RAKERU KAFE
- Sahiden tatlı mı? - İnanalım mı?
Kaç yaşında?
23, 24 civarı.
Hoş geldiniz.
MART, 1979
Sahiden çok tatlı.
Buraya oturabilirsiniz.
- Teşekkürler. - Hoş geldiniz.
Hoş geldiniz.
Hiroo.
Böyle giyinince başka biri gibi olmuşsun.
Arkadaşların mı?
Sınıftan.
Dört sade kahve lütfen.
Meyve suyu içmeniz gerekmez mi?
Benimki Amerikan olsun.
Benimki de.
Üç Amerikan, değil mi?
Tamamdır.
- Amerikan mı? Cidden mi? - Ne var?
Saki abla!
İyi misin?
Teşekkürler.
Hiro'ya seni çağırmamasını söylemiştim.
Seni boş veremezdik.
Sadece başım döndü. İyiyim.
Sakiko. Yoksa...
- Pardon, üstümü değiştirebilir miyim? - Buyurun.
Kusura bakmayın. Birazdan çıkarız.
Acele etmeyin.
Üzgünüm Kyoko. İzin günün, biliyorum.
Bayıldın mı? Çok doğal. Bütün gün bir şey yemedin.
Hiçbir şey mi?
Böyle devam edersen
erkek arkadaşın şampiyon olmadan ruhunu teslim edersin.
- Bugün ne yedin? - Ne önemi var?
Yedin, değil mi?
Hiç mi yemedin?
- Sebep paraysa benden... - Sebep erkek arkadaşım.
Maç için kilo veriyor.
Son 10 gündür ağzına bir lokma yemek koymadı.
En sevdiği ramen'den bile yemedi.
Senin de aynısını yapmana gerek yok.
Neden ona manevi destek vermeyeyim?
İşten geç çıkmayacak mıydınız?
Şey, evet.
Kız kardeşim size minnettar.
Şey...
- Ayakkabıları burada mı çıkarayım? - Şurada olur.
Dene bakalım.
- Güçlüyümdür. - Hadi.
Yapabilirsin.
Güzel.
- Al sana! - Vay!
Al!
Uzun zaman oldu.
Ne yapmayalı?
Sıkı dövüşmeyeli.
Yeteneğin var.
Bana çok güçsüzsün gibi geldi.
KAZANMAK ŞART! DİSİPLİN ÖNEMLİ!
Kim yedi?
Ramen'i.
Kim yedi?
Suyu kalan benimki.
Git lütfen.
Nikâhlı olmadığınızı söyledi.
Onu boş ver.
Eve erken geldiğim için hata bende.
Göz yumarım.
- Saçma sapan... - Makiko, sen karışma!
Ama bana bunu açıklayabilir misin?
Bu...
Bu gördüğün şeyi!
Bu...
...affedemeyeceğim tek şey.
Kardeşim
iş yerinde bayılmış.
Makiko!
Senin açlık çekmene dayanamadığı için
o da iki üç gündür yemek yememiş.
Ondan öyle bir şey isteyen olmadı.
"Sen bana bakma, canının istediğini ye" demiştim.
Yapamaz.
Kadınlar bunu yapamaz.
İçinden gizlice yeseydi diyorsundur
ama öyle de olmuyor.
Makiko!
Lokantada pirinçli omlet, tost falan çıkıyor.
Onca yemeğin arasında aç kalmak nasıldır sence?
Hiç mi üzülmüyorsun?
Üzülmüyorum.
Buna kendini üstün görmek diyorlar.
Kahretsin.
Puanla kaybediyorum galiba.
Bence kesinlikle ondan...
- Biraz daha mantı yersin, değil mi? - Olur, yerim.
Kesinlikle ondan ayrılmalı mı?
Yukarı çık.
Yukarı çık dedim. Hemen.
Bence
ondan ayrılmalısın.
Bunları sonra söyle.
Ikegami'ye mi gitsen acaba?
Ikegami mi?
