Mamo.
Przyszli po mnie, tak jak mówiłaś.
Źli ludzie.
To moja wina.
Przepraszam, że jestem potworem.
Pomszczę nas, mamo.
Przysięgam.
Choćby mi to zajęło całe życie.
Choćbym miała umrzeć.
Przysięgam, mamo.
Przysięgam.
Mistrzu?
Mistrzu!
Niedługo tu będzie.
Fowler.
Zdążysz znaleźć Akemi, zanim przyjdą?
Muszę.
Dałem ci słowo.
Gotowy?
Iść do północnego kanału. Sprawdzić go.
Zaczekać na Akemi i zabrać ją daleko stąd.
Nie umrzeć.
Jeśli złapią cię szermierze?
Pikowanie Sokoła.
Jeśli złapią cię włócznicy?
Uciekać.
Mistrzu.
A co z armią Fowlera?
To nie moja sprawa.
Liczy się jego śmierć.
A jeśli zabiją szoguna?
Szogun Itoh wpuścił białych do Japonii dla własnego zysku i wbrew własnym prawom.
Zasługuje na swój los.
Ringo.
Gdy zabiję Fowlera, znajdę cię tutaj.
- Jeśli nie wrócę… - Wrócisz.
Jeśli nie wrócę…
Zawiodłem albo zginąłem.
Nie wygłupiaj się.
Nie umrzesz.
Nie wiesz jak.
NIEBIESKOOKI SAMURAJ
Ze wszystkich upokorzeń, jakie serwuje nam ojciec,
ta tłusta, biała, rozgotowana klucha
jest najgorsza.
To zło konieczne.
Podano kluchę.
Zastanawiałem się, jaki prezent dać waszemu ojcu podczas tej pielgrzymki.
Co można dać człowiekowi, który ma wszystko?
Prostackie, wiem. Ale choć raz wolałem dać spokój metaforom
i przynieść to, co najważniejsze.
Szogun myśli o mnie i widzi złoto, które przynoszę.
Oto ono. Oto ja.
Ojciec wyraża wdzięczność za nasz sojusz.
Sojusz?
Dzięki mnie wasz ojciec jest niemal najbogatszy na świecie.
Szogun ci dziękuje.
Doprawdy?
Co roku kłaniam się przed jego tronem,
by zostać odesłany na to piękne wzgórze.
Kiedyś to jego doradcy przyjmowali moje prezenty.
Tym razem poznałem jego mężnych synów.
A może w tym roku
będzie mi wolno spotkać go osobiście?
Twarzą w twarz? Po tylu latach?
To będzie trudne.
Rozumiesz.
Rozkręca się tam wielka impreza.
Rada starszych w szczytowym momencie wiosennego matsuri.
Wielcy panowie ucztują, piją.
Mówią o ważnych sprawach.
Nie zasługuję na miejsce przy tym stole?
Jak mówiłem,
to będzie trudne.
Oczywiście.
No to do… przyszłego roku.
Najlepszy altembas z Nishijinu, przetykany złotem, dla szoguna Itoh.
Na razie dość prezentów.
Musimy omówić kwestie waluty.
Jeszcze jeden prezent, jeśli można.
Wyrzeźbiony z rogu nosorożca.
Samca, budzącego postrach przywódcy stada,
który spłodził 50 młodych z 40 samicami.
Puchar godny szoguna.
To dobra wróżba.
Błogosławieństwo udzielone radzie starszych.
Szybciej uwierzę, że jesteś duchem, niż że nadal żyjesz.
Zobaczyłeś zamek Fowlera i uciekłeś?
Gdzie Akemi?
Patrzyłeś bezczynnie, gdy zabierali ją żołnierze.
Teraz jest panią Akemi.
Pani Akemi dała mnie i moim dziewczynom wygodne stanowiska.
Zajmuję się jej sprawami. Nie chciałaby cię tutaj.
Straż zamkowa też nie chce znaleźć mężczyzny w pokoju kobiety.
Przyszedłem za Fowlerem.
Sądzę, że planuje dziś obalić szogunat.
Zabije wszystkich z klanu Itoh, wszystkich na zamku.
Moja dziewczyna słyszała pogłoski o ataku.
Akemi zabrała ją, by powiadomić ojca. Nie widziałam ich od tamtej pory.
