- Maraming salamat po. Balik po kayo. - Welcome po.
Salamat po. Dito po kayo.
- Magandang gabi. - Welcome po.
Bale, 964 yen po lahat.
Salamat po. Balik po kayo.
Bale, 957 yen po.
Ma'am!
Patingin po ng laman ng bag.
Nagnakaw?
Nagnakaw ako?
Nakakainsulto kayo.
Kung pera lang, tingnan n'yo.
Kita n'yo? Meron ako.
Bakit ako magnanakaw?
Babayaran ko 'to.
O, magkano?
Alam mo,
nadukutan ako noon
ng pera sa tren.
Pero ni minsan di pa ako kumukuha ng gamit ng iba.
Maniwala ka.
Tanungin n'yo sila. Totoo 'yon.
May ibang babae ang asawa ko.
Mas madali noong hindi ko pa alam 'yong pangalan niya.
Pero ngayon, habang naghihintay ako, naririnig ko sa utak ko
'yong Keiko Akagi.
Naririnig kong parang batong panggiling,
kaya di ako makapirmi sa bahay.
Kaya...
Please.
Parang awa n'yo na, wag n'yo nang kunin 'yong pangalan ko.
Hoy.
Ano'ng nangyari?
Nandito ka na pala.
Ano'ng ginagawa mo sa labas?
Ah...
Nandito ka na, Pa!
Bakit ka ginabi?
Ah, kaya pala. Sinundo mo pala si Papa.
Hindi, wala na kasing tinapay.
Tinapay?
Kung lalabas ka, sabihan mo naman kami.
Sobrang nataranta si Kuya kasi wala ka.
- Hoy... - Hindi naman!
- Ang ingay n'yo! - Nag-iimbento ka.
Hindi ako nag-iimbento.
"Grow, grew, grown."
Ang ingay mo! Kaya ko na 'to.
Ang ingay mong ngumuya kanina pa.
Tumatanda ka na, dear.
- Bakit? - Tumatalsik!
Kahit di ka maligo nang isang araw, hindi ka na pinagpapawisan.
Dati, kahit pa maligo araw-araw, ang dumi ng kuwelyo.
Tapos 'yong loob ng sapatos, sobrang oily na.
Oily nga 'yong paa ni Papa.
Kumakain ako, tapos paa ang usapan?
Ang arte mo naman para sa lalaki.
Totoo. Maarte pa sa mga expiry date.
Maselan ako. Hindi tulad mo.
Kung ganyan ka, hindi ka aasenso.
Walang kinalaman ang asenso sa expiry date.
Meron. Malalaman mo rin balang araw.
Isip-bata kasi si Kuya.
Kanina mo pa ako tinatalsikan!
Sus, sabaw lang ng curry, e.
Ang-iingay n'yo. Umakyat na nga kayo!
Ha? Di ba bumili ka ng tinapay, Ma?
Oo, pero sarado na sila.
Saang grocery?
- Do'n sa Maru... - Gusto mo ng tsaa?
Sige.
- Do'n sa tabi ng station... - Akin na 'yong tasa ng tatay n'yo!
Sino kaya 'yan?
- Pustahan tayo. Si Tita Takiko sa 'kin. - Si Ate Saki.
Mama!
Ang hirap no'n.
- Di ba? Pero mukhang madali. - Oo nga.
- One-two. - Ingay mo!
Good night.
Hindi pwede?
Wag mo naman sabihing "hindi pwede."
Hindi mo naman kasalanan.
Hindi lang talaga ako magandang babae.
Hindi, noong oras na 'yon...
Wag na natin pag-usapan 'yong tungkol sa oras na 'yon.
Kapag hindi na naman pwede...
Sinasabi mo rin 'yong "hindi pwede."
Pag kasi mangyari ulit 'yon,
nag-aalala ako na baka hindi na talaga tayo pwede.
Sinabi mo na naman.
Sa susunod na lang, okay?
Takiko,
hindi ba plano mo 'to ngayong gabi?
Nilibre mo ako ng yakiniku,
tapos nanood tayo ng ganito.
Nakakainsulto ka naman!
Hinding-hindi ko...
Ano ka ba?!
Ay, telepono!
Eto na...
Eto na po!
Sasagot na!
Ayan, okay.
Alam mo, centralized 'yong heater ng apartment na 'to.
- Di natin kailangan ng kotatsu. Di ba? - Probinsiyana kasi 'yong nanay ko.
