- Çok teşekkürler. Yine bekleriz. - Hoş geldiniz.
Teşekkürler. Alayım.
- İyi akşamlar. - Hoş geldiniz.
Toplam 964 yen.
Teşekkürler. Yine bekleriz.
Toplam 957 yen.
Hanımefendi!
Çantanızın içini boşaltın.
Hırsızlık mı?
Çaldığımı mı söylüyorsunuz?
SUNYO ANANAS SUNYO BÜTÜN ŞEFTALİ
Ne kadar çirkin.
Mesele paraysa... Bakın.
Gördünüz mü? Param var?
Niye çalayım ki?
Konservelerin parasını öderim. Ne kadar?
Bakın,
bir keresinde trende
yankesiciliğe uğradım.
Ama kimsenin bir şeyini almışlığım yoktur.
Gerçekten.
İstediğinize sorun. Doğru söylüyorum.
Kocamın hayatında başka bir kadın var.
Kadının adını bilmezken daha kolaydı.
Ama şimdi geceleri beklerken
kafamda sürekli onun ismi yankılanıyor, Keiko Akagi, Keiko Akagi diye.
Kelimeler taş gibi içime oturuyor,
evde duramıyorum.
Öyle olunca...
Lütfen.
Her şeye razıyım ama adımı almayın.
Hey.
Ne oldu?
Hoş geldin.
Burada ne işin var?
Şey...
Hoş geldin!
Nerede kaldın?
Anladım. İstasyonda babamı gördün.
Hayır, evde ekmek kalmamıştı.
Ekmek mi?
Dışarı çıkarken haber ver.
Hiroo çok telaşlandı.
- Hey... - Telaşlanmadım!
- Sessiz ol! - Uydurma.
Uydurmuyorum.
"Büyüdüm, büyüdün, büyüdü."
Sus! Yardımına ihtiyacım yok.
Ağzını bu kadar şapırdatman şart mı?
Yaşlanıyorsun hayatım.
- Neden? - Çorbayı sıçratma.
Banyo yapmamana rağmen pek kirlenmiyorsun artık.
Eskiden kirden gömleğinin yakaları kararırdı,
yağdan ayakkabıların ıslanırdı.
- Babamın ayakları yağlı değil ki. - Yemek yerken ayaktan bahsedilmez.
Erkek olmana rağmen fazla titizsin.
Evet. Son kullanım tarihlerine de bakıyor.
Duyarlıyım. Senin aksine.
Böyle devam edersen hayatta bir yere gelemezsin.
Bunun onunla hiç ilgisi yok.
Var. Bir gün öğrenirsin.
Çocuk gibisin abi.
Sıçratmayı kes dedim!
Körili çorba sıçrayabilir.
İkiniz de susun artık. Yukarı çıkın!
Sen ekmek almaya gitmemiş miydin anne?
Gittim ama kapanmıştı.
Hangi süpermarket?
- Ya Maru... - Çay saati mi?
Tabii.
- Tren yolunun karşısındaki... - Babanın çay bardağı nerede?
Kim ki bu?
- İddiaya girelim. Takiko teyze. - Bence Saki teyze.
Anne!
Bayağı zor.
- Değil mi? Oysa çok kolay görünüyor. - Evet.
- Bir, iki. - Sessiz ol!
İyi geceler.
Şey yapamayacak mıyız?
"Yapamamak" demeyelim.
Senin suçun değil.
Ben çekici bir kadın değilim, ondan.
Ama o gün...
O günden bahsetme.
Yine yapamazsak...
Şimdi de sen "yapamamak" diyorsun.
Yani yine aynısı olursa
bu şekilde yapamayız diye korkuyorum.
Yine söyledin.
Ama... Bir dahakine olacak, tamam mı?
Takiko,
bu gece planın bu değil miydi?
Bana ızgara et ısmarladın.
Böyle bir film.
Bu çok çirkin!
Ben asla...
Kes şunu!
Telefon!
Geliyorum!
Geldim!
Hemen açıyorum!
İşte oldu.
