Bitsin artık.
ASURA
Telefondaki kesin çocuktu. Babamın keyfi yerindeydi.
Tomoko Tsuchiya'yla yeniden görüşüyorlar herhâlde.
Babam mutlu olacaksa ne fark eder?
Senin kadar kolay kabullenemiyorum.
Takao'yla yaşadıklarından dolayı.
Hiç de bile!
Yani o kadın aynı anda iki erkekle görüşüyor, değil mi?
Cinsiyetleri tam tersi olsaydı bu o kadar tuhaf gelmezdi.
Evet ama böyle yapanlar var mı yani?
Korkunç bir şeymiş gibi söylüyorsun ama öyle değil.
Bir fincan çay içmeye uğrayabilirler
veya açamadığın kavanozları açabilirler.
Kavanoz mu açarlar?
Eskiden oğluma açtırırdım.
O Sendai'ye gidince gelen ustalardan rica etmem gerekti.
Rica edince de hepsi aynı ifadeyi takınırdı.
Nasıl?
"Burada şey yok."
- Ne yok? - Erkek.
Şimdi anladım.
İnsanın morali bozuluyor.
Dul kalırsan anlarsın.
Ağzından yel alsın! Daha ev kredimizi ödemeyi bitirmedik.
Aldatan bir koca, kocasızlıktan iyidir.
Geldi.
- Takiko'ya söyleme. - Söyler miyim hiç! Şakası yoktur.
Ortalığı yine velveleye verir.
Zarfı unutmuşum.
Sana defalarca sormama rağmen mi?
O yüzden almaya gittim zaten.
İhtiyaç duyduğunda kırtasiyeci bulamazsın!
Galiba öyle.
- İşte. - Yine büyük getirmişsin.
İçine bir milyon yen sığar.
Kardeşleri olduğumuz için sade bir zarf kullanmalıyız.
- Haklı. - Ablasınız tabii. Öyle emir vermek kolay.
- Çay içer misin? - Hayır.
Öyle mi?
Şöyle.
- Şuraya koy. - Tamam.
Böyle iyi.
- Sıra parada. - Evet. Para.
- Para da para... - 10.000 yen yeterli mi?
- Bence iyi. - Gerçekten yeterli mi?
- En büyük sensin, sen ver. - Öyle mi? Tamam.
Bir saniye. İsimlerimiz.
Ne fark eder? "Üçümüzden" deyiveririm.
Geçen sefer de üçümüzdendi. Ama Sakiko bir tek sana teşekkür etmişti.
"Üçümüzden" demiştim ona!
Fısıldamış olabilir misin?
İsimlerimizi yazalım. Kalem lütfen.
- Boş ver. - Bende var.
Hayır, düzgün yapalım.
Amma hızlısın.
- Hazır mı duruyordu? - Tabii ki.
Hep çok hazırlıklısın.
Neyse, iyi ki birlikteyiz. Oraya yalnız gitmek zor.
Daha aşağıya.
- Ne? - Kurdeleye yer bırak.
- Sen ne... - Üstüne gelir sonra.
Artık çok geç.
- Yazdım bile. - Neyse.
Benim suçum mu yani?
- Lüks içinde yaşamak istedin. - Ne zaman lüksü sevdim ki?
Kürk mantoların ve elmas yüzüklerinle...
Bunları bana o hediye etti.
- Sen... - Ondan hiçbir şey istemedim.
- Hediye almak onu motive ediyormuş. - Ölüler konuşamaz.
İstediğini söylersin tabii.
Anne, ne dedin sen?
Ha? Bunu nasıl söylersin?
Bu adam hâlâ hayatta!
Sen annesisin, nazar değdirecek şeyler söyleme.
En çok senin lüks bir hayata sahip olmanı istiyordu.
Bana çektiğin zorluklardan bahsederdi.
Babasının erken ölümüyle çocukları güçlükle yetiştirmenden.
Hiç kaplıcaya gitmediğini, restoranda yemediğini söylerdi.
Kazandığı parayla sana daha iyi bir hayat vermek istiyordu.
Onun dayak yiyerek kazandığı parayla lüks içinde yaşayamam ben!
Bu doğru değil.
