ASURA
- Baba, eşyalar geldi! - Tamam!
- Zahmet etme baba. - Ne?
- Bay Katsumata'nın eşyası az. - Demek öyle.
- Takiko. - Evet?
- Bahşiş ne olacak? - Vermemiz şart mı?
Vermezsek ayıp olur.
Bay Katsumata. Bahşiş vermeliymişiz.
Bahşiş mi? Doğru ya.
Hiç bozuğum yok.
- Bende de yok. - Ben hallederim.
Bugün için sağ olun. Şunu takdim edeyim.
- Üzgünüm, zarfım yok. - Ne demek.
Teşekkürler.
- Kusura bakmayın. - Sorun değil.
- Baba! - Evet?
Biliyorsun, henüz kesin kararı vermiş değilim.
Bay Katsumata daha aileden değil. Parayla ilgili mevzularda...
Biliyorum.
Bu kız da amma katı.
- Nereye gidiyorsun baba? - Sigara almaya.
Eşyaları çekip durma. Yerleri çizeceksin!
Eyvah!
Ne oldu?
Endişelenme. Onu sen yapmadın. Eski o.
İyi bari. Korkmuştum.
Sakiko yapmıştır herhâlde. Aynı odayı paylaşıyorduk da.
- Sürekli kavga ederdik. - Anlıyorum.
- Ablaların da mı? - Şey... Muhtemelen.
- O suratlarla mı? - Muhtemelen genlerimizde var.
Hatırladım. Bir de şu var.
Muhtemelen Tsunako'nun işidir.
Vay be.
Daha önce hiç yükseklik korkusundan dolayı tabureye çıkamayan birini görmemiştim.
- İkinci kat rahatsız etmiyor ama. - Orası bundan daha yüksek.
Evet ama korkuluklar var.
Korkuluğu olan tabure yoktur herhâlde.
İnsan güldüğünde bütün kasları dalgalanır.
Tsunami gibi.
Özellikle de
şu bölge.
- Ne yapıyorsun? - Takiko!
Kes şunu! Babam birazdan gelir.
- Sorun değil. - Sorun! Bu hoşuma gitmedi!
- Merak etme. - Durumdan faydalanmak denir buna!
Bırak beni!
Bay Katsumata!
Acıdı.
- Acaba... - Merhaba! Kiku Suşi siparişiniz geldi!
- Kiku Suşi'den sipariş vermedim ki. - Kiku Suşi! Siparişiniz geldi!
Yanlış eve geldiniz!
- Merhaba. Beş porsiyon. En iyi kalite. - Dedim ya, biz söylemedik.
Evet ama parası ödendi.
- Babam mı söyledi acaba? - Hayır, bir kadındı.
- Kadın mı? - Evet.
Tüh, aynı anda vardık. Emeğinize sağlık.
Ne? Sen mi söyledin?
Yağlı ton seversin diye altı tane söyledim. Afiyet olsun!
Kafana göre... Nereye?
- Ayakkabılarını düzgün koy. - Pardon.
Onu ben alayım. Teşekkürler!
Önce annemi selamlayayım.
- Kürkünle mi dua edeceksin? - Burası buz gibi!
Ayrıca ona göstermek istiyorum.
Annem biliyordu.
Hide ile çıkmaya başladığımda giyecek montum yoktu.
Gizli birikimiyle bana alacağını söylemişti
ama pat diye gidiverdi.
- Nedir o? Vizon mu? - Amerikan kızıl tilkisi.
Tilki kılığında bir tilki, ha? E, Bay Katsumata nerede?
Ne oldu?
- Çekiç geldi. - Ne?
Ona vurdun mu? Bir saniye, iyi misin sen?
Bir şeyi yok.
Niye kafasına çekiçle vurdun ki?
Benim hatam. Yüksekteydi ve...
Evet, düştü.
Neyse, senin için güzel bir fırsat buldum.
Bir derginin yazarlık kadrosunda. Onlarla çalışmıştık.
- Verdikleri maaşlar çok iyi. - Dur biraz.
Bunu ondan sen mi istedin?
Hayır, sadece Bay Satomi'ye dedim ki...
Takao, eniştem için bir iş bulmamı istemişti.
- Kelimelerini daha dikkatli seç. - Ne?
Doğru. "Eniştemiz" demeliydim.
Büyüğümüz anlamında söyledim.
O zaman senin için herhangi bir büyüğe eş değer.
