Nareszcie koniec.
Kto by pomyślał, że człowiek ma tyle krwi.
Sprzątasz lepiej niż gotujesz. Kiedy wróci twój syn?
Cztery Kły!
Cóż za zaszczyt! Podać coś do jedzenia?
Był tu samuraj.
Młody. Arogancki.
Uciął cztery palce, żeby poznać nazwisko.
- Mów, co wiesz. - Zamknij się.
Próbujemy tu jeść.
Był tu dwa dni temu. Wszystko zachlapał krwią.
Nic w tym złego.
Potem odszedł. I zabrał mojego syna, inwalidę.
To wszystko!
NIEBIESKOOKI SAMURAJ
Poruszasz się cicho jak na swoje gabaryty.
Jestem zwinny z natury.
No, może nie z natury. Ojciec bił mnie, jeśli hałasowałem.
Nauczyłem się być cichy jak ninja.
Nie chcę twojego towarzystwa.
- Nie zbliżaj się. - Nie zbliżaj się, Ringo.
Mam to gdzieś.
Ale jestem przydatny. Widzisz?
Podobno skóra białych spala się w słońcu.
Niebieskie oczy naprawdę widzą w mroku? A biali piją mleko zwierząt?
Wiem, że się obawiasz, ale możesz mi zaufać.
Nie zdradzę twojego sekretu.
Nawet jeśli odgryzą mi skórę kęs po kęsie albo każą zjeść bakłażana.
Nie powiem, że jesteś dziewczyną.
Jeśli jeszcze raz cię zobaczę,
zabiję cię i zapomnę na zawsze.
- Naprzód. - Stań w kolejce!
Nikt nie przejedzie bez przepustki.
Następny.
No dalej. Pokaż przepustkę.
Następny!
Szybciej.
Co to ma być? Łapówka?
Przekupstwo? Aresztować go i wychłostać!
Nie!
Nie! Proszę!
Gdzie twoja przepustka?
Tutaj.
Przepustki dla dwojga.
Dwaj chłopcy jak zwykle podróżują razem.
Idziemy do handlarza gryki. Ma świeżą dostawę.
Najlepszą! No, chodź.
Mój uczeń. Trochę tępy.
Następny.
Jestem przydatny. Mówiłem.
Nie znajdziesz u mego boku tego, czego szukasz.
Muszę się zemścić za wszelką cenę.
Uwielbiam zemstę.
To usłana śmiercią ścieżka demona.
Nie boję się. Mogę ćwiczyć i ci pomagać.
Jestem już najlepszy w jednym. Mogę być i w drugim.
Makaron to nie wojna.
Całe moje życie to bitwa.
Jestem uczniem!
Gdzie dokonamy twojej zemsty?
Potrzebuję łodzi.
Łodzi zemsty.
Mogło być gorzej.
Możesz ogolić z przodu. Wszyscy szlachcice noszą takie fryzury.
To bardzo modne.
Dlaczego mnie nie zabił?
Bogowie wskazali ci dłuższą drogę.
Wciąż masz mnie.
- Weźmiemy ślub i… - Twój ojciec już na to nie pozwoli.
Przekonam ojca.
I wszyscy będą ze mnie kpić?
Wolę rozciąć sobie brzuch.
Bardzo czyste cięcie.
Mistrzowskie.
Nie możesz się zabić przez bójkę z jakimś potworem.
To nawet nie był pojedynek.
To była napaść. Wyzwał cię oficjalnie na pojedynek?
Nie da się haniebnie wygrać.
Więc nie przegrałeś.
Gdyby cię wyzwał, już by nie żył.
Widzę to. Rzucasz mu wyzwanie.
I przybiega na wezwanie jak pies.
Staje z tobą twarzą w twarz. Onryō. Z demonicznymi oczami.
Ale twoja odwaga odpycha go jak morska nawałnica.
Wyciągasz swój wspaniały miecz.
Akemi.
Jesteś pewna?
Rzuca się na ciebie,
ale jego miecz nie może się równać z twoim.
Uderzasz ostrzem.
Upuszczasz mu krwi.
Oczy ma jak dwie wściekłe fale podczas burzy.
Próbują cię wciągnąć, ale jesteś zbyt silny.
Znowu wbijasz w niego miecz.
I jeszcze raz.
Ostatnie cięcie.
Czujesz gorący strumień krwi.
Chwała!
Chodź. Ogolimy ci głowę.
Nie.
Masz rację.