Bu dairede merkezi ısıtma var, biliyorsun.
Kotatsu'ya gerek yok. Değil mi?
Annem köyde büyümüş.
Bu olmadan ısınamıyor.
- İşte! Anne, hazır! - Uyumuş bile!
Bitti! Hadi bakalım.
Hayret bir şey! O yüzden odasında yap demiştim sana.
- Şuna bak. - İnanmıyorum! Bir kotatsu!
- Güzel, değil mi? - Kim olabilir?
Hide, açsana!
Tamam, bakıyorum.
Jinnai'lerin evi.
Alo?
Sen miydin Takao?
Bu saatte neden aradın?
Baban Ikegami'de ufak bir yangın çıkarmış da.
Ev yanmış mı?
İtfaiyeye gerek kalmamış ama suyla söndürürken her yer ıslanmış.
Nasıl olmuş bu?
- Sigarasını söndürmeden uyumuş. - Sigara mı?
Komşular fark edip 110'u aramışlar. Şey, 119'u yani.
Böyle bir şey olacağı içime doğmuştu.
Annem öldüğünde... Bizden birine taşınmasını söylemiştim.
Tek başıma idare ederim, dedi.
Abla?
Bazen... Babamın inadı tutabiliyor, yani...
Alo?
İşin aslı, evden sık sık yanık kokusu geliyordu.
Gelinim de ben de endişelendik ama size şikâyet etmek istemedik.
Tek kelime etmedi.
Anlıyorum.
Biz de endişelendik.
Onun gibi yaşlı bir adam yalnız yaşayamaz.
İkna etmek için çok dil döktük.
Yangın çıkarırsa
yanan sadece onun evi olmaz.
Tanrım.
Ne müthiş bir araba.
Sakiko?
Kız kardeşiniz mi?
- Şey, evet. - Vay.
Siz iyi durumdasınız kızlar, babanızla ilgilenin lütfen.
Konuşacağız.
Çok özür dileriz.
- İyi geceler. - Tanrım!
Ev hâlâ duruyor, değil mi?
Bir ara onlara hediye getirsek iyi olur.
Şanslıyız ki yangın diğer evlere sıçramamış.
- Komik olan ne? - Yok bir şey.
Yangına bu kılıkla gelmek daha komik!
Bana söyleseydiniz gelirken hepinizi tek tek alırdım.
Trenle daha kısa sürede geliniyor.
Biz vaktinde geldik. En son gelen sensin.
Benim bebeğim var, öyle hemen bırakıp gelemem ki.
Kesin giyinip süslenmekle uğraştın.
- Balık pazarına gelmiyoruz sonuçta. - Ne dedin sen?
Ne?
- Yüzüme söyle! - Balık pazarına gelmiyoruz!
Kavganın sırası değil şimdi. Şanslıyız ki babam hayatta.
Sus. Duyacak.
İçeri girelim. Hadi!
Bekle!
Bir saniye.
- Ne? - Ne?
Artık açıkça konuşalım.
Ne?
Babamla.
Tereddüt ede ede başımıza neler geldi, baksanıza.
- Açıkça söyleyelim. - Ne diyeceğiz?
"Sandığından daha çok yaşlandın" mı?
- Bunuyor olabilir mi? - Sakiko!
Duyacak!
Tanrım, hava iyice soğudu! Bir an önce girelim!
Gerçekten çok soğuk!
Ne? Orada mı uyuyordun baba?
Sonuçta ev yanmadı ya.
Dördünüzün birden gelmesine gerek yoktu.
Baba, annemin kıymetini anladın mı şimdi?
Küllüklerine hep su koyardı.
Doğru.
Misafirler gittikten sonra da şu minderleri kaldırırdı.
Önce erkekler göçmeli, kadınlar değil.
Her zaman erkekler önce göçmeli.
- Baba, konuşmamız lazım. - Yarın konuşsak?
Nerede yatacaksın şimdi?
Diğer odada.
- Şiltesiz mi? - Misafir şiltesini kullanırım.
- Ben... - Gerek yok.
