Paumanhin.
Bilis, magsisimula na sila!
Tayo na. Magiging madugo iyon. Bilis.
Isang duwelo?
Duwelo ng kamatayan.
Ang Lagda ng Pintor.
Napakalinis.
Maghanap ba ako ng matutuluyan?
Hindi. Kailangan ko ng bahay-aliwan.
Master.
Master?
Alam mo ba ang ginagawa sa bahay-aliwan?
Master?
Dito.
Maligayang pagdating, ginoo.
Ikinagagalak namin na kami ang inyong napili.
Nagpasabi ho ba kayo?
Si Ginang Kaji ang may-ari nito. Nais ko siyang makita.
Nagpapasabi ang mga kliyente niya, ilang buwan bago sila pumunta.
Kung matatanda ang nais ninyo, marami kayong pagpipilian.
Nais kong makita ako ni Ginang Kaji.
Dito na kayo maghintay.
May salapi ba kayo?
Ringo, matatagalan ito.
Kung nais mong mag-ikot-ikot…
Hindi dapat iwan ng alalay ang master niya.
Makulit ka.
Bumalik ka rito.
Kung ganiyan ang iyong nais,
maaari kang samahan ng ibang ina rito.
Si Ginang Kaji ang sinabi ko.
Dala ko ang mga kontrata ninyo.
Binigyan ko kayo ng lugar dito.
Sa tingin ninyo, naging sapat ang pagtatrabaho ninyo ngayong linggo?
Sa tingin ninyo?
Mga kamay.
Upang mabuhay, kailangang gumising at gawin ang mga hindi mo ninanais,
o huwag ka nang gumising.
Nakakatuwa kapag sinasaktan mo sila.
May naghahanap sa iyo.
Ang sabi ko, ayaw ko ng makakasama.
Ipinatawag ako ng ginoo.
Ginang Kaji?
Kung ganoon, walang nagustuhan ang ginoo sa mga babae rito.
Kung lalaki ang hanap niya, magsabi lamang siya.
Maraming tanyag na samurai ang mas gusto ang stamen kaysa baril.
Kilala ang bahay-aliwan ni Ginang Kaji sa mga kakaiba niyang inaalok.
Hindi kakaiba ang mga ninanais.
Sinumang babae, maaaral ang pag-ukit sa kahoy
at magagamay ang 12 at 20 posisyon sa pakikipagtalik.
Ibinibigay ko ang ninanais ng isang di pangkaraniwan.
Nagtutungo rito ang malalakas na lalaki para magpaubaya.
Nagpapakahangal sila.
Sana ang ginoo ay hindi tulad ng ibang samurai
na espada lamang ang iniisip.
Hindi ba, ang sabi,
"Upang maging mahusay sa pakikipaglaban, dapat maging pamilyar sa bawat sining?"
Pakikipagtalik at sining?
Matalino ang ginoo upang hanapin ako.
Halika.
Oo, may sining sa pakikipagtalik.
Kapag nagawa nang tama, maaari iyong maging pagsamba.
Sa pamumulaklak, pinupuri ng mga bulaklak ang mga diyos.
Namumulaklak ang iba sa araw, ang iba sa ulan.
Pagmasdan mo.
Ano iyan?
Bintana. Salamin.
Higit sa pagnanasa ang aking sadya.
Kung isa ka lamang espada, tao ka ba o isang demonyo?
"Ang Lumulutang na Mundo."
Iyon ang tinatawag na silid ng kaligayahan.
Na kailangang puntahan upang marating ang langit.
Makakaakyat ka lamang kung nais mong umangat.
Ang pagtanggi sa pagnanasa ay paghiwa sa bahagi ng iyong puso.
Pagputol ng binti at umasang kakayanin pa ring magawang lumaban.
Naging tapat siya sa pagnanais niya.
Iyan ay swordsman na alam ang kaniyang katauhan.
Ngayon, sabihin mo ang ninanais mo.
Walang pagnanais na kakaiba.
Kung hindi masambit ng ginoo ang kaniyang ninanais,
marahil mas nais niyang isulat iyon.
-Paano mo nalaman ang pangalang iyan? -"Abijah Fowler."
Mga kaibahan.
Kasuklam-suklam ang mga nais ni Fowler.
Kailangan ng espesyalista sa pag-asikaso sa paglilibang niya.
