W KLATCE
Reaguje. Karetka będzie za trzy minuty.
Jasne, dzięki.
Co się dzieje?
Gdzie jestem?
Znokautował cię.
To, co czujesz, jest normalne. Nie martw się.
Jedziemy do szpitala.
Źle się czuję.
Wiem.
TRZY TYGODNIE PÓŹNIEJ…
Dramatyczny nokaut.
Dobrze mu szło. Już wracał do walki.
A niech to.
Co za błąd! Trafiony!
Chodź.
Chciałbym cię widzieć po walce.
Pewnie cały spuchłeś. Zrobił z ciebie miazgę.
Kiedy znów się zmierzymy?
Tym razem dokończę robotę. Dość gadania.
Ibrahim „Niszczyciel” wrzucił to na social media.
To jasne, że nie odpuści Keicie,
o którym nic nie wiadomo, odkąd został znokautowany w turnieju KSW.
- Wszystko gra? - Tak.
- Dzięki. - Sam je wygrałeś.
Jakieś propozycje walk?
Taylor.
Nie spiesz się.
- To był paskudny nokaut. - Nie.
Zaraz oszaleję. Chcę wrócić i ich wszystkich uciszyć.
Dobra.
Jeśli chcesz, to ci powiem.
ARES ma propozycję.
Czad.
Co jest? Zróbmy to.
- I co się stanie? - Co?
To nie byle walka.
- Chcą rewanżu z Ibrahimem. - Świetnie.
Znów go pokonam i zapomnimy o sprawie.
Nie tak buduje się karierę. Zaczęliśmy od końca.
Mierz siły na zamiary.
Wygrywaj, zdobądź rozgłos.
Ledwo wydobrzałeś.
Jeśli przegrasz z Ibrahimem, trudno będzie ci wrócić.
Potrzebuję tej walki.
- Rozumiesz? - Tak.
Ale chcę twojego dobra.
Pogadamy po wizycie u lekarza.
Odwiozę cię do mamy.
To tu.
- Mam iść z tobą? - Nie, zaraz wrócę.
Chciałbym ją poznać.
Dobra.
Dzięki.
Mamo. Régis.
- Mój trener, Szef. - Cześć.
Szef?
Tak mówią mi chłopaki z klubu.
Wyglądasz lepiej.
Jest twardy.
To pieniądze z turnieju.
Do tego siedem za walkę z Ibrahimem. Razem 33 tysiące.
Oby wystarczyło.
To zawsze coś.
Trochę pomoże.
Oby sporo pomogło.
Ciężko na nie pracował.
To dobry chłopak.
Może zostać mistrzem.
Ale potrzebuje opieki.
Oczywiście.
- Jesteśmy z niego dumni, prawda? - Tak.
Bardzo dumni.
No proszę!
Nieźle!
- Hej. - Jak tam?
- Anissa Meksen. - Cześć.
- Jestem fanem. - Dzięki.
Walczymy na zmianę?
Nie, na ciebie czeka Morgan Charrière. Jest podekscytowany.
- Chodź, Taylor. Czekam. - Już idę.
Jak tam, stary?
- Dobrze? - Tak.
- Wszystko gra? - Tak.
To co?
- Luźna walka? - Pewnie.
Nie jestem rozgrzany.
Szkoda, że cię znokautował.
Dobrze sobie radziłeś.
- Tak. - Ale…
Będę miał dobre klipy na profil.
Wszystko gra?
Tak. Nic mi nie jest.
- Czekaj. - Co?
- To nic. - Tak?
Zaczekaj.
To nie twoja wina. To zmęczenie.
- Szkoda. Na pewno? - Tak, to nic.
Mam dość.
- Przykro mi, mistrzu. - Mnie bardziej.
W porządku?
Tak.
Skup się. Taylor przyjmie wyzwanie. Nie ma wyboru.
No już. Dalej. Szybciej. Najszybciej, jak potrafisz.
To jest to! Szybciej!
Dobrze. Mocniej!
Dalej.
Dawaj. Zostało 15 sekund.
Nie przestawaj. Zachowaj płynność.
Dobrze. Tak trzymaj. Mocniej. Daj z siebie wszystko.
Nie przestawaj. A teraz szybciej.
Jak się pan czuje?
Dobrze.
Bolało mnie żebro, ale ból zniknął.
Więc w porządku.
No dobrze. Ale to aspekt fizyczny.
Nokaut ma też aspekt psychologiczny.
Gdy ciało doświadcza szoku, tak jak w pana przypadku,
często obserwujemy tak zwany zespół stresu pourazowego.
Mogą to być bóle głowy, zaburzenia wzroku, drżenie,
dezorientacja i szumy uszne.
Wspomnienia chwili tuż przed incydentem.
Doświadczył pan takich objawów?
Proszę pana.
Jeśli tak, należy o tym porozmawiać.
To bardzo ważne, by wypocząć i uzyskać pomoc.
Rozumie pan?
I już.
- Co powiedział? - Wszystko gra. Wracamy w bój.
- Naprawdę? - Tak.
CENTRUM KONFERENCYJNE WAŻENIE – ARES
Taylor waży 76,3 kilograma.
Taylor Keita!
A teraz jego przeciwnik w wadze półśredniej…
Świetnie. Dobra robota.
Brak przegranych i remis.
Oto przed wami
Ibrahim, „Niszczyciel”!
- Wiesz, co zrobi. - Tak.
Spróbuje wytrącić cię z równowagi.
Wiem.
- Nie uda mu się. - Dobrze.
Ibrahim waży 77,7 kilograma. Zróbcie hałas dla „Niszczyciela”.
Tytuł mistrza wagi półśredniej.
To starcie jest zaplanowane na pięć rund po pięć minut.
Panowie, zapraszam.
Dalej, mistrzu.
To on jest pod presją, nie ty.
Mam nadzieję, że dobrze się bawiłeś. Jutro cię rozwalę.
- Ty rozwalisz mnie? - Spokojnie. To nic.
- Gotowy? - Rozwalę ci twarz.
- Tak? Zobaczymy. - Rozwalę ci twarz. Zobaczysz.
Zedrę ci tę gębę. Myślisz, że jesteś gotowy?
- Na pewno? - Tak?
Myślisz, że jesteś gotowy, gnojku?
Zobaczysz, co zrobię.
Hej!
Odbiło ci?
O co ci chodzi?
Taylor! Uspokój się!
Co?
- Co? - Uspokój się!
Co z tobą? Dałeś się poszczuć!
Puść mnie!
- Uspokójcie ich! - Już dobrze! Są spokojni.
Dalej!
- Rozwalę cię. - Tak?
- Dość! - Przestańcie!
- Co to było? - O co ci chodzi?
To konfrontacja. Chciałem pokazać, co z nim zrobię.
To tylko przedstawienie. Rozrywka.
- Tak? - Tak.
Takie zachowanie to przejaw braku pewności siebie.
- Tak? - Tak.
Myślałaś tak samo, gdy oglądałaś McGregora i Nate’a Diaza?
Ale ty nie jesteś jak oni! To nie było w twoim stylu.
Martwię się o ciebie.
Nie trzeba. Nie ma o co.
Serio, Szefie. Gdzie on jest? Przez niego się spóźnimy.
- Taylor, gdzie twój kumpel? - Będzie za dwie minuty.
Hej!
Wiem, że to twój kumpel, ale mam złe przeczucia.
Wciąż szuka zaczepki.
Nie.
Bywa dosadny, ale jest dla mnie jak brat.
Razem zaczynaliśmy i obaj to kochamy, więc…
Cieszy się razem ze mną.
Może dziś się cieszy.
Ale jeśli go przewyższysz, to się zmieni.
Co tam, drużyno?
Dziś walka mojego brata, Taylora!
- Słówko? - Musimy jechać.
- Podjarany? - Jedziemy.
Trenerze. Prognozy?
- Wsiadaj. Opóźniasz nas. - Nieważne.
Na pewno chcesz ten kawałek?
Jest kiepski.
- Puszczę ci inny. - Nie.
Uwielbiam go.
Za późno na zmiany.
Gdy ja będę walczył w wielkiej hali, wybiorę lepszy kawałek.
Żeby mieli ciarki.
Wiesz?
Tak!
Taylor!
Dalej, zróbcie hałas!
Cieszysz się na tę walkę?
Wszyscy za Taylorem!
To noc Taylora!
Dzięki.
Szefie, potrzymasz mi to?
Pogadaj z nim.
Jasne.
Mogę na słowo?
- W co ty grasz? - To znaczy?
Boksujesz przed kamerami. To twoja walka czy moja?
Straszne z was smutasy.
Chciałem ożywić atmosferę.
Nie po to tu jesteś. Jesteś tu dla mnie.
- I tyle. - Co ty mówisz?
- Że kradnę ci show? - Tego nie mówię.
Spoko, będę miał własną walkę. I zrobię to lepiej.
Świetnie. Ale na razie znaj swoje miejsce.
„Znaj swoje miejsce”.
Tak mi powiedziałeś?
To ty potrzebujesz mnie, nie na odwrót.
Radź sobie sam.
Zdecydowana wygrana Bakiego.
Opanował wszystko w tej walce, na stojąco i w parterze,
a nawet elementy zapasów.
Wyróżnia go agresywność.
Zobaczcie, jak poturbował Escudero, weterana UFC.
Wyrządził wiele szkód.
Świetnie radzi sobie z hakami, jak właśnie widzieliśmy.
Bardzo dobra robota Bakiego…
Ledwo się trzyma. Kolejne zwycięstwo Bakiego w tym turnieju.
To geniusz francuskiego MMA.
Musimy mieć na niego oko w przyszłości.
…jedna z gwiazd tej organizacji.
Już czas.
Do dzieła.
Wszyscy chcą, żebyś go wykończył.
Jako jedyny rzuciłeś mu wyzwanie.
Więc teraz myśl tylko o tym.
Tylko to się liczy.
Zapomnij o innych sprawach.
Skup się.
Liczy się tylko walka.
Gratulacje!
Baki Chamsoudinov.
Czas na główne wydarzenie. Oto najbardziej oczekiwana walka wieczoru.
Mesdames et messieurs. Panie i panowie.
Jeszcze raz witamy na naszej gali.
To kolejny ekscytujący wieczór dla ARES.
W Dôme de Paris.
W środku mroźnej zimy przynosimy wam blask świateł.
Czas na nasze główne wydarzenie. To będzie coś niesamowitego.
Mrugnij, a przegapisz.
Zniszczę karierę tego oszusta.
Ibrahim Ibara wrócił na francuską ziemię po długiej nieobecności
i po kilku utarczkach z KSW.
- Zgadza się. - To rewanż z Taylorem Keitą.
Widzowie czekali na niego wiele miesięcy.
Po długiej suszy wrócił na francuską ziemię.
Oto chwila, na którą wszyscy czekaliście.
Powitajcie Ibrahima „Niszczyciela” Ibarę.
Wrócił do nas po długiej przerwie. Ibrahim „Niszczyciel” Ibara.
To będzie bardzo osobista walka.
Spójrz na tę posturę. Zawsze robi wrażenie.
Nigdy go nie lubiłem.
…jego wagę po ważeniu. Szaleństwo.
Wciąż jest bardzo agresywny.
Jest onieśmielający.
A poza tą śmiałością i charakterem ma też taką siłę, taką agresję w klatce.
To pasuje do jego stylu.
A teraz powitajmy jego rywala, Taylora Keitę.
Cześć. Jestem Taylor Keita i trenuję w MMA Fighters.
To nasza druga walka.
Za pierwszym razem miał kłopoty.
Dziś go wykończę.
Świetnie oglądać Taylora w akcji.
To jego powrót po nokaucie, który zaliczył w finałach KSW.
Miał dobry początek.
Idziemy.
Taki nokaut może pozostawić ślad.
Taylor „Outsider” Keita!
Taylor Keita wchodzi na scenę.
Ci ludzie są tu dla ciebie. To twój moment.
Powitajcie Taylora Keitę!
Wchodzisz, Taylor.
Taylor. Wchodzisz. Dalej!
Zaczynamy przedstawienie. Oto nasz główny sędzia.
Co jest?
Co się dzieje?
Nie mogę.
No dobra. Strach jest normalny, jasne?
Każdy ma tremę przed wyjściem.
W klatce o tym zapomnisz. Serio.
Nie rozumiesz.
Co się dzieje?
Gdy ciało doświadcza szoku…
często obserwujemy tak zwany zespół stresu pourazowego.
Mogą to być bóle głowy, dezorientacja i szumy uszne.
Dziwne, co?
- Trochę to trwa. - Tak.
Wspomnienia chwili tuż przed incydentem.
Taylor, musisz iść. Nie możesz tu zostać.
Nie mogę.
Kurwa, nie mogę.
- Wyjdź, a będzie dobrze. - Nie mogę!
Nie dam rady.
Nie mogę.
Nie wyjdziesz?
Przepraszam.
To nie tak, że nie chcę…
To nie tak, że nie chcę.
Nie dlatego, że…
- Co z nim? - Dziwne.
Chodź ze mną.
Idziemy.
Szefie, zrób coś.
W porządku, tak bywa.
Tak bywa.
Chodźmy.
Chodź.
Tak myślałem, że nie wydobrzał.
- Mówisz? - Nie mam innego wyjaśnienia.
Co się dzieje?
To główne wydarzenie. To się nie powinno zdarzyć.
- Wszystko zależy od tej walki. - Patrz.
Idzie Szef.
Musisz tam iść.
Co za tchórz!
Co on robi?
Patrzcie, jest Szef. Cicho.
Idzie do Lopeza, organizatora.
Chyba ma problem z wyjściem.
Właśnie.
- Kontuzja czy coś. - Co jest?
- Czemu on nie wychodzi? - Nie może walczyć.
Czemu? Fizycznie czy psychicznie?
Psychicznie. Nie może wejść do klatki.
Przykro mi.
Powiedz prasie, że to kontuzja.
- Jasne. - Dzięki.
Martwią mnie ich twarze.
Mają nietęgie miny. Źle to wygląda.
- Kiepsko. - Trudno coś wyczytać.
Oby to był fałszywy alarm.
Walka odwołana. Ma kontuzję.
Ale teraz trochę martwię się o tę walkę.
No dobrze.
Panie i panowie, mamy ogłoszenie.
- Walka odwołana. - Kurwa!
To już pewne.
Ogłoszono, że walka jest odwołana. Nie!
Kurwa!
- To prawdziwa katastrofa dla fanów. - Co robi Ibrahim?
Ibrahim! Nie!
- Znów to zrobi to samo. - No proszę. Niewiarygodne.
- Skurwiel! - Uspokój się.
Nie teraz, nie po tym wszystkim.
Dopiero wrócił po zawieszeniu za ten sam problem.
- Chyba chce dorwać Taylora. - Dawaj mikrofon!
Posłuchajmy go.
Szkoda, że nie zobaczycie, jak wykańczam tego gnoja.
Wiedział, co się z nim stanie.
Wiedział, co zrobię.
Teraz wiecie, że to oszust.
Zniszczyłem go i zniszczę jego klub.
I trenera, który nie posłał go do klatki.
Każdy, kto będzie tam trenował, stanie się moim wrogiem.
Opluję was w sieci.
Zniszczyłem jego pupilka i zniszczę jego klub.
Pragnie zemsty.
Wcześniej mówiliśmy, że to osobista walka.
I tak właśnie jest. Ma jakąś urazę do Taylora i jego klubu.
Dał im to do zrozumienia.
O rety.
Jest szalony. Nie wierzę!
SZEF: WIADOMOŚĆ GŁOSOWA
Wyłącz muzykę.
Wiesz, co na ciebie mam.
Więc jeśli znów spróbujesz zranić mnie
lub moich podopiecznych,
wrzucę wszystko do sieci, zdjęcia i filmy.
I poniesiesz konsekwencje.
Rozumiesz, prawda?
Co teraz?
Hej! Co się stało?
Nic.
Mam to wyjaśnić?
Nie trzeba. Wszystko wiem.
Było ci niedobrze ze strachu.
Miałeś nogi jak z waty i drżały ci ręce.
Mam rację?
Tak.
Masz rację.
To trauma.
Może na to za wcześnie, ale…
Co chcesz teraz zrobić?
A co można zrobić z gościem,
który marzy o karierze w MMA, ale boi się wejść do klatki?
Nie chcę taki być.
Musimy znaleźć jakieś rozwiązanie.
Pomóż mi z tego wyjść.
Nie jestem psychiatrą, ale…
Mam pewien pomysł.
Ale wiąże się z tym ryzyko.
- Nie chcę cię narażać. - Tak.
Tylko w tym jestem dobry.
Nie mam wyboru.
Dobra. No to się zbierajmy.
PRZEDMIEŚCIA SZTOKHOLMU SZWECJA
MAMA
Nie odbieraj.
MAMA
Nie powiesz, co robimy?
Nie, to część planu.
A jeśli się uda?
Co dalej?
Poćwiczysz z kimś wyjątkowym.
Z trenerem Jona Jonesa.
Nie myśl teraz o tym.
To tutaj.
Dziękuję.
Chodź.
To tu?
Cześć.
Pokażcie zaproszenie.
- Po co przyszliście? - Żeby walczyć.
Proszę.
Miałem wiele domysłów, ale nic tak ekstremalnego.
Jesteś pewien?
Niczego nie jestem pewien. Ale tu jesteśmy.
Albo zmierzysz się ze strachem, albo kończysz karierę.
Twoja decyzja.
Podejmij ją teraz.
Chodźmy.
Teraz ty? Proszę. Za mną.
Spójrz na mnie.
Hej!
Żeby wygrać, musisz wiedzieć jedno.
Jesteś najlepszy.
To nie blef. To prawda.
To żółtodzioby. A ty jesteś mistrzem. Jasne?
Nie ma rund, zasad ani sędziów.
Zrozumiałeś go?
Na pewno?
Posłuchaj.
Matka nigdy w ciebie nie wierzyła. Ale to nic. Wiesz czemu?
Wiesz czemu?
- Bo jestem najlepszy. - Tak!
Nie mogłeś liczyć na ojca.
- Ale to nic. Czemu? - Jestem najlepszy.
- Głośno. - Najlepszy!
Dobrze!
Taylor.
Jeśli się boisz, umrzesz. Powiedz, że się nie boisz.
Powiedz to.
Inaczej cię tam nie puszczę.
Chodźmy.
Taylor?
Pieprz się, małpo!
Pierdol się!
Spierdalaj, małpo!
Spierdalaj, małpko. Pierdol się!
Spierdalaj!
Dalej, Taylor.
Tak! Dalej!
Nie, Taylor! Nie!
Zaakceptuj to, że walczysz. Dlatego tu jesteś.
Jesteś od niego lepszy!
Dobrze! Dalej!
To jest to! Masz go!
Tak! Nie przestawaj!
Wstawaj!
Dalej! Teraz!
Teraz!
Dobrze! Złap go.
Powal go!
Tak! A teraz wykończ go na ziemi!
Wygrałeś! Wystarczy.
Taylor!
- Puść mnie! - Musimy iść!
Chodź tu!
Nie!
Taylor, chodź.
Chodź ze mną.
Szefie!
- Chodź! - Daj mi chwilę.
Nie! Kurwa, jesteś ranny. Co się stało?
- To nic. - Chodź.
Nie, musimy iść.
- Chwila. - Nie mamy chwili.
Dobra.
Dobra robota. Jestem z ciebie dumny.
Uciskaj.
Tak! Potrzebuję pomocy!
Wróciłeś, to dobrze. Co?
Nie! Nie wiem!
Nie wiem gdzie!
Musimy iść!
Razem zajdziemy daleko.
Nie! Nie wiem!
Dobra.
Po prostu przyjedźcie. Proszę! Potrzebuję pomocy!
Trzymaj tu rękę.
Oddychaj.
Dalej. Razem ze mną.
Spójrz na mnie.
Nic ci nie będzie. Jasne?
Dasz radę.
Kurwa. Musimy iść.
Nie możemy tu zostać.
Nic ci nie będzie, prawda? Powiedz, że nie.
Napisy: Marta Racka