ngayon lang ulit 'to, ha.
Ang alin?
Ganitong laban.
May talent ka.
Mahina ka naman yata, e.
DAPAT MANALO! DISIPLINA ANG SUSI!
Sino'ng kumain niyan?
'Yong ramen.
Sino'ng kumain?
Sa 'kin 'yong may tira pang sabaw.
Please, umalis ka na.
Sabi niya di kayo kasal.
Di bale na 'yong tungkol sa kanya.
Kasalanan kong umuwi nang maaga.
Hahayaan ko lang.
- Anong ikaw ang may kasalanan... - Wag kang makialam, Ate.
Pero ito.
Ano 'to?
Ito, o...
Ito!
'Yang bagay na 'yan...
hindi ko mapapatawad.
'Yong kapatid ko
nahimatay siya sa trabaho.
Ate Makiko!
Di niya matiis na makita kang nagugutom,
kaya ilang araw na rin siyang di kumakain.
Walang nagsabi sa kanya na gawin 'yon.
Lagi kong sinasabi sa 'yo na wag akong isipin at kumain ka!
Di niya magagawa 'yon.
Hindi 'yon magagawa ng babae.
Akala mo siguro makakakain siya pag di mo nakikita,
pero di rin niya kaya 'yon.
Ate Makiko...
May mga rice omelet, toast, at kung ano pa sa pinagtatrabahuhan niya.
Ano sa tingin mo'ng nararamdaman niya habang tinitiis niya lahat 'yon?
Hindi ka ba nakokonsensiya?
Hindi.
Lasing sa sarili ang tawag nila diyan.
Lintik naman, o.
Natalo pala ako sa decision.
Dapat siguro makipaghiwalay...
Gusto mo pa ng gyoza, di ba?
Oo naman.
Di ba dapat hiwalayan niya?
Umakyat ka na sa taas.
Sabi ko akyat na. Sige na.
Sa tingin ko
dapat maghiwalay talaga.
Mamaya na 'yang ganyan.
Baka mas mabuti kung umuwi ka sa Ikegami?
Ikegami?
Di ko naman sinasabing ngayon na.
Mas mabuting dito ka muna ngayong gabi.
Ate Makiko.
Kung nangaliwa si Kuya...
- Ano?! - Ano?!
Nangaliwa.
Kunwari lang.
Sa gano'ng panahon
gugustuhin mo bang umuwi sa Ikegami?
Si Tatay nga, pitong taon nang may ibang babae, di ba?
Alam 'yon ni Nanay,
pero wala siyang sinasabi.
Tuloy lang siya na parang walang nangyari.
Sa ngayon, di ko yata kayang umuwi do'n.
TOKYO METROPOLITAN LIBRARY ARISUGAWA BRANCH
THE COMPLETE WORKS OF NATSUME SOSEKI
- Red bean bun na lang sa 'kin. - Sige.
Pwedeng patingin?
Sige.
The Complete Works of Natsume Soseki, Volume Three.
- Pwede kong basahin? - Sige.
"Gubijinso," aka "The Poppy."
"Sa ilalim ng nakausling gilid ng kanyang kayumangging fedora,
ginalaw niya ang kanyang makapal na kilay
habang siya'y tumingala,
lampas pa sa walang hanggang asul na kalangitan
ng tagsibol.
Sa marupok na likuran na ito, na maaaring bumigay sa isang ihip,
nakatayo nang matatag,
sa kabila ng lahat,
ang kahanga-hangang anyo ng bundok ng Hiei.
Kakila-kilabot ang tibay ng bundok na ito."
"Katakot-takot na ganda" pala 'yong kanji ng "Gubijinso".
Hanggang ngayon,
akala ko "hangal."
Magandang hangal?
Karamihan sa magaganda, mahina dito, di ba?
Kadalasan, oo. Parang 'yong kapatid kong si Sakiko.
Pero hindi lahat, gano'n.
'Yong unang tatlong kanji, pangalan din ng isang tao.
Historical figure mula sa China.
Pag nilagyan ng "halaman",
magiging pangalan ng bulaklak...
Totoong bulaklak 'yon.
Gubijinso na bulaklak?
Naaalala mo 'yong Chinese singer?
'Yung mataas ang boses na parang chinese fiddle.
- Taas ng burol, sa may mga corn poppies... - Mga corn poppies...
Ah, corn poppy?
Corn poppy pala 'yong "Gubijinso"?
Wow.
