Walang taong kayang tumalo ng isang hukbo,
subalit magagawa iyon ng isang halimaw.
Paano nagkaroon ng ganoong nilalang?
Bago pa inutusan ng ating dakilang shogun ang araw na sumikat…
may ronin nang namuhay.
Matindi ang naging epekto sa kaniya noong araw na ang kaniyang panginoon…
pinatay ng kalabang angkan
na may simbolong phoenix.
Noong araw na iyon,
may namuo sa kaniyang kalooban.
Isang unos sa kaniyang kaluluwa.
Patayin lahat. Pagkatapos, sunugin ninyo ang bahay-aliwan.
Poot na nagmumula sa kaibuturan ng kaniyang puso
patungo sa dulo ng kaniyang espada.
-Master. -Dalhin mo lahat sa imbakan ng alak.
Pinatay mo kaming lahat.
Ringo, protektahan mo sila.
Wala akong armas.
Kutsilyo na lamang muna.
Bilis! Dito.
Umuwi ang ronin sa kaniyang nayon…
kung saan nagsumamo ang mga magulang niya na magsimula siya ng bagong buhay.
Subalit ang poot ay tulad ng isang bagyo.
Nagsisimula sa simoy ng hangin sa dagat…
Ina.
Walang makakahanap sa atin.
…na nilamon na ng kadiliman.
Hinahanap ka ng masasamang tao, Mizu.
Dahil babae ka.
Dapat maging lalaki ka, lalaki palagi.
Tapos, lumalalim. Lumalakas.
Maghihiganti ako para sa atin, Ina. Isinusumpa ko.
At lalo pang lumalakas.
Umiikot at nagngangalit
hanggang sa maging handa na itong umatake!
Nagsimula na ang ronin sa paghahanap,
sumusumpa siyang buburahin sa Daigdig lahat ng may simbolong phoenix
o mga kadugo nila.
Ngunit malalaman niya ring
ang landas ng demonyo ay may matulis na bato.
Nais mo bang mamatay?
Ngayon, dalawa na tayong haharapin nila.
Ikaw ang pinakamatapang na prinsesang nakilala ko.
Hindi ako matapang.
Buong buhay ko, bilanggo ako.
Mamatay man ako ngayon, mamamatay akong malaya.
Paumanhin.
Dito raw ipinagbibili ang opyum mula sa Kanluran.
Nais kong hanapin ang puting lalaking nagbibigay noon.
Impormasyon lamang ang hanap ko, hindi gulo.
Mukhang gulo ang nais mo.
Hindi, nais ko lamang itanong…
Ikaw na may halo ang lahi.
Napagod na ang kaluluwa ng ronin at hirap na ang katawan.
Hindi siya natakot mamatay,
natakot lang siyang mamatay nang hindi nagagawa ang sinumpaan niya.
Tulungan ninyo ako.
Pakiusap. Kailangan ko ng manggagamot.
Nawawalan na siya ng pag-asa
hanggang sa…
may nakita ang ronin na tila mula sa mga diyos.
Tulungan ninyo ako.
Ginoo, sumama ka sa akin.
Sa kaunting barya, dadalhin kita sa langit.
Matutulungan mo ba ako?
Ina, kayo…
Buhay kayo.
Mizu.
Isinama ng magandang babae ang ronin sa kaniyang tahanan.
At sa unang pagkakataon sa loob ng mahabang panahon,
nagpahinga ang ronin.
Ina, buhay kayo.
Paano?
Gamot sa sakit ng aking ulo.
Kumain ka, babalik naman ako sa trabaho.
Hindi mo na dapat gawin uli iyon, kumita na ako ng sobrang daming salapi.
Lumaki kang marangal.
Alam kong magiging mahirap sa iyo na isiping patay na ako,
ngunit alam kong iyon ang pinakamainam.
Kapag mag-isa ka, maaari kang maging tubig.
Imposibleng mahuli.
Ngayon, ibinalik ka sa akin ng mga diyos.
Nanumbalik na ang lakas ng ronin,
handa na siyang bumalik sa paglalakbay na puno ng poot.
Nagmakaawa ang babae na huwag siyang umalis.
Sinabi ng ronin ang kaniyang sinumpaan, sinumpaang hindi niya mababali.
Dahil desperado na, may naalala ang babae na itinuro sa kaniya noon pa.
Ubos na ang salapi.
Huwag mong alalahanin ang salapi. Huwag ka nang mag-alala sa kahit ano.
Nasa akin na ang sagot sa lahat ng ating panalangin.
Naihanap na kita ng asawa.
Itinakwil siya, kaya hindi mahalaga sa kaniya ang hitsura mo.
Tumatanda na siya at kailangan niya ng malakas na babaeng makakatuwang.
Hindi maaari. Sumumpa ako.
Sinong babae ang ayaw ng lalaking mag-aalaga sa kaniya? Sa kaniyang ina?