Pag wala nito, lalamigin siya.
- Ayan na! Nanay, tapos na! - Tulog na siya!
Nabuo ko na! Eto na.
Ano ba! Kaya sinabi ko sa 'yo na buuin mo sa kuwarto ni Nanay.
- Tingnan mo. - Aba! Ganda ng kotatsu!
- Maganda, di ba? - Sino kaya?
Hide, sagutin mo!
Okay, sige.
Jinnai residence.
Hello?
Ikaw pala, Takao.
Gabi na, bakit ka napatawag?
Nagkasunog daw kay tatay mo sa Ikegami.
Nasunog 'yong bahay?
Di na daw kinailangan ng bombero, pero basang-basa daw 'yong bahay.
Bakit daw nagkasunog?
- Nakatulog, di napatay ang sigarilyo. - Sigarilyo?
Napansin ng mga kapitbahay, at tumawag sila sa 110... este, 119 pala.
Naramdaman ko nang ganyan ang mangyayari.
No'ng namatay si... Nanay... sinabi ko nang dapat may makasama siya.
Pero ayos lang daw siya mag-isa.
Uy, Ate?
Ang tigas kasi... ng ulo ni Tatay...
Hello?
Sa totoo lang, madalas kami may naaamoy na parang may nasusunog diyan.
Nag-aalala kami ng manugang ko, pero ayaw naman namin siyang isumbong.
Wala siyang sinasabi sa amin.
Gano'n pala.
Nag-aalala rin kami.
Nakakaawang mag-isa lang 'yong matanda.
Ginawa rin namin ang lahat para kumbinsihin siya, e.
Kasi kung magkasunog,
hindi lang 'yong bahay niya ang apektado.
Aba.
Napakabonggang sasakyan.
Si Sakiko?
Bunso n'yong kapatid?
- Ay, oo. - Naku...
Nakakaluwag naman kayong lahat, kaya alagaan n'yo 'yong tatay n'yo, ha?
Pag-usapan namin.
Pasensya na po talaga.
- Good night. - Ano ba 'yan!
Nakatayo pa rin pala 'yong bahay, e.
Dapat dalhan natin sila ng regalo sa susunod.
Buti nga, bahay lang natin.
- Ano'ng nakakatawa? - Wala.
Mas nakakatawang pumunta sa sunog na ganyan ang suot!
Bakit hindi kayo nagsasabi, sana dinaanan ko kayong lahat.
Mas mabilis ang tren.
Umabot kami sa huling biyahe. Ikaw nga 'yong pinakanahuli.
Pag may baby, hindi makakaalis agad-agad.
Pustahan, sa pag-aayos ka natagalan.
Hindi naman kasi ito palengke, di ba?
Ano'ng sinabi mo?
Ha?
- Sabihin mo nang malakas! - Sabi ko, hindi 'to palengke!
Ano ba, wag kayong mag-away ngayon. Buti nga buhay si Tatay!
Maririnig ka niya.
Pumasok na tayo. Tara na!
Teka sandali!
Sandali lang.
- Bakit? - Ha?
Hindi ba dapat tapatin na talaga natin?
Tungkol saan?
Si Tatay.
Kakaiwas natin sa usapan, eto ang nagyari.
Tapatin natin na...
Ano'ng sasabihin natin?
Na hindi lang niya napapansin, pero tumatanda na siya?
- Na nagiging ulyanin na siya? - Sakiko!
Maririnig ka niya!
Naku, lumalamig na talaga! Pumasok na tayo sa loob!
Ang lamig talaga!
Ha? Diyan ka natutulog, Tay?
Hindi naman nasunog 'yong bahay.
Hindi naman kailangan na pumuta kayong lahat.
Tay.
Naisip mo na ba sa wakas ang halaga ni Nanay?
Lagi siyang naglalagay ng tubig sa mga ashtray mo.
Oo nga.
Tapos itatabi niya 'tong mga kutson pag umalis na 'yong mga bisita.
Mga babae dapat ang naiiwan, hindi mga lalaki.
Dapat nauuna ang mga lalaki.
- Tay, kailangan nating mag-usap. - Bukas na.
Saan ka matutulog ngayon?
- Sa kabilang kuwarto. - Di ba basa 'yong futon?
'Yong pambisita.
- Ako na... - Hindi na.
- Pero di mo... - Sabi nang hindi na!
Ang tigas ng ulo.
Tay!