Ten potwór nie walczył honorowo.
Mogę więc odzyskać honor.
Muszę go znaleźć.
Rzucić mu wyzwanie i go zabić.
Ale mamy się pobrać. Nie możesz wyjechać.
Może być wszędzie. To może trwać miesiącami.
Szuka Heijiego Shindo. Jest arogancki, pójdzie prosto do niego.
Potrzebna nam łódź.
Mihonoseki.
Musiał zostawić ślad.
A jeśli tym razem cię zabije?
Bum, wszędzie była krew.
I dlatego już nigdy nie zjem bakłażana.
Opowiedz mi o tej łodzi.
Nie byłem na łodzi. Może dostanę choroby morskiej.
Mam mdłości, gdy za bardzo chlupię w wannie.
Zwinny z natury.
- Nie musisz tu być. - Nie przegapię śmierci Heijiego Shindo.
Nie jego.
Białego, którego chroni. Jest na wyspie na zachodzie.
Jeśli popłynę morzem, będę tam przed zachodem i zabiję go przed wschodem.
Zemsta.
Gdzie są wszyscy?
Halo?
Gdzie są ludzie z miasta?
Nie jesteśmy tu dla zabawy. Szukamy łodzi.
Jasne, mogę cię tam zabrać.
- Dziękuję. - Czekaj.
Nie teraz. Jutro.
I nie za wcześnie.
Muszę ruszać teraz.
Podczas Hadaka Matsuri? W takim razie musisz płynąć wpław.
Nikt dziś nie pracuje! Musimy się oczyścić
i uczcić kami, inaczej będziemy mieli zły rok.
Chyba nie chcesz mieć złego roku?
Dobrze. Jutro.
Tak trzymać! Udanej zabawy!
Zostań na Shingi.
Kąpiel w lodzie oczyszcza duszę. Nie możesz tego przegapić.
A kiedy usłyszysz bębny, biegnij szybko.
Do zobaczenia rano.
Nie za wcześnie!
Wybacz. Jestem zwinny.
Często to robisz.
Musi być coś, na co masz ochotę.
Hazard? Może spróbujemy ich makaronu?
Shingi! Mówił, że nie możemy tego przegapić.
Daj stopę.
Nigdy tego nie zdejmuj.
Jeśli zdejmiesz, przestaniesz być moim uczniem.
Rozumiesz?
Pójdę poćwiczyć.
Musisz ćwiczyć? Widziałem, jak walczysz.
No tak. Ćwiczeń nigdy za wiele.
Dobrze, że przegapimy zabawę. Samuraje się nie bawią. Zabawa jest zła.
Rozbiję obóz na wschodnich klifach.
Ringo, zostań tu i baw się dobrze.
Jak długo zechcesz. Nawet na zawsze.
Nie ma nic złego w tym, że tu zamieszkasz i zachowasz życie.
Uczeń nigdy nie opuszcza swojego mistrza.
Tylko trochę zabawy. A jutro…
Twoje cięcie.
Zostawiłeś mi ślad.
Przepuśćcie go.
Do broni! Zamknąć bramę!
Posłańcy mieli rozpalić ogień, gdy samuraj zginie.
Płacisz za pracę, o której nie chcesz myśleć,
żeby o niej nie myśleć.
Po to są pieniądze.
Nie na każdym można polegać.
Znam ten problem.
Każdego roku obiecuję ci niewyobrażalne rozkosze.
I co roku dotrzymuję słowa.
Moja wyobraźnia się rozwija.
Wiosenna pielgrzymka to jedyny czas, kiedy mogę opuścić tę jebaną wyspę.
Planowałem to cały miesiąc.
Niespodzianki na każdym przystanku w drodze do Edo.
A gdy dotrzemy do Edo?
Nasza niespodzianka dla szoguna jest prawie gotowa.
Potem będziesz mógł iść, gdzie zechcesz.
Kiedy zechcesz.
Gotowe.
Po latach ćwiczeń
stałeś się mistrzem pędzla.
Nie znoszę malowania.
Drzeworytu, ceramiki,
kaligrafii i innych bezużytecznych sztuk,
które opanowałem, by zabić czas.
Nienawidzę tego, że mam czas malować.
Jeśli mam czas na malowanie, coś jest nie tak.
Szogun pozwala nam działać, póki może negować moje istnienie.
Niedługo już nie będzie mógł.
Powiesiłbym to w pokoju.
Twoje miecze są bezcenne.
Ale mają cenę.
