[Downloaded From BollyFlix]
ZOSTAŁO 11 DNI NA WYBÓR IDEALNEGO PARTNERA
Zaplanowałem tyle fajnych rzeczy.
- Jakich? - Mam sześć pistoletów Nerf.
Dzisiaj wieczorem atmosfera będzie napięta.
- Lepiej bez pistoletów? - Raczej tak.
Gramy dwie na dwóch?
Dobra.
Jeśli dziś wybierzesz kogoś innego, zabiję cię.
- Lepiej uważaj. - Zjem twojego fiuta.
Może mi się to spodoba.
Niech wygra…
Dom, podaj rękę.
Brak szacunku.
Miałem dać ci fory…
- No to gramy. - Dawaj.
Boże, miała szczęście.
Musimy powstrzymać Georgię!
Dom odpada!
Przegrani!
- Wygrały. - I tak było super.
Ciężko walczyliśmy.
- Wygrałyśmy. - Trafiliście mnie w twarz.
Chcecie dołączyć?
- Nie. - Mówiłeś, że to boli.
- Tak. - To właściwie paintball.
Czerwony…
Przepraszam!
- Nie w cycki! - Prawie w sutek.
Muszę to odłożyć.
Podobało mi się.
DOSKONALE DOPASOWANI
Idziemy im powiedzieć?
Chodźmy.
Gówno wiemy.
Poczekajmy.
Damian i ja na pewno idziemy.
- Powiedzmy to wprost. - Poczekajmy.
- Wracają. - Oboje tu są.
Wrócili.
- Co tam? - Hej.
Witamy z powrotem.
Will nie wysłał na randkę samego siebie.
Podjęliśmy decyzje zupełnie niezależnie od siebie.
Pierwszą osobą, którą ja wybrałem na randkę, będzie Dom.
Wiedziałam. Właśnie miałam to powiedzieć.
Jaja sobie robicie?
To dziwne.
Zbliżyliśmy się do siebie z Georgią.
Wszyscy wiedzą, że moje serce należy do niej.
Przy każdej możliwej okazji Will zdradza moje zaufanie.
Zakopaliśmy topór wojenny,
i co od razu zrobił Will?
Wysłał mnie na randkę.
A na drugą randkę
pójdzie Francesca.
O cholera.
Dobra.
Wszyscy są w szoku. Ja też.
Nie masz nic przeciwko, dopóki cię to nie spotka.
Czuję to samo, co Dom.
Co to ma być?
- Baw się dobrze. - Dzięki.
Denerwuję się tą sytuacją.
- To próba. - Tak.
To dla niej okazja, by sprawdzić inne opcje,
bo jeśli jej serce jest gdzie indziej,
muszę iść dalej.
- Francesca zbada inne opcje. - Zbadaj swoje.
To twoja szansa. Doma i Franceski nie ma.
Chcesz być najlepszy dla Franceski?
To musisz przez to przejść.
Joey nie byłby tym, kim jest,
gdybym nie wystawiła go na próbę.
Musiałam oprzeć się pokusom i jesteśmy silniejsi jako para.
Bez tego nie bylibyśmy razem.
Masz szansę sprawdzić, co czujesz.
Racja. Nic nie dzieje się bez powodu.
Cieszę się, że idę na randkę. Jestem w szoku, że to się dzieje.
Na randce nie będę myśleć o Damianie.
Mam nadzieję, że ta osoba będzie chciała mnie poznać.
Bardzo się denerwuję.
Cześć.
Nie ma mowy. Poważnie?
- Cześć. - Cześć.
O Boże. Cześć.
WYJĄTKOWA DWUDZIESTOLATKA
Jestem Abbey z Dwudziestolatkowie: Austin.
Można mnie nazwać wielką niewiadomą.
Jestem trochę impulsywna.
Dalej!
Dalej, Abbey!
Dalej!
Lepiej się trzymaj!
Jestem biseksualna, ale nie ujawniam się zbytnio.
Nie wiem, czy wybrałam dobry moment.
Jestem absolutną singielką.
Chciałam pobyć nią przez jakiś czas, żeby zrozumieć siebie.
Nigdy nie jest się gotowym na znalezienie partnera,
ale chciałabym znaleźć odpowiednią osobę.
To najlepszy scenariusz.
- Na 100%. - To dobrze.
Jestem otwarta na mężczyzn i kobiety.
Częściej umawiałam się z facetami, ale jestem otwarta.
Chciałabym lepiej poznać tę stronę siebie
i doświadczyć tego.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Jeśli ktoś mi się podoba, będę działać.
Nie będę kłamać. Mogę wyjść na wariatkę.
- Lubię cię. Oglądałam twój program. - Tak?
Lubiłam cię najbardziej. Śledzę cię od pierwszego sezonu.
Nie dawałaś sobie w kaszę dmuchać.
Dobrze, że się cieszysz, że to ja.
- To scenariusz jak ze snu. - Tak?
- O tak. - Dobrze.
Nie sądziłam…
Wyglądasz ładniej niż na Instagramie.
- Jak po Photoshopie. - Jesteś taka seksowna…
- Próbuję się na ciebie nie gapić. - Ja też.
To nic. Założyłam to dla efektu push-up.
Jaki masz cel w tym programie?
Byłam mężatką przez pięć lat.
Od rozstania minęło prawie półtora roku.
Doszłam do siebie i jestem gotowa.
Byłam żoną mężczyzny, ale z wiekiem ciągnie mnie do kobiet.
Kiedy odkryłaś, że lubisz też dziewczyny?
Młodo.
Miałam religijne wychowanie.
- Chodziłam do szkoły chrześcijańskiej. - Ja też.
- Naprawdę? - Tak.
- Msza w niedzielę i poniedziałek. - I środy.
Tak, i w środy rano.
Wcześnie wiedziałam.
Myślałam: „Coś jest ze mną nie tak”.
Też tak myślałam. „Będę to ignorować”.
To samo. „Zachowam to dla siebie”.
Z wiekiem zrozumiałam, że tak naprawdę jest.
A ty?
Weszłam w to z otwartym umysłem. Byłoby super znaleźć tu kogoś.
Obecnie jestem w parze z Damianem.
- Z Miłość jest ślepa? - Tak.
Jak wam się układa?
- Ewidentnie nie za dobrze. - Jesteś tutaj.