Bütün Budist arkadaşlarına hava atıyorsun.
- Senin kadar değil! - Ne zaman hava atmışım?
Ablalarına atıp duruyorsun ya!
Onu mutlu etmek içindi!
Onu hep küçümsüyorlardı.
"Bakın neler başardım" deme fırsatı vermese miydim?
O zaman bıraksaydı böyle olmazdı.
"O zaman" derken?
Ne zamanmış o?
Sağlıklı olmadığını biliyordun.
Önceden biliyordun, değil mi?
Biliyordun, yine de ona engel olmadın.
Korkutucu bir kadınsın. Gerçekten.
Keşke Hide senin gibi biriyle tanışmasaydı.
Kim o?
Hoş geldiniz! Hepiniz buradasınız.
Üçümüz geldik, altın kızlar.
- Merhaba. - Vakit ayırdığınız için teşekkürler.
Anne, sıcak su getirir misin?
Ne?
- Hiç zahmet etmeyin. - Ablalarımla çay içemez miyim?
- Lütfen. - Tamam.
- Kusura bakmayın. - Asıl siz kusura bakmayın.
Geçmiş olsun. Üçümüzden.
Kare bir hediye, ha?
- Çok teşekkürler. - Ne demek.
Ben yuvarlak hediye getirdim. Bozuğa ihtiyacın olur diye.
Arkamızdan iş çevirmiş.
Bu yüzden senden korkulur Makiko.
İlla iyi kız sen olacaksın.
- Neler diyorsunuz? - İşime yarayacak.
Hastanede hep bozuk lazım olur.
- İyi görünüyorsun. - Süperim. Hatta daha iyi olamazdım.
Hide, ablalarım seni görmeye gelmiş!
- Duyabiliyor mu? - Seslere tepki verebilirmiş.
Otursanıza. Rahatınıza bakın.
İşte!
Sağ ol.
İnsanlar gerçekten tuhaf yaratıklar.
Birinin iyileşip iyileşmeyeceğini en iyi doktorlar bile garanti edemiyor.
Uzun süre böyle kalabilirmiş...
Bugünün gazetesi mi bu? Neyse.
Ama bir gün uyanıp uyanmayacağını kimse bilemiyor.
İnanılmaz, değil mi?
Şu hâlde bile sakalı çıkıyor ve tırnakları eskisinden de hızlı uzuyor.
Sonuçta yiyip içtikleri başka nereye yarayacak...
Tsunako!
Tırnakları pis değil.
- Ben, şey... - Onu her gün temizliyorum.
- Ölü tırnağı değil o. - Dur.
Yaşayan birinin tırnağı.
- Niyetim şey değil... - Takiko hep hijyen manyağıydı zaten.
Küçükken de tırnak veya saç görünce çığlık atardı.
Evet, kesinlikle öyle.
Yengeç kıskaçları var ya?
- Yengeç kıskacı mı? - Evet. İçleri boş olanlar değil ama.
İçleri tıka basa etle dolu olanlar.
Şu anda öyle hissediyorum.
Karı koca olduğumuzu en çok şu anda hissediyorum galiba.
Sonuçta hiçbir yere gittiği yok.
Hep yanımda.
Tıka basa et dolu bir yengeç kıskacı demek.
Siz de et dolu musunuz?
Bendeniz et doluyum!
Sayenizde ben de.
- Ya sen Takiko? - Tıka basa dolu tabii ki de! Yeni evli o.
O uzun bacaklarıyla 5.000 yenlik bir kral yengeci.
- Onlar donuk olmuyor mu? - Kaynatınca fark etmiyor.
Eğer üzgünsen anne,
seni güldürürüm.
Eğer acı çekiyorsan, acını dindiririm.
Canını sıkan olursa, onu kovarım.
Tamam mı?
Teşekkür ederim.
Acaba bir gün
senin de anne olduğunu görecek kadar yaşayabilecek miyim?
Sakiko.
Bayan Jinnai!
Bir saniye.
Her şey için teşekkürler.
Hastane masraflarını henüz ödemediniz sanırım.
Kusura bakmayın. Parayı yarın...
Bir tane paylaşımlı odamız müsait olabilir.
