Olej ją. Zrób to szybko.
To tylko niemowlę.
Nawet nie płacze. Jakie dziecko nie płacze?
Spójrz na nie.
Widzisz? To mieszaniec.
To nie człowiek.
Zabicie go to akt łaski. Zrób to w końcu.
Nie mogę.
Tchórz. Ja to zrobię.
Nie!
Weź je.
Weź to diabelstwo i uciekaj!
NIEBIESKOOKI SAMURAJ
Złaź z mojego pana! Co mu zrobiłeś?
To nie ja. To Kły.
Mistrzu, nie.
Nie dotykaj go.
Na górze jest świątynia.
Tam będzie bezpieczny.
Nie, Mizu! Nikt nie może cię zobaczyć.
Źli ludzie cię znajdą. Jeśli te drzwi się otworzą, zginiemy.
Nie żyje?
Który z Kłów nie żyje?
Wszyscy.
Wszystkie Cztery Kły.
Rozwiąż ten problem.
To rozkaz?
Dziesięć lat czekałem na tę chwilę.
Dziesięć lat planowania
przejęcia pełnej kontroli nad szogunatem.
Czeka na mnie.
Na łóżku, z rozchylonymi pośladkami.
A ty chcesz, żebym skupił się
na jakimś zdeformowanym mieszańcu,
który radzi sobie z mieczem.
Jeśli więc możesz, mój drogi przyjacielu,
mój zaufany i równy mi partnerze,
moja prawa ręko, moje oparcie, moje drogie serduszko,
wykaż proszę odrobinę troski o nasz cel.
I zrób to, kurwa, sam.
Przygotować ceremonię herbacianą.
Gotujesz zupę?
Lekarstwo.
Uleczy go.
Oby.
Jeśli on umrze, umrzesz i ty.
Ten jest trujący.
Śnieżna czapa. Jeden kęs…
Dwa kęsy…
Wypij to.
Widzisz?
Przydatny.
Ledwo stoisz, nie mówiąc już o pewnym trzymaniu miecza.
Nie zabiłem cię, a mogłem to zrobić.
Odłóż to i siadaj. Właśnie kończę.
To kontrakt na pojedynek.
Rewanż, który jesteś mi winny, odbędzie się legalnie i przy świadkach.
Zostaje tylko kwestia daty.
Ile dni potrzebujesz, by umrzeć w dobrej formie?
Ledwo przetrwałeś ostatnią walkę.
Nie była uczciwa. Nie jesteś na moim poziomie.
Ładna fryzura.
Byłem pijany podczas tej walki. Świętowałem zaręczyny.
- Gratulacje. - Już zerwane.
Przez ciebie straciłem pozycję i honor.
Odzyskam je, gdy wrócę z twoim trupem.
Jak długo?
Dwa dni.
Niech będą trzy.
Chciałeś mnie zabić? Trzeba było wykorzystać okazję.
Wroga zabijasz, gdy tylko masz szansę.
Nie byłoby w tym honoru.
Ty nie chcesz zemsty. Chcesz imprezy.
Gdy znajdę ludzi, których chcę zabić, nie zmarnuję ani sekundy na ceremonię.
Nie jesteś więc samurajem.
Wciąż jesteś bezpańskim psem, jedzącym moje śmieci.
Trzy dni.
Kolejny lek.
Poprzedni zbił gorączkę.
Ten przyspieszy leczenie i odbuduje siły.
Są w nim warzywa, wątroba dorsza, zioła…
Pasuje mu ten złamany miecz mistrza Heijiego.
„Ufam, że jesteś człowiekiem honoru i że mnie również za takiego uznasz.
Jedź z moim człowiekiem, Okiyamą, a zaprowadzi cię do miejsca,
gdzie będziemy mogli się spotkać i wypić herbatę.
Przyjmij ten prezent jako dowód szczerości
kogoś, kto pragnie cię poznać”.
Od Heijiego Shindo.
Hej. Czekaj. Dokąd idziesz?
