Tay, nandito na 'yong mga gamit!
Sige!
- Tay, wag na. - Ha?
- Konti lang ang gamit ni Mr. Katsumata. - Gano'n ba?
- Takiko. - Ha?
Paano 'yong tip?
Hindi na siguro kailangan.
Hindi naman pwedeng wala.
Mr. Katsumata.
- Ha? - Mag-tip daw.
Tip?
Ay, oo nga.
Buo 'yong pera ko.
Ako din.
Ako na.
Salamat sa tulong mo. Eto, konting extra.
- Pasensya na, walang sobre. - Ayos lang po.
Salamat po.
- Pasensya na po. - Ayos lang.
- Tay! - Bakit?
Alam mo, hindi pa naman ako nagdedesisyon.
Hindi pa natin kapamilya si Mr. Katsumata. Pagdating sa pera, dapat...
Alam ko.
Ang tigas talaga ng ulo.
- Saan ka pupunta? - Sigarilyo.
Naku, wag mong kaladkarin! Magagasgas 'yong sahig!
Naku!
Ha?
Wag kang mag-aalala.
Hindi ikaw ang gumawa niyan. Lumang gasgas 'yan.
Naku. Kinabahan ako do'n.
Malamang si Sakiko.
Di ba nga, hati kami sa kuwarto?
Wala kaming ginawa kundi mag-away.
Talaga?
Pati mga ate mo?
Siguro.
Sa itsura nilang 'yon?
Nasa lahi na yata namin 'yon.
Ay, oo nga pala. Ayan, o.
Malamang si Ate Tsunako 'yan.
Hala.
Kahit sabihin mo pang takot ka sa matataas,
wala pa akong naririnig na takot kahit sa hagdan.
Pero kaya ko 'yong second floor.
O, mas mataas 'yon, ha?
Oo, pero may hawakan.
Wala nga namang hagdan na may hawakan.
Kapag tumatawa ka, 'yong mga laman mo sa katawan,
umaalon.
Parang tsunami.
Lalo na,
banda dito.
Hoy!
Ano'ng ginagawa mo?
Takiko!
Wag ka nga! Parating na si Tatay!
- Ayos lang. - Ano'ng ayos do'n?!
Ayaw ko!
- Ayos lang. - Ano, mananamantala ka na lang?
- Bitawan mo ako! - Aray!
Mr. Katsumata!
Ang sakit.
Naku...
Tao po! Nandito na po 'yong Kiku Sushi!
Hindi ako umoorder ng Kiku Sushi!
Kiku Sushi po! Ang order n'yo po!
Nagkamali ka ng bahay!
- Panlimang tao. Pinakamagandang klase. - Hindi nga kami umoorder ng ganyan.
Hindi, bayad na nga po 'to.
Si Tatay kaya 'yong umorder?
Hindi, babae po.
- Babae? - Opo.
Naku, sabay pala kaming nakarating.
Salamat sa pagdala.
Ha? Ikaw 'yong bumili?
Alam kong mahilig ka sa toro, kaya pinadamihan ko. Kain na!
Ano ka ba Saki... Saan ka pupunta?
- Ayusin mo 'yong sapatos mo. - Eto na.
Ah, akin na.
Salamat!
Babatiin ko muna si Nanay.
- Magdadasal ka habang naka-coat? - Malamig dito, e!
At siyempre, gusto kong ipakita kay Nanay.
Mula no'ng naging kami ni Hide, hindi ako nagkaroon ng coat.
Sabi niya bibilhan niya ako gamit ang tinatagong ipon niya,
pero namatay bigla.
Ano ba 'yan? Mink?
American red fox.
Fox na suot ay fox din?
Nasaan si Mr. Katsumata?
Ano'ng nangyari?
- 'Yong martilyo kasi. - Ano?
Hinampas mo siya?
Teka, ayos ka lang ba?
Ayos lang siya.
Bakit mo naman siya hinampas ng partilyo?
Hindi, ako.
- Mataas kasi 'yong inaabot ko... - Oo. Nahulog.
Siya nga pala, may nahanap ako para sa 'yo.
'Yong editor ng magazine na 'to. Nakatrabaho kasi namin sila.