Nakikita ko sa mga mata mo na nais mong kumitil ng buhay.
Hindi nagpapapasok sa kastilyo niya, subalit nakapagpadala ka ng mga bayaran.
Nakapasok ka roon. Nakita mo na siya.
Napagtanto kong hindi ko nais pumasok doon.
Siya ang tipong sa simula pa lamang, ikinasasaya na ang manakit ng iba.
Naiisip niyang mag-eksperimento dahil nababagot siya.
Sinasabi ng mata ng ilang lalaki na nakatikim na sila ng laman ng tao.
Hilaw.
Kung nagagawa mo siyang pagsilbihan, ibig sabihin, may daan papasok.
Sasabihin mo kung saan iyon.
Bakit kita tutulungang patayin ang aking parokyano?
Dahil nararapat siyang mamatay.
Kapag napatay mo ang bawat lalaking hindi kayang labasan hanggang sa duguin,
may pagtatarakan ka ng espada mo.
Kami ng ginoo ay wala nang pag-uusapan pa.
Maaari siyang manatili at maglibang sa aming bahay-tsaahan.
Sa mga pagbisita mo, nakilala mo na marahil si Heiji Shindo?
Malamang ay pinagbuhatan ka na niya ng kamay.
Kung kanang kamay ang ginamit niya, isipin mo nang nakapaghiganti ka na.
May mga inaalok kang serbisyo.
Ganoon din ako.
Ano ang iyong ninanais?
Sa ilalim ng batas, luho ang paghihiganti para sa mga lalaking tulad mo.
Dapat praktikal ang mga babaeng tulad ko. Dapat naming pagtuunan ang magagawa namin.
Kay Boss Hamata ang pasugalan na iyon.
Lahat ay pag-aari ni Boss Hamata.
Sa kaniya at sa hukbo niyang Nangangalmot.
Sa kaniya ang kalahati ng kinikita namin.
Minsan, humihingi pa siya ng karagdagan.
Sinumang humamon sa kaniya,
magigising na nariyan ang mga Nangangalmot upang patayin ang lahat ng mahal nila.
Anim na buwan na ang nakararaan, kinuha ni Boss Hamata si Kinuyo.
Binili ko si Kinuyo sa ama niya, na nagsawa na sa pang-aabuso sa kaniya.
Ang alam lamang niya sa anak niya, isa itong pipi at bingi.
Hindi niya alam na maganda ang kalooban nito.
Kalaunan, nakuha ko ang tiwala niya.
Sinabi niyang mas gugustuhin pa niyang mamatay kaysa magahasa pang muli.
Nangako akong hindi na mangyayari iyon.
Subalit mahilig manira ng mga marurupok na bagay si Boss Hamata,
kaya kinuha niya siya.
Kinuha niya siya sa akin.
Nangako ako sa kaniya.
Isa lang ang paraan upang mailigtas si Kinuyo.
Nais mong patayin ko si Boss Hamata.
Hindi.
Si Kinuyo.
Alam nilang mahal ko si Kinuyo.
Kung may mangyari kay Boss Hamata o sa kaniya,
pupuntahan ako ng mga Nangangalmot at papatayin ang lahat ng tao ko.
Kailangang magmukhang aksidente iyon.
Masusunod.
Wala dapat maging mga saksi.
Magiging tila usok ako.
Sumumpa ka.
Isinusumpa ko.
Saka ko sasabihin ang nais mong malaman.
Maaari ka munang magpalipas ng gabi rito. Walang magmamatyag sa iyo.
-May kailangan ka ba? -Nais ko lang mapag-isa.
Bago mo patayin si Kinuyo,
nais kong humarap ka sa kaniya at gawin mo itong tanda.
Malalaman niyang ako ang nagpadala sa iyo roon,
at mapapalagay na ang loob niya.
-Ringo? -Paglingkuran ko ba kayo?
Ang sinabi ko, nais kong mapag-isa.
Pakiusap. Kapag hindi mo ako pinapasok, sasaktan ako ni Madame.
Akemi?
Ilang araw ka nang nagdarasal?
Huwag mong lunurin ang mga diyos sa iyong mga hiling. Saka na ang iba.
Magalit ka na sa akin. Pupunta pa rin tayo sa Edo sa loob ng dalawang araw.