Sina Ate ang humingi ng tawad sa mga kapit-bahay. Naisip mo ba 'yon?
- Ayos lang 'yon. - Hindi 'yon ayos lang!
Di ka man lang ba makahingi ng tawad?
- Hindi mo man lang ba... - Tama na 'yan.
Tapusin na lang natin 'to.
- May apron ba dito? - Dapat palitan 'yong tatami.
Nasa 10,000 yen ang isa, bale 60,000 lahat.
Sakiko, kung may binabalak ka, kausapin mo muna kami.
Wala akong sinabing babayaran ko mag-isa! Inuunahan mo lagi, e.
- Nag-aalala lang ako. - Kadiri!
Maayos nga kayo ngayon, pero matatapos rin pag napasama ang tama.
Ayos na 'yon, mabilisan pero malakihan.
Pinanood namin 'yong Rocky 2 no'ng nakaraan...
- Sino'ng kasama mo? - Mahalaga pa ba 'yon?
Si Mr. Katsumata 'yan, sigurado.
- Ayon, mahirap 'yong bida, di ba? - Maayos naman ba kayo?
Ano nga kaya?
Pero bigla siya naging kampeon.
- Biglang malakas nang gumastos. - Ate Makiko, patulong dito.
Bumili ng malaking bahay at bonggang sasakyan.
Mas maganda 'yon kaysa nakatulala at di alam ang gagawin.
Mabuti pa nga siya, may emosyon!
- Sino ba'ng tinutukoy mo? - Pwede bang bukas na 'to?
- Walang katapusan 'to. - Matulog kaya muna tayo?
- O magtsaa muna? - Sino'ng tinutukoy mo?
- Sino'ng di alam ang gagawin? - Tama na 'yan!
- Sino, ha? - Kung mag-aaway kayo, umuwi na kayo!
Sarap ng buhay ninyong mga bata.
Hindi ba kayo nag-aalala kay Tatay?
Hindi ito ang oras para kay Rocky o Robin ko kung sino man.
Hindi pwede 'to.
- Narinig mo ba? Rocky o Robin? - Naku.
Ikaw nga, nagbibiro ka pa diyan.
E, ano bang naiisip ng mga nakakatanda?
E di...
Alam mo na.
Wala tayo mukhang maihaharap sa mga kapitbahay kung wala tayong gawin.
Kupkupin ba siya ng isa sa atin?
- O isa sa atin ang titira rito? - Pasensya na, pero pwede sa amin.
- May baby kami at nando'n ang biyenan. - Pero malawak ang lugar.
Kung sa lawak, kay Ate Tsunako!
Hindi pwede! Di pwede ang masungit na matanda sa bahay ko.
Mauubos ang mga estudyante ko.
Mga estudyante mo ba?
- May lalaking estudyante ba? - Ate Makiko!
- Eto na! - Siyempre, may mga lalaki din.
Shamisen man o ikebana,
hindi pwedeng puro lalaki lang, o puro babae lang.
Kung may kahit isang lalaking estudyante, mas maraming babae ang papasok.
- Pinagpapawisan ka, Ate Tsunako. - Malapit na kasi mag-menopause.
- Pagpapawisan talaga ako. - Parang hindi 'yon.
Baka mas mukhang matanda pa si Ate Taki sa dilim.
- Wag kang ganyan sa taong umiibig! - Totoo naman kasi.
Pag piniga kayong dalawa, mas makatas ka pa, Ate Tsunako.
Ano sila, kinayod na labanos?
Naalala ko sa labanos,
may nagbigay ng "labanos na daga" noong kamakailan.
Kakulay nga talaga ng daga, tapos tuyot na tuyot.
Walang katas, pero medyo maanghang.
Oo na, labanos na daga na ako.
Masarap 'yon kung matikman mo. Bagay na bagay sa soba.
Pustahan, 'yon din ang sinasabi ni Mr. Detective. "Walang itsura..."
"Pero masarap siya pag natikman."
Ano ka ba naman?
- Tabi! - Hoy!
Umayos nga kayo! Susmaryosep...
Do'n ka sa inyo magbiro ng malaswa.
Oo, malaswa na ako.
Hay, pag apat ang babae, nagiging aso't pusa kaya walang natatapos.
Ano ba'ng ginagawa mo?
Wag mo 'ko itulak, lintik!
- Sino 'yong aso at sino 'yong pusa? - Tabi.
Ha? Tatabi ako?
Naku, sandali lang.