Sobrang laki nilang magpasahod.
Sandali lang.
Pinakiusapan mo ba siya?
Kinausap ko lang si Kuya Satomi...
Tinanong lang ako ni Kuya Takao kung may alam ako para kay kuya.
- Ayusin mo naman 'yong mga salita mo. - Ano?
Ah...
'Yong "kuya"?
Wala akong ibig sabihin do'n.
Pareho lang sa "kuya sa tindahan", o "kuya sa kainan"?
Ikaw talaga, Ate Taki.
Sakiko!
Hindi lang pera-pera ang trabaho ng mga lalaki.
Mas mainam ang private detective kaysa magtrabaho sa boxing magazine?
Pwedeng patulong sa mesa... Kuya?
Ay, sige.
Uy, saan pumunta si Tatay?
Bumili siya ng sigarilyo.
Kumain na kaya tayo? Mangingitim na 'yong tuna.
- Busog pa ako. - Ayan, inggit ka na naman.
Ako, inggit?
Bakit?
May matino akong trabaho at ipon.
Trabaho at ipon ba 'ka mo?
Sapat na ba 'yon para maging masaya ang babae?
Wala ako niyan pareho,
pero lagi akong nagpapasalamat na ipinanganak akong babae.
Ikaw ang may kasalanan, Mr. Katsumata.
Dahil wala kang ginagawa, nagbubugnot tuloy si Ate Taki.
Umuwi ka na.
Hindi ka na mabiro.
Umuwi ka na!
Bahay ni Tatay 'to. Hindi mo ako pwedeng utusan.
Pagkatapos mong ipilit si Tatay sa amin?!
- Akala mo mababale wala dahil dito?! - Hoy!
Muntik na!
Kung ganyan pala, ayos lang, dadalhin ko sa iba.
Ikaw nga 'yong mali do'n.
- Gusto ko lang naman makatulong. - Mali kasi 'yong pagkakasabi mo.
Masyado ka pang bata para diyan.
Eto, o. Panggastos n'yo.
- Talaga? - Salamat!
- Magkano ba'ng binigay mo? - Hayaan mo na!
- Grabe. Makakabili ako ng Walkman. - Wow. Ano?
- Walkman! - Nawala tuloy ako.
Ah, oo nga. Bibili na nga rin ako.
- Di pwedeng ganyan palagi. - Ngayon lang 'to.
- Wag mo naman ubusin 'yong tuna. - Ha?
- Hubarin mo 'yan. Ibalik mo. - Ate Makiko!
Ayaw! Uy!
Dapat balanse lang sa mga kapatid at kamag-anak.
Kung halos itapon mo na 'yong pera mo sa sobrang dami, mag-ipon ka.
Pakiramdam ko kasi matatalo siya pag ginawa ko 'yon.
Kapag magsimula kaming mag-ipon,
parang sinabi mo nang matatalo siya sa susunod na title match.
Ganyan lahat ng mga nasa industryang 'to.
E di, gastusin mo na lang sa inyo.
Alam mo, tigang si Ate Taki.
Nakikita ko na 'yong mga ganyan. Pag may nakasalubong akong babae sa kalye,
sinasabi ko sa isip ko, "Kuntento siya,"
o "ito naman, hindi."
E, ako?
Hindi ko sasabihin.
Ayaw ko namang dalawa ang makaaway ko.
Wag mong ubusin 'yong tuna! Isa lang sa isang tao.
Tinatawag yata ako ng sushi.
- Kumusta? - Masarap 'yong tuna.
Tuna?
Masarap din 'yong pusit.
KOTARO TAKEZAWA
Hinding-hindi mo pwedeng sabihin sa kanya 'yan!
Pero parang mali rin na manahimik lang.
SHIZUO KATSUMATA
Mas gusto kong umamin at humingi ng tawad.
Lalaki siya. Wala siyang pakialam kung paano tayo nagkakilala.
Mabigat sa konsensiya ko.
Oden ba 'yan?
Dito ka matutulog ngayong gabi, di ba?
Tay naman!
- Tatay kita, paano mo nasabi 'yan? - Ano?
Ano ka ba? Kung ano-ano ang iniisip mo.