Taas ng burol, sa may mga corn poppies
Ang talulot nila'y nagsasabi ng mga sekreto ng mahal ko
Sa totoo lang...
No'ng sinabi mong boksingero siya,
naisip ko nang delikado.
Paanong delikado?
Maikli lang ang career nila. Di na makakalaban pag lampas 30 na, di ba?
Isa lang sa libu-libo ang magiging kampeon.
Parang lotto lang.
No'ng bata ako, nanalo ako sa lotto.
Hindi 'yong maliliit na panalo!
Alam mo,
kahit pang siguradong magiging kampeon siya,
hindi ko siya gusto.
Kung 'yong ramen lang o 'yong babae lang.
- Sobrang asim. - Kung isa lang sa dalawa.
Di ba?
Baka pwede pang patawarin kung isa lang.
Pero may ramen na, may babae pa!
Sandali nga.
'Yong...
'Yong binitbit niyang babae...
Karaniwang mukha,
hindi maganda manamit,
pangit mag-makeup.
- Ang bagal din magsalita. - 'Yon nga.
Naiintindihan ko siya.
Bilang boksingero, ibig kong sabihin.
Baka magalit ka sa sasabihin ko, Saki.
Pero sa pag-aalala mo
lalo lang nahihirapan ang lalaki.
Wala akong kaibigang manunulat, kaya hula ko lang naman 'to.
Pero kunwari nagsusulat ako ng kuwento.
Tapos kung binasa 'yon ng asawa ko nang pasekreto tapos inayos,
ano'ng mararamdaman ko?
Kahit hirap na hirap 'yong haligi ng tahanan,
natutulog nang mahimbing ang asawa.
Baka nga magreklamo 'yong lalaki at mapagsalitaan siya,
pero kahit gano'n,
napapanatag siyang ayos 'yong babae.
Kaya pwede siyang mag-ramen at mambabae?
Hindi, siyempre mali 'yon.
Ang sinasabi ko lang, minsan wala sa hulog ang nararamdaman ng mga lalaki.
Pero gano'n lang talaga.
Baka pwede nating imbestigahan.
Imbestigahan?
Ang alin?
- Sino nga 'yong detective? - Mr. Katsumata?
Siya nga.
Jinnai, tama?
Ipatingnan natin 'yong ano niya...
Kung may pag-asa nga ba siya.
Tumigil ka nga.
Pag ginawa mo 'yon, tapos na tayo.
Doon na lang tayo mag-usap.
Hoy!
Hindi ko gusto 'yong ganitong lugar.
Hoy!
Ayaw ko dito!
'Yong report.
Pwedeng kalimutan mo na lang 'to?
Kalimutan mo na lang na nilapit mo 'tong kasong 'to sa 'kin.
Na inalam ko 'yong pangangaliwa ng tatay mo...
Na 'yon ang simula ng magiging relasyon natin...
Ayaw ko talaga no'n.
Mr. Katsumata...
Pwede?
Naku. 'Yong...
Ha?
- Lagot. - Hindi mamamatay to.
May sunog!
- May sunog! - Ayos ka lang?
- May sunog! - Naku.
Hala, ingat!
Sakiko!
Kung maghuhugas ka ng buhok, nasa ilalim ng lababo 'yong shampoo.
Sige!
Dagdagan mo ng malamig kung mainit, wag kang mahiya, ha?
Di ako nahihiya.
Hindi mo dapat kinampihan 'yong lalaki.
'Yon kasi ang totoo.
Maguguluhan pa tuloy siya kung hihiwalayan nga niya.
- Hindi naman ikaw ang magdedesisyon. - Hindi nga.
Pero alam kong iiyak lang siya sa huli.
Wala pa naman silang anak.
Kahit ano pang sabihin mo, kung siya mismo...
Dapat talaga bumalik siya sa Ikegami.
Humingi ng payo kay Tatay.
Ayaw nga daw niya, bakit mo pipilitin.
Oo nga, pero di naman pwedeng dito siya habambuhay.
Gamitin niya 'yong maliit na kuwarto.
Magliligpit lang ang mga bata.
Oo,
pero katabi 'yon ng kuwarto natin.
Naku, baluktot.
Hindi ka ba maiinis?
Ha?
Kung may ibang tao sa bahay pag-uwi mo.
Hindi siya ibang tao. Mas marami, mas masaya.
Kung may ibang tao,
di tayo makakapag-usap.
Meron ba siyang dapat di marinig?
Pag ba kinasal na ang babae, ibang tao na ba 'yong kapatid?
Baka si ano?
