EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
ik loop door de straten van de stad
jij liep altijd met me mee
en elke stap herinnert me eraan hoeveel we van elkaar hielden
o, hoe kan ik je vergeten
er is altijd iets wat me aan jou herinnert
altijd iets wat me aan jou herinnert
ik kan niet anders dan van je houden
en ik zal nooit vrij zijn
je zult altijd deel van me zijn
OPLAADTIJD
RONDLEIDINGEN VANAF 11 UUR
ROLO HAYNES' WERELDBEROEMDE BLACK MUSEUM
Rondleidingen vanaf elf uur. Het wordt vast druk vandaag.
Het is niet druk op de weg.
Wat een mooi accent. Kom je uit Australië?
Nee, uit Engeland.
Heb je zo'n rare Engelse naam? Esmeralda of...
Ik ben Nish.
Nish?
Ik zeg niks. Mijn naam slaat nergens op.
Rolo Haynes, de eigenaar.
We zijn met ons tweetjes. Weet je het zeker?
Je moet een sterke maag hebben. -Ik kan het wel aan.
Anderen niet.
Ik moet even in je rugzak kijken, als je het goed vindt.
Goed. -Je kunt niemand meer vertrouwen.
Wil je daardoorheen lopen?
Metalen voorwerpen hier.
Goed.
Leuk.
Het is een geinig maatje.
Geinig maatje, leuk.
Je kwam vast moeilijk het land in.
Immigratie doet moeilijk tegenwoordig.
Alles in orde?
We beginnen.
Ben je op vakantie? -M'n vader woont hier.
Hij is jarig. M'n moeder wil hem verrassen.
Met jou?
Gedeeltelijk.
Waar ben je geland? -Op Salt Lake.
Ben je vandaar gekomen? -Ik wilde wat van de omgeving zien.
Ik heb onderschat... -Wel een reis voor 'n vrouw alleen.
Ik wil niet ouderwets doen. -Serieus? Dat is heel ouderwets.
Het is hier warm.
De airco is vast stuk.
STORING
Sorry, 't is warm.
Die digitale systemen zijn klote. Vertrouw nooit een techneut.
Wat zijn dit voor zaken? -Criminologische voorwerpen.
Als iets slecht is, ligt het vast hier.
Kijk gerust en neem de tijd.
Als je ergens iets over wilt weten, kan ik je er alles over vertellen.
Achter alles schuilt een triest, ziek verhaal.
De publiekstrekker is daar, maar alles op z'n tijd.
Veel mensen kijken meteen achter het gordijn, en dat is het dan.
En dan krijg je weer één ster op 'Shit-advisor', en voor je het weet...
Ik heb geen haast. Maak je niet dik.
Neem je tijd dan. -Zal ik doen.
Wel technische dingetjes. -Ik kom uit de neurotechnologie.
Leuk.
Wat is dit? Het lijkt wel iets uit een kapsalon.
Het is een van m'n eerste souvenirs.
Het vertelt iets over onze hoofdattractie.
Wat is het? -Ken je Peter Dawson?
Dr. Peter Dawson.
Ik noem het meestal Dawsons Meevoelende Diagnosesteller.
Dan roepen ze: 'Dat bestaat niet'. En dan zeg ik: 'Toch wel.'
'Hoe kom je eraan?', vragen ze dan.
Oké. -Ik kom uit de medische technologie.
Ik werkte in Saint Juniper's, een soort UMC.
Het was daar goed geregeld.
Het was een oud gebouw in New York.
Research zat boven. De SEH, waar al het plebs kwam, zat beneden.
Het was de perfecte mix van zaken en zorg.
Kom, zeg. -Rot op, lul.
Mensen zonder zorgverzekering konden bij ons gratis terecht...
...als ze af en toe meededen aan experimentele behandelingen.
Ik werkte voor de mensen boven.
Was je wetenschapper? -Ik zat meer in de werving.
Ja, ik ben er. -Bed los.
Schok.
Nee. -Opnieuw. Bed los.
Schok.
Als ik het geweten had, had ik de dosis verhoogd.
Je kon het niet weten.
Kom ik ongelegen?
Rolo Haynes van de tiende verdieping. Je hebt problemen, geloof ik.
Ik denk dat ik je kan helpen.
Neurotechnologie is het allernieuwste. Hersenversterkers.
Zenuwinterfaces.
Al die geinige dingen.
Ons grote doel is de overdracht van kennis.
Een team werkt aan een proef...
...om informatie van het ene brein naar het andere te sturen.
Dit is Kenny.
Dit is Hector.
Houd je hoofd erbij.
Goed, de proef.