Iniisip ng mga lalaking tumugis sa iyo noong bata ka, nasawi ka sa sunog.
Kapag may nakaalam na buhay ka, maaari ka nilang isuko kapalit ng pabuya.
Hayaan ninyo sila. Hindi ako magpapakasal.
Magtatrabaho na ako.
Kailangan natin iyong salapi.
Nakita mo na, gagawin ko ang lahat para sa iyo.
Magugustuhan mo ang mga bundok! Wala nang taong makakakita sa iyo.
Kikilos ka nga lamang.
Magluluto, maglilinis, tutulong sa pag-aalaga ng mga kabayo.
Magpalit ka. Nagpapalaki siya ng mga kabayo para sa panginoon.
Mahusay na samurai si Mikio hanggang sa lumabag siya.
Lumabag?
Kapag mali ang pagkakatali sa sinturon ng mga tao, pinapatay sila ng panginoon.
Ang punto, pareho kayong itinakwil.
Mayaman siya at wala siya sa posisyon upang magreklamo tungkol sa mukha mo.
Kolorete.
Hindi ka naman pala ubod ng pangit gaya ng inaasahan ko.
Mas matanda ka kaysa sa inaasahan ko.
Tama na ito.
Wala na sa pinaslang na panginoon ang kaniyang katapatan o sa paghihiganti…
kung hindi… sa kaniyang asawa.
Sige, babalik na ako sa trabaho.
Gawin ka na nating handa para mamayang gabi.
Imposibleng mapigilan sila ni Mizu.
Hindi ako halimaw.
Ano ang mayroon dito?
Nahuli na nila sa taas ang samurai.
Magsaya muna tayo nang kaunti.
Ikaw na hayop ka!
Dito ka lang. Magbantay ka.
Sandali.
Dahan-dahan.
Ayos lang iyan.
Mapagkakatiwalaan mo ako.
Lumayo ka sa mga kabayo!
Babalik na ako sa trabaho.
Sino ang isang ito?
Kai ang ngalan niya.
Maganda, ngunit isang halimaw.
Ilang buwan ko na siyang pinapaamo.
Ito ang tingin sa akin ni Kai.
Simula nang paalisin ako ng panginoon, pinanghawakan ko ang isang pantasya
na tatanggapin niya akong muli kapag nagdala ako ng perpektong hayop.
Nakakatawa.
Oo nga.
Maaari ko bang pakainin si Kai?
Kaya mong mangabayo?
Gumising ka!
Pakiusap!
Bilisan… mo.
Sobrang bilis! Napakabilis mo!
Ikukuha kita ng hinog.
Kahanga-hanga.
Subukan mo.
Halika, ipakikita ko sa iyo. Ilayo mo ang kamay mo.
Asintahin mo ang isang iyon.
Hindi na masama para sa unang subok.
Sa paglipas ng panahon,
namuhay nang payak ang ronin at ang kaniyang asawa.
Tila naging pangarap na lamang ang landas ng demonyo.
Subalit minsan, kapag humihinto siya upang makinig,
naririnig pa rin iyon ng ronin
na tinatawag… ang pangalan niya.
Ina, kaya ba talaga ninyong magtungo sa bayan nang ganiyan?
Kapag nabili ko na ang gamot ko, bubuti na ako.
Bumili kayo ng tuyong alumahan. Gusto ni Mizu iyon.
Hindi ako makakabili ng gamot nito.
Sa tingin namin, kailangan na ninyong subukang tumigil.
Bagalan mo!
Humabol ka!
Matutuwa ang panginoon sa grupong ito ng mga kabayo.
Maaaring magkatotoo ang hiling mo dahil kay Kai.
Hindi karapat-dapat kay Kai ang sinumang panginoon.
Si Kai ay… sa iyo.
Gising!
Pakiusap!
Akemi, kapag umatake ako, balikan mo na sila.
Sino ang aatakihin mo?
-Nais mong maging lalaki? -Kinailangan kong mamuhay bilang lalaki.
Upang hindi ka mahanap ng mga lalaking tumutugis sa iyo?
At upang makapaghiganti ako
sa lalaking dahilan kung bakit ganito ako.
Isang halimaw.
Nais kong makita ang buong ikaw,
hindi iyong pagpapanggap na nais ng iyong ina.
Puro pagsasanay lamang gamit ang espada ang ginawa ko.
Ipakita mo sa akin.
Hindi pa ako nakakita ng naginata.
Medyo makaluma, subalit hindi rin mainam na armas kapag marami ang kalaban.
Huwag kang mag-alala, maaari nating simulan nang mabagal.
Handa ka na?
Huwag kang magpipigil.
Hindi na masama.
Bunutin mo na iyan.
Ipakita mo sa akin ang espada mo.
Ayaw kitang saktan.
Ayos, tama na iyan.
Naging mahina ka na rin ba nang matanggal ka sa posisyon?