- Paylaşımlı mı? - Özel odalar pahalı oluyor.
Paylaşımlı oda uzun vadede daha ekonomik olabilir.
Hem havanız değişir.
Evet.
ÖRGÜ KAFE
Çekme onu.
- İşte. Güldün. - Gülmedim.
Evet, güldün.
- Gördün mü? - Hop! Dikkat et.
Bu güzelmiş.
O ne? Çizim mi?
Göstersene.
"Benim..."
"Benim babam."
Baban bu resme kızmaz mı?
Yeni baban yani.
Ne oldu?
- Benim yeni babam yok. - Ha? Ne dedin?
Benim yeni babam yok.
Annem senden saklamamı istedi.
DÜNYA TÜY SIKLET ŞAMPİYONLUĞU ELEME MAÇI
KAPANIŞ BİLDİRİMİ
- Bugün iyiydi. - Hava buz gibi.
Cidden ya!
Hey, açık kalmış.
Hanımefendi, ağzı açık.
Ne?
Şey, pardon.
Yok, kastettiğim şeydi...
Olamaz. Çok utandım.
Cidden utandım.
İyi misiniz?
Şey, iyi misiniz?
İyi akşamlar.
Anlatırsan rahatlarsın.
- Öğrencilerime hep bunu söylerim. - Öğrenciler mi?
- Öğretmensin o zaman? - Evet.
- Ortaokul mu? - Hayır.
Lise mi?
Üniversite mi?
İlkokul mu?
"Evvel zaman içinde,
Gengoro adında bir adam varmış.
"Gengoro'nun çok gizemli bir davulu varmış."
Davulun bir tarafına vurursan
ve "Burnum büyüsün" dersen burnun gerçekten de büyürmüş.
Ancak bu davul
sadece başkalarını mutlu etmek için kullanılabilirmiş."
Gengoro'nun nasıl bir davulu varmış?
Çok gizemli bir davul.
Bu davulun nesi gizemliymiş?
Ona vururken "Burnum büyüsün" dersen gerçekten burnun büyürmüş.
Evet. Doğru.
Konuşursam rahatlar mıyım sahi?
Evet.
İki porsiyon da paket yapar mısın?
Hemen yapıyorum.
Eşiniz yılan balığı ve yumurta seviyor, değil mi?
Evet.
- Biraz torpilli koyuyorum. - Sağ ol.
Uzun süredir bu kadar güldüğünü görmemiştim.
Baban da babasız büyümüştü, değil mi?
O çocukta kendini görüyordur.
Görüyorsa ne olmuş yani?
Onu affetmem mi gerekiyor? Düzgün tut.
Hayır, demek istediğim o değil.
- Hep onun tarafını tutuyorsun. - Yani...
- Sana bir zararı yok ki. - Evet, yok ama...
O zaman neye kızıyorsun?
O gülüşe. Niye evde öyle gülmüyor?
Anneme hiç öyle gülümsedi mi? Katiyen hayır.
Erkekler hep böyle mi?
Yok. Ben öyle değilim. Sana hep kocaman gülümsüyorum.
En büyük gülümsemem. Olmadı mı?
Baban mı geldi?
Evet!
Uzun süredir konveyör zinciri suşilerden yiyorum.
- Onlar çabuk kuruyor. - Kesinlikle.
O yüzden ton balığını birkaç farklı açıdan kontrol edip
almadan önce tazeliğine bakıyorum.
Tamam, yiyelim hadi.
- Siz yemiyor musunuz? - Ben yedim zaten.
- O zaman yemek için teşekkürler. - Rica ederim.
- Şu yakındaki suşiciden değil sanırım. - Hayır.
"Ogizushi."
- Ne alsam? - Hiroo'daki mi?
- Beyazlardan başlayayım. - Evet.
Annemin sevdiği yer değil mi? Biriyle mi yedin?
Güzelmiş.
Kedi köpekle yemedik herhâlde.
Dil balığı mı bu?
- Dikkat, yine boğulacak. - Yok...
- Şey, fırlatıp atacaksın sandım. - Niye fırlatayım ki?
- Baba! - Ne?
- Seni affettiğimi sanma. - Takiko.