Takiko, sen yok musun...
Sakiko!
Bir erkeğin mesleği parayla ölçülmez.
Dergide çalışacağına dedektif olmasını mı yeğlersin?
Sofrayı kurar mısın... Enişte?
Tabii.
- Sahi babam nerede? - Sigara almaya çıktı.
Yesek mi artık? Ton balığı kokacak birazdan.
- Ben tokum. - Yine mi kıskançlık krizi?
Ben mi kıskanacağım? Neyi?
Düzenli bir işi ve birikimi olan benim.
İş ve birikim mi? Bunlar bir kadını mutlu etmeye yeter mi?
Bende ikisi de yok ama kadın olduğuma sürekli şükrediyorum.
Bu senin görevin Bay Katsumata.
Sen biraz erkek olsan böyle çıldırmayacak aslında.
Evine git.
Şaka kaldıramıyorsun.
Evine git!
Burası babamın evi. Patronluk taslayamazsın.
Bakımını bize yıkıp böyle diyemezsin!
- Bunu böyle telafi edemezsin! - Hey!
Kurtardım.
Madem böyle düşünüyorsun başka yere götüreyim.
- Kızması gayet normal. - Yardım etmeye çalışıyordum!
- Yaklaşımın tümden yanlış. - Şey... Bunun için biraz gençsin.
İşte. Alın size harçlık.
- Cidden mi? - Teşekkürler!
- Kaç para verdin? - Endişelenmeyi bırak!
- Süper ya. Walkman alabilirsin. - Vay be...
- Walkman! - Yerimi kaybettim.
Anladım. O zaman kendime bir tane alayım.
- Her geldiğinde bunu yapamazsın. - Bugünlük sadece.
- Sırf ton balıklıdan yeme. - Ne?
- Kürkü çıkar. Parayı da verin. - Makiko!
Hayır! Hey!
Akrabalardan para almanın da bir sınırı var.
Yabana atacak paran varsa birikim yaparsın.
Öyle yaparsak işleri bozulur.
Para biriktirmeye başlamak
şampiyonluk maçını kaybetmeyi göze almak gibi.
Ticaret yapan herkes bunu bilir.
O zaman bunu benim evimde yapma.
Biliyor musun, Takiko tatminsiz. Artık anlıyorum.
Sokakta bir kadının yanından geçerken içimden "Bu kadın tatminsiz" diyorum.
"Bu kadın ise değil."
Ben hangisiyim?
Söylemem. Bugünlük yeterince kavga ettim.
- Tonlu yeme. Kişi başı bir tane düşüyor. - Galiba suşi beni çağırıyor.
- Ne? - Tonlu çok lezzetli.
- Ton balıklı mı? - Kalamarlı da güzel.
KOTARO TAKEZAWA
Bunu ona söyleyemezsin. Katiyen olmaz.
Ama sessiz kalmak yanlış geliyor.
SHIZUO KATSUMATA
Özür dileyip rahatlamayı tercih ederim.
O bir erkek. Nasıl tanıştığımızı umursamaz.
Vicdanım hiç rahat değil.
Oden mi o?
Bu gece burada uyuyacaksınız, değil mi?
Baba!
- Bir baba böyle söyler mi? - Ne?
Ne diyorsun? Hemen art niyet arama.
Sence baban hoşnutsuz mu?
Hangi konuda?
Biliyorsun. Benim gibi bir yabancıyla yaşamak konusunda.
Söylemek bana düşmez...
...ama babana bakmak Tsunako'nun görevi değil mi?
- En büyük kızı o. - Başta ben de öyle düşündüm.
Babanın hoşnut olmadığını mı?
Tsunako konusunu.
Ama oğlu, Sendai'den eve dönüyor.
Demek öyle. O zaman babanı ağırlaması zor olabilir.
- Yemek hazır. - Teşekkürler.
- Bu da hazır. - Tamam.
Buna bayılacaksınız. Annemin spesiyalitesi.
- Oğlum geldi. Evet. - Güzel görünüyor.
- Güzel. - Başka gün yapalım. Yarın.
Kusura bakma.
- Arayan kimdi? - İkebana sınıfımdan bir öğrenci.
- Öyle mi? Ertelemen sorun olmasın? - Merak etme!
Tabii ki sorun değil. Saçmalama.
- Madem öyle diyorsun. Değil mi? - Evet.
Sen yılbaşında eve gelmediğinde kayağı bahane etmeni saçma bulmuştum.