Angat n'yo muna 'to. Buhatin n'yo! Naku!
Umayos ka nga?
Ano ba'ng ginagawa mo?
- Tumigil ka! - Di ko kasalanan 'yon!
Naipit na tuloy 'yong basurahan.
Ano ba naman 'to. Kadiri!
Hay naku...
Ingat, may insekto!
- Teka, di pala insekto. - Ano ba!
'Yong abo pala.
Ginulat mo 'ko.
Ang lakas naman ng buntong-hininga mo.
Pag matangos ang ilong, malakas din ang buntong-hininga.
Ngayon ko lang narinig 'yan. Hilik 'yong sinasabi mo.
Hala, grabe si Sakiko.
Ang sarap ng tulog, kahit nagkakagulo.
Nagpapadede siya, tapos may biyenan pa sa bahay. Mapapagod talaga.
- Kung gano'n, sana di na siya pinapunta. - Wag kang ganyan.
Magkakapatid tayo.
Ayan! Bukas na!
- Hindi ba maliwanag masyado? - Ha?
- One hundred watts. - Okay na 'yong 60.
Mas maganda 'to sa mata niya pag magbabasa siya ng diyaryo.
Uy, Sakiko. Baka sipunin ka.
Kung hindi nangyari 'yon...
buhay pa kaya sana si Nanay?
Kung hindi nagkaroon ng kabit si Tatay,
at kung hindi siya bumagsak sa harap ng bahay ng babaeng 'yon...
Oras na niya talaga.
Kahit hindi nangyari 'yon, mauuna si Nanay at maiiwan si Tatay.
'Yon ang tadhana nila.
Mali ka.
Bakit?
Wala ka kasi no'ng bumagsak siya.
Oo, pero...
Hindi mawala sa isip ko 'yong mukha ni Nanay no'ng oras na 'yon.
'Yong babaeng 'yon...
Ano'ng pangalan niya?
'Yong ano ni Tatay...
Tomoko. Tomoko Tsuchiya.
Hindi na kaya talaga sila nagkikita?
Hindi 'yon. Di ba, nag-asawa na ulit siya?
Malay natin.
Gano'n ba kadaling tapusin?
Ewan ko,
depende siguro sa tao.
Hindi 'yon madali.
Hindi 'yon natatapos agad.
Di talaga natin masasabi, ano?
Akala ko...
hindi 'yon magagawa ng tatay natin.
Halika.
Ginawa na rin ni Tatay dati.
Ano?
Sa tingin ko, pagkatapos ng giyera 'yon.
May panahon na mapera siya, nagtatrabaho kasi siya do'n sa alumite.
- Hindi pa ako ipinapanganak. - Ako rin.
May babae siya noon.
Nabiyuda siya sa giyera, may maliit na black market restaurant.
'Yong nagsusuot ng matingkad na pantalon?
Napansin mo pala 'yon?
Oo.
Pag nagigising ako sa gabi para magbanyo, gumagamit ng batong gilingan si Nanay.
Ginigiling niya 'yong pinadalang trigo mula sa probinsya para gawing harina.
'Yong tunog ng batong gumigiling...
Gumigiling, paulit-ulit.
Nakakatakot 'yong mukha niya no'n.
Kahit bata pa ako noon,
naisip kong nando'n si Tatay sa bahay ng babaeng 'yon.
- Ha? - Ano?
- Tatay! - Hala!
Bahay mo 'to, Tay,
Kung gusto mong uminom ng alak, bakit nagtatago ka pa sa dilim?
Hindi talaga pwedeng mag-isa lang si Tatay.
Pag nagkasunog na naman, di na uubra 'yong paghingi lang ng tawad.
Hindi 'to probinsya na malayo sa katabi.
- Kailangan ko lang tumigil manigarilyo! - Ha?
Uy, mag-ingat ka!
Hay naku! Ni hindi man lang nagpunas ng paa!
Punasan mo rin muna 'yong sa 'yo.
Naku, ang baho ng alak.
Pigain mo sa banyo 'yong basahan...
- Ha? - Ano?
- Tay! - Naku, Tay naman.
Di mo kailangan itapon.
Isang balde ba 'yong nakatago niyang alak?
Gising na.
Bumangon ka na.
Oo.
Pagbutihan mo, ha?
Oo.
Nagsuot ka ba ng pantulog?
Nagsuot ako.
Sinungaling.
Natulog kang hubad.