İstediğin kişiyle suşi yiyebilirsin
ama annemin tasvip etmeyeceği şeyler yapma.
Evet. Biliyorum.
- Ayıp olmasın. Bizi evinde ağırlıyorsun. - Taki.
Ama hoşuma gitmeyeni söylerim.
Tabii.
- Marine mi bu? - Orta yağlı ton balığı.
Öyle mi?
- Soya sosuna buladın galiba. - Olabilir.
Demeti 148 yen.
Babam gecikti. Acaba şu anda ne yapıyor?
Sonra ampuller...
Babamın toplantıları bu kadar geç saate kalır mıydı?
Dikkatimi dağıtma, olur mu? Hesabım şaştı.
İki adet 60 vatlık ampul...
Babam da çok gecikti.
190 yen.
Babanın "B"si "beklemek" anlamına geliyor.
Annenin "A"sı ise "alakasız" anlamında.
Yoko'nun "Y"si de "yorma kafanı" demek oluyor.
Heceyi tutturamadın.
Haiku türü şeyleri pek beceremem.
Aylık doğal gaz faturası...
Şöyle bir makineden içeri bakıp
başkalarının ne yaptığını görmek süper olmaz mıydı?
Ne?
Mesela...
Babam şu anda ne yapıyor?
Ya toplantıdadır ya da bir barda içiyordur.
Hayır, yanlışın var. Biriyle birlikte.
Erkeğe benzemiyor.
- Sanırım tanıdığım biri. - Kes şunu.
- Neden? - "Neden" mi? Öyle söylüyorum diye.
Hayal kurmak yasak mı?
Ay'a insan bile gönderdik, niye böyle bir makine icat edemiyoruz?
Çok salaksın.
Nedenmiş?
Sen onları görüyorsan, onlar da seni görür.
Doğru.
Birinin seni banyoda dikizlemesini ister miydin?
- Hayır. - Gördün mü?
Sanırım abin senden daha zeki.
- Galiba öyle. - Ama notları berbat.
Hey, o benim!
- Hayır! Git başımdan! - Dur!
- Kendine başka al! - Kalmadı ki.
- Yaklaşma! - Olmaz.
- Of, lezizmiş. - Senden nefret ediyorum.
Tamam. Senin olsun. Ne kadar iyi bir abiyim.
Sağ ol. Çok lezizmiş.
- Bir kaşık ver. - Hayatta olmaz.
"Ve sonra, çok aşağılarda
masmavi bir göl görmüş.
Gengoro bir çığlık atmış
ve gözleri kararmış.
Sonra yuvarlanmış...
...ve tepetaklak biçimde...
...cennet köprüsünden aşağı düşmüş."
Affedersiniz!
Affedersiniz.
- Bay Takezawa burada mı? - Bay Takezawa mı?
Bay Takezawa, ziyaretçiniz var!
Ne haber?
Ochanomizu'ya kadar onca yol geldik, biraz çıkabilir misin?
Seninle Sakiko'ya gitmek istiyoruz.
Ben onu ziyaret etmiştim.
Kız kötü durumda. Ona biraz moral vermen lazım.
Seni görünce neşelenir.
- Yoksa meşgul müsün? - Hayır, önemli bir şey yok.
Çıktığımı fark etmezler bile.
- Gidelim mi o zaman? - Olur.
HE-NO-HE-NO-MO-HE-JI
Yazıdan surat mı çizmişler?
- Ay! Ödümü kopardınız! - Asıl biz korktuk.
Bu da ne böyle?
İyi şans büyüsü.
- Büyü mü? - Evet.
Hemşireler öğretti. Bakın.
Yüzlerdeki ifade değişirse ayakları hareket ediyor demekmiş.
- Vay be. - Gülmesini umuyorum.
Teşekkürler.
Sen de moralini yüksek tut baba.
Ne?
Şu noktaya gelmiş bir erkeğin hayatı bitmiştir.
Ablalarımın söylediklerine aldırma sen.
O da ne demek?
Evet? Tamam!
Ne saçmalıyorum ben?
Alo? Satomi'lerin evi.
Affedersiniz, Tsunako Mitamura'nın komşusuyum.