Ze stoppen Kenny in een doolhof.
Hij rent daar alsmaar rond tot hij blind z'n weg kan vinden.
En dan krijgt hij dit op.
Het is een zender...
...die Kenny's hersensignalen opvangt en doorstuurt naar Hector.
Hector draagt een synaptische ontvanger.
Hector is nooit in het doolhof geweest.
Hij heeft Kenny's kennis van het doolhof...
...en moet nu direct de weg weten.
Is het gelukt? -Nee.
De imbeciel bakte er niks van. -Waarom vertel je me dit dan?
De proef was mislukt. Toen gooide iemand per ongeluk koffie over Kenny.
De koffie was heet, dus Kenny krijste als een gek.
Maar Hector ook.
Kennis kunnen we niet overdragen...
Maar fysieke sensaties wel. -Bingo.
Dat is gestoord. Allemachtig.
En het gestoordste is nog...
...dat Hector de pijn voelde zonder zelf verbrand te zijn.
Hij ervoer alles zonder lichamelijk letsel.
Hoe is hij dan overleden?
Ze hebben hem opengesneden om te kijken of hij niks had.
Dankzij Hectors offer hebben we nu een prototype.
Een ontvanger voor menselijke ervaringen.
Een zenuwimplantaat. Er is er maar een van.
Daarom ben ik hier. -Wat is het probleem met patiënten?
Erachter komen wat ze mankeren.
De helft kan niet eens aangeven wat de symptomen zijn.
Ze liggen in coma, hebben een hersenschudding, zijn stom...
...of ze zijn twee jaar en praten geen Engels.
Stel dat jij kon voelen wat de patiënt voelt...
...zonder de lichamelijke gevolgen.
Het is alsof je gedachten leest.
Wat zeg je ervan?
Ik moet het Dawson nageven: hij hapte meteen toe.
Hij wilde niks liever.
Het was een ingreep van niks.
Het was onomkeerbaar, maar hij was een pionier.
Z'n patiënten stierven bij bosjes, dus was dit z'n kans om het goed te maken.
Doet het zeer als ik het aanraak? -Ik geloof van niet.
Het is best kinky. Het is de ultieme piercing.
Nu voel ik me al beter.
Tijd voor een test.
En hier komt dit haarnetje om de hoek kijken.
Zet het op een proefpersoon...
...en het geeft diens fysieke sensaties door aan Dawsons implantaat.
Nu moesten we uitzoeken of het werkte.
Deze.
Houston, we hebben een wonder.
Dawson gaat meteen met patiënten aan de slag.
Hij bouwt een geestelijke bibliotheek op van symptomen.
Als hij wist hoe dingen voelden, zou hij sneller een diagnose kunnen stellen.
Hij begint met enkelvoudige breuken op de SEH en ander klein bier.
Dan gaat hij over op grotere zaken. Zwaar letsel. Ziektes.
Terminale gevallen.
Dawson bijt op z'n tanden en doorstaat het allemaal.
Er komt een kind binnen met veel pijn.
Een blindedarmontsteking, denken de artsen. Ze halen Dawson erbij.
Die weet hoe zo'n ontsteking voelt en kan zeggen of er meer aan de hand is.
Hij ontdekte dingen waaraan niemand dacht. Blastomen et cetera.
Succes.
Die man heeft levens gered. Dat is een ding dat zeker is.
Succes. Laat me weten hoe het gaat.
Wat aardig.
En daarbij komt, sorry dat ik zo grof ben...
...dat Dawsons diagnosesteller van pas kwam in de slaapkamer.
Z'n implantaat ontving ook genotssensaties.
Als z'n vriendin het haarnetje opdeed en hij z'n implantaat aanzette...
...voelde hij niet alleen wat hij voelde, maar ook wat zij voelde.
Hij ervoer simultane mannelijke en vrouwelijke orgasmes.
Ik kan niet genoeg...
Maar?
Sorry? -Dawson heeft de tijd van z'n leven.
Er moet een 'maar' zijn. Hij heeft de tijd van z'n leven, maar...
Maar...
Aan de kant.
Kom op.
Op een dag komt senator Whitley binnen.
Hij was bij een fundraiser ineengezakt. Niemand wist wat hem mankeerde.
Tillen. -Laat mij maar.
Dawson wordt aangesloten.
Voorzichtig. -Oké.
Jezus. -Hij heeft het heel zwaar.
Pete? -Hij heeft geen idee wat het is.
Pete? -Eén minuut.
Laat hem z'n werk doen.
Hij kent de pijn niet.
Pete, z'n hart. -Even nog.
Toen was het raak.