Kailangan mong maging handa upang maikasal at makapag-asawa.
Kung narito ang iyong ina, tuturuan ka niya kung paano maging asawa.
Ngunit para malinaw, hindi siya perpekto. Madalas siyang sumasagot tulad mo, pero…
alam niya kung paano ako pasayahin.
Ang 12 at 20 na posisyon.
Dapat pamilyar ang babae sa 12.
Para sa mga propesyonal ang 20, pero ikakasal ka sa shogunate, kaya…
Akemi. Kakailanganin mo rin akong kausapin.
-Saan kaya siya nagtungo? -Wala akong maisip.
Hanapin ninyo ang anak ko!
Hindi ko pa siya nakita kahit kailan. Asawa ko?
Tayo na. Hindi kaaya-aya ang lugar na ito.
Mihonoseki ito. Sinabi mong nais mong magtrabaho rito.
Ayaw mo bang kumita nang mas malaki sa akin? May mahahanp pa tayo.
May mahahanp pa tayo.
-Kailangan na nating umalis. Ngayon na. -Sige, isang bayan pa.
Dito. Alam ko iyon.
Hindi. Iyan ang mahabang daan, sa baybayin tayo!
Papalarin tayo sa daang ito. Nararamdaman ko.
O, Taigen, nasaan ka ba?
Susuntukin ka niya.
Hahampasin ka niya ng pamalo.
Pupukpukin ka niya ng martilyo.
Nakakabagot ito.
Nababagot ako.
Natutuwa ako.
Sasabihin mo sa akin ang lahat ng nalalaman mo tungkol kay Mizu.
May dahilan kung bakit isang dekada na akong hindi bumababa rito.
Mauuna na ako sa iyong maghapunan.
Ipinahiya ka niya.
Sinira niya ang kasal mo sa angkan ng Tokunobu.
Bakit ka magpapakahirap nang sobra upang protektahan ang kalaban?
Mas mainam na na para sa kaniya kaysa sa iyo.
Hihiwain ka niya ng kutsilyo.
Hindi ko hiniling na magtayo sila nito.
Inakala lang nila na kailangan ng puting lalaki ng kapilya
at ilagay malapit sa piitan.
Hindi tayo magkaibigan.
Ang tagal na noong huling kinausap kita.
Hindi ba kasiraan sa iyo ang humingi ng pabor?
Pero naniniwala akong may magagawa ako para sa iyo.
Matagal na silang walang diyos dito.
Nakita mo ang ginawa nila sa mga pari at deboto mo.
Pinalayas at ipinako sa krus, hindi na naipakalat ang Salita ng Diyos.
Talaga ngang Pagano ang mga Hapon.
Mapalad ka, sakim ang namumuno sa kanila.
Plano kong hiwain ang ulo ng shogun mula sa balikat
at baguhin ang bansang ito ayon sa ninanais ko.
Sa panahon ngayon, sa tingin ko, wala na lang sa iyo ang mangyayaring iyon.
Patas naman ang lahat. Parang ako sa iyo.
Pero sasabihin ko na rin ito sa iyo. Kapag nasunod ang mga plano ko,
ituturing ko na iyong isang senyales
na pinaboran mo ako upang magtagumpay,
at kusa ko namang gagawin
na magtayo ng pulpito sa aking estasyon.
Magpapatawag ako ng pari upang ipakalat ang iyong salita
at bigyan ka ng napakaraming kaluluwa.
Salamat kung magugustuhan mo.
Wala namang halaga iyon sa akin.
Walng silbi sa akin ang mga kaluluwa.
Dito, doon. Wala naman siyang nagugustuhan!
Masyadong basa, tuyo, at mabaho. Bakit ako nakikinig?
Karamihan sa mga babae, ngumanganga, at pinapatakan ko nito.
Taimtim na katahimikan.
Magigising sila sa bago nilang tahanan, at bibilangin ni Goro ang kayamanan niya.
Pero kay Akemi, tanging respeto at pagpipigil lamang.
Goro?
Paumanhin. Alam mong maliligaw ako kung wala ka.
-Ano ba naman ang ilang bayan pa? -Tayo na, malapit nang magsimula.
Bilis! Hindi ko maaaring mapalampas ang duwelo. Nais kong makakita ng dugo!