- Kardeşi misiniz? - Evet, kardeşiyim.
Ablanız bir aşk intiharına kalkıştı.
- Gaz soludu! - İntihar mı?
Sık sık görüştüğü şu adamla.
Çok korkunç. Tuhaf bir koku aldığımı biliyordum ama...
- Dönüyoruz. - Neler oluyor?
- Ne? İntihar mı? - İyiler mi acaba?
Pardon. Tsunako Mitamura'nın kardeşiyim.
- Acaba... - Şurada.
Peki. Teşekkürler.
Abla.
Sakın intihar sanıp saçmalamaya kalkma.
Gaz hortumu yerinden çıkmış.
Anladım.
Kazaydı yani.
Komik, değil mi? İstediğin kadar gül.
Ona gülmüyorum.
HE-NO-HE-NO-MO-HE-JI
Ayaklarına.
- Ne? - Tabanlarına.
Ayak tabanlarına.
Ha, ona mı?
Sakiko'nun büyüsünü görünce ben de denemek istedim.
Ruhun genç kız gibi.
Hastaneye düşmeyi beklemiyordum.
Sağlık görevlileri de şaşırmıştır. Ayaklarında surat olan bir hasta.
Ona ne oldu?
Hoş geldin.
Galiba grip oldum.
- Grip mi? - Başım zonkluyor ve üşüyorum.
- Ateşin olabilir mi? - Boşuna çıkarma.
Ölçmekle ateş düşmez.
- O zaman ilaç al. - Uyursam geçer.
Dikkat et!
Ne var?
Bir dahaki sefere iki yüzü de aynı görünen bir çorap giy.
- Ne? - Çorapların.
Nerede çıkardın bilmiyorum ama şu tekini ters giymişsin.
Bırak öyle kalsın!
Hey! Ne yapıyorsun...
HE-NO-HE-NO-MO-HE-JI
- Bu ne büyüsü böyle? - Mühim değil.
- Ne için büyüden medet umuyorsun? - Dur, öyle değil...
Büyü filan değil bu.
Sarhoşken sızıvermişim
ve kızın biri şaka olsun diye çizmiş.
Ginza'daki barlarda sadece gençler içiyor sanıyordum.
- Ne? - Günümüz gençleri böyle şeyler çizmez.
Artık her kim çizdiyse
yaşı büyük olmalı.
O grip ilacını alacağım.
- Tüylerin mi ürperdi yoksa? - Evet. Biraz.
Üşüyorum. Başım da ağrıyor.
Biraz uyuyayım bari.
Bunu ancak uyku geçirir.
- Hastaneye mi? - Evet.
- İkimiz de mi? - Hiç gitmeyen bir tek ben kaldım.
Evet ama olanları hatırlıyorsundur.
- Yine de... - Ayrıca...
Mesela...
Şimdi şartlar tersine döndüğünde gidersek...
Sakiko ne düşünür?
Bunların hiçbir önemi yok.
Artık ailedenim.
O benim kardeşim sayılır.
Peki.
Gidelim o zaman.
Tamam.
Teşekkürler.
Ne için?
Hiç.
- Alo? - Jinnai'lerin evi mi?
Evet, doğru. Kim arıyor?
İyi akşamlar.
İyi akşamlar. Kimsiniz?
Jinnai'nin eşisiniz galiba.
Geçen gece için teşekkür ederim.
"Geçen gece" mi?
Siz gittikten sonra yüzünüz tanıdık geldi.
Bir spor dergisine baktım ve şampiyon Hidemitsu Jinnai'yi gördüm.
- Kimsiniz? - Söyledim ya. Geçen geceki adam.
Ne yazık ki anlamadım.
- Niye aramıştınız? - Bir anlaşmaya varabileceğimizi umuyorum.
Bir milyon yen iş görür.
Hey! Toyoko?
Toyoko!
Kahretsin.
- Nereye kayboldun? - Biraz gezintiye çıktım.
Bu sabah hava serin ama güzel.
Keçeli kalem mi?
HE-NO-HE-NO-MO-HE-JI
Şükürler olsun ki iyisin.
Şu anda cenazede olabilirdik.
