W KLATCE
SERIAL FRANCKA GASTAMBIDE’A
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Wybacz najście, ale to ważne.
Dobra.
Poznajesz go?
To on?
Chyba tak.
Jak go znaleźli?
Sprawdzili nagrania monitoringu z ulicy.
Nie wyglądał im na Szweda,
więc go sprawdzili i odkryli, że to Francuz.
Jak wy.
Połączyli kropki.
Próbowali się z tobą skontaktować, ale nie odbierasz.
Wiedzą, kim on jest?
Nie.
Dlatego przysłali zdjęcie.
Dalej, powiedz mu.
Wyglądał mi znajomo.
Wiedziałem, że znam skądś jego twarz.
Wiesz, jaki jestem.
Więc zacząłem węszyć.
I znalazłem to.
To chyba on, co?
Tak…
Tak, ale…
Skąd te zdjęcia?
Z profilu Ibrahima.
Był na jego walkach.
Wszystkich.
Zaraz.
Ibrahim to palant i dupek.
Ale myślicie, że ma coś wspólnego z tym, co stało się Szefowi?
To trochę bardziej skomplikowane.
Szef miał haka na Ibrahima.
Z czasów, gdy Ibrahim był członkiem klubu.
Dobra.
Pewnej nocy byłem z Szefem na siłowni.
I weszła panna z rozwaloną twarzą.
Wyglądała koszmarnie.
Spuchnięta twarz, złamany nos, rozcięte brwi, popękane usta.
Coś okropnego.
I ta dziewczyna spotykała się z Ibrahimem.
Powiedziała nam, że to Ibrahim ją pobił.
Szef chciał jej coś doradzić i kazał to zgłosić, ale…
Nie słuchała. Była przerażona.
Przerażona.
Bała się, że się zemści.
Że Ibrahim zrobi z niej wariatkę w sieci.
Szef się wściekł.
Dlatego wykopał Ibrahima z klubu.
I zrobił jej zdjęcia.
By pokazać Ibrahimowi, że trzyma go za jaja.
I że jeśli się to powtórzy, powie mediom i glinom.
Czyli…
Ibrahim kazał temu gościowi dźgnąć Szefa?
Tak nam się wydaje.
- Musimy powiedzieć glinom. - Jasne.
Tak, pójdziemy na policję.
Ale wiesz, ile potrwa śledztwo?
Wiesz, ile trwa proces?
To co robimy?
Co?
Ten gość korzysta z życia, a Szef jest w śpiączce!
Będzie walczył w ARES-ie!
Jeśli zdobędzie pas, wejdzie do UFC!
Jak myślisz, co wtedy zrobi?
Przy każdej okazji będzie obrażać Szefa i nasz klub.
Hej, mówię do ciebie!
On znieważy Szefa!
A my nic nie robimy!
Chodźmy.
Przepraszam.
Zepsułem wam wieczór. Wybacz.
Ale musiałeś to usłyszeć, Taylor.
Gotowy? Masz wszystko? Paszport?
Tak.
Mam nadzieję, że będzie dobrze.
Nie wiem…
czego się spodziewać, ale…
Szef mi to załatwił.
Wiem.
Chodź tu.
Muszę trenować. A to jeden z najlepszych trenerów świata.
I Bilal ma rację. Nie możemy odpuścić Ibrahimowi.
Dzięki, że jesteś.
Uważaj na siebie.
Będę tęsknić.
Ja też.
MEKSYK
ELENA: JESTEM Z CIEBIE DUMNA
JESZCZE ZA WCZEŚNIE, ŻEBY TO POWIEDZIEĆ
- Dziękuję. - Jasne.
Cześć.
- Przyszedłeś na zajęcia? - Tak.
Proszę.
ĆWICZENIA Z TRENEREM JONA JONESA
Witaj, Taylor.
Miło cię widzieć.
Dzięki za zaproszenie.
Nie dziękuj mnie, a Szefowi.
Był dla mnie ważny.
Mieliśmy trenować we trójkę.
Niestety go tu nie ma. Ale będziemy o nim pamiętać.
Mam nadzieję, że podołam.
Biodra.
Pokażcie mi ruchy głowy.
Dalej.
Dobrze! Tak jest, kochani!
Stańcie w okręgu.
Dziękuję za dzisiaj.
Do zobaczenia jutro. Odpocznijcie.
Życzę dobrej nocy.
Dobranoc.
- Dziękuję. - Dziękujemy.
Dobrej nocy.
Przepraszam.
To pewnie jetlag.
Nie szło mi dziś najlepiej.
To nic. Jutro będzie lepiej.
Tak. Dzięki.
- Dobranoc. - Pa.
Cześć.
Wysyłam wiadomość głosową zamiast dzwonić, bo muszę się skupić.
