(ราเครุ)
- คนนี้น่ารักจริงๆ - เชื่อได้ไหมเนี่ย
อายุเท่าไหร่
ประมาณ 23-24
ยินดีต้อนรับค่ะ
(เดือนมีนาคม ปี 1979 ปีโชวะที่ 54)
รับรองว่าน่ารักแน่
เชิญโต๊ะนี้เลยนะคะ
- ขอบคุณครับ - ยินดีต้อนรับค่ะ
ยินดีต้อนรับค่ะ
ฮิโรโอะจัง
ใส่ชุดนี้แล้วพี่ดูเป็นคนละคนเลย
เพื่อนเธอเหรอ
เพื่อนที่โรงเรียนครับ
กาแฟดําสี่แก้วครับ
ดื่มน้ําผลไม้ไม่ดีกว่าเหรอ
ผมขออเมริกาโน่ครับ
ผมด้วยครับ
อเมริกาโน่สามนะ
ได้จ้ะ
- อเมริกาโน่ ถามจริง - ทําไมจะกินไม่ได้
พี่ซากิ
ไหวไหมครับ
ขอบคุณค่ะ
ฉันบอกฮิโรโอะจังว่าไม่ต้องโทรหาพี่นะ
ปล่อยไว้เฉยๆ ไม่ได้หรอก
ฉันแค่มึนๆ น่ะ ไม่เป็นไร
ซาคิโกะ นี่เธอ...
ขอโทษนะคะ ฉันขอเปลี่ยนชุดได้ไหม
เชิญค่ะ
ขอโทษด้วยนะคะ เดี๋ยวก็ออกไปแล้วค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ขอโทษนะ เคียวจัง วันหยุดเธอแท้ๆ เลย
เธอเป็นลมเหรอ ไม่แปลกหรอก เธอไม่ได้กินข้าวเลย
ไม่ได้กินเลยเหรอ
ทําแบบนั้นต่อไป
เดี๋ยวก็ตายก่อนแฟนได้เป็นแชมป์หรอก
- วันนี้กินอะไรมา - สําคัญตรงไหนล่ะ
อย่างน้อยก็ได้กินบ้าง ใช่ไหม
ไม่ได้กินอะไรเลยเหรอ
- ถ้าเรื่องเงิน เธอขอ... - แฟนฉันน่ะ
เขาต้องลดน้ําหนักเพื่อขึ้นชก
เขาไม่ได้กินอะไรมาสิบวันแล้ว
แม้แต่ราเมงของโปรด
เธอก็ไม่จําเป็นต้องลําบากกับเขานี่
ทําไมฉันจะให้กําลังใจเขาไม่ได้
อ้าว วันนี้เลิกดึกไม่ใช่เหรอครับ
ค่ะ
ฉันฝากน้องสาวด้วยนะคะ
คือ...
เก็บรองเท้าที่ไหนดี
- นี่เหรอคะ - ตรงนี้ก็ได้ครับ
ลองดูสิ
- ระวังนะ ฉันแรงเยอะ - เอาเลย
หมัดหนักจริงๆ
เก่งจัง
- เอาไปซะ - โอ๊ย
อีกทีๆ
ไม่โดนมานานแล้ว
นานแค่ไหน
ก็ตั้งแต่ขึ้นชกคราวก่อน
คุณมีพรสวรรค์ด้านนี้นะ
คุณดูท่าทางอ่อนแอนะ
(ต้องชนะ วินัยคือกุญแจ)
ใครกินน่ะ
ราเมง
ใครกินเหรอ
ชามที่เหลือน้ําซุปของฉัน
กลับไปก่อนนะคะ
เขาบอกว่าคุณไม่ได้แต่งงานกัน
เรื่องผู้หญิงน่ะช่างเถอะ
ฉันผิดเองที่กลับเร็ว
ฉันจะแกล้งทําเป็นไม่เห็นนะ
- อย่าโง่... - พี่มาคิโกะ ไม่ต้องพูด
แต่นี่น่ะ
มันอะไรกัน
นี่มัน...
นี่น่ะ
เรื่องนี้แหละ
ที่ฉันยกโทษให้ไม่ได้
น้องฉันน่ะ
เป็นลมตอนทํางานเลยนะ
พี่มาคิโกะ
เธอทนไม่ได้ที่เห็นคุณอดข้าว
เธอเองก็ไม่ได้กินอะไรมาสองสามวันแล้ว
ไม่มีใครขอให้เธอทํานี่ครับ
บอกแล้วว่าไม่ต้องห่วงผม อยากกินอะไรก็กินไป
เธอทําไม่ได้หรอก
ผู้หญิงทําแบบนั้นไม่ได้หรอก
คุณอาจจะคิดว่าเธอควรแอบไปกิน
แต่แบบนั้นก็ไม่ได้เหมือนกัน
พี่มาคิโกะ
ที่ร้านขายทั้งข้าวห่อไข่ ขนมปังปิ้ง อะไรเยอะแยะ
คุณคิดว่าน้องฉันรู้สึกยังไงที่ต้องทนหิวจนเป็นลม
ไม่สํานึกผิดบ้างเลยเหรอ
ไม่เลยครับ
แบบนั้นเขาเรียก "เอาดีเข้าตัว"
ให้ตายสิ
ฉันแพ้คะแนนสินะ
(Asura)
เธอควรจะเลิก...