- Ama sen... - Hallederim dedim!
Böyle inat görmedim.
Baba!
Komşulardan kardeşlerim özür diledi. Anlamıyor musun?
- Büyütülecek bir şey yok. - Var!
Niye rahatsızlık verdiğin için özür dilemiyorsun?
- En azından bunu... - Yeter artık.
Şu işi bitirelim.
- Bir yerde önlük var mı? - Yeni tatami almak lazım.
Tanesi 10.000 yen'den toplam 60.000 yen tutar.
Sakiko, bir şey yapmadan önce bize söylesen iyi olur.
Tek başıma ödeyeceğimi söylemedim! Anlamadan hüküm veriyorsun.
- Zaten endişeliyim. - İğrenç!
Hide'nin durumu şu an iyi ama sakatlanırsa kariyeri kısa sürer.
Kısa ama verimli olsun, ne var bunda?
Biliyor musunuz, geçen gün Rocky 2'yi izledim de...
Kiminle?
Ne fark eder?
Kesin Bay Katsumata'yladır.
- Neyse, başkahraman fakirdi, tamam mı? - Aranız iyi mi?
Ben de merak ettim.
Ama sonra birden şampiyon oluyor.
- Deli gibi para harcamaya başlıyor. - Makiko, yardım et.
Büyük bir ev, gösterişli bir araba alıyor.
Bir şeyler yapmaktan korkarak yan gelip yatmaktan iyidir.
O en azından insan!
- Kimden bahsediyorsun? - Bunu yarın yapsak olmaz mı?
- Biteceğe benzemiyor. - Biraz uyuyalım mı?
- Ya da çay içsek? - Kimi kastettin?
- Kim korkuyormuş? - Bırak!
- Kim? - Kavga edecekseniz eve gidin!
Siz iki genç çok pervasızsınız.
Babam için endişelenmiyor musunuz?
Rocky'nin, Lockheed'in falan sırası değil.
Burası olmaz.
- Duydun mu? Rock-y mı, Lock-heed mi? - Aman.
Biri kelime oyunu yapıyor.
Siz "iki büyük" ne düşünüyorsunuz peki?
Yani...
Anlarsın işte.
Bir şey yapmazsak komşuların yüzüne bakamayız.
Birimiz babamı yanına mı alsa?
- Ya da birimiz burada mı kalsak? - Üzgünüm, ben kalamam.
- Bebeğim ve kayınvalidem var. - Evinde yer var ama.
Yeri en bol olan Tsunako!
Ben değilim! Huysuz bir ihtiyarla birlikte oturamam.
Öğrencilerimin ayağı kesilir.
Öğrencilerinin mi?
- Erkek öğrenciler galiba. - Makiko!
- Geliyorum! - Erkekler de var tabii.
Şamisen dersinde de ikebanada da
sırf erkek ya da sırf kadın almak olmaz.
Tek bir erkek bile olsa daha çok kadın gelir.
Vay, Tsunako terliyor.
Menopoza gireceğim.
- Terlemem normal. - Girecek gibi değilsin.
Karanlıkta Takiko daha yaşlı görünür kesin.
Âşık birine söylenecek laf değil bu!
Ama doğru.
- Sıksak senden daha çok su çıkar Tsunako. - Rendelenecek turp değil o.
Turp demişken
geçenlerde "sıçan kuyruğu turpu" yedim.
Sıçanla aynı renk ama turp gibi büzüşük.
Sulu değil ama acı.
Ben de öyleyim işte. Sıçan kuyruğu turpu.
Ama tadı güzel. Karabuğday eriştesiyle iyi gidiyor.
Bay Dedektiflik Ajansı öyle demiştir. "Bir şeye benzemiyor ama..."
"Ama tadı güzel."
Deli misin sen?
- Çekil şuradan! - Hop!
Kendinize gelin. İnanılır gibi...
- Terbiyesiz esprileri evde yaparsın. - Terbiyesizlik yapmadan duramıyorum.
Dört kardeş olunca zart zurt etmekten iş yapamıyoruz.
Ne yapıyorsun?