Hindi kaya ayaw ng tatay mo?
Tungkol saan?
Alam mo na.
Na titira dito ang tulad kong di niya kaano-ano.
Alam kong wala ako sa lugar para magsalita.
Pero hindi ba mas maigi kung kina Ate Tsunako na lang?
Tutal panganay siya.
'Yan din ang una kong naisip.
Na ayaw ng tatay mo?
Tungkol kay Ate Tsunako.
Pero uuwi daw 'yong anak niya mula sa Sendai.
Ah, kaya pala...
Kumplikado nga naman 'yon.
- Pwede na ito. - Salamat.
- Ito pa. - Oo nga.
Magugustuhan mo 'to. Specialty 'to ng nanay ko.
- Nandito 'yong anak ko. Oo. - Mukhang masarap.
- Masarap 'to. - Sige, bukas na lang.
Pasensya na.
Sino 'yon?
Ah, ano... Estudyante ko sa ikebana class.
Ha? Ayos lang bang kanselahin?
Ayos lang!
Siyempre ayos lang. Ano ka ba naman.
- Sige, sabi mo, e. Di ba? - Oo nga.
Noong di ka umuwi sa Bagong Taon,
naisip ko nang palusot lang 'yong ski.
Kung may kasama ka sa buhay mo, sana sinabi mo nang mas maaga.
- Mahirap naman kasi sa sulat lang. - Oo nga.
Parang di rin tama kung sa telepono.
- Iniisip na talaga namin magsabi. Di ba? - Oo.
Nanay, ang sarap po ng kamote.
Aba, talaga?
Tuturuan kita sa susunod.
- Okay 'yon, di ba? - Oo.
- Bale, Kayoko... - Satoko.
Satoko?
- Pasensya na. - "Sato," parang sa measurement.
- Year of the ano ka? - Camel.
Uy! Anong "camel"?
Kaya niya kahit di siya uminom magdamag tapos di napapagod kahit lakad nang lakad.
- Mas matanda po ako ng isang taon. - Gano'n ba?
May mga kapatid ka?
Alam n'yo 'yong Saudi Petroleum...
Ano?
'Yong Petroleum Minister.
'Yong parang Hapon ang pangalan.
Parang Hapon?
'Yong "Ya"...
Yamani?
- Petroleum Minister Yamani. - Siya nga.
Pag naririnig ko 'yon,
naiisip ko 'yong kanji na "bundok" at "dalawa."
Lagi kong naiisip 'yon.
Dahil nagtatrabaho ka sa library, puro sulat ang naiisip mo.
Okay ka lang?
Nabubylunan ka ba?
'Yong shirataki noodles...
- Himasin mo 'yong likod! - Ano?
Hindi ka makahinga?
Pumasok sa hingahan niya. Himasin mo 'yong likod.
- Ganito. - Ayos ka lang ba?
- Ayos... - Ayos lang ako.
Ayos lang ako.
Pasensya na.
Kinabahan naman ako.
Akala ko mamamatay ka na!
Saan ka pupunta?
- Sa banyo? - Oo.
Bakit ba lagi akong pumapalpak kung kailan importante?
Hindi naman importante ang araw na 'to.
Kasi unang gabi ko dito, di ba?
Tapos naghahapunan tayong tatlo kasama ang Tatay mo.
Nakatadhana yata ako na pumalpak sa unang gabi.
Ano ka ba...
Wag ka nga.
Ay, hindi 'yon ang...
Aalis ka?
Oo.
- Saan? - May naalala lang ako.
- Anong naalala? - Alam mo na...
May mga sigarilyo dito.
Hindi, ayos lang. Mag-relax na lang kayo diyan.
Tay, ano ka ba.
Ayaw ko ng ganyan.
Kapag sine-set up ako ng mga tao.
- Ayaw ko ng gano'n. - Hindi naman sa gano'n.
E, ano?
Bale...
Hindi na lang.
- Ano? - Sa iba na lang ako titira.
Mr. Katsumata.
Di naman kailangang maglipat ulit.
Ayos?
Pumasok na kayo.
Ang sarap pong magbabad.
- Hindi ba masyadong mainit? - Hindi, sakto lang po.
