NIEBIESKOOKI SAMURAJ
Żaden człowiek nie pokona armii,
ale jest istota, która to potrafi.
Jak powstała taka istota?
Na długo przed tym, gdy nasz wielki szogun nakazał słońcu wzejść,
był sobie ronin.
W jego duszy wyrył się dzień, w którym jego pana…
zamordował wrogi klan,
który miał w herbie feniksa.
Tego dnia
poczuł, że coś w nim wzbiera.
Burza w jego duszy.
Zabić wszystkich. Spalić budynek.
Nienawiść promieniowała od głębin jego serca
aż po czubek miecza.
Mistrzu.
Zabierz ich do piwnicy.
Zamordowałeś nas wszystkich.
Ringo, pilnuj ich.
Nie mam broni.
Zacznij od noża kuchennego.
Dalej! Tędy.
Ronin wrócił do swojej wioski,
gdzie jego rodzice błagali go, by zaczął nowe życie.
Ale nienawiść jest jak tajfun.
Zaczyna się jak morska bryza…
Mamo.
Nikt nas nie znajdzie.
…którą pochłania mrok.
Szukają cię źli ludzie, Mizu.
Szukają dziewczyny.
Musisz być chłopcem, zawsze chłopcem.
A potem ona pogłębia się. Wzmacnia.
Pomszczę nas, mamo. Przysięgam.
I rośnie w siłę.
Wiruje i szaleje,
aż jest gotowa do ataku!
Ronin wyruszył na wyprawę,
przysięgając zgładzić tych, którzy noszą herb feniksa
albo krew tego klanu.
Ale wkrótce przekonał się,
że ścieżka demona wybrukowana jest ostrymi kamieniami.
Życie ci niemiłe?
- Teraz muszą przejść przez nas oboje. - Odważna z ciebie księżniczka.
Nie jestem odważna.
Całe życie byłam w niewoli.
Jeśli dziś umrę, umrę wolna.
Przepraszam.
Podobno sprzedaje się tu opium z Zachodu.
Chcę znaleźć białych, którzy je dostarczają.
Nie szukam kłopotów, tylko informacji.
Chyba jednak szukasz kłopotów.
Nie, chcę tylko zapytać…
Ty zasrany mieszańcu.
Dusza ronina była strudzona, a ciało chorowało.
Nie bał się śmierci.
Bał się tylko umrzeć, zanim wypełni przysięgę.
Pomóż mi.
Proszę. Potrzebuję lekarza.
Wydawało się, że wszystko stracone.
Aż nagle…
Ronin ujrzał wizję, jakby zesłaną przez bogów.
Pomóżcie mi.
Chodź ze mną.
Za kilka monet i pokażę ci niebo.
Pomożesz mi?
Mamo, ty…
Ty żyjesz.
Mizu.
Piękna kobieta zabrała ronina do domu.
I po raz pierwszy od wielu księżyców
ronin odpoczął.
Mamo, ty żyjesz.
Jak?
Lek na mój ból głowy.
Jedz, potem muszę wracać do pracy.
Nigdy więcej tego nie rób. Zarobiłam dość pieniędzy.
Wyrosłaś na honorową osobę.
Wiedziałam, że będzie ci ciężko.
Ale tak było lepiej.
Będąc sama, mogłaś być jak woda.
Nie do złapania.
Teraz bogowie cię mi zwrócili.
Ronin odzyskał siły
i był gotów do powrotu na ścieżkę nienawiści.
Kobieta błagała go, by został.
Ronin powiedział jej o przysiędze, której nie mógł złamać.
Zdesperowana kobieta przypomniała sobie, czego nauczyła się dawno temu.
Pieniądze zniknęły.
Nie martw się o pieniądze. O nic się nie martw.
Mam odpowiedź na nasze modlitwy.
Znalazłam ci męża.
To wyrzutek, więc twój wygląd się nie liczy.
Starzeje się i potrzebuje silnej kobiety do pomocy.
Nie ma mowy. Złożyłam przysięgę.
Która kobieta nie chce opieki mężczyzny?