Dawson had een black-out van vijf minuten.
De senator was vergiftigd met een zeldzaam Russisch gif.
Hij had alles doorgemaakt.
Dawson had de dood ervaren en kwam weer bij kennis.
Als de dood intreedt, gaat er een heel stel synapsen naar de haaien.
Je krijgt een tsunami van endorfine.
En daarachteraan komt een hoge, donkere golf van leegte.
We hebben hem onderzocht, en er mankeerde hem niks.
Met de schrik vrij, heette het.
De volgende dag ging hij er weer tegenaan.
Maar er was wel iets mis, hè?
Hij had alles doorstaan en leefde nog, maar z'n implantaat was naar de klote.
Ik pak even wat water.
Verdomme.
Z'n relatie met pijn was ietwat veranderd.
Dat deed zeer.
Hij zag het helemaal zitten.
Vanaf dat moment werkte hij als een bezetene.
Hij wou het verbergen, maar dankzij dat apparaatje gold:
hoe groter de pijn, hoe groter het genot.
Oké, nee. Stop.
Stop. Oké, stopwoord. Stop.
We konden het proberen, zei je. -Ja.
Je hebt me aan m'n haar getrokken en me gesmoord.
Ik zie het niet zitten.
Ik kan beter gaan.
Nee, toe.
Het spijt me.
Blijf, alsjeblieft.
Ik ga.
Het is alsof je rode pepers eet. Je went er snel aan.
De eerste keer dat je een jalapeño eet, spuug je hem uit.
Maar zet door en je wilt niet anders. Al snel is een jalapeño niet genoeg.
Je eet Spaanse pepers, rawits...
...tot je bij de Scotch bonnets uitkomt.
Met Dawsons verlangen was het net zo.
Hij hangt rond bij de SEH in afwachting van een lekker verkeersslachtoffer.
Hij wordt verteerd door z'n verlangen. 'Ik wil die kick. Ik wil die kick.'
Sarah, wil je dit opbergen?
Je hebt geen dienst. -Naar vier.
Pas op.
Drie, twee, één. Tillen.
Laat mij maar.
Na aansluiting voelt hij het meteen.
Een hartstilstand. Ze is in elkaar gezakt. -Ik wil zeker zijn.
Het is een hartaanval, maar hij zegt niks. Hij is aan het tijdrekken.
Hij wil op de pijngolf surfen tot hij het nirwana bereikt.
Uiteindelijk moeten ze Dawson van haar aftrekken.
Tante Ethel wordt gereanimeerd.
Haar hart houdt ermee op.
Hij is als een alcoholist die iemand een glas whisky ziet weggooien.
Hij wordt ziek van zo veel verspilling.
We wisten dat er bijwerkingen konden zijn.
Deactivatie zal een tijdje gaan duren.
Ik kan mensen niet van hun project halen.
We moeten scoren. Je weet hoe het is.
Maar we komen er wel.
We houden je bij patiënten weg.
Ga naar huis, neem het ervan en ga naar een miniserie kijken, of zo.
Niemand kon vermoeden wat er toen zou gebeuren.
Het is wachten op de bevestiging...
...dat de overledene weervrouw Denise Stockley is.
De politie is massaal uitgerukt, zoals u ziet.
Neem het tijdpad....
Dawson zat thuis. De muren kwamen op hem af. Ontwenningsverschijnselen.
Ze was voor het laatst gezien op vrijdagavond 15 september...
Hij had geen patiënten meer wier pijn hij kon opzuigen.
Daarom ging hij zichzelf pijn doen.
...voor haar veilige terugkeer of voor informatie over getuigen...
Een week lang zat hij in zichzelf te snijden.
Een snee hier, een jaap daar.
Hij was arts. Hij wist hoever hij kon gaan.
Maar het was nooit genoeg.
Niets was genoeg.
Als hij zichzelf bewerkte, ontbrak het telkens aan één ding:
Angst.
De amygdala, een amandelvormig klompje in je hersenen.
Als je bang bent, licht het op. Je zintuigen staan op scherp.
De angst die een patiënt voelt, als hij naar de lamp aan het plafond kijkt...
...de angst die hoort bij elke plotse pijnscheut...
...is hij ook gaan waarderen.
Die hoorde bij de pijn, zoals rode wijn bij een biefstuk past.
Je kunt jezelf pijnigen, maar niet jezelf angst aanjagen.
Daarvoor heb je een vrijwilliger nodig.
Dawson kwam bijna klaar toen ze hem vonden.
Hij genoot van een heerlijke mix van angst en pijn en de dood.
Is hij de gevangenis ingegaan? -Hij ligt in het ziekenhuis.