Sabihin mo dito muna si Sakiko.
- Hello? - Sino 'yan? Para sa 'kin ba?
Satomi Residence.
Ano?
Pulis?
Ako na.
Hello? May nangyari ba sa kanya?
Sorry. Hello?
Ha?
Si Takiko Takezawa?
Hipag ko siya.
May nangyari ba kay Takiko?
MORIOKA POLICE STATION
Ano'ng mangyayari kung maglaro ng apoy ang lahat ng magnobyo sa buong Japan?
Di mo ba nakita 'yong karatula?
Major misdemeanor ito.
Pasensya na po talaga.
At bukod pa diyan,
dokumento ng pinagtatrabahuhan mo 'yong sinusunog n'yo?
Problema 'yon.
Tulad po ng ipinaliwanag ko,
ako ang kliyente niya at hiningi kong itapon niya 'yong report.
Oo, pero hindi 'yon dahilan
para magbuhos ng gasolina sa mga papel at sunugin sa park.
Benzine po.
Ha?
Benzine po, hindi gasolina.
Hindi na 'yon mahalaga.
Sorry.
Ang totoo kasi,
ganito 'yon...
Nakakahiya man sabihin,
'yong tatay namin na 70 taon na,
ay, biyenan ko pala,
tatay niya.
Tapos?
Nalaman naming may kabit siya.
- Ano? - May kabit.
Kabit sa edad na 70?
Nagpaimbestiga siya sa private detective agency nila, tapos sa proseso...
Alam mo na, minsan kasi talaga
di mo talaga masasabi ang tadhana.
Ay, okay. Nagkaano sila...
Ayun nga.
Kaya naisip nila na hindi magandang ipahiya pa lalo ang magulang.
Sa edad na 70, nagkaroon ng kabit?
- Ito 'yon. Dalawang beses sa isang linggo. - Ito?
Ano'ng hapunan? Magluluto ka ba?
Ayoko nga.
Good night.
Di ba napaso ka?
Hindi naman malala.
- Lagyan mo muna ng ointment bago ka umuwi. - Hindi na.
Sige na sabi.
Hindi, ayos lang talaga.
Lagyan mo na muna.
- Ayos lang talaga. - Bilis!
Naku, ano ba 'yan...
Hayaan mo na.
Pero...
Kung may konting dumi,
mas madali para sa 'kin.
Pag kasi masyadong maganda
kakabahan ako.
Hindi ako maganda.
Maganda ka.
Okay lang ba?
Ano?
Okay lang?
Ang alin?
Okay lang ba?
Aray! 'Yong paa ko!
Umalis na siya? Kailan pa?
Hindi ko napansin. Ilalatag ko na sana 'yong higaan niya, tapos...
Hindi mo man lang napansin?
Hindi, e.
Akala ko pa naman makakasama natin si Ate Saki.
Kuya, kadiri ka.
Tanga.
Hindi gano'n ang sinasabi ko.
Gabing-gabi na, saan kaya siya pumunta?
Baka bumalik sa apartment?
Subukan mo kayang tawagan.
Hiraman sila sa telepono doon. Masyadong gabi na.
O kaya, baka sa Ikegami.
Hello? Takezawa residence.
Uy, ikaw pala.
Sino'ng tumawag?
Si Makiko!
Para sa akin ba?
Naliligo ang nanay mo.
Oo. Ano?
- Hindi naman daw importante! - Ano?
Hindi daw importante!
Bakit ka nandito?
Akala ko ba lumayas ka na?
Bakit ka pa bumalik?
Hindi ako makakabuti sa 'yo.
Pustahan tayo?
Umuwi ka na!
Umalis ka na! Layas!
Layas na!
Lumayas ka na.
Hindi na ako tatakas.
Kaya wag ka na rin tumakas, Hide.
Oo na!
Maging champion ka, kahit ano'ng mangyari.
Manalo ka...
tapos 'yong mga taong minamaliit tayo ngayon...
ipamukha natin sa kanila.
Kuha mo?
Mga tatlong oras ang bullet train papuntang Osaka, di ba?
Ah, e...
Napuyat ka kagabi. Sana makatulog ka.
May business trip 'yong tatay n'yo. Magpaalam kayo.
- Bye! - Pasalubong, 'yong yatsuhashi.
Ano 'yon?
- Yatsuhashi! - Ah...
Sa Kyoto 'yon, tanga.
Kyoto 'yon, tanga!
- E, 'yong sweet bean ice candy? - Matutunaw, tanga!