Mas gusto ko po 'yong mainit.
- Pareho kay Masaki. - Opo.
Hindi naman po sa ano...
Sige po, good night po.
Good night.
Good night!
- Magpahinga kang mabuti. - Salamat po.
Ang tagal mo naman maligo!
Sorry!
Ha? Ano 'yan?
Okay siya para sa akin.
Mabuti siyang tao, si Katsumata.
Totoo siyang tao.
Pagpupugay kay Amida Buddha
Uy, ingat!
Hay naku.
- Pasensya na, ha? - Ha?
Ayaw mo niyan, di ba?
E... okay lang, di naman araw-araw.
'Yon lang ang inaabangan ng nanay ko.
Pagbigyan mo na sana.
Gusto ko 'yong pagmamalasakit mo sa nanay mo.
Wag. Nasa labas tayo.
Wala namang nanonood.
Naku, gising na siya.
Gutom na siguro siya.
Gusto mo, ako na?
Hindi, puntahan mo na lang 'yong nanay mo.
Nandiyan na ako.
Pagpupugay kay Amida Buddha
Ano ang ipagdasal natin ngayon?
Malabo ba ang mata mo?
- Ayaw kong hintayin na lumabo. - Buti kung gano'n.
- Magdasal ka nang mabuti, Nay. - Ako na'ng bahala!
Pagpupugay kay Amida Buddha
Dede?
Ha? Hindi pala.
Eto, o.
Ha? Hoy!
Nagulat tayo, 'no?
"Ang sarap!"
Oo nga! Masarap nga.
Mukai Clinic ba ito?
Tumatawag ako tungkol kay Satomi, 'yong nagpa-full check-up ngayon.
Tapos na ba siya?
Satomi. Takao Satomi.
Oo.
Ano?
Pasensya na!
Ano'ng ginagawa mo?
Akala ko nagkamali ako ng kuwarto.
Masyado kang nagmamadali.
No'ng honeymoon nga namin, pumunta siya sa public bath mag-isa,
tapos pagbalik niya, nagbibihis ako.
- Sabi niya, "Pasensya na," tapos tumakbo. - Ano ba. Wag kang magkuwento ng ganyan.
- Salamat sa pakikisama sa asawa ko. - Ako po dapat ang mag-sabi niyan.
Sumama ang pakiramdam mo pagkatapos? Parang no'ng nakaraang taon din.
Hindi talaga ako hiyang sa colonoscopy.
Pasensya ka na sa abala.
Nagkataon kasi na kailangan ko rin magdala ng urgent documents.
Salamat, ha.
Hindi ba nadumihan 'yong panyo mo?
- Hindi po. - Lalabahan ko muna, tapos ibabalik ko.
Wag na po.
Ayos lang sa akin.
- Sigarilyo? - Tubig?
Gusto mo ng tubig?
Sigarilyo na lang.
- Ayos lang bang manigarilyo? - Hindi naman na ako naduduwal.
Naubusan ako, kaya nagpabili ako sa kanya.
Hindi ba SevenStars 'yong sa 'yo?
Mild Seven na po siya, tatlong buwan na.
Hindi mo ba napansin?
Hindi kasi ako naninigarilyo.
Magkamukha nga sila.
- Tumawag po si Mr. Kikumura. - O?
Tumawag siya?
Binili kaya nila 'yong condo?
Ibang Kikumura 'to! Kikumura ng Senboku Bank.
- Kailangan niya ng detalye ng loan. - Tawagan natin bukas ng umaga.
Sige po.
Kung tapos na 'yong sa trabaho, Ako na ang bahala rito.
Sige po.
- Magpagaling po kayo. - Salamat.
Aba, pagkakataon nga naman.
Parang binabalaan naman ako niyan.
Hindi naman sa may ginagawa talaga ako.
Binili ko 'to gamit ang year-end bonus ko, tapos no'ng nakita ni Mr. Satomi,
sabi niya gusto niyang bilhan ang asawa niya, saan daw nabibili.
Gano'n ba?
Una na po ako.
Aray!
Hindi ko akalain na magkaterno pala kami.
Hindi kasi ako marunong pumili ng damit.
