ไม่ต้องสนใจนาง ลงมือเร็ว
ก็แค่เด็กทารก
ไม่ มันไม่ร้องไห้ด้วยซ้ำ เด็กอะไรไม่ส่งเสียงเลย
ดูสิ
เห็นไหม ลูกครึ่ง
แทบไม่ใช่มนุษย์
การฆ่ามันถือว่าเมตตา เร็วสิ
ข้าทำไม่ได้
ขี้ขลาดชะมัด ข้าเอง
ไม่
เอาไป
พาเด็กปีศาจนี่ไปซะ
(ซามูไรตาฟ้า)
ปล่อยนายของข้านะ เจ้าทำอะไรเขา
ไม่ใช่ข้า พวกสี่เขี้ยว
นายท่าน ไม่นะ
อย่าแตะต้องเขา
มีศาลเจ้าอยู่บนเขา
อยู่ที่นั่นเขาจะปลอดภัย
ไม่นะ มิสึ ห้ามให้ใครเห็นหน้าเจ้า
พวกคนเลวจะพบเจ้า ถ้าประตูบานนั้นเปิด เราตายแน่
ตายเหรอ
สี่เขี้ยวคนไหนที่ตายแล้ว
ทั้งหมดขอรับ
ทั้งแก๊งสี่เขี้ยว
เจ้าไปสะสางปัญหาซะ
นี่เป็นคำสั่งรึเปล่า
สิบปีที่ข้าเฝ้ารอช่วงเวลานี้
สิบปีที่วางแผน
เพื่อรวบอำนาจรัฐบาลโชกุน
มันอยู่ตรงหน้า
บนเตียง อ้าปากรอข้า
แล้วเจ้ากลับต้องให้ข้าสละเวลาไปสนใจ
ไอ้ลูกครึ่งผิดมนุษย์มนาที่ไหนไม่รู้
ที่บังเอิญว่าถนัดใช้ดาบ
ดังนั้น ถ้าทำได้นะเพื่อนรัก
คู่หูที่ไว้ใจได้และเสมอภาคกันกับข้า
มือเท้าของข้า ผู้มีใจภักดีที่สุด
จงแบ่งเวลาใส่ใจเป้าหมายของเรา
และจัดการปัญหานี้ด้วยตัวเจ้าเองซะ
เตรียมพิธีชงชา
ทำซุปอยู่เหรอ
ยา
ยานี้จะรักษาเขา
ให้มันจริง
ถ้าเขาตาย เจ้าตายด้วย
อันนั้นมีพิษ
เห็ดพิษ หนึ่งคำ...
สองคำ...
ดื่มซะ
เห็นไหม
ข้ามีประโยชน์
เจ้าแทบยืนไม่ไหว อย่าว่าแต่ถือดาบนั่นได้นานเลย
ข้าไม่ได้ฆ่าเจ้าทั้งที่ฆ่าได้ง่ายดาย
ทีนี้วางดาบแล้วนั่งลง ข้าเกือบเสร็จแล้ว
มันคือสัญญาการประลอง
เจ้าติดค้างประลองกับข้า อย่างเที่ยงธรรมและมีผู้รู้เห็น
เหลือแค่วันที่
ต้องใช้เวลากี่วันเจ้าถึงจะแข็งแรงพร้อมตาย
เจ้าแทบไม่รอด จากการประลองของเราครั้งล่าสุด
นั่นไม่เรียกว่าประลอง เจ้ามันคนละชั้นกับข้า
ข้าชอบผมทรงนี้ของเจ้านะ
ตอนที่เราสู้กันข้ายังไม่สร่างเมา ข้ากำลังฉลองงานหมั้น
- ยินดีด้วย - ซึ่งตอนนี้มันพังแล้ว
เจ้าทำให้ข้าเสียตำแหน่งและเกียรติยศ
ข้าจะเอาคืนทั้งหมดเมื่อข้ากลับไปพร้อมศพเจ้า
นานแค่ไหน
สองวัน
สามวันก็แล้วกัน
ถ้าเจ้าอยากให้ข้าตาย ก็น่าจะร่นวันให้เร็วที่สุด
เจ้าต้องฆ่าศัตรูเมื่อเจ้าฆ่าได้
แบบนั้นไม่มีเกียรติ
เจ้าไม่ได้อยากแก้แค้น เจ้าอยากสนุก
เมื่อข้าเจอคนที่ข้าตั้งใจไปฆ่า
ข้าสัญญาว่าจะไม่เสียเวลาพูดพล่ามแม้แต่นิดเดียว
งั้นเจ้าก็ไม่ใช่ซามูไรนี่เอง
ยังเป็นหมาจรจัดที่กินของเหลือจากข้า
สามวัน
ยามาอีกแล้ว
หม้อแรกนั่นทำให้ไข้ท่านลดลง
หม้อนี้จะช่วยเร่งให้ท่าน หายดีและฟื้นฟูพลัง
มีทั้งผัก ตับปลา สมุนไพร...