İtip durmasana be!
- Kimmiş zart zurt eden? - Çekil.
Ne? Çekilmem mi lazım?
Dur bir saniye.
Bunu kaldırmalıyız. Kaldır şunu! Yardım etsene!
Dikkat eder misin?
Ne oluyor sana?
- Kes şunu! - Benim suçum değildi!
Çöp torbaları sıkıştı.
İnanamıyorum. İğrenç!
Tanrım.
Dikkat et, böcek!
- Dur, böcek değil o. - Hadi!
Yanık lekesiymiş.
Ödümü kopardın.
Ne sesli iç çektin.
Burnu çıkık olanlar daha sesli iç çeker.
İlk defa duydum.
Horlamakla karıştırıyorsun.
Vay be, Sakiko'yu dinlesene.
Ne pervasız.
Emzirip kayınvalidesiyle ilgilenmekten bitkin düşmüştür.
Onu çağırmasaydın o zaman.
Böyle konuşma.
Biz kardeşiz sonuçta.
İşte! Yandı!
- Çok parlak değil mi? - Ne?
- Yüz vat. - Altmış yeter.
Bu ışıkta gazeteyi daha rahat okuyor.
Hadi Sakiko. Üşüteceksin.
Bu olaylar olmasaydı...
...annem hayatta olur muydu?
Babamın hiç metresi olmasaydı
ve annem o kadının evinin önünde düşüp bayılmasaydı...
Eceli gelmiş.
Her hâlükârda önce o ölecekti, babam yalnız kalacaktı.
Kaderleri böyle yazılmış.
Yanılıyorsun.
Ne?
Bayıldığında orada değildin.
Evet ama...
Annemin o anki yüzü bir an bile gözümün önünden gitmiyor.
O kadın...
Neydi adı?
Babamın...
Tomoko. Tomoko Tsuchiya.
Hâlâ görüşüyorlar mıdır sizce?
Yok canım. Kadın tekrar evlenmiş, değil mi?
Pek emin değilim.
Öyle hemen kesip atabilirler mi?
Kişiye bağlıdır herhâlde.
Kesip atamazsın.
Öyle hemen kesip atamazsın.
Hiç belli olmaz.
Yani...
Babamın öyle biri olmadığını düşünürdüm hep.
Gelin buraya.
Babam bunu daha önce de yapmıştı.
Ne?
Sanırım savaş bittikten sonraydı.
Bir ara alümitle çalışarak fazladan para kazanıyordu.
- Ben daha doğmamıştım. - Ben de.
Bir kadın vardı.
Savaşta dul kalmış bir kadın. Küçük bir karaborsa lokantası vardı.
Gösterişli krepon iş pantolonları giyen mi?
Fark etmiş miydin?
Evet.
Bir gece uyanıp tuvalete gittiğimde değirmen taşının sesini duydum.
Annem köyden gelen buğdayı öğütüyordu.
Gırç gırç diye ses çıkıyordu.
Gırç gırç, hiç durmadan.
Yüzünde korkunç bir ifade vardı.
Çocuk olmama rağmen
babamın o kadının evinde olduğunu hemen anlamıştım.
- Ne? - Ne?
- Baba! - Olamaz!
Burası senin evin baba.
Karanlıkta saklanarak içki almana gerek yok.
Yalnız yaşamaya devam edemezsin.
Bir kez daha yangın çıkarırsan özür dilemek yetmez.
Burası izole bir çiftlik evi değil.
- Sigarayı bıraksam yeter! - Ne?
Hey, dikkat et!
Yapma! Ayaklarını bile silmedin.
Sen de ayaklarını silsen iyi olur.
Leş gibi alkol kokuyor.
Bir bez alıp küvete...
- Ne? - Ne?
- Baba! - Baba.
Onları atmana gerek yoktu.
Alkol stoğu falan mı yapmış?
Vakit geldi.
Uyan.
Evet.
Kendini salamazsın.
Gideceğim.
Pijamayla mı yattın?
Evet.
Yalancı.
Çıplak uyudun.
Ya omuz kasların tutulursa?
Cezasını öderim.
Katsutoshi gece ağladı mı?
Bir kere ağlayarak uyandı, annem uyuttu.
Annene söyle, öğleden sonra evde olacağım.
Orada durum nasıl?
Şiltesi ve tatami'leri yanmış.
Kardeşlerim abartıyor.
Bugün babamın işe gittiği günlerden mi?
Hayır, değil.
Bizimle yüz yüze gelmek istemedi.
Bir şey olmaz. Fazla endişeleniyorsunuz.
- Evet ama... - İnsanlar yüzsüzdür.
Kendilerini rezil edip anında unuturlar.
Onunla konuşamadık
ama sanırım babam bir süre dikkatli olur.
Daha sakin bir zamanda ikna etmeye çalışsak daha iyi olur.
Şimdi onu zorluyoruz gibi oluyor.
Unutuyordum.
Oshima Tsumugi kimonosunu yanımda götüreceğim.
Oshima Tsumugi mi? Çamurla boyanmış olan mı?
Annem alabileceğimi söylemişti.
Havai fişek desenli olan mı?
- Bana da sözü vardı. - Krizantem, havai fişek değil.
Emin misin?
En sevdiğimdi.
- Siz kimono giymiyorsunuz bile! - Resmî yerlere giyiyorum.
Oshima resmî yerlere giyilmez.
Yılbaşına o zaman.
Annemin en pahalı kimonosu değil miydi o?
İş için lazım, biliyorsunuz!
Baksanıza, hepsini birden bölüşsek ya?
Annemin...
- Yadigârlarını mı? - Evet.
Babam aramızda karar vermemizi söyledi.
Ne?
- Babam aramızda karar vermemizi söyledi. - Babam mı?
Kim bu?
Bekle.
Kesin Takao'dur.
Gelmemesini söyledim ama onsuz bir şey yapamayız sanıyor.
Geliyorum!
Geleceğini hissediyordum.
Hayatım. Sen... Bu ne ya?
Neden bu kadar sıkı? Açıldı!
Merhaba.
Şeye üzüldüm...
Buyurun.
Bay Katsumata!
Buyurun!
Habersiz geldim, pardon.
Böyle sürprizler yapma.
Neden geldin ki?
Şey...
Telefon çaldığında Takiko'nun evine yeni dönmüştük.
Eve beraber mi döndünüz?
Bir dakika, o zaman...
- Öyle değil! - Şey...
- Filmden sonra eve bıraktı. - Biliyordum! Rocky'yi beraber izlediniz!
- Neden her şeyi çarpıtıyorsun? - Bu kadar sinirlenme.
- Rulo omlet alsanıza. - Neden geldin?
Sardalyalı.
Neden geldin?
"Neden" mi? Yani...
Duruma bakmaya gelmiş.
Evet. Bazılarından daha düşünceli.
Sağduyun yok. Öyle pat diye gelemezsin.
Bay Katsumata sana nasıl katlanıyor, bilmem.
Erkek olsam onu terk ederdim.
Seçici olma lüksüm yok.
Öyle demek istemedim.
- Konu ben olunca. - Konu siz olunca, değil mi?
- Duydunuz. - Konu o olunca mı?
Konu o olunca mı?
Seçici olma lüksü yok.
Babam çoktan çıktı.
Kim o? Annem mi?
İşe mi gitti?
Sanırım.
Kaçta? Dün gece eve geldi, değil mi?
Alo?
Ben erken yattım, o yüzden...
- Babam... - Ben konuşayım.
- Konuşuyorum! - Selam anne.
Ne? Yoko?
Ochanomizu'da dersim var. Sonra babamla sinemaya gidebilir miyim?
O ne dedi?
Çek elini. Tamam dedi.
Çok geç kalmayın.
Şey...
Bir de babana söyle, ona çok kızgınım, tamam mı?
Kendin söyle!
Çek elini dedim!
Ne? Sen evde miydin baba?
Anneniz miydi?
Arayayım mı?
Gerek yok.
Sana çok kızgınmış.