Levazımatçıyla sunak boyutunu konuşuyor olurduk.
Bence birlikte yaşamalıyız.
Birlikte mi?
Evlenince bir daire tutmayı düşünüyordum.
Bizimle oturursun.
Unutmuşum. Bir hediye gelmişti ama...
En sevdiğinden Makiko.
Merak etme. Gaz kokmuyorlar.
Neler olacağını kimse bilemez.
Madem Masaki bir teklifte bulunuyor, ailevi görevini yerine getirsin bence.
Düşüncenizi takdir ediyorum ama on yıl sonra belki.
- On yıl mı? - On yıl mı?
İhtiyar muamelesi görmeye hazır değilim.
Şimdilik yalnız yaşamayı yeğlerim.
Geçinecek kadar kazanıyorum sonuçta.
Bu yanlış mı?
Yanlış değil ama...
- Yine de... - Set üstü ocak!
Elektrikli ocak alırım. Olur mu?
Değil mi?
Yemek için sağ olun.
Amanın. Çok lezzetliymiş bunlar.
Yesene.
- Otobüs gecikti. - Evet, üç dakika geçmiş hatta.
Bugün için sağ ol.
Neyse ki daha kötüsü olmadı.
Yine de Takao'yu getirmene hiç gerek yoktu. Utandım.
Kendi gelmek istedi! Yönetmeyi seviyor.
Ayrıca sana deli oluyor.
- Ne? Öyle mi? - Gayet iyi biliyorsun.
Zaten hiç onun tipi olmadım.
Ben senin suratını beğeniyorum.
Pohpoh da olsa sevindim.
Dün gece hastanede uyandığımda ilk gördüğüm surat seninkiydi...
Hayal kırıklığına uğramışsındır. Bay Kavanoz Açıcı'yı yeğlerdin tabii.
Yanılıyorsun.
İçime su serpilmişti. İyi ki sendin.
- Emin misin? - Evet.
- Abla... - Ne?
Acaba cidden şey mi denedin...
Otobüs gelmeyecek.
- İstasyona yürüsek mi? - Hayır, dert değil.
Bu şeyleri sorun etmiyorum.
Bir bakıma beklemeyi seviyorum.
- Hoş geldiniz. - Anne?
- Hadi eve gidelim. - Babam nerede?
Baban artık gelemeyecek.
ASHITA NO JOE
Ben geldim.
Hoş geldin.
- Bir şey mi oldu? - Telefon geldi.
Kimden?
Eve döner dönmez geri aramanı söylediler.
"Yaguchi Kitabevi" mi?
- Nedenini söylemediler mi? - Hayır.
Çok özür dilerim!
Borcunu ödemek telafi etmez belki ama bir yolu varsa...
Bunu fazla büyütmeye niyetim yok.
Yemin ederim ki daha önce başkasının malına el sürmemişti.
Meslek icabı
fevri davranan biriyle deneyimli bir suçluyu ayırt edebiliyorum.
Buna bir daha izin vermeyeceğim!
- Boyun iyice uzadı. - Evet.
Yakında seni geçeceğim anne. Kesin fark etmemişsindir.
Kusura bakma. Babanla o kadar meşguldüm ki...
Ne oldu peki? Niye böyle bir şey yaptın?
- Bilmiyor musun? - Ne?
Anlatırsam sen de anlatacaksın.
Ne?
Birine danış!
Neyi danışayım? Kime?
Bana! Her şeyi danış işte.
Bu işler öyle yürümüyor.
Her şeyi içine atamazsın!
Aklından geçenleri hiç anlayamıyorum.
- Böyle mi bakmak gerekiyordu? - Evet.
Ninem gibi olursan geri dönüşü yok.
Haklısın.
Anlatmazsan bilemem ki.
Anlıyorum.
- Bir daha böyle bir şey yapma, olur mu? - Tamam.
Biz geldik.
- Kim geldi? Misafir mi? - Evet. O kadın.
Pardon, bölüyorum.
- Kim? - Tenisçi kadın.
Kahve mi, siyah çay mı içersin?
Yok, yeşil çay alayım.
Mart ayında evleniyorum.
- Evleniyor musun? - Evet.