ดาบหักของนายท่านเฮจิเหมาะกับเขานะ
"เช่นที่ข้าเชื่อว่าเจ้าเป็นผู้มีเกียรติ ข้าหวังว่าเจ้าเชื่อว่าข้าก็มีเช่นกัน"
"ถ้าเจ้าติดตามคนของข้า โอคิยามะผู้นี้จะนำเจ้าไปยังที่นัดพบ
ซึ่งเราจะได้ร่วมกันดื่มชาอย่างปลอดภัย"
"โปรดรับของขวัญชิ้นนี้แทนความจริงใจของข้า
จากผู้ที่อยากรู้จักท่านอย่างยิ่ง"
เฮจิ ชินโด
นี่ เดี๋ยว เจ้าจะไปไหน
- ดื่มชา - ไม่มีชาหรอก
เจ้ารู้นี่ เขาจะล่อเจ้าไปติดกับ
นี่ ข้าอยากให้เจ้าอยู่รอด
เราสัญญากันแล้ว จำได้ไหม
ห้ามใครฆ่าเจ้านอกจากข้า
ขวา ซ้าย
ข้ากำลังขี่ม้า!
ไม่มีทางที่มันจะเป็นอย่างอื่นไปได้นอกจากกับดัก
เฮจิ ชินโดจะอยู่ที่นั่น
เขาติดต่อโดยตรงกับ หนึ่งในคนที่ข้าสาบานว่าต้องฆ่า
การแก้แค้นไม่มีคำว่าลังเล
หนาวจริง
งั้นเหรอ
ท่านไม่ชินกับการเดินทางและความหนาว
ท่านจำเป็นต้องมีเสบียง เพิ่มเติมเพื่อให้ร่างกายอบอุ่น
ข้ามีชาร้อนกับเงิน เสบียงที่เพียงพอสำหรับทุกคน
ถนนหนทางเต็มไปด้วยอันตราย เด็กน้อย
ถ้าเรากลับไปตอนนี้ บิดาท่านจะไม่มีวันรู้ว่าท่านหนีออกมา
ท่านไปเอโดะได้เลย
อันตรายที่แท้จริงอยู่ที่เอโดะต่างหาก ข้ามีแผนที่จะเลี่ยงเรื่องนี้แล้ว
ข้ามีเวลาสี่วันก่อนที่พ่อจะเรียกข้าไปแต่งงาน
ข้าจึงมีเวลาสองวันตามหาไทเกน
หนึ่งวันคือดูให้แน่ว่า เขาได้ประลองกับซามูไรปีศาจนั่นแล้ว
และหนึ่งวันที่จะพาเขากลับพร้อมเกียรติที่กู้คืนมา
ข้าจำคดีนึงตอนที่ข้ายังหนุ่มได้
พระเสียสติรูปหนึ่งเที่ยวปล่อยหมู ในฟาร์มต่างๆ ออกจากเล้า
โดยเชื่อว่าเขากำลังช่วยพวกมัน ให้พ้นชะตากรรมถูกกินที่โหดร้าย
พวกหมูวิ่งเข้าไปในป่า ส่งเสียงร้องตกใจที่เป็นอิสระ
ส่วนใหญ่ถูกหมาป่าฉีกเป็นชิ้นๆ
ที่เหลือก็อดตาย
และชาวบ้านก็หิวโหยไปตลอดฤดูหนาวนั้น
ทำไมผู้ชายชอบเปรียบเทียบข้ากับหมู
ข้าตั้งใจจะบอกว่ามีเส้นทางให้เลือกมากมาย
สำหรับชายและหญิงแต่ละคน
จงสู้ในขอบเขตของเรา ไม่ใช่สู้กับขอบเขตของเรา
ข้าไม่ได้ออกมาเพื่อรับบทเรียน
โจร
ท่านกำลังจะได้บทเรียน
นับถึงสิบ แล้วปีนออกหน้าต่าง วิ่ง
ทุกท่าน ท่านตัดสินใจพลาดที่ขวางเรา
ข้ารับรองว่าสิ่งที่พวกท่าน คาดว่าจะได้นั้นไม่คุ้มเสีย
เอากระเป๋าของข้าแล้วไปซะ ข้าไม่มีของมีค่าอื่นๆ แล้ว
มีแค่ข้าวปั้นกับชาสำหรับเดินทาง
ข้ากินได้
นานแล้วที่ข้าไม่ได้ฆ่าคน
อยากรู้จังว่าข้ายังจำได้ไหม
เท้าสวยๆ กลับวิ่งเร็วจริง
แต่ไม่เร็วพอหรอก
เจ้าโชคดีนะที่ข้าไม่ใช่ผู้ชาย
รองเท้าอีกข้าง เจ้าหญิง
- ท่าน... - ข้าไม่เป็นไร