Een kasplantje.
Mooi.
Daar is hij nu nog steeds. Hij bevindt zich in een diepe coma.
Maar ze zeggen dat hij nog steeds die gelaatsuitdrukking heeft.
Hij is euforisch.
Hij ligt nog steeds te kicken.
Dat verzin je. -Dat van die stijve klopt niet, nee.
Geinig verhaal, hè? -Ja.
O, man.
Wil je wat water?
Dat hoeft niet. -Nee, ga je gang.
Dank je wel.
Waarom ben je daar niet gebleven? -Ik ben toen niet weggegaan.
Het onderzoek ging gewoon verder, ondanks Dawson.
TCKR heeft het aangepast.
Daaruit is de digitale bewustzijnsoverdracht ontstaan.
Cookies noemen ze dat nu.
Het uploaden van bejaarden in de cloud? -Ja, maar dit was ver daarvoor.
Toen hadden we die immersieve VR-omgeving niet.
Wat we toen hadden was biologischer, bijna lofi.
Hoe bedoel je?
Je stelt wel meer vragen dan de doorsneebezoeker.
M'n auto is aan het opladen. Ik heb even de tijd.
Wat ik je wilde laten zien...
Hieraan heb ik gewerkt.
Hij is... schattig...
Het is een van de treurigste voorwerpen. -Dat zou je niet zeggen.
Heb je ooit zo'n relatie gehad, waarbij je iemand niet uit je hoofd kunt zetten?
Ja. -Een paar jaar geleden. Jongen, meisje.
De jongen heet Jack, het meisje...
Jill. -Carrie.
Cupcakeje?
Dank je. -Graag gedaan.
Ben jij nu de sheriff?
En ik ben de gevangene. -U bent er gloeiend bij.
Arresteer me maar.
Uiteindelijk spuugt z'n leuter wat babypasta in haar snee.
Het is raak.
Voor je het weet, plopt er een jongetje uit: Parker.
Boem. Ineens vormen ze een gezinnetje...
...een wandelende reclame voor een zonnige toekomst. Wat zijn ze gelukkig.
Ik maak even een foto.
Ik wil de vijver op de achtergrond.
Zo, jochie. -Ben je er klaar voor?
Wuif eens naar mama. Zeg eens dag.
Carrie wordt aangereden door een busje. Ze belandt in Saint Juniper's.
Kom bij me terug.
Kom terug.
De jaren verstrijken. Jack komt elke week en praat tegen haar.
Hij speelt opnames van hun zoon af en babbelt erop los.
Maar ze komt niet bij.
Maar ze proberen de commbox op haar uit.
Dat is een apparaatje waarmee comateuze mensen kunnen reageren.
Ik heb kamerverfrissers. Wil je dennenlucht?
Frisse citrus misschien?
Bingo.
En ik heb een opname van Parker. Hij zingt met andere kinderen.
Wil je die horen?
twinkel, twinkel, kleine ster
ik zie jou al van heel ver
Die vrouw in 302, Carrie Lamasse...
...is toch jouw vrouw?
Rolo Haynes. Ik ben van neuro-R&D van TCKR.
Ons project zou je kunnen interesseren, gezien je situatie.
Wat is m'n situatie?
We werken aan iets wat iemand als Carrie een nieuw leven kan bieden.
Ik heb het over wonderen. -Hoe bedoel je?
TCKR werkt aan het digitaal onttrekken van een bewustzijn...
...om dat onder te brengen in een ander stel hersenen.
Wat betekent dat in godsnaam?
Zelfs op een goede dag gebruiken we maar 40% van onze hersenen.
Zestig procent wordt net zo hard gebruikt als een leeg Airbnb-huis.
En dus...
Met onze nieuwe compressietechniek...
...kunnen we een compleet bewustzijn in dat ongebruikte deel plaatsen.
Ik wil Carries bewustzijn uit die kapotte schaal halen en daar onderbrengen.
Hoe bedoel je? Als een stem in m'n hoofd?
Ze zit compleet in jouw hoofd als een lifter, een passagier.
Indirecte sensaties. Ze ziet wat jij ziet. Ze voelt wat jij voelt.
Ze kan weer leven.
'Voelt' in de zin van... -Je hebt een zoon: Parker.
Hoe weet je dat allemaal? -Als je Parker knuffelt, voelt Carrie dat.
Ze kan je zoon knuffelen via jou.
Wat moet dat gaan kosten?
Helemaal niks.
Bij het proces wordt haar lichaam geëuthanaseerd.
Haar organen komen vrij voor transplantatie.
Zo doe je iets terug.