- Kiminle? - Tanımazsınız.
Kocam biliyor mu?
Ona daha söylemedim.
Demek öyle.
İkinizin sağdıcımız olmanızı istiyorum.
Sağdıç mı?
Benden şüphelendiğinizin farkındaydım.
Doğrudan size inkâr etmek tuhaf gelebilir
ama şüphe devam ederken habersiz işi bırakmak da doğru gelmedi.
Demek evleniyorsun. Doğru mu bu?
Ondan da mı şüpheleniyorsunuz?
Bu yanlış anlaşılmayı bitirmek için sağdıç olmanızı istiyorum.
Kocamın görüştüğü kadının sen olduğuna inanmıştım.
Yanılmış mıyım?
Yanılmışsınız.
Fail sen değilsen asıl fail kim o zaman?
- Polisiye dizilerdeki gibi. - Kesinlikle.
O konuyu lütfen Bay Satomi'ye sorun.
Hayatında gerçekten öyle biri var mı?
- Ben geldim. - Hoş geldin.
Gazeteyi almamışsın.
Her zamanki gibi geç kaldın.
Hey.
Bunu yerde buldum.
- Şuraya koyar mısın? - Tabii.
Bu saate kadar neredeydin? Kız arkadaşında mı?
Adı ne? Nasıl biri?
- Yapma. - Olduğunu biliyorum.
- En azından adını söyle. - Bak...
Kafam bununla o kadar meşgul ki bugün marketten bir şey çaldım.
Bir şey mi çaldın? Sen mi?
Farkında olmadan çantama meyve konservesi koymuşum.
Ananas ve şeftali.
- Hangi market? - Hibari.
Genç bir çocuk ile ellilerinde bir adam beni sorguya çekti.
Onlara kocamın bir metresi olduğunu
ve eve geç geleceği zaman canımın sıkıldığını söyledim, affettiler.
- Aldatmıyorum. - Yalancı!
Bay Katsumata'ya söyle de peşime düşsün.
Bir şeylerin peşine düşmeyi sevmem.
Demin buradaydı.
Kim? Kimi kastediyorsun?
- Sence kim? - Ben sana sordum.
- Tahmin edemeyeceğin kadar çoklar mı? - Aptal. Onu kastetmedim.
Keiko Akagi.
Öyle mi? Ne istiyormuş?
Sakiko! Hemşire burada olduğunu söyledi.
İyi misin sen?
Bir aptallık yaptım.
Şimdi ne yapacağımı bilmiyorum.
Neden gerçek hislerimi...
...bir yabancıya açıkladım ki?
Neden kolumdan tutup beni götürmesine izin verdim?
Kendimi tanıyamıyorum bile.
Bittiğindeyse çeşitli bahaneler ürettim.
O gün ziyarete geldiğinizde
çaktırmamaya çalıştım.
Ama aslında...
Aslında çökmüş durumdaydım...
...ve ağlamak istiyordum.
Size kötü görünmemeye çabaladım.
Ama ölü gibi yatışını izlemek beni sinirlendirmişti.
"Yeterince çabalıyor musun?"
"Bu hâlde olmaya razı mısın?"
Belki de ona bunları söylemek istedim.
"Bu sırada kötü şeyler yapıyorum."
Ama bunların hepsi birer bahaneydi.
Aslında,
belki de hislerim...
...ve vücudum...
...açlık çekiyordu.
Daha fazlasını söylemene gerek yok.
Ben hallederim.
Ne?
Sen yapmamalısın Sakiko.
- Lütfen bu iş burada bitsin. - Tamam. Anlıyorum.
Siz kimsiniz?
- Kusura bakmayın... - Lütfen söyleyeceklerini dinle.
Hey, bir saniye.
Ne oluyor? Bırak.
Korkacak bir şey yok.
Eskiden şampiyon boksördü ama şimdi sadece yaşayan bir ölü.
Dur.
Kız kardeşim onun ellerini okşuyor ve en neşeli sesiyle onunla konuşuyor,
tıpkı hayatta olduğu zamanki gibi.
Bir tepki vermesini umarak!
- İyice bak. - Yok, ben...