เจ้าเคยพูดไว้อย่างไรนะ
ถ้าเทพองค์หนึ่งทอดทิ้งเรา เทพอีกองค์จะช่วยเรา
สหายเอ๋ย
ขอติดไปเกียวโตได้หรือไม่
ไม่ใช่เกียวโต
มิโฮโนเซกิ ชายฝั่ง สำคัญมากที่ข้าต้องไปถึงตอนเช้า
ข้าจ่ายได้
พวกเขาโปรยดอกไม้สีขาวห่มคลุมพุทธะ
และดอกไม้ที่โปรยปรายนั้น ก็สุมจนสูงกลายเป็นเขาสุเมรุ
ข้าไม่เคยเห็นภูเขาจนกระทั่ง ข้าหนีออกจากบ้านตอนอายุ 12
ที่นั่นมีแต่หน้าผากับเรือ
พุงปลาและชีวิตวนเวียนอยู่กับปลา
เจ้าจำโคฮามะได้ไหม
เจ้าจะจำทำไมล่ะ ข้ายังพยายามลืมเลย
พ่อข้ามีชีวิตและตาย
เคียงข้างปลามากมาย ที่ติดอวนมาก่อนพระอาทิตย์ขึ้น
พอได้ปลามากพอ เขาก็เอาเงินมาดื่มจนพอใจ
ได้ปลาไม่พอ เขาก็ตีข้าแทน
ข้าได้กลิ่นปลาจากหมัดของเขาด้วย
ข้าได้กลิ่นมันบนตัวเขาตอนใกล้ตาย
บานประตูสู่การรู้แจ้งมี 84,000 พระธรรมขันธ์
สำหรับข้า มีแค่สองบานเท่านั้น
อวนหรือดาบ
ข้าเป็นเหมือนพ่อก็ได้ หรือใช้ดาบตัดอวนเพื่อเป็นอิสระ
ข้าจึงจะลืมทุกอย่างเกี่ยวกับโคฮามะไปได้
ข้าจำโคฮามะได้
เขาต้องมีอาวุธถึงจะฆ่าเจ้าได้ เหมือนที่เจ้าต้องใช้สองมือถึงจะฉี่ได้
แต่เขาอาจกัดเจ้าขาดครึ่งท่อนตอนเจ้าหลับก็ได้
ดื่มให้หมด
นายท่าน
ข้าคงต้องผ่อนคลายและรอโดนซุ่มโจมตีละกัน
หรือเราอาจจะโชคดี และพรุ่งนี้ได้เจอเฮจิ ชินโดที่นัดดื่มชา
เว้นแต่ว่าจะไม่มีชาให้ดื่ม
จะมีทหารทั้งกองทัพมาแล่เนื้อเจ้าเป็นชิ้นๆ
จนไม่มีชิ้นไหนประลองกับข้าได้
ถ้าเจ้าต้องการ ข้าฆ่าเจ้าตอนนี้เลยก็ได้
ทำไมเจ้าถึงยอมให้ข้าตามมา ไหนว่าการแก้แค้นต้องไม่ลังเล
เจ้าต้องการข้าเพราะเจ้ายังไม่แข็งแรง
ยังเป็นหอยเม่นขาดสารอาหารข้างถนนอยู่ดี
ข้าเอาชนะเจ้าด้วยอาวุธอะไรก็ได้ที่เจ้าเลือก
หอก
ก้อนหิน
นายท่าน แผลของท่าน
พวกคนเลวจะเจอเจ้า
ถ้าประตูบานนั้นเปิด เราตายแน่
เด็กๆ ในหมู่บ้าน เคยเอาเรื่องของเจ้ามาหลอกกัน
กระท่อมชายป่านั่น
เด็กปีศาจอาศัยอยู่กับแม่ที่เป็นผู้หญิงหากิน
เราท้ากันให้แตะประตูกระท่อมหลังนั้น
จนวันหนึ่งมันก็ไม่อยู่แล้ว
เจ้าปล่อยให้พวกเขาเห็นเจ้ารึ ผู้คนจะไล่ล่าเรา ชาวบ้านจะไล่ล่าเราตลอดไป
แล้วเจ้าก็เป็นสุนัขข้างถนนในหมู่บ้านเรา
เก็บขยะกิน
มิสึ
ตาเจ้าแล้ว
ข้าจะไปเอาเข็มกับด้ายนะ
โว้ว
รู้ไหม เจ้าเลือกนายได้น่าขันนัก
แต่เจ้าก็ดูแลเขาอย่างดี
จะบอกอะไรให้นะ หลังจากข้าฆ่าเขา เจ้าก็มาทำงานให้ข้า
เจ้าเป็นลูกศิษย์ข้าไม่ได้หรอก
ก็ดูเจ้าสิ พิการแล้วยังไม่เต็ม
แต่ข้าจะหาที่ทางให้เจ้า ทำงานในครัวของข้าแน่นอน
ข้าไม่มีวันทำงานให้ท่านได้