Dla niej i jej matki?
Twoi prześladowcy myślą, że zginęłaś w tym pożarze.
Jeśli ktoś się dowie, że żyjesz, wyda cię, by zgarnąć nagrodę.
Niech wyda. Nie będę niczyją żoną.
Idę do pracy. Potrzebujemy pieniędzy.
Widzisz? Ja dla ciebie zrobię wszystko.
Pokochasz góry! I nikt cię tu nie zobaczy.
Będziesz musiała pracować.
Gotować, sprzątać, pomagać przy koniach.
Przebierz się. On hoduje konie dla pana.
Mikio był wielkim samurajem, póki się nie naraził.
Naraził się?
Panowie skazują ludzi na śmierć za byle co.
Ważne, że oboje jesteście wyrzutkami.
Ma pieniądze i nie może narzekać na twoją twarz.
Makijaż.
Nie jesteś tak ohydna, jak się obawiałem.
Ty jesteś starszy, niż sądziłam.
Miejmy to już za sobą.
Nie był już lojalny wobec zabitego pana ani wobec zemsty…
ale wobec żony.
Dobra, wracam do pracy.
Przygotujmy cię na wieczór.
Mizu nie powstrzyma ich wszystkich.
Nie jestem brutalem.
Co my tu mamy?
Osaczyli tego samuraja na górze.
Zabawmy się i my.
Ty mały sukinsynu!
Zostań tu. Trzymaj straż.
Hej.
Spokojnie.
Już dobrze.
Możesz mi zaufać.
Nie zbliżaj się do koni!
Wracam do pracy.
A to kto?
Nazywa się Kai.
Piękna, ale wredna.
Od dawna staram się ją oswoić.
Oto, co Kai o mnie myśli.
Odkąd mój pan mnie wygnał, mam takie… marzenie,
że jeśli przyprowadzę mu idealną istotę, przyjmie mnie z powrotem.
To głupie.
Tak.
Mogę nakarmić Kai?
Umiesz jeździć?
Obudź się!
No dalej!
Biegnij… Szybko.
Za szybko! Jedziesz za szybko!
Dam ci dojrzałe.
Imponujące.
Ty spróbuj.
Pokażę ci. Ręka do tyłu.
Celuj w tamto.
Nieźle jak na początek.
Czas płynął,
a ronin i jego żona cieszyli się prostym życiem.
Ścieżka demona wydawała się odległym snem.
Choć czasem, gdy zatrzymał się, by posłuchać,
ronin wciąż słyszał,
jak go wzywa.
Mamo, na pewno dasz radę jechać do miasta?
Gdy wezmę lekarstwo, nic mi nie będzie.
Kup suszoną makrelę. Mizu ją lubi.
Nie wystarczy na moje lekarstwo.
Uważamy, że powinnaś je odstawić.
Wolniej!
No dawaj!
Pan będzie zachwycony tym stadem.
Może Kai pozwoli ci spełnić marzenie.
Kai jest za dobra dla pana.
Kai jest… twoja.
Obudź się!
No już!
Akemi, gdy zaatakuję, biegnij do reszty.
Kogo zaatakujesz?
Chciałaś być mężczyzną?
Musiałam go udawać.
Żeby prześladowcy nie mogli cię znaleźć?
I żebym mogła się zemścić
na tym, przez którego taka jestem.
Jestem potworem.
Chcę zobaczyć cię całą.
Nie to, co kazała ci udawać matka.
Ćwiczyłam tylko mieczem.
Pokaż mi.
Nigdy nie mierzyłam się z naginatą.
Trochę staroświecka,
ale najlepsza na grupę wrogów.
Spokojnie, możemy zacząć powoli.
Gotowa?
Nie powstrzymuj się.
Nieźle.
Zdejmij osłonę.
Pokaż mi ostrze.
Nie chcę cię skrzywdzić.
Dobrze, wystarczy.
Kręgosłup straciłeś razem z tytułem?
Faktycznie jesteś potworem.