Wat zeg je ervan? -Ik moet erover nadenken.
Carrie heeft erover nagedacht. En jij?
Start uploadprocedure.
We gaan nu downloaden.
Oké, ze is geïnstalleerd.
Ze is thuis.
Doe je ogen maar open, Jack.
Carrie?
Als je me hoort, vertel Jack dan wat je ziet.
Een appel. Ik zie een appel.
Ik kan haar horen.
Appel. 'Appel', zegt ze.
Dag, liefje.
Pak aan.
Knijp.
Carrie, voel je dat?
Ze zegt dat ze het voelt.
De sensaties zijn in orde. Neem een hap.
O, god.
Ik heb lang niks geproefd. -Proef je dat?
Ze proeft het. Tjonge.
Het is voor elkaar.
Laat hem maar komen. -Kom binnen.
Is dat Parker?
Hij is zo groot.
O, god. Jack, hou hem vast. Hou ons zoontje vast.
Geef me een grote knuffel.
Ik voel hem. Ik kan hem echt voelen.
Mama zegt dat ze van je houdt.
Echt hartverwarmend. -Ja, maar nu komt het 'maar'.
Ik wil niet filosoferen...
...maar hoelang kan geluk aanhouden?
Sla eens een keer om. Wat lees jij traag.
Ik kijk graag naar de plaatjes.
Dat is het stripgedeelte van de striproman.
Het is zo.
Ik moet even pissen.
Hier zal ik nooit aan wennen.
Lekker toch.
Was je onze handen niet?
Onze handen?
Serieus, het is echt goor.
Clayton Leigh, 38, is vandaag schuldig bevonden...
...aan de gruwelijke moord op weervrouw Denise Stockley.
Haar lijk werd een jaar geleden gevonden.
Zet uit. Dit is niet goed voor een kind. -Hij luistert niet eens.
Parker, Jezus.
Val niet tegen hem uit. -Maar tegen mij mag wel.
Schatje... -Nou?
Het is een kind.
Dit kan echt niet.
Nee, ik ben niet onredelijk.
Nee, wacht nou even. Luister naar me.
Als je iemand hebt die voortdurend meerijdt...
...is dat voor niemand in de auto leuk.
Hij heeft geen privacy, en zij kan niet handelen.
Je wordt er gek van. -Precies.
Best. Laat maar.
Praat maar door. Ik ga ansjovis eten.
Houd je je nu rustig?
Houd je je mond? Nou?
Je...
Val dood.
Shit.
Ja, het zal mij worst zijn.
Praat je nu nog?
Het duurde niet lang of hij, of liever zij, kwamen bij mij...
...alsof ik hun relatietherapeut was.
Even dimmen. Laat mij aan het woord. Mag ik ook één zin afmaken?
Jongens, ik snap het probleem. -Zij is het probleem.
Jullie zitten op elkaars lip. Rantsoeneer het contact.
Hoe? Ze is net een liedje dat ik niet uit m'n hoofd krijg.
We kunnen je privileges upgraden.
Je krijgt meer controle. -Houd je kop. Sorry, ga door.
Stel dat je de mogelijkheid had...
...om Carrie zo nu en dan in de pauzestand te zetten.
Dat maakt jullie leven gemakkelijker.
Doe maar.
Het zal wel. Doe maar.
Het ging door.
Je kunt haar pauzeren. -Deze?
Ja.
Hij zette haar al snel op pauze.
Gaan we nu naar tieten staan gluren?
Ontken het maar niet, want je krijgt een stijve.
En hij kijkt ook nog naar haar kont. Shit.
Ik keek. Nou en?
Ik ben beregeil en heb al een maand niet gerukt.
Ik hou je niet tegen.
Je kijkt vanbinnen steeds mee.
Het is alsof je rukt waar je moeder bij is.
Val dood. -Weet je wat?
Ik ben er klaar mee. Ik zet je op pauze.
Nee. Jack, waag het niet.
Ik waarschuw je.
Dat is niet leuk. Doe dat niet weer.
Zijn we thuis?
Vanwaar die pompoen? Het is nog lang geen Halloween.
Het is vandaag Halloween.
Hoelang heb ik op pauze gestaan?
Een paar weken maar.
Ik weet niet. Acht?
Oké, ik weet het. Het spijt me.
Het spijt me. Ik voel me schuldig.
Ik heb iets voor je gekocht.
Het is toch een bijzondere dag.
Val dood. Je bent een klootzak.
Moet ik dit cupcakeje eten, of niet?
Waar is Parker? Ik wil hem zien. Je hebt hem maanden van me weggehouden.
Waar is hij?