- Pork siopao na lang. - Pupunta ako sa Ikegami mamaya.
- Sa Osaka ba 'yong pork siopao? - Malay ko.
Nangako kasi ako na tutulong ako sa pag-aatsara ng repolyo.
Ayan.
Masyadong malaki 'yong bag.
Kailangan mong bumili ng mas maliit.
Hindi mo ba mapapanalunan sa golf? Kahit consolation prize?
Hindi gano'n kadali ang buhay.
Sinama ko 'yong stripes at polka-dots na shirt.
Sige.
Sa makalawa ang uwi mo?
Kung may mangyari, tawagan mo si Mr. Sodei ng department ko.
Gamot mo sa sipon.
Hindi na.
Ingat sa biyahe.
Ako na.
SevenStars.
- Ako 'to. - Iabante mo na 'yong kotse mo.
- Ako 'to! - Tumahimik ka!
- May oras pa bago umalis 'yong tren. - Wag kang bumusina!
- Sabay tayo magtanghalian. - Bawal pumarada dito!
- Pupunta ako sa apartment mo. - Ano'ng problema mo?
- Hello? - Makakadaan ka naman.
- Ang lawak-lawak. - Hindi, a!
Makakadaan ka.
- Sige na, daan na. - Ha?
Maluwag, kaya daan na!
- Baliw ka ba? - Marunong ka magmaneho?
- Hindi kasya! - Nagpapahinga lang ako.
Mahuhuli na ako sa trabaho!
Problema 'yon, kaya umalis ka na.
Tingnan mo, nagtatrapik na sa likod mo. Wag ka nang manggulo.
E di, iabante mo na!
Nagkamali siya ng tinawagan.
Padalos-dalos.
Ano ba naman 'yan?
Mama, lagyan mo rin ng fried egg 'yong burger steak ko.
Kumain ka muna ng carrots.
Ano'ng kinalaman ng itlog sa carrots?
Yehey!
Ha? Si Shoji ang nanalo?
Oo, nanalo ako.
Wow!
- Pagaling siya nang pagaling. - Panalo ako!
Ginchan, nanalo ako!
- Eto na ang tanghalian. - Salamat.
Ayan.
Papa, naalala mo 'yong amusement park?
Sumakay tayo ng go-kart do'n, di ba?
Gusto ko ulit!
Sige. Punta tayo.
Sigurado ka?
Oo.
Yehey!
Ang saya naman.
- Nag-aatsara ka pa rin ba ng repolyo, Ate? - Oo. Sa maliit na lagayan.
Naku. Naparami ba 'yong sili?
Hoy! Humawak ka na naman sa mata!
Ang sipag mo naman, nag-iisa ka lang naman sa bahay.
Nga ba?
Baka may pinapakain ka.
Wala, 'no. Gumagawa lang ako ng ochazuke mag-isa.
Sigurado ka?
Oo naman.
Hindi 'yan pinagmamalaki.
- Ha? - Bakit?
Nanay, 'yong banat mo minsan nakakasakit.
Matagal na. Eto, o.
- Susmaryosep. Saan ka nakatingin? - Ano ba!
Hugasan mo na do'n.
Doorbell natin 'yon?
Ano 'yon?
Pasok!
Machida Dry Cleaning po!
Walang ipapalaba ngayon.
Salamat!
Salamat, ha!
- Machida Dry Cleaning? - Machida Dry Cleaning?
Doon ka pa rin?
Mula noon?
Gano'n na nga.
- Machida Dry Cleaning! - Machida Dry Cleaning!
- Naalala mo 'yong may taghiyawat? - Oo.
- May kamukha siya, e... - Sino?
- Nagsisimula sa T... - T?
- Kilala mo 'yon. - Ha?
Makapal 'yong labi, tapos mukhang makulit.
Nakaputing suit siya tapos sumasayaw nang ganito.
- T... - Tra...
- Travolta! - Travolta!
Tama!
Tama na 'yang tawanan. Trabaho na!
Di ko na alam kung tumutulong ba kayo o nang-iistorbo!
- Tumutulong kami! - Oo nga.
Wala nang yuzu.
May isa pa sa kusina.
Ako na.
Travolta daw...
Kumusta ba ang kalusugan ni Takao?
Okay naman siya.
Sobrang okay, nangangaliwa pa nga, e.
Ngayon nga,
business trip daw, pero hindi naman.
Nasaan?
- Ano? - Di ko mahanap!
Nasa may ref. Sa kahon sa kaliwa.