Hayatında biri varsa daha önce söyleyebilirdin.
- Mektupla anlatmak zor. - Evet.
Telefonda anlatmak da doğru gelmedi.
- Er geç söyleyecektik zaten. - Evet.
- Anne, yamlar harika olmuş. - Öyle mi diyorsun?
- Bir dahaki sefere yapmayı öğretirim. - Evet.
Güzel olur.
- Kayako... - Satoko.
Satoko mu?
- Pardon. - "Sato," ölçü biriminin adı gibi.
- Burcun ne? - Deve.
Hey! "Deve" ne ya?
Su içmeden bütün gün durabilir ve yorulmadan sürekli yürüyebilir.
- Ondan bir yaş büyüğüm. - Anlıyorum.
Kardeşin var mı?
Şu Suudi petrol şeyi var ya...
Ne?
Petrol Bakanı.
- Şu ismi Japonca'ya benzeyen. - Japonca'ya mı?
- "Ya"lı bir şey. - Yamani mi?
- Petrol Bakanı Yamani. - Evet, o.
Adını ne zaman duysam "dağ" ve "iki" kanjileri aklıma geliyor.
İster istemez.
Kütüphanede çalıştığın için her yerde harf görüyorsun.
Neyin var? Boğuluyor musun?
Shirataki eriştesi...
- Sırtını ov! - Ne?
Nefes alamıyor musun?
Nefes borusuna kaçmış. Sırtını ov.
- Böyle. - İyi misin?
- Acaba... - İyiyim.
İyiyim. Kusura bakmayın.
Ödümü kopardın. Öleceğini sandım!
Nereye gidiyorsun?
- Lavaboya mı? - Evet.
Niye hep önemli anlarda her şeyi berbat ediyorum?
Bu önemli bir an değildi.
Şey... Bu evdeki ilk gecem sonuçta.
Ve babanla yemek yiyoruz.
Demek ki ilk geceyi mahvetmek kaderimmiş.
Şey...
Öyle deme.
Onu kastetmedim.
- Dışarı mı çıkıyorsun? - Evet.
- Nereye? - Bir işim vardı.
- Ne işi? - Şey işte...
- Burada sigara var. - Gerek yok.
- Siz keyfinize bakın. - Yapma baba.
Böyle şeyleri sevmiyorum. Bana emrivaki yapılmasını.
- Nefret ediyorum. - Emrivaki yapmıyorum ki.
- Ne yapıyorsun peki? - Şey...
Sorun değil. Vazgeçtim.
- Ne? - Kalacak başka ev bulacağım.
Bay Katsumata.
Bir daha eşya taşıtma bize. Olur mu?
Hadi içeri girin.
Su çok güzeldi.
- Fazla sıcak değil miydi? - Yok, iyiydi.
Sıcak banyoyu severim.
- Masaki de sever. - Evet.
Yanlış anlaşılmasın tabii...
- İyi geceler o zaman. - İyi geceler.
İyi geceler!
- Rahatına bak. - Sağ olun.
- Banyoda amma uzun kaldın öyle. - Pardon!
Ne? Ne oldu?
Onu sevdim aslında.
Katsumata iyi çocuk.
İçi dışı bir.
Amida Buda'ya sığınıyorum
Hop, dikkat et!
Ödüm koptu.
- Kusura bakma. - Ne?
Çok gıcık, değil mi?
En azından her gün olmuyor.
Annemin dört gözle beklediği tek şey bu. Anlayış göster.
Annene değer vermeni çok takdir ediyorum.
- Uslu dur. Dışarıdayız. - Kim bakıyor ki?
Eyvah, uyandı. Karnı acıktı herhâlde.
- Ben gideyim mi? - Hayır, sen annenle ilgilen.
Geldim.
Amida Buda'ya sığınıyorum
Bugün ne için dua edelim?
- Gözlerin mi bozuluyor? - Bozulduktan sonra geç olur.
Madem öyle.
- Çok dua et anne. - Sen merak etme!
Amida Buda'ya sığınıyorum
Süt? Galiba istemiyorsun.
- Al. - Ne? Hey!
Bunu beklemiyordum.
"Lezizmiş!"
Evet! Cidden leziz.
Mukai Kliniği mi?
Bugün genel sağlık kontrolü yaptıran Bay Satomi için arıyorum.
İşi daha bitmedi mi?
Satomi. Takao Satomi.