Gdyby szło świetnie…
- Nie byłoby mnie tu. - No tak.
Cieszę się, że Abbey chce mnie poznać.
Wiem, że trudno jest ujawnić swoją seksualność,
gdy rodzina o tym nie wie.
Wychowano nas tak samo.
Nasze rodziny są podobne, a to dla mnie bardzo ważne.
Wygląda super w tej sukience.
Staram się okazywać szacunek i nie gapić się na nią, ale to trudne.
- Myślę, że się dogadamy. - Ja też. Tak czułam.
Jeśli mam możliwość wybrania cię na partnerkę,
co byś o tym myślała?
Znasz moją odpowiedź.
- Dobra. - Zdecydowanie tak.
No dobrze.
- Wszystko gra? - Tak.
Po prostu czasem trudno zrozumieć, jak to wszystko tutaj działa.
Wiesz?
To szok dla nas wszystkich.
Zastanawiam się tylko,
dlaczego Dom został wybrany na kolejną randkę?
A jeśli Ines tak zdecydowała, to dlaczego?
Bo on i Ines są tak blisko.
Dużo gadają. Widziałeś to.
Martwi cię ich relacja?
- Nie, ale… - W ogóle?
Przedtem nie, ale teraz myślę, że coś może między nimi być.
Romantycznego?
Nie wiem.
Nie cieszę się, że Dom idzie na randkę.
Gdy szedł pierwszy raz,
byłam pewna, że do mnie wróci.
Ale dziś czuję się inaczej, bo to Ines miała kontrolę.
Domyślam się, że ma w tym swój cel.
Zależy mi na nim. Oby mnie nie zawiódł.
Może porozmawiam z nim, gdy wróci.
Nie mam pojęcia, czemu idę na randkę.
Wszystkim dałem do zrozumienia, że jestem szczęśliwy z Georgią.
Na randce zrobię to, co zawsze. Będę szczery.
Nie zasłużyła na to, więc postaram się jej pomóc.
- Cześć, jak się masz? - Jak leci?
Jestem Dom.
- Diamond. Miło cię poznać. - Ciebie też.
NIE ZBAJERUJESZ JEJ
Cześć, mam na imię Diamond.
Może pamiętacie mnie z Miłość jest ślepa.
Byłam zaręczona, ale nie wyszło.
Udawałeś, że ci na mnie zależy…
- Nie jesteś tą jedyną. - Oddałam pierścionek.
Mam to w dupie. Pieprzyć pierścionek.
Mam nadzieję, że znajdę miłość.
A jeśli nie, to do diabła z tym.
Dlaczego bierzesz w tym udział?
Chciałam czegoś innego.
Chcę, żeby ktoś poznał prawdziwą mnie.
Czuję, że facetów pociąga tylko mój wygląd.
Nie chcą mnie poznać.
A fajna ze mnie laska. Tak sądzę.
- Z którego programu jesteś? - Z Kreta.
Jestem trochę jak Tom Cruise.
- Dobra, Tom Cruise. - Trochę Indiany Jonesa.
Mój superbohater.
- Opowiedz mi o sobie. - Byłam tancerką.
Nie striptizerką.
Myślisz, że od razu mam nieczyste myśli?
Niektórzy tak mają.
Uczyłem się tańca w liceum.
Jestem skomplikowaną, wszechstronną osobą.
Zaczynam się bać.
Dobra. Zaczekaj.
Zanim wrócimy do domu, przedstawię ci sytuację.
Nie powinienem być na tej randce.
Ze mną? Dlaczego?
Jestem w parze z kobietą o imieniu Georgia.
Wszyscy w willi wiedzą.
To moja druga randka, odkąd jestem z Georgią.
Nie chciałem tego.
Nie wiem, dlaczego jestem na tej randce.
To nie fair wobec ciebie. Zasługujesz na szansę na miłość.
Moje serce należy do Georgii.
Do Georgii?
Cieszę się, że mi to mówisz.
Naprawdę. To niełatwe.
Radzę ci obrać taką strategię…
Wybierz Damiana.
Jeśli wygram z Georgią następne wyzwanie,
to w sali narad wybierzemy ci kogoś w twoim typie.
Fajnie.
Myślę, że ktoś chce dorwać Doma.
Dom powinien się pilnować, bo ktoś ma go na celowniku.
Mam nadzieję, że Dom jest szczery.
Nie dowiem się, dopóki nie wejdę do willi.
Cieszę się, że będę mogła się zabawić,
poznać nowych ludzi i się napić.
Cholera, pić mi się chce.
- Było fajnie. Cieszę się, że przyszedłeś. - Ja też.
Uważasz, że przeze mnie nie możesz spróbować z kimś innym?
Nie.
Upewniam się, bo jestem twoją dziewczyną.
Rozumiesz?
Wiesz, że nie interesuje mnie nikt inny.
Gdyby tak było, wiedziałabyś.
Upewniam się, bo twoje szczęście jest dla mnie ważne.
Nie chcę zamykać cię w klatce.
Ja ciebie też nie, ale dzisiaj wieczorem wydarzy się wiele niespodziewanych rzeczy.
Nikt nie przewidział, kto pójdzie na randkę.
Skoro mowa o seksualności, chciałam zapytać…
Wiem, że moja seksualność ci nie przeszkadza.
Podoba mi się, że mnie w tym wspierasz.
Tak.
Co twoja rodzina pomyśli o tym, że jesteś z kimś bi?
Mają to w dupie.
Wychowano nas podobnie, a moi rodzice mieli z tym problem.
Rodzice śmieją się, gdy mówię, że moja przyszła żona musi być bi.
Nazywają mnie zbokiem i śmieją się.
Nie przeraża cię,
że poprzednio byłam zakochana w kobiecie?
Nie.
Spotykałam się z facetami, którzy mówili mi, że z tego powodu
boją się być ze mną.
- To ich problem. - Zgadzam się.
Dla mnie ważne jest też to,
że jeśli wyjdę za mężczyznę,
nie oznacza to, że jestem hetero.
Pogodzenie się z moją seksualnością było dla mnie traumatyczne.
Ujawnienie się rodzicom było przerażające. Zrobiłam to w wieku 13 lat. Było ciężko.
„I tak byłam dziwna, a do tego jestem lesbijką?”
To było przerażające. Zakochanie się w dziewczynie tak samo.