Bierz dziewczyny i uciekajcie.
Uciekajcie jak najdalej stąd.
Panowie siedzą na słońcu.
Piją, bawią się i kłaniają szogunowi, który wkrótce umrze.
Zjedz coś.
To ważny dzień.
Kiedyś patrzyłaś na mnie z podziwem.
Chcesz zabić mojego męża.
Tę okropną bestię, przed którą uciekałaś?
Nadal nie rozumiesz. Daję ci wszystko, czego chcesz.
Gdy szogun i jego ludzie zginą, będziesz wolna.
Zaraz po tym,
gdy jako ostatnia członkini klanu Itoh
poprzesz swojego ojca jako nowego szoguna.
Nie poprę.
Wzięłaś pierwszy oddech dzięki mnie.
I oddychasz teraz, bo na to pozwalam.
Potrzebny mi syn. Pierwszy raz w życiu proszę o coś córkę.
Ta gruba biała świnia
myśli, że będę jej uległą marionetką.
Gdy się go pozbędę, cała Japonia będzie moja i…
Seki!
Co to ma być?
Akemi idzie ze mną…
jeśli zechce.
Wróciłeś po mnie.
Robiłem, co uważałem za dobre dla ciebie, choć nie mnie o tym decydować.
Wybaczysz mi, dziecko?
Tyle lat u mego boku,
a dziś poświęcasz życie
dla córki.
Oddychasz teraz,
bo na to pozwalam.
Brać ich!
Kto uwolnił panią Akemi?
Precz, głupcy. Wiecie, że reprezentuję pana Daichiego.
Nie tym razem.
Zawracaj. I wracaj do celi.
- Kim jest twój przyjaciel? - To nie przyjaciel.
Nadal chcesz być wolna?
To chodź ze mną. Ringo czeka na ciebie przy kanale.
Ringo?
Twój plan ucieczki to Ringo?
Udało się! Przepraszam.
Pikowanie Sokoła.
Nieźle.
Widzę, że ćwiczyłeś.
Taigen! Przyszedłeś!
Szogun jest zagrożony.
Wciąż jestem lojalnym samurajem. Chcę ostrzec go przed ludźmi Fowlera.
Znasz szoguna?
Nie mogę się do niego zbliżyć.
Mówiłem dowódcy straży, że widziałem armię białych,
obozującą pod Edo.
Odpowiedział, że w Japonii nie ma białych.
Gdzie jest szogun?
W ogrodzie. Otoczony przez strażników.
Jeśli spróbuję dotrzeć tam sam, zginę po siedmiu krokach.
Może razem zbliżymy się na tyle, by go ostrzec, zanim umrzemy.
- Chodź ze mną… - Mistrz…
Mizu obchodzi tylko on sam i jego zemsta.
Ringo, mówiłeś, że chcesz być wielki.
Bogowie dają ci tę szansę.
Co zrobisz, gdy dostajesz to, o co się modliłeś?
Tam, nad wodą.
Ośmiu strażników. Łucznicy. Jak ich obejdziemy?
To zagadka.
Co by zrobił mistrz?
Mizu?
Mizu to najmniej ostrożny i taktyczny,
najbardziej irytujący człowiek, jakiego znam.
Tak.
Ale co by zrobił?
Jest tak głupi, że wpadłby przez główne wrota.
- Brać go! - Zatrzymać ich!
Nie atakujcie. Przychodzimy z ostrzeżeniem!
Posłuchajcie mnie!
Poszło dobrze.
To odrażające stworzenie. Nawet jak na białego.
Taigen!
Dlaczego robisz z nim interesy?
Proszę.
Pomówmy o czymś przyjemnym.
Takayoshi, gdzie twoja piękna żona?
Tak szybko ją wyczerpałeś?
Zabijcie mnie, jeśli chcecie, ale pozwólcie mi ostrzec szoguna.
Jest w niebezpieczeństwie!
Szogun?
Kto ośmiela się podnosić broń na szoguna?
Nie jestem zabójcą.
Jestem lojalnym samurajem z Kioto. Służę panu Daichiemu Tokunobu.
Próbuję ocalić życie szoguna.
Nadchodzi Abijah Fowler.
Na czele armii uzbrojonej w broń palną.
Proszę. Tylko spójrzcie.
Potem mogę umrzeć.
