1 00:00:08,313 --> 00:00:10,563 [ดนตรีเศร้าหม่นหมองบรรเลง] 2 00:00:24,105 --> 00:00:26,021 [เสียงดินสอขีดเขียนกระดาษ] 3 00:00:27,980 --> 00:00:29,896 (ปี 1990) 4 00:00:29,980 --> 00:00:33,396 (ก่อนสงคราม…) 5 00:00:47,021 --> 00:00:48,271 [ถอนใจ] 6 00:00:48,355 --> 00:00:49,938 [ดนตรีเศร้าหม่นหมองบรรเลงต่อเนื่อง] 7 00:00:52,063 --> 00:00:53,438 [นาฬิกาดังติ๊กต็อก] 8 00:01:02,230 --> 00:01:03,646 ติดงั้นเหรอ 9 00:01:04,605 --> 00:01:05,438 เปล่าฮะ 10 00:01:08,688 --> 00:01:09,688 เสร็จแล้ว 11 00:01:10,896 --> 00:01:12,563 [ดนตรีผ่อนคลายบรรเลง] 12 00:01:13,063 --> 00:01:16,938 อาจารย์แกบอกว่า ไอน์สไตน์ทำตั้งสามวันเชียวนะ ตั้งสามวัน 13 00:01:17,021 --> 00:01:18,480 แล้วก็ถูกขโมยสมอง 14 00:01:18,563 --> 00:01:21,646 รู้ไหมว่ามันน่าอาย นายเข้ามหาวิทยาลัยก่อนพี่ได้ 15 00:01:21,730 --> 00:01:24,230 ไม่ ไอน์สไตน์สอบไอ้นั่นเสร็จ 16 00:01:24,313 --> 00:01:26,813 จนกลายเป็นไอน์สไตน์ แล้วเขาก็ถูกขโมยสมอง 17 00:01:26,896 --> 00:01:29,688 คริส ช่างหัวเขาเหอะ เพราะคะแนนนายสุดยอด 18 00:01:29,771 --> 00:01:31,188 [คริส] ก็ไม่ได้แปลว่าต้องเรียน… อ๊ะ! 19 00:01:31,271 --> 00:01:32,563 [ดนตรีหยุด] 20 00:01:33,396 --> 00:01:34,896 ดูทางมั่ง ไอ้หนู 21 00:01:36,896 --> 00:01:38,271 คิดว่าตลกสินะ 22 00:01:39,313 --> 00:01:40,355 เสื้อลายหุ่นยนต์เนี่ย 23 00:01:40,438 --> 00:01:42,688 เปล่า ก็แค่การ์ตูน เป็นอาชญากรรมด้วยเหรอ 24 00:01:42,771 --> 00:01:45,105 เราเป็นมนุษย์ ไอ้หนู สงครามกำลังมา 25 00:01:45,188 --> 00:01:46,105 [ผู้หญิง] ขอโทษค่ะ 26 00:01:46,896 --> 00:01:49,021 นายจะจบมหาวิทยาลัยได้ยังไงเนี่ย 27 00:01:49,105 --> 00:01:50,230 ก็ไม่ต้องเรียนไง 28 00:01:51,230 --> 00:01:52,730 ไหงถึงพูดงั้นอะ 29 00:01:53,230 --> 00:01:57,230 ก็… พ่อกับแม่คงคลั่งแน่ๆ ถ้าฉันไม่สอบ ก็เลยมาสอบ 30 00:01:57,313 --> 00:01:59,855 [พูดติดอ่าง] และฉัน… ฉันก็แค่อยากจะรู้ว่าทำได้ไหม 31 00:02:00,355 --> 00:02:02,938 แต่… ไม่รู้ดิ 32 00:02:03,021 --> 00:02:05,438 - นายรู้อยู่แล้ว - ฉันยังไม่พร้อม 33 00:02:06,188 --> 00:02:07,021 เฮ้ 34 00:02:08,771 --> 00:02:11,563 สมองนายคือสิ่งที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิตพี่ 35 00:02:11,646 --> 00:02:15,396 แต่มันก็มหัศจรรย์ที่สุด จะซ่อนไว้แค่ในห้องได้ยังไง 36 00:02:15,480 --> 00:02:18,771 อาจารย์แกบอกว่า ไม่เคยมีใครได้คะแนนเท่านายมาก่อน 37 00:02:18,855 --> 00:02:20,813 นายอาจจะเปลี่ยนโลกได้เลยนะ 38 00:02:21,771 --> 00:02:24,980 [พูดติดอ่าง] โอเค ฉัน… ฉันเรียนก็ได้ถ้าพี่อยู่ด้วย 39 00:02:25,063 --> 00:02:27,521 - [ดนตรีสะเทือนอารมณ์บรรเลง] - โอ้ว 40 00:02:27,605 --> 00:02:30,313 โอเค จะให้มาซื้อพิซซ่า แล้วก็มาซักผ้าต่างหาก 41 00:02:31,146 --> 00:02:34,813 ไม่สำคัญหรอกว่านายจะอยู่อีกห้อง หรือบนดวงจันทร์ 42 00:02:34,896 --> 00:02:38,021 - เราเชื่อมกันเสมอ - นั่นก็แค่ความเป็นไปได้ทางทฤษฎีแหละนะ 43 00:02:38,105 --> 00:02:42,646 ฟิสิกส์ควอนตัมกล่าวว่าอนุภาคสามารถ เชื่อมโยงได้นาน แม้จะสัมผัสกันแล้ว 44 00:02:42,730 --> 00:02:45,980 และถ้าทุกสิ่งทุกอย่างมีสถานะเป็นไฟฟ้า 45 00:02:46,063 --> 00:02:51,146 งั้นจิตสำนึกของเราก็อาจจะสามารถ ก้าวข้ามขอบเขตทางกายภาพได้ 46 00:02:51,980 --> 00:02:52,813 เจ๋ง 47 00:02:53,563 --> 00:02:56,438 งั้นอนุภาคพี่ก็จะไปหาอนุภาคนาย 48 00:02:56,938 --> 00:02:57,938 ที่ในหอพัก 49 00:02:58,563 --> 00:02:59,813 [ผู้หญิงหัวเราะ] 50 00:03:03,313 --> 00:03:05,313 จำไว้เสมอ คิด คอสโมคือสหาย 51 00:03:05,396 --> 00:03:07,480 - เฮ้ย ไม่เอาตรงนี้ดิ - [ผู้หญิงหัวเราะ] 52 00:03:09,605 --> 00:03:12,313 (The Electric State: ท่องแดนจักรกล) 53 00:03:12,938 --> 00:03:15,355 [เพลง "Mary Jane's Last Dance" โดย Tom Petty บรรเลง] 54 00:03:15,438 --> 00:03:17,855 [ผู้ประกาศข่าวชาย] สวัสดีครับ เอ็มทีวีนิวส์ 15 พฤษภาคม 55 00:03:18,771 --> 00:03:20,188 วันนี้เรามีข่าวร้าย 56 00:03:20,271 --> 00:03:24,021 คิด คอสโม เพื่อนการ์ตูนตัวโปรด จากรายการการ์ตูนที่ฉายตอนเช้าวันเสาร์ 57 00:03:24,105 --> 00:03:26,605 - เอ่อ ถูกยกเลิกซะแล้วครับ - ดวงจันทร์มีปัญหา 58 00:03:26,688 --> 00:03:30,021 ดูเหมือนว่าคอสโมจะเป็น เหยื่อรายล่าสุดของกระแสต่อต้านหุ่นยนต์ 59 00:03:30,105 --> 00:03:31,271 ที่แพร่ไปทั่วประเทศ 60 00:03:31,355 --> 00:03:33,980 จำเอาไว้เสมอ คิด คอสโมคือสหาย 61 00:03:34,063 --> 00:03:36,855 [แวนซ์] คืนนี้ออลแอ็คเซสกับแมเดลีน แวนซ์ 62 00:03:36,938 --> 00:03:41,563 จะนั่งคุยกับชายหนุ่มรูปหล่อ มีวิสัยทัศน์ ผู้ก่อตั้งเซนเตอร์เทคโนโลยี 63 00:03:42,063 --> 00:03:44,521 คุณจะไม่เข้าใจเรื่องราวของอีธาน สเก็ต 64 00:03:44,605 --> 00:03:48,688 ถ้าหากไม่ได้ทำความเข้าใจ เรื่องของวิวัฒนาการหุ่นยนต์ก่อน 65 00:03:48,771 --> 00:03:51,230 เรื่องที่คุณไม่มีหุ่นยนต์ มันดังมากเลยค่ะ 66 00:03:51,313 --> 00:03:53,980 ผมไม่ไว้ใจมัน มันไม่ใช่เรา 67 00:03:54,063 --> 00:03:57,355 จริงเหรอที่พวกมันจะเข้าใจสิ่งที่เราต้องการ 68 00:03:57,438 --> 00:04:03,313 [ผู้ชาย] เพราะถูกพัฒนาโดยวอลต์ ดิสนีย์ เพื่อโปรโมทการเปิดสวนสนุกปี 1995 69 00:04:03,396 --> 00:04:06,063 และแล้วหุ่นยนต์ก็ถูกผลิตเป็นจำนวนมาก 70 00:04:06,563 --> 00:04:09,480 พวกมันกลายเป็นกระดูกสันหลัง ของแรงงานทั่วโลก 71 00:04:09,563 --> 00:04:12,563 ทำงานหมดทุกอย่างที่พวกมนุษย์ไม่ต้องการจะทำ 72 00:04:13,188 --> 00:04:16,230 เนิ่นนานที่พวกมันไม่บ่นเรื่องทำงานตลอดเวลา 73 00:04:16,730 --> 00:04:18,313 แต่สุดท้าย วันนั้นก็มาถึง 74 00:04:18,396 --> 00:04:21,146 เมื่อพวกมันเบื่อหน่ายชีวิตที่เรามอบให้ 75 00:04:21,230 --> 00:04:23,271 และเรียกร้องชีวิตของตนเอง 76 00:04:23,355 --> 00:04:24,813 [หุ่นยนต์เชฟ] ปัดโธ่เว้ย! 77 00:04:24,896 --> 00:04:29,313 การเรียกร้องสิทธิหุ่นยนต์เริ่มคึกคัก เมื่อหุ่นยนต์หลายพันตัวบุกไปที่เซนต์หลุยส์ 78 00:04:29,396 --> 00:04:33,605 เพื่อฟังปราศรัยอันร้อนแรง ของอดีตหุ่นยนต์ส่งเสริมการขายของแพลนเทอร์ 79 00:04:33,688 --> 00:04:36,521 - มิสเตอร์พีนัท - เราถูกสร้างให้คิด 80 00:04:36,605 --> 00:04:38,771 แต่ตอนนี้เขาไม่ให้เราคิด 81 00:04:38,855 --> 00:04:42,771 เราถูกสร้างให้ทำงาน แต่ไม่ใช่เพื่อตัวเอง 82 00:04:42,855 --> 00:04:46,021 ชะตาของเรา ทำไมเขาตัดสินใจ 83 00:04:46,521 --> 00:04:49,105 เราต้องสู้เพื่อชิงกลับมา 84 00:04:49,188 --> 00:04:51,688 [พูดภาษาหุ่นยนต์] สู้เพื่อสิทธิหุ่นยนต์! 85 00:04:51,771 --> 00:04:54,313 เครื่องปิ้งผมพัง ผมซื้อมาใหม่ถ้าหากว่า… 86 00:04:54,396 --> 00:04:55,813 - ผมไม่… - แต่นั่นคือการฆ่า 87 00:04:55,896 --> 00:04:57,980 - รู้ไหมว่านั่นคือการฆ่า - ไม่ใช่ มันมีปุ่มปิดปุ่มเปิด 88 00:04:58,063 --> 00:04:58,896 ฟังผมให้จบก่อน 89 00:04:58,980 --> 00:05:01,896 เราควรมีสิทธิเสรีภาพ ควรได้ปลดแอกจากการเป็นทาส 90 00:05:01,980 --> 00:05:04,355 - สิทธิ์ของมันคือได้ทำงานให้กับผม - [หุ่นยนต์] แต่ว่าไม่… 91 00:05:04,438 --> 00:05:08,313 ตอนที่ผมเสียบปลั๊ก ถ้ามันไม่ทำ มันก็จะถูกโยนลงถังขยะ 92 00:05:08,396 --> 00:05:09,855 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 93 00:05:10,563 --> 00:05:14,063 [ผู้ประกาศข่าวชาย] หุ่นยนต์ที่ชั่วร้าย ได้ทำลายอนุสรณ์สถานอิโวจิมะ 94 00:05:14,146 --> 00:05:17,896 เพื่อการต่อต้านคำสั่งประธานาธิบดี ที่ให้ทุกตัวกลับไปทำงาน 95 00:05:17,980 --> 00:05:18,938 [เสียงเฮลิคอปเตอร์บิน] 96 00:05:19,021 --> 00:05:24,355 [บิล คลินตัน] พันธมิตรเพื่อสิทธิหุ่นยนต์ จัดการประท้วงรุนแรงในห้าเมืองของอเมริกา 97 00:05:24,438 --> 00:05:26,730 เราจะต้องโต้ตอบอย่างเข้มแข็ง 98 00:05:27,230 --> 00:05:30,688 วันนี้เรากำลังอยู่ในภาวะสงครามกับพวกหุ่นยนต์ 99 00:05:30,771 --> 00:05:35,730 ถ้าพลเมืองคนไหนให้ที่พักพิงหุ่นยนต์ จะถูกตั้งข้อกล่าวหาเป็นกบฏ 100 00:05:36,480 --> 00:05:38,688 - [ผู้ชาย 1] ไปๆ - [ผู้ชาย 2] อ้าวเฮ้ย นั่นเตาบาร์บีคิว 101 00:05:38,771 --> 00:05:40,146 [ผู้ชาย 1] จะทุ่มแล้ว ถอยเร็ว! 102 00:05:40,230 --> 00:05:41,105 [เสียงร้องเจ็บปวด] 103 00:05:41,188 --> 00:05:44,146 มันไม่กิน ไม่นอน ไม่กะพริบตา 104 00:05:44,230 --> 00:05:46,063 (จ่าสิบตรีจอห์น ดี คีทส์ ซานอันโตนิโอ เท็กซัส) 105 00:05:46,146 --> 00:05:46,980 แต่ผมทำ 106 00:05:47,063 --> 00:05:48,813 [แวนซ์] กว่าสองปีที่มนุษย์สู้ 107 00:05:48,896 --> 00:05:51,980 - และเป็นสองปีที่พ่ายแพ้ - [เสียงร้องเจ็บปวด] 108 00:05:52,063 --> 00:05:54,188 กระทั่งอีธาน สเก็ตก้าวเข้ามา 109 00:05:54,688 --> 00:05:58,605 มนุษย์เราจำเป็นต้องก้าวไปข้างหน้า ผมก็แค่ชี้ว่าไปทางไหน 110 00:05:58,688 --> 00:06:01,480 [แวนซ์] เขาเรียกจุดเปลี่ยนนี้ว่านิวโรแคสเตอร์ 111 00:06:01,980 --> 00:06:06,438 อุปกรณ์ที่เชื่อมจิตใจของมนุษย์ เข้ากับร่างหุ่นยนต์โดรน 112 00:06:06,521 --> 00:06:09,271 แน่นอนว่าผมน่ะโอเคกับเทคโนโลยี 113 00:06:09,355 --> 00:06:13,563 ตราบใดที่มนุษย์ยังคงเป็นผู้ควบคุม 114 00:06:14,688 --> 00:06:18,396 [แวนซ์] และแล้วมนุษย์ก็โต้กลับหุ่นยนต์ได้ ด้วยพลังของหุ่นยนต์เอง 115 00:06:18,480 --> 00:06:19,980 [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] 116 00:06:27,521 --> 00:06:30,771 [แวนซ์] ไม่กี่สัปดาห์สงครามก็จบลง 117 00:06:34,146 --> 00:06:36,355 (พบกับวีรบุรุษสงคราม พันเอกแบรดบิวรี) 118 00:06:36,438 --> 00:06:38,938 [ผู้ประกาศข่าวชาย] มิสเตอร์พีนัท ลงนามยอมจำนนต่อประธานาธิบดี 119 00:06:39,021 --> 00:06:41,980 และอีธาน สเก็ต ซีอีโอของเซนเตอร์ที่หน้าทำเนียบ 120 00:06:42,063 --> 00:06:43,313 ส่วนที่ดีทรอยต์ 121 00:06:43,396 --> 00:06:47,563 คิดร็อคก็จัดงานปาร์ตี้เฉลิมฉลอง ความพ่ายแพ้ของพันธมิตรเพื่อสิทธิหุ่นยนต์ 122 00:06:48,063 --> 00:06:52,813 โดรนได้จับกุมหุ่นยนต์ที่พ่ายแพ้ มากกว่า 6.000 ตัวมาขังไว้ในเขตกักกันหุ่นยนต์ 123 00:06:52,896 --> 00:06:56,271 โรงงานกลางทะเลทรายกว้างใหญ่ ที่มีพื้นที่มากกว่าแสนตารางไมล์ 124 00:06:56,355 --> 00:06:58,396 ทางตะวันตกเฉียงใต้ของอเมริกา 125 00:06:58,896 --> 00:07:02,355 [ผู้ประกาศข่าวหญิง] สดจากเซนเตอร์สโตร์ อีกแค่เพียงไม่กี่นาที 126 00:07:02,438 --> 00:07:05,646 ก็จะมีการเปิดตัว ผลิตภัณฑ์นิวโรแคสเตอร์เพื่อลูกค้า 127 00:07:05,730 --> 00:07:10,521 [สเก็ต] เทคโนโลยีที่ชนะสงคราม กำลังเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตของพวกเรา 128 00:07:10,605 --> 00:07:15,271 เครือข่ายนิวโรแคสเตอร์ ช่วยให้จิตคุณแยกออกไปสองที่ 129 00:07:15,355 --> 00:07:18,480 ทำงานและเล่นสนุกไปพร้อมๆ กัน 130 00:07:19,730 --> 00:07:21,730 [แวนซ์] การหลีกหนีจากความเป็นจริง 131 00:07:21,813 --> 00:07:24,855 ผมเลือกจะคิดว่าเป็นเสรีภาพมากกว่า 132 00:07:24,938 --> 00:07:27,563 ขอเชิญมาเป็นเครือข่ายเซนเตอร์ 133 00:07:28,438 --> 00:07:32,230 ซึ่งตอนนี้มีอยู่ทุกที่ ทุกมุมโลก 134 00:07:32,730 --> 00:07:34,938 (ปี 1994) 135 00:07:35,021 --> 00:07:37,980 (หลังสงคราม…) 136 00:07:38,063 --> 00:07:40,063 [ดนตรีรื่นรมย์บรรเลง] 137 00:07:46,480 --> 00:07:47,896 [เสียงออกแรง] 138 00:07:49,396 --> 00:07:51,188 [ดนตรีเบาลงแล้วหยุด] 139 00:07:53,646 --> 00:07:55,813 - [ออกแรง ถอนใจ] - [เสียงโลหะขาดกระเด็น] 140 00:07:55,896 --> 00:07:58,146 [ผู้ชาย] ติ๊กต็อกๆ 141 00:07:58,938 --> 00:08:00,563 [เสียงปิดลิ้นชักดังโครมคราม] 142 00:08:01,438 --> 00:08:03,146 อรุณสวัสดิ์ แม่คนสวย 143 00:08:03,730 --> 00:08:06,480 - เคาะเป็นไหมเนี่ย - ไม่เคาะ เพราะนี่มันบ้านฉัน 144 00:08:06,980 --> 00:08:09,355 - ทำอะไรอยู่ - เตรียมตัวไปเรียน 145 00:08:09,438 --> 00:08:11,563 หากิจกรรมหลังเลิกเรียนทำบ้างสิ 146 00:08:11,646 --> 00:08:15,730 องค์กรเด็กบอกว่า จะจ่ายเพิ่มสำหรับโปรแกรมเสริมการศึกษา 147 00:08:15,813 --> 00:08:18,188 แต่ว่าหนูเสริมมามากพอแล้วล่ะ เท็ด 148 00:08:18,855 --> 00:08:21,105 ไม่ได้ให้เลือก อีหนู บ้านของเท็ด 149 00:08:21,188 --> 00:08:22,730 - กฎของเท็ด - กฎของเท็ด 150 00:08:22,813 --> 00:08:25,355 อ้า แหม ล้อเลียน เข้าใจเล่นนี่ 151 00:08:25,438 --> 00:08:28,271 ถ้ามันสำคัญกับเท็ด ทำไมเท็ดไม่บอกหนูเองล่ะ 152 00:08:28,355 --> 00:08:31,938 เพราะกลีบสมองส่วนหน้าของฉัน อยู่ที่เวกัสกับซินดี้ ครอว์ฟอร์ด 153 00:08:32,021 --> 00:08:34,021 จะให้พลาดเพราะแก อย่าฝันเลย 154 00:08:34,105 --> 00:08:35,605 ฟังแล้วจะอ้วก 155 00:08:35,688 --> 00:08:37,855 เล่นกรีฑาได้ 200 ดอลลาร์ 156 00:08:37,938 --> 00:08:41,271 - วิ่งได้เร็วแค่ไหนกันล่ะ - ถอดกำไลข้อเท้าให้สิ เดี๋ยวก็รู้ 157 00:08:41,355 --> 00:08:45,313 - [เท็ดหัวเราะ] อย่าเพ้อเจ้อไปหน่อยเลย - ก็เคยทำมาแล้ว 158 00:08:45,396 --> 00:08:49,646 ฉันไม่สนว่าแกว่าหนีออกจาก บ้านอุปถัมภ์มากี่หลัง แต่แกมาอยู่ที่บ้านเท็ด 159 00:08:49,730 --> 00:08:53,605 แกจะหนีไปไหนไม่ได้ เข้าใจแจ่มแจ้งหรือยัง หา 160 00:08:53,688 --> 00:08:55,605 เอ้อ วงโยฯ ก็ดีนะ 161 00:08:55,688 --> 00:08:57,438 - เล่นเครื่องดนตรีไหม - [ผู้หญิง] ไม่รู้ คุณล่ะ 162 00:08:57,521 --> 00:09:01,605 เฮ้ย! นี่เลสพอลปี 57 นะ กว่าจะเจอ เลือดตาแทบกระเด็น 163 00:09:01,688 --> 00:09:05,355 เจออะไรกันอะ ของพวกนี้ ถูกทิ้งจากเขตกักกันทั้งนั้นแหละ 164 00:09:05,438 --> 00:09:08,021 - แล้วไง - ก็ขโมยไง พวกตลาดมืด 165 00:09:08,105 --> 00:09:09,313 พวกหุ่นไม่ใช้มันแล้ว 166 00:09:09,396 --> 00:09:11,980 อีกอย่างของที่ใครไม่เอา ไม่เรียกขโมยหรอกนะ 167 00:09:12,063 --> 00:09:16,105 - มันถูกต้องตามเอ่อ… กฎหมาย - อ๋อ ยังไงก็ขโมย 168 00:09:16,188 --> 00:09:18,188 [ดนตรีรื่นรมย์บรรเลง] 169 00:09:25,855 --> 00:09:27,396 [ตนตรีเบาลงแล้วหยุด] 170 00:09:27,480 --> 00:09:31,063 โอเค สวมนิวโรแคสเตอร์ เจอกันในโมดูลสามซี 171 00:09:31,146 --> 00:09:33,480 กฎการขังหุ่นยนต์หลังสงคราม 172 00:09:35,771 --> 00:09:36,688 เฮ่ 173 00:09:36,771 --> 00:09:38,396 ครูบอกให้สวมแคสเตอร์ 174 00:09:38,938 --> 00:09:42,605 โอ้ โทษที ฉันเป็นโรคที่ต้องอยู่กับความจริงเท่านั้นน่ะ 175 00:09:42,688 --> 00:09:45,230 [กระแอม] แย่เนอะ เชิญเธอเข้าไปก่อนเลย 176 00:09:46,396 --> 00:09:48,063 ฉันรู้ว่าเธอมาใหม่ มิเชลล์ 177 00:09:48,146 --> 00:09:51,688 แต่นิวโรแคสเตอร์ เป็นข้อบังคับตั้งแต่เกรดเก้าขึ้นไป 178 00:09:55,105 --> 00:09:56,230 วันแย่ๆ เหรอ 179 00:09:56,813 --> 00:09:58,688 ไม่ใช่แค่วันนี้วันเดียวหรอก 180 00:09:58,771 --> 00:10:01,688 งั้นฉันน่าจะคุยกับแม่ของเธอหน่อยดีไหม 181 00:10:03,646 --> 00:10:04,771 เปิดดูสิ 182 00:10:08,771 --> 00:10:10,313 "รัฐอุปการะ" 183 00:10:10,396 --> 00:10:12,438 "พ่อแม่แล้วก็น้องชาย" 184 00:10:14,146 --> 00:10:16,021 (เสียชีวิตทั้งหมด) 185 00:10:16,105 --> 00:10:16,980 โอ้ 186 00:10:19,188 --> 00:10:21,313 เด็กหลายคนเสียครอบครัวในสงคราม 187 00:10:22,063 --> 00:10:24,355 ไม่ใช่เพราะหุ่นยนต์ พูดจริงๆ 188 00:10:25,855 --> 00:10:27,021 รถเราชนกวาง 189 00:10:28,146 --> 00:10:29,271 กลางถนน 190 00:10:29,355 --> 00:10:31,688 - เสียใจด้วยนะ - กวางก็ว่างั้น 191 00:10:33,688 --> 00:10:36,563 รู้ไหม การบำบัดประสาท อาจช่วยให้ผ่อนคลายได้นะ 192 00:10:36,646 --> 00:10:39,438 เธอจะได้ลืมสักสองสามชั่วโมง 193 00:10:40,896 --> 00:10:43,271 [ดนตรีสะเทือนอารมณ์บรรเลง] 194 00:10:44,980 --> 00:10:46,813 [มิเชลล์] โอเคนะ ไม่เป็นไร 195 00:10:47,396 --> 00:10:49,355 เดี๋ยวขึ้นรถแล้วค่อยซ่อม โอเคนะ 196 00:10:52,813 --> 00:10:53,980 เฮ่ มองหน้าพี่ 197 00:10:54,855 --> 00:10:55,730 นายโอเค 198 00:10:55,813 --> 00:10:57,146 [คริสหายใจหอบสั่น] 199 00:10:57,730 --> 00:10:58,980 สัมผัสทรายสิ 200 00:11:01,730 --> 00:11:03,313 รู้สึกถึงอากาศตรงหน้าไหม 201 00:11:05,980 --> 00:11:07,438 รู้สึก 202 00:11:08,646 --> 00:11:10,313 โอเค มองหน้าพี่ 203 00:11:11,188 --> 00:11:12,188 นายโอเค 204 00:11:12,688 --> 00:11:14,438 - โอเค - เราโอเค 205 00:11:15,771 --> 00:11:16,646 [คริสอึกอัก] 206 00:11:16,730 --> 00:11:18,188 - พี่รู้ - เราโอเค 207 00:11:18,271 --> 00:11:19,855 - เราโอเค - เราโอเค 208 00:11:19,938 --> 00:11:20,938 เราโอเค 209 00:11:22,230 --> 00:11:23,063 โอเคนะ 210 00:11:24,105 --> 00:11:25,063 มานี่มา 211 00:11:29,646 --> 00:11:30,730 [คุณซาบลินสกี] มิเชลล์ 212 00:11:32,021 --> 00:11:33,480 [ดนตรีบรรเลงเบาลง] 213 00:11:34,188 --> 00:11:35,021 มิเชลล์ 214 00:11:38,438 --> 00:11:39,646 ไปได้หรือยังคะ 215 00:11:40,271 --> 00:11:42,188 [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] 216 00:11:42,730 --> 00:11:44,230 [เสียงประตูเปิดดังเอี๊ยด] 217 00:11:45,646 --> 00:11:47,438 [เสียงประตูดังเอี๊ยด] 218 00:11:51,021 --> 00:11:52,355 [เท็ดกรน] 219 00:12:02,313 --> 00:12:04,146 [ดนตรีบรรเลงเบาลงแล้วหยุด] 220 00:12:17,938 --> 00:12:20,980 - [ดนตรีเศร้าบรรเลง] - [เครื่องวัดชีพจรดังบี๊บๆ] 221 00:12:27,855 --> 00:12:29,480 [ดนตรีลางร้ายบรรเลง] 222 00:12:30,396 --> 00:12:32,105 - [มิเชลล์] พ่อ พ่อ! - [เสียงรถเบรก] 223 00:12:32,188 --> 00:12:34,771 - [เสียงชน กระจกแตก] - [เสียงผู้ชายร้องลั่น] 224 00:12:37,771 --> 00:12:40,146 [ดนตรีเศร้าบรรเลงต่อเนื่อง] 225 00:12:51,063 --> 00:12:53,355 [ดนตรีบรรเลงดังขึ้นแล้วหยุด] 226 00:12:53,438 --> 00:12:54,813 [หายใจเฮือก] 227 00:12:56,438 --> 00:12:58,646 [หายใจหอบ] 228 00:13:01,146 --> 00:13:02,688 [เสียงชนดังสะท้อนก้อง] 229 00:13:06,105 --> 00:13:08,146 [ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง] 230 00:13:10,855 --> 00:13:12,313 [เสียงโลหะดังเอี๊ยดๆ] 231 00:13:28,188 --> 00:13:29,105 หวัดดี 232 00:13:29,188 --> 00:13:30,396 [ใบไม้ดังกรอบแกรบ] 233 00:13:31,396 --> 00:13:33,396 [ดนตรีระทึกน่ากลัวบรรเลง] 234 00:13:41,146 --> 00:13:42,688 [หายใจแรง] 235 00:13:47,355 --> 00:13:48,563 [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] 236 00:13:50,105 --> 00:13:50,980 [เสียงออกแรง] 237 00:13:51,063 --> 00:13:52,230 [กระแทกเสียงดัง] 238 00:13:53,063 --> 00:13:55,188 - [ปิดประตูดังปัง] - [หายใจกระหืดกระหอบ] 239 00:13:56,021 --> 00:13:57,396 [เสียงคำรามลั่น] 240 00:13:57,480 --> 00:13:58,438 [มิเชลล์ครางกลัว] 241 00:13:59,396 --> 00:14:00,688 [มิเชลล์] เท็ด! เท็ด! 242 00:14:01,355 --> 00:14:02,980 ไม่ๆ ไม่ๆ 243 00:14:03,730 --> 00:14:06,855 - เร็วเข้า เท็ด มีหุ่นยนต์อยู่ข้างนอกบ้าน - [เสียงกระจกแตก] 244 00:14:07,396 --> 00:14:09,396 - [เสียงเปิดประตู] - [มิเชลล์ครางกลัว] 245 00:14:10,063 --> 00:14:12,063 [เสียงคำรามน่ากลัว] 246 00:14:31,980 --> 00:14:33,938 [คอสโมพูดฟังไม่ได้ศัพท์] 247 00:14:45,813 --> 00:14:47,271 [เสียงคอสโมออกแรง] 248 00:14:56,313 --> 00:14:57,396 [คอสโมครางเบาๆ] 249 00:14:59,521 --> 00:15:01,855 - [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] - [มิเชลล์ครางกลัว] 250 00:15:03,938 --> 00:15:04,896 ถอยไป! 251 00:15:05,605 --> 00:15:06,688 หยุด! 252 00:15:08,271 --> 00:15:09,313 ต้องการอะไร 253 00:15:09,396 --> 00:15:10,646 [คอสโมพูดฟังไม่ได้ศัพท์] 254 00:15:10,730 --> 00:15:11,563 ถอยไป 255 00:15:12,480 --> 00:15:14,063 - ฉันเหรอ - [คอสโมคราง] 256 00:15:14,146 --> 00:15:16,980 - ทำไม - [คอสโมพูดฟังไม่ได้ศัพท์] 257 00:15:17,480 --> 00:15:19,563 ฉันไม่เข้าใจ พูดได้ไหม 258 00:15:19,646 --> 00:15:21,521 [คอสโมพูดฟังไม่ได้ศัพท์] 259 00:15:21,605 --> 00:15:23,563 [ดนตรีสะเทือนอารมณ์บรรเลง] 260 00:15:33,271 --> 00:15:35,063 [คอสโมคราง] 261 00:15:37,355 --> 00:15:38,188 หยุดขยับก่อน 262 00:15:40,646 --> 00:15:41,813 [คอสโมพูดฟังไม่ได้ศัพท์] 263 00:15:41,896 --> 00:15:43,271 ระวัง ระวัง 264 00:15:43,355 --> 00:15:44,855 ระวังมอนสเตอร์หินด้วย 265 00:15:45,438 --> 00:15:48,438 เจซซี่ เจซซี่ เจซซี่ เจซซี่ 266 00:15:49,730 --> 00:15:51,938 - ดวงจันทร์มีปัญหา - วางลงนะ 267 00:15:53,146 --> 00:15:55,521 - เธอคือเพื่อนคนพิเศษ - นั่นฉัน 268 00:16:02,271 --> 00:16:03,188 ไม่นะ 269 00:16:03,271 --> 00:16:05,896 มารวมทีมกัน แล้วไปปราบมอนสเตอร์หิน 270 00:16:05,980 --> 00:16:07,980 - มานี่ทำไม - มารวมทีมกัน 271 00:16:08,063 --> 00:16:09,563 - มารวมทีมกัน - วางลงนะ 272 00:16:09,646 --> 00:16:10,813 มารวมทีมกัน 273 00:16:10,896 --> 00:16:12,563 - มารวมทีมกัน - บอกให้วาง 274 00:16:12,646 --> 00:16:13,521 มารวมทีมกัน 275 00:16:13,605 --> 00:16:15,063 - วาง! - มารวมทีมกัน 276 00:16:17,813 --> 00:16:20,188 - [เท็ด] เฮ้ย! เสียงอะไรน่ะ - เวรแล้วไง 277 00:16:20,271 --> 00:16:21,438 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 278 00:16:21,521 --> 00:16:23,730 - ออกไปจากที่นี่ซะ รีบไปเดี๋ยวนี้เลย - [คอสโมคราง] 279 00:16:24,730 --> 00:16:27,355 [ออกแรง] รีบจากที่นี่ เร็วเข้า! 280 00:16:29,605 --> 00:16:31,438 นั่นหุ่นยนต์เหรอ 281 00:16:31,521 --> 00:16:34,771 - หนูพยายามบอกแล้ว ปลุกแล้ว แต่คุณก็ไม่ยอม - นี่แกรู้บ้างไหมเนี่ย 282 00:16:34,855 --> 00:16:37,688 รัฐจะทำยังไงกับฉันถ้ารู้ว่ามีไอ้หุ่นบ้านี่อยู่ในบ้าน 283 00:16:37,771 --> 00:16:39,813 - นี่ไม่ใช่ความผิดหนู - ไม่ใช่ความผิดฉันเหมือนกัน 284 00:16:39,896 --> 00:16:41,271 ลากมันออกไปเดี๋ยวนี้ 285 00:16:41,355 --> 00:16:43,646 - ก็พยายามอยู่นี่ไงเล่า - งั้นพยายามอีก 286 00:16:43,730 --> 00:16:44,730 [มิเชลล์ครางเจ็บ] 287 00:16:50,480 --> 00:16:53,771 เฮ้ย ไอ้หุ่น รู้ภาษาคนไหม 288 00:16:53,855 --> 00:16:55,271 ไสหัวออกไปซะ 289 00:16:55,855 --> 00:16:58,771 [คอสโม] สวมเจ็ตแพ็กซะ ได้เวลาพุ่งทะยาน 290 00:16:59,480 --> 00:17:00,563 [เท็ด] ฟังนะ ไอ้หนู 291 00:17:00,646 --> 00:17:03,855 แกกำลังพูดอยู่กับอดีตกัปตันทีมมวยปล้ำ 292 00:17:03,938 --> 00:17:07,021 ประจำมหาวิทยาลัยโทพีกาเมื่อปี 1953 293 00:17:07,105 --> 00:17:08,730 [เท็ดร้องเจ็บปวด] 294 00:17:10,855 --> 00:17:12,605 [ครางเจ็บ] ก็ได้ 295 00:17:13,105 --> 00:17:15,271 เดี๋ยวแกไม่ได้ตายดีแน่ 296 00:17:15,355 --> 00:17:18,396 ไม่ได้ตายดีแน่ ไม่ได้ตายดีแน่ 297 00:17:18,480 --> 00:17:21,230 [ครางโกรธ] มาสิวะ 298 00:17:21,313 --> 00:17:23,813 