Weź wszystko, co mam. Proszę.
Muszę mieć miecz wykuty przez ciebie.
Nie jestem szermierzem. Oprawiam książki. Fachu nauczył mnie…
mój ojciec.
Zabił go pijany ronin.
Za to, że ochlapał go jadąc wozem.
Ten ronin jest pijakiem,
ale umie walczyć. A ja nie.
Zabije mnie. Jestem pewny.
Ale z twoim mieczem, mistrzu,
mogę umierając odebrać życie i jemu.
I odejść w pokoju.
Wykujesz mu miecz?
Coś ukrywa.
To wzruszająca opowieść.
Może pomożemy mu umrzeć z honorem.
Rozpal ogień.
Ty będziesz kuć.
Twój ogień jest w tej krawędzi, Mizu.
Gotowe.
Spóźniasz się z wydechem.
O tak.
Stawaj, chłopcze.
Zdradzasz swoje zamiary stopą.
Jesteś miękki jak na chłopaka. Mieszańce zawsze są słabe.
Grube na grzbiecie, cienkie na krawędzi.
Hamon pokaże, gdzie łączy się miękka i twarda stal.
Czas na yaki-ire.
W yaki-ire metal odradza się,
a dusza wnika do miecza.
Aby miecz był czysty, wszystko musi być czyste.
Metal, kowal i ten, kto go będzie nosił.
Mizu. Masz czysty umysł?
Tak.
Mizu. Twoja dusza jest spokojna?
Tak.
Jaki ma kolor?
Letniego słońca, które właśnie dotknęło horyzontu.
Mizu.
Twoje ostrze.
Jak to się mogło stać?
Wybacz mi moją porażkę.
Do ostrza wniknął nieprzewidziany element.
Jeśli go znajdę, będę w stanie naprawić ostrze.
To moja wina. Ja jestem tym elementem.
To moja wina.
Uwierzyłem w twoją historię. To nie jest dłoń introligatora.
Ta dłoń odebrała wiele żyć.
To dłoń zabójcy.
Ty głupcze.
Odebrałem mnóstwo żyć.
Jestem Krwawy Chiaki!
I zbiłem już fortunę. A teraz zarobię tysiąc razy więcej.
Zabójca, który nosi złamane ostrze mistrza Eijiego.
Ta dusza tonie we krwi.
Takich nic nie powstrzyma.
Zawsze znajdą swoje złamane ostrze.
Można dbać tylko o własną duszę, Mizu.
Jak ty wyglądasz?
Ojciec cię wzywa.
Masz wyglądać olśniewająco.
Ubieraj się.
Jest taka, jak obiecywałeś.
Tak, wspaniała.
Dość stara, ale wiele lat przed nią.
O tak.
Bardzo płodna. Cykle dokładnie w rytmie księżyca.
A jej czystość jest oczywiście pilnie strzeżona.
Macie szczęście,
córka pana Miyabe okazała się bardzo brzydka.
Na nasze szczęście, twoja taka nie jest.
Oczywiście.
Jestem doradcą szoguna.
Klan Tokunobu nie jest najlepszym wyborem
na sojusz przez małżeństwo.
Ale jesteście blisko kilku kluczowych hanów
i macie ogromne ambicje. Tak.
Będzie dobrą nową żoną dla młodszego syna szoguna.
Niech bogowie sprzyjają mądremu i szlachetnemu doradcy.
Ślub na wiosnę byłby dobrą wróżbą.
Jego pierwsza żona nie była najlepszą partią.
Chłopak jest… gorliwy.
Jeśli pozwolisz, przekażę prezenty zaręczynowe dla…
Akemi.
Zestaw do ohaguro.
By poczerniła zęby, jak na dobrą żonę przystało.
Mistrz woli czarne perły od białych.
Ojcze! Ojcze, proszę!
Nie możesz mnie tak wydać za mąż!
Odsyłasz mnie! Z dala od ciebie. Z dala od Taigena.
Taigen. Na jego ostrzu jest teraz rdza.
Byłem głupcem, biorąc go pod uwagę. Ale teraz mam dla ciebie dobrą partię.
Więcej niż dobrą. Zesłaną przez bogów.
Nie mogę. Seki, powiedz mu.
To dla ciebie najlepsza opcja.
Nie zrobię tego. Nie.
Tym razem nie waż się dyskutować!
Nie jesteś bohaterką historii tej rodziny.
To ja stworzyłem klan Tokunobu z niczego.