Evet.
Ne?
Affedersiniz!
Ne yapıyorsun?
- Yanlış odaya geldiğimi sandım. - Kolay telaşlanır.
Balayımızda tek başına hamama gitmişti.
Döndüğünde üzerimi değiştiriyordum. "Affedersin" deyip koşarak kaçmıştı.
Yapma. Böyle hikâyeler anlatmayalım.
- Size minnettarız. - Rica ederim.
Kontrolden sonra miden bulanmış. Geçen seneki gibi.
Kolonoskopi hep kötü etkiliyor.
Size de zahmet verdik.
Zaten bazı acil evrakları getirmiştim.
Teşekkür ederim.
- Mendiliniz kirlendi mi? - Hayır.
Lütfen yıkamama izin verin.
- Zahmet olmasın. - Hiç zahmet olmaz.
- Su? - Sigara?
Susadın mı?
Bir sigara alırım.
- İçmene izin var mı ki? - Mide bulantım geçti.
Ondan bir paket sigara istemiştim.
SevenStars içmiyor muydun?
- Üç ay önce Mild Seven'a geçti. - Fark etmedin mi?
Sigara içmiyorum ki.
Paketleri benziyor.
- Bay Kikumura telefon etti. - Öyle mi?
Şaşırdım doğrusu. Acaba o daireyi satın aldı mı?
O Kikumura değil! Senboku Bankası'ndaki bu.
- Kredi detaylarını istiyor. - Onu yarın ararım.
Peki.
İşle ilgili meseleler bittiyse onunla ben ilgilenirim.
Öyleyse...
- Dikkat edin. - Sağ ol.
Amma benziyorlar.
Senden de kaçmıyor.
Yanlış bir şey yapmadım gerçi.
Bunu yıl sonu ikramiyemle aldım.
Bay Satomi görünce eşine de almak istediğini söyledi.
Demek öyle.
Ben gideyim.
Ah!
Bir örnek giyindiğimizi bilmiyordum.
Kıyafet seçmeyi hiç beceremem.
- Belki onunkini de sen aldın. - Öyle olsaydı sana aynısından almazdım.
Hem onun sevgilisi var.
Öyle mi? Kim?
Adını sanını bilmiyorum.
- Yardım lazım mı? - Yok.
Ben yaparım.
Ben açarım efendim.
- Alo? - Baba?
- Ne? - Babam değil misin?
Hangi numarayı aradınız?
Yanlış numara mı?
Çocuğun tekiydi.
- Çocuk mu? - Oğlan çocuğu.
Peki.
Belki de okuldan sonra uğramak için dedesini filan aramıştır.
Öyle bir şey olabilir.
- Bay. Katsumata. - Evet?
"Nara kılıcının ışıltısı çabuk söner" sözünü duydun mu?
O nedir?
Sanırım Muromachi döneminden kalma.
Ucuz, düşük kaliteli kılıçlar Nara kenti yakınlarında seri üretilirmiş.
Şimdi "Nara-mono" diyorlar.
Anlıyorum.
- "Nara kılıcı" o mu yani? - Evet.
Başta pırıl pırıl olurlar ve çok keskin görünürlermiş
ama kaplamaları çabuk solarmış.
- Ben öyle miyim? - Hayır, pardon.
Bunu eleştiri olarak söylemiyorum.
Sadece fazla çabaladığını söylüyorum.
Tamam.
- Pilav. - Sağ ol.
Ya da belki bir şeyden dolayı suçluluk hissediyorsun.
Öyle bir şey yok.
O zaman yarı yarıya yapalım.
Mutfak işini günaşırı bölüşelim.
Yemek için sağ ol.
Teşekkürler.
Alo?
- Sensin demek. - Baba, sen misin?
Al.
Alo? Takiko.
Yemek yapabildin mi?
İyi bir aşçıyımdır, o yüzden...
- Tamam. Babam şey yemez... - İyi geceler.
- Patates yiyemez. - Eyvah. Patates yapmıştım.
Kuşbaşı etli haşlanmış patates.
O zaman sorun yok. Yediği tek patatesli yemek o.
Yiyor, değil mi?
Yiyor.
Şimdi benim de canım çekti.
Ben de merak etmiştim. Tek evlilik bana yetti.
Kalan ömrünü yalnız geçirmek istiyorsan buyur.
- Ama... - Ama ne?
Biri üzülmez mi?
Kimi kastediyorsan artık!