กินเกี๊ยวซ่าอีกไหม
เอาครับ
ไม่ควรเลิกกับแฟนเหรอครับ
ลูกขึ้นห้องไปเถอะ
แม่บอกให้ขึ้นห้องไปไง ไปสิ
ฉันคิดนะ
ว่าเธอควรเลิกกับเขาซะ
ไว้คุยกันทีหลังเถอะ
กลับไปอยู่อิเคงามิก่อนดีไหม
อิเคงามิเหรอ
ฉันไม่ได้บอกให้ไปคืนนี้เลย
คืนนี้พักที่นี่ก่อนดีกว่า
พี่มาคิโกะ
ถ้าพี่ทาคาโอะนอกใจ...
- อะไรนะ - อะไรนะ
นอกใจ
สมมติน่ะ
พี่จะ...
อยากกลับอิเคงามิไหม
ตลอดเจ็ดปีมานี้
พ่อมีผู้หญิงคนอื่นมาตลอด ใช่ไหมล่ะ
แม่เองก็รู้
แต่ไม่ได้ว่าอะไรสักคํา
แม่แค่อยู่ไปวันๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ตอนนี้ ฉันทนอยู่ที่นั่นไม่ได้หรอก
(หอสมุดนครหลวงโตเกียว สาขาอาริสึงาวะ)
(รวมผลงานนัตสึเมะโซเซกิ ฉบับสมบูรณ์)
ฉันเอาขนมปังไส้ถั่วแดงนะ
ครับ เอาเลย
ผมขอดูได้ไหม
อืม
รวมผลงานนัตสึเมะ โซเซกิ ฉบับสมบูรณ์ เล่มสาม
ผมขออ่านนะครับ
ได้ค่ะ
"กูบิจินโซ" ดอกป๊อปปี้
"ใต้หมวกปีกสีน้ําตาลอ่อนที่ยื่นออกมา"
"คิ้วหนาๆ ของเขาเลิกขึ้น"
"ขณะที่เขามองไปบนฟ้า"
"เลยม่านหมอกสีฟ้าที่ไร้ขอบเขต"
"ในท้องฟ้าฤดูใบไม้ผลิ"
"ท่ามกลางพื้นหลังที่เอนอ่อน พร้อมจะปลิวไหวไปกับสายลมแรก"
"มีสิ่งที่ยืนหยัดอดทน"
"ท้าทายทุกสิ่ง"
"เขาฮิเอซันอันสูงตระหง่าน"
"ช่างเป็นภูเขาที่ทนทานจนน่าหวาดผวา"
"กูบิจินโซ" แปลว่า "ความงามที่น่ากลัว" ก็ได้สินะ
ตลอดมานี้
ผมนึกว่าใช้ตัวคันจิที่หมายถึง "ขี้ขลาด" กับ "สวย"
คนสวยขี้ขลาดเหรอ
คนสวยมักจะสมองอ่อน ถูกไหมล่ะครับ
ส่วนใหญ่ก็ใช่นะ
อย่างซาคิโกะ น้องสาวฉัน
แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนหรอกครับ
ตัวอักษรสามตัวแรกก็สื่อถึงชื่อคนได้เหมือนกัน
บุคคลในประวัติศาสตร์จีนค่ะ
พอเติมตัวอักษร "พืช"
ก็กลายเป็นชื่อดอกไม้ที่เขาตั้งเองเหรอ
มันมีจริงนะคะ
ดอกกูบิจินโซเนี่ยนะ
จํานักร้องจีนคนนั้นได้ไหมคะ
คนที่ร้องเสียงสูงๆ เหมือนซอจีน
- อยู่บนเนิน เด็ดกลีบดอกป๊อปปี้สีแดง - เด็ดกลีบดอกป๊อปปี้สีแดง...
อ้อ นึกออกแล้ว
"กูบิจินโซ" หมายถึงดอกป๊อปปี้สีแดงก็ได้สินะ
ว้าว
อยู่บนเนิน เด็ดกลีบดอกป๊อปปี้สีแดง
กลีบดอกจะบอกความลับในใจคนรัก
ความจริงแล้วน่ะ
ตอนที่เธอบอกว่าแฟนเป็นนักมวย
ฉันก็รู้อยู่แล้วว่ามันเสี่ยง
เสี่ยงเหรอ
อาชีพเขามันสั้นนะ
อายุเกิน 30 ก็ชกไม่ไหวแล้ว ใช่ไหมล่ะ
คนที่ได้เป็นแชมป์ก็มีแค่หนึ่งในพัน
โอกาสเท่าถูกหวยเลยนะ
ฉันเคยถูกหวยแล้ว ตอนเด็กๆ
นั่นมันแค่ 500 เยน
จะบอกให้นะ
ถึงฉันจะมั่นใจว่าเขาจะได้เป็นแชมป์
ฉันก็ไม่ชอบเขาอยู่ดี
ถ้าแค่ราเมง หรือแค่ผู้หญิง
- เปรี้ยวจังเลย - มันก็ยังแค่เรื่องเดียว
เนอะ
เรื่องเดียวยังพอยกโทษให้กันได้
แต่เขาทั้งกินราเมง ทั้งกกผู้หญิง
หยุดเถอะน่า
คือ...