May hinala din ako kung nasaan siya at sino ang kasama.
Pero...
tahimik lang ako.
Tama 'yan.
Kapag binanggit ng babae, talo na siya.
Gano'n pala talaga?
Oo.
Kaya ko ba 'to?
Tulad mo?
Nakita mo, di ba?
Gusto kong magsimula ulit.
Ang lahat-lahat.
Gano'n mo siya kamahal?
- Si Kyosuke... - Satomi Residence.
- Nandiyan ba ang nanay mo? - Nasa labas siya. Kina Lola yata.
Na naman?
Tumutulong sa pag-aatsara ng repolyo.
Sinabi niya kaninang umaga. Hindi ka ba nakikinig, Pa?
Hindi talaga siya nakikinig.
- Pwede mo 'kong halikan. - Ibababa ko na. Nanonood kami ng TV.
- Spring Break na! - Sige na, pare. Gawin mo na.
Tawagan ko siya?
Hindi, hindi naman importante.
Sige, bye.
KADOYA RESTAURANT
Maraming salamat.
Ang sakit naman panoorin.
Si Nanay?
Sabi niya nasa trabaho daw, pero alam niyang nasa babae siya, di ba?
Paano niya nagagawang mag-atsara lang ng repolyo?
Talong-talo ako.
Ang galing niya.
Siguro pag nasa gano'n edad na ang babae,
wala na silang nararamdamang selos o galit.
Ang galing.
Wala akong laban.
Sa 'yo na 'to.
- Ha? - Naiipit sa ngipin ko.
Namana ko rin kaya kay Tatay 'yong hina ng ngipin?
Uy,
kay Nanay kaya ako nagmana?
Siguro nga.
Sa tingin ko, oo.
Saan banda?
Dito.
'Yong puso mo.
"Mas mabuti pa kung hindi mo malaman." Hindi ko kaya 'yong gano'n.
Pahingi pong tsaa.
Sige po!
Teka.
Ano'ng ginagawa ko dito?
Nanay?
Nanay!
Shoji!
Ang sarap dito!
Ang saya!
Mabilis yata siya masyado.
Hoy! Hintayin mo kami!
Mama, Papa! Tingnan mo 'ko!
Iniisip kong magpakasal.
Ikasal?
Binabati kita.
Nandito ang asawa ko, di ba?
Wala.
Nagkakamali ka yata.
Kahit buksan ko 'to,
wala diyan 'yong itim na sapatos ng asawa ko?
Pwede mong tingnan.
May itim na sapatos sa loob,
pero sa yumao kong asawa at sa anak ko 'yon.
Ano'ng sukat ng asawa mo?
Ang asawa ko, 25 cm.
Ang anak ko, 26.
Mataas at malapad ang paa ng asawa ko. Size 27.5.
Pero alam mo na 'yon, di ba?
- Siyempre hindi. Bakit mo... - Titingnan ko.
Kung namatayan ka ng asawa,
dapat alam mo ang pakiramdam na mawala siya sa 'yo!
Pero buhay ang asawa mo, di ba?
Patay na 'yong sa akin!
Buhay nga siya, pero mas masakit na nasa iba ang puso niya!
Sabihin mo 'yan sa kanya.
Ano'ng ginagawa mo?
Hoy!
Tigilan mo na 'yang kalokohan mo. Wag!
Maganda ang pagkakagawa ng mga water gun, 'no?
Water?
Hello?
Makiko.
Toyoko!
Bumagsak si Nanay?
Hello?
Saang ospital?
Oo.
Bakit sa Meguro at hindi sa Ikegami?
Hello?
Pupunta na ako diyan.
May nangyari ba sa nanay mo?
Pakiusap, umalis ka na.
Ano?
Hindi ko sinasabing saluhin mo 'yong bala,
pero kung totoong baril 'yon, patay na ako!
Hindi naman ako nagtago sa likod...
Hoy, Tsunako!
Uy, ano ba.
Salamat sa lahat hanggang ngayon!
Tatay.
Alam mo kung saan siya bumagsak?
Alam niya.
Noon pa man.
Alam niya kung ano'ng ginagawa mo tuwing Martes at Huwebes!
Pero hindi siya nagsalita,
pero sa huli, babae pa rin si Nanay.
Hawak-hawak ang grocery bag,
nakatayo siya sa harap ng bahay ng babaeng 'yon!
Uy.
Magsalita ka, Tatay!
- Tama na! - Ano?!
Tama na sabi!
- Ano ba... - Wag.