Ne yaptın baba?
Sizi ilgilendiren bir şey yok.
"When I Kissed The Teacher",
"Dancing Queen", "My Love, My Life".
Taş, kâğıt, makas!
Bu benim.
Taş, kâğıt, makas!
- Onu sen mi seçtin? - Ben bunu alayım o zaman.
İyilerin hepsini sen alıyorsun.
Tamam, sıradaki.
- Sakiko. - Şey...
Yok, almayayım.
- İstemiyor musun? - O ikisi en iyileriydi.
Diğerleri giyilemeyecek kadar eski ve yıpranmış.
Yadigârlar giyilmek için değildir.
Evet, parayla alınamayacak şeylerdir.
İstemiyorsa kendi kaybeder.
Baksanıza. Görüyor musunuz? Şu ishikiate nasıl?
"Nishikiate" de ne?
- Ishikiate. - Ishikiate.
- "Ishiki", "Nishiki" değil. - Ishikiate nedir?
- Bilmiyor musun? - Hayır.
Arkayı örtmek için takılır.
Bak. Annem kendininkini tamir bile etmiş.
Bütün gece oturup dikiş dikerdi.
Hayatı boyunca çalışmaktan başka bir şey yapmadı.
Ne?
- Bunlar ne? - Tanrım!
İğrenç! Bakmayın!
- Vay canına! - Kaldırın şunları! İğrençler!
Yırtılacak!
Kaldırın dedim!
- İyi ama... - Bir sorun mu var?
Bakma!
Baktı bile.
Buraya erkek giremez!
Bunlar erkekler için değil mi zaten?
Bunların burada ne işi var ki?
Annemin.
Ciddi olamazsın.
Aile evinden getirmiş.
Bunu daha önce duymuştum. Eskiden...
Ben de duymuştum.
Cinsel eğitim yerine
anneler kızlarının dolabına resimler koyarmış.
Vay canına.
Bunlar kadınlar için mi yani?
Burada bulacağımız aklıma gelmezdi.
Ebeveynlerimden birinin onlarca yıldır bunları saklıyor olması...
Babam biliyor muydu ki?
Hayır, sanmam.
Hadi ama, markette rezerv için ayrılmış pirinç satıyorlar!
Yani 4.850 yen veren 10 kilo alabiliyor.
Her kurala uyan sürücü var mı sanki?
Daha esnek olmalısın.
Rakamları düşük olan tek yer senin Kyushu'daki ofisin.
Doğal Avustralya yünü seri üretim bir ürüne nasıl yetişemez?
Fiyatı mı?
- Doğruysa sipariş üzerine... - Bay Satomi.
Zordur, eminim ama sen elinden geleni yap, tamam mı?
Tamam. Hoşça kal.
Merhaba baba.
Ara vermeyi iple çekiyordum.
Çıkalım mı?
Burası iyi.
Öyle mi? Bayan Akagi. Toplantı odası.
Peki efendim.
Pekâlâ...
Sigarayı bırakmaya karar verdim.
Sağ ol.
Kesin sana baskı yapmışlardır.
Böyle olacağını bilseydim dört tane çocuk yapmazdım.
Bilhassa dört kız, değil mi?
Aynen öyle.
Hep bir sonraki oğlan olacak diye düşünmüşsünüzdür.
Öyle düşünen daha ziyade anneleriydi.
Erkek doğurmaması ayıp karşılanır mıydı?
Eskiden.
- Bir şey mi var? - Yok, geçerken uğradım.
Hoş geldiniz.
O olmaz. Yeşil çay yapın.
Hayır, gerek yok.
Özür dilerim.
Kusura bakma.
Teşekkürler.
İşler nasıl?
Ne iyi ne kötü.
Tam kararında işte.
Hırsın kimseye faydası olmaz.
Siz biraz daha hırslı olsanız daha çok yükselemez miydiniz?
Kim bilir?
Unutmuşum.
- Baba. - Efendim?
- Bizimle oturmak ister misin? - Ne?
Fazla yerimiz yok ama...