-Duwelo? -Isang payat na lalaki at isang mataba.
Pumusta ako ng limang mon sa payat. Mukha siyang demonyo.
Demonyo!
Ito na ang bayan.
Hindi na natin naabutan.
Taigen. Bandana niya iyon.
Demonyo.
Nahanap ko na ang bahay-aliwan.
Naku, hindi. Hindi ang kay Ginang Kaji.
Mga matataas na uri ng bayaran dapat ang kasama mo. Mga elegante.
Kilala sila sa pagiging kakaiba nila.
Buweno.
Goro!
Hindi. Labas! Lumabas ka!
Anong klaseng pagtanggap iyan?
Hindi ka maaari dito! Mula noong pagbentahan ko kami ng pangit.
Ni hindi na titingnan ni Ginang Kaji ang babaeng mula sa iyo.
O, titingnan niya ang isang ito.
Malaki ang ibabayad niya sa iyo.
Matagal ko nang nais yumaman. Naiisip mo ba iyon?
Ano kaya ang pakiramdam ng ganoon?
Gaya ng hindi pag-iisip kung gaano ka kayaman.
-Ginang Kaji. Hayaan ninyong… -Ano ang huling sinabi ko sa iyo, Goro?
"Kausapin mo ako uli, at sasaksakin ko ang ilong mo."
Kung maipagpapaliban sana ninyo ang karahasan,
maaari ko bang ipakilala si Akemi.
Kagalang-galang na bayaran mula Gion.
Kung may napakaelegante man, ganoon siya. Mga paa pa lamang niya…
-May nagpapanggap na kaming prinsesa. -O, hindi siya tulad ni Akemi.
Kumakanta, sumasayaw, marunong ng kaligrapiya, koto.
Kayang makipagtalo sa usaping sutra tulad ng mongheng si Takuan.
Hindi siya tulad ng mga biyuda, bayaran sa gabi, at tagatimpla ng tsaa.
Posisyong paborito ng pinakamayaman mong kliyente?
Kapag nakapatong ako.
Goro, ang isang masasabi ko sa iyo, hindi ka na nagbago.
Sa araw-araw ng buhay mo, tanga ka.
Nalinlang ka. Hindi siya bayaran para sa akin na isang dalaga.
Tunay ka nga, hindi ba?
Isang prinsesang naliligo sa gatas.
-Birhen. -Ako…
Halos dalawang ari pa lamang ng lalaki ang nakita mo.
Ngunit ang kawalan mo ng karanasan, maaring maging tanda ng kagandahan,
hindi ng kapangitan…
kung nais mong magtrabaho.
Nais ko.
Gagawin ko.
Hindi ito magarang bahay,
ilang oras na pagsasayaw at pakikipag-usap.
Ang iniiwasan ng geisha sa gabi ay kung paano namin sinisimulan ang araw.
Hindi ako magpapanggap na nanaisin iyon ng sinumang babae,
ngunit kung kakayanin mo, magiging ligtas ka sa pangangalaga ko.
Goro, 50 ryo para sa birhen mong prinsesa kung kasiya-siya ang gagawin niya.
Isang pagsubok.
Pumunta ka sa umaga upang kuhanin ang kabayaran sa iyo o ang babae mo.
Gabayan nawa ng diyosang Benzaiten ang iyong mga kamay at paa.
Oo, babae. Ganoon-ganoon lamang, naibenta at nabili ka na.
Mabilis tulad ng kasal.
Ako si Akemi.
Tatandaan ko na lamang iyan kung narito ka pa bukas.
Ang unang pagsubok mo, kumain ka.
O ikaw ang kakainin.
Ito si Akemi, isang tunay na maharlika.
Hindi lang siya puro pulbos at kahinhinan, tulad ni Ise.
Ngayon, pinagsisisihan na niya ang pagtakas sa kastilyo ng ama niya.
Mali iyon.
Sabik na akong makahanap ng pagsisilbihan.
Heto. Isa sa mga pinaglumaan ni Ise.
Punit na, ngunit kung tutupiin mo, hindi makikita.
-Ganito na ba nila suotin ito? -Ganito ang nauuso sa Kyoto.
Kayong lahat, tapusin na ang pag-aayos at lumabas na.
May apat na lalaki pang hindi nakahubad at hindi pa naglalabas ng salapi.