มาสิ ไอ้หุ่นปีศาจยิ้มสยอง 299 00:17:23,896 --> 00:17:25,896 [เท็ดออกแรง] 300 00:17:27,896 --> 00:17:29,188 มึงตาย! 301 00:17:29,938 --> 00:17:31,105 [เท็ดครางเจ็บ] 302 00:17:32,063 --> 00:17:33,980 [ครางเจ็บ ร้องโอดโอย] 303 00:17:35,688 --> 00:17:37,021 พยายามฆ่าชัดๆ 304 00:17:37,105 --> 00:17:38,521 แบบนี้แหละ ใช่เลย 305 00:17:38,605 --> 00:17:41,396 ต้องเรียกตำรวจมาลากคอมันไปกับแก 306 00:17:41,480 --> 00:17:44,771 - แกติดคุกหัวโตแน่ อีนังตัวดี - [คอสโมครวญคราง] 307 00:17:44,855 --> 00:17:47,480 รายได้ของฉันมันอาจจะต้องหายไปหน่อย 308 00:17:47,563 --> 00:17:51,313 - แต่ห้ามใครมาแหยมกับเท็ด ฟินิสเตอร์เว้ย - [ผู้ชาย] 911 เหตุด่วนครับ 309 00:17:51,396 --> 00:17:55,313 ผมโทรมาแจ้งความเรื่องจริงแท้แน่นอน หนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ 310 00:17:55,396 --> 00:17:56,896 - หุ่นยนต์แม่งจะทำ… - [เสียงไฟช็อต] 311 00:17:56,980 --> 00:17:59,021 [เท็ดร้องเจ็บปวด] 312 00:17:59,730 --> 00:18:01,730 [ดนตรีระทึกใจดังขึ้นแล้วหยุด] 313 00:18:03,355 --> 00:18:04,188 โอ้ ว้าว 314 00:18:04,271 --> 00:18:05,896 - [เครื่องช็อตกระแทกพื้น] - [เท็ดคราง] 315 00:18:05,980 --> 00:18:08,771 [ผู้ชาย] อยู่ไหมครับ แจ้งความใช่ไหม ทุกอย่างโอเค… 316 00:18:08,855 --> 00:18:10,730 [ดนตรีตึงเครียดบรรเลง] 317 00:18:10,813 --> 00:18:13,938 [คอสโม] สวมเจ็ตแพ็กซะ ได้เวลาพุ่งทะยาน 318 00:18:14,021 --> 00:18:15,855 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 319 00:18:20,480 --> 00:18:22,605 - [มิเชลล์ออกแรง] - [เสียงปิดประตูรถ] 320 00:18:23,230 --> 00:18:24,605 ช่วยจัดการไอ้นี่ได้ปะ 321 00:18:28,521 --> 00:18:29,771 อย่าเป็นพวกโรคจิตนะ 322 00:18:31,355 --> 00:18:32,938 [เสียงสตาร์ตเครื่องยนต์] 323 00:18:33,021 --> 00:18:35,105 โอ้ โอเค ติดแล้ว เอ่อ… 324 00:18:36,271 --> 00:18:37,938 นายคงขับไม่เป็นสินะ 325 00:18:38,021 --> 00:18:40,146 เหมือนกันเลย [หัวเราะ] 326 00:18:41,230 --> 00:18:42,813 โอเค ต้องถอยหลังก่อน 327 00:18:43,313 --> 00:18:46,230 [ออกแรง] เฮ้ย! นั่นรถแม่ฉันนะเว้ย! 328 00:18:46,313 --> 00:18:47,938 [เสียงเร่งเครื่อง ยางรถดังเอี๊ยด] 329 00:18:48,563 --> 00:18:49,730 [เท็ดร้องลั่น] 330 00:18:50,396 --> 00:18:51,480 [คอสโมร้องลั่น] 331 00:18:52,438 --> 00:18:53,605 [เท็ด] หยุด! 332 00:18:54,313 --> 00:18:56,396 [ดนตรีดังขึ้นแล้วหยุด] 333 00:18:57,521 --> 00:18:58,730 [คอสโม] อุ๊ยตาย! 334 00:18:58,813 --> 00:19:00,938 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 335 00:19:03,146 --> 00:19:04,563 [ดนตรีเบาลง] 336 00:19:06,271 --> 00:19:09,938 (ยุทธการแห่งฟอร์ตฮัลล์ - จุดพักรถ สนับสนุนโดยเซนเตอร์) 337 00:19:10,021 --> 00:19:11,355 [เสียงรถแล่นใกล้เข้ามา] 338 00:19:11,438 --> 00:19:14,230 (ความก้าวหน้าอันยิ่งใหญ่จากจิตใจอันน่าทึ่ง) 339 00:19:14,313 --> 00:19:16,188 [เสียงเครื่องยนต์สั่นติดขัด] 340 00:19:19,355 --> 00:19:20,563 [เครื่องยนต์ดับ] 341 00:19:23,480 --> 00:19:24,521 [มิเชลล์ถอนใจ] 342 00:19:27,105 --> 00:19:28,396 อยู่นี่นะ 343 00:19:33,271 --> 00:19:34,271 [เสียงออกแรง] 344 00:19:35,730 --> 00:19:36,563 จริงดิ 345 00:19:38,563 --> 00:19:40,438 โอ๊ย บ้าเอ๊ย เท็ด 346 00:19:43,021 --> 00:19:44,521 - [ถอนใจ] - [เสียงโลหะดังแก๊กๆ] 347 00:19:48,396 --> 00:19:50,230 [ดนตรีลางร้ายบรรเลง] 348 00:19:57,980 --> 00:19:59,021 [มิเชลล์] เฮ่ กลับมานี่นะ 349 00:19:59,521 --> 00:20:01,146 เร็วเข้า อย่าอยู่ตรงนี้เลย 350 00:20:02,021 --> 00:20:03,563 [คอสโม] ข้อความถึงคอสโม คอมมานด์ 351 00:20:05,355 --> 00:20:06,355 เรามีปัญหา 352 00:20:08,230 --> 00:20:09,855 - นี่ ฟังนะ - เรียกศูนย์ 353 00:20:09,938 --> 00:20:12,021 - ขึ้นรถก่อน - เรียกศูนย์ ได้ยินหรือเปล่า 354 00:20:12,105 --> 00:20:13,563 [มิเชลล์] เลิกพูดบทนั่นซะ 355 00:20:13,646 --> 00:20:15,313 เรื่องคอสโมบ้าบอเนี่ย 356 00:20:16,063 --> 00:20:17,980 นายตาย แต่ดันโผล่มา 357 00:20:18,563 --> 00:20:19,771 เป็นไปได้ยังไง 358 00:20:20,271 --> 00:20:21,938 กลายเป็นหุ่นยนต์งั้นเหรอ 359 00:20:24,230 --> 00:20:25,146 นายยังไม่ตาย 360 00:20:27,688 --> 00:20:31,021 นายยังอยู่ ตัวจริงของนายอยู่ที่ไหนสักแห่ง 361 00:20:31,563 --> 00:20:32,521 ปลอดภัยใช่ไหม 362 00:20:34,771 --> 00:20:36,313 จะหานายเจอได้ยังไง 363 00:20:39,063 --> 00:20:40,313 [มิเชลล์] เฮ่ เดี๋ยวก่อนสิ 364 00:20:40,396 --> 00:20:41,230 เจซซี่ 365 00:20:41,771 --> 00:20:42,605 เจซซี่ 366 00:20:44,438 --> 00:20:46,730 ต้องรีบแล้ว ดวงจันทร์มีปัญหา 367 00:20:46,813 --> 00:20:48,313 เซนเตอร์เหรอ 368 00:20:48,396 --> 00:20:49,646 มารวมทีมกัน 369 00:20:50,688 --> 00:20:52,438 แล้วไปปราบเจ้ามอนสเตอร์หิน 370 00:20:55,813 --> 00:20:59,063 มีเซนเตอร์เต็มไปหมด แล้วนายอยู่ที่ไหนกันแน่ 371 00:20:59,146 --> 00:21:01,146 [คอสโม] ระบบสุริยะเสียหายหมดแล้ว 372 00:21:01,646 --> 00:21:03,521 ถ้างั้นมีใครพอจะรู้บ้างไหม 373 00:21:06,730 --> 00:21:07,855 ตาเหรอ 374 00:21:09,855 --> 00:21:11,355 แว่นตา 375 00:21:11,438 --> 00:21:12,563 [ถอนใจ] 376 00:21:12,646 --> 00:21:15,938 คนที่รู้ว่านายอยู่ที่ไหน เขาสวมแว่นตา 377 00:21:16,438 --> 00:21:18,771 [ถอนใจ] แหม แคบลงเยอะเลย ว่าไหม 378 00:21:18,855 --> 00:21:20,730 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 379 00:21:21,521 --> 00:21:24,021 [คอสโม] ในระยะเวลาจำกัดเท่านั้น 380 00:21:24,563 --> 00:21:25,896 (ดร.เป็ปเปอร์) 381 00:21:26,855 --> 00:21:28,271 หมอเหรอ 382 00:21:28,355 --> 00:21:29,980 หมอคนที่สวมแว่นตา 383 00:21:32,896 --> 00:21:34,355 [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] 384 00:21:39,188 --> 00:21:40,230 [หมอ] มิเชลล์ 385 00:21:42,355 --> 00:21:43,188 มิเชลล์ 386 00:21:47,688 --> 00:21:49,271 ได้ยินผมไหม 387 00:21:50,396 --> 00:21:52,021 เกรงว่ามีข่าวร้าย 388 00:21:53,396 --> 00:21:54,563 คริสโตเฟอร์น้องคุณ… 389 00:21:56,896 --> 00:21:58,396 จากไปเมื่อเช้านี้ 390 00:21:59,063 --> 00:22:00,813 [ดนตรีตึงเครียดบรรเลง] 391 00:22:02,438 --> 00:22:03,438 เขาอยู่ไหน 392 00:22:03,938 --> 00:22:05,105 [ดนตรีเบาลงแล้วหยุด] 393 00:22:10,563 --> 00:22:12,063 [คอสโม] เชื่อมั่นในตัวเอง 394 00:22:13,521 --> 00:22:17,355 - นั่นมันกลางเขตกักกันเลยนะ - เธอต้องทำได้ 395 00:22:17,438 --> 00:22:21,938 เขตกักกันคือคุก กันไม่ให้หุ่นยนต์แหกออกมา 396 00:22:22,938 --> 00:22:25,021 แล้วเราจะเจาะเข้าไปได้ยังไง 397 00:22:25,105 --> 00:22:27,646 คิด คอสโมคิดว่าเธอเก่งกว่าใครในโลก 398 00:22:27,730 --> 00:22:29,605 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 399 00:22:31,230 --> 00:22:32,355 (นิวทูยู) 400 00:22:34,313 --> 00:22:38,313 "นิวทูยู กิฟท์แอนด์กู๊ด ตู้ปณ.1616 เคลย์ตัน นิวเม็กซิโก" 401 00:22:38,396 --> 00:22:40,646 ของชิ้นนี้มันมาจากเขตกักกัน 402 00:22:41,146 --> 00:22:44,188 แปลว่าคนที่เป็นเจ้าของตู้นี้ต้องรู้วิธีการเข้าออก 403 00:22:45,980 --> 00:22:47,021 [หายใจเฮือก] 404 00:22:50,480 --> 00:22:51,605 นิวเม็กซิโกไกลปะ 405 00:22:52,105 --> 00:22:54,480 [ดนตรีสนุกสนานผจญภัยบรรเลง] 406 00:23:19,105 --> 00:23:21,438 [เสียงสุนัขเห่า] 407 00:23:29,271 --> 00:23:30,146 [มิเชลล์] มาเร็ว 408 00:23:30,646 --> 00:23:32,396 [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] 409 00:23:43,355 --> 00:23:45,521 (เดอะ สเต๊กพิต - นิวเม็กซิโก) 410 00:23:45,605 --> 00:23:49,480 (ได้รับการโหวตให้เป็น สเต๊กที่อร่อยที่สุดในเคลย์ตัน) 411 00:24:03,271 --> 00:24:05,230 [ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง] 412 00:24:18,355 --> 00:24:20,230 [ดนตรีเบาลงแล้วหยุด] 413 00:24:20,730 --> 00:24:22,188 คริส พี่อยากจะ… 414 00:24:27,938 --> 00:24:29,771 คริส คริส! 415 00:24:32,313 --> 00:24:34,896 - นั่นจะทำอะไรน่ะ - มีแค่โอกาสเดียว 416 00:24:34,980 --> 00:24:37,105 ต้องรวมโมดูลคอสโมเข้าด้วยกัน 417 00:24:37,188 --> 00:24:40,313 เจซซี่ โลกกำลังอยู่ในอันตราย 418 00:24:40,896 --> 00:24:43,063 เราทำอะไรไม่ได้มาก 419 00:24:44,271 --> 00:24:46,105 [ดนตรีเศร้าบรรเลง] 420 00:24:53,146 --> 00:24:54,730 [เสียงรถแล่นใกล้เข้ามา] 421 00:24:55,646 --> 00:24:58,646 โอ้ เวรแล้ว มาเถอะ มาเถอะ ไปเร็ว 422 00:24:59,980 --> 00:25:01,438 [มิเชลล์ออกแรงวิ่ง] 423 00:25:01,521 --> 00:25:03,605 [เพลง "Mother" โดย Danzig บรรเลง] 424 00:25:56,230 --> 00:25:57,480 (นิวทูยู - 1616) 425 00:25:57,563 --> 00:25:59,605 [เสียงเร่งเครื่องยนต์] 426 00:26:09,563 --> 00:26:10,688 [เพลงหยุด] 427 00:26:13,646 --> 00:26:16,021 [หัวเราะ] เยี่ยม ได้มาไหม คีทส์ 428 00:26:16,105 --> 00:26:18,271 ช่วยปิดไฟหน่อยเหอะ ไอ้กร๊วกเอ๊ย 429 00:26:18,355 --> 00:26:20,480 พูดแบบนี้กับลูกค้า เรียกว่าหมาไม่แดกนะเว้ย 430 00:26:21,521 --> 00:26:24,980 - ไหนตกลงกันว่าสี่ทุ่ม - นั่นนายพูด แต่ฉันจะเอาตอนนี้ 431 00:26:25,063 --> 00:26:27,188 - [คีทส์] เหมือนไม่ไว้ใจกันเลย - [ผู้ชาย] ก็ใช่น่ะสิ 432 00:26:28,771 --> 00:26:29,605 ก็ได้ 433 00:26:30,730 --> 00:26:31,563 มาดิ 434 00:26:38,063 --> 00:26:39,480 [หัวเราะ] 435 00:26:40,313 --> 00:26:42,105 ♪ นิว นิว นิวทูยู ♪ 436 00:26:42,188 --> 00:26:44,355 คิดสโกแลนอยู่น่ะ เห็นโลโก้ใหม่ยัง 437 00:26:44,438 --> 00:26:46,146 พ่ออัจฉริยะด้านการตลาด 438 00:26:48,230 --> 00:26:50,188 - [ผู้ชาย] โว้ว! ของแท้นะ - [คีทส์] ครับผม 439 00:26:51,021 --> 00:26:52,396 โอ้โฮ 440 00:26:52,480 --> 00:26:54,855 โคลท์ พีซเมกเกอร์ 1873 ผลิตแค่พันกระบอก 441 00:26:54,938 --> 00:26:57,938 ยังยิงตูดเป็ดในระยะร้อยหลาได้สบาย 442 00:26:59,188 --> 00:27:02,646 - ได้มายังไง - ไม่ใช่จากวอลมาร์ทก็แล้วกัน 443 00:27:02,730 --> 00:27:04,730 - [ผิวปาก] - ฉันถ่อไปถึงทูซอน 444 00:27:04,813 --> 00:27:06,813 ยิ่งเข้าไปลึกราคายิ่งแพง 445 00:27:06,896 --> 00:27:08,896 - เอาเถอะๆ เท่าไหร่เนี่ย - ขอหมื่นห้า 446 00:27:08,980 --> 00:27:10,605 - โหลดกระสุนหรือยัง - โหลดแล้ว 447 00:27:10,688 --> 00:27:13,313 กระสุนเดิมกับโน่นนี่นั่น ฉันแถมฟรีเลย 448 00:27:13,396 --> 00:27:15,480 - แต่ฉันอยากได้ฟรีหมด - [เสียงขึ้นนกปืน] 449 00:27:18,771 --> 00:27:19,730 [ตะโกน] วูล์ฟ 450 00:27:21,230 --> 00:27:25,063 ถ้าตัวจริงนายอยู่นี่ อย่าว่าแต่ปืนเลย แม้แต่ไอ้จ้อนนายยังหดไม่กล้าชี้ใส่ฉัน 451 00:27:25,146 --> 00:27:28,105 อ้อเหรอ กล้าเว้ย อย่ามายุ่งกับไอ้จ้อนฉัน โอเคนะ 452 00:27:28,188 --> 00:27:30,938 พูดจริงนะ ทำตัวแบบนี้ เล่นเอาฉันช็อก 453 00:27:35,771 --> 00:27:36,813 [วูล์ฟ] ทำไรวะ 454 00:27:37,980 --> 00:27:38,855 ก็บอกว่าช็อก 455 00:27:38,938 --> 00:27:41,605 หน่อมแน้มไปหน่อยไหม กับไอ้คนที่ขายของโจรในลานจอดรถ 456 00:27:41,688 --> 00:27:43,855 ไม่ได้หน่อมแน้มโว้ย ฉันแค่ช็อก 457 00:27:44,355 --> 00:27:45,813 ไอ้แม่… 458 00:27:48,521 --> 00:27:50,021 [เสียงเดินใกล้เข้ามา] 459 00:27:50,563 --> 00:27:52,355 ไม่ยิงซะพรุ่งนี้เลยเล่า 460 00:27:52,438 --> 00:27:54,605 ใจเย็นลูกพี่ พอดีเปิดเซฟโหมด 461 00:27:54,688 --> 00:27:56,480 [หัวเราะ] โคตรเจ๋งเลย เวิร์กซะด้วย 462 00:27:57,355 --> 00:27:58,438 หมอนี่โคตรกาก 463 00:27:59,521 --> 00:28:00,646 [คีทส์] ช่วยยกขาหน่อย 464 00:28:02,188 --> 00:28:05,480 ให้ไวเลย ฉันไม่อยากจะเข้าคุก เพราะว่าซุกหุ่นยนต์เอาไว้หรอกนะ 465 00:28:05,563 --> 00:28:08,438 - [หุ่นยนต์] อย่ามั่ว นายไม่ได้ซุกฉัน - [คีทส์] ตำรวจมา ฉันจะเนียนไม่รู้จักนาย 466 00:28:08,521 --> 00:28:11,146 - ดังนั้น เร่งมือให้ไวเลย - [หุ่นยนต์] บอกแล้วไงว่าหมื่นห้ามากไป 467 00:28:11,230 --> 00:28:13,063 ไม่ใช่ร้านถูกและดีนะเว้ย 468 00:28:13,146 --> 00:28:15,771 พูดจริงดิ ใช้หลังรถเป็นร้านขายของเนี่ยนะ 469 00:28:15,855 --> 00:28:19,480 - อาจพอใส่รถหมอนี่ด้วย - พนันด้วยหนวดจิ๋มนายได้เลยว่าพอใส่ 470 00:28:25,688 --> 00:28:27,813 [ดนตรีคันทรีบรรเลง] 471 00:28:40,855 --> 00:28:42,521 [เสียงกลไกหมุน] 472 00:28:46,396 --> 00:28:47,730 (นิวทูยู) 473 00:28:50,855 --> 00:28:53,813 [เพลง "I Fought the Law" โดย The Clash บรรเลง] 474 00:29:03,313 --> 00:29:05,188 [หุ่นยนต์ร้องคลอตามเพลง] 475 00:29:31,771 --> 00:29:34,813 - [หุ่นยนต์] เข้าบ้านก่อนนะ โชคดี - โธ่ ขอละ ช่วยขนของก่อน 476 00:29:34,896 --> 00:29:36,896 พูดสิ ทำไมถึงอยากให้ฉันช่วย 477 00:29:36,980 --> 00:29:38,938 [คีทส์] โธ่เอ๊ย ช่วยเลิกเล่นแบบนี้ซะทีได้ไหม 478 00:29:39,438 --> 00:29:41,146 [หุ่นยนต์หัวเราะ] ก็แปลว่าจะขนเองสินะ 479 00:29:41,230 --> 00:29:44,105 ที่ผมขอให้คุณช่วย เพราะว่าของพวกนี้แม่งโคตรหนัก 480 00:29:44,188 --> 00:29:46,730 และคุณแกร่งกว่าผมมากครับ คุณเฮอร์แมน 481 00:29:47,605 --> 00:29:49,938 - พอใจยัง - แหม ภูมิใจจริงๆ เลย 482 00:29:50,021 --> 00:29:52,063 ยอมรับความจริงก็ดีนี่ ว่าปะ 483 00:29:52,813 --> 00:29:54,688 ปล่อยรถเอาไว้นั้นแหละ ฉันไม่อยากขายหรอก 484 00:29:54,771 --> 00:29:56,730 [เฮอร์แมน] ไม่ขงไม่ขายบ้าบออะไร หา 485 00:29:56,813 --> 00:29:58,063 ของฉันนะ ฉันยิงหมอนั่น 486 00:29:58,146 --> 00:30:01,605 - แหม กว่าจะยิงได้ แล้วจะเอาไปทำอะไรเล่า - เฮ้อ เอาไปขาย 487 00:30:02,980 --> 00:30:06,813 [เสียงลิฟต์ดังเอี๊ยดๆ กระแทกโครมคราม] 488 00:30:10,771 --> 00:30:13,563 นี่ฉันเริ่มแก่ลงหรือว่าลังพวกนี้มันหนักขึ้นวะ 489 00:30:18,146 --> 00:30:19,063 แปะ แปะ! 490 00:30:21,313 --> 00:30:23,188 อีกทีซิ ในนี้มีอะไร 491 00:30:23,271 --> 00:30:24,896 ลูกอมแท่งของนายไง พ่อก้นย้อย 492 00:30:24,980 --> 00:30:26,271 แหมตลกตายละ 493 00:30:26,355 --> 00:30:29,271 ทำไมไม่ดูตุ๊กตากะหล่ำปลีพวกนี้ให้หน่อยเล่า 494 00:30:29,355 --> 00:30:32,521 มีลูกค้าในโตเลโดจะเหมาหมด 495 00:30:33,563 --> 00:30:34,563 ไง ฟิชชี่ 496 00:30:34,646 --> 00:30:35,646 [เพลงสนุกสนานบรรเลง] 497 00:30:35,730 --> 00:30:36,563 ฟิชชี่ 498 00:30:37,105 --> 00:30:39,730 - [คีทส์] ทำไมต้องทำแบบนั้นตลอด - เพราะนายเกลียดไง ลูกพี่ 499 00:30:39,813 --> 00:30:42,146 [คีทส์] นี่ฟังนะ ถ้าแบตหมดก็ขยะดีๆ นี่เอง 500 00:30:42,230 --> 00:30:45,813 ตอนโลกกลับเป็นปกติ พอถึงคริสต์มาสพวกมันจะราคาดีเวอร์ 501 00:30:45,896 --> 00:30:49,355 พอไม่มีแบตก็เป็นแค่บิ๊กเมาท์บิลลี่เบสธรรมดา 502 00:30:49,855 --> 00:30:52,146 โอ้ ไม่นะ แม่งเอ๊ย! 503 00:30:53,021 --> 00:30:56,063 ตู้เย็นเชี่ยนี่เสียเฉย เวรเอ๊ย! 504 00:30:57,313 --> 00:30:58,771 [ออกแรง] 505 00:30:59,813 --> 00:31:04,313 โธ่เอ๊ย คอร์นดอก สเต๊กเนื้อ ซอลส์เบอรี่ แซนด์วิช ไอศกรีม ละลายแม่งหมดเลย 506 00:31:05,146 --> 00:31:06,396 เฮ้อ เวรกรรม 507 00:31:08,855 --> 00:31:09,855 อดตายซะงั้น 508 00:31:09,938 --> 00:31:12,688 อดตายอะไรของนาย ฉันเพิ่งจะแบกลังอาหารเข้ามา 509 00:31:12,771 --> 00:31:14,480 - ไปกินสิ - ไม่ มันเป็นของเก่า ไม่ได้ 510 00:31:14,563 --> 00:31:16,855 เพ้อเจ้ออะไร นั่นแซ็กนัท ใครก็ชอบแซ็กนัท 511 00:31:16,938 --> 00:31:21,271 ฉันจะไม่กินแซ็กนัทที่มีซองเป็นการ์ตูน มาสเตอร์ออฟเดอะยูนิเวิร์สหรอกนะ โอเค้ 512 00:31:21,771 --> 00:31:23,480 ไม่กินเด็ดขาด เงินทั้งนั้น 513 00:31:24,480 --> 00:31:27,563 [ถอนใจ] เดี๋ยวกินเบอริโตอันนี้ก็ได้ ให้แม่งท้องเสียตายห่าไปเลย 514 00:31:27,646 --> 00:31:31,105 ก็แล้วจะท้องเสียทำไมล่ะ กล่องข้าวเราก็มี ไปกินสิไป 515 00:31:31,188 --> 00:31:33,688 แล้วในไอ้กล่องข้าวจีไอโจ มันมีข้าวซะที่ไหนกันล่ะวะ 516 00:31:33,771 --> 00:31:35,813 มันเอาไว้ใส่ข้าวให้เด็กๆ เว้ย 517 00:31:35,896 --> 00:31:37,438 มันมีแค่กล่อง 518 00:31:37,521 --> 00:31:38,521 ไอ้นี่ก็ 519 00:31:51,188 --> 00:31:52,313 นี่อะไร เฮิร์ม 520 00:31:53,646 --> 00:31:56,563 - มองหน้าฉัน เฮิร์ม มองหน้าฉัน - ก็มองอยู่นี่ยังไงเล่า 521 00:31:56,646 --> 00:31:58,021 นายถอดปลั๊กนี่ 522 00:31:58,105 --> 00:32:00,480 แล้วเอาสายพ่วงไปชาร์จสถานีนายเหรอ 523 00:32:01,105 --> 00:32:02,605 - เปล่า - [คีทส์] นายกะพริบตา 524 00:32:02,688 --> 00:32:04,688 ถ้านายกะพริบตาแปลว่านายโกหก 525 00:32:04,771 --> 00:32:07,813 - ฉันเปล่านะ - นายเอาไปจริง งั้นฉันอยากให้ 526 00:32:09,355 --> 00:32:12,896 ยอมรับออกมา มิตรภาพต้องมีความไว้ใจ 527 00:32:13,646 --> 00:32:15,146 พูดความจริงแล้วจะไม่โกรธ 528 00:32:15,230 --> 00:32:16,938 พูดสิว่าเอาไป 529 00:32:17,980 --> 00:32:19,146 ฉันจะไม่โกรธ 530 00:32:21,855 --> 00:32:23,021 ฉันเอามาเองแหละ 531 00:32:23,105 --> 00:32:25,313 [ตะโกน] ให้มันได้อย่างงี้สิวะ 532 00:32:27,021 --> 00:32:28,230 จะให้อดตายเหรอ 533 00:32:28,313 --> 00:32:30,480 ซี่โครงฉันจะทะลุเสื้อออกมาแล้วเนี่ย 534 00:32:30,563 --> 00:32:33,105 [เฮอร์แมน] โธ่เอ๊ย เจ้าพ่อดราม่า ฉันต้องการพลังงานนะ 535 00:32:33,188 --> 00:32:35,105 [คีทส์] ฉันก็ต้องการเพราะฉันเป็นมนุษย์ 536 00:32:35,188 --> 00:32:37,396 ไม่เหมือนนาย นายใช้พลังงานจากปลั๊กไฟ 537 00:32:37,480 --> 00:32:40,480 นายใช้พลังงานไฟฟ้า เอาสายพ่วงฉันคืนมาเลยนะ โอเค้ 538 00:32:40,563 --> 00:32:43,063 - เราออกไปตั้งสิบวัน - [เฮอร์แมน] แล้วจะให้เสียบตรงไหนอะ 539 00:32:43,146 --> 00:32:46,313 มันไม่มีที่ให้เสียบ ถ้าหากไม่มีไฟฟ้า แล้วจะให้ทำยังไงอะ 540 00:32:46,396 --> 00:32:49,730 [คีทส์] นายเสียบตอนไหนก็ได้ แถมพลังงานก็ไม่ต้องแช่เย็น โอเคไหม 541 00:32:49,813 --> 00:32:52,688 ไม่ต้องกันโรคท้องร่วง ไม่ต้องกันอาหารเป็นพิษ 542 00:32:52,771 --> 00:32:56,021 นั่นเพราะว่านายไม่ได้เป็นมนุษย์ แต่นายเป็นพวกปัญญาประดิษฐ์ 543 00:32:56,105 --> 00:32:59,271 - ไม่ นายคือปัญญาประดิษฐ์ถ้านาย… - [เพลงสนุกสนานบรรเลง] 544 00:33:10,271 --> 00:33:12,063 [ดนตรีตึงเครียดบรรเลง] 545 00:33:15,688 --> 00:33:18,063 [คีทส์] นี่เธอ ยัยผมทอง ฉันเห็นนะ 546 00:33:18,688 --> 00:33:19,980 ไม่เป็นไร เตรียมวิ่งนะ 547 00:33:20,063 --> 00:33:22,188 - [คีทส์] ออกมานะ - [เฮอร์แมน] ได้ตัวแล้ว คีทส์ 548 00:33:23,688 --> 00:33:25,646 แกคนไหนแตะปลาฉัน 549 00:33:26,563 --> 00:33:27,396 [คีทส์] ออกมา 550 00:33:27,896 --> 00:33:30,021 [เฮอร์แมน] กำลังตรงไปที่ชั้นวางของ 551 00:33:31,646 --> 00:33:34,021 [คีทส์] ยกมือขึ้นให้ฉันเห็น หันมา 552 00:33:36,688 --> 00:33:37,980 [ดนตรีหยุด] 553 00:33:38,521 --> 00:33:40,230 - เด็กนี่หว่า - อัจฉริยะจัง 554 00:33:40,313 --> 00:33:41,146 นั่นก็ถูก 555 00:33:41,813 --> 00:33:43,730 หุ่นยนต์เหรอ หุ่นยนต์คอสโมเหรอ 556 00:33:43,813 --> 00:33:45,771 - มานี่ได้ไง - หลังรถคุณไง 557 00:33:45,855 --> 00:33:48,105 - ไอ้หัวมะนาว อยากมีเรื่องเหรอ - ถอยไปเลย 558 00:33:48,188 --> 00:33:49,521 คิด คอสโมคือสหาย 559 00:33:49,605 --> 00:33:51,980 แล้วมาทำอะไรหลังรถฉัน ต้องการอะไร 560 00:33:52,063 --> 00:33:54,271 - ดวงจันทร์มีปัญหา - อยากเข้าเขตกักกัน 561 00:33:54,355 --> 00:33:57,230 - ใครพูดเรื่องเข้าเขตกักกัน - คุณพูด เขาก็พูด 562 00:33:57,313 --> 00:33:59,938 - เรื่องนั้นเราพูดซะชัดเลย - [มิเชลล์] ชัดแจ๋ว 563 00:34:00,438 --> 00:34:02,188 แต่ช่างเหอะ เพราะฉันไม่แคร์ 564 00:34:02,271 --> 00:34:04,938 - ฉันรู้ว่าคุณทำอะไรและขายอะไรอยู่ - ขายเหรอ 565 00:34:05,021 --> 00:34:06,938 พ่ออุปถัมภ์ฉันซื้อของคุณเพียบ 566 00:34:07,021 --> 00:34:08,771 ฉันไม่สนหรอกไม่ใช่เรื่องของฉันด้วย 567 00:34:08,855 --> 00:34:11,230 คุณก็อยู่นี่กับหุ่นคุณไป 568 00:34:11,313 --> 00:34:13,396 - ฉันจะไปกับหุ่นฉัน - ไปไม่ได้ 569 00:34:15,480 --> 00:34:19,063 เขตกักกันไม่ใช่ที่เที่ยวหน้าร้อนนะ แม่สาวน้อย 570 00:34:19,813 --> 00:34:22,271 สิ่งเดียวที่รอเธออยู่คือความตาย 571 00:34:22,355 --> 00:34:26,313 รีบกลับขึ้นลิฟต์นั่นไป แล้วก็ลืมว่าเคยมาเหยียบที่นี่ซะดีกว่า 572 00:34:26,396 --> 00:34:27,355 ไปสิ 573 00:34:27,438 --> 00:34:29,938 [เสียงลิฟต์ดังเอี๊ยดๆ] 574 00:34:30,980 --> 00:34:31,813 [เฮอร์แมน] ซวยแล้ว 575 00:34:32,438 --> 00:34:34,438 นี่มันบ้าอะไรกัน มีเพื่อนมาเหรอ 576 00:34:34,521 --> 00:34:35,896 ถ้ามีจะอยู่นี่หรือไง 577 00:34:35,980 --> 00:34:38,521 เธอตามเรามา แล้วอาจมีคนตามเธออีกที 578 00:34:38,605 --> 00:34:39,605 โอ้โห 579 00:34:40,355 --> 00:34:41,355 เอาละ 580 00:34:42,605 --> 00:34:44,396 แผนโอมาฮ่าสาม ไฟแรงต่ำ 581 00:34:44,980 --> 00:34:47,396 - พาหุ่นยนต์ไปด้วย - ไม่ใช่หุ่นนะ นั่นน้องฉัน 582 00:34:47,480 --> 00:34:48,521 [คีทส์ถอนใจ] 583 00:34:48,605 --> 00:34:52,063 จะใครก็ช่าง ถ้าไม่อยากตายก็ต้องเชื่อใจฉัน 584 00:34:52,146 --> 00:34:53,605 [เสียงลิฟต์เลื่อน] 585 00:34:56,105 --> 00:34:57,980 [คอสโม] เอ่อ นี่คือสัญญาณเตือน 586 00:34:58,063 --> 00:34:59,771 - ไม่เป็นไร - [คอสโม] เจซซี่ นี่คือสัญญาณเตือน 587 00:34:59,855 --> 00:35:01,980 - [มิเชลล์] ไป - มาเถอะ ใช้แผนโอมาฮ่าแล้ว เร็ว 588 00:35:02,063 --> 00:35:03,771 เดี๋ยวๆ โอเค จับมือฉัน 589 00:35:03,855 --> 00:35:07,146 เธอเป็นน้องสาวฉัน เอาตามนั้น ชื่อเธอคือ เอ่อ… เวอโรนิก้า 590 00:35:07,813 --> 00:35:08,938 เบอโรนิก้า บ.ใบไม้เหรอ 591 00:35:09,021 --> 00:35:11,355 เคยเจอคนชื่อเบอโรนิก้า บ.ใบไม้หรือยังไง 592 00:35:11,438 --> 00:35:13,521 - ก็ฉันเคยเจอ - โอเค ว.แหวน 593 00:35:13,605 --> 00:35:14,730 โอเค เวอโรนิก้า 594 00:35:14,813 --> 00:35:17,021 - ใช่ เวอโรนิก้า และเธอก็เป็นใบ้ด้วย - แล้วนามสกุลล่ะ 595 00:35:17,105 --> 00:35:18,813 อยู่ข้างหลังฉันแล้วก็หุบปาก 596 00:35:20,563 --> 00:35:22,438 [ดนตรีตึงเครียดบรรเลง] 597 00:35:23,938 --> 00:35:27,605 (อาร์.ดี.ที.