ข้าฝันว่าจะเป็นผู้ยิ่งใหญ่เสมอ
ข้ามอบทุกเหรียญที่ข้าเก็บหอมรอมริบ ใส่กล่องรับบริจาคและอธิษฐานไปแล้ว
เจ้าคิดว่าจะเป็นใหญ่ได้งั้นรึ
อย่างที่มีคำกล่าวว่าโลกนี้มีทางสี่สาย
หนทางของชาวนา ช่างฝีมือ พ่อค้า และนักรบ
สิ่งเหล่านี้นำไปสู่การเป็นผู้ยิ่งใหญ่ได้
ข้าไม่เคยสนใจว่าจะเป็น ทางไหนด้วยซ้ำขอแค่ข้าพบทางของข้า
ข้าเคยคิดว่าอย่างน้อย ข้าคงเป็นนักทำบะหมี่ผู้ยิ่งใหญ่ได้
แต่ตอนนี้ข้าได้เห็นแล้วจริงๆ ว่าผู้ยิ่งใหญ่เป็นยังไง
และข้ารู้ว่าข้าไม่สามารถเป็นผู้ยิ่งใหญ่ เหมือนที่ข้ากลืนดวงอาทิตย์ไม่ได้นั่นแหละ
แต่ข้าช่วยได้
ข้าช่วยผู้ยิ่งใหญ่ได้
อะไรนะ ข้าก็ยิ่งใหญ่นะ
โอ๊ะ ไม่ละ ขอบใจ เราจะไม่เข้าไปในกับดักมรณะนั่น
เฮจิ ชินโดไปทางนี้เหรอ
งั้นข้าจะไปทางนี้
นี่ คิดจะทำอะไรน่ะ
ข้าเป็นคนเดียวเท่านั้นที่ฆ่าเขาได้
ดังนั้นถ้าเขาเดินไปหาที่ตาย
ข้าก็จะไปด้วยเพื่อไม่ให้เขา ตายด้วยน้ำมือคนอื่น เข้าใจไหม
เดี๋ยว
ท่านพูดได้
"มาดื่มชากัน ต้องสนุกแน่"
ข้างหน้าเป็นทางโล่ง เตรียมพร้อม
ทางนี้
ข้าอยากดื่มชาพอดี
กับดักแน่นอน
อาเคมิ ออกมาได้แล้ว
นี่ไม่ใช่มิโฮโนเซกิ
เราไม่ได้เข้าใกล้เลย ท่านพาเราไกลออกมาจากเดิมเสียอีก
งั้นก็เริ่มเดินได้แล้ว
ทั้งที่เราจ่ายเงินให้เขาแท้ๆ
เขาเรียกว่าข้าทำตามเจ้าขอตามที่ข้าสะดวก
- เราต้องเดินหนึ่งวันเชียวนะ - สอง
ทำยังไงกันดี
เราไม่มีเงิน ไม่มีทางไปไหนได้
ข้าจะต้องหนาวตาย อยู่ตรงนี้แน่ แถมตัวเหม็นอาจม
เราน่าจะกลับบ้านซะก็ดี
เรามีมากพอจะกลับบ้านได้
ท่านมีอยู่ตลอดเลยเหรอ
รู้ใช่ไหมว่าเราจะลงเอยแบบนี้และข้าจะยอมแพ้
เด็กน้อย ใครสอนท่านวาดรูป
อ่านหนังสือ อาบน้ำ เต้นรำ
ข้ารู้จักท่านดี
ท่านเหมือนดอกกล้วยไม้
งดงามและโดดเด่นแต่ไม่เหมาะกับ ความเหน็บหนาวหรือร้อนจัด
และหัวรั้นเมื่อถึงเวลาควรผลิดอกเบ่งบาน
โชคดีที่ตอนนี้ท่านมีเหตุผล
จ้างม้าแล้วกลับบ้านกันเถอะ
ข้ายังหาไทเกนได้
ท่านเลือกพนันข้างไทเกนและแพ้แล้ว
ตอนนี้เราต้องรักษาผลลัพธ์ที่ดีที่สุดลำดับถัดไปไว้
ซึ่งอยู่ที่เอโดะนั่นคือแต่งกับบุตรของโชกุน
ข้าคงไม่แนะนำเขาให้บิดาท่าน
ถ้าข้าไม่คิดว่านั่นคือ ตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับท่านหรอก
เจ้า เจ้าเป็นคนแนะนำบุตรของโชกุน
โลกก็เป็นเช่นนี้ ผู้หญิงมีหนทางให้เดินจำกัดไม่กี่ทาง
ภรรยาที่เหมาะสมหรือโสเภณีที่ไม่เหมาะสม
อย่าตกใจไป ท่านไม่ใช่เด็กแล้ว
ท่านต้องมองสิ่งต่างๆ อย่างที่เป็นจริง