İllaki biri vardır.
Bazısı güler, bazısı ağlar. Dünyanın işleyişi böyle.
Bir şey de!
- Benimle içer misin? - Hayır demem.
İçki teklif ediyorsun ya, malum şeyi teklif edecek birini de bul.
Kız kardeşin yeniden evlenmeni çok istiyor.
Yeni bir kimono aldım, giymek için bahane lazım.
Shirataki enfes olmuş.
Geleneksel ahlakçıdır o.
Yok, bence okulda öğrendiği adabımuaşereti hatırlıyor.
"Erkek ve kız kardeşlerinize şefkat gösterin."
"Karı koca olarak uyumlu olun."
Bunları nasıl hatırlıyorsun?
"Yardımseverliğinizi..." Sonraki neydi?
Hayır, ondan önce şu var. "Mütevazı ve ölçülü davranın."
O ne demek ki?
Saygılı olmayı kastediyor. Kibar olmamızı salık veriyor.
Efendim, ellerim dolu.
Alo? Takezawa ailesinin evi.
- Nasılsın babacığım? - İyiyim. Sen nasılsın evladım?
- Moralim bozuk. - Üzüldüm. Neşelen biraz.
- Olmuyor. - O zaman bir sorunumuz var.
Seni görürsem neşem yerine gelir.
Mümkün değil.
Neden?
Kapatmam lazım. İyi geceler.
Tekrar arayabilir miyim?
Evet, ara.
- Bay Takezawa. - Evet?
Size bir şey söylemem lazım. Mümkün mü?
Tabii. Söyle.
Nedir?
Yalan söylemeyen biri olduğumu söyleyerek beni övmüşsünüz.
- Takiko mu söyledi? - Evet.
Ama size
yalan söyledim efendim.
Sizden bir şey sakladım.
Bir şey mi sakladın?
Kaçamak ilişkinizi
araştıran dedektif bendim.
Takiko'yla o sayede tanıştık.
Şu aşamada
evlenecek miyiz, henüz bilmiyorum.
Ama evlenirsek...
Özür niyetine...
Şey...
Ona çok iyi bakacağım.
Yaşadığım sürece onu aldatmayacağım.
Uzun süredir hiç bu kadar gülmemiştim.
"Deve" esprisini beğendim.
Daha önce hiç böyle espriler yapmazdı.
Belki deve kadar çocuğu olduğunu ima etmiştir.
- Evet, gerçekten olabilir. - Şaka yapıyorum.
Kızda hiç utanma yok.
İlişkileri ciddi olsa da bari ilk geceyi yalnız geçirseydi.
Ya da ayrı odalarda kalsalardı.
"Ay, su çok güzeldi."
Bana çektiğin nutka ne oldu?
"Bütün eşyalarını atacağım.
Oğlum evlenecek, torunum olacak
ve dünyevi zevklerden uzak, sakin bir hayat süreceğiz."
Fikir mi değiştirdin?
Boşuna umutlanmışım.
Ne? Yoksa...
Başın mı döndü?
Sakin ol. Otur şöyle.
Bunu fırlatmak istiyorum.
Fırlat.
Kapıları yenilemek zor olur.
Ben yenilerim.
Uzmanlık alanım.
İşte geliyor.
TSUNAKO MITAMURA'NIN IKEBANA OKULU
Hangi yaprakların kalacağını veya kesileceğini seçerek...
İyi günler.
- Merhaba. - Pardon, geciktim.
- Önemli değil. - Teşekkürler.
Hangi yaprakların kalacağını veya kesileceğini seçerek...
Şunları ayır ve doğal görünmelerini sağla.
İki ayrı kasımpatı türünü birleştirebilirsin.
Güzel. Daha cüretkâr olabilir.
İşte.
Kahretsin.
KNIT KAFE
Cevaplarını kontrol edeceğim.
Al. Bak bakalım.
- Kontrol ediyorum. - Tamam.
Üç, iki, bir...
- Yanlış babacığım! - Ne? Nasıl yani?
Anlıyorum.
- Cevap yanlış. - Haklısın.
- Çok zor soru. - Doğrusu bu.
Okulda bunları öğretmediler.
Bunu şöyle çözüyorsun.
- İşte böyle. - Aynı şey değil mi?
Hayır, değil!
KOTARO TAKEZAWA SHIZUO KATSUMATA
Sırf o çiviyi çakmak için mi geldin?