Baka ikaw din ang bumili no'n para sa kanya?
Kung bibilhin ko man, hindi pareho ang bibilhin ko.
May nobyo siya, ano ka ba.
Talaga? Sino?
Hindi ko alam ang pangalan niya.
Kailangan mo ng tulong?
Ayos lang po.
Ako na po.
Ako na po, Tay.
Hello?
Papa?
Ha?
Hindi ikaw si Papa?
Anong numero ang tinawagan mo?
Wrong number ba?
Bata po.
Bata?
Batang lalaki po.
Ah.
Baka magtatanong lang kung pwede siya dumaan sa lola niya bago umuwi, o ano.
Gano'n nga siguro.
- Mr. Katsumata. - Po?
Narinig mo na ba 'yong "Sa simula lang makinang ang Espada ng Nara"?
Ano po 'yon?
Mula yata sa Muromachi era 'yon.
Nagkaroon daw ng mass-production ng mga mababang kalidad na espada
sa malapit sa Nara.
Tinatawag na "Nara-mono."
Gano'n po ba?
'Yon ang "Espada ng Nara"?
Oo.
Sa umpisa, kumikinang at mukhang matalas,
pero mabilis din kumupas ang pampakintab.
- Ako ba 'yon? - Naku, hindi.
Di ko sinasabi 'to para manginsulto.
Sinasabi ko lang, masyado kang nagsisipag.
Opo.
- Kanin po. - Salamat.
O bumabawi ka ba sa kung anumang bagay?
Wala pong gano'n.
E di, maghatian tayo.
Magpalitan tayo kada araw sa pagluluto.
Salamat po sa pagkain.
Hello?
Ikaw pala.
Ikaw ba 'yan, Tay?
Eto, o.
Hello? Ah, Takiko.
Nakapaglutu ka ba ng hapunan?
Sanay naman ako magluto, kaya...
- Oo nga pala. Mga patatas... - Mauuna na ako.
- Di siya kumakain ng mga patatas. - Naku...
May patatas 'yong gawa ko.
Nilagang patatas at karne.
Ah, ayos lang 'yon. 'Yan lang ang kinakain niyang may patatas.
Kinakain niya, di ba?
Kumakain nga.
Hay.
Gusto ko rin tuloy.
Akala ko naman kung tungkol saan. Sapat nang ikinasal ako nang isang beses.
Kung gusto mong mabuhay mag-isa habambuhay, sige.
Pero...
Pero ano?
Hindi ka ba nagpapaiyak ng iba?
Sino naman ang iiyak?
Meron siguro, di ba?
May mga nakangingiti, at meron din mga nakasimangot.
Gano'n talaga ang buhay.
Hoy!
Gusto mo rin uminom, Ate?
Sige, makainom din nga.
Alok nang alok ng inumin, wag kalimutan 'yong isa pang alok!
Gusto talaga ng kapatid mo na mag-asawa ka ulit.
Gusto ko lang masuot 'yong bago kong kimono.
Ang sarap ng shirataki.
Mahilig siya sa makalumang values.
Hindi, naaalala niya lang 'yong lumang school Rescript.
"Maging mapagmahal sa mga kapatid mo."
"Dapat magkasundo ang mag-asawa."
Naaalala mo pa 'yan?
"Ipaabot mo ang kabutihan mo..." Ano nga 'yong sunod?
Hindi, bago 'yon,
"Maging mapitagan at matipid."
Ano'ng ibig sabihin ng mapitagan?
Ibig sabihin, magalang. Dalhin ang sarili sa magalang na paraan.
Tay, hindi ko po ito maiwan ngayon.
Hello? Takezawa residence.
Papa, kumusta ka?
Ayos lang ako. Kumusta ka, bata?
Hindi ako okay.
Hindi maganda 'yan. Dapat masaya ka.
Hindi ko kaya.
Naku, problema 'yan.
Pag nakita kita, magiging masaya ako.
Hindi pwede 'yon.
Bakit?
Ibababa ko na. Good night.
Pwede ba akong tumawag ulit?
Oo, sige.
Mr. Takezawa.
Ano?
May kailangan po akong sabihin. Pwede po?