ใช่ ข้าเลือกเส้นทางให้ท่านแล้ว
เจ้าขายข้าให้บุตรของเศรษฐี
มันต่างจากการเป็นโสเภณีตรงไหน
ในโรงเหล้าเช่นที่ตั้งอยู่นี้
มีนักค้ามนุษย์กับนักล่อเหยื่อ
เดินทางไปตามหมู่บ้านเพื่อซื้อตัวเด็กสาว
และผู้ที่ขายเด็กสาวก็คือครอบครัวของเด็กนั่นเอง
ถามพวกเขาสิว่ามันต่างกันไหม
การถูกขโมยไปเป็นภรรยาของชาย ที่เหมาะสมนับเป็นความสุข
แม้แต่กับชายที่ไม่เหมาะสมก็ยังดี
ทีละนิด นานวันเข้าก็มีความสุข
ข้าเพิ่งรู้ตอนนี้เองว่า
เจ้าไม่เคยเชื่อในตัวข้า
อาเคมิ
เท้าคู่นี้ไม่ได้มีไว้สำหรับเดินถนน
นุ่มมาก เหมือนเต้าหู้สดเลย
อาเคมิ
นี่มันอะไรกัน
หยุดตามข้าได้แล้ว เจ้าซื้อข้าไม่ไหวหรอกตาแก่
ข้ามีแฟนๆ ตามไปทุกที่
นี่ข้าเพิ่งออกจากซ่องหรูที่สุดของชิมาบาระ
เพื่อหาที่ทำงานใหม่ที่คุ้มกับฝีมือหากินของข้า
เจ้าจะขายได้ราคามหาศาลแน่
ตลอดชีวิตข้าที่หาเด็กสาวมาทำงานนี้ หลายคนแกล้งวางท่าเป็นเจ้าหญิง
ส่วนเจ้าเป็นได้จริงๆ
ข้าไม่เคยขายเด็กสาวคนไหน สง่าเท่าครึ่งหนึ่งของเจ้าเลย
ไม่มีใครเคยหรอก
ครั้งหนึ่งการเล่นโคโตะของข้า เคยทำให้ซามูไรทั้งห้องถึงจุดสุดยอดมาแล้ว
ข้ายังไม่ทันออกแรงเลย
พอได้แล้ว อาเคมิ มากับข้า
เอาไอ้จ้อนเหี่ยวๆ ของเจ้าไปหาหญิงอื่นซะ
คนนี้อยู่ในความดูแลของโกโร่แล้ว
เจ้าว่าตอนนี้เจ้าไม่มีสัญญากับใครงั้นรึ
นายจ้างคนล่าสุดของข้า พยายามให้ข้าเอาใจชายผู้หนึ่ง
ที่ข้ารู้ว่าเขาจะทำร้ายข้าแน่
เขาบอกข้าว่าผู้หญิงไม่มีทางเลือก นอกจากยอมรับชะตากรรมของตน
แต่ข้ารู้ว่ามีทางอื่น ทางที่ข้าเลือกเอง
ได้ยินว่ามีสถานที่นึงใช้ได้ทีเดียวในมิโฮโนเซกิ
โอ้ เจ้าโชคดีแล้ว
เจ้าต้องหาคนต่อรองแทนเจ้า
เพื่อให้ได้ราคาดีที่สุด
โกโร่รู้จักทุกคน
ซ่องที่ดีที่สุดตั้งแต่เกียวโตไปถึงเอโดะ
หรือมิโฮโนเซกิก็ได้ถ้าเจ้าชอบ
เราไปถึงที่นั่นได้ในวันเดียว
เจ้าเอาม้าข้าไป ได้โปรด ต้องรักษาเท้านุ่มๆ นี้ไว้
อาเคมิ ท่านไม่รู้หรอกว่ากำลังทำอะไรอยู่
สมัยหนุ่ม ข้าเห็นนักดาบไร้ที่ติมามาก
พอที่จะรู้ว่าข้าไม่มีวันเป็นได้
ข้าจึงทุ่มเทให้กับศิลปะแขนงอื่น
การค้า ชา
กาน้ำชานี้อยู่ในตระกูลชินโดมา 300 ปีแล้ว
งานเหล็กที่สวยมาก
ที่นี่เราไม่มีความลับ
เจ้าสมควรอยู่ลำพังจริงๆ เพราะมีคนอยากทำร้ายเจ้าแน่นอน
ข้าไม่มีอาวุธ มีแค่มีดเล่มเล็กไว้ตัดขนมถั่ว
เรามีดาบ
ข้าอาจมีพลธนู 500 คน ซ่อนตัวอยู่ตามหน้าผารอบตัวเราก็ได้
ท่านคือเฮจิ ชินโด
ท่านค้ามนุษย์ ฝิ่น และปืนเป็นหลัก