- Na herbatę. - Nie będzie jej.
Wiesz to, prawda? Prowadzi cię w zasadzkę.
Hej! Potrzebuję cię żywego!
Mamy umowę, pamiętasz?
Zabić cię mogę tylko ja.
W prawo! W lewo!
Siedzę na koniu!
To nie może być nic innego jak pułapka.
Będzie tam Heiji Shindo.
Jest powiązany z człowiekiem, którego chcę zabić.
Zemsta się nie waha.
Zimno.
Tak?
Nie przywykłaś do podróży ani zimna.
Potrzebujesz zapasów, żeby się ogrzać.
Mam gorącą herbatę i pieniądze. To wystarczy każdemu.
Drogi są pełne niebezpieczeństw, dziecko.
Jeśli teraz zawrócimy, twój ojciec nigdy się nie dowie.
Wciąż możesz pojechać do Edo.
To w Edo jest prawdziwe zagrożenie. Mam plan, jak go uniknąć.
Mam cztery dni, nim ojciec ze mną wyjedzie.
Dwa na odnalezienie Taigena,
jeden na walkę z demonicznym samurajem
i jeden na sprowadzenie go jako człowieka honoru.
Pamiętam taki przypadek, gdy byłem młodym radcą.
Szalony mnich uwalniał świnie z farm.
Uważał, że ratuje je od okrutnego losu posiłku.
Świnie pobiegły do lasu, kwicząc z radości.
Większość z nich rozerwały na strzępy wilki.
Reszta zdechła z głodu.
A wieśniacy głodowali tej zimy.
Czemu faceci porównują mnie do świń?
Chcę tylko powiedzieć, że liczba ścieżek
każdego mężczyzny i kobiety jest ograniczona.
Walcz na swoim gruncie, nie przeciwko niemu.
Nie szukam tu lekcji.
Bandyci.
Jednak czeka cię lekcja.
Policz do dziesięciu i wyjdź przez okno. Potem biegnij.
Panowie, zatrzymanie nas było błędem.
To nie było warte waszego wysiłku.
Weźcie moją sakiewkę. Nie mam poza tym nic wartościowego.
Tylko kulki ryżowe i herbatę.
Coś bym zjadł.
Dawno nie zabiłem człowieka.
Ciekawe, czy jeszcze pamiętam jak.
Te ładne stópki szybko biegają.
Ale nie dość szybko.
Ciesz się, że nie jestem facetem.
Drugi but, księżniczko.
- Czy… - W porządku.
Co kiedyś mówiłeś?
Jeśli jeden bóg cię opuści, pomoże ci inny.
Przyjacielu.
Czy podwieziesz nas do Kioto?
Nie do Kioto!
Do Mihonoseki, na wybrzeżu. Muszę tam być do rana.
Zapłacę.
Obsypali Buddę białym kwieciem,
a sterta kwiatów była wysoka jak góra Sumeru.
Górę zobaczyłem dopiero, gdy uciekłem z domu w wieku 12 lat.
U nas były tylko klify i łodzie.
Rybie flaki i rybie umysły.
Pamiętasz Kohamę?
W sumie po co? Sam staram się zapomnieć.
Życie mojego ojca zależało od tego, ile ryb złowił przed wschodem słońca.
Jeśli połów był dobry, mógł się napić.
Jeśli nie, bił mnie w zamian.
Czułem zapach dorsza na jego pięściach.
Pachniał nim też na łożu śmierci.
Do Dharmy są podobno 84 000 drzwi.
Ja miałem do wyboru dwoje.
Sieć albo miecz.
Mogłem stać się moim ojcem albo wyrwać się z sieci.
I zapomnieć o Kohamie.
Pamiętam Kohamę.
Potrzebna mu ta broń jak tobie dwie dłonie do sikania.
Może przegryźć cię na pół we śnie.
Do dna.
Mistrzu.
Zrelaksuję się i poczekam na zasadzkę.