"ผู้หญิง" คนนั้นน่ะ เขาชวนมาใช่ไหม
หน้าตาธรรมดาๆ
แต่งตัวก็ไม่เป็น
แต่งหน้าก็ไม่เก่ง
- พูดช้าด้วยค่ะ - ใช่
ฉันเข้าใจความรู้สึกเขานะ
ในฐานะนักมวยน่ะ
ซากิจังฟังแล้วอาจจะโกรธ
แต่มีคนคอยกังวลตลอดอย่างที่ซากิจังทําน่ะ
มีแต่ทําให้ผู้ชายรู้สึกแย่กว่าเดิม
ฉันไม่ได้มีเพื่อนเป็นนักเขียนนะ แค่พูดจากจินตนาการเฉยๆ
แต่ถ้านักเขียนกําลังเขียนนิยาย
ถ้าเมียมาแอบอ่าน แล้วแอบแก้ตรงที่ผิด
เขาจะรู้สึกยังไง
หัวหน้าครอบครัวต้องเหนื่อย ต้องทรมาน
แต่เมียยังได้หลับสบาย
เขาอาจจะด่าเมีย อาจจะบ่นบ้าง
แต่ถึงอย่างนั้น
เขาก็สบายใจที่เมียอยู่ดีกินดี
แปลว่าจะแอบกินราเมง แอบกกผู้หญิงก็ได้เหรอคะ
เปล่า เรื่องนั้นมันผิดอยู่แล้ว
แค่จะบอกว่าความรู้สึกผู้ชายน่ะ มันไม่มีเหตุผลหรอก
มันแค่เป็นไปเอง
เราลองสืบดูดีไหม
สืบดูเหรอ
สืบเรื่องอะไร
คุณอะไรมาตะๆ นะ
- คุณคัตสึมาตะ - ใช่
คุณจินไนใช่ไหม
เราจะไปสืบดูว่า... นี่น่ะ
สืบดูว่าเขาพอมีแววไหม
หยุดเลยนะ
ถ้าทําแบบนั้น ฉันเลิกคบพี่จริงๆ ด้วย
ไปคุยกันตรงโน้นดีกว่าไหมคะ
นี่
ฉันไม่ชอบที่แบบนี้เลย
นี่
ฉันไม่ชอบเรื่องแบบนี้นะ
แฟ้มนี่น่ะ
ช่วยลืมไปทีนะครับ ว่ามันเคยเกิดขึ้น
ช่วยลืมไปทีว่าคุณเคยจ้างผมทํางานนี้
ที่ให้สืบเรื่องคุณพ่อนอกใจคุณแม่
ว่ามันเป็นจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ของเรา
ผมรับไม่ได้
คุณคัตสึมาตะ
ผมขออนุญาตนะ
โอ๊ะโอ นี่มัน...
อ้าว
- แย่แล้วสิ - มันไม่ยอมดับ
ไฟไหม้
- ไฟไหม้ - เป็นอะไรไหมคะ
- ไฟไหม้ - ไม่นะ
ระวังนะ
ซาคิโกะ
สระผมใช้แชมพูด้วยนะ
อยู่ใต้อ่างล้างหน้า
ค่ะ
ถ้าน้ําในอ่างร้อนไปก็เติมน้ําเย็นได้นะ ไม่เป็นไร
ไม่เติมค่ะ
คุณจะเข้าข้างผู้ชายไม่ได้นะ
ก็มันเรื่องจริง
มันจะยิ่งทําให้น้องลังเลไม่ยอมเลิกกับเขา
คุณไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจแทนนี่
มันก็ใช่
แต่ฉันเห็นแล้วว่าน้องได้น้ําตาเช็ดหัวเข่าทีหลังแน่
ดีที่เขายังไม่มีลูก ยังไม่ได้สร้างตัวด้วยกัน
ถึงคุณจะบ่นแค่ไหน น้องก็ต้องคิดเอง
เอาจริงๆ ฉันว่าน้องควรกลับอิเคงามิ
ให้พ่อแนะนําคงจะดีที่สุด
บังคับไม่ได้หรอก ถ้าน้องไม่อยากไป
แต่จะอยู่ที่นี่ตลอดไปก็ไม่ได้นะ
ให้น้องนอนห้องเล็กหลังบ้านก็ได้
ไว้ลูกไปเก็บของออกมาก่อน
แต่ห้องนั้นน่ะ
มันอยู่ติดกับห้องเราเลยนะ
ไม่นะ เบี้ยวเลย