พ่อค้าคนกลางที่ซื้อขายกับพ่อค้าเถื่อนจากตะวันตก
เจ้าตามหาข้ามาตลอด
ข้าตามหาคนที่เจ้าเกี่ยวข้องด้วย
ข้าเกี่ยวข้องกับคนมากหน้าหลายตา
คนขาว
ที่ญี่ปุ่นไม่มีคนขาว
นั่นคือกฎหมาย ไม่มีใครทำผิดกฎหมายหรอก
อาไบจา ฟาวเลอร์
นี่เองชื่อของเขา
แล้วเจ้ามีธุระอะไรกับฟาวเลอร์
เขาเป็นหนึ่งในสามชายผิวขาว ที่อยู่ในญี่ปุ่นตอนข้าเกิด
ข้าจะฆ่าทั้งสามคนนั้น
มีคนขาวสี่คนต่างหากตอนเจ้าเกิด
ตอนนี้มีสามคนแล้ว
ฟาวเลอร์กับข้าค้าขายด้วยกัน
มายาวนาน
การค้าของท่านไม่สำคัญ
เจ้าไม่รู้จักมีมารยาทต่อเจ้าบ้านเลยนะ
ข้ามองไปทางท่านและไม่เห็นท่านด้วยซ้ำ
เจ้าหมายถึงเจ้าจะฆ่า หุ้นส่วนของข้าและข้าห้ามขัดขวาง
ข้าเป็นคนส่งแก๊งสี่เขี้ยวไป
ข้าฆ่าแก๊งสี่เขี้ยวแล้ว
นั่นพิสูจน์ว่าเจ้าเก่งกาจ ไม่ธรรมดา
ตอนนี้ข้าสามารถ จ้างนักฆ่าราคาแพงเพิ่มอีกหลายคน
และเจ้าก็ฆ่าพวกเขาต่อไปได้ ซึ่งจะทำให้เราเสียเงิน ส่วนเจ้าเสียเวลา
ไม่มีประโยชน์กับใครเลย
แต่เจ้าโชคดี
ข้ารอบคอบ มีประสบการณ์
ข้ารู้ว่าปัญหาบางอย่างใช้วิธีฆ่าไม่ได้
ข้อเสนอ
ที่น่าสนมากด้วย
ห้าหมื่นเรียว
และเราแต่งตั้งเจ้าเป็น ไดเมียวคนใหม่แห่งตระกูลเซนได
พรั่งพร้อมด้วยป่าไม้ สาเก และผ้าไหม
ไดเมียวคนปัจจุบันเป็นขี้เหล้า
โชกุนจะแต่งตั้ง ผู้สืบทอดตำแหน่งตามคำขอของเรา
เขาทำแทบทุกอย่างตามที่เราขอ
ข้าเตรียมจดหมายไว้แล้ว
ท่านมิสึแห่งเซนได ดีไหมล่ะ
เพื่อแลกกับ
เจ้าจะต้องให้หลักประกัน
รับรองว่าเจ้าจะปล่อยวาง เรื่องบาดหมางที่มีกับข้า…
และฟาวเลอร์
หลักประกันยังไง
ก็แค่ของเล็กน้อย ไม่ใหญ่โตเลยจริงๆ
นิ้วโป้งขวาของเจ้า
ข้าจะรับไว้แทนสัจจะ
ว่าเจ้าจะไม่มีวันชักดาบมาสู้เราอีก
มีดของท่านตัดได้มากกว่าขนมถั่วนี่เอง
ไม่มีอะไรต้องละอาย
ขุนนางที่มีอำนาจที่สุดหลายคน มีเหตุผลนะที่ใส่เสื้อแขนยาว
เดี๋ยวก่อน เจ้าติดหนี้ประลองกับข้าก่อน
เจ้าคิดว่าพวกเขาทำอะไรอยู่
เจ้าทำอาหารเหรอ
งั้นก็ทำอาหารสิ
ข้าขอปฏิเสธ
ข้าไม่สนใจเงินทองหรืออำนาจ
ข้าไม่สนใจจะเสวยสุข
ข้าทำเรื่องที่ข้าพอใจเท่านั้น
ท่านคาดไว้แล้ว
งั้นรึ
ชายผู้เห็นการค้าขายคือศิลปะ
ท่านวางแผนไว้แล้ว
ที่จะโจมตีเมื่อข้อเสนอล้มเหลว
คงไม่ธรรมดาแน่
ขอถาม เจ้าตั้งใจจะเข้าถึง ตัวฟาวเลอร์ที่อยู่ในปราสาทบนเกาะยังไง
ผ่านทางประตูหน้า
จริงๆ นะ เขาทำแน่
ไม่มีทาง
ในฐานะคนขาว ฟาวเลอร์อยู่ใน ดินแดนนี้ได้ต่อเมื่อเขาไม่ปรากฏตัว
ไม่มีใครบุกเข้าปราสาทของฟาวเลอร์ได้
จะไปที่นั่น เจ้าต้องข้ามน่านน้ำที่เชี่ยวกราก