Od zera do komnat szoguna.
Ja!
Głupia dziewczyna. Za głupia, żeby zrozumieć.
Daję ci szansę.
Szogun oczekuje, że mistrz Chiba wróci do Edo
z nową narzeczoną dla syna.
Wyjeżdżamy za pięć dni.
Pamiętaj o zębach.
Cicho.
Seki.
Jadę do handlarza jedwabiem.
Dostał nową dostawę. Świeżo barwioną.
Jedziesz w nocy?
Jeśli mamy wyjechać za pięć dni,
nie ma czasu do stracenia.
Uwielbiam jego jedwabie. Pojadę z tobą.
Czemu nie wstawiłeś się za mną?
Bo gdy twój ojciec podejmie decyzję, nie da się jej zmienić.
Z tobą jest tak samo.
Na przykład gdy upierasz się na złą decyzję,
jaką jest ucieczka.
Myślisz, że cię nie znam, dziecko?
Myłem ci zęby.
Nie dam się zamknąć w Edo jako żona obcego.
Mogę wszystko naprawić. Muszę tylko znaleźć Taigena.
Sama? Na otwartej drodze?
Zbóje poderżną ci gardło, zanim kogokolwiek znajdziesz.
Chyba że ojciec znajdzie cię pierwszy.
A wtedy już lepsi będą zbóje.
Jaki mam wybór?
Możesz dzielić łoże z dziedzicem szoguna.
Inne oddałyby życie za taką szansę.
Niech oddają.
Tacy mężczyźni traktują kobiety jak zwierzęta.
Podobno jest tyranem.
A który mężczyzna nie jest?
Ty.
Załaduj też mój kufer.
Wsiadaj i zamknij drzwi.
Skoro już uciekamy, zróbmy to w cieple.
Od tysiąca lat
codziennie modlimy się przy drzewie, z którego powstają shingi.
Ich włókna przepełnia oddech kami.
Kto zdobędzie ich moc w tym roku?
Moc?
Są święte.
Kapłanka wrzuca je do wody.
Ten, kto je zdobędzie, spełni swoje marzenia.
Magiczne pałeczki.
Nawet o tym nie myśl. Są moje.
W tym roku ja spełnię życzenie. Chcę nowego męża.
Makaron!
Jak tam twój makaron? Dobry jest?
Drugi w mieście.
Był najlepszy, ale rok temu Rinji złapał shingi
i jego makaron stał się magiczny.
Ale wciąż mam drugie miejsce.
To jest… Niesamowite!
Sprężystość makaronu. Równowaga smaków! I te przyprawy!
To shiso?
Skąd masz shiso o tej porze?
Dziękuję.
Ostatnio chwalą głównie Rinjiego.
Jego są jeszcze lepszy?
Nieziemskie.
Nie sądziłem, że taki smak jest możliwy.
Myślałem, że jestem najlepszy.
W porównaniu z tym mój makaron jest jak robaki.
Oślizgłe robaki w bajorze.
Nie jestem świetny w robieniu makaronu.
Może dlatego mistrz kazał mi zostać.
Skoro tak ci smakuje, pracuj u mnie. Naczynia się piętrzą.
Nauczę cię.
Mam tu zostać?
Masz lepszy pomysł?
Jutro umrze.
Bębny. Może pójdę popatrzeć na zabawę.
Nie znam was. Nic do was nie mam.
Masz teraz wrogów. Bogatych. Możesz je zdjąć.
Wiemy, co ukrywają. Wiemy, kim jesteś.
Całe Kioto mówi o bezimiennym samuraju,
który pobił całe Dojo Shindo.
Mam imię.
Nikt go nie pozna.
Tak!
Co wy robicie?
Odradzamy się. No, na co czekasz?
Dojo walczą dla chwały.
Wojownicy walczą, by zabić.
Każdego roku
przychodzimy tu naznaczeni gniewem i cierpieniem.
Niech te wody ugaszą pragnienie naszych dusz
i przyniosą nam szczęście.
Ale tylko jednemu z was spełni się życzenie.
Wypowiedzcie je teraz.
Chcę być w czymś świetny.
Mąż!
Nie!
Chyba zasługujesz na moje prawdziwe ostrze.
Ten miecz
jest kradziony.
Wciąż jesteś miękki.
Nie zasługuję na śmierć z nieczystej ręki.
Żegnaj, Krwawy Chiaki.
Należy mi się honor.
Weź go sobie.
Napisy: Paweł Awdejuk