Kendi evimde ölmek istiyorum.
Vur!
Harika.
Röportajı burada yapalım.
Cevap verirken resminizi çekmek istiyoruz, bana dönün lütfen.
Öncelikle bir şampiyonun eşi olarak en çok neye dikkat ediyorsunuz?
Beslenmesine diyebilirim.
Kalori saymak için kitap bile aldım.
Anladım. Tek çocuğunuz mu var?
Evde koca bir bebeğimiz var. Ele avuca sığmaz bir çocuk.
Adının anlamı "zafer", değil mi?
Evet. Katsutoshi.
Yenilgiyi çağrıştıran sözler sizin için tabu mu?
"İndirmek" kelimesini bile kullanmıyorum.
Market hariç.
"Bayım, fiyatını biraz indirir misiniz?"
Pekâlâ,
"diğer işler" nasıl gidiyor?
- Diğer derken? - Anlarsınız ya...
Gece faaliyetleri.
- Orada da şampiyon olduğumu söyle. - Vay!
Ben pek emin değilim.
Altıncı raunda kadar gelebiliyorsun.
Çok teşekkürler.
Güzellik sırrınız var mı?
- Güzellik mi? - Evet!
Masukawa Lokantası.
Alo? Masukawa'yı aradınız.
Hayatım! Sana.
Öyle mi?
Kim?
Evet, alo?
Lake yemek takımını ne yapacağız?
Heiando erken sipariş vermemizi istiyor.
Eskiden öyle değildi ama şimdi mutfakta çalışanlar hoyrat davranıyor.
Ne zormuş.
Fiyatlar fahiş.
O ne?
Bozuk para lazım, değil mi?
İhtiyarlıktan herhâlde.
Cebimde bozuk para taşırsam omuzlarım tutuluyor.
Ama söz vermiştin!
İş bu. Yapacak bir şey yok.
Hoş geldiniz.
Ona çay vermeyin Bayan Akagi. Aileden olanlara su ikram edilir.
Evde de böyle mi?
Cevap vermek için biraz daha izlemem lazım.
Sen böyle beni izlerken nasıl çalışabilirim?
Al. Git arkadaşlarınla pasta ye.
Hepsi çoktan eve gitti.
Acil bir toplantı çıktı. Bir dahakine yaparız.
O filmi ben de izlemek istiyordum.
- Ne? Gerçekten mi? - Evet.
Sorun olmaz mı?
Bazen ben bile boş oluyorum.
Onunla gitmek ister misin?
Evet.
Kocama çok yardımcı oluyorsunuz, teşekkür ederim.
Ben teşekkür ederim.
Ne vardı?
Bay Satomi yerine Yoko'yu sinemaya ben götüreceğim.
Zahmet olmaz mı?
Hayır, bu akşam boşum zaten.
Öyle mi?
O daha çocuk, ramen ya da hamburger köftesi yeter.
Çok geç getirmemeye çalışırım.
Zahmete soktuk, kusura bakmayın.
Peki o zaman.
İyi...
O çocuk gibi seni de ufo kaçırsa?
- Affedersiniz. - Çok tatlıydı.
Günün meze tabağı.
Özel bir yetenek gerekmiyor.
Daktilo veya stenografi avantaj sağlıyor
ama o kadar ilerlemiş çok az Japon sekreter var.
- Sekreter olmak ister miydin? - Evet, kulağa havalı geliyor.
Sık sık yanlış anlaşılıyoruz. Hisho kelimesi işkillendirici, değil mi?
Ama "sekreter"in fonetiği güzel.
"Tuvalet" gibi.
Tuvaletler "sifonlu"dur ama Japon benjo'ları "pompalı"dır.
Tam yemekte edilecek muhabbet, değil mi?
Çok güzeller! Teşekkürler.
Biri çiçek aldı. Çok güzeller.
Belki yıl dönümleridir.
Annenle baban nasıl?
Tuhaf bir çift.
Neden?
Küçük şeyler için tartışıyorlar.
Hangi böcek ilacı kötü kokmuyor diye mesela.