Paano kung lamigin ang balikat mo?
Magbabayad ako ng multa.
Hindi ba umiyak si Katsutoshi sa gabi?
Umiyak siya isang beses, tapos pinatulog ng nanay ko.
Pakisabi kay Nanay, uuwi na ako mamayang hapon.
Kumusta na diyan?
Nasunog lang 'yong futon at tatami.
Pinapalaki lang ng mga ate ko.
MAY MAAGANG MEETING
Araw ba ng trabaho ni Tatay ngayon?
Hindi, wala ngayon.
Ayaw niya lang tayo harapin.
Hayaan n'yo na. Wag na kayong mag-alala.
- Oo, pero... - Makakapal naman ang mukha ng mga tao.
Kahit mapahiya pa, makakalimutan din naman.
Hindi natin siya nakausap,
pero siguro naman mag-iingat si Tatay sa ngayon.
Mas mabuti sa ibang araw na lang natin siya kumbinsihin, pag kalmado na.
Kung ngayon kasi, parang pinagtutulungan natin siya.
Ay, oo nga pala.
Kukunin ko na 'yong Oshima Tsumugi na kimono, ha?
Oshima Tsumugi? 'Yong kinulayan ng putik?
Sabi ni Nanay, sa akin daw niya ibibigay.
Teka, 'yong may paputok?
- Nangako rin siya sa akin. - Bulaklak 'yon, hindi paputok.
Ha? Sigurado ka?
Paborito ko pa naman 'yon.
- Hindi naman kayo nagsusuot ng kimono! - Nagsusuot pag may okasyon.
- Hindi pang-okasyon ang Oshima. - Sa Bagong Taon.
Hindi ba 'yon ang pinakamahal na kimono ni Nanay?
Alam n'yo, kailangan ko sa trabaho 'yon!
Bakit di natin gawin nang isahan na?
'Yong kay Nanay...
- Paghati ng mga gamit niya? - Oo.
Sabi ni Tatay, tayo na daw ang magdesisyon.
Ano?
- Sabi ni Tatay, tayo daw ang magdesisyon! - Si Tatay?
Sino 'yon?
Teka.
Asawa ko siguro.
Sinabihan ko siyang wag nang pumunta, pero akala niya kasi kailangan siya.
Nandiyan na ako!
Naisip ko ngang pupunta ka.
Naku, dear. Aba...
Ang tigas! Ayan!
Hello.
Ang hirap ng nangyari...
Tuloy ka.
Si Mr. Katsumata!
Tuloy ka!
Makikituloy po.
Wag mo naman akong gulatin.
Bakit ka ba nandito?
Ay, kasi...
Kakauwi lang namin sa apartment ni Takiko
noong may tumawag.
Sabay kayong umuwi?
Teka, ibig bang sabihin...
- Hindi gano'n! - Bale...
- Hinatid niya lang ako pagkatapos ng sine. - Sabi ko na! Siya 'yong kasama mo!
- Ang pangit kasi ng pagkakasabi mo. - Bakit ka ba nagagalit?
- Kumain ka ng itlog. - Bakit ka ba pumunta?
May dilis 'yan.
Bakit ka nandito?
"Bakit?" Bale...
Kinukumusta niya tayo.
Oo nga. 'Yong iba nga, hindi pumupunta.
Parang hindi ka nag-iisip. Di ka pwedeng basta pumunta.
Buti natitiis mo siya, Mr. Katsumata. Kung lalaki ako, iiwanan ko siya.
Hindi naman kasi ako mapili.
Hindi gano'n ang ibig kong sabihin.
- Ako 'yong tinutukoy ko. - Ikaw nga, di ba?
- Wala akong pakialam. - Siya?
- Paanong siya 'yong tinutukoy? - Hindi daw siya mapili.
Umalis na si Papa.
Sino 'yan? Si Mama?
Pumasok na agad sa trabaho?
Yata.
Anong oras umalis? Nandiyan naman siya kagabi?
Hello?
Maaga akong natulog, kaya...
- Uy, si Papa ba kagabi... - Pakausap.
- Kinakausap ko pa! - Uy, Ma.
Ha? Yoko?
Sa Ochanomizu 'yong klase namin mamaya. Pwede kami magsine ni Papa pagkatapos?
- Ano'ng sinabi niya? - Wag mong hawa... Okay daw.
Wag kayong magpapagabi.
Isa pa,
sabihin mo sa tatay mo na galit ako sa kanya, okay?