เอฟ.) 598 00:35:37,063 --> 00:35:38,230 (ล็อกเป้าหมาย - มนุษย์) 599 00:35:39,021 --> 00:35:40,438 แจ้งผู้ต้องสงสัย 600 00:35:41,230 --> 00:35:45,938 พื้นที่นี้ได้ตกอยู่ภายใต้การกำกับควบคุม ของกองกำลังปิดระบบหุ่นยนต์แล้ว 601 00:35:46,021 --> 00:35:47,605 นั่นมันตัวอะไรอะ 602 00:35:47,688 --> 00:35:49,896 [ถอนใจ] อาร์ดีทีเอฟ 603 00:35:49,980 --> 00:35:52,563 [นายทหาร] ให้ถือว่าพวกคุณถูกกักกัน 604 00:35:53,730 --> 00:35:54,730 ซวยแล้ว 605 00:35:56,980 --> 00:35:59,188 [นายทหาร] ทีนี้ช่วยอะไรหน่อย 606 00:36:00,313 --> 00:36:01,730 ยกมือขึ้น 607 00:36:02,646 --> 00:36:05,605 ผมไม่อยากใช้ความรุนแรงโดยไม่จำเป็น 608 00:36:05,688 --> 00:36:06,771 คือผม… 609 00:36:06,855 --> 00:36:11,188 ผมเองก็ไม่อยากใช้ น้องสาวผมที่เป็นใบ้ก็เหมือนกันครับ 610 00:36:11,271 --> 00:36:15,271 เอ่อ… เวอโรนิก้า รับประกันได้ว่า ของหายากพวกนี้เรามีใบเสร็จ 611 00:36:15,355 --> 00:36:17,730 - ยินดีชี้แจงให้ฟังทั้งหมด - มิเชลล์ เลโอนา กรีน 612 00:36:17,813 --> 00:36:21,396 คุณถูกจับฐานทำร้ายร่างกาย โจรกรรมรถยนต์ 613 00:36:21,480 --> 00:36:24,146 หนีเรียนและสนับสนุนศัตรูของรัฐ 614 00:36:24,813 --> 00:36:26,188 อะไรวะเนี่ย 615 00:36:26,271 --> 00:36:28,063 - ฉันต้องการทนาย - เอ้า… 616 00:36:29,230 --> 00:36:31,813 - พูดได้ด้วยเหรอ - [นายทหาร] เรื่องทนาย ได้อยู่แล้ว 617 00:36:32,563 --> 00:36:33,521 หุ่นยนต์อยู่ไหน 618 00:36:34,355 --> 00:36:36,188 [คีทส์หัวเราะ] อะไร หุ่นไหน 619 00:36:36,730 --> 00:36:38,563 บ้าไปแล้ว [หัวเราะ] 620 00:36:38,646 --> 00:36:40,188 เห็นมีทุกที่แหละ 621 00:36:40,271 --> 00:36:42,105 ใครใช้ให้พูดมิทราบ 622 00:36:42,188 --> 00:36:44,188 โว้ว ไว้วๆๆ 623 00:36:44,271 --> 00:36:48,438 ต้องขออภัยที่พยายามช่วยเหลือ เจ้าหน้าที่ทางกฎหมาย แต่ขอพูดหน่อย 624 00:36:48,521 --> 00:36:52,938 ในฐานะพลเมืองผู้เสียภาษี ที่รักทั้งธงชาติและการเต้นไลน์แดนซ์ 625 00:36:53,021 --> 00:36:55,188 ผมนี่แหละ ชาตินิยมตัวพ่อ 626 00:36:55,271 --> 00:36:57,271 ผมตกใจมากที่คุณคิดว่าผมซุกหุ่นยนต์ 627 00:36:57,355 --> 00:36:59,980 ที่จริงนะ ผมรู้สึกไปจนถึงขั้นที่แบบว่า… 628 00:37:00,771 --> 00:37:02,605 - ช็อกเลย - [เสียงวี้ด] 629 00:37:04,813 --> 00:37:05,980 [คีทส์ครางเจ็บ] 630 00:37:06,063 --> 00:37:07,813 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 631 00:37:14,605 --> 00:37:15,896 (ล็อกเป้าหมาย) 632 00:37:15,980 --> 00:37:17,730 แกเสร็จฉันละ 633 00:37:19,355 --> 00:37:20,438 [มิเชลล์ออกแรง] 634 00:37:20,521 --> 00:37:21,771 [มิเชลล์หายใจเฮือก] 635 00:37:22,438 --> 00:37:23,521 (เป้าหมายหายไป) 636 00:37:27,188 --> 00:37:28,480 [ดนตรีหยุด] 637 00:37:31,730 --> 00:37:33,063 [เสียงดังบี๊บๆ] 638 00:37:34,396 --> 00:37:37,521 [นายทหาร] ถ้าอยากจะรอดนะ คุณกรีน ส่งหุ่นยนต์มา 639 00:37:38,605 --> 00:37:43,021 ถ้าขืนดื้อดึงละก็ โทษได้ทวีคูณจนถึงขั้นไปโตอยู่ในคุกแน่ 640 00:37:43,105 --> 00:37:44,480 [เพลงสนุกสนานบรรเลง] 641 00:37:46,855 --> 00:37:48,938 [เสียงมอเตอร์หยุดทำงาน] 642 00:37:53,146 --> 00:37:55,563 [คีทส์ออกแรง] 643 00:38:00,896 --> 00:38:04,396 แกเพิ่งจะทำปืน ราคา 25,000 เหรียญพังนะเว้ย โอ๊ย! 644 00:38:07,646 --> 00:38:10,813 - ฉันขายต่อให้หมื่นห้าอะ - [มิเชลล์] หยุดนะ 645 00:38:13,313 --> 00:38:14,313 อย่าทำเขา 646 00:38:15,813 --> 00:38:16,855 [ครางเจ็บ] 647 00:38:18,355 --> 00:38:19,730 ถอยไปจากหุ่นยนต์ 648 00:38:22,521 --> 00:38:25,605 - แล้วคุณจะทำอะไร - คุณครับ ผมมีหน้าที่ 649 00:38:25,688 --> 00:38:27,063 และคุณหยุดผมไม่ได้ 650 00:38:27,146 --> 00:38:30,730 เอาละ ช่วยให้ความร่วมมือ แล้วถอยให้ห่างจากหุ่นยนต์ 651 00:38:31,938 --> 00:38:35,605 - เขาจะต้องไปเขตกักกัน - [นายทหาร] คุณกำลังละเมิดสนธิสัญญา 652 00:38:35,688 --> 00:38:38,521 - หุ่นตัวนี้ต้องถูกปิดระบบ - [มิเชลล์] คุณมันใจร้าย 653 00:38:38,605 --> 00:38:41,480 กับสิ่งที่ไม่มีหัวใจ ไม่เรียกว่าใจร้ายหรอก 654 00:38:41,563 --> 00:38:42,730 [เสียงโลหะกระแทก] 655 00:38:47,855 --> 00:38:50,480 - [เฮอร์แมน] ต้องไปแล้ว หัวมะนาว ลูกพี่ - [มิเชลล์] เร็วเข้า 656 00:38:51,063 --> 00:38:52,980 [เฮอร์แมน] โอเค ดูเหมือนเราจะต้องเข้าเขตกักกัน 657 00:38:53,063 --> 00:38:54,813 - จริงเหรอ - [เฮอร์แมน] ขึ้นไป เร็วเข้า 658 00:38:54,896 --> 00:38:55,730 โอเค เอ่อ… 659 00:38:55,813 --> 00:38:58,688 - คีทส์ อย่าเพิ่งตายนะเพื่อน - [คอสโม] ไปกันเลย! 660 00:38:58,771 --> 00:39:00,105 [เสียงกระแทกดังปัง] 661 00:39:00,188 --> 00:39:03,313 [นายทหาร] ละเมิดสนธิสัญญาเป็นการก่อกบฏ 662 00:39:03,396 --> 00:39:05,396 [ดนตรีบรรเลงเร็วขึ้น] 663 00:39:06,105 --> 00:39:08,146 - บอกแล้วว่าให้ทาสีเอาไว้ - รู้น่าว่าอันไหน 664 00:39:08,230 --> 00:39:10,396 - ทำไมถึงมีเยอะจังล่ะ - [เฮอร์แมน] ให้ไวๆ 665 00:39:10,480 --> 00:39:12,438 พอดีว่าเป็นคนสำคัญน่ะ 666 00:39:12,521 --> 00:39:14,063 ถ้าติดคุกสิ สำคัญกว่านี้แน่ 667 00:39:14,146 --> 00:39:15,771 [เสียงโลหะกระแทก] 668 00:39:17,021 --> 00:39:18,813 ฉันควรวิ่งหนีได้หรือยัง 669 00:39:19,771 --> 00:39:20,771 [คีทส์หัวเราะ] 670 00:39:22,355 --> 00:39:23,438 [เสียงกลไกหมุน] 671 00:39:25,605 --> 00:39:27,521 เกาะให้แน่นๆ จ้า ไปกันเลย 672 00:39:27,605 --> 00:39:29,521 [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] 673 00:39:29,605 --> 00:39:31,355 [คีทส์หัวเราะ] วู้! 674 00:39:32,063 --> 00:39:34,771 - [คีทส์หัวเราะดีใจ] - [ดนตรีหยุด] 675 00:39:34,855 --> 00:39:35,855 [คีทส์] ว้าก! 676 00:39:37,813 --> 00:39:39,813 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 677 00:39:43,730 --> 00:39:47,230 เอสโอเอส นี่คิด คอสโม สัญญาณขอความช่วยเหลือ 678 00:39:48,313 --> 00:39:49,396 เอสโอเอส! 679 00:39:49,480 --> 00:39:52,396 ฉันเตรียมที่ว่างเหนือเตาผิงไว้ให้แกแล้ว 680 00:39:52,480 --> 00:39:53,938 ไปเบ่งที่อื่น 681 00:39:54,021 --> 00:39:56,021 [ดนตรีระทึกใจบรรเลงดังขึ้น] 682 00:39:56,105 --> 00:39:57,063 [เฮอร์แมน] เอาไปกิน 683 00:39:59,855 --> 00:40:01,646 วันนี้จะต้องไม่มีใครถูกปิดระบบ 684 00:40:01,730 --> 00:40:03,646 แก ฉันจะฆ่าแกเล่นสนุกๆ 685 00:40:06,271 --> 00:40:08,313 - [มิเชลล์กรีดร้อง] - [นายทหารร้องลั่น] 686 00:40:12,480 --> 00:40:13,521 เวรเอ๊ย! 687 00:40:14,855 --> 00:40:16,313 [คีทส์] มาเร็ว เร็วสิ 688 00:40:17,105 --> 00:40:18,980 [เสียงหุ่นยนต์วิ่งโครมคราม] 689 00:40:20,896 --> 00:40:22,230 [นิวโรแคสเตอร์หยุดทำงาน] 690 00:40:24,063 --> 00:40:25,355 [หายใจแรง] 691 00:40:29,188 --> 00:40:31,063 [มิเชลล์ไอ] 692 00:40:39,063 --> 00:40:40,605 [ครางตกใจ] 693 00:40:41,271 --> 00:40:42,438 นี่มัน… 694 00:40:42,980 --> 00:40:44,271 [ตะโกนร้องลั่น] 695 00:40:44,355 --> 00:40:47,855 [ตะโกนพูดฟังไม่ได้ศัพท์] 696 00:40:50,605 --> 00:40:51,730 เห็นกำแพงไหม 697 00:40:52,646 --> 00:40:55,230 ถ้าเดินเลาะมันไปประมาณสิบปี 698 00:40:56,813 --> 00:40:59,146 ก็จะวนกลับมาอยู่ที่เดิมนี่แหละ 699 00:41:00,396 --> 00:41:02,480 ไม่มีทางออก ต้องอยู่ในนี้ 700 00:41:02,980 --> 00:41:04,313 ยินดีด้วยสาวน้อย 701 00:41:04,396 --> 00:41:06,313 [เสียงร้องแหลมดังอยู่ไกลๆ] 702 00:41:07,480 --> 00:41:09,396 โอ้ แหม เหมือนนัดกันมา 703 00:41:09,980 --> 00:41:11,188 [เสียงสุนัขหอน] 704 00:41:11,271 --> 00:41:14,646 - [คอสโม] ราต้องกล้าหาญยามเผชิญอันตราย - เออๆ มานี่ 705 00:41:14,730 --> 00:41:16,730 [หุ่นยนต์ 1 หัวเราะ] 706 00:41:18,396 --> 00:41:19,646 โอ้ เย่! 707 00:41:20,396 --> 00:41:22,563 - [หุ่นยนต์ 2 คำราม] - [หุ่นยนต์ 1 ร้องเสียงแหลม] 708 00:41:23,813 --> 00:41:25,730 [มิเชลล์] นั่นมันตัวอะไรน่ะ 709 00:41:25,813 --> 00:41:27,480 พวกหุ่นกินซากน่ะ 710 00:41:27,563 --> 00:41:31,521 อยู่รอดด้วยการหลอมตัวเองเข้ากับ ชิ้นส่วนหุ่นตัวอื่น หุ่นยนต์ที่มันฆ่า 711 00:41:32,021 --> 00:41:34,188 - [หัว] มนุษย์ [คำราม] - [คีทส์] เชี่ยเอ๊ย 712 00:41:35,146 --> 00:41:36,438 - มนุษย์ มนุษย์ - [คีทส์] ชู่ๆ 713 00:41:36,521 --> 00:41:38,521 - [เฮอร์แมน] คีทส์ จัดการซะ - มนุษย์ มนุษย์ 714 00:41:38,605 --> 00:41:39,771 มนุษย์ 715 00:41:39,855 --> 00:41:42,396 - มนุษย์ มนุษย์… - [คีทส์ออกแรง] 716 00:41:42,480 --> 00:41:44,480 [ดนตรีตึงเครียดบรรเลง] 717 00:41:45,480 --> 00:41:46,771 [มิเชลล์] มันจะทำอะไรมนุษย์ 718 00:41:46,855 --> 00:41:49,396 ฉันไม่เคยอยู่นานพอเพื่อรอคำตอบหรอก 719 00:41:49,480 --> 00:41:51,230 แต่เธอช่วยให้ฉันมีโอกาส ว่าไหมล่ะ 720 00:41:51,313 --> 00:41:54,146 - เพราะว่าเธอเพิ่งจะทำลายชีวิตใต้ดินของฉัน - เฮ่! 721 00:41:54,646 --> 00:41:57,480 น้องต้องการให้ฉันช่วย ฉันไม่ขอโทษหรอกนะ เรื่องนั้นน่ะ 722 00:41:57,563 --> 00:42:00,396 เธอคิดว่าน้องชายเธอคือ เจ้าหุ่นยนต์หัวมะนาวนี่สินะ 723 00:42:00,480 --> 00:42:04,313 [มิเชลล์] ไม่ใช่หุ่นยนต์ แต่เขาเป็นคน คริสเป็นคนควบคุมคอสโม 724 00:42:04,896 --> 00:42:08,688 แต่เขาไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ไหน และคนเดียวที่รู้คือหมอที่ส่งเขาไปยังเซนเตอร์ 725 00:42:08,771 --> 00:42:11,063 อ๋อเหรอ แล้วหมอคนนั้นอยู่ที่ไหนล่ะเจ๊ 726 00:42:11,646 --> 00:42:13,688 - ภูเขาเทเบิลท็อป - [คีทส์] โอ้ เอิ่ม เดี๋ยวนะ 727 00:42:13,771 --> 00:42:16,230 เฮิร์ม ทางใต้ 300 ไมล์นั่นปะ 728 00:42:16,313 --> 00:42:19,188 - คงมีรองเท้าดีๆ นะ - มีไอเดียดีกว่าหรือไง 729 00:42:20,271 --> 00:42:21,896 [หัวเราะ] เดี๋ยวก็เจอ 730 00:42:24,355 --> 00:42:27,980 ชอบนะที่มั่นใจ ถึงขอบาย แต่ฉันก็ชอบนะที่มั่นใจ 731 00:42:29,855 --> 00:42:33,313 - รถนั่นวิ่งได้เหรอ - [คีทส์] ก็นะ มีมอเตอร์ติดมาไหมเล่า 732 00:42:34,188 --> 00:42:35,813 เปลี่ยนขนาดเถอะ เฮิร์ม 733 00:42:35,896 --> 00:42:38,146 [เฮอร์แมน] แหม ก็รู้ว่า เรื่องเปลี่ยนขนาดคืองานถนัดฉันเลย 734 00:42:38,230 --> 00:42:40,271 โอ้ แหมๆ 735 00:42:40,355 --> 00:42:43,480 ชาร์จเต็มหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ อย่างน้อยวันนี้ก็มีคนกินอิ่ม 736 00:42:43,980 --> 00:42:48,396 [เฮอร์แมน] เอาละ น้องจ๋า พี่มาช่วยแล้ว โอ้เย่ เฮิร์มด็อก 737 00:42:50,563 --> 00:42:51,688 นั่นอะไรวะน่ะ 738 00:42:52,313 --> 00:42:56,271 ระบบส่วนประกอบเอชอาร์เอ็ม แต่ละงานร่างของฉันก็ต่างกันไป 739 00:42:57,188 --> 00:43:00,480 เอาไงดีคีทส์ ขึ้นเหนือไหม กำแพงแถวโมอับยังไม่เคยเช็ก 740 00:43:00,563 --> 00:43:02,021 [เสียงคอสโมครางพลังงานหมด] 741 00:43:02,105 --> 00:43:03,813 เอาสิ รออะไรล่ะ 742 00:43:04,313 --> 00:43:08,480 ถ้าหากว่าพวกที่สวยๆ อยู่แล้วจะต้องอดตาย ไปโมอับก็ได้ เพื่อน 743 00:43:08,563 --> 00:43:10,396 ไม่ก็ครวญครางจนคอแห้งตาย 744 00:43:10,480 --> 00:43:15,605 ฟังนะ จะพูดจาอะไร ช่วยคิดถึงตอนที่จะต้อง ขอน้ำดื่มจากฉันในอีก 24 ชั่วโมงข้างหน้านี้ด้วย 745 00:43:15,688 --> 00:43:17,855 [เสียงกลไกดังวี้ดๆ โครมคราม] 746 00:43:17,938 --> 00:43:19,188 [มิเชลล์] ถ้าคริสกับฉันคิดถูก 747 00:43:19,271 --> 00:43:22,396 และถ้าหมอคนนั้นเข้ามาในนี้ได้ เขาอาจรู้ทางออกไปด้วยก็ได้ 748 00:43:22,480 --> 00:43:24,355 - อย่ามโน - [มิเชลล์] อย่างน้อยก็ดีกว่านาย 749 00:43:24,438 --> 00:43:26,146 เอาละ ฉันน่ะมีแผน 750 00:43:26,980 --> 00:43:28,271 ส่วนนายก็มีรถ 751 00:43:28,355 --> 00:43:29,730 มาตกลงกันเถอะ 752 00:43:30,313 --> 00:43:34,855 แหม ถ้าเธอดันเผลอไผลคิดไปว่า เฮิร์มจะยอมให้พวกเธอกับฉันเข้าไปนั่งอยู่ในรถตู้ 753 00:43:34,938 --> 00:43:38,021 แล้วก็แบกไว้บนบ่าเขาละก็ เธอคงบ้าไปแล้ว 754 00:43:38,605 --> 00:43:40,563 [ดนตรีเศร้าหม่นหมองบรรเลง] 755 00:43:41,063 --> 00:43:42,646 [เสียงหุ่นยนต์เดิน] 756 00:43:56,855 --> 00:43:58,313 [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] 757 00:44:03,855 --> 00:44:06,813 - [คีทส์] ถามหน่อย พ่อแม่เธอล่ะ - [มิเชลล์] ไม่ต้องมายุ่งได้ปะ 758 00:44:07,313 --> 00:44:08,146 [คีทส์] อ๋อ รู้แล้ว 759 00:44:08,730 --> 00:44:11,146 ตายแหง ก็ดี เหมือนกันว่าปะ 760 00:44:11,230 --> 00:44:13,980 พยายามทำตัวกวนตีน หรือว่าสันดานเป็นงี้อยู่แล้ว 761 00:44:14,063 --> 00:44:15,271 [เฮอร์แมน] เป็นงี้แต่ไหนแต่ไรแล้ว 762 00:44:15,896 --> 00:44:20,521 เอ่อ แน่นอนว่ามันเศร้า เมื่อพ่อแม่ต้องตายจากไป 763 00:44:21,105 --> 00:44:24,396 แต่แบบนี้มันจะช่วยให้เธอคิดถึงเขาในมุมดีๆ ได้ 764 00:44:24,480 --> 00:44:27,605 - เพราะเขาไม่มีโอกาสทำเธอเสียใจ - พวกเขาไม่ทำงั้นแน่ 765 00:44:27,688 --> 00:44:30,855 - [คีทส์] เด็กเอ๋ยเด็กน้อยกับเจ้าหุ่นเด็กสมอ้าง - [คอสโม] แฮปปี้เบิร์ทเดย์ 766 00:44:30,938 --> 00:44:33,605 - ใครๆ ก็ทำเธอเสียใจได้ - เมอร์รี่คริสต์มาส 767 00:44:33,688 --> 00:44:35,646 อยู่ด้วยกันนานอีกหน่อย เดี๋ยวฉันก็ทำ 768 00:44:35,730 --> 00:44:38,188 แหม โชคดีนะที่คงไม่นานขนาดนั้น 769 00:44:38,271 --> 00:44:40,438 ใช่ คิดแบบนั้นถูกแล้ว ใช่ปะ 770 00:44:41,146 --> 00:44:43,563 มันว่าไงนะ กอบโกยเข้าไว้ 771 00:44:43,646 --> 00:44:46,188 แล้วหนีไปเรื่อยๆ อย่าหยุด 772 00:44:47,021 --> 00:44:48,688 ท่องไว้ให้ขึ้นใจนะ 773 00:44:50,230 --> 00:44:51,271 คติฉันเลย 774 00:44:53,063 --> 00:44:55,896 - เจอกันได้ยังไง - เราเจอกันตอนสงคราม 775 00:44:55,980 --> 00:44:58,480 - อ้าว ต้องฆ่ากันไม่ใช่เหรอ - [หัวเราะ] พยายามแล้ว 776 00:45:00,105 --> 00:45:03,521 หุ่นยนต์ล้อมหน่วยของฉันไว้ และขาฉันหักทั้งสองข้าง 777 00:45:04,480 --> 00:45:06,771 พวกมันบีบเข้ามาเพื่อจบภารกิจ 778 00:45:07,271 --> 00:45:11,063 [หัวเราะ] ฉันเงยขึ้นไปเห็น ไอ้เจ้าหุ่นยนต์ก่อสร้างมหึมาก้มมองฉันอยู่ 779 00:45:11,146 --> 00:45:13,313 เลยหลับตาลงรอรับความตาย 780 00:45:13,396 --> 00:45:17,313 - แต่ผิดคาด เขากลับหยิบฉันแล้วพาออกมา - [เฮอร์แมน] นายร้องไห้อย่างกับเด็กๆ แน่ะ 781 00:45:17,396 --> 00:45:20,438 [คีทส์หัวเราะ] เออ ร้องจริง แต่ไม่ใช่ร้องไห้ 782 00:45:20,521 --> 00:45:22,563 แบบว่าพวกเขาไม่รู้อารมณ์ของมนุษย์น่ะ 783 00:45:22,646 --> 00:45:26,855 ฉันร้องเตรียมออกรบแบบ "เย่ วูล์ฟเวอรีน!" 784 00:45:26,938 --> 00:45:30,730 อย่ามา นายเอาแต่ดูดนิ้ว แล้วก็อ้อนวอนว่าให้ฉันช่วยนายที 785 00:45:30,813 --> 00:45:32,980 ก็… ก็จริงแหละ 786 00:45:35,188 --> 00:45:36,480 สองวันต่อมา 787 00:45:37,396 --> 00:45:42,188 พวกโดรนของเซนเตอร์เจอเรา ฉันพยายามบอกว่า "เฮ่ หมอนี่ช่วยชีวิตฉันไว้ 788 00:45:42,271 --> 00:45:44,271 เฮิร์มเป็นหุ่นที่ดี อย่ายิง" 789 00:45:45,355 --> 00:45:47,105 พวกนั้นก็ยิงมาอยู่ดี 790 00:45:48,105 --> 00:45:49,980 จะฆ่าเราทั้งคู่ เลยต้องหนี 791 00:45:51,438 --> 00:45:52,938 หนีตั้งแต่วันนั้นเลย ใช่ปะเพื่อน 792 00:45:53,021 --> 00:45:54,896 คนส่วนใหญ่มักจะคิดว่าเราประหลาด 793 00:45:54,980 --> 00:45:57,396 หุ่นยนต์กับมนุษย์อยู่ด้วยกัน เป็นเพื่อนกัน 794 00:45:57,480 --> 00:45:58,938 นายมีกันและกัน 795 00:45:59,855 --> 00:46:02,355 แล้วคิดจะทำยังไงถ้าเจอน้องชาย 796 00:46:02,438 --> 00:46:04,688 หมายถึงนี่น่ะ ที่เหลือของเขา 797 00:46:05,188 --> 00:46:06,230 จะทำยังไง 798 00:46:07,146 --> 00:46:08,313 ทำที่อยากทำ 799 00:46:12,688 --> 00:46:14,355 [ดนตรีบรรเลงเบาลงแล้วหยุด] 800 00:46:14,438 --> 00:46:15,771 มีอะไรกินครับแม่ 801 00:46:16,480 --> 00:46:19,771 [ผู้หญิง] นี่วันอาทิตย์ ปกติวันอาทิตย์แม่ทำอะไรล่ะ 802 00:46:19,855 --> 00:46:22,688 - [เพลงยุค 1940 บรรเลงในวิทยุ] - พริกหวานยัดไส้ 803 00:46:22,771 --> 00:46:25,021 [ผู้หญิง] ลูกแม่ชอบกินอะไรจะต้องได้กิน 804 00:46:26,313 --> 00:46:28,646 ตราบใดที่มันไม่แพงเกินห้าเซ็นต์ 805 00:46:29,146 --> 00:46:31,563 - และค้างสต๊อกหนึ่งวัน - นี่หยุดพูด 806 00:46:32,146 --> 00:46:35,730 แล้วก็ยังมีไอ้นี่อีกนะ เอ้า แคนโนลี่ 807 00:46:37,438 --> 00:46:39,188 - หนึ่งวันเหรอ - สองจ้ะ 808 00:46:39,271 --> 00:46:41,605 คุณนายเวลล่าให้มาฟรีๆ เลย 809 00:46:41,688 --> 00:46:43,355 [สเก็ตหัวเราะ] 810 00:46:45,355 --> 00:46:47,438 ดีจังได้เห็นแม่แบบนี้ 811 00:46:48,855 --> 00:46:51,063 - ลุกมาทำนั่นนี่… - แม่ทำแล้วมันทำไม 812 00:46:52,938 --> 00:46:53,938 แค่ดีใจ 813 00:46:55,521 --> 00:46:58,396 [หัวเราะ] เทวดาตัวน้อยของแม่ 814 00:46:58,480 --> 00:47:00,230 ลูกนี่ตลกจริงๆ 815 00:47:01,105 --> 00:47:02,480 ลูกนี่ตลกจริงๆ 816 00:47:03,438 --> 00:47:05,646 [เสียงก้อง] ลูกนี่ตลกจริงๆ ลูก… 817 00:47:05,730 --> 00:47:08,938 ลูก ลูก… [เสียงเพี้ยน] ลูก ลูก ลูก… 818 00:47:10,646 --> 00:47:11,855 ปัดโธ่โว้ย! 819 00:47:18,563 --> 00:47:20,563 [ดนตรีเศร้าบรรเลง] 820 00:47:23,730 --> 00:47:26,688 [สเก็ต] อัตราการถ่ายโอนข้อมูล ลดลงอย่างรวดเร็ว 821 00:47:28,021 --> 00:47:28,855 อธิบายมา 822 00:47:28,938 --> 00:47:33,438 - คือ… เขาบอกว่ารอได้ ผมเลย… - จน เอ่อ… จนผมได้ข้อเท็จจริงทั้งหมด 823 00:47:33,521 --> 00:47:37,896 [สเก็ต] ข้อเท็จจริงคือ บริการที่พวกเราจะมอบให้กับโลกนี้ 824 00:47:37,980 --> 00:47:43,438 กำลังเปลี่ยนจากสิ่งที่ไร้ที่ติกลายไปเป็น… ขี้หมา 825 00:47:46,021 --> 00:47:46,980 ทำไม 826 00:47:47,688 --> 00:47:49,105 - คริสโตเฟอร์หาย - ดังๆ 827 00:47:49,188 --> 00:47:51,646 คริสโตเฟอร์ เขาหายไป 828 00:47:55,271 --> 00:47:56,771 ทางกายภาพเป็นไปไม่ได้ 829 00:47:56,855 --> 00:48:00,438 แต่ในทางสมอง ทางระบบประสาท เขาไม่อยู่แล้วครับ 830 00:48:00,521 --> 00:48:04,730 จะบอกผมว่าความก้าวหน้าของผมหนีไปเหรอ 831 00:48:04,813 --> 00:48:08,896 มันมีโหนดเล็กๆ ที่ไม่ปลอดภัย อยู่ในเมทริกซ์ข้อมูลของเขา 832 00:48:08,980 --> 00:48:10,688 แทบสังเกตไม่เห็นเลยครับ 833 00:48:10,771 --> 00:48:14,771 และพอเวลาผ่านไป มันก็ทำให้สติของเขา 834 00:48:14,855 --> 00:48:19,105 เอ่อ… เอิ่ม…เอ่อ คือรอดผ่านไฟร์วอลเราไปได้ 835 00:48:19,188 --> 00:48:22,521 เอ่อ ดูเหมือนว่า มันถูกสร้างมาแบบนั้นอย่างจงใจ 836 00:48:22,605 --> 00:48:24,896 - ฝีมือแอมเฮิร์สเหรอ - เราไม่ทำอยู่แล้ว 837 00:48:24,980 --> 00:48:28,355 ใช่ตามทฤษฎี ถ้าความเร็วข้อมูลนิวโรแคสเตอร์ลดลงเรื่อยๆ 838 00:48:28,438 --> 00:48:30,521 [ผู้ชาย] และไม่มีเหตุผลให้คิดว่าจะไม่ลด 839 00:48:30,605 --> 00:48:33,105 เซนเตอร์จะพังย่อยยับในวันอาทิตย์ 840 00:48:33,188 --> 00:48:36,480 - น่าจะวันเสาร์ครับ - วันเสาร์นี้เหรอ บริษัทผมจะพังพินาศ 841 00:48:36,563 --> 00:48:38,480 - วันเสาร์นี้เหรอ - เป็นวันศุกร์มากกว่า 842 00:48:38,563 --> 00:48:40,813 - [กระซิบ] หุบปาก - ไม่ก็อาจจะเป็นวันเสาร์นะครับ 843 00:48:43,105 --> 00:48:44,480 [ถอนใจเบาๆ] 844 00:48:45,063 --> 00:48:46,271 [คอมพิวเตอร์] อีเมลใหม่ 845 00:48:56,396 --> 00:48:59,480 (คุณได้รับเชิญให้เข้าประชุมเสมือนจริง กับอีธาน สเก็ต กรุณาสวมนิวโรแคสเตอร์) 846 00:49:02,813 --> 00:49:04,480 [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] 847 00:49:13,355 --> 00:49:17,396 [สเก็ต] ยังไงธรรมชาติ ก็ช่วยให้ผ่อนคลายได้เสมอ 848 00:49:20,521 --> 00:49:21,521 รู้จักผมเหรอ 849 00:49:22,105 --> 00:49:24,396 ใครจะลืมมือปราบแห่งสเกเนกทาดี 850 00:49:24,896 --> 00:49:27,938 ยอดฝีมือสุดเหี้ยมของกองกำลัง 851 00:49:28,021 --> 00:49:31,146 ผมเห็นข่าวของคุณในซิกส์ตี้มินิทส์ ตอนคุณเกษียณ 852 00:49:31,230 --> 00:49:32,688 [นายทหาร] ผมเกษียณซะที่ไหน 853 00:49:33,313 --> 00:49:35,146 ก็แค่ไม่มีหุ่นยนต์ให้ตามล่า 854 00:49:38,563 --> 00:49:42,771 [สเก็ต] ได้ยินมาว่า คุณกำลังไล่ล่าเด็กเกเรอยู่คนหนึ่ง 855 00:49:43,563 --> 00:49:47,021 กับเอ่อ… เพื่อนของเธอที่เป็นจักรกล 856 00:49:47,105 --> 00:49:49,021 กองกำลังขอมาผมก็ทำให้ 857 00:49:49,105 --> 00:49:52,646 อืม งั้นดูเหมือนคุณกับผมจะมีเป้าหมายเดียวกัน 858 00:49:54,063 --> 00:49:57,271 จักรกลตัวนั้นมันเป็นของเซนเตอร์ 859 00:49:58,355 --> 00:50:01,480 - ผมอยากได้คืน - หุ่นนั่นถูกล่าข้อหาโจมตี 860 00:50:01,980 --> 00:50:04,813 - มันจะต้องถูกปิดโดยอัตโนมัติ - ใช่ แต่ช่วยรอไว้ก่อน 861 00:50:05,521 --> 00:50:09,271 หลังเซนเตอร์ได้สิ่งที่ต้องการ คุณอยากทำอะไรก็เชิญกับสิ่งที่เหลืออยู่ 862 00:50:13,271 --> 00:50:14,938 สวยนะที่นี่ 863 00:50:15,021 --> 00:50:17,230 - ขอบคุณผมสร้างมากับมือ - [นายทหาร] ผมรู้ 864 00:50:17,313 --> 00:50:19,688 ผมเห็นข่าวคุณในทเวนตี้ ทเวนตี้ 865 00:50:19,771 --> 00:50:21,980 งั้นคุณก็คงรู้ 866 00:50:23,605 --> 00:50:25,813 ว่าผมมีทรัพยากรที่น่าทึ่ง 867 00:50:28,105 --> 00:50:32,271 - ผมทำให้โดรนของคุณกลับมาออนไลน์ได้ - แล้วทำไมไม่ไปล่าเอง 868 00:50:32,355 --> 00:50:33,688 เซนเตอร์มีของเพียบ 869 00:50:33,771 --> 00:50:34,771 ข้อตกลง 870 00:50:35,396 --> 00:50:37,230 ห้ามเราเข้าเขตกักกัน 871 00:50:37,313 --> 00:50:40,271 เว้นแต่จะมีหลักฐานว่าข้อตกลงถูกทำลาย 872 00:50:40,355 --> 00:50:42,438 สรุปมาขอให้ผมล่าเจ้านั่นใช่ไหม 873 00:50:42,980 --> 00:50:44,480 หรือให้ผมหาหลักฐาน 874 00:50:44,563 --> 00:50:47,688 ได้แบบไหนก็เอาแบบนั้น ตกลงไหม 875 00:50:48,188 --> 00:50:50,188 [ดนตรีหวั่นกลัวบรรเลง] 876 00:50:59,355 --> 00:51:00,271 [ถอนใจ] 877 00:51:00,355 --> 00:51:02,355 [เสียงดังโครม] 878 00:51:05,188 --> 00:51:07,396 [เฮอร์แมน] เฮ่ พวกหุ่นเนื้อ ดูข้างหน้าสิ 879 00:51:08,105 --> 00:51:10,855 ว้าว! ภูเขาเทเบิลท็อปสินะ 880 00:51:11,688 --> 00:51:13,646 นี่แหละความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ 881 00:51:13,730 --> 00:51:16,146 ถ้าเธอเป็นหมอคนนั้นจะอยู่ไหน 882 00:51:16,230 --> 00:51:19,271 [คอสโม] มีฐานบนดาวอังคารอยู่เลย เขตดาวเคราะห์น้อยไปหน่อย 883 00:51:19,355 --> 00:51:20,563 [มิเชลล์] นั่นห้างหรือเปล่า 884 00:51:22,730 --> 00:51:24,396 ยังสภาพดีอยู่เลย 885 00:51:24,896 --> 00:51:26,896 พวกหุ่นกินซากคงยังมาไม่ถึง 886 00:51:26,980 --> 00:51:30,146 [คีทส์] มีพวกเสบียง ที่พัก แล้วก็แนวป้องกันอีกต่างหาก 887 00:51:30,646 --> 00:51:32,396 ก็เป็นที่ซ่อนที่ไม่แย่สักเท่าไหร่ 888 00:51:32,980 --> 00:51:35,230 - คิดว่าศูนย์อาหารยังเปิดอยู่ปะ - [เฮอร์แมน] เอาอีกแล้ว 889 00:51:35,313 --> 00:51:37,396 เคยเจอร้านแพนด้าเอ็กเพรสด้วย 890 00:51:37,480 --> 00:51:39,188 ของกินยังดีอยู่เลย 891 00:51:39,271 --> 00:51:43,480 เจอคุกกี้เสี่ยงทาย ไก่ทอดแม่ทัพโซ ไก่คลุกซอสหวาน 892 00:51:43,563 --> 00:51:45,855 ข้าวผัดไก่ เกี๊ยวทอดไส้หมู 893 00:51:45,938 --> 00:51:47,938 ทั้งหมดนั่นยังกินได้อยู่เลย 894 00:51:54,021 --> 00:51:55,480 [ดนตรีตึงเครียดบรรเลง] 895 00:51:55,563 --> 00:51:57,063 [มิเชลล์] ระวัง! 896 00:51:59,063 --> 00:52:01,063 [เฮอร์แมน] ไอ้สันขวานนั่นขว้างตู้เย็นใส่เรา 897 00:52:01,146 --> 00:52:04,063 - เฮิร์ม พาเราออกไปจากที่นี่ - พยายามอยู่ 898 00:52:06,646 --> 00:52:08,730 มาอีกแล้ว! 899 00:52:08,813 --> 00:52:11,646 - โอ๊ย มันขว้างโดนข้อเท้าฉัน โอ๊ย - [คีทส์ครางออกแรง] 900 00:52:12,230 --> 00:52:14,646 เกาะไว้ เกาะไว้ ฉันจะล้มแล้ว โอ้ ไม่! 901 00:52:14,730 --> 00:52:15,813 [คีทส์] โอ๊ย! 902 00:52:19,521 --> 00:52:21,605 ใครเขวี้ยงตู้เย็น โอ๊ย แม่งเอ๊ย! 903 00:52:22,355 --> 00:52:23,563 [มิเชลล์] หือ 904 00:52:23,646 --> 00:52:24,980 [ดนตรีตึงเครียดบรรเลงต่อเนื่อง] 905 00:52:27,105 --> 00:52:29,105 [คีทส์ครางเจ็บ] เชี่ยเอ๊ย! 906 00:52:29,188 --> 00:52:30,480 [กลองรัว] 907 00:52:31,730 --> 00:52:33,688 [หุ่นยนต์] ท่านสุภาพบุรุษและสตรี 908 00:52:35,021 --> 00:52:36,105 ถูกจับแล้วครับ 909 00:52:40,146 --> 00:52:43,855 - [คีทส์] เฮ่ เคยเห็นพวกนี้บ้างหรือเปล่า - เพื่อน ใช่ว่าเราจะรู้จักกันหมด 910 00:52:45,146 --> 00:52:48,646 เฮ้ย อย่าให้ของของฉัน มีรอยขีดข่วนแม้แต่นิดเดียวนะ 911 00:52:48,730 --> 00:52:49,605 [หุ่นยนต์] ไม่ทันแล้ว 912 00:52:49,688 --> 00:52:50,855 ต้องขอให้หยุดอยู่ 913 00:52:51,605 --> 00:52:53,980 - ตรงนั้นก่อน - ช่วยระวังหน่อยเวลาชี้ไอ้นั่น 914 00:52:54,063 --> 00:52:56,396 จงเตรียมตัวพบกับความมหัศจรรย์ 915 00:52:56,480 --> 00:53:01,896 จงมองดูมนต์มายาและรับรู้ถึง กลล่อหลอกลวงตาอันแสนจะอัศจรรย์ 916 00:53:01,980 --> 00:53:04,021 ของเพอร์เพล็กโซ 917 00:53:06,563 --> 00:53:09,855 วิญญาณแห่งโลกใต้พิภพจงฟังข้า 918 00:53:09,938 --> 00:53:14,230 ข้าขอสั่งให้ประตูบานนี้จงเปิดออก 919 00:53:19,021 --> 00:53:20,230 [หุ่นยนต์พูดพึมพำ] 920 00:53:20,313 --> 00:53:22,605 เตรียมมาเป็นพันรอบแล้วนะ เปิดสิ 921 00:53:23,105 --> 00:53:26,771 โอเคทีนี้ วิญญาณแห่งโลกใต้พิภพที่เพิ่งลืมตาตื่น 922 00:53:26,855 --> 00:53:30,480 ไม่อยากจะเชื่อเลย ข้าขอสั่งให้ประตูจงเปิด 923 00:53:33,813 --> 00:53:35,646 ไม่ตื่นเต้นกันหน่อยเรอะ 924 00:53:36,688 --> 00:53:41,730 - นี่จะพาเราไปไหน - และคำถามจะได้คำตอบด้านใน 925 00:53:46,688 --> 00:53:49,438 [หุ่นยนต์พูดฟังไม่ได้ศัพท์] 926 00:53:51,480 --> 00:53:54,021 - [ดนตรีละครสัตว์บรรเลง] - [หุ่นยนต์สุนัขคำราม] 927 00:53:54,105 --> 00:53:55,355 [คีทส์] ฟังแผนนะ 928 00:53:55,938 --> 00:53:58,646 ฉันจะแกล้งทำเป็นลมชัก เธอวิ่งขึ้นหลังคา 929 00:53:58,730 --> 00:54:03,438 - ฉันไม่ไป จนกว่าจะเจอหมอคนนั้น - ไอ้หนู อยากชาร์จไฟหน่อยไหม 930 00:54:04,105 --> 00:54:05,938 - [คอสโม] ห้ามคุยกับคนแปลกหน้า - [มิเชลล์] มาเถอะ 931 00:54:06,021 --> 00:54:07,563 - [คอสโม] อุ้ย! - [หุ่นยนต์หัวเราะ] ก็ได้ 932 00:54:07,646 --> 00:54:09,938 อยากชาร์จก็มาหาฉันนะ 933 00:54:10,021 --> 00:54:11,771 [เล่นดนตรีแร็กไทม์] 934 00:54:14,771 --> 00:54:16,230 โอ้มี โอ้มาย! 935 00:54:16,896 --> 00:54:18,563 ทาโก้ มีคนมา 936 00:54:22,063 --> 00:54:23,813 โอ้ แม่เจ้า 937 00:54:24,938 --> 00:54:26,438 นี่มันบ้าไปแล้ว 938 00:54:27,271 --> 00:54:29,605 [หุ่นยนต์ไอศกรีมพูดพึมพำ] 939 00:54:29,688 --> 00:54:31,271 [ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจบรรเลง] 940 00:54:31,355 --> 00:54:33,355 [หุ่นยนต์คุยกันฟังไม่ได้ศัพท์] 941 00:54:35,146 --> 00:54:37,771 [หุ่นยนต์ 1] คนพวกนี้มาจากที่ไหนกันวะนั่น 942 00:54:37,855 --> 00:54:40,230 - [หุ่นยนต์ 2] พวกนักโทษ - [หุ่นยนต์ 3] ดูหุ่นยนต์ตัวนี้สิ 943 00:54:41,521 --> 00:54:42,813 [หุ่นยนต์ 4] นั่นพวกมนุษย์นี่ 944 00:54:44,313 --> 00:54:46,271 [หุ่นยนต์ 5] หา… หา 945 00:54:48,230 --> 00:54:51,396 - [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] - [หุ่นยนต์ยักษ์คำราม] 946 00:54:57,396 --> 00:55:01,896 ท่านผู้มีเกียรติทั้งหลาย ผมขอเชิญ แขกพิเศษท่านหนึ่งขึ้นมาบนเวทีในค่ำคืนนี้ 947 00:55:01,980 --> 00:55:05,896 เขาคือบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ ผู้นำที่แสนจะใหญ่ยิ่ง 948 00:55:05,980 --> 00:55:09,730 สมกับชื่อเสียงอันเลื่องลือระบือนาม และน่าเกรงขามว่า 949 00:55:10,313 --> 00:55:12,813 มิสเตอร์พีนัท 950 00:55:13,313 --> 00:55:14,646 ไม่จริงน่า 951 00:55:15,146 --> 00:55:16,813 พอได้แล้ว พี 952 00:55:16,896 --> 00:55:19,521 [หัวเราะ] ก็รู้ว่าผมไม่สนใจคำยกยอปอปั้น 953 00:55:20,146 --> 00:55:25,230 สวัสดี ผมอยากถอดหมวกทักทายนะ แต่เอ่อ… มันติดกับหัวน่ะ 954 00:55:25,771 --> 00:55:29,230 เราพาลงมาเพราะคิดว่าคุณเป็นหุ่นกินซาก 955 00:55:29,313 --> 00:55:30,521 เป็นอะไรน่ะ 956 00:55:30,605 --> 00:55:35,646 ก็พวกมันมากันอยู่ตลอด เพราะอยากจะฉีกกระชากพวกเราออกเป็นชิ้นๆ 957 00:55:35,730 --> 00:55:38,646 พวกคุณอาจจะดูไม่เหมือนหุ่นกินซากก็จริงอยู่ 958 00:55:38,730 --> 00:55:40,855 แต่ก็นะ ภายนอกน่ะ มันหลอกกันได้ 959 00:55:40,938 --> 00:55:44,646 - คือว่าเราอยากคุยกับคุณค่ะ - พวกมนุษย์ต้องการอะไรจากเราเสมอ 960 00:55:44,730 --> 00:55:46,980 เหมือนต้องการอากาศหายใจ 961 00:55:47,063 --> 00:55:48,938 เราอยากเจอหมอคนหนึ่ง 962 00:55:49,563 --> 00:55:52,563 เขา… สวมแว่นตา 963 00:55:53,396 --> 00:55:57,105 อึม งั้น… เดินมากับผมสิ 964 00:55:58,396 --> 00:56:02,855 อาจฟังดูโง่นะ แต่ที่นี่มันคืออะไรกันแน่ 965 00:56:02,938 --> 00:56:07,646 [มิสเตอร์พีนัท] คือเอ่อ ยังไม่ได้ติดป้ายหรอก แต่คิดว่าแบบนี้เป็นยังไงบ้างล่ะ 966 00:56:07,730 --> 00:56:13,146 "บลูสกายเอเคอร์ส โอเอซิสแห่ง ความปลอดภัยในทะเลทรายที่ถูกทิ้ง" 967 00:56:13,230 --> 00:56:14,188 [เฮอร์แมน] ชื่อเพราะดี 968 00:56:14,271 --> 00:56:18,021 ที่เห็นอยู่นี่คือ แหล่งกำเนิดของอารยธรรมจักรกลแห่งใหม่ 969 00:56:18,105 --> 00:56:19,521 ไงครับ มิสเตอร์พีนัท 970 00:56:19,605 --> 00:56:21,438 - หวัดดี บลิทซ์ - ราลฟี่ 971 00:56:21,521 --> 00:56:23,146 - ช้าหน่อย - ที่บลูสกายเอเคอร์ส 972 00:56:23,230 --> 00:56:28,146 หุ่นยนต์สามารถวิวัฒน์ได้มากเกินกว่า หน้าที่ที่มนุษย์เคยกำหนดเอาไว้ให้ 973 00:56:28,230 --> 00:56:30,355 พวกเราริเริ่มธุรกิจใหม่ได้ 974 00:56:30,438 --> 00:56:34,521 - ผม - อาจถึงขั้นค้นพบตัวเองก็มี 975 00:56:34,605 --> 00:56:35,646 - อ๊ะๆ ไง โว้ว - ผม 976 00:56:35,730 --> 00:56:38,146 [มิสเตอร์พีนัท] คุณกรรไกร เราไม่ทำแบบนั้นกันแล้ว 977 00:56:38,230 --> 00:56:40,813 - ผม - [มิสเตอร์พีนัท] ปล่อยเขาไว้แบบนั้นเถอะนะ 978 00:56:40,896 --> 00:56:43,105 - [คุณกรรไกรครางเศร้าใจ] - โอ้! 979 00:56:43,188 --> 00:56:45,605 เอ่อ มิสเตอร์พีนัท 980 00:56:45,688 --> 00:56:48,480 - เราอยากให้ช่วย - เรื่องนั้นผมรู้ แต่… 981 00:56:48,563 --> 00:56:52,813 ความจริงก็คือ การที่คุณอยู่นี่ มันจะกลายเป็นเหตุผลทางกฎหมายที่ทำให้ 982 00:56:52,896 --> 00:56:56,688 เซนเตอร์กำจัดทุกสิ่งที่หุ่นยนต์เหล่านี้ได้สร้างขึ้น 983 00:56:56,771 --> 00:57:00,896 ที่ผมทำได้คือพาพวกคุณ ออกไปส่งสิบไมล์กลางทะเลทราย 984 00:57:00,980 --> 00:57:02,480 แล้วให้คุณไปต่อกันเอง 985 00:57:03,230 --> 00:57:05,521 แน่นอนว่าต้องหลังอาหารนะ 986 00:57:06,521 --> 00:57:09,521 - [เสียงตัดพลาสติก] - เป็นอิสระ หวังว่าคงจะหิวกันนะ 987 00:57:10,021 --> 00:57:12,396 สุดๆ เบอริโต้ยังไม่ตกถึงท้อง 988 00:57:12,480 --> 00:57:14,980 เฮ่ หัดดูซะบ้าง นี่ร้านเบอร์เกอร์ 989 00:57:15,063 --> 00:57:16,396 อ้าวเหรอ งั้น… 990 00:57:17,563 --> 00:57:20,146 - ขอเป็นชีสเบอร์เกอร์ - โอ้โทษที ชีสหมดน่ะ 991 00:57:20,230 --> 00:57:22,355 ไม่เป็นไร เบอร์เกอร์ เฟรนช์ฟราย 992 00:57:22,438 --> 00:57:24,730 อ๊ะ ข่าวร้ายอีก พวกนั้นก็หมด 993 00:57:26,105 --> 00:57:28,646 - เหลืออะไรมั่ง - จะบอกตรงๆ แล้วกันนะ 994 00:57:28,730 --> 00:57:31,188 ไม่มีใครกินอะไรในนี้นานแล้ว 995 00:57:31,271 --> 00:57:33,021 ไอ้ที่เคยดีเลยเสียหมด 996 00:57:33,521 --> 00:57:36,063 เหลือสปาเก็ตตี้กับถั่วกระป๋องโรยทวิงกี้ 997 00:57:36,146 --> 00:57:38,146 [เพลงสนุกสนานบรรเลงในวิทยุ] 998 00:57:38,646 --> 00:57:39,688 ถั่วอะไร 999 00:57:40,271 --> 00:57:45,521 ถ้างั้นน้องชายของคุณก็ไม่รู้ว่า ร่างมนุษย์ของเขาอยู่ที่ไหนสินะ 1000 00:57:45,605 --> 00:57:46,855 รู้แค่อยู่เซนเตอร์ 1001 00:57:48,605 --> 00:57:53,271 หา เพราะอะไรกันนะ เซนเตอร์ถึงต้องขโมยเด็กไป 1002 00:57:53,355 --> 00:57:54,896 นั่นสิอย่างเลว 1003 00:57:56,980 --> 00:57:59,230 - อย่าถือนะ - ได้ยินจนชินแล้ว 1004 00:57:59,313 --> 00:58:02,646 คริสว่าหมอที่พาเขาไปอาจจะอยู่ที่เทเบิลท็อป 1005 00:58:03,271 --> 00:58:04,271 โอเค 1006 00:58:05,021 --> 00:58:07,938 งั้นคงต้องเล่าแล้วละ [หัวเราะ] 1007 00:58:08,021 --> 00:58:09,813 เคยมีหมอคนหนึ่งมาที่นี่ 1008 00:58:09,896 --> 00:58:11,313 - [คอสโม] ไปกันเลย - ว่ายังไงนะ 1009 00:58:11,396 --> 00:58:16,313 คุณหมอคลาร์ก แอมเฮิร์ส ดอกเตอร์สาขามนุษย์และจักรกลสัมพันธ์ 1010 00:58:16,396 --> 00:58:17,563 แล้วเขาอยู่ที่ไหนตอนนี้ 1011 00:58:17,646 --> 00:58:19,896 [มิสเตอร์พีนัท] ชัดเจนว่าผมต้องให้เขาออกไป 1012 00:58:19,980 --> 00:58:21,146 เสมอต้นเสมอปลายจัด 1013 00:58:21,230 --> 00:58:24,021 คุณไม่รู้ทางออกจากที่นี่ และคนเพียงเดียวที่รู้ 1014 00:58:24,105 --> 00:58:26,271 คุณก็ส่งเขาออกไปกลางทะเลทรายให้ตายเหรอ 1015 00:58:26,355 --> 00:58:27,563 ใช่แล้ว ผมทำ 1016 00:58:28,146 --> 00:58:33,146 ผมลงนามในสนธิสัญญาเพราะมันจะ ปฏิบัติกับหุ่นยนต์เช่นเดียวกับพวกมนุษย์ 1017 00:58:33,980 --> 00:58:35,480 พวกคุณไม่รู้หรอก 1018 00:58:35,563 --> 00:58:39,855 ว่าการมีสิทธิ์ได้อยู่ต่อเพราะกระดาษ เพียงแค่แผ่นเดียวมันรู้สึกยังไงบ้าง 1019 00:58:39,938 --> 00:58:42,355 ที่นี่น่ะ มันเปราะบางมาก 1020 00:58:42,855 --> 00:58:47,188 และผมไม่ทางยอมให้หมอคนนั้น หรือพวกคุณมาคุกคามเราอย่างเด็ดขาด 1021 00:58:47,271 --> 00:58:49,605 ดร.