Geçen sefer yarım kalmıştı.
Acaba beni güldürür müsün?
Komik bir şey söyle.
Ne? Böyle ısmarlama olunca zor.
Acaba bana...
...geçen seferki gibi dokunur musun?
Bugün...
Hayır demeyeceğim.
Sadece getirdiğini sunabileceğim.
Bu yeterli mi?
Bana ne söyleyecektin?
Şey... Sonra anlatırım.
- İkinizi yalnız bırakayım mı? - Hayır Takao. Sen kal.
Ne?
Doğru ya. Yoko! Yukarı çık lütfen.
Evleniyorsun, değil mi?
Yoko!
- Doğru mu bu? - Gerçekten mi?
Bay Katsumata'yla mı?
Biliyordum. Bambaşka biri olmuşsun Takiko teyze.
Işıldıyorsun.
Gelin olmaya hazırlanan biri mahzun görünmez, değil mi?
Yukarı çık.
- Hemen. - Yukarı.
Hep önemli anlarda yukarı gönderiyorsunuz.
Niye yukarıya kat çıktık sanıyorsun? Yürü git.
Zamane çocukları korkutucu.
Evet, vücutları ve sezgileri yetişkinleri geçiyor.
İşiniz zor valla.
Dalgınlıktan göremediğim şeyleri o hemen fark ediyor.
Hep tetikte olmam gerekiyor.
"Yanağımdaki kızarıklık her şeyi açık ediyor" dizesi gibi.
Geç bile kaldın.
O haklı. Ailenin en güzel yüzlüsü sensin Takiko.
Bir beş yıl erken davransaydın...
- Ne olurdu? - Şey.
Daha iyi birini mi bulurdum?
- Hayır! Bu kadar geç evlenmezdin. - Hoş geldin!
Haklı. Ben de çok endişeleniyordum.
- Bir haber verseydin. - Sorun değil.
Söylediğin hiçbir şey beni gücendirmiyor Makiko.
Teyzen geldi. Merhaba de.
Merhaba.
- Papağan mısın? - Asileşti.
Yine uzamışsın!
Çok normal. Günde dört öğün yiyor.
Düğün ne zaman?
- Düğüne gerek var mı ki? - Tabii ki var!
Bazı şeyler mecburen yapılır.
- İkimiz de düğün sevmiyoruz. - Sevme sevmeme meselesi değil.
Çocuklarınız büyüyünce pişman olursunuz.
Anne babalarının düğün fotoğraflarını hep görmek isterler.
Asıl sorun kimleri davet edeceğin.
- Anne baba, kardeşler ve... - Kardeşler mi?
Davet etmek istemediğim
bir kişi var.
Kimmiş o?
Sakiko.
Sen de mi asileştin?
Ne dediğini bilmiyorum ama siz kardeşsiniz.
Çok parası olduğu için böbürlenmesi gerekmiyor ama.
Öyle hava atıyor ki...
- Art niyeti yok. - Öç alıyor.
Çocukken notlarıyla dalga geçmemin öcünü alıyor.
Bırak alsın.
Ben takmıyorum. Bana istediğini söyleyebilir.
Ama Bay Katsumata'ya üzülüyorum.
Tam da erkekliğini göstermeye başlamıştı.
- Ne? - Ne?
Başarmayı kafaya koymuşken cesaretini kırmak istemiyorum.
O da böyle mi düşünüyor?
- Hayır. - Sadece senin fikrin mi?
Aranızda husumet çıkar.
Ben de onu diyecektim.
Ablanın düğününe davet edilmemek...
- Sakiko ile Bay Jinnai bunu asla unutmaz. - Hiç anlamıyorsun.
- Ne? - Buna asıl içerleyen Bay Katsumata olur.
Eşim benim için bu kadar endişelenseydi ben de içerlerdim doğrusu.
Takiko, haddini aşmışsın!
Kardeşine böyle bir şey söyleyemezsin.
Bütün kardeşler gelmeli.
İster Rockefeller'lar gibi zengin olsunlar ister katil, fark etmez.
Ben de insanım. Benim de kırgınlıklarım var.
Ben de lanet ediyorum.
Ama ikisi ayrı şeyler.
Eğer seni üzecek bir şey yaparsa...
Heyecanlı bir tip olduğum için fark edeceğimi sanmam.
Selam.
Bunu saklıyordum.
Vay canına!
Takiko, şu kiriko bardakları var ya? Bir koşu getirsene.