Zamknąć wszystkie bramy! Zbliża się armia!
Szybko. Nie mamy dużo czasu.
Czekaj.
O co chodzi?
Wolność.
Odzyskałem część twojego posagu.
Z tym możesz pójść wszędzie. Żyć, jak chcesz.
Z Taigenem albo bez.
Od tej pory to wyłącznie twój wybór.
Farma, na której dorastałeś. W Kokurze, na wzgórzu.
Z dala od wszystkiego.
Myślisz, że wciąż tam jest?
Przyjechał.
Zabrać ich do twierdzy. Szybko.
Każdy łucznik.
Każdy człowiek.
Nie zmuszaj mnie, bym spotkał się z wrogiem.
Nie dotrą do pierwszej bramy.
Jesteś lojalnym samurajem.
Dać mu miecz.
Zostanie przy moim boku.
A on przy moim.
Szogun.
Szybko! Tu będziecie bezpieczni.
Jesteś drugim synem.
Niedawno się ożeniłeś?
Gdzie twoja żona?
Ja… nie wiem.
Fowler już tu jest.
Idźcie do północnego kanału. Ringo was wyprowadzi.
Nie zatrzymujcie się.
Akemi.
- Nie jesteśmy przyjaciółmi. - Taigen cię szuka.
Jest uparty, znajdzie cię.
Uważa, że bardzo cię kocha.
Nie jest dobry.
Ale może być wielki.
Niech podejdą.
Nikt nie zdobył tych murów od 400 lat.
Może być tutaj.
Ognia, proszę.
Armia karabinów.
Szogun nie zdaje sobie sprawy, co go czeka.
Obrona w gotowości.
Przeszli most. Utknęli przy bramie.
Teraz ich wyrżniemy.
Łucznicy, cel!
Przeszli przez pierwszą bramę jak przez papier.
Przygotować olej! Już!
Kapitanie.
Jak tam ostatnia brama?
Zamknięta od środka.
Nawet jeśli się zbliżą, nie przebiją się.
Dobrze.
Do dzieła.
Upadek imperium w niecałą godzinę.
Wymieranie cywilizacji sprowadza się do technologii.
Pierwsi wynaleźliśmy coś gorszego.
To nie fair… ale jest jak jest.
Uwaga.
Nie zabiłem cię?
Możecie nam podziękować, że oszczędziliśmy wam trudów oblężenia.
Głodujących dzieci.
Doceniam twoją wizję.
Chciałeś ocalić piękne dziedzictwo
przed zmieniającym się światem.
W całkowitej izolacji.
To mogło wytrwać kilka wieków.
Ale zrobiłeś się chciwy.
Przeczytałeś nasz list.
Dwadzieścia lat temu.
I powiedziałeś: „Tak”.
Co jest złego w odrobinie handlu?
To tylko małe pęknięcie na ścianie.
Taki wizjoner, a nie dostrzegłeś, jak mało miejsca trzeba kuli.
Nie mogłem odkryć nowego świata, więc ujawnię wasz.
Mój nowy szogun otworzy wasze granice.
Otworzy Japonię na Zachód.
Zalejemy waszą ziemię naszymi ludźmi,
muzyką, wstydem, chlebem i mlekiem,
aż uznacie, że taka brzydka twarz jak moja jest piękniejsza od waszych.
Myślisz, że boję się śmierci?
Odłóż broń.
Umrę z honorem.
O nie.
Muszą to zobaczyć.
Twoje upokorzenie.
Wtedy będą wiedzieć.
Pokłonicie się nam albo zginiecie.
Panie Mori.
Nie podejrzewałem cię o to.
Ktoś jeszcze?
No to do dzieła.
Chyba teraz synowie.
Zabić go.
Jest jakieś wyjście z zamku?
Uciekajcie w bezpieczne miejsce. Zatrzymamy ich.
Miałeś czekać na zewnątrz.
Przepraszam.
Mizu!
Leć za nim. No dalej!
Ringo, uciekaj z miasta.
Czego chcesz?
Złota? Chcesz być panem?
Dostaniesz wszystko.
Zabije cię.
Mieczem.
Przestań. To nie twoja walka.
To twoja walka.
Więc moja też.
Choć raz w życiu posłuchaj.
Uciekaj.