Sige. Pwede naman.
Ano 'yon?
Pinuri mo daw po ako, sabi n'yo po totoong tao ako.
Ay, sinabi ni Takiko?
Opo.
Pero po kasi...
nagsisinungaling po ako sa inyo.
May tinago po ako sa inyo.
May tinago?
Ako po...
'yong nag-imbestiga sa pangangaliwa ninyo.
Doon po kami nagkakilala ni Takiko.
Sa ngayon,
hindi pa namin alam kung ikakasal kami,
pero kung gano'n nga...
Bilang paghingi po ng tawad...
Bale...
Aalagaan ko po siya.
Hindi ko po siya lolokohin, hanggang mamatay po ako.
Ngayon lang ulit ako tumawa nang ganito.
Nakakatawa 'yong "camel."
Hindi naman siya palabiro noon.
Baka dahil may umbok, ibig sabihin may anak 'yong babae.
Teka, baka nga.
Nagbibiro lang ako.
Hindi man lang siya nahiya.
Kahit sabihin mong gano'n ang relasyon nila,
'Yong anak ko lang muna sana sa unang gabi.
O kaya naghiwalay ng tinulugang kuwarto.
"Ang sarap pong magbabad."
Ano'ng nangyari sa mga sinabi mo no'ng nakaraan?
"Itatapon ko lahat ng gamit mo.
Pag ikinasal ang anak ko, magkakaroon ako ng apo,
at mamumuhay ako nang tahimik malaya sa makamundong pagnanasa."
Nagbago ka ng paniniwala?
Napagod ako sa wala.
Ha?
Nahihilo ka ba?
Dahan-dahan lang. Maupo ka rito.
Gusto kong ibuhos 'to.
Gawin mo.
Mahirap palitan 'yong mga screen, e.
Ako ang gagawa.
Magaling ako do'n.
Eto na.
TSUNAKO MITAMURA'S SCHOOL OF IKEBANA
Sa pagpili ng mga ititira mong dahon at alin ang puputulin...
Magandang hapon po.
- Hello. - Pasensya na po, nahuli ako.
- Ayos lang. - Salamat po.
Sa pagpili ng mga dahong ititira at alin ang puputulin...
Tapos ikalat mo at ayusin mo para magmukhang natural.
Baka bagay 'yong dalawang magkaibang kiku.
Tama. 'Yong malakas ang dating.
Ayan.
Buwisit.
KNIT COFFEE
Titingnan ko 'yong mga sagot mo mamaya.
Ayan. Tingnan mo.
- Titingnan ko na. - Sige.
Three, two, one...
Mali naman, Papa!
Ha? Paanong mali?
- Mali 'yan. - Tama ka nga.
- Masyadong mahirap ito. - Ito kasi...
Hindi ko natutunan ito.
Ganito ang gagawin mo.
- Ha? - Ganyan.
Pareho lang 'yan, di ba?
Hindi 'yan pareho!
KOTARO TAKEZAWA SHIZUO KATSUMATA
Pumunta ka para lang magpako niyan?
Hindi ko kasi natapos noon.
Pwede mo ba akong patawanin?
Magsabi ka ng nakakatawa.
Ha? Ang hirap naman, biglaan.
Baka pwedeng...
maramdaman mo ulit 'yong dati?
Ngayong araw,
hindi ako tatanggi.
Pasensya na, 'yong dala mo lang 'yong mahahain ko.
Pwede na ba 'to?
O, ano 'yong sasabihin mo sa 'kin?
Ay, kahit mamaya na lang.
Iwan ko ba muna kayo?
Hindi, Kuya. Diyan ka lang.
Ha?
Ay, oo. Yoko!
Umakyat ka na.
Ikakasal ka na, di ba?
Yoko!
Totoo ba 'yon?
Totoo ba?
Kay Mr. Katsumata?
Sinasabi ko na, e. Ibang-iba ka kasi ngayon, Tita Takiko.
Blooming ka.
Alangan naman mukhang malungkot ang babaeng ikakasal na?
Umakyat ka na.
- Ngayon na. - Akyat.
Pag may sinabi akong totoo, pinapaakyat n'yo ako.