คุณจะไม่รําคาญเหรอ
หา
มีคนอื่นอยู่ด้วยตอนคุณกลับบ้าน
ไม่ใช่คนอื่นซะหน่อย ยิ่งอยู่กันเยอะยิ่งดี
ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วย
เราก็คุยกันส่วนตัวไม่ได้นะ
กลัวน้องรู้อะไรเหรอ
ผู้หญิงพอแต่งงานแล้ว น้องสาวก็กลายเป็นคนอื่นเลยหรือไง
เขาโทรมาหรือเปล่า
บอกว่าซาคิโกะนอนบ้านเรานะคะ
- ฮัลโหล - ใครเหรอ โทรหาฉันหรือเปล่า
บ้านซาโตมิครับ
อะไรนะ
ตํารวจเหรอครับ
เอาโทรศัพท์มา
ฮัลโหล แฟนฉันเป็นอะไรหรือเปล่าคะ
ฮัลโหลครับ
หา
ทาเคซาวะ ทาคิโกะ
น้องสาวครับ
เกิดอะไรขึ้นกับทาคิโกะเหรอคะ
(ป้อมตํารวจโมริโอกะ)
ลองคิดดูสิ ถ้าปล่อยให้คู่รักทั่วญี่ปุ่น จุดไฟในสวนสาธารณะจะเป็นยังไง
เราติดป้ายห้ามจุดไฟไว้ไม่ใช่เหรอครับ
ถึงเป็นความผิดลหุโทษ แต่ความเสียหายก็ร้ายแรง
ขอโทษจริงๆ ครับ
ยิ่งไปกว่านั้น
เอกสารที่คุณเผาน่ะ มันเกี่ยวข้องกับงานไม่ใช่เหรอครับ
ปล่อยผ่านไม่ได้นะ
ก็อธิบายไปแล้วไงคะ
ฉันเป็นลูกค้า ฉันบอกให้เขาทําลายทิ้งเอง
ครับ แต่นั่นก็ไม่ใช่เหตุผล
ที่จะเอาแก๊สโซลีนราดกระดาษ แล้วเผาในสวนสาธารณะได้
เบนซินครับ
หา
เบนซินครับ ไม่ใช่แก๊สโซลีน
น้ํามันตัวไหนไม่สําคัญ
ขอโทษครับ
คือว่า
ความจริงคืออย่างนี้ครับ
มันก็พูดยากครับ
แต่คุณพ่อวัย 70
พ่อตาผมน่ะ
พ่อของเธอ
ครับ
เรารู้มาว่าคุณพ่อมีเมียน้อย
- อะไรนะ - เมียน้อยครับ
เมียน้อยตอนอายุ 70 เนี่ยนะ
เธอจ้างนักสืบ แล้วระหว่างนั้น...
คือบางครั้งความรัก
มันก็ไม่เลือกเวลาเกิดน่ะครับ
อ้อ เข้าใจแล้ว เขาก็เลย...
ครับ
ทั้งคู่ก็เลยตัดสินใจว่า
ไม่อยากทําให้คุณพ่อคุณแม่อับอายไปกว่านี้
เมียน้อยตอน 70 เนี่ยนะ
- รูปนี้ครับ อาทิตย์ละสองครั้ง - นี่เหรอ
เย็นนี้กินอะไร ทํากับข้าวหรือเปล่า
ไม่เอา
ฝันดีนะคะ
ไฟโดนมือหรือเปล่าน่ะ
ไม่เป็นอะไรมากหรอกครับ
ทายาก่อนกลับสิคะ
ไม่เป็นไรครับ
มานี่
ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ
ไปทายาซะแล้วค่อยกลับบ้าน
- ไม่เป็นไรครับ - รีบไปสิ
ไม่นะ ฉัน...
ช่างมันเถอะครับ
แต่ว่า...
เลอะนิดเลอะหน่อย
มันจะผ่อนคลายกว่านะครับ
ถ้าคุณสวยเกินไป
ผมก็แตกตื่นพอดี
ฉันไม่ได้สวยซะหน่อย
คุณสวยนะครับ
ขอโทษนะครับ
เอ๊ะ
ขอโทษนะครับ
จะทําอะไร
ขอโทษนะครับ
โอ๊ย เท้าฉัน
น้องไปแล้วเหรอ ตอนไหน
ตอนเราไม่รู้ตัวไง
ฉันไปปูที่นอน แล้ว...