ต้องผ่านอาคารแปดชั้น กว่าจะถึงห้องของเขาที่อยู่บนสุด
แต่ละชั้นมีด่านป้องกันพิเศษ
และไม่มีประตู
ปราการที่สมบูรณ์แบบ
ถ้าเจ้าพยายามบุกเข้าไป เจ้าจะตายก่อนเห็นหน้าเขา
เว้นแต่มีคนช่วยเจ้า
เพราะการค้ารึ
เรื่องส่วนตัว เจ้าอยากฆ่าฟาวเลอร์ ข้าอยากยุติการค้าขายกับเขา
ข้าพาเจ้าเข้าไปในปราสาทได้
ยังไง
ถังสาเก
ท่านอยากให้เขาเข้าไปในนั้น
การเดินทางจะยาวนานและเลวร้ายมาก
แต่ข้ากลับปราสาทนั้น หลังจากเจรจากับเจ้าไม่สำเร็จ
ส่วนสาเกสิบถังที่ข้าซื้อมาฝาก
จะไปตั้งอยู่ในห้องครัว
เจ้าไม่คิดจะลงไปอยู่ในนั้นจริงๆ หรอกนะ
ทุกเส้นทางที่พาข้าไปหาฟาวเลอร์เป็นเส้นทางที่ดี
สมองของเจ้าคงโดนไข้เล่นงานไปแล้ว
นั่นไม่ใช่ถังเหล้า มันคือโลงศพ
เขาคงมีห้องเก็บถังไม้กองพะเนิน
ข้างในมีแต่ศพของศัตรูโง่เง่าไร้ทางสู้
ข้ามีคำถาม
ย่อมต้องมี
ข้าจะเชื่อได้ยังไงว่าเจ้าจะไม่ทิ้งข้าให้ตายในนั้น
เจ้าชั่งน้ำหนักเทียบ ความซับซ้อนที่ไร้เหตุผลของแผนนี้
กับการซุ่มโจมตีแบบง่ายๆ ที่เจ้าคาดไว้สิ
ทำไมท่านอยากให้ฟาวเลอร์ตาย เมื่อเขาทำให้ท่านร่ำรวย
ทำให้ท่านติดสินบนข้ามากถึงห้าหมื่นเรียวได้
จะเพราะอะไรก็เป็นเรื่องของข้า
ไม่ ไม่ใช่เรื่องของข้าหรอก
ยี่สิบปีที่เห็นใบหน้านั้น
กลิ่นตัวโสโครกนั่น
ข้าเกลียดเขา
ข้าเกลียดเขามาก
ทำไมสาเกถังนี้ถึงมีกลิ่น
เหม็นล่ะ
เขาอยากตายในถังหรูน่ะ
นั่นคือสาเกราคาถูกที่เราให้โสเภณีดื่ม
ถ้าเจ้าต้องการ ข้ามีถังสาเก โปรดของข้า รสเข้มข้นมาก
ข้ามีคำถาม
สมมติว่าเขาผ่านเข้าไปได้และสังหารคนขาวนั่น
เขาจะออกจากปราสาทยังไง
ข้ารับประกันชีวิตของเจ้าได้
เฉพาะในระยะดาบของอาไบจา ฟาวเลอร์
ธุระของเราจบตรงนั้น
ขออวยพรให้เจ้าหลบหนีสำเร็จ
คำถามสุดท้าย
ดอกไม้นั่น
ใครตัดดอกไม้
คมมีดประณีตมาก
มีแค่นักดาบเท่านั้นที่ทำได้
ไม่น่าจะเป็นท่าน
เลิกถามได้แล้ว
เข้าไปในถัง
แล้วถ้าข้าปฏิเสธล่ะ
เจ้าปฏิเสธไม่ได้หรอก
ข้าบอกความจริงทุกอย่างเกี่ยวกับ สถานการณ์ของเรา ยกเว้นเรื่องเดียว
ข้าไม่ได้มาคนเดียว
บนหน้าผารอบหุบเขานี้ มีพลธนูที่เก่งที่สุด 500 คน
มุขตลกเล็กๆ เมื่อกี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น
บอกแล้วว่าเป็นกับดัก เห็นไหม
ถ้าเจ้าปฏิเสธที่จะลงถัง ข้าจะทิ้งผ้าเส้นนี้
ซึ่งเป็นสัญญาณให้พลธนูยิงลูกดอกเป็นห่าฝน
และเจ้าจะตายทันที
ส่วนฟาวเลอร์ก็รอด จากที่รู้จักเขา เขาน่าจะอยู่ตลอดไป
- เข้าไปได้แล้ว - ไม่
เจ้าเข้าไปไม่ได้ ไม่มีพลธนูหรอก...