Ayaw ko roon sa may asul na mata. Bakit mga pangit lagi ang sa akin?
Halos lahat, tinanggihan niya.
-Hayaan mong tanggihan niya ako. -At ako rin.
Ako na sa kaniya.
Wala pang tumatanggi sa akin. Maaari ba, Ginang?
Hindi ba't narito ngayon ang walrus na si Watari?
Noong una ko, sinabihan mo akong patunayan ang husay ko sa loob ng anim na oras.
Nabali ang dalawang tadyang ko. Sa sobrang taba, hindi na tinitigasan.
Pupusta akong magbibigay siya ng malaking dagdag
kung may makakapagpatigas uli ng maliit niyang ari.
Kay Akemi si Master Watari.
Kapag hindi mo siya naparaos,
kahit pandirihan mo pa siya nang sobra,
mag-aabang ka kay Goro sa labas.
Una, mas nais kong…
Hindi mahalaga ang anumang karugtong ng sinasabi mo.
Magmamatyag kami.
Kakaiba ang pagiging mahinhin mo.
Hubarin mo ang kimono mo.
Sake pa ba?
Malakas kang uminom.
Marahil ay malakas kang mandirigma noong panahon mo.
Hindi pa ako nanalo sa patas na laban. Lumapit ka.
Hindi man matalim ang espada mo, mahusay ka namang magbiro.
Natutuwa ako sa nasusulat na sining.
Kapwa mandirigma na mahusay sa mga salita. Alam ko iyon.
Nagbabasa ka?
Oo naman.
Kumukuha ako ng mga aklat mula sa aklatan ni Ama,
at nagsasaulo ng mga tulang ipinagbabawal ng aking mga guro.
Totoo ba? Sino ang paborito mong makata?
Napakarami.
Si Shotetsu. Si Minamoto no Shigeyuki.
Ang babaeng makatang ito ang paborito ko, si Ono no Komachi.
Lumilikha ng apoy ang mga salita niya at napupuno ako ng usok.
Bigkasin ko ba?
Ikaw ang pinakaninanais ko
Sa madilim na gabing ito
Mulat akong nakahiga
Ang nagbabagang pagsinta sa aking dibdib
Pinagliliyab ang puso ko
Pagmasdan mo kung sino ang nais makisaya!
Kumusta, kaibigan? Nangulila ako sa iyo.
Nasisiyahan ka ba sa renga?
Alam mo rin ang mga tulang renga?
Ano ang kasiyahan kung walang renga?
Sisimulan mo sa haiku, sasagutin ko ng dalawang linya.
Magpipinta ka. Magpipinta ako.
Daloy, inumin
Mapait sa panlasa
Nakapapawi
Mula sa malambot na kamay Umaagos din ang gatas
Matamis ang lasa
Mainit sa aking dibdib
Buwan na dibdib
Bigyang-ilaw ang dagat
Ilawan ako
Banal na mga bolang dapat mong inumin mula sa malayo
O masusunog ang iyong balat
Ipakita mo ang pagpipinta mo.
Apoy at yelo
Bumubuo ng bukal
Pasuin ako
Walang nakakahawak sa sinag ng araw
Sinasamba lamang ang mga panandaliang liwanag
Diyosa ng araw
Ito ang…
Matamis
Matamis…
Matamis na katas ng iyong katawan
Regalong tinanggihan ng babae
Bagay na hindi matiis ng sinumang lalaki.
Siya mismo.
Nangangalahati pa lamang ang gabi. Kumagat na ba ang may asul na mata?
Nais daw niyang mapag-isa. Salamat naman.
Walang tumatanggi sa akin.
Maaari ka bang pagsilbihan?
Ang mga mata mo!
Anumang matalinong insulto ang susunod diyan, huwag mo nang ituloy.
Ang gaganda.
Kulay na hindi ko pa nakita sa dagat at langit.
Ganoon pala.
Ipinaliwanag ng ginang na ang mahalagang bahagi ng kaluluwa
ang tumatawag sa mga lalaki sa bahay-aliwan kahit pambibilog iyon.
-Madalas ba nitong nauuto ang mga lalaki? -Ang mga kilala ko. Oo.
Akala ko, tsaa ito.
Hindi ako umiinom.