Nereye koymuştuk?
Hadi bakalım.
Burada mı? Hayır. Nerede?
Belki şuradalardır.
İşte buldum.
Nasıl?
- Muhteşem. - Evet. Çok aromatik.
- Ben de katılabilir miyim? - Tabii.
O zaman tebrik ederim.
Çok teşekkürler. Hepsi sayenizde efendim.
Ne?
Şey... Onu kastetmedim.
Doğru ama. Sanırım ikinizi bir araya ben getirdim.
Tekrar tebrikler.
- Çok sağ olun. - Sağ ol.
Şerefe.
- İyi misin? - Bu şey...
- Güzelmiş... - Güçlü mü?
Sonradan vuruyor.
- Leziz. - Haklısın.
Sek içersen fena çarpar.
KATSUMATA VE TAKEZAWA AİLELERİ İÇİN BEKLEME SALONU
Çok şıksınız Bay Katsumata.
- Biraz bol gelmiş gerçi. - Tsunako!
Çok yakışmış.
Kiralık olduğu anlaşılır mı?
Zaten bir kez giyiyorsun. Satın alsan bile kiralık sayılır.
Haklı. Başını dik tut.
- Ben kambur duranları severim. - Sus! Kafası karışacak.
- Ay, Jinnai geldi! - Hide! Buraya bak!
Herkese teşekkürler.
Hop! Yavaş!
Selam! Damatla gelini tebrik ederim.
- Sağ olun millet. - Bu tarafa bakın!
Fotoğraf mı? Peki.
- Gel bakalım! - Vay be!
Gülümseyin.
Ne yapıyorsun?
Gelini gölgede bırakmamak için mütevazı giyinmeni söylemiştim.
- Sizin gününüz değil. - Biliyoruz.
O zaman niye öyle giyindi?
Ona koyu bir takım elbise çıkarmıştım.
Tam evden çıkarken siyah giyemeyeceğini söyledi.
- Düğün daha parlak olmalıymış. - Ama parlayan o!
Geçit töreninde değiliz.
Onunla konuşacağım.
Affedersiniz.
Bu özel bir etkinlik. Gitmenizi rica edebilir miyiz?
Tören az sonra başlayacak. Bunu sonra yaparsınız.
Hadi hanımlar. Kalsalar olmaz mı? Hayranlarıma saygı duymak zorundayım.
- Yine de... - Böylesi daha şamatalı bence.
- Ortama neşe katıyor. - Ama...
- Tebrikler. - Teşekkür ederim.
Ortamı biraz daha parlaklaştıramaz mıyız?
Ne?
İnsan bir kez evleniyor. Işıklandırma çok loş.
Göz kamaştırıcı olmalı.
- Nasıl ya... - İyi misin?
- Smokin! - Takiko!
Dikkat edin! Yerler kaygan!
İyi misiniz?
- Hop! - Dikkat!
Gidin!
İkiniz de gidin.
Siz gitmezseniz biz gideriz.
Bir dakika, Takiko.
- Gidelim. - Durun bakalım.
10 yıl sonra bunu gülerek hatırlayacağız. Tamam mı?
Bay Katsumata, kıyafetleri değişelim. Bence o sana olmamış.
- Ama ya siz? - Vestiyerden ödünç alırım.
Bay Katsumata, Bayan Takezawa. Sizleri bekliyoruz.
- Geliyoruz! - Bir saniye lütfen.
Çabuk. Hadi.
Hadi.
Sen de Takiko.
- Kayma. - Dikkatli bas.
- Pek iyi değilsin sanırım. - İyiyim.
- Ne oldu peki? - Biri beni ittirdi.
- Hide. - Hemen geliyorum.
Getir bakalım.
İyi günde ve kötü günde,
zenginlikte ve fakirlikte, hastalıkta ve sağlıkta,
ömür boyu ona sadık kalacağınıza yemin eder misiniz?
Yemin ederim.
Takiko Takezawa.
Dünyaevine girmek için bugün buraya geldiniz.
Beyefendiyi nikâhlı eşiniz olarak kabul ediyor musunuz?
Bir ömür boyu,
iyi günde ve kötü günde,
zenginlikte ve fakirlikte, hastalıkta ve sağlıkta,
ona sadık kalacağınıza yemin eder misiniz?
Yemin ederim.
Alt yazı çevirmeni: Başak Çelikoğlu Arıkan