Bu gece git demiyorum.
Bu gece burada kalması en iyisi.
Makiko.
Takao'nun bir ilişkisi olsaydı...
- Ne? - Ne?
Olsaydı diyorum.
Mesela yani.
Sen gidip
Ikegami'de kalmak ister miydin?
Son yedi yıldır babamın hayatında başka bir kadın varmış, değil mi?
Annem bunu bildiği hâlde
ağzını açıp tek kelime etmedi.
Hiçbir şey değişmemiş gibi devam ediyor.
Şu anda gidip orada kalmaya dayanamam.
TOKYO BÜYÜKŞEHİR KÜTÜPHANESİ ARISUGAWA ŞUBESİ
NATSUME SOSEKI'NİN TÜM ESERLERİ
- Barbunyalı çörek yiyeyim. - Tabii. Buyur.
Bakabilir miyim?
Tabii.
Natsume Soseki'nin Tüm Eserleri, üçüncü cilt.
- Okuyabilir miyim? - Tabii.
"Gubijinso", yani "Gelincik".
Pastel kahverengi fötr şapkasının çıkıntılı kenarının altından
yukarıya, bahar göğünün
uçsuz bucaksız maviliklerinin ötesine
dalıp gitmişken gözleri,
yukarı kalktı kalın kaşları.
İlk rüzgârda sarsılabilecek bu kırılganlığın karşısında
Hiei Dağı'nın heybetli silüeti...
...her şeye rağmen
dimdik ayakta duruyordu.
Ne korkunç bir inattı bu dağdaki."
"Gubijinso" aynı zamanda "korkunç güzellik" demek.
Ben bunca zaman
bunu "korkak" ve "güzel" kelimelerinin kanji'si sanıyordum.
"Korkak güzellik" mi?
Güzelleri aptal sanıyoruz, değil mi?
Çoğu zaman öyle.
Kardeşim Sakiko gibi.
Ama bu tüm güzeller için geçerli değil.
İlk üç karakter aynı zamanda birinin adı.
Çin'den tarihî bir kişilik.
"Bitki" ekleyerek
bir çiçeğe adını mı vermiş?
Öyle bir çiçek var.
Bu isimde mi?
Çinli şarkıcıyı hatırlıyor musun?
Çin kemanı gibi tiz sesi olan hani?
- Tepede gelincik haşhaşı toplarken... - Gelincik haşhaşı toplarken...
Anladım. "Gubijinso" aynı zamanda gelincik haşhaşı mı demek?
Vay be.
Tepede gelincik haşhaşı toplarken
Gelincik yaprakları Söyledi sevdiğimin kalbinin sırlarını
Açıkçası...
Boksör olduğunu söylediğinde
riskli olabileceğini anlamıştım.
Riskli mi?
Boksçunun kariyeri kısa sürer. Otuzundan sonra dövüşemez, değil mi?
Binlerce kişiden sadece biri şampiyon olur.
Piyangoyu kazanmak gibi.
Küçükken bir keresinde biletime ikramiye çıkmıştı.
Amortiden bahsetmiyorum.
Zaten şampiyon olacağı kesin olsa bile
o çocuktan hoşlanmadım.
Kadın olayı da ramen olayı da...
- Çok ekşi. - İkisi de başlı başına kötü.
Değil mi?
Tek bir günahı olsa affedilebilir.
Ama hem ramen'i hem de kadını götürmüş!
Dur bir dakika.
Şu...
Şu "kadın" kendi bulduğu biri, değil mi?
Ortalama bir yüz,
rüküş kıyafetler,
abartılı makyaj.
- Doğru düzgün konuşmayı da bilmiyor. - Anladım.
Onun ne hissettiğini anlayabiliyorum.
Boksör olarak yani.
Söyleyeceğim şey seni kızdırabilir Sakiko.
Ama böyle kuruntu yapıp durman
karşındaki erkeğe daha da kötü hissettirir.
Yazar arkadaşım yok, sadece varsayımda bulunuyorum.
Diyelim bir roman yazdım.
Karım romanımı gizlice okuyup hatalarımı düzeltse
ne hissederdim?
Evin reisi sıkıntı çekerken karısının kıçında pireler uçuşuyor.
Adam kadına sövüp sayıyor, homurdanıyor
ama bunu yaparken bile kadın güvende olduğu için rahat.
Bu ona ramen yiyip milletle yatıp kalkma hakkı verir mi?
Hayır, tabii ki yaptığı yanlış.
Ben sadece şunu diyorum, erkeklerin duygularının mantığı yoktur.
Bu böyledir.
Belki araştırabiliriz.
Araştırmak mı?
Neyi?
Şu dedektif kimdi?
- Bay Katsumata mı? - Evet.
Jinnai, değil mi?
Şeyi araştırırız, hani...
Başarılı olma ihtimalini araştıralım.
Kes şunu.
Öyle bir şey yaparsan külahları değişiriz.
Şurada konuşalım o zaman.
Hey!
Böyle yerleri sevmiyorum.
Dinliyor musun?
Burada durmak istemiyorum!
Rapor.
Bu olanları unut lütfen.
Bu işi almamı istediğini unut.
Babanın ilişkisini araştırdığımı...
Bunun ilişkimizin başlangıcı olduğunu...
Dayanamıyorum.
Bay Katsumata.
İzninle.
Eyvah. Bu...
Ne?
- Kötü oldu. - Sönmüyor.
Yangın!
- Yangın! - İyi misiniz?
- Yangın var! - Olamaz.
Hey, dikkat et!
Sakiko!
Saçını şampuanla yıka.
Lavabonun altında.
Buldum!
Küvet sıcaksa soğuk su ekleyebilirsin. Rahat ol!
Olurum.
Böyle onun tarafını tutamazsın.
Ama gerçek bu.
Kızın ondan ayrılacağı varsa bile tereddüde düşecek.
Sen karar veremezsin, değil mi?
Öyle tabii.
Ama üzüleceğini şimdiden görüyorum.
Daha çocukları falan da yok.
Sen istediğin kadar yaygara kopar, kararı...
Açıkçası bence Ikegami'ye dönmeli. Babam ne yapacağını bilir.
İstemiyorsa oraya zorla gönderemezsin.
Ama burada da temelli kalamaz.
Arkadaki küçük odada yatabilir.
Çocuklar biraz yer açsa yeter.
Tabii
ama orası bizim odanın tam yanı.
Tüh, eğri oldu.
Rahatsız olmaz mısın?
Eve geldiğinde yabancı birinin ortalıkta dolaşmasından.
O yabancı sayılmaz ki. Ne kadar kalabalık, o kadar zevkli.
Yabancı biri varken
baş başa konuşamayız.
Neyi duymasından korkacağız ki?
Bir kadın evlenince kardeşleri birden ona yabancı mı oluyor?
Şey mi acaba?
Sakiko'nun bizimle kalacağını söyle.
- Alo? - Kim o? Bana mı?
Satomi'lerin evi.
Ne?
Polis mi?
Telefonu ver.
Alo? Hide'ye bir şey mi oldu?
Pardon. Orada mısınız?
Ne?
Takiko Takezawa mı?
Baldızım olur.
Takiko'ya bir şey mi oldu?
MORIOKA POLİS KULÜBESİ
Tüm çiftlerin parkta kamp ateşi yakmasına izin versek ne olur, bir düşünün.
Oraya tabela koymuşuz, değil mi?
Bu büyük bir kabahat.
Çok üzgünüz.
Üstüne üstlük
yaktığın belgeler çalıştığın yerle ilgiliymiş.
Buna göz yumamam.
Daha önce de açıkladığım gibi
ben beyefendinin müşterisiyim, raporu atmasını ben istedim.
Evet ama bu size
parkta evrakların üzerine benzin döküp onları yakma hakkı vermez.
Benzendi.
Benzin değil, benzendi.
Konu o değil.
Üzgünüm.
Pekâlâ,
şöyle bir durum var.
Söylemesi zor
ama 70 yaşındaki babamız...
Yani benim kayınpederim,
onun babası.
Evet?
Bir sevgilisi olduğunu öğrendik.
- Neyi? - Sevgilisi.
Yetmiş yaşındayken mi?
Baldızım dedektiflik firmasıyla çalışmış, bu arada da...
Hani bazen kaderin işine akıl sır ermez ya?
Anladım. İkisi o vesileyle...
Evet.
Sonra da kardeşleriyle birlikte
anne ve babalarını daha fazla mahcup etmemeye karar verdiler.
Yetmişinde sevgili yaptı, öyle mi?
- İşte şuradaki. Haftada iki kez. - Bu mu?
Yemekte ne var? Bir şeyler yapacak mısın?
Daha neler.
İyi geceler.
Elin yandı, değil mi?
Önemli bir şey yok.
Gitmeden önce merhem sür.
Gerek yok.
Sür işte.
Hayır, önemli değil.
Sür de eve öyle git.
- Gerek yok. - Hadi!
Olamaz, ben...
Boş ver, lütfen.
Ama...
Biraz pasaklı olursan
işimi kolaylaştırırsın.
Gözüme aşırı güzel görünürsen
cesaretimi kaybederim.
Güzel değilim ki.
Çok güzelsin.
İzin verir misin?
Ne?
- İzin verir misin? - Neye?
İzin verir misin?
Ah! Ayağım!
Yok mu? Ne zamandan beri?
Kim bilir?
Şiltesini sermeye gittim, bir baktım yok.
Hiç fark etmedin mi?
Hayır.
Saki teyze artık bizimle yaşar diye ümitlenmiştim.
Yok artık, iğrenç.
Salak.
Onu kastetmedim.
Bu saatte nereye gitmiş olabilir?
O eve mi döndü acaba?
İstersen bir ara.
Telefon ortak. Bu saatte aranmaz.
O zaman belki Ikegami'yi arayabilirsin.
Alo? Takezawa'ların evi.
Sen miydin?
Biri mi aradı?
Makiko!
Beni mi istiyor?
Annen banyo yapıyor.
Evet. Ne?
- Önemli değilmiş! - Ne?
Önemli değilmiş!
Burada ne işin var?
Çekip gitmemiş miydin?
Neden döndün?
Benden sana hayır gelmez.
- İddiaya var mısın? - Evine git!
Git! Defol buradan!
Git!
Git.
Bir daha kaçmayacağım.
Sen de kaçamazsın Hide.
Tamam!
Ne olursa olsun şampiyon ol.
O kemeri kazan.
Bizi hor görenler o kemeri görsünler de...
...yanıldıklarını anlasınlar.
Tamam mı?
Osaka hızlı trenle üç saat, değil mi?
Şey...
Dün gece geç yattın. Biraz uyumalısın.
Babanız iş gezisine çıkıyor. Uğurlayın.
- Güle güle! - Oradan yatsuhashi getir.
Ne getireyim?
- Yatsuhashi! - Şey...
O Kyoto'nun tatlısı aptal.
O Kyoto'nun aptal!
Tatlı fasulyeli dondurma?
Yolda erir salak!
- Domuzlu çörek. - Ikegami'ye gideceğim.
- O Osaka'nın mı? - Bilmem.
Söz verdim, lahana turşusu kuracağız.
İşte.
Bu çanta çok büyük.
Daha küçüğünü almalısın.
Golfte sonunculuk ödülü olarak kazanamaz mısın?
Hayat o kadar kolay değil.
Çizgili ve puantiyeli gömlekler koydum.
Sağ ol.
Dönüş iki gün sonra mı?
Bir şey olursa bizim departmandan Bay Sodei'yi ara.
- Soğuk algınlığı ilacın. - Ona gerek yok.
İyi yolculuklar.
Ben kapatayım.
SevenStars.