Naisip ng ginang na mas gugustuhin mo ang sake upang makapagpahinga ka.
Kahit isang higop lamang siguro.
Kung sasabayan mo ako. May gagawin pa akong hindi kaaya-aya.
Bigla na lamang akong natuwa na may kasama ako.
Para sa pambibilog.
Mainit.
Sa pinagmulan ko, ganiyan ang nais ng mga lalaki. Sa Kyoto.
Isang beses pa lamang ako nakapunta, kamakailan lamang.
Maganda, hindi ba?
Marumi at masikip.
Puno ng mga nagpapanggap na swordsman.
Tinalo ko ang pinakanakakatawang samurai doon.
Kung ganoon nga siya.
Pinutol ko ang nakatali niyang buhok. Sinundan niya ako,
magharap daw kaming muli dahil sinira ko ang nalalapit niyang kasal.
Sa palagay ko, mas galit siya dahil sa buhok niya kaysa sa kasal niya.
Ano nga ang ngalan niya?
Hindi ko maalala.
Gayunman. Patay na siya.
Ano?
Tama. Pinatay ko siya.
Magaling siya.
Bitawan mo ako!
Alis!
Sa tingin mo, hindi kita naaalala? Prinsesa Akemi ng angkan ng Tokunobu.
May inilagay ka sa tasa ko.
Sana nga lason iyon!
O, Taigen.
Hay, tumahimik ka.
Hindi ko siya pinatay.
Iniwan ko siyang buhay kasama ang kontrata ng laban namin.
Buhay siya? Nasaan siya?
Nagtungo ka rito upang isalba ang pinagkasunduang kasal ninyo?
Malamang may nahanap na ang iyong ama na batang panginoon na pakakasalan mo.
Ang anak ng shogun.
Ang mga babae sa mundo natin ay walang magandang pagpipilian.
Maliban sa iyo.
Tulad ng mahiwagang nilalang sa gubat,
makukuha mo anuman ang naisin mo,
tapos nagmamakaawa kang kumain ng basura.
Kumuha ka ng bayaran.
Magandang babae.
-Sandali. Paano iyong ganoon? -Hindi siya bayaran. Isa siyang prinsesa.
Siya ang prinsesa ni Taigen, at sinubukan niya akong patayin.
Kapag sumigaw siya, patayin mo.
Kapag gumalaw siya, patayin mo.
-Ano? Hindi ko siya kayang patayin. -Ano sa tingin mo ang ginagawa ng alalay?
Kailangan mo bang tumitig?
Paumanhin.
Napupuno ng mga Nangangalmot ang pasugalan ni Hamata.
Lagi siyang nakabantay kay Kinuyo.
Maliban kapag nagpupunta ang doktor ng moxa
upang gamutin ang mga sugat na gawa ni Hamata.
Kahit na ganoon, nagbabantay ang pinagkakatiwalaan niyang guwardiya.
Poprotektahan kita.
Puntahan mo ang nagbabantay ngayong gabi. Sabihin mong may nag-away. Dalawang tao.
Narinig mo ba ako, bata? Sa tarangkahan. Dali!
Ipinakita mo ba sa kaniya ang tanda?
Anong tanda ang ginawa niya?
Naunawaan niya.
Sa pinakamalayong dako, may balon bago mo abutin ang baybayin.
Isandaang hakbang pahilaga, may pinto na natatakpan ng tubig.
Patungo iyon sa isang lagusan sa ilalim ng dagat
hanggang sa loob ng kastilyo ni Fowler.
Matulog ka na. Saka ka humayo at magpakamatay.
Dapat pinatay na lang kita.
Pagkakamali ko iyon. Ninais muna kitang makilala.
Upang makita ko kung bakit iniwan ako ni Taigen at sinundan ka.
Sa ilalim ng maskara mo, hindi ka talaga mamamatay-tao.
Umalis ka na.
Inakala kong espesyal ka.
Hindi rin sobrang nakakatakot ang iyong mukha.
Ikaw ay… galit lamang.
Kaya naman pala gusto ka niya.
Para kang si Taigen noong mga bata pa tayo.
Talagang sutil.
Kilala mo siya?
Bata.
Patayin ang lahat. Pagkatapos, sunugin ninyo ang bahay-aliwan.
Tagapagsalin ng Subtitle: John Vincent Lunas Pernia