Bu suratlar gülümserse ayakları hareket etmiş demektir.
Bunu kız kardeşim söyledi.
Ölseydi daha kolay olurdu.
İlk başta ağlasa da sonraları düzelirdi.
Ama o hayatta.
Üç, beş yıl daha yaşayabilir. Dayanılmaz gelmiyor mu?
Gece vakti şehirde dolanırken...
...yakışıklı bir adam kolumdan tutsaydı ben de...
Ben de peşinden giderdim.
Birini tehdit edeceksen mutlu birini et!
Birine şantaj yapacaksan parası olan birine yap!
Ama dokunsan ağlayacak birini hedef almak...
Güçlükle ayakta duran birini hedef almak mide bulandırıcı!
Takiko!
Hey, annem tuzu hep daha yukarıdan serperdi.
- Ne? Böyle mi? - Hayır, öyle değil.
- Böyle! - Öyle de değil! Şöyle!
- Emin misin? - Şuradan.
- Sakiko, sen de yardım et. - Yok, sağ olun. Ellerimi kaşındırıyor.
Saçmalık. Peki o zaman.
- Biraz daha yosun lezzet katar. - Haklısın.
- Bir tane daha mı? - Evet.
- Peki. - Çay alın.
Teşekkürler.
- Buyur. - Üç tane daha.
Üç tane daha mı?
- Takiko. - Evet?
Biraz dinlenmelisin. Bebeğin iyiliği için.
İyiyim ben. Hareket etmek daha iyi.
Şekline bakarsak erkek bence.
Kimononun altından nasıl anladın?
- Hayır, erkek olacağı yüzünden belli. - Hurafe bunlar.
- Çay için. - Tabii.
Teşekkürler.
Bunu yaparken annene benziyorsun.
Hadi ama, kimono yüzündendir.
- İşte. Ne de olsa aile yadigârı. - Babam haklı.
- Nasıl desem? Samimi görünüyorsun... - Ev hanımı gibi.
- Sakiko! - Tsunako dedi, ben demedim!
Sen memnunsan ne fark eder ki?
- Bay Katsumata da centilmendir kesin. - Değil mi?
Sanırım öyle. Kahvaltımı ve akşam yemeğimi hazırlıyor.
Biraz bağır da kocam duysun!
Evet ama erkekler eve geldiklerinde suçluluktan dolayı kibar davranırlar.
- Doğru mu bu? - Hayır, benim için öyle değil.
Bay Katsumata farklı.
Ama size manto aldıklarında...
Ya da eve suşi getirdiklerinde...
Alo? Merhaba.
N'aber? İyi misin?
Evet.
Lahanayı ekleyeyim mi?
- Biraz daha tuz lazım. - Biraz daha mı?
Az koyarsan kolay çürür.
Şu dördünün iyi anlaşıp anlaşmadığını anlamak güç.
- Ne? Evet... - İzle Takiko.
Tam Asura gibiler.
- Ne? - Kadınlar Asura gibi.
- Asura mı? - Onlar Hint tanrılarıdır.
Görünüşte bütün erdemlerin vücut bulmuş hâli gibiler.
Ama fesatlar da.
- Bir şey mi dedin? - Bir şey mi dedin?
- Yok bir şey. - Ne?
- Bize Asura dedi. - Hiç.
- O nedir? - Tanrılar.
- Ne saçma. - Dikkat edelim.
Değil mi?
- Ne? - Bir şey mi diyeceksiniz?
- Arkamızdan konuşuyorlar. - Değil mi?
Anne!
Galiba bu yüz gülümsemiş. Bakın!
Gördünüz mü? Bakın.
Gülümsedi!
- Gülümsedi! - Hide!
Çok şükür!
Hide gülümsedi!
- Çok güzel olmuşsun. - Çok sağ olun.
Tebrikler Keiko!
Çok güzelsin Keiko!
Ve şimdi bayanlar ve baylar,
yeni evliler aşkın alevini taşıyacak
ve bütün masalardaki mumları yakacaklar.
Şu şey meselesi var ya...
Görüştüğün kadın.
Sana pek inandığımı söyleyemem.
Alt yazı çevirmeni: Başak Çelikoğlu Arıkan