Wala kang karapatan suntukin ang tatay mo!
Hindi ako ang nanununtok!
Para kay Nanay 'to!
Wag kang magpadala sa emosyon.
Pinatawad siya ng nanay mo. Kaya wala siyang sinabi.
Hindi niya pinatawad!
Hindi na niya kayang ilabas sa salita.
Gano'n katindi 'yong selos niya.
Gano'n katindi 'yong galit!
'Yong lungkot!
Dahil mahal ka niya!
Pero ano'ng ginawa mo, Tay?
Nagsikap siya para may tirahan kayo
at nagpalaki ng apat na anak hanggang sa pagtanda.
Gusto niya lang magsaya nang wala siyang naaapakan.
Gano'n ba kasama 'yon?
Nagsasaya kapalit ang luha ng asawa niya!
At sigurado akong ipinagdasal niya 'yon. Nagdasal dahil nakokonsensya siya!
Kung nakokonsensiya nga siya,
sana hiniwalayan niya!
- Tama na. - Wag sa harap ni Nanay.
Sakiko.
Nandito na ako.
Fuji...
Ikakasal na daw siya.
Iniwan ako.
Iniwan ako at umuwi sa 'yo.
Hindi ba maganda na 'yon?
Tapos na sila ng babaeng 'yon.
Huli na ang lahat.
Bakit hindi niya ginawa agad?
Oo nga. Sana hindi nagkaganito si Nanay.
Pag pinagtutulungan n'yo nang ganito,
nakakaawa rin si Tatay.
Saan ka pupunta?
May ibabalita ako sa kanila.
Anong balita?
'Yong kasal ko.
Saki, wag mong sabihin...
Oo.
Magiging nanay ako.
Sana nahawakan man lang ni Nanay 'tong apo niya.
Lalaki ba o babae?
Gusto ko sana lalaki.
- Mukhang lalaki sa hugis. - Pamahiin lang 'yan.
Ano kaya'ng nangyari kay Tatay?
Ayan na siya.
Bigla siyang tumanda.
Mahirap siguro pag mag-isa na lang.
- Paano kaya siya naglilinis at naglalaba? - Karma 'yan. Kagagawan niya.
- Baka marinig niya. - E di, marinig.
Sa bagay, di rin matatahimik si Nanay kung masyado siyang masigla.
Teka. Napag-usapan na natin 'to noon, di ba?
Hindi dapat nabubuhay nang mas matagal ang lalaki kaysa sa asawa niya.
Di ba?
Tatandaan ko 'yan.
Hindi 'yon ang punto, Kuya.
Tama. Palagi kang ganyan, "ganito at ganyan ang babae."
Oo na. Pag ipinagtanggol si Tatay, pati ako masesermonan.
Ako na po diyan.
Sa ganitong panahon din namatay ang nanay ko.
Ate, kaliwa pa po nang konti.
Sinong ate?
Marami kami, tawagin mo kami sa pangalan.
Ay, ikaw, Ate Tsunako.
Kaya mo ba talaga? Baka malabo na naman 'yan?
Wag n'yong lokohin. Alam n'yo namang mahiyain 'yan.
Naku naman.
Sige. Smile.
Ang laki mo na.
Oo nga. Buti nakakalakad pang ganyan.
Di ba?
Bale, 'yong sa Gubijinsi ni Soseki,
sa puwit ng kuwento...
Sa puwit?
Sa huli.
Ah, okay.
Alam mo kung ano'ng sinulat niya?
Ano nga ba?
"Komedya lamang ang mayroon sa mundo."
Talaga? Hindi trahedya?
Hindi.
Baka nga totoo 'yon.
Sa ngayon, kahit papaano.
- May litrato? - Di ko alam.
- Ano 'yon? - Oo nga! Ano ba 'yon?
Wala.
- Tumingin ka dito habang may sinasabi. - Oo nga!
"Mas malakas ang trahedya kaysa sa komedya."
- "Dawa o bigas?" - Ano ba, Takiko?
"Iyan ang komedya.
Babaeng 'yon o babaeng ito?
Ito rin ay komedya."
Ayos ka lang ba?
"Ingles o Aleman?
Ito rin ay komedya."
Ano'ng tinatawa-tawa n'yo?
"Ang lahat ay komedya.
Sa huli, isang tanong ang naiiwan.
Buhay o kamatayan.
Ito ang trahedya."
MULA SA "GUBIJINSO" NI NATSUME SOSEKI
Nagsalin ng Subtitle: Donna Escuin