Wychodzenie z dziewczyną i inne traktowanie.
To wszystko składa się na to, kim jestem.
Boję się, że jeśli wyjdę za mężczyznę,
moja seksualność zostanie unieważniona, bo będę w związku hetero.
Akceptuję cię taką, jaka jesteś. To część twojej tożsamości.
Jesteś pierwszym moim chłopakiem, który mnie w tym wspiera.
Chcę, żebyś była szczęśliwa.
Chcę, żeby nam się udało,
ale musisz żyć dla siebie i robić to, co chcesz.
Jeśli ktoś się z tym nie zgadza,
to jego problem.
Niech się pieprzy. Tak uważam.
Jest rok 2022. Ludzie powinni się ogarnąć.
Czuję, że jesteś dla mnie stworzony.
Możesz przyprowadzać do domu kobiety.
Przestań!
Wiesz, jaki jest typ Doma?
Pewnie Ines.
Naprawdę?
Wiem, że Dom wróci, podejdzie prosto do ciebie i cię pocałuje.
Wiem, że Dom jest bardzo lojalny.
Nie wiem, czy jakaś kobieta na ciebie zasługuje.
Boże, co za piękna fryzura!
Chcę tylko…
- Zdrowie. - Salud.
- Salud!
Spędźmy fajny wieczór.
Wszyscy mają drinki? Wracamy na kanapę?
- Piękne. - Naprawdę?
To może być najdłuższa randka w historii.
Co oni wyprawiają? Muszę to zakończyć.
Gdzie oni są?
Co u ciebie?
Pięknie wyglądasz.
- Dobrze cię widzieć. - Jest!
O Boże!
Jak poszło?
To była dobra randka.
O Boże.
Cześć.
Miło cię widzieć.
To nie moja wina.
- Wiem. Tęskniłam za tobą. - Ja za tobą też.
Wznieśmy toast.
Witaj, Diamond.
- Witaj, Diamond! - Tak!
Zdrowie.
- Za pobyt. - Zgadza się.
Weszłam z Domem i wszyscy byli bardzo gościnni.
Wszyscy byli szczerzy. „Diamond, kochana!”
Znam połowę tych ludzi. Dosłownie.
- Jak leci? - Jak tam, stary?
Nadchodzi.
- Cześć. - Diamond!
- Cholera! - Hej, chica.
Wyglądają podobnie.
- Abbey jest fajna. - Spodziewałem się tego.
- Jest głośna. - Słyszałem.
Nie czuję się zajebiście.
Zainwestowałem czas we Francescę.
Witaj z powrotem.
Dziękuję.
Weszła tu rozpromieniona,
co mnie trochę smuci.
Otworzyłem się przed nią.
Zobaczymy.
To będzie długa i fajna noc.
O cholera.
Zdrowie.
Zdrówko.
- Co tam? - Hej!
Cześć.
Jak się macie?
Fantastycznie.
Abbey. Po pierwsze, witamy. Jak tam randka?
Lepiej być nie mogło.
Diamond, miło cię znowu widzieć. Jak tam randka?
Było fajnie.
Mamy dziś do dyspozycji sześć pokoi.
Jasna cholera.
Każdy, kto zostanie bez partnera,
będzie musiał odejść stąd sam.
Za znalezienie doskonale dopasowanego partnera.
Mam dość chodzenia na randki. Ta willa doprowadza mnie do szału.
Ciebie?
Musiałam przeczekać tu dwie twoje randki.
Nie chcę na nie chodzić.
Stresuję się, biegam w kółko i rozmyślam.
- Stresowałaś się? - Tak.
Tak. Zapytaj Chloe.
Też się stresowałem. „Co się dzieje w domu?”
- Serio? - Tak.
Opowiedz mi o swojej randce.
Wydaje się super.
Przedstawiłem jej sytuację.
Uszanowała to,
ale głupio mi, że chodzę na randki z tymi wspaniałymi kobietami.
Też tak mówiłam.
- To nie fair wobec nich. - Racja.
Mam do ciebie pytanie.
Nie wiedziałam, jak blisko jesteś z Domem.
Podoba ci się?
Nie wiem.
To co ty wyprawiasz?
Ustaliliśmy, że to przyjaźń, gdy kochał się we Francesce.
- Teraz się w niej nie kocha. - A mnie podobał się Shayne.
Ale jest Georgia.
Wszyscy tu eksperymentujemy.
To nie są wakacje dla par. Szukamy idealnego partnera.
On może być dla ciebie idealny.
Dom twierdził, że zakochał się w Francesce,
a teraz jest szczęśliwy z Georgią?
Nie muszę być jasnowidzem ani szaloną swatką,
by stwierdzić, że to może nie wypalić. Kto wie?
Jako jej przyjaciółka powiem jej, żeby szła po swoje.
Wiem tylko, że jeśli jest jedna osoba, przez którą będę płakać
i nie będę chciała, żeby odeszła z willi,
będzie to Dom.
Tak, bo gdy miał odejść, ja też byłam gotowa odejść.
To co ty wyprawiasz?
Jeśli mu to powiem, kompletnie się odsłonię…
- No i? - Nie chcę go stracić.
To takie ryzykowne.
Co z tego? Miłość nie jest łatwa.
Idealna osoba będzie przeszkodą. Wyjdziesz poza swoją strefę komfortu.
Całkowicie z niej wyjdę.
- Nie wiem nawet, czy to miłość. - Spróbuj.
Może to tylko przyjaźń.
Pogadaj z nim o tym.
Mówię ci, on tak na ciebie patrzy…
Uwielbia cię.
Dał mi dziesięć punktów za pocałunek.
- To było niezręczne. - To nie przypadek.
To dobry facet. Nie odrzuci się.
Myślę, że on czuje to samo.
Podoba mu się Georgia.
Ale to odreagowanie.
Ty jesteś tu od samego początku.
- Czas na ciebie. - Tak.
Byłaś tu z tyloma facetami i się nie udało.
A jeśli ten właściwy był tu cały czas?
A ty się boisz?
Wszyscy cię wspierają, bo miałaś tu przesrane.
- Czas na happy end. - Co to znaczy „przesrane”?
Że jest do bani.
- Zasługujesz na miłość. - Miałam przesrane.
- Kompletnie. - Zasługujesz na miłość.
- Jeśli wrócisz dziś do domu… - Boję się.