หุบปาก เจ้าไม่มีทางเลือก
ลงไปซะ ไม่งั้นก็ตายที่นี่
ข้านึกว่าเจ้าเชื่อเขาซะอีก ไม่มีพลธนูสักหน่อย
เจ้ามันพวกเดียวกับปีศาจ
เขาไม่ได้โกหกแฮะ
พวกมันกำลังน้าวสายธนูใหม่ นับ
หนึ่ง สอง สาม สี่
ห้า หก เจ็ด แปด
สัญญาณไม่ดี
กำลังน้าวอยู่ สอง สาม สี่
ห้า หก เจ็ด แปด
สอง สาม สี่
ขอบใจนะเห็ด
ห้า หก เจ็ด แปด
เราไม่มีทางรอดแน่
เราเข้าตาจนแล้ว
- สอง สาม... - หยุดนับวินาทีก่อนตายสักที
ช่างมันเถอะ ข้าจะบังไว้ เจ้าวิ่งไป
ไม่มีเหตุผลให้ต้องตายทั้งคู่
ริงโก้
เจ้ามีประโยชน์
เจ้านี่
เจ้าพอจะเป็นผู้ยิ่งใหญ่ได้จริงๆ เจ้าทำยังไงกับเจ้ายักษ์นั่น
เกราะของเจ้า นั่นมัน...
เจ้าก็นับได้แม่นมาก เจ้าเก่งจริงๆ
ดาบหักเล่มนี้พอดีมือเจ้ามาก
ของเจ้า
เจ้าชนะได้มา
เจ้าไม่คิดเข้าไปในถังนั่นแต่แรกแล้ว
คนอย่างเขาชอบพูดมาก
ถึงขนาดบอกให้เรารู้วิธีทำลายตัวเขาเอง
เขาบอกวิธีเข้าไปในปราสาทแล้วเรอะ
ยังไง ตรงไหน ดอกไม้เหรอ
สาเกราคาถูก
โสเภณีนั่นเอง
น่าเสียดายที่เรานัดประลองกันวันพรุ่งนี้
ข้าต้องฆ่าเจ้าก่อนที่เจ้าจะได้แก้แค้น...
ชายที่ข้าพบ...
ไม่ใช่มนุษย์
มันคือปีศาจ
ดวงตาว่างเปล่า
ดวงตาเหมือนของท่าน
ไม่มีอะไรหยุดเขาได้
เขาจะมาแน่นอน
เขาจะยืนอยู่ตรงนี้ และเชือดคอท่าน
เขาจะเฝ้าดูท่านตาย
ทักษะดาบของเจ้าคู่ควรกับคู่ต่อสู้
ที่มีพลกำลังและสมาธิเต็มเปี่ยม
ข้าจะเป็นคู่ต่อสู้ให้เจ้าแน่นอน หลังจากที่ข้าทำภารกิจสำเร็จ
วันที่สองของฤดูใบไม้ร่วง ข้าจะไปเจอเจ้าที่ศาลเจ้า
และเจ้าจะได้ประลองอย่างสมศักดิ์ศรี
ขอบใจ
แทนคำมั่น โปรดรับดาบเล่มนี้ ที่เหมาะมือเจ้ามากไว้ด้วย
ข้าอยากรู้
ทุกอย่างที่ต้องรู้เกี่ยวกับปีศาจของเจ้า
ข้ารู้แค่ชื่อของเขา
มิสึ
แต่มีคนรู้มากกว่านั้น
เขาจะบอกเราทุกอย่าง
คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย