(ชั้นใต้ดินชั้นห้า)
เอาแต่หลบ น่าสมเพชนะครับ
ให้ผมฆ่าสักทีเถอะครับ
ที่นี่เป็นสถานที่สําคัญของพวกพ้องฉัน
นายนั่นแหละออกไปได้แล้ว
พวกเรากําลังมองภาพใหญ่ต่างหาก
พวกเรายึดแล็บนี้เพื่ออนาคตของวงการนักฆ่า
เป็นผู้นํามาซึ่งแสงสว่าง
คุณและเพื่อนพ้อง หรืออะไรก็ตามแต่ เป็นแค่เรื่องหยุมหยิมไม่ได้สําคัญอะไร
ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร
คนที่ไม่ให้ความสําคัญกับคนรอบข้าง ไม่มีทางทําอะไรสําเร็จหรอก
คิดว่าฉลาดมากนักเหรอ
พวกพ้องคนสําคัญ
ป่านนี้คงโดนลูกน้องผมฆ่าไปแล้วมั้ง
ไม่ต้องห่วงเลย
พนักงานร้านเราไม่อ่อนแออย่างที่นายคิด
ผมน่ะเกลียดพวกที่ชอบเถียง
แทบจะเท่ากับที่เกลียดคริสต์มาสเลยล่ะครับ
ซาคาโมโตะ ทาโร่
ฉันก็เกลียดนายเหมือนกัน พวกชอบพูดเยิ่นเย้อ
ให้ตายสิ
พวกนั้นคงรู้ว่าเราแหกคุกแล้วสินะ
เอ่อ ผมขอแยกตรงนี้เลย...
ลื้อน่ะตัวประกัน
ต้องไปจากที่นี่และขอโทษชินให้ได้
มาได้จังหวะพอดีเลย เฮย์สุเกะ
ได้จังหวะเหรอ
(มาได้จังหวะพอดี = ฮีโร่ = สุดยอด พีสุเกะ)
ความคิดนายนี่มันซื่อบื้อจริงๆ
(DAYS.9 กระโจนขึ้นรถไฟ)
สไนเปอร์ที่ชอบทําตัวเด่นมีอยู่ด้วยเหรอ
รู้ตําแหน่งแล้วก็ไม่น่ากลัวเท่าไร
แน่ใจนะว่าอยากอยู่ตรงนั้น
กระสุนกระดอน สมกับเป็นสไนเปอร์ชั้นยอด
สําหรับฉัน มันก็เหมือนนายอยู่ตรงหน้า
ล่องหนไปอีกแล้ว
ถึงซ่อนตัวไป ยังไงก็รู้ได้จากเสียงอยู่ดี
ไม่ให้หนีหรอก
ไปไหนแล้ว
ไม่ได้ยินแล้ว
ข้างบน
อะไรน่ะหมอนั่น
มองเห็นชัดเลย แบบนี้ส่องได้สบาย
นึกว่าเป็นพลังพิเศษเหรอ
ชุดสูทนี่ทําให้ทุกอย่างล่องหนได้
ทีนี้ก็
จัดการแกก่อน
กระสุนกระดอนอีกแล้วเหรอ
แขนโดนยิงขาดจนได้
ถ้ายังไม่ยอมแพ้ นัดต่อไปจะยิงที่หัวแล้วนะ
หนีไป เฮย์สุเกะ
พูดเล่นน่ะ
ซ่อนแขนไว้เหรอ
เฮย์สุเกะ
ไม่เข้าใจเลย
พวกนายทําเพื่อคนอื่นขนาดนี้ไปทําไม
ใครที่น่ารําคาญก็ตัดทิ้งไปสิ
กลับไปได้แล้ว เจ้านักฆ่าระดับล่าง
เดี๋ยวสิ
รู้ไหมพวกนี้เรียกฉันว่ายังไง
พวกเขาเรียกฉันว่าสไนเปอร์ชั้นยอด
แล้วรู้ไหม
ฉันไม่ยอมให้เพื่อนเป็นคนโกหกหรอกเฟ้ย
น่ารําคาญจริง
งั้นก็ตายซะ
ชิน
น่าเสียดายนะ
แต่ก็คงไม่เลวสําหรับที่มืด
อะไรของแก
ตานายแล้ว
ชิน
เสร็จกัน น้ํา...
ถ้ามองเห็นตัวแล้วก็ไม่มีพิษภัย
ปวดไปทั้งตัว
เหนื่อยแล้วสิ
(ผู้บริหาร เซบะ หมดสภาพ)
เยี่ยมมาก
เหมือนจะอ่านความคิดฉันได้หมดเลย
(ยิงหัวสปริงเกอร์)
(มองเห็นมนุษย์ล่องหน จัดการ)
ฉันเกือบจะไม่เข้าใจที่นายต้องการจะสื่อแล้ว
จริงเหรอ
เริ่มแล้วสินะ
ในกรณีที่สถานที่นี้ถูกเปิดเผย
เราได้วางระบบที่จะระเบิดทั้งแล็บ
เพื่อทําลายหลักฐานไม่ให้เหลือ
การวิจัยคืบหน้าไปเยอะแล้ว แต่ก็ช่วยไม่ได้
อีกประมาณ 20 นาที แล็บนี้จะถูกทําลาย
พวกพ้องของคุณก็ด้วย
ยี่สิบนาทีเหรอ
ห้านาทีก็พอแล้ว
ร่างกายแบบนั้นขยับลําบากสินะครับ
ตรงข้ามกับผมเลยนะครับ
ไม่คิดว่าร่างกายนี้ของผมวิเศษเหรอครับ
ด้วยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของแล็บ
ผมดัดแปลงร่างกาย 70 เปอร์เซ็นต์เป็นอาวุธ
คุณมันก็แค่หมูบนเขียงที่รอถูกเชือดเท่านั้น
ฉันเองก็มีอาวุธ
อะไร เพิ่งจะมาใช้อาวุธตอนนี้เหรอ
ที่ผ่านมาแค่ดูท่าทีสินะ...
(สติ๊กเกอร์ลดราคา ใบปลิว)
(ดินสอกด)
เป็นอาวุธที่เจ๋งนะครับ
คิดเหรอว่าขยะแบบนั้นจะ...
ดีดไส้ดินสอใส่เหรอ มารยาทแย่อะไรอย่างนี้
สู้กับคุณน่ะ ใช้ตาข้างเดียวก็พอแล้ว
(ลดครึ่งราคา)
ทําอะไร มองไม่เห็นเลย
การพึ่งพาอาวุธเป็นหลักฐานของการอยู่ระดับล่าง
ถ้าขนาดระดับล่างยังชนะไม่ได้
คุณก็คงอยู่ระดับล่างกว่านั้นสินะครับ
นายเป็นอมตะเหรอ
คิดว่าไงล่ะ
ต้องทํายังไงถึงจะฆ่าผมได้เหรอ
แม้แต่ตัวผมเองก็ไม่รู้ครับ
มีแต่ท่านผู้นั้นที่ยอมรับทุกอย่างของผม
เพื่อท่านผู้นั้น
ผม...
คุณเองก็เป็นพวกมือถือสากปากถือศีล ที่ไม่ยอมให้มือตัวเองเปื้อนเลือด
น่าตลกสิ้นดี
เอาสิ จะทนไปได้ถึงไหน
(ลดราคาขอบคุณลูกค้า)
พูดเก่งจังนะ
สถานีต่อไปโอคุทาบิ
ประตูจะเปิดทางด้านขวา
เบื่อจังเลยทํางานเดิมๆ ซ้ําๆ ทุกวัน
ถ้ามีอะไรเจ๋งๆ เกิดขึ้นก็ดีสิ
- รถไฟใต้ดินเหรอ - เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
เชื่อมกับอุโมงค์ใต้ดินสินะ
ขออภัย
ท่าทางจะคอแห้งมาก
ยอดเยี่ยม
ซาคาโมโตะ สมกับที่ท่านผู้นั้นหมายตา
ใช้สภาพแวดล้อมให้เป็นประโยชน์ ระหว่างที่สู้ได้อย่างชาญฉลาด
ทําตัวเองให้เป็นอาวุธที่ไร้เทียมทาน
เป็นสุดยอดนักฆ่าจริงๆ
ไปซ่อนอยู่ไหน
เร็ว
ถ้าเป็นอมตะ ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องฆ่าสินะ
ทําไมเป็นคนโหดเหี้ยมขนาดนี้
ถึงพวกนั้นจะแกล้งแมว แต่นี่มันเกินไป
ทําไมผมถึงโดนรังเกียจ กําจัดคนเลวมันผิดตรงไหน
น่ากลัว
ใครก็ได้เรียกตํารวจเร็ว
ทั้งที่ทําเพื่อส่วนรวมมาตลอด
แต่ไม่มีใครเข้าใจผมเลย
นายเป็นคนดีอะไรอย่างนี้
น้อยคนที่จะทําแบบนายได้
ยอมให้มือตัวเองสกปรกเพื่อคนอื่น
เพื่อความถูกต้องที่สูงส่ง จําเป็นต้องมีความชั่วร้าย
แต่คนรอบตัวผมบอกว่าผมน่าขนลุก...
นายจะอยู่ข้างนี้ใช่ไหม
ฉันจะยอมรับทุกอย่างของนาย
จะสู้ด้วยกันกับฉันไหม
เพื่อความถูกต้องที่สูงส่ง...
โอคุทาบิ โอคุทาบิ
ผมอยากเห็นฝันของท่านผู้นั้นกลายเป็นจริง
ใครก็ตามที่ขัดขวางต้องถูกกําจัด
ตรงนี้ที่นั่งสํารอง ลุกไป
เชิญครับ
ขอบใจนะจ๊ะ
บ้าน่า ร่างกายเราตามไม่ทันได้ยังไง
สถานีต่อไปซาโตะฮิงุเระ ประตูจะเปิดทางด้านซ้าย
โปรดระวังช่องว่างระหว่างลงจากขบวน
เหวอ อะไรน่ะ
อะไรกัน พลังที่สุดจะต้านนี่
หมอนี่เป็นมนุษย์ธรรมดาไม่ใช่เหรอ
หน็อย
จบกันสักที เท่านี้ก็จัดการเจ้าปีศาจนั่นได้แล้ว
แบบนี้ต้องได้รับคําชมจากท่านผู้นั้นแน่ๆ
จริงสิ ต้องซื้อชุดใหม่ก่อนจะไปพบ
ถอยไป อย่าเข้ามานะ
ทําไมถึงยังไม่ตายอีก
แกมันแค่พวกระดับล่าง ที่ไม่มีความฝันหรืออุดมการณ์
พวกเราต่างหากที่สังคมต้องการ
ขอบคุณครับ
ก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอกนะ
แต่คนอย่างแก ฉันไม่อยากให้มาอยู่ใกล้ๆ ครอบครัวฉัน
(สถานีซาโตะฮิงุเระ)
คุณซาคาโมโตะ ปลอดภัยดีนะครับ
จัดการบอสเรียบร้อยแล้ว
- เอ๋ ขอบคุณครับ - ลู่ล่ะ
ผมกําลังลงไปชั้นใต้ดินชั้นสี่ครับ แต่เหมือนแล็บจะ...
- บริการเก็บขยะ - แล็บถูกตั้งระบบทําลายตัวเอง
อีก 15 นาทีจะถล่ม
ขอบคุณครับ
รีบหน่อยล่ะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย อยู่ดีๆ ก็ถล่มซะงั้น
แบบนี้ไม่น่าใช่แผ่นดินไหว
ฉันยังไม่อยากตาย
รีบไปที่ทางออกเถอะ
ชิน
ค่อยยังชั่วที่เจอกันแล้ว
เป็นอะไรล่ะพวกนาย
ไปที่ทางออกกันเถอะ
ชิน ขอโทษนะที่พูดแย่ๆ ใส่
อั๊วผิดเอง
ทั้งหมดเป็นเพราะอั๊วเอาผ้ากันเปื้อนลื้อมาใส่
อย่าเอาน้ํามูกมาป้ายฉันสิ
ฉันไม่ได้ถือสาอยู่แล้ว
อีกอย่าง
คือว่า...
ฉันเองก็พูดเกินไปเหมือนกัน
ขอโทษนะ
ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรแต่ก็ดีจังเลยเนอะ พีสุเกะ
ชิน
ลุง
ไง
เอ่อ
ไม่ได้เจอกันนาน
อือ
อีกไม่ถึงสิบนาทีแล็บจะถล่มแล้ว
เฮ้ย แล้วคนที่เหลือล่ะจะทํายังไง
ยังมีคนอื่นๆ อยู่ในนี้อีกตั้งเยอะ
ลุง มีแผนผังแล็บหรือเปล่า
หือ มีสิ
ประมาณนี้แหละ
ทํายังไงดี ไม่มีเวลาแล้วนะ
เกิดอะไรขึ้น
กลัวจัง ใครก็ได้ช่วยที
ช่วยด้วย
ลู่ เฮย์สุเกะ
ยังได้ยินเสียงคนอยู่บนชั้นนี้
- ฝากได้ไหม - ได้เลย
แล้วเจอกันนะ
ลุงลงไปกับผม
อือ
ชิน...
ใช้พลังพิเศษได้ถึงขนาดนี้แล้วเหรอ
งานวิจัยของลุงมีประโยชน์ใช่ไหมล่ะ
ชิน นาย...
อือ
นั่นสินะ
คุณชิชิบะ ยังไม่เสร็จอีกเหรอคะ พังเศษตึกจนเหนื่อยแล้วนะ
ฉันเชื่อในตัวเธอนะ โอซารางิ
บิงโก
นึกแล้วว่าเจ้านั่นต้องอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้
สเลอ
ในที่สุดก็เจอเบาะแสสักที
หันมาทางนี้หน่อยสิ
เฮ้อ ไม่เห็นหน้าเลย
ใช้ไม่ได้
คนนี้คือศัตรูของสมาคมเหรอคะ
คงเก่งน่าดู
ไม่สําคัญหรอก
ในเมื่อมีเรื่องกับออเดอร์แล้ว
ก็ต้องฆ่าพวกมันให้หมด
ชิน ทางไหน
ข้างหน้ามีสองคน
ได้ยินเสียงหนึ่งคนจากทางนี้
ทางนี้ฝากลุงด้วยนะ
เข้าใจแล้ว
เจอแล้ว
เมื่อกี้มันอะไรกัน
เธอคือชินคุงสินะ
ฝากทักทายซาคาโมโตะด้วยล่ะ
หมอนั่น อะไรกัน
รอดแล้วเรา
ออกมาได้สักที
ดีจังที่ยังมีชีวิตอยู่
อ๊ะ เถ้าแก่ มาแล้ว
ลู่ คุณซาคาโมโตะ
ชิน ไม่เป็นไรใช่ไหม
ผู้อํานวยการ
เจ็บตรงไหนหรือเปล่า
ทุกคนล่ะไม่เป็นไรแน่นะ
แล็บพังหมดแล้ว
ไม่ต้องห่วงพวกเราหรอก
ข้อมูลวิจัยทั้งหมดอยู่ในนี้
จริงด้วย
- เขาไม่เป็นไร - โล่งไปที
ขอบคุณนะ
ยังตัวเล็กอยู่แฮะ
โตมาหล่อนะเนี่ย
นี่ ฉันได้ยินพวกนายหมดเลยนะ
ใช่ ยังตัวกะเปี๊ยก
เงียบไปเลย
ไง
พวกคุณเป็นคนของร้านซาคาโมโตะสินะ
เห็นเจ้านั่นดูร่าเริงผมก็สบายใจ
หลังจากนี้ก็ฝากด้วยนะครับ
ไว้ใจได้เลย คุณลุง
อื้อ
(ร้านซาคาโมโตะ)
เฮ้อ
ทําไมทุกคนถึงหมดสภาพอย่างนี้ล่ะ
คือที่พิพิธภัณฑ์มีเรื่องนิดหน่อยน่ะครับ
อย่าลืมเอาเสื้อผ้าไปซักด้วยนะ
ป๊ะป๋าเห็นหรือยัง ตอนที่ชมการเรียนการสอน
ฮานะลุกไปเขียนคําตอบบนกระดานดําด้วย
ได้เล่าให้ฟังแล้วดีจังเลยเนอะ ฮานะ
- อื้อ - ลู่ ถ้าหลับอยู่ ฉันขอละนะ
นั่นอั๊วเก็บไว้กินทีหลังสุด
ไม่เอาน่า อย่าขี้เหนียวไปหน่อยเลย
งั้นเอาอันนี้แทนก็ได้
อ๊ะ เยลลี่บุกลูกชิ้นปลาของฉัน
เท่านี้ก็หายกันแล้วนะ
มูลค่ามันไม่เท่ากันสักหน่อย
ถ้าจะเทียบแบบนั้น กุ้งทอดอั๊วก็ดีกว่าเห็นๆ
ลื้อนี่ทําตัวเป็นเด็กไปได้
ยัยนี่ เดี๋ยวเถอะ
ทําไมต้องฆ่ากันในจินตนาการด้วยล่ะครับ
เจ้าพวกไม่รู้จักเข็ด
คําบรรยายโดย วัชรพล อิศรานนท์