Znajdź Akemi przy północnym kanale i uciekajcie.
Honor nic nie znaczy.
Bycie samurajem to tylko śmierć.
To nie koniec.
Wiem.
Nie odpuszczasz.
Nie wiesz, co zrobiłem, by do ciebie dotrzeć.
Zakończy to tylko twoja śmierć.
Szaleniec.
Szybko.
Czekaj. Mogę to powstrzymać.
Żołnierze.
Seki, pomóż mi. Możemy ich zamknąć.
Możemy uciec.
I żyć pod ich rządami?
Jeśli wygrają, wygra mój ojciec.
Seki. Seki, nie!
Uznają, że oboje zginęliśmy.
Idź, jeśli chcesz.
Rób tylko to, co chcesz.
Jesteś wolna.
Moim ulubionym marzeniem
jest Japonia, w której rządzisz ty.
Wychowałem cię na…
Wychowałem cię.
Seki.
Seki!
Zamknij bramę.
Ale jeszcze panowie. Będą uwięzieni.
Widzieli śmierć twojego ojca. Widzieli jego wstyd.
Powinni byli otworzyć sobie brzuchy.
Teraz ty jesteś szogunem.
Na tym polegają rządy.
Proszę, nie! Nie!
Nie!
Akemi.
Seki.
Seki, nie.
Chciał, żebym była wolna.
Z dala od tego życia, od arystokracji.
Od wszystkiego.
Akemi, on miał rację.
Znów się odnaleźliśmy.
Już mnie to wszystko nie obchodzi.
Chcę być zwykłym mężczyzną.
Z tobą.
Możemy być szczęśliwi!
Chodź.
Seki nie chciał, bym uciekała.
Chciał, bym robiła, co chcę.
Zostańmy.
Nie musimy.
Nie muszę być wielki.
Chcę tylko być szczęśliwy.
A ja chcę być wielka.
No dalej, mistrzu.
Twoje kości są kruche jak kobiece.
Robi się coraz ciekawiej.
Panienko.
Więc to ty?
Największe miasto na świecie płonie
jako ofiara krwi, złożona twojej zemście.
Moja droga,
wychodzi z ciebie biała połowa.
Może i jesteś moja.
Było was czterech.
Przyjechaliście tu, by handlować bronią, opium i ciałem.
Gdzie są pozostali dwaj?
Żebyś mogła zabić wszystkich czterech potencjalnych ojców?
Mów.
Zabij mnie, a ich nie znajdziesz.
Są w ukryciu.
Poza zasięgiem tych pięknych oczu.
Znalazłam Violeta.
Znalazłam ciebie.
My żyliśmy głośno.
Sama nie znajdziesz Skeffingtona.
Jesteś wysoka jak on.
Ani Routleya z jego pięknymi oczami.
Skeffington.
Routley.
Oni byli najgorsi.
Zarabiali na sprzedaży niechcianych córek Japonii, takich jak ty.
Nie chcesz wiedzieć, kim są?
Nie chcesz wiedzieć, który w dzieciństwie chciał cię spalić?
Kto zabił twoją matkę?
Widziałam śmierć matki.
Tak?
To nie była twoja matka.
To… była twoja opiekunka.
Zapłacono jej, by cię ukrywała. Co robiła, póki nie skończyło się złoto.
Tak wiele nie wiesz.
Skeffington.
Routley.
Jeśli chcesz ich znaleźć, potrzebujesz mnie.
Żywego.
Dlaczego?
Bo znam słowo, którego ty nie znasz.
Magiczne słowo.
Londyn.
Odzyskano dwa tysiące karabinów.
Zniszczcie wszystkie.
Mój syn nie powtórzy błędów ojca.
Nie ulegniemy żadnym wpływom Zachodu.
Tyle przepadło.
Miasta można odbudować.
Powinieneś dziękować bogom, że twój brat przeżył.
I twoja żona.
Dziękuję niebiosom za jej bezpieczeństwo.
Cieszymy się, że twój ojciec przeżył.
Jest poważnie ranny?
Mój ojciec jest silny.
Potrzebuje tylko czasu, by wyzdrowieć…
pod moją opieką.
Czekałem.
Mistrz nie wrócił.
Możemy czekać w nieskończoność.
Albo…
możemy pracować.
Napisy: Paweł Awdejuk