ไม่ได้สังเกตเลยเหรอ
ไม่เลย
ผมนึกว่าพี่ซากิจะมาอยู่ด้วย
พี่คะ น่าเกลียด
ยัยบ้า
ฉันไม่ได้หมายถึงแบบนั้น
ดึกดื่นป่านนี้จะไปไหนได้
กลับอะพาร์ตเมนต์หรือเปล่า
ลองโทรไปถามดูสิ
ที่นั่นทุกห้องใช้โทรศัพท์กลาง มันดึกเกินไปแล้ว
อีกที่ก็คงเป็นอิเคงามิ
ฮัลโหล บ้านทาเคซาวะครับ
อ้อ แกเองเหรอ
ใครโทรมาคะ
มาคิโกะ
โทรหาฉันหรือเปล่า
แม่อาบน้ําอยู่
อืม หา
- ลูกบอกว่าไม่ใช่เรื่องสําคัญ - หา
ไม่ใช่เรื่องสําคัญ
คุณกลับมาทําไม
ทิ้งผมไปแล้วไม่ใช่เหรอ
กลับมาทําไม
อยู่กับผมไปก็ไม่มีอะไรดีหรอก
พนันกันไหมล่ะ
กลับไปซะ
ออกไป ไปให้พ้น
ออกไป
ไปซะ
ฉันจะไม่หนีไปไหนอีก
ฮิเดะจังก็ห้ามหนี สู้สิ
เข้าใจแล้ว
เป็นแชมป์ให้ได้ ไม่ว่ายังไงก็ตาม
คว้าเข็มขัดมา
เอาไปอวดทุกคนที่ดูถูกเรา
พิสูจน์ว่าพวกนั้นคิดผิด
เข้าใจไหม
นั่งรถไฟสามชั่วโมงก็ถึงโอซาก้าใช่ไหมคะ
อ้อ...
เมื่อคืนนอนดึก งีบระหว่างทางบ้างนะคะ
พ่อไปทํางานต่างจังหวัด ลาพ่อด้วยสิ
- โชคดีค่ะ - ซื้อยัตสึฮาชิมาฝากด้วย
ซื้ออะไรนะ
- ยัตสึฮาชิ - อ้อ...
นั่นมันของเกียวโต เจ้าทึ่ม
เกียวโต เจ้าทึ่ม
แล้วไอติมถั่วแดงล่ะครับ
มันก็ละลายสิ เจ้าทึ่ม
- ซาลาเปาไส้หมูก็ได้ - วันนี้ฉันไปอิเคงามินะคะ
- ซาลาเปาไส้หมูจากโอซาก้าเหรอ - ไม่รู้สิ
ฉันสัญญาจะไปช่วยทําผักกาดดอง
เอาล่ะ
กระเป๋ามันใหญ่ไปนะ
ก็ไปซื้อใบเล็กกว่านี้มาสิคะ
ตีกอล์ฟไม่ได้รางวัลเลยเหรอ ขอรางวัลปลอบใจเป็นกระเป๋าสิ
ชีวิตมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
ฉันใส่เสื้อลายทางกับเสื้อลายจุดไปให้
อืม
กลับวันมะรืนใช่ไหมคะ
ถ้ามีอะไร โทรโซเดคุงที่แผนกผมนะ
นี่ยาแก้หวัดค่ะ
ไม่ต้องหรอก
เดินทางปลอดภัยนะคะ
ฉันปิดเอง
เซเว่นสตาร์
- นี่ผมเอง - รีบไปเลื่อนรถซะ
- นี่ผมเอง - หุบปากไป
- ผมพอมีเวลาก่อนขึ้นรถไฟ - อย่าบีบแตรสิโว้ย
- ไปกินข้าวเที่ยงกัน - จอดตรงนี้ไม่ได้นะ
- ผมจะไปหาที่อะพาร์ตเมนต์นะ - มีปัญหาอะไร
- ฮัลโหล - ก็ขับไปสิ
- ที่ตั้งเยอะแยะ - มันไม่พ้น
พ้นอยู่แล้ว
- ขับไปซะ - หา
ที่ตั้งเยอะก็ขับไปสิ
- จะบ้าหรือไง - ขับรถเป็นหรือเปล่า
- ก็บอกว่าไม่พ้นไง - จอดพักแป๊บเดียวเอง
ถ้าผมไปทํางานสายล่ะ
ไปสายคงไม่ดี งั้นก็รีบไปซะสิ
นี่ คุณขวางรถคันหลังอยู่นะ เลิกสร้างปัญหาสักที
ไปเลื่อนรถซะ
โทรผิด
ตาทึ่มเอ๊ย
เป็นอะไรของคุณน่ะ
แม่ แฮมเบิร์กของผมขอไข่ดาวด้วยนะฮะ
กินแคร์รอตก่อนสิจ๊ะ
ทําไมต้องกินแคร์รอตกับไข่ด้วยล่ะ
ไชโย
โชจิชนะหรือเปล่า
ชนะสิฮะ
สุดยอดเลย
- เก่งขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ - ผมชนะ
กินจัง ฉันชนะแล้ว
- ข้าวมาแล้วค่ะ - ขอบคุณนะ
เอาล่ะ
พ่อฮะ จําสวนสนุกได้ไหมฮะ
ที่เราไปขับโกคาร์ตกัน
ผมอยากไปอีก
ไปสิ
จะดีเหรอคะ
ไม่เป็นไรหรอก
โชโย
ดีจังนะ
พี่ยังทําผักกาดดองอยู่หรือเปล่า
ทําสิ ถังเล็กๆ น่ะ
อ้าว นี่ฉันใส่พริกเยอะไปไหมนะ
อ้าว ลูกขยี้ตาอีกแล้ว
อยู่บ้านคนเดียว ทําผักกาดดองมันก็เหนื่อยนะ
คนเดียวจริงเหรอ
พี่อาจจะมีคนให้ทําให้ก็ได้นะ
ไม่เลย ฉันทําโอชาซุเกะกินคนเดียวเหงาๆ
แน่เหรอ
แน่สิ
ไม่ใช่เรื่องที่ควรอวดเลยนะ
- หา - อ้าว
แม่ บางทีแม่ก็แซะแรงเหมือนกันนะ
ก็แรงมาตลอดนี่ เอาไป
- โธ่เอ๊ย ตามองบ้างหรือเปล่าเนี่ย - ไม่เอาน่า
ไปล้างเองเลยนะ
บ้านเราหรือเปล่า
ค่ะ
เชิญเลยค่ะ
มาชิดะคลีนนิ่งครับ
อ้อ วันนี้ไม่มีอะไรค่ะ
ขอบคุณครับ
โชคดีนะคะ
- มาชิดะคลีนนิ่ง - มาชิดะคลีนนิ่ง
ยังซักผ้าร้านนั้นอยู่เหรอคะ
ตลอดมานี้เลยเหรอคะ
ใช่จ้ะ
- มาชิดะคลีนนิ่ง - มาชิดะคลีนนิ่ง
- จําคนที่คางบุ๋มได้ไหม - ได้ๆ
- หน้าเหมือนดาราดังเลยเนอะ - ใครนะ
- ชื่อขึ้นต้นด้วย ท. - ท.
- นึกออกใช่ไหม - หืม
ปากหนาๆ หน้าตาเจ้าชู้
ใส่สูทสีขาว เต้นท่าแบบนี้
- ท. - ทรา...
- ทราโวลต้า - ทราโวลต้า
ใช่เลย
เลิกตลกกันได้แล้ว เร่งมือเข้า
แบบนี้ไม่รู้มาช่วยหรือมาเกะกะ
- มาช่วยค่ะ - ใช่
อ้าว ยูซุหมดแล้ว
ในครัวยังมีนะ
หนูไปเองค่ะ
ทราโวลต้า
คุณทาคาโอะสบายดีไหมจ๊ะ
สบายดีค่ะ
สบายพอที่จะนอกใจหนูได้
วันนี้ก็เหมือนกัน
ไม่ได้ไปทํางานต่างจังหวัดหรอก
อยู่ไหนเหรอคะ
- หืม - หนูหายูซุไม่เจอ
ในตู้เย็นจ้ะ ในกล่องซ้ายมือ
หนูพอรู้นะ ว่าเขาไปไหน อยู่กับใคร
ถึงอย่างนั้น
หนูก็เงียบไว้
ถูกแล้วจ้ะ
ถ้าผู้หญิงยอมรับ เราก็แพ้
แบบนั้นเองเหรอคะ
ใช่จ้ะ
หนูจะรับไหวไหมเนี่ย
รับไหวเหมือนแม่น่ะ
เจอแล้วใช่ไหม
ฉันอยากเริ่มต้นใหม่
ทุกอย่าง
รักหมอนั่นมากเลยเหรอ
- รักเคียวสึเกะ - บ้านซาโตมิค่ะ
แม่อยู่ไหม
ไม่อยู่ค่ะ น่าจะอยู่บ้านยายนะคะ
อีกแล้วเหรอ
แม่ไปช่วยทําผักกาดดองไงคะ
แม่บอกตั้งแต่เช้าแล้ว พ่อไม่ได้ฟังเลยเหรอ
พ่อไม่เคยฟังหรอก
- มาจูบสิ - แค่นี้นะ ละครกําลังสนุก
- "สปริงเบรก" - เอาเลย เข้าไปเลย
ต้องโทรหาแม่ไหมคะ
ไม่ต้อง ไม่ใช่เรื่องด่วน
แค่นี้นะ
(ร้านอาหารคาโดยะ)
ขอบคุณมากค่ะ
ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้วนะ
เรื่องแม่เหรอ
แม่บอกว่าพ่อไปทํางาน แต่ก็รู้ดีว่าพ่อไปกับผู้หญิงคนนั้น ใช่ไหมล่ะ
แม่ทําผักกาดดองหน้าตาเฉยแบบนั้นได้ยังไงกัน
ฉันนี่เทียบแม่ไม่ติดเลย
สุดยอดจริงๆ เลย แม่เรา
ผู้หญิงอายุขนาดนั้นแล้ว
คงหมดอารมณ์จะหึงหรือเกลียดใครแล้วล่ะ
สุดยอดเลย
ฉันเทียบไม่ติดแน่ๆ
เอานี่ไป
- หา - มันติดฟันฉันน่ะ
ฉันฟันเสียเหมือนพ่อหรือเปล่านะ
นี่
ฉันเหมือนแม่ไหม
เหมือนนะ
ก็เหมือนไม่ใช่เหรอ
เหมือนตรงไหน
ตรงนี้ไง
ตรงหัวใจ
"ไม่รู้ก็คือไม่เจ็บ" ฉันทําแบบนั้นไม่ได้เลย
ขอชาด้วยค่ะ
ค่ะ
เดี๋ยวก่อนนะ
ฉันมาทําอะไรที่นี่
แม่
โชจิ
นั่งสบายดีนะ
สนุกจังเลย
ลูกเร็วไปแล้ว
นี่ รอแม่ด้วย
แม่ฮะ พ่อฮะ ดูผมสิ
ฉันกําลังคิดจะแต่งงานค่ะ
แต่งงานเหรอ
ยินดีด้วยนะ
สามีฉันอยู่ที่นี่ใช่ไหมคะ
เปล่านี่คะ
คุณคงเข้าใจผิดแล้วล่ะ
ถ้าฉันดูในนี้
คงไม่เจอรองเท้าหนังสีดําของเขาใช่ไหมคะ
เชิญเปิดดูเลยค่ะ
ข้างในมีรองเท้าสีดํา
แต่เป็นของสามีฉันที่เสียไปกับลูกชาย
สามีคุณใส่ไซส์ไหนคะ
สามีฉันใส่ไซส์ 25 ซม.
ส่วนของลูก 26
สามีฉันอุ้งเท้าสูง ไซส์ 27.5
แต่คุณก็คงรู้อยู่แล้วสินะ
- ไม่เลยค่ะ ทําไมถึง... - ฉันขอดูเองแล้วกัน
ถ้าคุณเสียสามีไป
คุณก็ควรเข้าใจความรู้สึก ของคนที่โดนแย่งสามีนะคะ
สามีคุณยังอยู่ไม่ใช่หรือไง
สามีฉันตายไปแล้ว
เขาอาจจะยังอยู่ แต่ถ้าหัวใจเขาอยู่ที่อื่น มันยิ่งเหงากว่าค่ะ
ก็ไปบอกเขาสิคะ อย่ามาบอกฉัน
ทําอะไรน่ะ
เฮ้ย
อย่าทําอะไรโง่ๆ นะ หยุดนะ
ปืนฉีดน้ําสมัยนี้สมจริงเนอะ
น้ําเหรอ
ฮัลโหล
มาคิโกะ
โทโยโกะ
แม่วูบไปเหรอ
ฮัลโหล
โรงพยาบาลไหน
อืม
ทําไมไปเมกุโระ ไม่ไปแถวอิเคงามิล่ะ
ฮัลโหล
ฉันจะรีบไป
เกิดอะไรขึ้นกับคุณแม่เหรอครับ
ช่วยกลับไปก่อนเถอะค่ะ
หา
ฉันไม่ได้ขอให้คุณรับกระสุนแทน
แต่ถ้านั่นปืนจริง ฉันก็ตายไปแล้วนะ
ผมไม่ได้หลบหลังคุณสักหน่อยนี่
นี่ โอสึนะ
ไม่เอาน่า
ดูแลกันมานาน ขอบคุณมากนะคะ
พ่อ
พ่อรู้ไหมว่าแม่อยู่ที่ไหนตอนที่แม่วูบไป
แม่รู้แล้ว
รู้มาตลอด
แม่รู้ว่าพ่อทําอะไรในวันอังคารกับพฤหัส
แม่เก็บเงียบไว้
แต่ถึงยังไง แม่ก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน
แม่ถือถุงกับข้าว
ไปยืนอยู่หน้าบ้านผู้หญิงคนนั้น
นี่
ตอบหน่อยสิ พ่อ
- หยุดก่อนๆ - ตอบบ้างสิ
บอกให้หยุดไง
- เดี๋ยว... - อย่า
คุณไม่มีสิทธิ์ทุบตีพ่อนะ
ฉันไม่ได้ทุบเอง
ฉันทุบแทนแม่
อย่าตีโพยตีพายสิ
คุณแม่ให้อภัยคุณพ่อ ท่านถึงได้ไม่พูดอะไรเลย
แม่ไม่เคยยกโทษให้พ่อเลย
แม่แค่พูดไม่ออกต่างหาก
จริงๆ แม่ก็หึง
แม่ก็โกรธ
แม่ก็เหงา
มันแปลว่าแม่ก็รักพ่อ
แล้วพ่อล่ะ
คุณพ่อทํางานหนักเพื่อให้คุณมีบ้านอยู่นะ
แล้วก็เลี้ยงลูกสี่คนมาจนโต
บั้นปลายชีวิต คุณพ่อจะหาความสําราญนิดหน่อย
มันผิดมากเลยเหรอ
หาความสําราญกับน้ําตาแม่น่ะสิ
ผมว่าคุณพ่อก็คงเพียรภาวนา
ขอโทษอยู่ตลอดนั่นแหละ
ถ้ารู้สึกผิดขนาดนั้นจริงๆ
พ่อก็ควรทิ้งเมียน้อยซะ
- หยุดก่อนเถอะ - อย่าโวยวายต่อหน้าแม่เลย
ซาคิโกะ
กลับมาแล้วนะ
แม่
ผู้หญิงคนนั้นจะแต่งงานแล้ว
พ่อถูกทิ้งแล้วล่ะ
พ่อถูกทิ้งแล้วกลับบ้านมาหาแม่
แต่มันก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ
พ่อกับผู้หญิงคนนั้นจบกันแล้ว
มันสายเกินไปแล้ว
ทําไมไม่เลิกซะตั้งแต่ก่อนหน้านี้
ก็จริงนะ ไม่งั้นแม่คงไม่ต้อง...
