Już czas.
Będziemy dziś oglądać wyjątkową walkę.
Chłopak, w którego nikt nie wierzył, spróbuje osiągnąć coś niezwykłego.
Nie wiadomo, jak skończy się ta walka.
Pewne jest tylko to, że zmierzy się z przeszłością
i groźnym przeciwnikiem.
Przed wami Taylor „Outsider” Keita!
W KLATCE
SERIAL FRANCKA GASTAMBIDE’A
8 MIESIĘCY WCZEŚNIEJ
Dobra, zaczynamy.
Pobudka. Tam trenują zawodowcy.
Jak poszła walka?
Wygrałem w pierwszej rundzie. Niko to nagrał.
To świetnie.
Tak trzymaj.
Może kiedyś powieszę tu twoje zdjęcie.
Tak.
- Jak tam? - Szefie?
- Dobrze. - Szefie.
Miałem wczoraj walkę.
Przeciwnik się poddał.
Miałem też baner klubu.
- Żeby pokazać… - Dzięki, to miło.
- Chciałem o coś spytać. - Jak masz na imię?
- Taylor. - Miłego treningu.
Dzięki. Więc…
Podwójny Cios!
- Trenerze. - Jak tam, mistrzu?
- Dobrze. - Miło, że jesteś.
Twój pupilek musi poćwiczyć.
- Rozgrzej się. - Amatorzy, zaczynamy!
Żadnych obrażeń. Walczymy na luzie.
Dalej. Kolana do góry.
- Dobrze, Redouane. - Szybciej, Bilel.
- Dobrze, o to chodzi. - Dalej.
Dobrze wam idzie.
Tak. Bądź agresywny.
- Przejmij inicjatywę. - Jestem!
Broń się, kiedy kopiesz. To się na tobie zemści.
Co tam? Spóźniłam się, ale mogę trenować.
Nie z zawodowcami. Zawodowcy przychodzą na czas.
Trenuję z Redouanem.
On zjawił się na czas.
Zaatakuj, zanim on to zrobi.
Musisz uderzyć pierwszy.
Poruszajcie się na prostych nogach. Dalej.
- To jest to! Dobrze! - Bądź czujny. Kopnij go!
Ręce.
- Ręce do góry. - Uważaj na wątrobę.
Uważaj.
Dobra, robimy przerwę.
- Dobra. - Nie było źle.
- Dzięki. - Jasne.
Zmiana partnerów. Dalej.
- Boks czy kickboxing? - Wybierz.
- Długo tu jesteś? - Trzy lata.
Trenowałem też boks tajski.
Dobra, pokażę ci coś.
Kiedy ktoś cię okłada, zrób unik w bok.
- Nie stój tak. - Dobra.
Jeszcze raz. Powtórka.
- Bum. - Tak.
Bum.
- Nie trenujesz z zawodowcami? - Spóźniłam się.
- Wiesz, jaki jest Szef. - Nie.
Nie zwraca uwagi na amatorów. Skupia się na zawodowcach.
Raczej na Redouanie.
W końcu to jego bilet do UFC.
Musicie pracować ciężej. Postarajcie się.
Blok, kontratak, blok i kolejny cios.
Zmylcie przeciwnika i go powalcie.
Dalej, to jest MMA!
- Wystarczy. - Tak.
Dobra robota.
- Próbowałem z nogą, ale… - Nauczysz się.
I przerwa! Dobra robota.
- Szefie? - Tak?
Chciałem tylko powiedzieć,
że wygrałem swoją trzecią amatorską walkę.
- Dobrze. - Czuję się pewnie.
Chciałbym przenieść się do zawodowców, żeby móc z panem trenować.
Uwierz, że mam oko na wszystkich zawodników.
Jesteś tam, gdzie twoje miejsce.
Może to brzmi szorstko,
ale owijanie w bawełnę ci nie pomoże.
Radzisz sobie jako amator. To powód do dumy.
Nie robię tego dla zabawy.
Chcę być mistrzem i dołączyć do UFC.
Dla innych to trudne, ale dla mnie nie.
Nie mam wyboru.
- Wszyscy mamy wybór. - Nie.
- Jasne. - Nie mam planu B.
Nie będę miał dyplomu ani dobrej pracy.
Nie umiem napisać jednego zdania bez błędów.
Umiem tylko walczyć.
I uwielbiam to.
I mogę zajść daleko.
Stać mnie na wiele, ale potrzebuję pana pomocy.
Sam nie dam rady.
Dobra.
Mogę powiedzieć ci, co chcesz.
To, co mówią ludzie sukcesu.
Że wystarczy uwierzyć w siebie.
Że trzeba walczyć i się nie poddawać.
Albo powiem ci prawdę.
Że to stek bzdur.
Możesz ciężko pracować
i poświęcić całe życie,
i wcale nie zostać mistrzem.
Wielu trenowało z Mbappé.
Wszyscy ciężko trenowali. Może ciężej niż on.
Ale tylko on został gwiazdą.
- Ale… - Życie jest niesprawiedliwe.
Jeśli to kochasz, trenuj dalej.
Ale nie myl poświęcenia z uporem.
Rozumiesz?
Na razie.
Mamo?
Tu jestem.
Jak tam?
W lodówce jest cola.
Wiesz, że nie piję coli.
Daj mi ją i przestań marudzić.
Coś się stało?
Nie…
Nie, po prostu ostatnie treningi…
Może powinienem odejść.
Zrezygnować.
Z tego boksu?
Tak.
Z boksu.
To nie będzie pierwszy raz. Znajdziesz coś innego.
Mogę cię o coś prosić?
Brakuje mi pieniędzy.
- Znowu? - Cóż…
Czemu nie masz pieniędzy?
- Régis ci nie pomaga? - Stara się.
Dobra, coś wymyślę. Mogłam nie pytać.
Nie. Przepraszam.
Wymyślę, jak zarobić więcej.
Jeśli przestanę trenować, będę mógł wziąć więcej zmian.
I ci pomogę.
Tak?
Dobra, idę.
Dobra.
Taylor?
Sto lat.
Dzięki.
W oczekiwaniu na paryskie UFC, które odbędzie się w sobotę wieczorem,
zrobimy przegląd kilku legendarnych walk.
Na początek legenda wśród legend,
Georges St-Pierre.
Jeden z najlepszych zawodników w historii tej organizacji.
Georges St-Pierre to dwukrotny zwycięzca UFC
w kategorii poniżej 77 kilogramów.
Przeszedł na emeryturę,
ale wrócił cztery lata później,
by wygrać nowy pas w innej kategorii, wyobrażacie to sobie?
Siedem kilogramów więcej. Tu walczy z nowym mistrzem, Bispingiem.
I podczas tej walki widać, że Georges nie stracił talentu.
Wciąż jest świetny i wszechstronny.
Jeden z najlepszych zawodników w historii.
Jest świetny też w parterze.
W walce z Michaelem Bispingiem pokazuje cały swój potencjał.
Znów jest na nogach i stawia na kickboxing.
Sprowadza walkę na ziemię i dusi Bispinga.
A nawet go nokautuje.
Georges St-Pierre kończy walkę we krwi.
To było niezapomniane starcie.
Georges St-Pierre powraca jako zwycięzca
i zdobywa drugi pas w drugiej kategorii wagowej.
Niewielu w historii tego sportu osiągnęło coś takiego.
To podwójny mistrz.
To znana postać tego sportu i wielkie źródło inspiracji
dla wielu pokoleń młodych zawodników.
- Jak tam, Taylor? - Dobrze.
Jak chcesz zapłacić?
Chcę się wypisać. Zapłacę za poprzednie miesiące.
Poważnie?
Tak.
Jeśli chodzi o forsę, coś wymyślimy.
Nie chodzi tylko o to.
I tak szkoda.
Dalej!
O rety. Nie możecie tu być.
Siadaj, jeśli nie chcesz kłopotów.
Nie odsłaniaj pleców. Myśl o pracy nóg.
O kurwa.
Szefie!
Szefie?
Szefie, przyszedł Ibrahim z zespołem.
No tak.
Masz tupet, by się tu pokazywać.
Co? Nie cieszysz się na widok najlepszego ucznia?
Czy jesteś wkurzony, że zdobywam pasy, gdy ty gnijesz w tej mordowni?
- Spokojnie. - Nie. Dobra.
Tego właśnie chce. Uspokójcie się.
Chcesz mieć gwiazdę? Proszę.
Wiesz, co o tobie myślę. Niszczysz reputację tego sportu.
Wynocha z mojego klubu.
Wyluzuj. Przyszedłem was trochę rozsławić.
- Szukam partnera do sparingu. - Spokój.
Uspokójcie się.
Kogoś, kto się nie boi. Dobrze zapłacę.
To dobra kasa.
Nikogo tu nie znajdziesz. Wiedzą, jaki jesteś.
To nie sparing, a bzdury.
Zabieraj kamerę i wynoś się stąd.
Boisz się, że połamię twoich zawodników?
- Przestań za nich myśleć. - Spokój.
Może któryś z nich ma jaja.
Co?
Jesteś mistrzem czy mięczakiem?
Za kogo ty się masz? Nikogo tu nie nastraszysz!
Nie graj w jego grę.
Hej. Słuchajcie.
Spokojnie!
- Myśli, że jest lepszy? - Nie graj w jego grę.
- Odsuń się. - Spokojnie.
Co jest?
To siłownia czy szkoła baletowa?
- Nikt się nie pisze? - Nie.
- Nikt? - Nikt.
- Naprawdę? - Tak. Zadowolony?
- Ani jeden? - Nie.
Nie? Rwą się do walki.
- Nie. Spójrz na mnie. - Nikt nie chce?
Nie ma chętnych. Idź.
Ja to zrobię.
Poćwiczę z tobą.
Kim jesteś? Co osiągnąłeś?
Jestem amatorem. Trzy zwycięstwa i porażka. 78 kilo.
Hej. Żadnych walk.
Zabieraj stąd ten gówniany show.
Szefie.
Będę walczył.
Oszalał.
Jeśli próbujesz mi zaimponować, to jest zły pomysł.
Zrobię to.
Tak? Możemy zacząć?
Chce walczyć. Świetnie.
Chyba mu nie zabronisz.
Stop! Przestań! Proszę!
Widziałeś?
Tak było dwa miesiące temu.
Spójrz na to.
Gość odklepał, a on złamał mu rękę. Zawsze tak robi.
Połamał go dwa tygodnie przed walką.
Wiem.
Chcę zobaczyć, jak się porusza, i jak mogę go podejść.
Oszalałeś. Wiesz, co on ci zrobi?
Niko. Wiesz, że byłem tu niewidzialny.
Ale teraz zwrócą na mnie uwagę.
Albo idę sam, albo z kumplem w narożniku.
Nie.
Dzieli was przepaść. To niebezpieczne.
Dzięki za cynk. Ale idę.
To bez sensu.
Dalej.
Jeszcze raz!
Dalej.
Dobrze. Dalej.
To jest to. Jeszcze raz.
Jeszcze raz.
- Czemu on to robi? - Nie wiem. Nie znam go.
Dalej.
Dobra. Gotowy?
Co tam? Gotowy?
Osrałeś się, młody?
Dalej, mistrzu.
Hej, co to ma być?
Zdejmij to. Nic nie poczujesz.
Wyrzuć je.
Zdejmij to.
Dasz radę.
Dalej, Ibrahim. Z agresją. Zmiażdż go.
- Dalej, Taylor. - Zaczynamy.
- Ręce do góry. - Zmiażdż go.
- Pokaż mu, Ibrahim. - Uderz go.
- Teraz! - Bądź agresywny.
Trzymaj gardę.
Tak, przesuń się. Świetnie.
To jest to, Ibrahim.
Przyciśnij go.
Pracuj nogami. Dobrze. Nie przestawaj.
- Jeszcze raz. - Kurwa.
Filmuj wszystko.
To nie potrwa długo.
Dalej.
- Boi się ciebie. - Zmiażdż go, Ibrahim.
- Boi się. - Dobrze. Ruszaj się.
- To jest to. - Dalej!
Boisz się. Dalej, młody.
Boi się!
- Nie przestawaj! - Nie trać czasu.
- Przesuń się. - Taylor, przywal mu.
Pokaż mu. No dalej.
Dalej! Świetnie!
To jest to.
Nie przestawaj.
- To jest to. - Jeszcze raz!
- Zabij go. - Świetnie.
Wykończ go.
Płacę za walkę, nie za uniki.
Może trzeba było zapisać się na basen.
- Nie słuchaj go. - Chodź.
Dalej, przywal mu. Rozjeb go na kawałki.
Koniec tej zabawy.
Dawaj!
Dalej, Taylor.
Świetnie.
Szefie, zrób coś. Musisz mu pomóc.
Skupcie się. Oglądajcie.
Słuchaj. Walcz albo wyjdź z klatki.
Nie bądź uległy.
- Wstawaj. - Dobrze? Wstań.
Nie daj się okładać.
Nie stój tak. On chce cię skrzywdzić.
Dalej.
Wykończ go.
- Nie stój przed nim. - Dalej.
Rusz się! Nie stój tak!
Kurwa.
Wykończ go. Jeszcze raz.
Broń się.
- Uciekaj. - Wykończ go.
- Dalej!
Uciekaj!
Rusz się!
Przestań. Wystarczy.
Dość! To miał być sparing, a nie walka.
Wynocha!
Niko, nie!
- Co robisz? Puść go. - Spokojnie.
- Puść go! - Spokojnie!
To miał być sparing!
Broń się, myśl o obronie. Obudź się!
Broń się!
Dalej, połam mu nogi.
Dawaj. Zniszcz go.
To jest to. Świetnie.
Wykończ go.
- Wykończ. - Zabij.
To jest to.
- Nie przestawaj! - Dobrze! Jeszcze raz.
Dobra.
Przerzuć go! Teraz!
- Dobrze! - Tak!
Świetnie!
- Dobra robota. - Przestań filmować!
Zabiję cię!
Mogę filmować z konta klubu?
Dobra.
- Dalej, Taylor. - Dawaj.
Dalej.
Dalej, Taylor!
Tak!
Tak! Dalej, Taylor!
Nie nagrywajcie tego!
Wystarczy.
Dalej, wstawaj. Wstawaj.
- Puść mnie. To nic. - Wystarczy, mistrzu.
- No już. - Puść.
Cześć, tu MMA Fighters.
- Rzuć to, sukinsynu. - Cholera!
Taylor!
Rozumiesz, co właśnie zrobiłeś?
Świetnie, stary. To jest to!
Spójrzcie tylko na to.
To jest to. Bam! Odzyskujesz pewność siebie.
Myśli, że coś ci zrobi. I bam!
Tam! Ten prawy hak. Prawie się rozpłakałem!
Tak, mało brakowało.
Nie wstydzę się emocji.
- Prawie się rozpłakałem. - Przyszedł Szef.
Zaczekam na ciebie na zewnątrz.
Pójdę posprzątać szatnię.
Dobra.
To było głupie.
Ale brawo.
Dziękuję.
Głupio byłoby teraz odejść.
Zostań z nami.
I trzymaj gardę.
Jasne.
WARSZAWA POLSKA
Pierre z NoSense. Cześć, Ibrahim.
Co myślisz o swoim przeciwniku?
Jak się zapatrujesz na tę walkę?
Nie mam opinii. Nie oglądałem jego walk.
To straszny brzydal.
Nie podoba mi się. Ani jego styl, ani ruchy.
To nieciekawy zawodnik.
Zakończę to szybko i przejdziemy do ciekawszych walk.
Wielkie dzięki.
Cześć, Ibrahim. Anès z Culture MMA.
Pojawiło się nagranie, na którym nokautuje cię młody zawodnik.
- Co możesz o tym powiedzieć? - To nie był nokaut.
Dziś rozmawiamy o walce z tym idiotą.
Pierwszy raz ktoś cię tak skasował.
Powiedz im.
Słuchajcie.
Fajnie, że mu się udało. Niech się cieszy.
Ale to był sparing.
Nie starałem się, a on walczył o życie.
W prawdziwej walce by przegrał.
Teraz pokażę moją złość w walce z tym cieniasem.
Dość pytań na dziś. Widzimy się na walce.
Tak?
- Możemy pogadać? - Pewnie.
Chciałem pogadać o treningach i o tym, co będzie dalej.
Dalej?
Tak, dalej.
Myślałem, że będziemy razem pracować.
Chcę, żebyś został, bo byłoby szkoda się poddać.
Nie każdy umiałby zrobić to, co ty…
ale to nie zmienia stanu rzeczy.
Wybacz, jeśli nie wyraziłem się jasno, ale…
dla mnie to jasne.
Ciryl Gane zaprosił mnie do podcastu.
Świetnie.
Wiele osób to obejrzy.
Pewnie.
Wiem, że ludzie będą o mnie mówić.
Świetnie. Idź, jeśli cię to uszczęśliwi.
Dobra.
- Dobra. To pa. - Pa.
- Cześć, chłopaki. Do zobaczenia. - Stary…
Redouane.
Tak?
- Nie masz sesji z Ahmadem? - Mam spotkanie.
Jakie spotkanie?
To tylko godzina. Zaraz będę z powrotem.
Redouane, musisz skupić się na celu.
To Cage Warriors. Musisz trenować.
Wiem, szefie.
- Wiem. - Będę czekać.
Będę czekać, jasne?
- Georges St-Pierre udostępnił twój film. - No co ty.
Serio, patrz.
To nie fałszywe konto albo jakiś fan?
- Spytaj go. - Nie, to Georges St-Pierre.
- Dobry wieczór. - Pogadamy później.
Są ze mną moi koledzy. Nie muszę ich przedstawiać.
Mathias i Théo. Dzięki, że jesteście.
SHOW CIRILA GANE’A
Mamy też gościa-niespodziankę.
Po sieci krąży pewne nagranie.
- Wiecie, o czym mówię? - Pewnie.
Z nokautem niesławnego Ibrahima.
Czy to był łut szczęścia, czy geniusz?
Dlatego go dziś zaprosiliśmy.
- Taylor. - Dalej. Idź.
- Cześć. - Co tam?
Co za typ.
- Cześć. - Jak tam?
- Cześć, Ciryl. - Dzięki, że jesteś.
Dzięki.
- Gratuluję kariery. - Dzięki.
Zacznijmy od pytania na rozgrzewkę.
- Ulubiony zawodnik? - Właśnie.
Obserwujemy cię.
Dobre pytanie.
Muszę wspomnieć o Jonie Jonesie,
ale nie chciałbym urazić Ciryla.
Skąd.
Chyba go uraziłeś.
Wcale nie.
Nie…
Georges St-Pierre to mój mistrz.
- Zgadzam się. - Nieźle.
Trzy pasy UFC, dwie różne kategorie.
Ale nie tylko.
Chodzi o całokształt pracy.
Sposób myślenia, ruchy w klatce. Wprowadził wiele rzeczy.
- Zgadzam się. - Chcę być jak on.
Wciąż ci daleko do twojego idola.
- Przestań. - Bądźmy szczerzy.
- Ma na koncie jeden filmik. - Uda mu się.
- Młody ma niezłe ego! - Przestań.
- Mówimy tak, bo cię sprawdziliśmy. - Co?
Lubimy tu to robić. I…
- Hej. - I…
Znaleźliśmy takie nagranie.
- Nie wiedziałem. - W porządku.
Znaleźliśmy nagranie z twojej pierwszej walki.
Dobra.
Pamiętasz?
Obejrzyjmy kawałek.
Może sobie przypomnisz.
- Tam? - Tak.
Ale śmiga!
Jesteście okropni.
To nic takiego.
- Dobrze, że szybko biegasz. - Właśnie.
Nie, ale…
Właściwie to…
Wygląda śmiesznie, ale jest wyrwane z kontekstu.
Nieśmieszne.
- Tak, ale… - Nie, zaraz…
Po prostu znalazłem się na złej pozycji.
Widać.
Zaskoczył mnie. Próbowałem się wydostać.
I dobrze się spisałeś.
Wybacz.
Ale w końcu wygrałem.
Właśnie. O to chciałem zapytać.
- Tak, wygrał. - Chcecie, żebym…
- Nie. - To zły moment na…
- Tylko żartują. - Tak sobie gadamy.
To wyrwane z kontekstu.
Wracając do pytania Ciryla w kwestii walki z Ibrahimem…
Szczęście czy geniusz?
Jesteście okropni.
Moim zdaniem szczęście. Muszę to powiedzieć.
Byłeś skuteczny, w przeciwieństwie do tamtej walki.
A tamtą wygrałeś.
- Jasne. - To się liczy.
- Tak. - Nie słuchaj ich.
Jakie masz cele sportowe?
Moje cele nigdy się nie zmieniły.
Zawsze były takie same.
Chcę ciężko trenować, zdobywać pasy i zostać mistrzem UFC.
- Zawsze tak było i będzie. - Dobrze.
To ego…
Zadzwońmy do Dany White’a.
Dana, bracie.
Jeśli mnie słyszysz, mamy tu kwiatka z Francji.
- Taylor Keita z Francji. - Taylor!
W prawym rogu, z Francji…
- Dranie. - Mistrzu, bracie.
- Słuchaj… - To nic.
Trzeba marzyć, mieć idoli i być ambitnym.
Rób to, co robisz.
- Bądź wytrwały. - Tak. Rozumiem.
- Żartujemy. - To tylko żarty, przystojniaku.
- Najlepszego. - Dzięki.
Ale szybko biegasz.
Przestańcie. Przejdźmy dalej.
Zostaniesz na pytania?
Jeśli chcesz.
- Lepiej idź ćwiczyć. - Przestań!
To nie…
Dajcie już spokój. Przejdźmy dalej.
Czas na pytania.
- Są wszyscy? - Tak.
Jak wiecie, MMA Fighters gości dzisiaj mistrzów.
Atch, Salahdine Parnasse i Ramzan Jembiev.
Przyszli zrobić pokaz. Proszę o brawa.
Dzięki, Atch. Oddaję ci głos.
Dzięki. Witajcie. Chłopaki zrobią dziś wielki show.
Dzisiejszy temat to boks MMA.
Panowie, proszę.
Dalej!
Ram, powal go jak najszybciej.
Zachowaj dystans, Ram. Dalej.
Prosty cios.
Nisko. Dalej! Bam! Do roboty.
Ruszajcie się.
Hej, ty tak na poważnie?
Przed nami walczą mistrzowie,
a ty czytasz komentarze hejterów w internecie.
Odłóż to.
Nie leż tak. Wstawaj.
- Dobrze! - Tak!
Patrz.
Odwołali walkę Ibrahima. Przeciwnik ma kontuzję.
Kogo to obchodzi? Oglądajmy walkę.
Spróbuj wstać. Nie możesz zostać na ziemi.
Uciekaj.
Dalej.
Wszyscy wiemy, że MMA zrewolucjonizowało sporty walki.
A mistrzowie UFC stali się gwiazdami.
Ale żeby walczyć w UFC, potrzeba czegoś więcej.
Pewnie, Taylor. Przypomnę tylko, że jutro wraca paryskie MMA.
To wydarzenie roku dla fanów MMA.
Będziemy tam, by pokazać wam to na żywo.
Czas na wiadomości tygodnia, w tym nagranie z nokautu Ibrahima,
które obiegło internet.
Zabiję cię, zobaczysz!
Nasi eksperci przeanalizują walki i podamy nasze prognozy.
Wszystko na żywo na RMC Sport.
To będzie wspaniały wieczór.
Wróci nasz mistrz, Benoît Saint-Denis.
Fiorot będzie miał wyzwanie.
Będzie też nasz snajper, Nassourdine Imawow,
a także Ciryl Gane.
Ciryl zmierzy się z sensacją wagi ciężkiej.
Na żywo już jutro w RMC Sport.
- Taylor. - Jak tam, Bilal?
Dobrze. A ty?
Masz jeszcze bilet na UFC czy już sprzedałeś?
Wciąż go mam, ale ktoś zaoferował mi 5000.
Zapytam o coś, zanim odmówisz…
Nie.
Bilal, wszystko ci wyjaśnię. Obiecuję, że będzie warto.
Jeśli chcesz mój bilet, odpowiedź brzmi nie.
Dobry.
Miłej zabawy.
- Dziękuję. - Dzięki.
Dobry.
- Miłej zabawy. - Dzięki.
Dobry.
Co? Nie dostanie kontraktu. To kawał mięsa, nie zawodnik.
Mam go gdzieś.
Dobra, oddzwonię. Pa.
Cześć, drużyno.
Jak tam?
Mistrzu.
…to największa impreza MMA w roku.
Co tam?
- Jak leci? - Dobrze.
- W porządku? - Tak.
Będziesz zadowolony.
Załatwię ci spory czek ze strony z zakładami.
- Tak, zarabiaj dla mnie. - Po to tu jestem.
Nie muszę przedstawiać Ibrahima Ibary, czyli Niszczyciela.
Wciąż zalicza nowe zwycięstwa, prowokacje i afery.
Jego znak rozpoznawczy to filmiki, na których miażdży partnerów do ćwiczeń.
Ale tym razem mu się nie udało. Obejrzyjmy nagranie.
- Co to ma być? - Poważnie?
Zabiję cię, zobaczysz!
Co myślisz, Taylor?
W dzisiejszym MMA trudno uniknąć tematu Ibary…
Nie martw się. Do jutra wszyscy o nim zapomną.
Zatrudniłem czyścicieli internetu.
Dostali parę groszy.
Skasują wszystkie kopie tego nagrania.
Jutro nigdzie go nie znajdziesz.
Zaufaj mi.
To bandyta francuskiego MMA.
Więc ten dzieciak, czy raczej młody zawodnik,
który dołożył Ibrahimowi, nazywa się Taylor Keita.
Jest odważny.
Napisał do RMC na Instagramie, bo miał coś do powiedzenia.
I jest tu dziś z nami.
- Witaj w domu, Taylor. - Spokojnie.
Oto i on.
Taylor!
To szaleństwo. Udało mu się.
Czekaj. To jeszcze nie koniec.
- Przedstaw się. - Dzięki.
Po pierwsze, dzięki za zaproszenie.
- I… - Cicho!
To dziwne uczucie, bo jestem wielkim fanem tego programu.
Już go lubię.
Punktujesz. Musisz im schlebiać.
Chciałeś nam coś powiedzieć?
Tak. Powód, dla którego chciałem tu dziś przyjść…
- Gdzie patrzeć? - Na kropkę.
Dobra. Jestem tu dziś, bo jak wszyscy wiemy,
przeciwnik Ibrahima musiał zrezygnować z walki.
O co mu chodzi?
I chciałbym…
Chcę go zastąpić.
Jesteś niesamowity. Tak!
Czekaj.
Ty mały kurwiu.
Ustalmy fakty. Lubię cię.
Mamy takie samo imię, a to już dobry początek.
Ale mówisz poważnie, czy to jakiś chwyt marketingowy?
Bo to, co właśnie ogłosiłeś, to poważna sprawa.
Musisz dotrzymać słowa.
Nie, jestem gotowy.
Zrobiłem masę. Już raz go załatwiłem.
I on to wie.
Chce, żebym go rozjebał.
Rozumiem, czemu we mnie wątpicie. I Ibrahim też.
Ale chcę powiedzieć tobie i twojej gównianej drużynie…
Wyjeb mu.
…że trenuję z kimś, kogo znacie.
Zaraz.
Wejdź na mój profil, a zobaczysz, o kim mowa.
A kiedy wrócę, przywalę ci mocniej niż wcześniej.
Rozwalę go. Co on odpierdala?
Zrobił coś legendarnego. To legenda.
Kurwa, nie wierzę.
Dobra. Rzuciłeś mu wyzwanie.
Media społecznościowe aż huczą.
Wydaje mi się, że to może być dobry pomysł, mistrzu.
Dobry pomysł? Ja jestem mistrzem.
Nie będzie walki. To frajer.
Chce zyskać rozgłos moim imieniem.
Nie będzie walki. I tyle.
Jasne?
Wszystko jasne, mistrzu.
Mistrzu.
Załatwione. Zrobiłem to, co zaplanowałem.
Chyba wyszło nieźle.
No to do roboty. Czekam w Montrealu.
Bez obaw. Wiem, jak sprawić, by podjął wyzwanie.
Dziękuję.
Napisy: Marta Racka