Wat ben je aan het doen?
Is dat een brandweerauto?
Zeg hem dat ik van hem houd.
Mama houdt van je. -Wat?
Zeg hem dat ik een knuffel wil. -En dan is er nog iets.
Mama wil een knuffel.
O, god.
Parker maakte het lastig.
Ze voelden zich verantwoordelijk en wilden een compromis sluiten.
Ze wilden tot overeenstemming komen.
Jack zette Carrie doordeweeks op pauze, maar niet in het weekend.
Dan gingen ze met Parker op stap. Een scheiding met bezoekrecht.
Verstop je maar.
Zo, ja.
Ik kom eraan.
Dat ging op zich wel...
...een tijd lang.
Volgens mij zijn we buren. Ik woon hier net.
Emily. -Jack. Aangenaam.
Alsjeblieft.
Wie hebben we daar? -Dit is Parker.
Mooie naam.
Ik zie je wel weer.
-Ze deed gewoon aardig.
Houd toch op. Ik weet wanneer je hormonen opspelen.
Onze ballen maken een flinke lading aan.
Ik kan nu niet. Onze zoon is erbij.
Ik probeer niemand te versieren.
Weet je wat? Het bezoek is afgelopen.
Nee. Jack, waag het niet. Jack, klootzak.
Parker, wacht.
Na verloop van tijd legde Jack het aan met de buurvrouw.
Dat beviel Carrie helemaal niet.
Ze werkt de hele week. Het gaat om één weekend. Kun je niet blij zijn voor ons?
Nee, dat kan ik gek genoeg niet. -Wat ben jij verbitterd.
Nee, waarom?
Is ze lastig?
Carrie, doe niet zo lastig.
Zeg dat ze moet ophouden.
Ik... -Vooruit.
Jezus Christus.
's Weekends werkt dus niet. -We proberen het met een uurtje.
Maar ze zit daar maar te oordelen en hatelijk te doen.
De tijdlimiet frustreert Carrie. -Carrie frustreert ons.
Heb je Carrie op pauze staan?
Je kunt haar wissen.
Bedoel je... -Voorgoed wissen.
Nee.
Dan vermoorden we haar. -Wettelijk gezien niet.
Ethisch gezien.
Ze is niet meer dan een programmarest in je hoofd.
Het is alsof je een e-mail wist.
Nee.
Nee, ik ga haar niet wissen.
Ze wil bij Parker zijn. Dat neem ik haar niet af.
Je kunt toch wel iets doen.
Vrienden...
...jullie boffen.
Het gaat om een bètatest.
Het is bedoeld voor terminale ouders. Zie het als souvenir voor de kinderen.
Hier.
Een aap?
Het is een aandenken. We kunnen haar hierin doen.
Daarin?
Er zit een ontvanger in, zoals die in je hoofd. Maar deze is een prototype.
Er zit een cameraatje in. Ze kan Parker zien.
Het lijf heeft haptische feedback. Als Parker hem knuffelt, voelt ze dat.
En ze kan communiceren, maar op een kindvriendelijke, beheerste manier.
Ik weet het niet. Ik moet erover nadenken.
Ik zeg: 'Ja.'
Zij heeft erover nagedacht. En jij?
De overdracht was zo gepiept.
Carrie had niet eens door dat het gebeurde tot ze ontwaakte.
Kom, scheur open. Scheuren maar.
Jack? -Bijna klaar.
Zo dan.
Haal hem eruit.
Zo dan.
Wat is het, Parker?
Aap.
Wat?
Is dat niet mooi?
Jack, wat is dit?
Maar weet je...
...dit is een heel bijzondere aap.
Het is een cadeau van mama. -Wat?
Als je hem knuffelt, merkt mama dat. Ze voelt het ook.
Nee, Jack. Stop me terug in je hoofd.
De aap kan ook met je praten. Ze kan je laten merken wat ze voelt.
Hoe praatte ze dan?
De communicatie was rudimentair.
Het was een prototype.
Aapje houdt van je.
Wat was dat?
Aapje wil een knuffel.
Geef aapje een knuffel.
Aapje houdt van je.
Aapje wil een knuffel.
Aapje houdt van je.
Ja, het lijkt me...
Aapje moet zich op de nieuwe werkelijkheid instellen.
Luister, kreng. We kunnen je nog steeds laten wissen.
Wil je dat?
'Aapje wil een knuffel' is 'nee'.
Aapje wil een knuffel.
Zul je braaf zijn?
Aapje houdt van je.
Het is je geraden.
Uiteindelijk kreeg Parker genoeg van z'n nieuwe knuffel.
Ach, kinderen.