Ikaw ang magsabi!
Wag mong hawakan!
Ha? Nandito ka pa pala?
- Mama n'yo ba 'yon? - Tatawagan ko ba siya?
Hindi, ayos lang.
Sabi niya galit siya sa 'yo.
Ano'ng ginawa mo, Papa?
Walang kinalaman sa inyong mga bata.
"When I Kissed The Teacher,"
"Dancing Queen," "My Love, My Life."
Bato, bato, pik!
Akin ito.
Bato, bato, pik!
- Pinili mo ba 'yan? - Ito na lang sa akin.
Kinukuha n'yo na 'yong magaganda.
O, susunod na.
- Sakiko. - Bale...
Hindi na lang ako kukuha.
- Ayaw mo? - 'Yan lang naman 'yong medyo okay.
Luma na 'yong iba, hindi na masusuot 'yan.
Hindi lang para suotin ang mga pamana.
Oo, may mga hindi nabibili ng pera.
Kung ayaw niya, wag na siyang pilitin.
Tingnan mo... Di ba? Ito kayang ishikiate?
Ano 'yong "nishikiate"?
- Ishikiate. - Ishikiate.
- "Ishiki", hindi "Nishiki." - Ano 'yong ishikiate?
- Hindi mo alam 'yon? - Hindi.
Telang pantakip sa puwit mo.
Tingnan mo. Metikuloso 'yong pagtatagpi.
Madalas siya magpuyat noon.
Buong buhay niya, wala siyang ginawa kundi magtrabaho.
Ha?
- Ano 'to? - Diyos ko po!
Bastos! Wag kayo tumingin!
- Wow! - Itago n'yo na nga! Ang bastos!
Ano ba, mapupunit!
Sabi ko, itabi n'yo na!
- Oo nga, pero... - May problema ba?
Wag kang tumingin!
Naku, kitang-kita na niya.
Bawal ang mga lalaki dito!
Hindi ba para sa mga lalaki naman 'to?
Ba-bakit ba naman kasi... Bakit naman nandito 'yang mga 'yan?
Kay Nanay 'yan.
Nagbibiro ka ba?
Dinala niya no'ng kinasal siya.
Narinig ko na 'yan dati. Noong panahon kasi, alam mo na...
Narinig ko na rin 'yan.
Kapalit ng sex education,
nilalagay daw ng mga nanay sa damitan ng anak nilang babae.
Wow.
Kung gano'n, para sa mga babae 'to?
Akalain mo 'yon? Nandito pala.
Ayaw kong isipin na ilang dekada palang hawak ni Nanay 'to.
Alam kaya ni Tatay?
Hindi naman siguro.
Ano ka ba naman, mga bigas nga na panreserba dapat, ibinebenta rin.
Sampung kilong bigas, 4,850 yen.
Lahat ba ng nagmamaneho, sumusunod sa bawat batas?
Dapat bukas ka sa ganitong usapan.
Sa buong Kyushu, sa inyo lang ang bagsak sa performance.
Unang-una, paano natalo 'yong natural na Australian wool sa mass-produced?
Presyo?
- Kung gano'n, wala nang magpapa... - Mr. Satomi.
Alam kong mahirap, pero ayusin mo. Okay?
Sige. Bye.
Uy, Tay.
Magpapahinga na nga rin sana ako.
Labas tayo?
Ayos lang dito.
Talaga? Ms. Akagi. Pakiayos 'yong meeting room.
Opo, sir.
Okay...
Nagpasya akong tumigil na sa paninigarilyo.
Pero salamat.
Pinagtulungan ka siguro nila.
Kung alam kong magkakaganito, di na sana ako gumawa ng apat.
Lalo na, apat na babae pa, ano?
Sinabi mo pa.
Pusta ko, iniisip mo noon na lalaki na ang susunod.
Hindi ako, nanay nila ang nag-isip no'n.
Nakakahiya ba para sa kanya na walang tagapagmana?
Noong unang panahon, oo.
- May nangyari ba? - Hindi, napadaan lang ako.
Welcome, sir.
Hindi siya pwede niyan. Gawan mo ng tsaa.
Hindi, ayos lang ito.
Pasensya na po.
Pasensya na.
Salamat.
Kumusta ang trabaho?
Naitatawid naman.
Tama lang ang ganyan.
Mapapahamak ka lang kung mag-ambisyon.