Kaya nga kami nagpagawa ng second floor.
Sige na!
Nakakatakot ang mga bata ngayon.
'Yong katawan at kutob nila, daig pa tayong mga matatanda.
Hirap din pala ng sitwasyon n'yo.
Kahit 'yong mga di ko nakikita dahil lutang ako, napapansin niya.
Hindi ako pwedeng magpabarabara lang.
"Itago ko man, lumilitaw sa aking mukha ang aking pag-ibig,” ba 'ka mo?
Dapat noon pa man.
Tama. Ikaw pa naman ang may pinakamagandang mukha.
Kung mas maaga mo pa sana nalaman 'yan, sana...
- Sana ano? - Bale, ano...
Nakahanap sana ako ng mas maayos?
- Hindi! Hindi sana 'ka ko natagalan. - Nandito ka na pala.
Tama siya. Alam mo ba kung gaano ako nag-alala?
- Bumati ka pag-uwi mo. - Ayos lang.
Pag ikaw ang nagsasalita sa akin, hindi talaga ako naiinis.
- Nandito ang tita mo. Mag-hello ka. - Pero...
Hello.
- Parrot ka ba? - Nagrerebelde.
Tumangkad ka na naman!
Dapat lang. Kumakain siya ng apat na beses sa isang araw.
Kailan ang seremonya?
Kailangan ba?
Siyempre!
Dapat lang gawin 'yong mga ganyan.
Ayaw kasi naming pareho.
Hindi sa ayaw ninyo o ano.
Paglaki ng mga anak mo, magsisisi ka.
Siguradong sasabihin nila na gusto nila makita 'yong mga litrato sa kasal.
Ang tanong, kung sino ang mga iimbitahan.
Magulang, kapatid, at...
Mga kapatid ba?
May isang tao...
na ayaw kong imbitahin.
Sino?
Si Sakiko.
Nagrerebelde ka rin?
Di ko alam kung ano'ng sinabi niya, pero magkapatid kayo.
Ano naman kung kapatid? Walang ginawa kundi magyabang ng pera.
'Yong pagmamataas niya...
- Hindi masama ang intensyon niya. - Naghihiganti siya.
Gumaganti siya kasi niloloko ko 'yong mga grades niya no'ng bata pa kami.
Hayaan mo na lang siya.
Kung ako lang, ayos lang. Hindi ko naman kinikimkim.
Pero kasi
naaawa ako kay Mr. Katsumata.
May kumpiyansa na siya sa wakas bilang lalaki.
- Ano? - Ha?
Ayaw kong madismaya siya kung kailan handa na siyang sumulong.
'Yon din ba ang nararamdaman niya?
- Hindi. - Ikaw lang?
Baka magkasamaan pa kayo ng loob.
'Yan din sana ang sasabihin ko.
Kung hindi ka inimbitahan sa kasal ng kapatid mo...
Hindi 'yon malilimutan nina Sakiko at Mr. Jinnai.
Hindi mo talaga naiintindihan.
Ha?
Si Mr. Katsumata 'yong sasama ang loob.
Kahit ako, ayaw ko.
Kung malaman ko na gano'n ako inintindi ng asawa ko.
Takiko, mali 'yong ginawa mo!
Hindi mo dapat sinabi 'yon sa ate mo.
Kung kapatid mo, dapat imbitahan.
Mayaman man sila gaya ng mga Rockefeller o kahit mamamatay-tao, di 'yon mahalaga.
Tao rin ako.
May hinanakit din ako.
Napapamura din.
Pero ibang usapan 'yon.
Kung may ginawa siyang ikakagalit mo...
Alam mo, madali akong mahilo. Baka hindi ko na 'yon mapapansin.
Uy.
Itinabi ko ito.
Ay, wow!
Takiko, alam mo 'yong mga kiriko na baso?
Pwede mo bang kunin?
Nasaan na ba 'yon?
Ayan.
Dito? Hindi.
Saan?
Ay, dito pala siguro.
Ayan na nga.
Kumusta?
Pambihira.
Oo. Ang bango.
- Pwede ba akong sumali? - Oo naman.
Ayan. Binabati ko kayo.