Jeśli odejdziesz, nie mówiąc, co czujesz,
będziesz tego żałować do końca życia.
Nie chcę rozbijać związku.
Posłuchaj mnie. Nie masz nic do stracenia.
Możesz wrócić dziś do domu.
Musisz spróbować.
A jeśli odpadniesz,
to jako silna laska, a nie słaba.
Jeśli odejdziesz, nic nie mówiąc, to jesteś słaba.
- Nie jestem słaba. - Bądź twarda.
- Jestem twardą suką. - Tak.
Przyszłaś tu po miłość.
Nie odejdziesz z pustymi rękami.
Tak.
Tak, tak!
Muszę porozmawiać z Georgią.
- Wcale nie. - Nie.
Pogadaj z Domem. Nie tchórz.
Musisz go złapać.
Jesteś tu, by znaleźć miłość.
Przez Kariselle zaczynam kwestionować moją relację z Domem.
To najtrudniejsza rzecz, jaką muszę zrobić.
Powiem mu, że mi na nim zależy, bo kiedy kocha się kogoś tak bardzo,
to nie wiadomo, czy to przyjaźń, czy coś więcej.
Nie mam pojęcia.
Nie mam pojęcia, jak do tego podejść.
Ale…
- Co? - Rozmawiałam z Kariselle.
Zapytała mnie, na kim w willi mi zależy.
Powiedziałam, że kocham tylko jedną osobę.
Co?
Wiem, że się przyjaźnimy…
Nie wiem, czy to relacja romantyczna…
Bo nie chcę…
Co tu się odpierdala?
Dom… Wiem, że to dużo.
- Co tam się dzieje? - Gdzie?
Wygląda bardzo dramatycznie.
Ty i ja jesteśmy tacy sami.
To my dajemy wszystko innym osobom.
Nie wiem, czy to właściwe osoby.
Nie wiem.
Wiesz, jak mi na tobie zależy.
Szkoda, że nie powiedziałaś o tym wcześniej.
Kariselle przyszła do mnie i powiedziałam jej:
„Smutno mi, bo trudno mi zostawić niektórych ludzi”.
Zapytała, o kim mówię. Odparłam, że o tobie.
Najbardziej zależy mi na tobie.
Dom…
Muszę przemyśleć dziś pewne sprawy.
- Wiem. - Rozumiesz?
Muszę się przewietrzyć.
Wiem, jesteśmy na zewnątrz, to bez sensu.
- Muszę… - Ines, chodź tu.
Wiem.
Nie chcę zadowalać się byciem z kimś, komu nie ufam
i kogo nie kocham…
ani na kim mi nie zależy.
- Co za atmosfera. - Do bani.
To dziwne, bo chcę z kimś porozmawiać.
- Widać po ich zachowaniu, że… - Z kim chcesz pogadać?
Rozmawiam teraz z tym, z kim chcę.
Ze mną? Chodź tu.
- Też tak mówiłem. - Czemu jesteś singlem?
W zeszłym roku wziąłem udział w Krecie.
Najlepsze doświadczenie w moim życiu. Robiliśmy szalone rzeczy.
Jesteś szalony. Ale podoba mi się to.
Pomyślałem: „Kurczę, już to odkryła”.
Jest szalony.
A ty jesteś z…
Miłość jest ślepa. Nie znalazłam miłości.
Mam nadzieję, bo twój mąż powiedziałby: „Kim jest ten facet?”.
Dopadłby cię.
Nie zrobiłby tego, bo…
Pewnie skopałbyś mu tyłek.
Słyszałeś to?
Will spełnia wszystkie moje wymagania.
Jest wysoki, przystojny.
Jest wysportowany.
I do tego jest bardzo czarujący.
Chcę zobaczyć, do czego to zaprowadzi.
Nie mogę zająć ci całego czasu.
- To nic. - Oby tylko większość.
Dobrze się bawię. Nie narzekam.
- Idziemy? - Tak. Do tiki baru?
O czym rozmawiałeś z Ines?
Kariselle wmówiła Ines,
że między mną i Ines może być coś więcej,
i namówiła ją, by ze mną porozmawiała.
To dla mnie bardzo trudne.
Chloe o tym wie.
To bardzo bliska przyjaźń.
Nie wiem, co jest między wami. To irytujące, bo lubię Ines.
Ale w czym problem?
Nie rozumiem. To irytujące.
Wkurza mnie to, bo byłam dla niej miła.
Nie rozumiem…
Nie wiem, co zrobiłam, ale to irytujące.
Nie jestem taką osobą.
- Nie chodzi o ciebie. - Nie denerwuj się.
Widzę, jak się przy tobie zachowuje. Wiem, kiedy dziewczynie podoba się facet.
Nie jestem głupia.
Widzę, że patrzy ci w oczy co dwie sekundy.
Że odciąga cię na bok i mówi ci rzeczy, których nie mówi nam.
Ja też jestem jej przyjaciółką.
Cały czas myślałam, że coś was łączy.
Starałam się walczyć z tą myślą.
Widziałam, że ją do ciebie ciągnie.
Tańczycie razem. Pływacie na sobie.
Ja tego nie robię z nikim innym, a ty jej się podobasz.
- Nie wiem, co was łączy. - Georgia…
- To trudne. - Mówisz poważnie?
Wygląda to okropnie, bo ufałam wam obojgu,
a jej nie mogę ufać.
Posłuchaj…
Nie jestem w stanie teraz słuchać.
- Muszę się przejść. - Zrób sobie przerwę.
Pogadamy później.
Wyglądasz bosko.
Dziękuję.
Wspieram cię. Lubię cię.
W tak krótkim czasie poczułem coś do ciebie…
Widzę dla nas niesamowitą przyszłość.
Ale przyszliśmy tu szukać szczęścia.
Spodziewałem się, że wybiorą cię na randkę.
Naprawdę? Ja byłam w szoku.
Mówisz, że czasem czujesz się bardziej lesbijką niż hetero.
Podoba mi się twoja szczerość.
Uważam, że to piękne.
To seksowne i atrakcyjne, że jesteś sobą.
Mamy z Damianem przyjacielską więź
i pociąg seksualny.
Ale byłam na randce z piękną dziewczyną, która mnie interesuje.
To naprawdę trudna decyzja.
Ale nadal mam z tobą więź i mówiłem o tym wprost.
Szanuję cię.