Kung nag-ambisyon ka nang konti pa, baka mas umasenso ka pa?
Malay natin...
Nakalimutan ko na.
- Tatay. - Ha?
- Gusto mong tumira sa amin? - Ano?
Kung ayos lang na masikip...
Gusto kong mamatay sa sarili kong bahay.
Suntok!
Uy, ang galing.
Dito na tayo mag-interview.
Kukunan ka ng litrato habang sumasagot, kaya tumingin ka lang sa akin.
Una,
bilang asawa ng isang kampeon, ano ang pinakainiingatan mo?
'Yong mga kinakain niya.
Bumili pa ako ng libro para magbilang ng calories.
Okay. Isa pa lang ang anak n'yo?
May malaking baby kasi. Mahirap siyang asikasuhin.
"Tagumpay" ang ibig sabihin ng pangalan, di ba?
Oo. Katsutoshi.
Siyempre, bawal ang salitang "talo", ano?
Di ko ginagamit sa harap ng asawa ko.
Ginagamit ko sa mga palengke.
"Manong, talo ako sa presyong 'yan."
Okay,
kumusta naman 'yong gabi n'yo?
- Gabi? - Alam mo na...
'Yong mga gawain sa gabi.
- Sabihin mo, champion din ako do'n. - Naku!
Hindi ko masabi.
Nasa six-rounder pa lang siguro.
Maraming salamat po.
May beauty secret ka ba?
- Beauty? - Oo!
Masukawa Restaurant po.
Hello? Masukawa Restaurant po.
Mahal! Para sa 'yo.
Ha?
Sino 'yon?
Hello?
Paano kaya 'yong mga pinggan?
Agahan daw ang order, sabi ng Heiando.
Hindi tulad noon, barumbado ang mga tauhan sa kusina.
Laking problema nga.
Ang mahal pa naman.
Ano 'yan?
Kailangan mo ng barya, di ba?
Baka tumatanda na ako.
Sumasakit ang mga balikat ko pag naglalagay ako ng barya sa bulsa.
Pero nangako ka!
Wala akong magagawa, trabaho 'to.
Welcome.
Wag na, Ms. Akagi.
Tubig lang dapat sa pamilya.
Ganyan din ba siya ba bahay?
Dapat mas tumagal pa siya sa bahay para masabi ko.
Paano ako makakapagtrabaho kung nanonood ka?
Ayan. Kumain kayo ng cake ng kaibigan mo.
Umuwi na silang lahat.
May biglaang meeting kasi! Sa susunod na lang.
Gusto ko rin mapanood 'yong pelikulang 'yon.
- Ha? Talaga? - Oo.
Ayos lang ba?
Libre rin ako paminsan-minsan.
Gusto mong magpasama sa kanya?
Oo.
Naku, salamat sa pag-aalaga sa asawa ko.
Hindi naman po.
Ano'ng maitutulong ko?
Sasamahan ko po kasi si Yoko, hindi po kasi pwede si Mr. Satomi.
Ayos lang ba talaga?
Hindi po, libre ako ngayong gabi.
Gano'n ba?
Bata lang siya, okay na 'yong ramen o burger steak.
Pauwiin ko po siya nang maaga.
Pasensya na sa abala.
O, siya, sige.
Sige...
Ano kaya kung dinukot ng UFO 'yong bata?
- Excuse me. - Ang cute niya, 'no?
Pampagana po.
Hindi naman kailangan ng special skills.
Mas maganda kung alam mo 'yong typing o stenography,
pero sa Japan, bibihira pa 'yong marunong.
Gusto mo maging secretary?
Oo, parang ang ganda-ganda.
Maraming taong mali ang naiisip sa amin.
Marinig lang na hisho, kahina-hinala na daw.
Mas maganda daw pakinggan 'yong "secretary".
Parang "toilet" lang.
May flush pag "toilet," pero pag "kubeta," parang debuhos lang.
Saktong usapan 'to sa hapunan, ano?
Ang ganda! Salamat.
Binigyan siya ng bulaklak. Ang ganda.
Baka anniversary nila.
Kumusta naman ang nanay at tatay mo?
Kakaiba sila.
Bakit naman?
Pinag-uusapan nila pag maliliit na bagay.
Tulad ng kung aling pesticide ang pinakawalang amoy.
Pero hindi nila pinag-uusapan 'yong mga importanteng bagay.
Ipinagpapaliban nila.
Importanteng bagay?
Ha?
'Yong mga tungkol sa kabit.