Maraming salamat po. Dahil po ito sa inyo, Tay.
Ano?
Ay, ano, hindi po sa...
Oo nga.
Pinagtagpo ko nga yata kayo.
Binabati kita ulit.
- Maraming salamat po. - Salamat.
Kampay.
- Ayos ka lang ba? - Kasi...
- Medyo... - Matapang ba?
May pahabol na sipa.
- Masarap. - Tama ka.
Hindi 'to maiinom nang deretso.
WAITING ROOM PARA SA PAMILYANG KATSUMATA AT TAKEZAWA
Ang guwapo mo, Mr. Katsumata.
- Medyo malaki nga lang. - Ate Tsunako!
Bagay na bagay sa 'yo.
Halatang-halata yata na renta lang.
Gano'n naman lahat. Isang beses lang naman susuotin 'yan.
Tama siya. Taas-noo dapat.
- Mas gusto ko 'yong medyo kubang lalaki. - Tama na! Nililito n'yo siya.
- Si Jinnai! - Hide! Timingin ka naman dito!
Salamat sa inyong lahat.
Uy, umayos ka!
Hi there!
Hello! Congrats sa kasal n'yo!
Salamat sa inyong lahat.
Tumingin ka naman dito!
Litrato? Sige ba.
- Ayan! - Wow!
- Smile! - Smile!
Ano'ng ginagawa mo?
Di ba sinabihan kitang wag magpabongga para di masapawan ang ikakasal?
- Hindi kayo ang bida rito. - Alam ko, okay?
Kung ganoon, bakit ganyan ang suot niya?
Maitim na suit ang nilabas ko.
Pero no'ng palabas na kami, bigla niyang sinabi na ayaw niya mag-itim.
- Sabi niya dapat masayang kulay. - Kapansin-pansin na nga siya, e!
Hindi ito parada.
Sige, mag-pose kayo.
Pagsasabihan ko.
Pasensya na.
Private event po ito. Pwede po bang hanggang dito na lang?
Magsisimula na po ang seremonya. Pasensya na po.
Ate, hindi ba pwedeng hayaan na natin? Dapat kong respetuhin ang fans ko.
Pero kasi...
Hindi ba mas masaya pa nga?
Mas masaya pa nga 'yong ganito.
Pero...
- Binabati kita. - Salamat.
Hindi ba dapat mas maliwanag?
Ha?
Isang beses lang 'to sa buhay. Masyadong madilim 'yong ilaw.
Dapat mas nakakasilaw...
- Naku... - Ayos ka lang?
- 'Yong suit! - Takiko!
Ingat! Madulas diyan!
Ayos ka lang ba?
- Hoy! - Ingat.
Umalis ka na.
Kayong dalawa, umalis na kayo.
Kung hindi,
kami ang aalis.
Sandali lang, Takiko.
- Tara na. - Teka. Sandali.
Sa sampung taon, tatawanan lang natin 'to.
Okay?
Mr. Katsumata. Suotin mo 'tong akin. Sa tingin ko, di rin 'yan bagay sa 'yo.
Pero paano kayo?
Hihiram ako sa venue.
Mr. Katsumata, Ms. Takezawa. Handa na po kami.
Sige po!
Sandali na lang po.
Tara na. Sige na.
Tara na.
Ikaw din, Takiko.
- Wag madulas. - Mag-ingat ka.
Masama ba ang pakiramdam mo?
- Ayos lang ako. - E, ano'ng nangyari?
May tumulak sa 'kin.
Hide naman.
Susunod ako.
Eto na.
Ipinapangako mo bang magiging tapat ka sa kanya sa hirap at ginhawa,
sa kayamanan o kahirapan,
sa sakit at kalusugan,
habang kayo ay nabubuhay?
Opo.
Takiko Takezawa.
Pumunta ka rito ngayon para pumasok sa buklod ng banal na matrimonya.
Tatanggapin mo ba ang lalaking ito para maging asawa mo?
Nangangako ka bang magiging tapat,
sa hirap at ginhawa,
sa kayamanan o kahirapan, sa sakit at kalusugan,
habang kayo ay nabubuhay?
Opo.
Nagsalin ng Subtitle: Donna Escuin