- Benim. - Acele et, arabanı çek.
- Benim! - Kapa çeneni.
- Trenin kalkmasına daha var. - Korna çalıp durma!
- Öğle yemeği yiyelim. - Buraya park edemezsin!
- Sana geliyorum. - Sorun ne?
- Alo? - Geçebilirsin.
- Bir sürü yer var. - Mümkün değil!
Geçebilirsin.
- Geç lütfen. - Ne?
Yer var, geç git!
- Deli misin? - Ehliyetin var mı acaba?
- Geçemiyorum dedim! - Bir dakikalığına durdum.
Ya işe geç kalırsam?
İyi olmaz, o yüzden geç git. Hadi artık!
Bak, arkandaki araçları engelliyorsun. Sorun çıkarmayı bırak.
Arabanı çek o zaman!
Yanlış numarayı aradı.
Beceriksiz şapşal.
Kendine gel.
Anne, benim hamburgerime de göz yumurta koy.
Önce havuçlarını ye.
Ne? Havucun yumurtayla ne ilgisi var?
Yaşasın!
Ne? Shoji mi kazandı?
Evet, ben kazandım.
Vay canına!
- Gitgide ustalaşıyor. - Ben kazandım!
Ginchan, ben kazandım!
- Tamam, öğle yemeği geldi. - Teşekkürler.
İşte.
Baba, şu lunaparkı hatırlıyor musun?
Go-kart'lara binmiştik hani?
Bir daha istiyorum!
Gideriz.
Emin misin?
Evet, olur.
Yaşasın!
Hadi iyisin.
- Hâlâ lahana turşusu yapıyor musun abla? - Evet. Ufak fıçılarda.
Ne? Acı biberi fazla mı kaçırdım acaba?
Hey! Yine gözlerini ovuşturuyorsun!
Yalnız yaşayan biri için fazla zahmetli bir iş.
Acaba?
Belki de yedireceğin biri vardır.
Hiç de bile. Birine ancak ochazuke yaparım ben.
Emin misin?
Kesinlikle.
Bu övünülecek bir şey değil.
- Nasıl? - Ne?
Anne, bazen çok iğneleyici yorumlar yapıyorsun.
Hep öyle. Al.
- Tanrı aşkına. Gözün burada mı senin? - Aman be!
Git sen yıka.
Bizim kapı mı?
Kim o?
Girin!
Machida Kuru Temizleme.
Bugün ihtiyacımız yok.
Teşekkürler!
İyi günler.
Machida Kuru Temizleme mi?
Hâlâ orası mı?
Bunca zamandır?
Evet.
- Machida Kuru Temizleme! - Machida Kuru Temizleme!
- Şu sivilceli adamı hatırlıyor musun? - Evet.
- Ünlü birine benziyordu. - Kimdi?
- Baş harfi T'ydi. - T mi?
- Anladın sen. - Ne?
Kalın dudaklı, zampara suratlı.
Beyaz bir takım giyip böyle dans ediyordu.
- T... - Tra...
- Travolta! - Travolta!
Evet!
Bu kadar kıkırdadığınız yeter. İş başına!
Destek mi oluyorsunuz, köstek mi, belli değil!
- Destek oluyoruz! - Evet.
Yuzu kalmamış.
Mutfakta biraz var.
Gidip bakayım.
Travolta...
Takao afiyette mi?
Hem de nasıl.
Beni aldatacak kadar.
Bugün dâhil.
İş gezisi diyor ama yok öyle bir şey.
Nerede?
- Ne? - Yuzu'yu bulamıyorum!
Buzdolabında. Soldaki kutuda.
Nerede ve kiminle olabileceğine dair iyi bir tahminim var.
Ama...
Susuyorum.
Doğru olan da bu.
Kadın bunu dile getirdiği anda kaybeder.
Doğru olan bu, öyle mi?
Evet.
Kaldırabilir miyim? Senin gibi idare edebilir miyim?
Buldun, değil mi?
Baştan başlamak istiyorum.
Her şeye.
Bu kadar mı âşıksın?
- Kyosuke'yi... - Satomi'lerin evi.
Annen orada mı?
Çıktı. Büyükanneme gitti sanırım.
Yine mi?
Turşu için yardıma gitti.
Bu sabah söyledi ya. Dinlemedin mi baba?
Hiç dinlemiyor ki.
- Beni öpebilirsin. - Kapatıyorum. Televizyon izliyoruz.
- Bahar tatilindeyiz. - Hadi oğlum. Yürü be.
Annemi arayalım mı?
Hayır, aciliyeti yok.
Hoşça kalın.
KADOYA LOKANTASI
Çok teşekkürler.
Seyirci kalmak zor.
Anneme mi?
Babamın işte olduğunu söylüyor ama kadının yanında olduğunu biliyor.
Nasıl hiçbir şey yokmuş gibi oturup turşu kurabiliyor?
Ben asla onun gibi olamam.
Kadın inanılmaz.
Sanırım o yaştaki kadınlar
kıskançlığı, nefreti aşmış oluyor.
İnanılmaz.
Ben öyle olamam.
Bunu sen ye.
- Ne? - Dişime kaçıyor.
Dişlerimin zayıflığı babama mı çekmiş acaba?
Söylesene,
ben anneme mi çekmişim?
Evet.
Sanırım.
Ne açıdan?
Bu açıdan.
Duygusal olarak.
"Cehalet mutluluktur." Ben asla öyle olamam.
Çay lütfen.
Hemen geliyor!
Bir dakika.
Benim burada ne işim var?
Anne?
Anne!
Shoji!
Harika bir duygu!
Çok eğlenceli.
Amma hızlı gidiyor.
Hey! Bizi bekle!
Anne, baba! Bana bakın!
Evlenmeyi düşünüyorum.
Evlenmek mi?
Tebrikler o zaman.
Kocam burada, değil mi?
Hayır.
Korkarım yanılıyorsunuz.
Şu dolabın içine baksam
siyah deri ayakkabılarını bulmaz mıyım?
Bakabilirsiniz.
İçinde siyah ayakkabılar var
ama rahmetli kocama ve oğluma aitler.
Kocanız kaç numara giyiyordu?
Kocam 40 numara giyiyordu.
Oğlum 41 numara.
Benim kocamın ayağı yüksek kavisli. Ayak numarası 43.
Ama siz zaten biliyordunuz, değil mi?
- Alakası yok. Neden öyle... - Kendim bakarım.
Kocanı kaybettiysen
onun senden alınması nasıl bir duygu, biliyor olman lazım.
Senin kocan hayatta, değil mi?
Benimki öldü.
Hayatta olsa da
gönlünün başka yerde olması daha can yakıcı!
Bunu ona söyle, bana değil.
Ne yapıyorsun?
Hey!
Sakın bir aptallık yapma. Dur!
Su tabancaları sağlam aletler, değil mi?
Su mu?
Alo?
Makiko.
Toyoko!
Annem bayıldı mı?
Alo?
Hangi hastane?
Evet.
Neden Ikegami'de değil de Meguro'da?
Alo?
Hemen geliyorum.
Annene bir şey mi olmuş?
Git lütfen.
Ne?
Senin kurşun yemeni istemem
ama o silah gerçek olsaydı ölmüştüm!
Seni kalkan olarak falan kullanmadım.
Hey, Tsunako!
Hadi ama.
Seni tanımak zevkti!
Baba!
Bayıldığında neredeydi, biliyor musun?
Biliyordu.
Bunca zamandır.
Salı ve perşembe günleri ne yaptığını biliyordu!
Dilini tuttu
ama sonuçta annem de bir kadındı.
Elinde alışveriş torbasıyla
o kadının evinin önünde duruyordu!
Hey.
Bir şey de baba!
- Dur! - Bir şey de!
Dur dedim!
- Bırak da... - Yapma.
Babana vurmaya hakkın yok!
Kendim için vurmadım.
Annem içindi!
Kendini kaybetme.
Annen onu affetti ki sessiz kaldı.
Onu hiç affetmedi!
Bir türlü ağzını açıp konuşamadı sadece.
O denli kıskanıyordu işte.
Öfkeliydi!
Yalnızdı!
Yani seni seviyordu!
Ya sen baba?
Adam sizi aç açık bırakmamak için çok çalışmış, dört çocuk büyütmüş.
Son günlerini biraz eğlenerek geçirmek istemiş.
Bu o kadar kötü mü?
Karısının gözyaşları pahasına eğlence!
Eminim bunun için dua etmiştir.
Af dilemiştir!
O kadar kötü hissediyorsa
kadını terk etsin!
- Kes şunu. - Annemin yanında yapma.
Sakiko.
Ben geldim.
Fuji.
O evleniyor.
Terk edildim.
Evime, sana geldim.
Ama bu iyi bir şey değil mi?
Kadınla ilişkileri bitmiş.
Çok geç.
Neden daha önce yapmadı?
Doğru söylüyor. O zaman annem...
Herkes cephe alacaksa...
...babama acırım.
Nereye gidiyorsun?
Onlara haberi söylemeye.
Hangi haberi?
Evleneceğimi.
Sakiko, yoksa...
Evet.
Yüklüyüm.
Keşke annem torununu kucağına alabilseydi.
Erkek mi, kız mı?
Umarım erkektir.
- Karnının şekline bakılırsa erkek. - Bunlar hurafe.
Babam nerede kaldı?
İşte geldi.
Birden çöktü sanki.
Sanırım yalnız yaşayınca öyle oluyor.
- Banyo ve çamaşırı nasıl hallediyor? - Karma. Şikâyet etmeye hakkı yok.
- Duyacak! - Duysun.
Annemin karşısına enerjik çıkamaz tabii.
Bir dakika. Bu konuşmayı daha önce yapmamış mıydık?
Evin reisi asla karısından uzun yaşamamalı.
Anladın mı?
Aklımda olsun.
Onu kastetmedik Takao.
Aynen. Hemen atlayıp "Kadınlar şöyle, kadınlar böyle" diyorsun.
Neyse. Babalarını savunmaya kalkma yoksa sonun böyle olur.
Bana bırakın lütfen.
Benim annem de yılın bu zamanında öldü.
Ablalar, biraz sola kayın.
Hangi ablalar?
Kalabalığız, ismimizle hitap et.
Sen Tsunako.
İyi misin? Yine bulanık çıkmaz, değil mi?
Alay etme. Nasıl gerildiğini görüyorsun.
Lütfen yapma.
Tamam. Peynir deyin.
Karnın amma büyümüş.
Evet. Böyle yürüyebilmene şaşırdım.
Değil mi?
Soseki'nin "Gelincik"inde,
arka tarafta...
Arka taraf mı?
Son bölüm.
- Anladım. - Ne yazmış, biliyor musun?
Hatırlamıyorum.
"Bu dünyada salt komedi vardır."
Sahi mi? Trajedi yok muymuş?
Aynen.
Doğru olabilir.
En azından şimdilik.
- Çektin mi? - Söyleyemem.
- Ne oldu? - Evet! Ne?
Yok bir şey.
- Bize bakıp bir şey söyledin. - Evet!
- "Trajedi, komediye ağır basar." - Takiko! Söyle!
"Darı mı, pirinç mi?
Bu komedidir.
O kadın mı, bu kadın mı?
Bu da komedidir."
İyi misin?
"İngilizce mi, Almanca mı? Bu da komedidir."
Neye gülüyorsunuz siz?
"Her şey komedidir.
Sonunda tek bir soru kalır.
Yaşamak mı, ölmek mi?
İşte bu trajedidir."
NATSUME SOSEKI'NİN ESERİ "GELİNCİK"TEN ALINTIDIR
Alt yazı çevirmeni: Ahmet Neşeli