Kariselle.
Muszę pogadać z Kariselle.
Przez cały wieczór nie miałam okazji z nią porozmawiać.
Tak.
- Cześć. - Cześć.
Cześć, piękna.
- Co za strój! - Co się dzieje?
Dziesięć na dziesięć.
Co się dzieje?
Niewiele. Ciekawi mnie, co z innymi.
Georgia i Dom wyglądają na zdenerwowanych.
Przyjaźnisz się z nim? Chcesz do niego iść?
Nie wiem.
Możesz poprosić, żebym odszedł.
Może tak.
To o wiele lepsze niż zrzucanie mnie na Doma.
- Powiedziałam Ines… - Idę.
Bardzo lubię Francescę i nie będę tego ukrywał.
Ale nie wiem, czy jest ze mną szczera.
Raz jest zaangażowana, innym razem zaczyna się wycofywać.
Mam mieszane uczucia.
W pewnym momencie czujesz, że ktoś cię robi w chuja.
Tyle się dzieje.
Damian jest zdenerwowany, Georgia płacze, Dom się dąsa.
Co za chaos.
Wszyscy krzyczą i są irytujący.
Liczy się Joey i twoja nowa dziewczyna. Chcę, żebyś była zadowolona.
Nie rozmawiałam z nią, odkąd wróciłyśmy.
Lubisz Abbey bardziej niż Damiana?
- Randka była super. - Ekstra.
To powiew świeżości, ale nie lub jej bardziej ode mnie.
Bo zazdrosna ze mnie suka.
Chcę być w parze z Abbey.
Ale ja tu umieram. Nie chcę nawet być tutaj.
Chcę z nią porozmawiać.
Tęsknię za nią i nie wiem, co robi.
Oby nikt jej nie podrywał.
- Co tam, harcereczko? - Cześć.
Co słychać?
- Siedzę sobie. - Panno Niebieskooka.
Ty też masz niebieskie.
Moje czasem są zielone, czasem niebieskie.
Jesteś jak dziewczyny mówiące: „Moje oczy zmieniają kolor”.
Mówię poważnie. Czasem są niebieskie, czasem zielone.
Są bardzo jasne.
Jakiego są koloru?
Jasne. Nie wiem.
- Jakiego? - Są wyraziste.
Nie patrz mi w oczy.
Skupiam się na polepszeniu relacji z Chloe,
ale nie można mnie zamknąć w klatce.
Chcę poznać wszystkich.
A jeśli moja idealna partnerka jest w parze z kimś innym,
to trudno.
Chcę spróbować wszystkiego.
Nie wiem, co podać w dokumentach, gdy pytają o kolor oczu.
To straszny problem.
- Ciężko mi. - Tak mi przykro.
- Muszę z kimś pogadać. - Na terapii.
Potrzebuję chwili. Tego już za wiele.
Wiem.
To emocjonalny wieczór.
- To popieprzone. - Wiem.
Każdy wie, kiedy komuś się podoba.
Ale za tym stoją pewne osoby. Właśnie tego chcą.
Żebyś była na niego zła,
żeby zniszczyć wasz związek.
A kto jest szczęśliwy? Francesca.
Nie będzie was w willi
i nie będziecie razem.
Mam dość.
O czym mówisz?
- O Francesce. Mam dość. - Co powiedziała?
Jesteśmy w trakcie rozmowy, a ona mówi: „Kariselle, przyjdź”.
A potem mówi do mnie: „Chcesz iść do Doma?”.
„Po co? Rozmawiam z tobą.
Jeśli nie chcesz, żebym tu był, to mi to powiedz”.
Mam tego dość.
Przepraszam, ale jak to miało się skończyć?
Nikt mi nie powiedział, co czuje. Mogłaś pogadać ze mną w sprawie Doma.
Czuję się zdradzona.
Niepotrzebnie.
Nie powiedziałaś mi. Dom też nie.
To żenujące.
Miałam dobre zamiary.
Georgia, przysięgam, że nie chciałam zaszkodzić
tobie ani Domowi.
Powiedziałam Kariselle, że najpierw pogadam z tobą.
A ona na to: „Porozmawiaj z nim”. Przepraszam.
Nie sądzę, by ktoś celowo próbował komuś zaszkodzić.
Mojej dziewczynie zależy na tobie
i jej zdaniem powinnaś wyrazić swoje uczucia, nim odejdziesz.
Po co Kariselle wtrąca się w cudze sprawy?
Przykro mi, ale to nie fair.
Nie widziałem, by ktokolwiek próbował ci zaszkodzić.
Nie zgadzam się, bo w pewnym momencie trzeba czytać między wierszami.
Bierzemy udział w szalonym eksperymencie,
by sprawdzić, czy znajdziemy tu miłość.
Testowanie związku to część eksperymentu.
Rozumiem, że ludzie coś do siebie czują, ale sami się na to pisali.
Jesteś szczęśliwa.
Tak…
Byłam szczęśliwa godzinę temu, a teraz nie jestem.
Co za cyrk.
Dogadujesz się z kimś?
Na ten moment najlepszy kontakt złapałam z Willem.
- Chciałabym go poznać. - Śmiało.
Powinnaś.
- Wybaczcie. - Co tam?
Nie przepraszaj.
Zachowuj się, jakbyś chciał być ze mną.
Mam do ciebie pytanie. Będziesz ze mną w parze?
Boże, nie spodziewałam się, Joey.
Wszyscy są tu tacy słodcy.
- Kocham cię. - Ja ciebie też, Joey.
Do zobaczenia rano.
- Oby. - Kocham cię.
Miło było cię poznać.
- Kocham cię, stary. - Ja ciebie też.
Wszystko gra.
Pora spać.
KARISELLE I JOEY
- Jak mija ci wieczór? - Dobrze.
Chcę z tobą pogadać.
Co tam?
Nic. Sytuacja wygląda tak.
Od początku mówiłem,
że będę w parze tylko z kimś, z kim się dogaduję i dobrze bawię.
Dziś to byłaś tylko ty.
Gdybyś chciała spędzić razem więcej czasu
i lepiej się poznać…
Tak.
Chciałbym, żebyś została ze mną.
Ojej. Dziękuję. Zgadzam się.
- Pójdziesz ze mną? - Chodźmy.
DIAMOND I WILL
Dziś wybieram do pary Diamond,
bo jest promykiem radości, jakiego nam trzeba w tej willi.
W końcu ktoś zaraża mnie energią, jakiej szukałem u którejś z kobiet.
- Miło, że mnie wybrałeś. - Ten dom cię potrzebuje.
Wszystko okej?
Tak, a u ciebie?
Tak. Dużo mnie dziś zaskoczyło.
Nie byłam pewna co do ciebie i Ines.
Nie będę kłamać. To zabolało.
Starałam się to ignorować.
Jak się czujesz?
Denerwuję się.
Denerwujesz się?
Dlaczego?
Ty…
- Co? - Bardzo cię lubię.
- Ja ciebie też. - Naprawdę.
O Boże.
Nie sądziłam, że to powiesz.
Naprawdę cię lubię.
Przestań. Rozśmieszasz mnie.
Nie wiem. Uszczęśliwiasz mnie.
Przy tobie jestem mężczyzną, jakim chcę być.
Wiem, że nie minęło dużo czasu.
- Chcesz… - Boże, Dom.
- Chcesz być moją dziewczyną? - Słodki jesteś.
Tak, oczywiście.
Chodź tu.
SPAROWANI
Nie spodziewałam się.
- Nie? - Nie!
Czuję się wspaniale. Jeszcze tak się tu nie czułem.
Ulżyło mi, bo się denerwowałem.
Nigdy nie prosiłem nikogo o bycie moją dziewczyną.
Czuję się, jakbym był na szczycie.
Mam nadzieję, że wszyscy dadzą nam spokój.
Chodźmy.
Ines, chcesz pogadać?
Jeśli Francesca woli Abbey ode mnie,
to znaczy, że tego potrzebuje i to jej się należy.
Wow. Dziękuję panu.
To nie znaczy, że nie nawiążę relacji z kimś innym.
Szukam tu związku.
Jak leci?
AKTUALNIE BEZ PARTNERA
- Dużo się dzieje. - O tak.
Co się dzieje z Francescą i…
Sparują się dziś.
Jeśli tak ma być,
nie będę z tym walczył.
Prawda jest taka, że zawsze kończę tak samo.
Otwieram serce i daję z siebie 110 czy 150%.
Tak było z Francescą, z moją byłą.
Może moim problemem jest to, że kocham za bardzo.
Kocham za mocno, za szybko.
Daję ludziom więcej, niż mogą odwzajemnić.
Nie proszę o wiele w zamian.
- Ja tak samo. - To nas łączy.
Masz mnóstwo zalet, do których powinna dążyć każda kobieta.
Czy czuję więź z Francescą i myślę, że mogę z nią coś zbudować?
Tak.
Ale bez wzajemności.
Miłość musi działać w obie strony.
Nie osądzam cię za to,
że być może wciąż czujesz coś do Franceski,
tak jak ja próbuję zrozumieć swoje uczucia do Doma.
Musisz zdać sobie sprawę,
że nie powinnaś być jedną z opcji, tylko kimś najważniejszym.
Nigdy nie wiadomo, czy ktoś do nas pasuje,
dopóki się nie spróbuje.
Jesteś szczodry.
To dla mnie nowość.
Mieć kogoś, kto chce uszczęśliwić drugą osobę.
Nie wiem, jak potoczy się reszta wieczoru, ale czy będziesz ze mną w parze?
Bardzo chętnie.
- Wierzę w to. - Czujesz ze mną więź?
INES I DAMIAN
Oczywiście, że czuję z tobą więź.
Mamy kłopoty.
O tak, mamy kłopoty.
Nie wiem, co czuję do Doma, a potem całuję się z Damianem.
To brzmi jak drugi wybór, bo tak jest, powiedzmy to wprost.
Ale chcę to sprawdzić.
- Nie chcę iść bez porozmawiania… - Nie musimy.
Francesce to nie przeszkadza, bo też musi sprawdzić inne opcje.
Wszyscy jesteśmy szczęśliwi.
Boże, Damian właśnie sparował się z Ines.
Nie ma mowy.
Ja nie mogę.
Tuż pod nosem Franceski.
- To się stało. - Jestem skołowana.
Myślałam, że między Domem i Ines dzieje się coś dziwnego,
a ona łączy się z Damianem.
To pojebane. Czy Damian może być z nią w pełni, jeśli wciąż tu jestem?
Myślę, że czeka na mnie.
Choć poświęcę Abbey całą uwagę,
to nie wykluczam całkowicie Damiana.
Zatańczymy do zachodu słońca?
Dobra.
- Abbey… - Uklęknij.
Bo odmówię.
Chcesz tego? Dobra.
- Zapytaj, zgodzę się. - Chcesz być ze mną?
Niczego nie pragnę mocniej.
Dobra.
SPAROWANE
FRANCESCA I ABBEY
O tak.
Dziękuję.
O tak.
Całowanie jej było niesamowite.
Lepsze, niż sądziłam, a miałam wysokie oczekiwania.
Ona nie ma sobie równych.
Zabiorę cię do pokoju.
Pójdę za tobą do piekła, królowo.
Chloe, muszę z tobą porozmawiać.
Co?
Wybieram kogoś… Żartuję.
Nie rób mi tego.
Wybieram cię do spania,
do pary i do przytulania, jeśli się zgodzisz.
Zgadzam się.
Wokół nas rozpętała się burza, ale nas nie dopadła.
Nie dopadła nas.
NIE PRZESZKADZAĆ
Nieźle.
A gdybym powiedziała, że chcę spać w innym łóżku?
Przeniósłbym się do tego łóżka.
Która godzina? Muszę iść spać.
Cholernie późno.
Jestem zmęczona.
Świetnie teraz wyglądasz.
Tak?
Naprawdę. Kurczę, promieniejesz.
Jestem bardzo, bardzo szczęśliwa.
Jak uprzejmie powiedzieć: „Wyłącz to jebane światło”?
FRANCESCA I ABBEY
ZOSTAŁO OSIEM DNI NA WYBÓR DOSKONALE DOPASOWANEGO PARTNERA
Tyłek sterczy, chociaż nie robiłam przysiadów…
Masz sterczący tyłek.
- Co? - Naprawdę.
Uwielbiam, gdy faceci się pocą.
To takie seksowne.
Kiedy są tacy mokrzy.
Co on wyprawia?
Wygląda, jakby miał atak.
Wygląda jak delfin łapiący oddech…
na brzegu.
Jest taki seksowny. Myślisz, że jest seksowny?
- Mitch? - Tak.
Tak, myślałem pary razy o całowaniu się z nim…
Zaraz, a co z Ines?
To szaleństwo.
Tak.
Pieprzone szaleństwo!
Podoba ci się?
Jest miło, komfortowo.
- Całowaliście się? - Tak.
Jak do tego doszło?
Patrzyliśmy sobie głęboko w oczy.
Jak pocałunek?
Dobrze.
Teraz podoba mu się Ines.
Staram się to ustalić. Tak jest?
Wciąż chcesz Francescę.
- Tak, Francesca wróciła. - O co pytacie?
- Chcesz Francescę? - Tak.
Jak bardzo?
Bardzo.
- Od jeden do dziesięć? - Dziesięć.
Z Francescą najważniejsze jest to,
że to nie jest łatwy związek,
ale to fajny związek.
To ekscytujące.
Zawsze jest coś nowego.
Zależy mi na Ines. Nie wiem, co będzie.
Ale mam też nadzieję, że dogadam się z Francescą.
Jak będziesz postępował przez kolejne dwa dni?
Nie mam planu.
Będę robić to, co uznam za słuszne.
Myślę, że musisz przepracować pewne rzeczy.
Czają się tu demony.
- Tędy. - Tak.
- Patrz, gdzie idę. - Dwa kroki w prawo.
Kilka kroków i dotrzemy do platformy.
- Tu jestem. - Gdzie? Mów!
- Dobra, mówię tutaj. - W którą stronę?
Zostawię cię tutaj.
Dobrze?
- Prosto. - To jest przód. Uderz w tę stronę.
Gdzie, do cholery…
- Dzień dobry. - Tak!
- Jesteście gotowi? - Tak!
Boję się ciemności.
Dzisiejsze wyzwanie pokaże, jak komunikujecie się ze sobą jako para.
Słuchacz musi pokonać tor przeszkód z zasłoniętymi oczami,
słuchając wskazówek partnera.
Słuchacz musi zebrać dziesięć kostek z toru.
Kostki zostaną ułożone na platformie między nogami partnera.
Pierwsza para, która zbierze wszystkie, wygra wyzwanie
i zostanie najlepiej dopasowaną parą.
Mamy to jak w banku.
W nowej parze zyskujesz wyjątkową pewność siebie,
jeśli wygrywasz pierwsze wyzwanie i trafiasz do sali narad.
Na pewno wyznaczymy standardy.
Nie jestem tu dla zabawy.
Słyszałem to.
- Gotowi? - Tak.
Jestem gotowa i przygotowana. Chcę mieć kontrolę nad tą tablicą.
Nic mnie nie powstrzyma i spróbuję wygrać.
Dawaj, Mitch.
Przepraszam, poniosło mnie.
Uważam, że ludzie powinni chodzić na randki,
z których może coś wyniknąć.
Nie musimy marnować kolejnych randek na osoby, które i tak wrócą do partnerów.
Chcę sama wybrać nowe osoby.
Włożę dziś całe serce i duszę
w zdobycie tych klocków.
Dobra. Na trzy.
Raz, dwa, trzy, ruszajcie!
Idź prosto. Nie, w lewo.
W lewo.
Prosto, nie. Trochę w prawo.
Prosto. Idź dalej.
Idź dalej.
Będziesz przynosić je od końca.
Będzie coraz łatwiej.
Nie. Nie podnoś jej.
Idź dalej.
System to dwa snopy, jeden snop.
A na dziesięciu pozostałych są małe kostki.
Moja strategia polega na wyjaśnieniu mu ustawienia snopów.
Byśmy mogli zoptymalizować trasę,
a potem ganiać.
Nie ma sensu biec, jeśli nie zna się trasy.
- Tak, jest tam kostka. - Dasz radę.
- Wracaj. - Dobra.
- Tutaj. - Proszę.
Do przodu!
Dobra, idź.
O tam.
Wracaj prosto!
Na prawo!
Za tobą!
Prosto!
Nie słyszę cię przy wszystkich.
W ogóle jej nie słyszę.
Nie wiem, co się dzieje.
Szybciej.
Abbey i Francesca, musicie przyspieszyć.
Na prawo, za tobą.
Stój. Cholera, upuściłem jedną.
Damian, co za pech.
- Dobrze. - Tak!
- Mitch! - W lewo.
Prosto…
- Z drogi! - Nie, Georgia.
- W prawo! - Dom.
Georgia jest na cudzym torze.
- Nie, odłóż. - Nie wiem, gdzie jestem!
Ani razu nie powiedziałeś „zły tor”.
Mówiłem: „Odłóż”.
W lewo! Nie, Georgia, odłóż to!
Po co miałabym ją odłożyć? Przecież je zbieram.
- Bo to nie nasze. - Nie mówiłeś.
- Po prawej, za tobą! - Co jest, kurwa?
Do tyłu. Nie. Do środka. Tak. Nie. Tak.
Szybciej, Joey i Kariselle.
W prawo. W twoje drugie prawo.
W prawo. W lewo. Prosto.
- Teraz. - Tutaj?
Tak. Szybko.
W prawo, Will.
Jest. Wracaj.
Rozglądam się, a reszta daje z siebie wszystko.
Nurkują, podcinają sobie nogi, biegną.
A Abbey idzie jak do ołtarza.
- Szybciej. - Dalej, Abbey.
W prawo.
Ale jest taka urocza, że nie mogę się na nią złościć.
- Jesteśmy w tyle? - Dalej!
- Kochanie, dalej! - W lewo. Prosto.
Chloe i Mitchell prowadzą.
- Odłóż. - Upuściłem parę, wracaj.
- To nic. Idź prosto. - Nie!
Jeszcze jedna. Biegnij.
Kochanie, wyczuj ją na ziemi.
Wracaj na prawo. Ostrożnie. Krzak.
Damian się nie patyczkował.
Nie bał się jeść krzaków.
Nie ma nic złego w jedzeniu… Źle to brzmi.
Mitchell i Chloe oraz Damian i Ines idą łeb w łeb.
Tak. Powoli.
Nie, zaczekaj. Nie!
Tak blisko.
Idź prosto. Idź.
Na górze. To była nasza ostatnia.
- Upuściłaś jedną. - Gdzie ona jest?
Na dole po lewej.
- Jeszcze jedna. - Jedna wpadła pod linę.
Jedną mam przy nogach.
Nie. Na górze.
Na górze. W prawo. Nie.
Skończyliśmy!
Ja pierdolę.
O Boże!
Gratulacje dla Mitchella i Chloe.
- Wybacz. - To nic.
Wygraliście dzisiejsze wyzwanie,
więc dziś jesteście najlepiej dopasowani.
Numer jeden.
Zobaczymy się przy tablicy, gdzie wyślecie dwóch nowych singli
na randkę z osobami z gorzej dopasowanych par.
Niech Mitch i Chloe idą randkę.
- Pójdą do sali narad. - Chloe jest urocza, ale to trzpiotka.
Ale jest też Mitchell i to jego „kurczę”.
„Namieszam tu, kurczę”.
Czy poradzą sobie
z tworzeniem trwałych par?
Nie wierzę, że wybiorą dobre osoby, ale teraz muszę im ufać.
Cycki mi się pocą.
Wyglądają ekstra.
Mitchell i Chloe, wygraliście luksusową randkę.
Reszta może wrócić do domu.
- Do zobaczenia. - Ukłońmy się.
Daliśmy czadu.
Nie mogłoby być lepszego momentu na randkę.
Chcę z tobą porozmawiać. Sięgnąć głębiej.
Jeśli to nas zbliży, to wygraliśmy podwójnie.
To było urocze. Naprawdę.
Wszyscy są wściekli.
Jak miło. Popatrz.
- Dasz radę? - Tak.
O kurczę.
Mój kościsty tyłek potrzebuje dodatkowej poduszki.
Nie wierzę, że wygrałam pierwsze wyzwanie.
Ja, Chloe, wygrałam swoje pierwsze wyzwanie.
Mamy pełną kontrolę nad tablicą.
Tak się cieszę na randkę, bo nie wiem, co to będzie.
Chcę być z Mitchellem do samego końca
i zobaczyć, czy się uda.
Nie wierzę, że wygraliśmy.
Parę razy się przewróciłam.
Gdy skupiałem się na równowadze, potykałaś się o bele siana.
Biegłam do przodu z nogą przed sobą,
bo gdybym uderzyła w balę siana…
- Wiedziałabym, gdzie jest. - W co?
Bala siana. A jak?
„Bala siana”.
Mitch!
Bela siana.
Zobaczmy, co tu mamy.
„Zrób z paciorków bransoletkę do wizualizacji”.
To takie urocze.
„Gdy wizualizujesz sobie marzenia,
co widzisz?”
Piękną rodzinę. Dzieciaki.
Kiedy chcesz mieć dzieci?
Bo wykluczasz seks przed ślubem.
Wi wieku 30, 31 lat.
To za osiem, dziewięć lat.
Jak twoja cierpliwość?
Jestem cierpliwa.
Nie byłoby mnie tu, gdybym myślała, że nie wytrzymam.
- To ważne. - Oczywiście byłam aktywna seksualnie.
Oczywiście szanuję to
i uwielbiam cię.
Ale jeśli chodzi o fizyczność, nie wiem, gdzie są granice…
To trudne.
Nie wiem, co robić, czego dotknąć.
Tak.
A co ty widzisz, gdy wizualizujesz sobie marzenia?
Mnóstwo dzieci.
- Ile? - Czworo lub pięcioro.
Ja tak samo.
Oczywiście wiem, czego chcę, i nie boję się po to sięgnąć.
Wiesz co?
Nie chcę wyznaczać terminu dla małżeństwa i dzieci.
- Będzie, kiedy będzie. - Zgadzam się.
Chcę wiedzieć, że dla swojego partnera jestem najważniejsza
i że w związku mogę czuć się bezpieczna.
Tak.
Czuję, że chcę teraz wyjaśnić sobie wszystko.
Widzę, jak dogadujesz się z dziewczynami w willi
i jaki jesteś przy mnie.
Czasem zastanawiam się:
„Czy Mitchell i ja jesteśmy razem,
bo już to znamy?
Czy masz wątpliwości,
bo w willi dobrze się rozumiesz z pewnymi dziewczynami,
a ze mną tak nie jest?
Czy ja nie wzbudzam u ciebie takich uczuć?”.
To trudne pytanie.
Nie wiem, czy o to chodzi. Spełniasz wiele moich wymagań.
Masz wszystko, czego szukam w dziewczynie.
- Jesteś serdeczna, przepiękna… - Przestań.
Masz ciało jak… Będę gentlemanem.
W każdym związku byłem wycofany.
Jeśli mam być szczery,
nie wkładam zbyt wiele wysiłku w związki.
Bo wiem, że jestem młody i chcę zasmakować świata.
Nie umawiałem się z wieloma osobami, ale miewałem relacje.
Gdy czas się zaangażować, wycofuję się.
Czuję, że chcesz spróbować,
a ja prawie czuję presję i lekkie poczucie winy.
Chcę być szczery.
Nikt nie będzie dla mnie ważniejszy od moich własnych celów.
Nie szukam teraz związku.
Nie wierzę w to, co słyszę.
Wysłałam Shayne'a do domu, żeby z nim spróbować.
Jestem bardzo zdenerwowana.
Jeśli Shayne będzie na tablicy, pójdę z nim na randkę.
Jeśli go nie będzie, muszę wrócić do domu.
To był wielki zwrot akcji.
- Co jest? - O Boże.
Imprezka!
Zrobiło się intensywnie.
- Czuć miłość w powietrzu. - Spójrzcie.
- Wiele osób na mnie patrzy. - Ja patrzyłam naprawdę.
- Tak szybko była z dwoma? - Ty byłeś z dwiema przed nią!
Nie mogliśmy tego nie sprawdzić.
Dociera do mnie, że postawiłam wszystko na jedną kartę.
To straszne.
Nie ma tu dla mnie nikogo innego.
Jeśli z nim zerwie, będzie załamany.
Nie obrażaj mnie, gnojku.
- Idę za głosem serca. - Wyjdziesz na dupka.
Nie spodziewałem się, że cię tu zobaczę i że się w tobie zakocham.
Czuję się jak najszczęśliwszy człowiek na świecie.
Mogę ujawnić, która para jest doskonale dopasowana.
Napisy: Ewelina Zakrzewska