Może szczęście nam dopisze i jutro spotkamy się z Shindo na herbatę.
Tylko że nie będzie herbaty.
Będzie armia, która potnie cię na plasterki.
I nici z pojedynku.
Mogę cię zabić już teraz.
Dlaczego pozwoliłeś mi iść z tobą? Zemsta się nie waha.
Potrzebujesz mnie, bo jesteś słaby.
Wciąż ten sam wygłodzony bachor z ulicy.
Pokonam cię każdą bronią, jaką wybierzesz.
Włócznią.
Kamieniem.
Mistrzu, twoje szwy.
Źli ludzie cię znajdą.
Jeśli te drzwi się otworzą, zginiemy.
Dzieci z wioski opowiadały o tobie straszne historie.
Chata na końcu lasu,
gdzie mieszkał mały potwór i jego matka, dziwka.
Zakładaliśmy się o to, kto dotknie drzwi.
Aż pewnego dnia już ich nie było.
Pozwoliłaś im się zobaczyć? Przyjdą tu. Zawsze przychodzą.
Potem byłeś psem na naszych ulicach,
żrącym resztki z rynsztoka.
Mizu!
Twoja kolej.
Pójdę po igłę i nić.
O rany!
Wybrałeś sobie beznadziejnego mistrza,
ale dobrze się nim opiekujesz.
Wiesz co? Gdy go zabiję, możesz pracować u mnie.
Nie będziesz moim uczniem.
Bo spójrz na siebie. Półręki półgłówek.
Ale znajdę ci coś do roboty w kuchni.
Nie mogę dla ciebie pracować.
Zawsze marzyłem o wielkości.
Modliłem się o to, oddając jako saisen wszystkie pieniądze.
Myślisz, że będziesz wielki?
Powiadają, że przez świat prowadzą cztery ścieżki.
Ścieżka rolnika, rzemieślnika, kupca i wojownika.
Każda z nich może prowadzić do wielkości.
Było mi wszystko jedno, która. Byle była moja.
Myślałem, że będę wielki choć w gotowaniu makaronu.
Ale teraz widzę, jak wygląda wielkość.
Wiem już, że nie mogę dotknąć wielkości tak jak nie mogę połknąć słońca,
Ale mogę pomóc.
Mogę pomóc wielkości.
Co? Ja też jestem wielki!
O nie. Nie, dziękuję. Nie wejdziemy w tę pułapkę.
Jest tam Heiji Shindo?
No to idę.
Hej! Co ty wyprawiasz?
Tylko ja mam prawo go zabić.
Skoro idzie spotkać się ze śmiercią,
dopilnuję, żeby się za bardzo nie zaprzyjaźnili. Jasne?
Stój.
Ty mówisz?
„Spotkajmy się na herbatę. Będzie fajnie”.
Tu jest wyjście. Przygotuj się.
Witam!
Akurat miałem ochotę na herbatę.
To wciąż pułapka.
Akemi! Pora wysiadać.
To nie jest Mihonoseki.
Zawiozłeś nas dalej, niż byliśmy wcześniej!
No to zacznijcie maszerować!
Zapłaciliśmy mu!
To się nazywa zrobić kogoś w konia.
- Jesteśmy o dzień marszu od celu. - O dwa.
Co my zrobimy?
Nie mamy pieniędzy. Nie mamy transportu.
Zamarznę tu na śmierć. Pokryta gównem!
Chciałabym być w domu.
Wystarczy na powrót.
Miałeś to przez cały czas?
Wiedziałeś, że tak skończymy? Że się poddam?
Dziecko, kto cię nauczył malować,
czytać, myć się, tańczyć?
Znam cię.
Jesteś jak orchidea.
Piękna i wyjątkowa, ale trudne warunki nie są dla ciebie.
I z uporem opierasz się rozkwitowi rozsądku.
Teraz wreszcie rozkwitłaś.
Wynajmijmy konia i wracajmy do domu.
- Wciąż mogę znaleźć Taigena. - Zaryzykowałaś z Taigenem i przegrałaś.