Sino'ng may kabit? Tatay mo?
O nanay mo?
May kabit ba 'yong tatay ko?
Kadalasan kasi, mga lalaki, e.
'Yong lolo ko, nagkaroon ng kabit kahit 70 na siya.
Pero hiwalay na daw sila.
Advanced na rin ang Japan.
Baka magiging karespe-respeto na rin 'yong trabaho ng secretary.
Magiging toilet na rin kaya?
Binili ni Ms. Akagi para sa 'yo?
Regalo daw.
Ano'ng pinag-usapan n'yo?
Maraming bagay.
'Yong pamilya natin...
Tinanong ka rin niya.
Ang ganda-ganda niya.
Ang nipis pa ng legs niya, ang kinis pa.
Lahat ng babae, ganyan pag bata pa.
Ikaw din?
Makinis na makinis.
Uy.
Bakit?
Kung mawala 'yong pagmamahal natin, maghiwalay tayo, ha?
Ano?
Alam mo na.
Kung wala nang pagmamahal,
wag nating pilitin ang sarili natin na magsama pa rin.
Bakit bigla mong nasabi 'yan?
Sabi kasi ni Ate Tsunako,
may babae na daw 'yong tatay ko bago pa ako ipanganak.
Iba pa sa ngayon?
Oo. Noong-noon pa.
Kahit may iba siyang babae, pag-uwi niya sa bahay,
sila ni Nanay...
Hindi ba nakakalungkot?
Pinilit nila ang sarili nila, dahil gusto nila ng lalaki.
Hindi naman siguro sapilitan.
Ha? Sa tingin mo?
Oo.
Siguradong nagmahalan din sila.
Kaya wag kang mag-alala.
Ipinanganak ka, kasi hiniling ka rin nila.
Wala akong pakialam do'n!
Sinabi ko ba 'yon?
Hindi mo sinabi. Pero alam ko kasi nakikita ko.
Boxer ako. Magaling ako tumingin ng mga bagay.
Dapat kinuha ko pa rin 'yong isang kimono ni Nanay.
Kung ako ang nasa sitwasyon ng tatay n'yo, ayaw kong pumunta kayo.
Hindi kayo pwedeng magkumpulan tuwing may mangyayari.
Mas mabuti kung tayong dalawa na lang.
Kung ginawa natin 'yon, tayo na ang mag-aalaga kay Tatay.
Ano'ng mali doon? Ayos lang sa akin 'yon.
Paano kaya kung kumuha ng uupa doon?
'Yong hindi kapamilya, maglilinis kahit papaano.
Lalaki, siyempre.
Maabala pa 'yong tatay mo na makipag-usap sa taong 'yon.
Hindi siya madaldal.
May naiisip ka ba?
Si Mr. Katsumata.
Dapat malagay na sa tahimik si Takiko.
Ang talas ng inip mo, ha.
Mabilis mag-isip ang mga babae.
Talaga? Nakakatakot naman.
'Yong secretary mo, si Ms. Akagi...
Sabi ko na, di ko nakikilala 'yong kimono mo.
Sa nanay mo ba?
Amoy amag ba?
Konti lang.
May nakita kaming malaking sorpresa sa mga kimono niya.
Pera ba?
Ano 'yon?
Mga painting.
Mga painting?
Anong klase?
Alam mo na...
Marami?
Mga apat, siguro lima.
Ano'ng reaksyon ng lahat? Lalo na si Taki.
Habang nambababae ang tatay ko,
hinintay siya ng nanay ko sa gabi.
Akala namin, siya 'yong tipo ng tao na kayang tiisin 'yong gano'ng bagay.
Pero si Nanay...
Itinago niya 'yong mga gano'ng painting sa damitan niya.
Dinala niya no'ng nag-asawa siya noong 19, itinago hanggang mamatay siya!
Kung nasa damitan niya, nandito rin niya.
Si Nanay...
Nasaan na 'yong mga painting?
Iniwan lang namin doon.
Gising pa...
'yong mga bata.
Oo. Nandiyan na ako.
Sino 'yan?
Ako 'to.
Gusto kasi kitang makita.
Ako rin.
Hindi pwede.
Sabi mo hindi mo sasabihin 'yan.
Hindi kasi talaga pwede.
Naka-sheet mask kasi ako ngayon.
Gusto kong makita.
Sa susunod.
Good night.
Nagsalin ng Subtitle: Donna Escuin