Ze zijn zo ondankbaar.
Aapje wil een knuffel.
Dus dit is een misdaadmuseum.
Wat voor misdaad is er gepleegd? -De aap is de misdaad.
Een paar jaar geleden heeft de VN een verbod ingesteld...
...op de overdracht van menselijk bewustzijn in een beperkt format.
Een format is pas menselijk als er vijf emoties geuit kunnen worden.
Mensenrechten voor cookies. Toch, Carrie?
Aapje wil een knuffel.
Zit ze daar nog in? -Wissen is verboden. Dus, ja.
De ACLU deed ontzettend moeilijk.
Dankzij deze rotaap kreeg ik m'n ontslag bij TCKR.
Ik kreeg niets eens geld mee. Daarom ben ik dit hier begonnen.
Ik moest iets, en het sprak de kermisklant in me wel aan.
Aapje wil een knuffel.
De airco doet het nog steeds niet. Wat is 't warm.
Maar ik heb je al te lang laten wachten.
Ben je toe aan de hoofdattractie? Kom maar mee.
Luister, ik zeg er meteen bij dat hij niet meer de man is die hij ooit was.
Sorry. -Wil je nog wat water?
Hoeft niet.
Deze kant op.
Kom, meneertje. Je hebt bezoek.
Mag ik je voorstellen aan Clayton Leigh, de weervrouwmoordenaar?
Hij is de laatste tijd een beetje somber.
Het lijkt een zielenpiet.
Maar heb geen medelijden. Hij is voor moord veroordeeld.
Opdat wij niet vergeten: Denise Stockley.
Tragisch en mooi. Zo is het toch, Clayton?
Hij kijkt naar jou.
Pas op. Misschien ben je z'n type.
Hij lijkt zo echt.
Het is hem ook echt, of liever een zelfbewuste upload van hem.
Je vraagt je vast af hoe hij hier komt.
Na m'n ontslag wilde ik iets gaan doen met het bewustzijn van beroemdheden.
Ik wilde ze reïncarneren als hologrammen.
Zie het als een levend Madame Tussauds.
Maar bij beroemdheden zak je altijd weg in drijfzand.
Te veel gedoe met rechten en erfgenamen.
Maar met veroordeelde moordenaars...
...is het een ander verhaal.
Mr Leigh, mag ik me even voorstellen?
Ik ben Rolo Haynes. -Je zit in de technologie, hoorde ik.
Dat klopt. -Kun je het DNA onderzoeken...
...en bewijzen dat ik het niet was?
Dat kan, maar daarvoor ben ik hier niet.
Ik heb een voorstel. -Dag.
Ik heb een voorstel. Ik kan je helpen. Ik kan je gezin helpen.
Hoe heb je hem overgehaald? -Hij was zo om.
Sta je rechten af aan je digitale zelf voor het geval het ergste gebeurt.
Je nabestaanden krijgen het leeuwendeel van de winst.
Mocht het zo zijn, wat God verhoede...
...dat je op de stoel terechtkomt...
...dan weet je dat je je gezin verzorgd achterlaat.
Wat vond z'n gezin ervan? -Het liet die mensen koud.
Ze hebben hem nooit bezocht.
Ja, ik weet het.
Clay, het gaat om je ziel. -Helemaal niet.
Het is een computersimulatie, of zo.
Waarom heeft hij je toestemming dan nodig?
Als ik gratie krijg, doet het er niet toe.
En als je dat niet krijgt...
Als ik de stoel krijg, hebben jullie geld.
Dan hebben de kinderen en jij een dak boven jullie hoofd.
Niet doen.
Dit kon weleens heel goed uitpakken.
Maar hij kreeg geen gratie. -Nee, want hij had het gedaan.
Waren er geen twijfels? Je hebt die docu.
Nepnieuws, laster.
En het geknoei met het DNA dan? -Even serieus.
Er is geen twijfel mogelijk.
De dag dat hij de stoel kreeg, was een dag van rechtvaardigheid.
Clayton mocht niet klagen. Hij zou een pionier worden.
Ik kwam z'n hele bewustzijn opslorpen.
Hij werd de eerste man in de dodencel die z'n executie zou overleven.
De overdracht was een succes.
Voor ik het wist, was Clayton opnieuw geboren.
Hallo.
Gefeliciteerd.
Je bent in het hiernamaals, zal ik maar zeggen.
Je ziet er goed uit. -Ben ik een geest?
Als dat je helpt, ja.
Ik moet een paar dingen uitproberen.
Het lijkt raar, maar houd even vol.
SUBJECT KLAAR
Wat zullen we nou...