Teraz musimy wybrać drugą najlepszą opcję.
Czyli Edo i ślub z synem szoguna.
Nie sprowadziłbym ojcu kandydata,
który nie byłby dla ciebie najlepszą opcją.
Ty. To ty sprowadziłeś człowieka szoguna.
Taki jest ten świat. Daje kobietom ograniczoną liczbę ścieżek.
Przyzwoita żona lub nieprzyzwoita dziwka.
Daruj sobie oburzenie. Nie jesteś już dzieckiem.
Pora ujrzeć świat takim, jaki jest.
Tak, wybrałem dla ciebie ścieżkę.
Sprzedałeś mnie synowi bogacza. Czym to się różni od bycia dziwką?
W tawernach takich jak ta
są pośrednicy i handlarze ciał.
Podróżują od wsi do wsi i skupują dziewczyny.
Sprzedają je ich własne rodziny.
Zapytaj je, czy nie ma różnicy.
Można wykraść nieco szczęścia jako żona właściwego mężczyzny.
Nawet niewłaściwego.
Z czasem, kawałek po kawałku.
Dopiero teraz rozumiem.
Nigdy we mnie nie wierzyłeś.
Akemi!
Takie stopy nie powinny wędrować.
Mięciutkie… jak świeże tofu.
Akemi.
Co to ma znaczyć?
Przestań za mną łazić, stary capie. Nie stać cię na mnie.
Fani nie dają mi spokoju.
Odeszłam z ekskluzywnego burdelu w Shimabarze,
by znaleźć pracę godną moich talentów kurtyzany.
Osiągniesz astronomiczną cenę!
Całe życie byłem pośrednikiem. Wiele dziewczyn udaje księżniczki.
Ty mogłabyś nią być.
Nigdy nie sprzedałem tak eleganckiej dziewczyny jak ty.
Nikt nie sprzedał.
Moja gra na koto doprowadziła kiedyś cały pokój samurajów do orgazmu.
Nie musiałam uchylać rąbka.
Dość tego. Akemi, idziemy.
Zabieraj swego zwiędłego fiuta i poszukaj sobie innej.
Ta panienka jest teraz pod opieką Goro.
Czyli nie masz teraz kontraktu?
Ostatni pracodawca chciał, żebym zabawiała faceta,
który podniósłby na mnie rękę.
Powiedział mi, że kobieta musi zaakceptować swój los.
Ale ja wiem, że jest inna droga. Sama ją sobie wybiorę.
Podobno w Mihonoseki jest dobry przybytek.
Panienko. Masz szczęście!
Ktoś musi dla ciebie negocjować.
Zdobyć najlepszą cenę!
Goro zna wszystkich.
Najlepsze burdele od Kioto po Edo.
Albo w Mihonoseki.
Możemy tam dotrzeć już jutro!
Jedź na moim koniu. Proszę. Musimy dbać o te stópki.
Akemi, nie wiesz, co robisz.
W młodości widziałem dość świetnych szermierzy,
by wiedzieć, że ja taki nie będę.
Skupiłem się na innych sztukach.
Handlu. Herbacie.
Ten imbryk jest w klanie Shindo od 300 lat.
Piękna obróbka żelaza.
Tu nic nie ukrywamy.
Miałeś być sam. Ale nie szkodzi. Spodziewałeś się ataku.
Nie mam broni. Tylko nożyk do krojenia ciastek.
My mamy miecze.
Może mam 500 łuczników ukrytych na klifach wokół nas?
Jesteś Heiji Shindo.
Handlujesz ludźmi, opium, a przede wszystkim bronią.
Pośrednik nielegalnych handlarzy z zachodu.
Szukałeś mnie.
Kogoś, z kim masz układy.
Mam układy z wieloma ludźmi.
Białego człowieka.
W Japonii nie ma białych.
Takie jest prawo. A nikt nie złamałby prawa.
Abijah Fowler.
Tak się nazywa.