Po tym, co wydawało się wiecznością słonecznych dni,
pewnego dnia niebo pociemniało.
Deszcz zmył farbę z jej kimona,
odsłaniając herb feniksa jej byłego klanu.
Ronin zrozumiał,
że jego żona nosiła krew jego wrogów.
Żona wykrzyknęła, że uciekła ze złego klanu ojca.
Przysięgała, że jest lojalna tylko wobec ronina.
Ale po raz pierwszy od lat…
ronin poczuł, jak szaleje w nim burza.
Wyjechał wcześnie, by zaprowadzić konie do pana.
Wszystkie.
Twego też.
Zaparzyłam ci herbatę ze złotych liści,
a ty w nią naplułaś.
Chcąc zmiękczyć serce męża…
żona tańczyła.
Te oczy. To ona.
Dla którego białego diabła pracujecie?
Widzę tu tylko jednego białego diabła. Ciebie.
Zabijmy ją szybko.
Kto wam powiedział, że tu jestem? Ona?
Niewielu oprze się takiej sumie.
Mikio.
Żonę spotkała więc śmierć.
Ale nie był to jej koniec.
W jej martwym ciele szalała burza nienawiści,
poczucia zdrady i niesprawiedliwości, które przejęły jej duszę
i zmieniły ją w koszmar.
W onryō!
Nie!
Za Kinuyo.
Jeszcze nigdy nie gościłam kogoś tak męskiego.
O nie! Nie!
Chciałem pomóc!
Byłem tchórzem, ale wróciłem. Wybacz mi.
Ty to zrobiłeś.
Nigdy.
To ona!
Znów paliłaś opium.
Za co je kupiłaś? Wydałaś ją.
- Przyznaj się! - Mizu, nie!
Sprzedałam się na moście!
Potrzebowałam leku.
On musiał cię wydać, by odzyskać tytuł.
Jestem twoją matką. Twoją matką.
Mizu.
Stał i patrzył, jak próbują cię zabić!
Jest niehonorowy!
Słaby!
Zamknij się, kłamliwa kurwo.
Robi mi krzywdę!
Mizu!
Przestań.
Mizu. Kocham cię, Mizu.
Mistrzu!
Pokonałeś ich. Wszystkich. Całą armię.
Akemi i ja pomogliśmy. Zabiła dwóch mężczyzn. Ja jednego.
Coś mnie ogarnęło od środka.
To było… mroczne.
Chcesz być taki jak ja? Nie chowaj się przed mrokiem.
Więcej ludzi Hamaty?
To księżniczka Akemi. Znaleźliśmy ją.
Z rozkazu pana Daichiego Tokunobu
jego córka musi wrócić z nami.
Nigdzie nie idę.
Prawda, Mizu?
Mamy problem?
Bierz go.
Weźcie ją.
Zostaw mnie! Mizu! Puść mnie!
Puszczaj!
Mizu!
Mistrzu? Nic nie zrobiłeś.
Tak będzie lepiej.
Nie jesteś samurajem. Samuraj jest honorowy.
Nie mówiłem, że nim jestem.
Ty to powiedziałeś. Ja kroczę ścieżką zemsty.
Nie ma na niej miejsca na miłość, przyjaźń czy słabość.
Mam człowieka do zabicia.
Jak powstała ta straszna istota?
Sama nienawiść to za mało. Potrzebny był jeszcze jeden składnik.
Miłość… zatruta zdradą,
która przyniosła tyle rozlewu krwi i cierpienia
i stworzyła onryō.
Pokornie dziękujemy
naszemu wspaniałomyślnemu szogunowi.
Przerażająca opowieść.
Obiecaliśmy ci najlepszą rozrywkę w Edo.
Prawda, Akemi?
Tak, panie.
Nie zgadzało się tylko jedno.
Doprawdy?
Tak.
Spotkałam kiedyś onryō.
Prawdziwego.
Ale nie potrafił kochać.
Szukałam w jego oczach oznak miłości,
litości lub dobra.
Ale był tam tylko mrok.
Napisy: Paweł Awdejuk