Isa kang halimaw.
Matapos ang tila walang-hanggang liwanag ng araw,
isang araw, nagdilim ang langit.
Hinugasan ng ulan ang kulay sa kaniyang kimono,
at lumitaw ang simbolong phoenix ng kaniyang dating angkan.
Napagtanto na ng ronin
na kadugo ng asawa niya ang kaniyang mga kaaway.
Sinabi ng babae na tumakas siya sa masamang angkan ng kaniyang ama.
Sumumpa siyang nasa ronin lamang ang kaniyang katapatan.
Subalit sa unang pagkakataon sa loob ng maraming taon,
naramdaman ng ronin ang nagngangalit na unos sa loob niya.
Maaga siyang umalis upang dalhin ang mga kabayo sa panginoon.
Lahat ng mga kabayo.
Pati ang sa iyo.
May inihandog ako sa iyong magandang bagay
subalit sinayang mo lamang.
Sa pag-asang mapapalambot niya ang puso ng asawa…
sumayaw ang babae.
Ang mga matang iyon. Siya iyon.
Sinong puting demonyo ang pinagsisilbihan ninyo?
Ikaw lamang ang tanging puting demonyong nakikita ko.
Patayin na natin siya agad.
Sino ang nagsabi sa inyong narito ako? Si Ina ba?
Ang pabuya, hindi kayang tanggihan ng iilan.
Mikio.
At nasawi na nga ang babae,
ngunit hindi pa ito ang wakas niya.
Sa loob ng walang buhay niyang katawan, may namumuong unos ng poot,
pagtataksil, kawalan ng katarungan, na umaangkin sa kaluluwa niya,
at ginagawa siyang isang katatakutan,
isang onryō!
Hindi!
Para kay Kinuyo.
Higit na mas lalaki ka pa kaysa sa mga naging panauhin ko.
Naku! Hindi!
Naparito ako upang tumulong.
Naduwag ako, subalit nagbalik ako. Patawarin mo ako.
Ginawa mo ito.
Hindi kailanman.
Siya iyon!
Nakita kong humithit ka uli ng opyum. Paano ka nakabili? Ipinagkanulo mo siya.
-Aminin mo! -Mizu, hindi!
Ipinagbili ko ang sarili ko sa tulay!
Kailangan ko ang gamot ko.
Siya marahil ang nagkanulo sa iyo upang mabawi ang posisyon niya.
Ako ang iyong ina. Ang iyong ina.
Mizu.
Nanood lamang siya sa pagpatay nila sa iyo. Kahiya-hiya siya!
Mahina!
Tumahimik ka, sinungaling na bayaran.
Sinasaktan niya ako!
Mizu!
Tama na.
Mizu. Mahal kita, Mizu.
Master!
Nagapi mo sila. Lahat sila. Isang buong hukbo.
Tumulong kami ni Akemi. Dalawa ang pinatay niya. Sa akin, isa.
May kumontrol sa akin mula sa loob ko.
Tila ba… masama iyon.
Nais mong maging tulad ko? Huwag mong taguan ang dilim.
Karagdagang mga tao ni Hamata?
Siya iyon, si Prinsesa Akemi. Nahanap natin siya.
Sa utos ni Panginoong Daichi Tokunobu,
dapat sumama sa amin pabalik ang anak niya.
Hindi ako aalis.
Tama ba, Mizu?
May problema ba tayo?
Atakihin mo siya.
Dalhin na ninyo.
Bitawan ninyo ako! Mizu! Bitwan ninyo ako!
Pakawalan ninyo ako!
Mizu!
Master? Tumayo ka lamang diyan.
Mas mainam iyon sa kaniya.
Hindi ka isang samurai. Ang samurai ay marangal.
Wala akong sinabing isa akong samurai. Ikaw iyon. Paghihiganti ang tinatahak ko.
Walang lugar doon ang pag-ibig, pagkakaibigan, o kahinaan.
May papatayin akong tao.
Paano naging kakila-kilabot ang nilalang na ito?
Hindi sapat ang poot.
Kinailangan pa ng isang sangkap.
Pag-ibig… na nilason ng pagtataksil,
upang magdulot ng mga pagdanak ng dugo at kasawian
upang likhain ang onryō.
Ang aming pasasalamat
sa pinakamabait naming shogun.
Isang nakakatakot na kuwento.
Ipinangako namin sa iyo ang pinakamagandang libangan dito sa Edo,
hindi ba, Akemi?
Opo, panginoon.
May isa lamang na hindi tama.
Hindi tama?
Siyang tunay.
Alam ninyo, may onryō na akong nakilala.
Iyong totoo.
Subalit hindi noon kayang umibig.
Naghanap ako sa mga mata noon ng tanda ng pag-ibig o awa o kabutihan.
Puro kadiliman lamang.
Tagapagsalin ng Subtitle: John Vincent Lunas Pernia