Czego chcesz od Fowlera?
Był jednym z trzech białych, którzy byli w Japonii, gdy się urodziłem.
Zabiję całą trójkę.
Kiedy się urodziłeś, było czterech białych.
Teraz jest ich trzech.
Mam z Fowlerem interesy.
Długoterminowe umowy.
Wasze interesy są bez znaczenia.
Możesz przynajmniej udawać troskę o gospodarza?
Patrzę w twoją stronę i nawet cię nie widzę.
Chcesz zabić mojego partnera. Kazano mi temu zapobiec.
Wysłałem Cztery Kły.
Zabiłem Cztery Kły.
To dowodzi, że jesteś niezwykle groźny.
Mogę teraz najmować kolejnych kosztownych zabijaków,
a ty możesz ich mordować. My stracimy pieniądze, a ty czas.
To nikomu nie służy.
Ale masz szczęście.
Jestem mądry. Doświadczony.
Wiem, że pewnych problemów nie da się zabić.
Oferta.
Bardzo atrakcyjna.
Pięćdziesiąt tysięcy ryō.
I zostaniesz nowym panem hanu Sendai.
Jest bogaty w drewno, sake i jedwab.
Jego obecny pan to rozpustnik.
Na naszą prośbę szogun wyznaczy następcę.
Wiele rzeczy robi na naszą prośbę.
Przygotowałem listy.
Pan Mizu z Sendai. Czemu nie?
W zamian
musisz dać nam gwarancję,
że nie będziesz mieć złych intencji wobec mnie…
i Fowlera.
Gwarancję.
To drobiazg. Nic wielkiego.
Twój prawy kciuk.
Wezmę go jako obietnicę,
że nigdy nie podniesiesz przeciw nam miecza.
Twój nóż tnie nie tylko ciastka.
To żaden wstyd.
Wielu najpotężniejszych panów nie bez powodu nosi długie rękawy.
Czekaj. Najpierw jesteś mi winny walkę.
Jak myślisz, co oni robią?
Umiesz gotować?
To gotuj.
Odmawiam.
Nie chcę pieniędzy ani władzy.
Nie chcę być szczęśliwy.
Chcę tylko satysfakcji.
- Spodziewałeś się tego. - Naprawdę?
Dla ciebie handel jest sztuką.
Przygotowałeś
atak albo drugą ofertę.
Mniej atrakcyjną.
Jak chcesz dotrzeć do Fowlera w jego zamku na wyspie?
Głównym wejściem.
Naprawdę to zrobi.
Nie zrobi.
Jako biały, Fowler jest tolerowany, póki pozostaje niewidoczny.
Jego zamek jest nie do zdobycia.
Najpierw trzeba przebyć niespokojne wody.
Potem osiem pięter do komnaty na szczycie.
Każde ma inny system obronny.
I nie ma drzwi.
Obrona jest całkowita.
Spróbuj szturmu, a zginiesz, zanim ujrzysz jego twarz.
Chyba że ktoś ci pomoże.
Handel.
Sprawa osobista. Chcesz go zabić. Ja chcę zakończyć z nim współpracę.
Mogę przemycić cię do zamku.
Jak?
Beczka na sake.
Ma tam wejść?
Droga będzie długa i nieznośna.
Ale gdy wrócę do zamku po nieudanych negocjacjach z wami,
dziesięć beczek sake, które kupiłem po drodze,
trafi do kuchennej spiżarni.
Nie chcesz chyba tam wejść.
Każda droga do Fowlera jest dobra.
Gorączka chyba ugotowała ci mózg.
To nie beczka. To trumna!
Pewnie ma pokój pełen beczek
z martwymi, pomarszczonymi, głupimi wrogami.
Mam pytania.
Nie wątpię.
Skąd mam wiedzieć, że mnie nie zdradzisz?
Porównujesz złożoność tego planu
z prostą zasadzką, której oczekiwałeś.
Czemu ma zginąć, skoro daje ci takie zyski,
że możesz mi oferować 50 000 ryō?