Ama önemli şeyleri konuşmuyorlar.
Erteliyorlar.
Önemli şeyleri mi?
Ne?
Kaçamakları falan.
Kim suçlu? Baban mı?
Annen mi?
Babam kaçamak mı yapıyor?
Genelde erkek yapar.
Dedem 70 yaşında ama metresi var.
Gerçi ayrıldılar.
Japonya da gelişiyor galiba.
Yakında belki sekreterler de kabul görür.
Sifonlu tuvalet gibi mi?
Bunu sana Bayan Akagi mi aldı?
Hediye olduğunu söyledi.
Neler konuştunuz?
Bir sürü şey işte.
Ailemizi...
Seni de sordu.
Çok havalı bir kadın.
Bacakları incecik ve kadife gibi.
Gençken bütün kadınlar öyledir.
Sen de öyle miydin?
Kadife gibi.
Baksana.
Efendim?
Bizim aşkımız biterse ayrılalım.
Ne?
Anla işte.
Birbirimizden soğursak
devam etmek için kendimizi zorlamayalım.
Nereden çıktı bu?
Tsunako'nun dediğine göre
ben doğmadan önce babam bir kaçamak daha yapmış.
Bu seferkinden farklı biriyle mi yani?
Evet. Ondan çok önce.
Hayatında başka bir kadın varmış
ama eve geldiğinde
annemle babam...
Ne üzücü, değil mi?
Sırf oğlan istedikleri için zorla yapıyorlarmış.
Belki zorla değildir.
Öyle mi dersin?
Evet.
Birbirlerine âşık olduklarına eminim.
O yüzden rahatsız olma.
Üstelik annenle baban seni isteyerek yapmış.
Rahatsız olmuyorum zaten!
Öyle bir şey mi dedim?
Hayır, demedin ama ben sana bakınca anlıyorum.
Boksörüm ben. Gözlemci olmak zorundayım.
Annemin kimonolarından birini alsaydım keşke.
Babanın yerinde olsam ben de gelmenizi istemezdim.
Her olayda dördünüz birden toplanıp gidemezsiniz.
Sadece ikimiz gitsek daha iyi olur.
O zaman sorumluluk almamız gerekir ama.
Ne var bunda? Benim için sorun değil.
Yanında biri kalsa?
Aileden olmayan biri. Evi falan temizler.
Erkek tabii.
Baban sohbet etmeyi sevmez.
Çok konuşmayan bir adam olur.
Aklında biri var mı?
Bay Katsumata.
Takiko'nun evlenip barklanması gerek.
İleriyi düşünüyorsun.
Bütün kadınlar ileriyi düşünür.
Öyle mi? Ürkütücü.
Sekreterin Bayan Akagi...
O kimonoyu hiç görmediğimi biliyordum.
Annenin miydi?
Küf mü kokuyor?
Biraz.
Annemin kimonolarının arasından inanılmaz bir şey çıktı.
Gizli birikimi mi?
Ne çıktı?
Resimler.
Resimler mi?
Nasıl resimler?
Anlarsın ya.
Çok mu?
Dört, beş tane.
Herkes nasıl tepki verdi? Bilhassa Takiko.
Babam o kadınla düşüp kalkarken
annem gece onu beklerdi.
Biz zannediyorduk ki böyle şeyleri kaldırabilen biri.
Oysa annem...
...o resimleri gardırobunda saklıyormuş.
On dokuzunda gelin gelirken getirmiş, ölene kadar da saklamış!
Gardırobunda duruyorsa burada da duruyordur.
Annem...
Resimler nerede şimdi?
Orada bıraktık.
Çocuklar...
Daha uyumadılar.
Tamam, geliyorum.
Kim o?
Benim.
Birden seni özledim.
Ben de.
Yapamam.
O kelimeyi kullanmayacağını söylemiştin.
Gerçekten yapamam.
Şu anda yüzümde kâğıt maske var.
Görmek istiyorum.
Bir dahaki sefere.
İyi geceler.
Alt yazı çevirmeni: Ahmet Neşeli