ถ้าทุกคนจะรุมด่าแต่พ่อ
ฉันก็สงสารพ่อนะ
จะไปไหนน่ะ
ไปบอกข่าวกับพ่อแม่น่ะ
ข่าวอะไร
เรื่องแต่งงาน
ซากิจัง นี่เธอ...
ใช่
ฉันจะมีลูกแล้ว
ฉันอยากให้แม่ได้อุ้มหลานนะ
ได้ลูกชายหรือลูกสาว
ผมอยากได้ลูกชายนะครับ
- ดูทรงท้องก็คงได้ลูกชายแหละ - นั่นมันความเชื่องมงาย
ทําไมพ่อยังไม่มาสักที
มาโน่นแล้วไง
อยู่ๆ พ่อก็ดูแก่ลงเลยนะ
คงเป็นเพราะอยู่คนเดียวน่ะแหละ
พ่อต้มน้ําอาบกับซักผ้ายังไงนะ
กรรมสนองน่ะ พ่อไม่มีสิทธิ์บ่นหรอก
- เดี๋ยวพ่อได้ยินนะ - ก็ให้ได้ยินไปสิ
แม่คงตายตาไม่หลับ ถ้าพ่อดูร่าเริงต่อหน้าแม่
เดี๋ยวนะ เราคุยเรื่องนี้กันแล้วไม่ใช่เหรอ
หัวหน้าครอบครัวไม่ควรอายุยืนกว่าภรรยา
เข้าใจไหม
ผมจะจําไว้ครับ
ไม่ได้หมายถึงอย่างนั้นนะคะพี่
นั่นสิ คุณน่ะบ่นผู้หญิงอย่างโน้นอย่างนี้ตลอด
ครับๆ ถ้าปกป้องคุณพ่อ คุณก็จะโดนรุมแบบนี้แหละ
ผมเองครับ
ย่าก็เสียช่วงนี้เหมือนกัน
พี่ครับ ช่วยเขยิบทางซ้ายนิดนึงครับ
พี่คนไหนเหรอคะ
มีตั้งหลายคน เรียกชื่อดีกว่านะ
พี่สึนาโกะครับ
ไหวไหมเนี่ย อย่าให้หลุดโฟกัสอีกนะ
อย่าไปแกล้งเขาสิ พี่ก็เห็นว่าเขาประหม่า
อย่าแกล้งสิครับ
ครับ ชีส
ท้องโตแล้วนะเธอ
ใช่ ฉันทึ่งเลยที่เธอยังเดินไหว
เนอะ
"กูบิจินโซ" ของโซเซกิ
บั้นท้ายเรื่อง
บั้นท้ายเหรอ
ตอนจบน่ะ
อ๋อ
รู้ไหมเขาเขียนไว้ยังไง
จําไม่ได้เลยค่ะ
"โลกนี้จดจําแต่สุขนาฏกรรม"
จริงเหรอ ไม่ใช่โศกนาฏกรรมเหรอคะ
อืม
ก็อาจจะจริง
อย่างน้อยก็ตอนนี้
- ได้รูปไหม - ดูไม่ออกเลย
- มองอะไรน่ะ - ใช่ อะไรเหรอ
ไม่มีอะไรหรอก
- เธอมองเราแล้วก็พูดอะไรสักอย่าง - ใช่
- "โศกนาฏกรรมสําคัญกว่าสุขนาฏกรรม" - ทาคิโกะ พูดมานะ
"จะกินข้าวฟ่างหรือข้าวสวย"
"นี่คือสุขนาฏกรรม"
"ผู้หญิงคนนั้นหรือผู้หญิงคนนี้ดี"
"นี่ก็คือสุขนาฏกรรม"
เดินไหวไหมน่ะ
"เรียนภาษาอังกฤษหรือเยอรมัน"
"นี่ก็คือสุขนาฏกรรม"
พวกพี่ขําอะไรกันน่ะ
"ทุกอย่างคือสุขนาฏกรรม"
"สุดท้ายก็เหลือแค่คําถามเดียว"
"จะอยู่หรือตาย"
"นี่แหละโศกนาฏกรรม"
(บางส่วนจาก "กูบิจินโซ" โดย นัตสึเมะ โซเซกิ)
คําบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา