POZIOM -5
Unikasz moich ataków. To żałosne.
Daj się zabić i już.
To ważne miejsce dla kogoś z mojego zespołu.
Odejdź i już.
My patrzymy szerzej.
Przejęliśmy to laboratorium dla całej branży zabójców.
Niesiemy światło.
Wy to błahe, nieistotne szczegóły.
Mów, co chcesz,
ale daleko nie zajdziesz, nie troszcząc się o najbliższych.
Taki z ciebie mądrala?
Założę się, że twój zespół
został dawno rozszarpany przez moich podwładnych.
Nie sądzę.
Nie są tacy bezradni, jak ci się wydaje.
Nienawidzę, jak ktoś pyskuje.
Prawie tak, jak nienawidzę świąt.
Taro Sakamoto.
A ja nienawidzę takich jak ty, co za dużo gadają.
Cholera jasna!
Wiedzą, że uciekliśmy.
To może ja już pójdę...
Jesteś naszym zakładnikiem!
Zrobię wszystko, by dotrzeć do Shina i go przeprosić!
W samą porę, Heisuke.
W samą porę?
W SAMĄ PORĘ – BOHATER EKSTRA – PIISUKE
Tobie się nie da czytać w tym łbie!
DZIEŃ 9 SPRINTEM DO POCIĄGU
Snajper, który się rzuca w oczy? Dziwne.
Nic mi nie zrobi, widzę go.
Na pewno chcesz tam się ukryć?
Rykoszetująca amunicja! Nasz człowiek, górna półka.
Równie dobrze mógłbyś stać przede mną.
Znów zniknął!
Możesz się ukrywać. Słyszę cię.
Mam cię.
Dokąd polazł?
Nie słyszę go.
Na górze!
Co on robi?
Przecież mam go jak na tacy.
Myślałeś, że mam supermoce?
To kombinezon zapewnia niewidzialność.
No dobrze.
Pora się tobą zająć.
Niech to, kolejny rykoszet.
Odstrzeliłeś mi rękę.
Poddaj się, bo odstrzelę i głowę.
Wiej, Heisuke!
Żartowałem.
Ukrył rękę?
Heisuke!
Nie czaję.
Po co tak się starać dla innych?
Nie lepiej się odciąć, jak są kłopoty?
Spadaj, podrzędny zabójczyno.
Zaczekaj.
Wiesz, co mówi mój zespół?
Że snajper ze mnie pierwsza klasa.
I wiesz co?
Nie pozwolę ci nazywać ich kłamcami.
Nie do wiary.
No to zdychaj.
Shin!
Pudło.
Nieźle jak na strzał na oślep.
Coś ty...
Twoja kolej,
Shin.
Szlag, woda.
Nic mi nie zrobisz, gdy cię widzę.
Boli mnie całe ciało.
Nie mam siły.
WYGRANA PRZEZ PODDANIE
Dobra robota.
Wszystko mi wyczytałeś w głowie.
BUM W ZRASZACZ
WIDZI GO – POKONUJE
Przecież ja to ledwo zrozumiałem!
Serio?
Zaczęło się.
Na wypadek wpadki
zadbaliśmy o to, by laboratorium wybuchło.
Razem z wszelkimi dowodami.
Szkoda zmarnować tyle pracy.
Za 20 minut z laboratorium nic nie zostanie.
Z twoich ludzi też nie.
Dwadzieścia?
Wystarczy mi pięć.
To ciało cię spowalnia.
Jest przeciwieństwem mojego.
Moje to arcydzieło, nie sądzisz?
Dzięki technologiom z laboratorium
zastąpiłem 70% części ciała bronią.
Będę do ciebie walił jak do kaczki. Albo do knura.
Ja też mam broń.
Co? Też ma broń?
Sprawdzał mnie...
NAKLEJKA – ULOTKA
OŁÓWEK
Uroczy ten twój oręż.
Co chcesz zrobić tymi śmieciami...
Rysikiem w oko? Nieładnie.
Ale jedno mi wystarczy.
50% ZNIŻKI
Coś ty mi zrobił? Nic nie widzę.
Polegasz na broni, bo jesteś amatorem trzeciej klasy.
Jak sobie nie radzisz z trzecią klasą,
to sam jesteś góra piątą.
Jesteś nieśmiertelny?
A jak myślisz?
Co trzeba zrobić, żeby mnie zabić?
Nawet ja tego nie wiem.
Tylko on okazał mi szacunek, jakiego pragnąłem.
Robię to dla niego.
A teraz...
Jesteś zwykłym hipokrytą, który nie chce ubrudzić sobie rąk.
Wspaniale.
Zobaczymy, ile wytrzymasz.
WYPRZEDAŻ!
Za dużo gadasz.
Następna stacja: Okutabi.
Drzwi otworzą się z prawej strony.
Mam tego dość. Codziennie to samo.
Raz mogłoby się coś wydarzyć.
- Metro? - Nic panu nie jest?
Rozumiem. Połączenie z tunelami.
Przepraszam.
Ale mu się chciało pić.
Coś wspaniałego.
Sakamoto. Już wiem, za co go tak ceni.
Sprytnie wykorzystuje otoczenie,
a jego bronią jest jego własna egzystencja.
To naprawdę zabójca doskonały.
Gdzie on się ukrył?
Szybki jest.
Skoro jesteś nieśmiertelny, nie muszę uważać.
Jak może stosować taką przemoc?
Wiem, co zrobili kotu, ale to już przesada...
Dlaczego mną tak gardzą? Co jest złego w zabijaniu złych ludzi?
Boję się.
Wezwijcie policję!
Robię to przecież dla ich dobra.
Nikt mnie nie rozumie.
Jesteś dobrym człowiekiem.
Mało kto tak potrafi.
Jesteś gotów ubrudzić sobie ręce dla dobra innych.
Szlachetna sprawiedliwość wymaga czynienia zła.
Wszyscy mówią, że jestem dziwakiem.
Stoisz po tej stronie, prawda?
Akceptuję cię. W pełni.
Będziesz walczył u mego boku?
Szlachetna sprawiedliwość...
Okutabi.
Chcę spełnić jego marzenia.
Kto stanie mi na drodze, zostanie wyeliminowany.
Zajmujesz pani miejsce. Wstawaj.
Bardzo proszę.
Dziękuję, kochanieńki.
Jak to możliwe? Nie daję mu rady.
Następna stacja: Satohigure. Drzwi otworzą się z lewej strony.
Uwaga na stopień.
Co to było?
Skąd on ma taką siłę?
Jest zwyczajnym człowiekiem, a mimo to...
Giń!
To koniec. Wreszcie pokonałem tego diabła.
Z pewnością go tym zadowolę.
Lepiej kupię sobie nowy garnitur na nasze spotkanie.
Zostaw mnie w spokoju!
Zdychaj wreszcie!
Jesteś nikim, nie masz marzeń ani ideałów!
To nas potrzebuje społeczeństwo!
Dziękuję.
Mów, co chcesz.
Ale nie zbliżaj się do moich bliskich.
STACJA SATOHIGURE
Jest pan cały?
Załatwiłem ich szefa.
- Naprawdę? Dzięki! - Co z Lu?
Jadę właśnie na czwarty poziom, ale laboratorium chyba...
- Odpady. - Aktywowano procedurę samozniszczenia.
Budynek runie za 15 minut.
Dziękuję!
Pospieszcie się.
Co się dzieje? Ściany się rozlatują.
To nie trzęsienie ziemi.
Nie chcę umierać!
Znajdźmy wyjście.
Shin!
Super, że się odnaleźliście.
A wam co?
Spadajmy stąd.
Shin, przepraszam, że byłam dla ciebie taka podła!
To moja wina.
To dlatego, że wzięłam twój fartuch.
Nie smarkaj na mnie!
Nie mam ci tego za złe.
Poza tym,
wiesz...
Też nie byłem miły.
Przepraszam.
Nic nie czaję, ale nie ma to jak szczęśliwe zakończenie, co?
Shin.
To ty?
Cześć.
No hej.
Kopę lat.
Tak.
Za dziesięć minut budynek runie!
Jak mamy zdążyć z ewakuacją?
W laboratorium jest masa ludzi.
Znasz rozkład pomieszczeń?
Co? No pewnie.
Jakoś tak.
Co robimy? Nie ma czasu.
Co się dzieje?
Boję się. Na pomoc!
Ratujcie!
Lu, Heisuke,
na tym poziomie są ludzie.
- Lećcie. - Robi się.
Widzimy się później!
My chodźmy na dół.
Jasne.
Shin.
Wykorzystuje swój potencjał.
Przydały się te twoje badania, co?
Shin...
Tak.
Masz rację.
Skończył pan już? Ręka mnie boli.
Wierzę w ciebie.
Bingo.
Tak, jak sądziliśmy. To on za tym stoi.
X.
Nareszcie mamy trop.
No, obróć się.
Szlag, nie widać twarzy.
To na nic.
To jest wróg JAA?
Pewnie jest silny.
To bez znaczenia.
To oni rzucili wyzwanie Zakonowi.
Dlatego muszą zginąć.
Którędy teraz?
Dwoje jest przed nami.
I ktoś tam.
Sprawdź to.
Robi się.
Widzę kogoś!
Dlaczego przeszedł mnie dreszcz?
A więc to ty jesteś Shin.
Pozdrów ode mnie Sakamota.
Że kto... Co?
Udało się!
Jesteśmy wolni.
Cudem żyjemy.
Szefie! Idzie!
Lu! Panie Sakamoto!
Shin, żyjesz?
Dyrektorze!
Jesteś cały?
A wy?
Już po laboratorium.
O nas się nie martw.
Wszystkie dane mam tutaj.
No fakt.
- Żyje! - Całe szczęście.
Dziękuję.
Niski jakiś.
Kawał przystojniaka.
Wiecie, że słyszę wasze myśli?
Niziutki.
Cicho tam!
Przepraszam.
Ekipo ze sklepu Sakamota.
Cieszę się, że Shin jest szczęśliwy.
Dbajcie o niego.
No pewnie, staruszku!
Zrobi się.
U SAKAMOTA
O rety.
Co wam się stało?
Nie nudziliśmy się w muzeum.
Wrzućcie ciuchy do pralki.
Tatusiu, widziałeś, co zrobiłam na dniu z rodzicami?
Napisałam odpowiedź na tablicy!
Nareszcie możesz o tym pogadać, co?
- Tak! - Lu, śpisz?
Zostawiłam sobie najlepsze!
Nie bądź taka.
No to zabieram ci to.
Mój konjac w galarecie z chikuwa!
Jesteśmy kwita.
Moje było droższe!
Ale krewetka w panierce była lepsza.
Dziecinada.
Cicho bądź, bo jak ci...
Dlaczego pan o tym pomyślał?
Niczego się nie uczycie.
Napisy: Konrad Szabowicz