To moja sprawa.
Nie, to nieprawda.
Dwadzieścia lat oglądania tej gęby.
Wąchania smrodu.
Nienawidzę go.
Z całego serca.
Dlaczego to sake pachnie…
źle?
Chce umrzeć w pachnącej beczce.
To tanie sake, które podajemy prostytutkom.
Jeśli chcesz, mam beczkę mego ulubionego. Jest bardzo wytrawne.
Ja też mam pytanie.
Powiedzmy, że mu się uda i wybebeszy twojego białego.
Jak wydostanie się z zamku?
Daję ci gwarancję do momentu, gdy ostrze zbliży się do szyi Fowlera.
Potem umowa wygasa.
Życzę udanej ucieczki.
Ostatnie pytanie.
Ten kwiat.
Kto go ściął?
Linia cięcia jest piękna.
Tylko mistrz mógł to zrobić.
To nie mogłeś być ty.
Dość pytań.
Właź do beczki.
A jeśli odmówię?
Nie możesz.
Mówiłem prawdę, z jednym wyjątkiem.
Nie jestem tu sam.
Na klifach wokół doliny jest 500 moich najlepszych łuczników.
Mój wcześniejszy żart nie był żartem.
Czyli jednak zasadzka. Widzisz?
Jeśli nie wejdziesz do beczki, upuszczę tę wstążkę.
To sygnał dla moich ludzi, by przesłonili strzałami słońce.
Zginiesz na miejscu.
A Fowler będzie żył. Jak go znam, pewnie wiecznie.
- Właź. - Nie!
Nie wchodź tam. Nie ma żadnych łuczników…
Zamknij się! Nie masz wyboru.
Właź. Właź albo giń!
Już myślałem, że mu wierzysz. Nie ma żadnych łuczników.
Zadajesz się z diabłem.
Nie kłamał.
Zakładają strzały. Licz!
Raz, dwa, trzy, cztery,
pięć, sześć, siedem, osiem.
Zły znak.
Zakładają. Dwa, trzy, cztery,
pięć, sześć, siedem, osiem.
Dwa, trzy, cztery…
Śnieżna czapa.
…pięć, sześć, siedem, osiem!
Nie damy rady.
Utknęliśmy tu.
- Dwa, trzy… - Przestań odliczać do naszej śmierci.
Do licha z tym. Trzymaj mnie nad głową i uciekaj.
Nie musimy umierać oboje.
Ringo.
Przydatny.
Co za gość!
Jednak masz w sobie wielkość. Co zrobiłeś olbrzymowi?
Twoja osłona. To było…
Twoje wyczucie czasu. Masz talent. Złamany miecz dobrze leży ci w dłoni.
Jest twój.
Zdobyłeś go.
Nie zamierzałeś wejść do tej beczki.
Tacy ludzie kochają gadać. I sami mówią, jak ich zniszczyć.
Powiedział ci, jak dostać się do zamku!
Co to było? Ten kwiat?
Tanie sake.
Prostytutki!
Szkoda, że jutro mamy ten pojedynek.
Muszę cię zabić, zanim dokonasz zem…
Ten człowiek…
to nie człowiek.
To demon.
Puste oczy.
Takie jak twoje.
Nic go nie powstrzyma.
Przyjdzie tu.
Stanie tu i przetnie ci gardło.
Będzie patrzył jak umierasz.
Twoje zdolności zasługują na przeciwnika
z pełną siłą i koncentracją.
Zapewnię ci je, gdy wypełnię moje zadanie.
Drugiego dnia jesieni spotkamy się w świątyni
i stoczymy godny pojedynek.
Dziękuję.
Jako gwarancję przekazuję miecz, który tak dobrze leży ci w dłoni.
Chcę wiedzieć wszystko
o twoim demonie.
Znam tylko jego imię.
Mizu.
Ale ktoś wie więcej.
I powie nam wszystko.
Napisy: Paweł Awdejuk