Het is mooi om hem gevangen te zien zitten.
Maar je trekt er geen mensen mee.
Zelf de hendel overhalen...
...is een attractie.
Hé. -Drie, twee, één.
Dankzij Dawson hebben we een volmaakte herschepping...
...van de angst en pijn die bij elektrocutie horen.
Elke volt wordt realistisch gesimuleerd.
De stroomstoot moest tot 15 seconden beperkt blijven...
...anders zouden z'n digitale synapsen het begeven.
Tien seconden bleek de optimale duur
Dat werd dus de limiet aan de attractie.
Oké, rust maar even uit.
Wen aan je kamer. Morgen gaan we officieel open.
In de begintijd wist ik niet hoe ik iedereen binnen moest krijgen.
Doe het alsjeblieft niet.
Doe het niet.
Ik verdiende vooral goed door de souvenirs.
Geweldig was het.
Als je hem executeerde...
...kreeg je een bewust kiekje van Clayton...
...een ware kopie van z'n geest, die constant die schitterende pijn leed.
Hij zat voor eeuwig vast in dat ene volmaakte moment van pijn.
Altijd aan.
Voor eeuwig lijdend.
En het is, zoals jij dat noemt...
...een geinig maatje.
Ga zitten als dat beter is.
Ga zitten.
Wat? M'n accent?
Ik ben niet Engels.
Sorry voor de teleurstelling.
Wie ben jij?
Je hebt sommige dingen weggelaten. Waarom?
Je bent de protesten vergeten.
De campagne van z'n vrouw kreeg steun.
Jij vindt ze moraalridders, maar het bezoek nam af.
Zelfs de actievoerders kregen er genoeg van.
Zodra duidelijk werd dat z'n naam niet zou worden gezuiverd...
...maakten ze zich sterk voor de volgende gerechtelijke dwaling.
Maar het heeft gewerkt. Dit museum staat op de zwarte lijst.
Waar bleven de bezoekers?
Geen dagjesmensen, geen toeristen, geen gezinnen. Wie bleef er nog over?
Jij alweer, bleekscheet.
Eenzaten, sadisten.
Het zieke deel van de bevolking.
Nee, wegwezen.
Maar het zijn er te weinig. Daarvan kan het licht niet branden.
Dus als er een of andere machtsgeile, racistische rijkaard langskomt...
...die je betaalt voor extra elektrocutietijd...
SUBJECT KLAAR
...ga je akkoord.
Dank je.
Hij werd nooit meer de oude.
Hij was niet dood, maar ook niet levend.
Zelfs smeerlappen elektrocuteren geen plantje.
Dat is niet leuk.
Maar iemand kwam hem opzoeken.
Ze zag hem.
Ze stond hier.
Ze zag wat je hem had aangedaan.
Hij was gebroken.
God weet of hij haar herkende.
God weet of hij mij herkent.
Pap.
Gefeliciteerd.
M'n moeder kon het niet verdragen.
Ze wilde z'n naam zuiveren, maar nu was ze kapot.
Weet je wat ze deed?
Ze pleegde zelfmoord met pillen en wodka. Jij, klootzak.
Heb je het warm?
Het is vochtig. Sorry.
Die stomme airco ook.
Je hackt hem zo.
Drink nooit iets van onbekenden.
Dat heeft m'n vader me geleerd.
Aan de kleur op je lippen te zien, ben je met dertig seconden vertrokken.
Maak je niet dik.
We zien je daar wel.
De computer zegt dat je bij kennis bent. Gefeliciteerd. Je bent een pionier.
Wat heb je gedaan?
Het blijkt dat het mogelijk is...
...om een vers bewustzijn in een virtueel bewustzijn te zetten.
M'n vader geeft je een lift.
Haal me hieruit, goor ku...
Je zult nu wel gillen en schelden, maar ik kan het niet weten.
Jij... -M'n vader kan niks zeggen.
Anders zou hij je berichten wel doorgeven.
Vuile trut. Jij, vuile trut.
Zo meteen zul je een tweede novum beleven:
De eerste dubbele genadedood.
Papa krijgt zo meteen de volle onbegrensde lading.
Dan is hij eindelijk vrij.
Maar jij...
...die zich in hem genesteld heeft, zal alles voelen. Alle pijn.
Trut. -Alles.
Val dood. -En ik krijg een souvenir.
Toe...
Altijd aan.
Voor eeuwig lijdend.
Dag, papa.
SOUVENIR KLAAR
Aapje houdt van je.
Hoe heb ik het gedaan, mama? Goed?
Geweldig. Ik ben trots op je.
Dank je.
Ondertiteld door: Ben Zuidema