Chciałem powiedzieć, że wszystko poszło dobrze.
Miałem świetny trening, a jutro będzie jeszcze lepiej.
Wciąż o tobie myślę. Będziesz ze mnie dumna.
No dobra.
Niedługo się odezwę.
Buziaki, tęsknię za tobą.
Pa.
Cześć, Bilal! Jestem w Meksyku.
Wyślę ci zdjęcia z siłowni. Spodoba ci się.
I…
Codziennie myślę o Szefie.
Wiem, że to dzięki niemu…
tu jestem.
Robię to dla niego i…
Nie mam wyboru. Musi mi się udać, więc…
będzie dobrze.
Będzie dobrze.
Dobra, wyślę ci te zdjęcia.
Pa, stary.
Pomocy!
ĆWICZENIA Z TRENEREM JONA JONESA
Ręce do góry, ruchy głowy i cios.
Przepraszam.
- Dalej. - Mogę na słowo?
Pewnie.
Przepraszam.
Jest mi wstyd, ale…
Dla mnie to już koniec.
Nie mogę już walczyć.
Już nie wrócę do dobrego poziomu.
Trudno to przyznać, ale…
Już nie jestem wojownikiem.
No dobra. Przykro mi to słyszeć.
Ale jeśli już zdecydowałeś i jesteś zadowolony,
nie mogę nic powiedzieć.
Przepraszam.
Zaczekaj.
Każę komuś cię odwieźć.
- Obiecałem Szefowi, że się tobą zajmę. - Dobra, dzięki.
Cześć. Poproszę na lotnisko.
Na pewno chcesz to zrobić?
Tak.
Wracam do Francji.
Według mnie mamy dwa wyjścia.
Albo odpalę samochód i odwiozę cię na lotnisko…
Zrezygnujesz ze swoich marzeń.
I ze złożonej obietnicy.
Albo pojedziesz ze mną. Zabiorę cię do innej siłowni.
Ale wtedy musisz się postarać.
Dać z siebie wszystko.
Choćby nie wiem co.
Przepraszam.
Kim jesteś?
Jestem Jon Jones.
Mój trener mi o tobie mówił.
Myślę, że mogę ci pomóc.
Ale musisz tego chcieć.
To twoja decyzja.
Co wybierasz?
Taylor.
Witaj na siłowni.
Jesteś gotowy?
Tak.
Chodź.
Taylor.
Rozejrzyj się.
Spójrz im w oczy.
Widzisz to?
Właśnie to straciłeś.
To „Oko Tygrysa”.
Widziałeś filmy o Rockym?
Nie.
Tylko Creed.
- Tylko Creed? - Tak.
Jesteś młody.
To właśnie Creed powiedział Rocky'emu.
I miał rację.
Spójrz na tych młodych mężczyzn i kobiety.
Mają taką wściekłość, zawziętość, taki ogień w oczach.
Oni muszą walczyć.
Ale nie tylko walczyć.
Oni muszą wygrać.
Ta siłownia to ich jedyna szansa na dobre życie.
Ich jedyny wybór.
Dlatego cię tu przywiozłem.
Musimy odzyskać to spojrzenie.
Tak, ale nie wiem, czy dam radę.
Nie wiem, czy w ogóle je miałem.
Chodź ze mną, dobrze?
To, przez co przechodzisz, to tylko test.
I niestety wszyscy musimy przez to przejść.
Pewnie czujesz, że to koniec świata.
Że nie możesz zrobić nic,
żeby z tego wyjść i poczuć się lepiej.
Ale posłuchaj.
Ci, którzy się nie poddają, zawsze znajdą światło.
Prawie zawsze.
Wiele przeszedłem w karierze i w życiu.
Moja mama zmarła młodo.
Siostra zmarła jako nastolatka.
Przez całe życie popełniałem błędy. Wielkie, głośne błędy.
Straciłem przyjaciół, trenerów i kolegów z drużyny.
Czasem myślałem, że świat mnie nienawidzi.
Byłem pełen wątpliwości, tak jak ty dzisiaj.
Myślałem, że już nie wrócę.
Ale wiemy, jak wyszło.
Tak.
Wróciłeś.
Tak.
Wygrałeś.
I jesteś największym mistrzem w historii UFC.
Tak.
To nie koniec.
Wiecie, co dziś jest.
Wasz ulubiony dzień sparingu.
Zmierzycie się z Taylorem.
Alex, będziesz pierwszy.
Potem runda druga, trzecia i czwarta.
Znacie zasady.
Macie walczyć twardo i mądrze.
Gotowi?
Niech to będzie dobra walka. Zaczynamy.
Ręce do góry.
Obserwuj go.
Bądź kreatywny.
Dość. Przerwa.
Michael, teraz ty.
Dobrze, Taylor.
Ruszaj się.
Dokończ to.
Dobrze.
Alex, wchodzisz.
Nieźle, tak trzymaj. Ładne ciosy.
I o to chodzi. Świetna robota.
Brawo!
Dobrze. Nie przestawaj.
Dobra robota.
Wspaniale!
To właśnie Oko Tygrysa!
Dobra robota.
Właśnie o to chodzi, Taylor.
O to chodzi.
Niezły ruch. Dokończ to!
I okładaj! Wykończ go!
To jest to!
Nieźle!
Zablokuj.
Łokieć. Oba łokcie.
Pięknie. Trzy.
Pięknie. Kombinacja.
Raz, dwa.
Raz, dwa, raz, dwa.
Nieźle!
Dobra, panowie. Zaczynamy.
Pierwsza runda. Walczcie mądrze.
Zrób wykop, Taylor.
Nieźle. Ręce do góry.
Nie przestawaj.
Nieźle.
Dobrze, Taylor.
Masz okazję. Wal.
Nieźle. Świetna robota.
To jest to.
To ten wzrok.
To Oko Tygrysa.
Tego nam trzeba. A teraz okładaj. Uważaj na nogę.
Świetna robota.
Pięknie.
Przerwa.
O rety.
O to chodziło. Właśnie tego nam trzeba.
Pięknie. Jesteś na dobrej drodze. Tak trzymaj. Świetna robota.
- Dzięki, szefie. - Brawo.
Oberwał!
Patrz, zrobi cios z obrotu.
Przyspiesza.
Może mu się udać.
Ma spore szanse, Antoine.
- To koniec. - Nie wierzę.
Taylor!
Wystarczy na dziś.
Dziękuję.
Miło cię oglądać.
Jesteś na dobrej drodze.
Ale musisz na niej zostać. Przed tobą dużo pracy.
Jasne.
Wielkie dzięki.
- Nie ma za co. - Dziękuję.
Tak trzymaj.
Dziękuję.
TO BĘDZIE NAJLEPSZA WALKA W TWOIM ŻYCIU
I WYGRASZ!
DLA TAYLORA I SZEFA JON BONES JONES
Pokażę Ibrahimowi.
Zostanę jeszcze kilka dni, a kiedy wrócę, będę gotowy.
Buziaki, kocham cię.
To wyczekiwana walka, a stawką jest pas.
Taylor Keita, kandydat do tytułu,
znów będzie musiał zmierzyć się z Ibrahimem Ibarą,
najgroźniejszym zawodnikiem we Francji.
- Jak tam? - Dobrze.
- Mogę autograf? - Pewnie.
Miło cię znów widzieć. Oby to był świetny powrót.
- Bez obaw. - Dzięki.
Przepraszam. Zrobiłeś wagę?
Tak.
Super. To bilety dla twojej mamy.
Jesteś najlepszy!
- Spisałem się, co? - Dzięki.
Spójrz na to! Szaleństwo! To jak jakaś legenda, co?
- Może to podpiszę. - Pewnie, że tak.
Sofiane, konfrontacja za 10 minut, a ja nie mam szortów.
Wybacz spóźnienie.
Na zewnątrz czeka z 300 osób.
Czekaj, pokażę ci.
Tadam!
Twój własny pakiet bojowy.
- Ładne. - Cieszy się.
Ładnie wygląda.
- Złe wieści. - Co?
- Konfrontacja odwołana. - Jak to?
- Ibrahim jej nie chce. - Poważnie?
- Jest pełna hala. - Wiem, ale…
Ibrahim, jutro będzie tu swat UFC.
Plotka głosi, że zwycięzca dostanie kontrakt.
To dodatkowa zachęta, co?
Nie, moja główna motywacja to spuścić mu łomot.
Jeśli wejdę do UFC, tym lepiej. Ale w tej chwili chcę rozwalić mu ryj.
I tak trafię do UFC.
Za kilka minut macie konfrontację.
Jak myślisz, jak to się potoczy?
Nie będzie konfrontacji.
Wiem, że nie dałbym rady się powstrzymać.
Ale gdy przed nim stanę, obiecuję go wykończyć.
Dobra.
Dziękuję.
Hej!
Wiesz, że to tylko PR?
Wiedziałeś, że tak będzie. Znasz go.
Tak, wiem.
Szuka uwagi.
Właśnie.
- Skupmy się na walce. - Tak.
- Skup się, mistrzu. - Dobrze?
Widzimy się o dziewiątej na treningu.
- Dziewiąta. - Dziewiąta.
Tak.
Wezmę bilety.
Cześć, mamo.
Cały dzień próbuję się do ciebie dodzwonić.
Mam dwa miejsca VIP dla ciebie i Régisa.
Pierwszy rząd, obok klatki. Najlepsze miejsca.
Napisz, czy wolisz odebrać je przy kasie,
czy mam kogoś wysłać, żeby je wam podrzucił.
No dobra.
Cieszę się, że przyjdziecie. Tak.
Oddzwoń. Buziaki.
Pa, mamo.
MAMA: DZIĘKI, SYNU
ODBIORĘ JE JUTRO WIECZOREM
Dobrze. Dawaj.
Jeden, dalej. Kolano.
Tak. A teraz seria ciosów.
Bardzo dobrze.
Dobra robota.
Hej, daj już spokój, co?
Nie walczę. Mogę robić, co chcę.
Skup się. Obrona.
Dalej.
Dobra, dwa. I jeden. Dalej. To jest to.
Dobrze. Seria.
Dalej. Bam. Dobra robota.
Bam. Świetnie.
Dawaj. Prawa i łokieć.
Kolano. Dobrze.
Wygląda nieźle.
Ale lepiej odpuść, zanim zrobisz sobie krzywdę.
Przyjechał pan obejrzeć walkę?
Nie.
Będę stać w twoim narożniku.
Oczywiście jeśli chcesz.
Pewnie, że tak.
Dzięki.
Cześć.
Rozpłaczę się.
Georges. Miło mi.
Kocham cię, Georges.
Tak.
Kochałem cię od tak dawna.
Ja ciebie też.
Miło mi.
Kopę lat! Co u ciebie?
- Miło znów cię widzieć. - Ciebie też.
Oddychaj.
I co?
Nikt nie odebrał biletów.
MAMA
Dodzwoniłeś się na pocztę głosową…
Może się spóźni.
Pożycz motor.
Oszalałeś? Walka za dwie godziny.
Nie możesz wyjść.
Wciąż do niej dzwonię. Nie odpowiada na SMS-y.
Może tamci znów ją pobili.
Zaczekajmy. Wyślemy kogoś, jeśli będzie trzeba.
- Nie mogę czekać! - Nie możesz iść!
Muszę wiedzieć!
- Daj mi klucze. - Taylor.
Daj mi klucze, stary.
Niko, proszę.
- Dzięki. - Co powiedzieć GSP i Elenie?
Powiedz, że to pilne. Wrócę szybko.
Myślę, że kluczem do sukcesu Taylora będzie jego mobilność,
ciągły ruch wokół przeciwnika.
Odbierz, kurwa.
Ibrahim jest bardzo wybuchowy. Często wpada w złość.
- Halo? - Taylor.
Jeśli coś ci się stanie, to koniec.
Nie mogę walczyć, dopóki nie wiem.
Oszalałeś.
A co, jeśli na miejscu czeka na ciebie gang?
Musimy wezwać gliny.
Nie!
Obiecuję, że będę ostrożny, ale muszę to sprawdzić.
- Uważaj na siebie. - Jasne!
I co?
Jak tam?
Wszystko gra? Co tu robisz, Taylor?
Gdzie mama?
Isa, twój syn tu jest!
Mamo?
Dzwonię od rana. Dokąd jedziecie? Co jest?
Nie podnoś głosu. Matka ci wyjaśni.
Nie odzywaj się do mnie!
Mamo, co się dzieje?
Musisz się uspokoić!
Chcesz wiedzieć, co się dzieje? Dobra!
Majorka?
Chciałaś zniknąć bez słowa?
Nie zaczynaj!
Chciałem zobaczyć cię na trybunie.
Wiesz, jaki byłbym dumny?
Ale wy chcieliście wykorzystać to, by uciec.
Tak?
Co ja ci zrobiłem?
Nie dramatyzuj.
Wszystko wyszło nagle. Nie bądź głupi.
Régis ma zatargi z wieloma ludźmi. Nie mieliśmy wyboru.
Milczeliśmy, by cię chronić.
Jak was na to stać?
Oszczędziliśmy. Było ciężko.
- Przecież byłaś spłukana. - Hej!
Wiesz, jak ciężko prosić syna o forsę?
Dałem ci wszystko, co miałem.
Te papierki? Myślałeś, że to wystarczy?
Wiesz, ile kosztuje ten dom? Oczywiście, że nie.
Powiedz szczerze.
Czy zdobyłbyś te 30 tysięcy, gdybym cię nie zmusiła?
Zmusiła?
Zostałaś pobita, prawda?
Nie?
Widzisz, jak daleko musiałam się posunąć, żebyś zgodził się mi pomóc?
O co musiałam poprosić Régisa, żebyś mi uwierzył?
Uderzyłeś ją?
Uspokój się! Poprosiłam go!
Oszalałaś?
Czemu…?
- Czemu mi to robisz? - Jak śmiesz.
Dałam ci dach nad głową. Żywiłam cię.
Wiesz, ile musiałam poświęcić?
Gdy ty nie umiałeś skończyć szkoły?
Co za wstyd. Zawsze byłeś ostatni!
Sprawiłeś mi tyle kłopotów, Taylor!
Może masz mnie za złą matkę.
Ale ty byłeś trudnym synem.
Tak.
Tak, kłamałam. I co z tego?
Mieliśmy problemy i musieliśmy wyjechać.
Nie mam wykształconego syna, który by mi pomógł!
Więc ten twój boks…
Tylko to umiesz.
Musiałam cię tylko zmotywować.
I udało się.
I tak mi dziękujesz?
Ostatecznie pomogłeś matce, więc nie ma sensu się denerwować.
ELENA: GDZIE JESTEŚ?
ODDZWOŃ. KC.
Dokończmy pakowanie. Spóźnisz się na walkę, prawda?
Wszystko gra. Wracam.
Spokojnie.
Dobrze, ręce wysoko. Tak trzymaj.
Oddychaj.
Dalej.
Tutaj!
Dalej, łokieć.
Dobrze!
Tak!
A teraz wydarzenie wieczoru. Walka, na którą wszyscy czekają.
To wyjątkowe starcie, bo zawodnicy się nienawidzą.
Mają niedokończone sprawy, które załatwią w klatce.
Każdy z tych mężczyzn chce zniszczyć drugiego.
To sprawa osobista.
Taylor „Outsider” Keita!
Tak!
Tłum szaleje!
Ta atmosfera w hali, ta prezentacja,
a także wrogość pomiędzy nimi.
A teraz jego przeciwnik.
W czerwonym narożniku.
Ma na koncie 12 zwycięstw, remis i zero przegranych.
Ma 180 cm wzrostu.
Waży 77 kilogramów.
Obecny mistrz wagi półśredniej ARES, który będzie bronił tytułu,
Ibrahim „Niszczyciel” Ibara!
To walka o tytuł. A oto główny sędzia.
Twarzą w twarz na środku klatki. Sędziuje Loïc Pora.
Walczycie w pięciu rundach po pięć minut.
- Zniszczę cię. - Zobaczymy.
Te oczy. Żaden nie chce ustąpić.
Przestrzegajcie zasad. Do narożników.
To spojrzenie Taylora.
- Krytykowano go za bierność. - Tak, był zbyt łagodny.
Czy odnalazł w sobie demona podczas treningu z Jonem Jonesem?
I nie zapominajmy, że ma w narożniku GSP.
Będą walczyć pięć rund po pięć minut.
Dalej, Taylor. Pracuj nogami!
Tak! Trafił go kopniakiem.
- Wykończ go! - Świetny początek walki.
Dobra robota. Ibrahim próbuje go powalić.
Okłada go na ziemi.
- Dalej. - Trzymaj.
Trzymaj się. Obrona!
Szybka akcja.
- Granby roll. Dalej! - Próbuje się wydostać.
- Granby roll. - Tak!
Uderzenie kolanem!
Pięknie!
Świetny początek.
Dobrze!
Dobre kombo.
Agresywnie! Dalej!
- Cios podbródkowy! - Dobra robota!
Bardzo dobrze.
Tak!
Boi się. Do przodu!
…co prezentują ci zawodnicy.
Dobrze. Dalej.
Ibrahim jest ostrożny. Szanuje siłę przeciwnika.
Nie przy siatce!
Powali go.
Źle to wygląda dla Taylora.
No proszę. Ibrahim zajął dobrą pozycję na ziemi.
Będzie go dusił od tyłu.
Złap za nogę i kręć.
- Dobra obrona. - Złapał nogę.
Teraz Taylor robi coś ciekawego.
Chroń gardło!
Powinien pilnować pleców.
Mocniej! Trzymaj!
Świetna walka w parterze.
- Nieźle. - Przechodzi w blokadę ramienia.
Blokada ramienia. Bardzo dobrze.
To niebezpieczne. Może złamać mu rękę.
Urwij mu rękę.
…obrót. Musi spróbować się obrócić.
Tak!
Świetna obrona. Miło się to ogląda.
Bardzo ciekawa walka.
Tak!
Trafił w ciało.
Taylor przyspiesza.
Tak!
Wkracza sędzia. Koniec rundy.
Chodź, rozwalę cię!
Do narożników. Spokojnie!
- Atmosfera jest napięta. - Czujemy to.
- Sędzia musiał interweniować. - Oby nie było kłopotów.
Uspokój się.
Tu wszystko jest możliwe.
Często to mówimy, ale tak właśnie jest.
Weź się w garść.
Spójrz na mnie, Ibrahim!
Teraz go wykończysz.
Masz, napij się.
Stosuj się do planu i nie walcz plecami do klatki.
Ruszaj się i zostań na nogach.
Dobrze ci idzie. Chcę zobaczyć, jak się ruszasz.
Dalej, mistrzu.
Skop mu tyłek. Dajesz.
Medyk na zewnątrz.
Dalej.
- Dalej, Taylor! - Dalej, mistrzu.
- Stawka jest wysoka. - Gotowi?
Druga runda.
Przypominam, że będzie pięć rund po pięć minut.
Nagrodą jest pas.
- Ibrahim zyskuje przewagę. - Właśnie.
Pokaż mu, Ibrahim!
Trafił go. Ten hak…
- Agresywnie! - Otrząsnął się.
- Kontroluj środek. - Musi się ruszyć.
Tak!
Chodź tu, kurwa!
Dobra kontrola przestrzeni, hak.
- Mocniej! - Tak! Dalej!
Do przodu. Dalej.
Dawaj.
- Nie cofaj się, idź w bok. - Uciekaj!
Nie może tam zostać.
Trafił go hakiem!
Stoi plecami do siatki.
Dalej!
Uciekaj!
Ibrahim przyspiesza.
- Powalił go na ziemię. - Pięknie!
Wywinął się. Ten kopniak był niepewny.
Tak, ale ładne przejście!
- Zablokuje mu kolano. - Obróć się!
- Obraca się. To dobrze. - Może przejdzie w blokadę kostki.
Chce zablokować kostkę.
Mocniej, Taylor!
Taylor musi pójść na całość.
Zaczyna się bronić.
Ibrahim zaraz wstanie.
To zabronione!
Znów to zrobił!
Dlaczego? Znów to samo!
Wracaj do narożnika. Medyk!
Dobrze, mistrzu.
Już groziła mu dyskwalifikacja.
- Nie do wiary. - W walce o taką stawkę.
- Zostań tam! - Do narożnika.
Co to było? Tak nie można!
Medyk!
Już wstawał. I przypomnijmy.
Nie można kopać w głowę, gdy trzy punkty dotykają ziemi.
A to się stało.
Źle to wygląda.
No dobrze, powoli.
Sprawdźmy, czy medyk pozwoli mu walczyć.
Nie spiesz się.
Masz silny ból głowy lub szyi?
- Niewyraźne widzenie? - Nie.
- Nie? - Chyba musi odpocząć.
Jeśli jest zbyt oszołomiony, medyk może przerwać walkę.
Czujesz pieczenie lub osłabienie rąk i nóg?
To był paskudny cios.
Mogę walczyć czy nie?
Poza krwawieniem nic nie sugeruje, że nie możesz.
Ale odradzałbym to.
Jeśli Taylor nie wznowi walki, a sędzia uzna cios za niedozwolony,
Ibrahim przegra przez dyskwalifikację.
Moim zdaniem, jako zawodnika,
chyba lepiej, żeby nie wznawiał walki.
Jest wyraźnie osłabiony.
Ten cios kolanem go osłabił.
I nawet jeśli wznowi walkę,
i tak stracił kilka punktów życia przez ten cios kolanem.
Taylor!
Możesz zrezygnować. Zdyskwalifikują go i wygrasz.
Jak tam?
Będę walczyć.
Dobra.
- Nie ruszaj się. - Dziękuję.
- Chodź. - Co jest?
Odejmuję ci punkt.
Co? Znokautowałem go.
- Minus jeden punkt. - Kurwa! Co jest?
Jeden punkt karny dla Ibrahima.
Zasłużony.
Krwawi. Będzie osłabiony.
Jest oszołomiony i ranny.
Krwawiąca brew zmniejsza widoczność, więc walka będzie utrudniona.
Taylor. Czemu to robisz?
Wygrałeś. Ten pas był twój.
Czego chcieć więcej?
Nie chcę tak wygrać.
Nie chcę pasa. Chcę go wykończyć.
Żeby nie mógł powiedzieć, że ukradłem mu zwycięstwo.
Znokautuję go.
Dobra.
- To co, wracamy? - Tak.
Wznowię walkę, gdy przestaniesz krwawić.
Chce nas rozwalić? Już po nim.
- Dobrze. - Rozjebię go.
Już po nim, jasne? Rozwaliłeś mu łeb.
Rozumiesz? Już nie wydobrzeje.
Wykończ go, gdy tylko zacznie się runda.
- On nie da rady. Spójrz. - Zniszczę go.
Da radę.
Moment. Da radę.
- Może walczyć. - Tak?
Posłuchaj.
Unikaj parteru, chroń oko i daj mu popalić.
- Pokaż mu! - Trenerzy, medycy.
Dobra.
Pamiętaj, co zrobił Szefowi.
Dobra. Zaczynamy!
Od razu przejdź do rzeczy.
Gotowi?
Walczcie.
- Ten cios kolanem był groźny. - Tak.
Wymieniają ciosy. Ibrahim znów atakuje.
Mówiliśmy, że to osobista walka.
…cios za ciosem.
Taka walka nie ma sensu.
Dalej, wykończ go.
Taylor musi ograniczyć obrażenia, bo nie wytrzyma długo.
- Niezłe zagranie Taylora. - Dobra obrona.
Wiem, co zrobiłeś Szefowi. I wiem dlaczego.
Świetny cios.
- Ibrahim ma taką siłę. - Trafił go.
Wymieniają ciosy.
Dalej, Taylor!
Niezły kopniak!
Tak. Wykończ go!
Musi wstać.
Kopnij. Teraz!
- Taylor atakuje. - Dobrze. Tak trzeba.
Klincz!
Wykończę cię i pójdę na policję.
- Dawaj. - Cios w ciało.
A teraz kolano.
Kontra!
Tak! Dobra robota. Wykończ go!
Broń się.
Koniec rundy.
Tuż przed dzwonkiem. Nie do wiary.
Dzwonek uratował Taylora.
- Nie do wiary. - O rety.
Narożnik Taylora musi być zlany potem.
To nie koniec. Chodź.
Taylor!
- Taylor! - Dalej!!
Taylor!
Dalej, Taylor!
Taylor!
Tłum szaleje.
Gotowi?
Czwarta runda. Ręce są już ciężkie.
Trzymaj się. Dajesz.
- Trafił go kopniakiem. - W twarz.
Nie stój przed nim.
Nie możesz tam zostać, Taylor.
Nie stój tyłem do siatki.
- Taylor się rozproszył. - Tak.
- Musi wrócić do gry. - Ciekawe, czy wydobrzał.
- Nie wygląda na to. - Nie stój tak!
Agresywnie!
Przyjmuje ciosy. Musi się bronić!
Potrzebuje solidnej obrony. Musi się utrzymać.
Dalej, zrób coś.
- Taylor da radę. - Dalej.
- Rusz się! - Musi coś zrobić.
Dalej!
Musi zareagować. Może go zatrzymać.
Klincz! Trzymaj się, Taylor!
- Dobrze sobie radzi. - Tak!
Trzymaj się, Taylor! Dziesięć sekund!
Ibrahim robi się agresywny.
Nie puszczaj go!
Dalej!
Stop.
Co za serce.
Ta motywacja i odwaga Taylora.
Nie wiem, czy odzyska przewagę.
Hej, Taylor! Przegrywamy tę walkę.
Ale jest sposób.
Spójrz tu. On też jest zmęczony.
To nie koniec.
Zaczekaj, aż popełni błąd. Znajdź okazję.
Jakiś błąd.
Zapomnij o nim. Walczysz ze sobą.
Przeciwnik to ty sam, Taylor.
Co ty robisz, Ibrahim?
Ten amator walczył z tobą cztery rundy?
Powinieneś był znokautować go w pierwszej!
Zawstydzasz nas wszystkich! Zawstydzasz mnie.
Żałosny występ. Jesteś do dupy.
Spójrz tu. Jesteś do dupy.
Co robisz? Jesteś ze mną czy nie?
- Jestem twoim trenerem. - I chuj.
- Walczymy razem. - I chuj.
Wypierdalaj stąd.
Patrz! Ibrahim krzyczy na trenera.
Tyle napięcia w ich narożniku.
Nie wiem, czy to dobry pomysł,
gdy stawka jest tak wysoka.
Masz pięć minut.
To może zmienić swoje życie.
Spójrz tu.
Jesteś najsilniejszy, Taylor. Powiedz to.
- Jestem najsilniejszy. - Jesteś najsilniejszy.
Tak!
To wojna, Taylor. Posłuchaj.
Poślij go do diabła.
Trenerzy, medycy.
Jesteś mistrzem.
Czas na ostatnią rundę tej walki.
To było zaskakujące starcie.
Pomyśl tylko, ile zrobili przez te 20 minut.
Przyjęli wiele ciosów. Ciekawe, co jeszcze pokażą.
Dalej!
Piąta i ostatnia runda.
Zaczynamy, ostatnie pięć minut.
Teraz się to rozstrzygnie.
Pięć minut. Teraz albo nigdy.
Teraz to już tylko gra umysłów. Nie mają już energii.
Wygra wola zwycięstwa.
Spójrz, Taylor kopie bez przekonania.
To już zmęczenie.
Zaraz upadnie. Wal.
Ręce Ibrahima też są ciężkie.
Są wyczerpani.
Dalej, Taylor.
Nie mają już paliwa.
Dalej, Taylor!
Co za błąd!
Uciekaj!
Wykorzystuje ostatki sił.
Uciekaj!
Broni się, ale wciąż przyjmuje ciosy.
- Ibrahim się zatrzymał. - Szaleństwo.
Już po nim! Wykończ go, kurwa!
Akcja, panowie, akcja.
Nie mają już energii, by atakować.
Brak sił do walki. Z obu stron.
Muszą wrócić do gry.
Kolejne przyspieszenie.
- Taylor wciąż się broni. - Taylor wciąż stoi.
Walczcie.
Taylor się trzyma.
Walczcie.
Dalej.
To coś niesamowitego. Piąta i ostatnia runda.
Taylor przyjął cios.
I to mocny.
Dalej.
- Walczcie. - Ibrahim nie nadąża.
To szaleństwo.
Teraz albo nigdy, Taylor. Dalej.
Dali z siebie wszystko. Obaj są w klatce.
Dali z siebie tyle, że nie mają siły, by to zakończyć.
- Szybki kopniak! - Taylor powalił Ibrahima na ziemię.
- Nie do wiary! Zrobił to. - Udało mu się!
To nowy mistrz ARES.
Nie wierzę.
Co za niespodzianka. Kto by pomyślał.
Nikt się tego nie spodziewał.
Ibrahim też nie i dostał w twarz.
Patrz, jak leży.
Udało ci się!
Wspaniale. Publiczność szaleje! I my też!
Ta walka przejdzie do historii.
Co za występ, co za walka.
Jestem taka dumna.
- Co za poświęcenie i odwaga! - Tak!
Zrobiłeś coś legendarnego!
Panie i panowie!
Szef byłby z ciebie dumny!
Oto były tymczasowy mistrz wagi ciężkiej,
Ciryl „Bon Gamin” Gane.
Ciryl Gane wchodzi z mistrzowskim pasem.
Witamy.
Przekaże pas nowemu mistrzowi…
Co tam?
…Taylorowi Keicie.
Dobra robota.
Po pięciu rundach epickiej walki ta historia dobiegła końca.
Nowy zwycięzca przez nokaut.
Nowy mistrz wagi półśredniej ARES,
Taylor „Outsider” Keita!
Taylor!
Słowo od Taylora. Piękny pas.
Twój pierwszy. Jak się czujesz?
Powiem dwie rzeczy.
Raz, więcej nie muszę z nim walczyć.
Widzieliście, co się stało.
I dwa, teraz musicie na mnie liczyć.
Zapamiętajcie mnie, to dopiero początek!
Ta walka i to zwycięstwo są dla Szefa.
Chciałbym podziękować mojemu zespołowi i…
Kocham was.
Taylor!
Tak jest!
Taylor!
Jestem z ciebie dumna.
Gratulacje, stary.
Dzięki.
Zrobiłeś coś legendarnego.
- Dzięki. - Szef byłby dumny.
- To dla niego. - Tak.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Mike Hamilton.
Swat UFC.
Wiem. Miło pana poznać.
Popisałeś się dziś, gratuluję.
- Dzięki. - Brawo.
Chcę cię zaprosić na UFC France.
Co ty na to?
- Dobra. - Tak?
Zadzwonię do Georgesa.
Załatwię to.
- Dobra. Dzięki. - Dobra robota.
Dzięki. Dziękuję.
Dobrze rozumiem?
Dołączę do UFC.
Szampan dla wszystkich!
Ja dziękuję.
- Poproszę wodę. - Przyniosę ci.
- Chcesz? - Jesteś najlepszy.
Dzięki.
Jesteś mistrzem.
Wspaniale!
Dzięki.
Niesamowite.
To szatnia Taylora Keity?
- A co? - Kontrola dopingu.
Tak, jest tam.
Zaraz.
Przepraszam, ale możecie dać mu chwilę?
Jest z przyjaciółmi. Wygrał walkę.
Świętują.
To jego pierwszy pas.
No dalej. To wyjątkowy dzień.
No dobra.
Zaczniemy od innych.
Dziękuję w jego imieniu.
Dzięki, stary.
Słuchajcie.
Za Szefa.
I za ciebie.
Dzięki.
To ja dziękuję.
Zawsze będziemy razem.
Jesteśmy razem.
Miałem rację co do czoła.
Będzie miał ze dwa szwy.
- Nie, zero. - Założymy się?
- Jasne. - O kebab?
Postawiłem przeciw Taylorowi.
Będzie miał przynajmniej dwa szwy…
Jeśli przegra…
Napisy: Marta Racka