แอมเฮิร์สเป็นคนลักพาตัว 1022 00:58:49,688 --> 00:58:53,271 เด็กนี่คือคนที่เขาขโมยไป จะทำกับเราเหมือนกับเขาอย่างงั้นเหรอ 1023 00:58:53,355 --> 00:58:56,896 แต่พวกมนุษย์ก็เหมือนกันหมด เห็นแก่ตัว แถมขี้เกียจ 1024 00:58:56,980 --> 00:58:59,105 เมื่อไหร่ที่เข้าใจเรื่องนี้นะ สาวน้อย 1025 00:58:59,188 --> 00:59:01,730 - ก็จะใช้ชีวิตได้สบายมากขึ้น - มาเถอะ 1026 00:59:03,105 --> 00:59:04,230 คุณผู้หญิง 1027 00:59:04,730 --> 00:59:07,480 ผมไม่แนะนำให้ออกไปตอนฟ้ามืดหรอกนะ 1028 00:59:07,563 --> 00:59:09,605 ฉันไม่สนหรอกว่าคุณจะแนะนำอะไร 1029 00:59:09,688 --> 00:59:13,605 คิดว่าสร้างสิ่งพิเศษมากสินะ คุณก็เหมือนพวกนั้นนั่นแหละ 1030 00:59:14,896 --> 00:59:16,021 ขอบคุณที่มาส่ง 1031 00:59:20,980 --> 00:59:22,146 [พูดฝรั่งเศส] ทานให้อร่อยครับ 1032 00:59:22,230 --> 00:59:23,105 คีทส์ 1033 00:59:23,188 --> 00:59:24,605 - อะไร - [เฮอร์แมน] เอาจริงดิ 1034 00:59:24,688 --> 00:59:27,605 - ฉันต้องกิน - น่าอายจังว่ะเพื่อน ถึงเป็นนายก็เหอะ 1035 00:59:31,146 --> 00:59:32,521 [คีทส์คำราม] 1036 00:59:32,605 --> 00:59:35,271 - จะไปไหนอะ - มีรถในลานจอดเพียบเลย 1037 00:59:35,855 --> 00:59:38,146 ว่าจะฉกสักคันแล้วขับไปหาหมอนั่น 1038 00:59:38,230 --> 00:59:40,355 โธ่เอ๊ย ข้างนอกนั่นกว้างเป็นแสนตารางไมล์นะ 1039 00:59:40,438 --> 00:59:44,105 - โอกาสจะหาเจอโคตรน้อย - โอกาสจะเจอเขาในนี้เท่ากับศูนย์ 1040 00:59:44,188 --> 00:59:47,313 แต่โอกาสที่พวกเราจะไม่ตายในนี้มีสูงมากๆ 1041 00:59:47,396 --> 00:59:51,355 จะท่องไปในเขตกักกันตอนฟ้ามืดไม่ได้นะ นี่ๆ เชื่อใจกันหน่อย 1042 00:59:51,438 --> 00:59:53,063 เฮ่ พูดจริง 1043 00:59:53,563 --> 00:59:55,230 ถ้าพี่นายตายก็เสียเปล่า 1044 00:59:57,896 --> 00:59:59,105 ดูหน้าเขาสิ 1045 00:59:59,938 --> 01:00:03,355 เธอจะปฏิเสธสีหน้าประหลาดๆ นี่ลงเหรอ 1046 01:00:03,438 --> 01:00:04,605 ใจเย็นๆ 1047 01:00:05,105 --> 01:00:06,438 ไปที่ออเรนจ์จูเลียส 1048 01:00:06,521 --> 01:00:08,438 มันเป็นร้าน ขโมยของก่อน 1049 01:00:09,813 --> 01:00:10,813 แล้วเช้าค่อยไป 1050 01:00:14,313 --> 01:00:15,313 ก็ได้ 1051 01:00:16,771 --> 01:00:18,355 ไว้เช้านี้ค่อยถูกฆ่า 1052 01:00:20,188 --> 01:00:22,896 [หุ่นยนต์พูดกันฟังไม่ได้ศัพท์] 1053 01:00:23,646 --> 01:00:26,021 - ผม - แตะผมฉัน เป็นเศษเหล็กแน่ 1054 01:00:26,646 --> 01:00:27,646 โธ่ ผม 1055 01:00:27,730 --> 01:00:29,188 [หุ่นยนต์] ตัดบ้างก็ดี 1056 01:00:30,438 --> 01:00:32,355 [ดนตรีเศร้าครุ่นคิดบรรเลง] 1057 01:00:45,563 --> 01:00:47,355 นี่น่าจะใช้ได้นะ บีโม่ 1058 01:00:47,438 --> 01:00:50,813 - สุดยอด คอสโม ถ้าหากว่า… - [มิเชลล์] ไงจ๊ะ คนแปลกหน้า 1059 01:00:51,938 --> 01:00:53,188 เมอร์รี่คริสต์มาส 1060 01:00:53,271 --> 01:00:55,105 - [คริส] ไปไหนมา - ดวงจันทร์มีปัญหา 1061 01:00:55,188 --> 01:00:56,605 [มิเชลล์] ลิซ่า สจ๊วตจัดปาร์ตี้ 1062 01:00:56,688 --> 01:00:59,646 - แม่บอกว่าพี่ไปห้องสมุด - พี่น่าจะบอกแม่ว่าอย่างงั้น 1063 01:00:59,730 --> 01:01:00,771 อ่านหนังสือสนุกไหม 1064 01:01:01,855 --> 01:01:02,813 ก็ดีกว่าที่นี่ 1065 01:01:03,396 --> 01:01:07,521 พอนายไม่อยู่ ถ้าพ่อแม่ไม่ด่ากันเอง ก็รุ่มด่าพี่แทน 1066 01:01:09,021 --> 01:01:12,355 - ถ้างั้นกลับบ้านดีกว่า - พอเลย พี่โอเคน่า 1067 01:01:12,438 --> 01:01:15,563 เรื่องนั้นเอาไว้ค่อยเถียงกัน แต่ผมไม่ได้ทำเพื่อพี่ 1068 01:01:15,646 --> 01:01:18,396 - งั้นนายจบก่อนกำหนดหรือไงยะ - ก็ไม่เชิงหรอก 1069 01:01:18,480 --> 01:01:21,021 คืออาจารย์เอาฉันไปโชว์ อย่างกับว่าฉันเป็นลิงละครสัตว์ 1070 01:01:21,105 --> 01:01:24,480 แต่กลับไม่เคยฟังไอเดียของฉันเลย แล้วพอฉันกลับมาที่หอ 1071 01:01:24,980 --> 01:01:30,230 ไอ้รูมเมตก็เรียกฉันว่าดูกี้ ฮาวเซอร์ แถมยังฉี่ใส่ถังขยะฉันอีก 1072 01:01:30,771 --> 01:01:32,980 - [มิเชลล์หัวเราะ] - ฉันจะกลับบ้าน 1073 01:01:33,063 --> 01:01:36,521 ถ้านายมา พี่จะฉี่ใส่ถังขยะของนาย 1074 01:01:38,688 --> 01:01:41,146 จำได้ไหม ที่บอกว่านายอาจเปลี่ยนโลก 1075 01:01:41,646 --> 01:01:42,813 จำได้สิ 1076 01:01:42,896 --> 01:01:45,563 - แล้วทำได้หรือยัง - คือมันก็ไม่เชิง 1077 01:01:45,646 --> 01:01:47,938 งั้นแนะนำให้กลับมหาวิทยาลัยไปซะ 1078 01:01:48,980 --> 01:01:49,813 [ถอนใจ] 1079 01:01:54,563 --> 01:01:55,813 แต่หลังคริสต์มาสนะ 1080 01:01:56,313 --> 01:01:57,771 [คอสโม] โมดูลคอสโม รวมพลังกัน! 1081 01:02:00,563 --> 01:02:04,396 ถ้าคอสโมเข้ามหาวิทยาลัย เจซซี่คงจะไปเยี่ยมโคตรบ่อย 1082 01:02:05,105 --> 01:02:07,021 [หายใจเฮือก] พูดงี้ได้ไง 1083 01:02:07,646 --> 01:02:08,938 - ก็เจซซี่มีเจ็ตแพ็ก - เราต้องกล้าหาญ 1084 01:02:09,021 --> 01:02:11,521 - โอเค เดี๋ยวสร้างเจ็ตแพ็กให้ - ได้ 1085 01:02:12,021 --> 01:02:13,730 ตามนั้น มีเจ็ตแพ็กก็คงดี 1086 01:02:16,355 --> 01:02:18,021 ขอบคุณที่มานะ คอสโม 1087 01:02:18,105 --> 01:02:19,105 พี่คิดถึงนายนะ 1088 01:02:19,188 --> 01:02:20,938 [คอสโม] จำเอาไว้เสมอ คิด คอสโมคือสหาย 1089 01:02:21,021 --> 01:02:22,188 คิดถึงเหมือนกัน 1090 01:02:23,730 --> 01:02:25,563 [ดนตรีสะเทือนอารมณ์บรรเลง] 1091 01:02:43,646 --> 01:02:45,938 ต้องรีบแล้ว ดวงจันทร์มีปัญหา 1092 01:02:49,355 --> 01:02:51,188 ทำกับเพื่อนแบบนั้นไม่ได้ 1093 01:02:51,688 --> 01:02:54,313 เฮ่ เว็บบี้ อย่ากินขนมก่อนกินข้าว 1094 01:02:54,813 --> 01:02:56,813 [ดนตรีผ่อนคลายบรรเลง] 1095 01:03:00,605 --> 01:03:02,605 [หุ่นยนต์พูดพึมพำฟังไม่ได้ศัพท์] 1096 01:03:04,188 --> 01:03:06,230 ทำได้สิ ถ้าเธอเชื่อมั่น 1097 01:03:06,313 --> 01:03:08,230 [หุ่นยนต์พูดพึมพำ] 1098 01:03:08,813 --> 01:03:10,105 [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] 1099 01:03:10,188 --> 01:03:12,355 คราวหน้าลองแซนด์วิชนะ 1100 01:03:15,313 --> 01:03:16,938 ขอบคุณที่มานะ คอสโม 1101 01:03:17,021 --> 01:03:19,271 [คอสโม] จำเอาไว้เสมอ คิด คอสโมคือสหาย 1102 01:03:22,063 --> 01:03:23,438 [ดนตรีเบาลงแล้วหยุด] 1103 01:03:23,521 --> 01:03:25,105 [คิทส์กรน] 1104 01:03:26,938 --> 01:03:29,105 [ผู้หญิง] เอ่อไง หวัดดี 1105 01:03:32,021 --> 01:03:33,605 - ดิ๊งด่อง - ได้ยินหรือเปล่า 1106 01:03:33,688 --> 01:03:34,980 [หุ่นยนต์หญิง] โอ้ หวัดดี! 1107 01:03:35,063 --> 01:03:36,563 [ครางเสียงดัง] 1108 01:03:36,646 --> 01:03:38,563 ฉันไม่ควรจะเข้ามาที่นี่ 1109 01:03:38,646 --> 01:03:40,688 เอิ่ม เราต้องเงียบๆ เอาไว้ 1110 01:03:41,188 --> 01:03:44,146 ฉันมาตามหาคริสโตเฟอร์ กรีน 1111 01:03:44,730 --> 01:03:45,855 ดาวเคราะห์น้อยคู่ 1112 01:03:45,938 --> 01:03:47,563 มีจดหมายของนายน่ะ 1113 01:03:48,146 --> 01:03:50,396 แม่งเอ๊ย เฮิร์มทวิงกี้เล่นฉันแล้วไง 1114 01:03:50,480 --> 01:03:53,021 [หุ่นยนต์หญิง] ก่อนที่มิสเตอร์พีนัท ฃจะส่งเขาออกไป 1115 01:03:53,105 --> 01:03:55,396 ดร.แอมเฮิร์สเอาจดหมายนี่ให้ฉัน 1116 01:03:55,480 --> 01:03:58,480 แล้วสั่งว่าให้ส่งให้คริสโตเฟอร์ ถ้าเกิดเขาโผล่มา 1117 01:03:58,563 --> 01:04:00,480 อ้อ แต่ไม่ต้องเซ็นชื่อก็ได้นะ 1118 01:04:00,563 --> 01:04:02,813 "คริสโตเฟอร์ ถ้าอ่านแล้วมาหาฉัน" 1119 01:04:02,896 --> 01:04:05,271 "2201 ถนนพินนาเคิลพีค" 1120 01:04:05,355 --> 01:04:06,646 "ฉันจะรอ คลาร์ก" 1121 01:04:06,730 --> 01:04:09,230 [หุ่นยนต์หญิง] ฉันคงแหกกฎไปแล้วละ ที่รับมาจากเขา 1122 01:04:09,313 --> 01:04:12,105 ก็เลยไม่รู้จะต้องทำยังไงต่อ ถึงฟูมฟายไปก็คงไม่มีประโยชน์ 1123 01:04:12,188 --> 01:04:15,105 - จะไปที่นี่ได้ไง - ฉันรู้ว่าที่ไหน แต่ไม่ใช่ประเด็น 1124 01:04:15,188 --> 01:04:18,605 ประเด็นคือถ้าฉันช่วยคุณ ฉันอาจต้องเจอ ปัญหาหนักกว่าที่ฉันกำลังเจออยู่ตอนนี้ 1125 01:04:18,688 --> 01:04:21,021 และฉันคงรู้สึกแย่มากถ้าพูดไป 1126 01:04:21,105 --> 01:04:23,271 แต่ฉัน… ฉันบอกไม่ได้ 1127 01:04:23,355 --> 01:04:25,646 แต่ฉันรู้นะ ฉันรู้จริงๆ ไม่ใช่ว่าไม่รู้ 1128 01:04:25,730 --> 01:04:27,396 ถ้าหากว่านั่นคือหมอ… 1129 01:04:28,646 --> 01:04:33,688 ที่อาจช่วยเราออกไปจากที่นี่ได้ งั้นไอเดียเธอที่เคยฟังดูห่วยอาจจะ… 1130 01:04:34,188 --> 01:04:36,313 ลดความห่วยลงมานิดนึง 1131 01:04:36,396 --> 01:04:37,480 เราพาไปได้ 1132 01:04:37,563 --> 01:04:41,063 คีทส์ นั่นดินแดนหุ่นกินซาก ก็รู้นี่ว่าเราต้องมีนักรบ 1133 01:04:41,146 --> 01:04:44,438 นักรบเป็นอะไรที่โบราณคร่ำครึและไว้ใจไม่ได้ 1134 01:04:44,521 --> 01:04:46,355 [หุ่นยนต์หญิง] โอ้ เขาได้ยิน เราเสียงดัง 1135 01:04:46,438 --> 01:04:48,813 ฉันเสียงดัง ฉันผิดเองที่เสียงดัง 1136 01:04:48,896 --> 01:04:53,646 แต่ลูกสูบลมให้ผลในทางกลับกัน มันคืออุปกรณ์ที่มีคุณภาพ 1137 01:04:54,188 --> 01:04:57,313 แล้วก็ไม้เบสบอลอีกอย่าง ซึ่งแค่นี้ก็พอแล้ว 1138 01:04:57,896 --> 01:05:01,271 - แปลว่าอะไร - สนธิสัญญาไม่อนุญาตให้พวกคุณอยู่ 1139 01:05:01,355 --> 01:05:03,855 แต่ไม่ได้ห้ามผมช่วยพาพวกคุณออกไปนี่นา 1140 01:05:03,938 --> 01:05:05,646 นึกว่าเป็นศัตรูกันซะอีก 1141 01:05:05,730 --> 01:05:09,521 ก็ดูเหมือนโรงงานของพวกมนุษย์ จะยังสร้างคนดีๆ ออกมาบ้าง 1142 01:05:09,605 --> 01:05:10,521 ขอบคุณ 1143 01:05:10,605 --> 01:05:13,146 เอ่อ ผมหมายถึงเธอน่ะ 1144 01:05:13,230 --> 01:05:18,438 เอาละ ถ้าจะเข้าเขตของหุ่นกินซากละก็ มีสหายที่อยากจะให้รู้จักหน่อย 1145 01:05:21,230 --> 01:05:22,355 [เสียงดังเอี๊ยด] 1146 01:05:24,480 --> 01:05:27,313 อยากฟังเรื่องฮาๆ ของหุ่นกินซากไหม 1147 01:05:28,105 --> 01:05:29,896 โอ้ เอาสิ ฉันอยากหัวเราะ 1148 01:05:29,980 --> 01:05:34,313 ครั้งหนึ่งฉันเคยเจอฝูงหุ่นกินซากโจมตี และรุมฉีกทึ้ง 1149 01:05:34,813 --> 01:05:38,563 ศพเพื่อนสนิทสิบคนต่อหน้าต่อตาเลย 1150 01:05:38,646 --> 01:05:40,105 เอ่อ แล้วมันฮาตรงไหน 1151 01:05:40,188 --> 01:05:41,355 เหลือสองอย่าง 1152 01:05:41,438 --> 01:05:43,146 [เสียงเพี้ยน] คือคราบน้ำ… 1153 01:05:43,230 --> 01:05:45,688 - [เสียงโลหะดังโครมคราม] - [หุ่นยนต์หญิง] โอ๊ะ อ๊ะ! 1154 01:05:48,688 --> 01:05:50,771 [หุ่นยนต์แก่] คราบน้ำมันกับสกรู! 1155 01:05:50,855 --> 01:05:54,771 หุ่นกินซากคือร้านแล่เนื้อที่เดินได้และพูดได้ 1156 01:05:54,855 --> 01:05:57,605 พวกมันจะกินพวกนายไม่เหลือ 1157 01:05:57,688 --> 01:06:00,355 และขี้เศษซากออกมา 1158 01:06:00,438 --> 01:06:04,938 ฉันทุบหุ่นกินซากเป็นสิบตัวจนเละ ด้วยไม้เบสบอลนี่ 1159 01:06:05,021 --> 01:06:07,521 ถึงตอนนั้นจะถูกรุมก็ตาม 1160 01:06:08,355 --> 01:06:10,605 นี่แหละเรื่องฮาของหุ่นกินซาก [หัวเราะ] 1161 01:06:10,688 --> 01:06:14,105 พวกมันจะไม่หยุดจนกว่านายจะตาย 1162 01:06:14,605 --> 01:06:15,646 เอาละ ทีนี้ 1163 01:06:16,146 --> 01:06:18,813 รวมความกล้าแล้วปล่อยความบ้า 1164 01:06:19,688 --> 01:06:21,813 [เสียงเพี้ยน] พวกเราจะต้องไปสู้ 1165 01:06:22,313 --> 01:06:23,730 - โธ่เอ๊ย - [หุ่นยนต์หญิง] โอ๊ะ ป็อป 1166 01:06:23,813 --> 01:06:25,938 จะไปหลับกลางอากาศตอนสู้กันปะเนี่ย 1167 01:06:26,021 --> 01:06:28,563 ผมรู้สึกว่าเขาจะกลายเป็นภาระ 1168 01:06:28,646 --> 01:06:30,438 [เฮอร์แมนส่งเสียงตกใจ] 1169 01:06:31,021 --> 01:06:32,813 นั่นคือการโต้กลับ 1170 01:06:35,730 --> 01:06:37,855 [ดนตรีน่ากลัวบรรเลง] 1171 01:06:44,313 --> 01:06:46,980 (ล็อกเป้าหมาย - หุ่นยนต์) 1172 01:06:51,230 --> 01:06:52,813 บิน เจ้านก บิน! 1173 01:06:52,896 --> 01:06:54,313 โอ้! 1174 01:06:54,396 --> 01:06:56,396 [ดนตรีรื่นรมย์บรรเลง] 1175 01:07:14,438 --> 01:07:16,271 [หุ่นยนต์สุนัขเห่า] 1176 01:07:23,688 --> 01:07:25,063 [ดนตรีเบาลงแล้วหยุด] 1177 01:07:25,771 --> 01:07:27,313 แน่ใจนะว่าที่นี่น่ะ 1178 01:07:29,605 --> 01:07:32,855 [หุ่นยนต์หญิง] สหรัฐอเมริกา มีที่อยู่ทั้งหมด 160 ล้านที่อยู่ 1179 01:07:32,938 --> 01:07:35,563 ทุกที่อยู่ถูกบันทึกลงในวงจรของฉันแล้ว 1180 01:07:36,063 --> 01:07:40,521 ถ้าดร.แอมเฮิร์สบอกว่า 2201 พินนาเคิลพีค เขาก็จะต้องอยู่นี่ 1181 01:07:40,605 --> 01:07:43,813 ถ้าหากคุณเป็นพัสดุ ฉันจะโยนคุณไว้ที่นี่แหละ 1182 01:07:46,021 --> 01:07:47,355 วางคุณไว้ตรงนี้ 1183 01:07:48,313 --> 01:07:49,813 แล้วก็วิ่งหนีไป 1184 01:07:50,855 --> 01:07:52,105 แบบนี้ไม่ชอบเลย 1185 01:07:52,188 --> 01:07:53,063 [คอสโมคราง] 1186 01:07:53,646 --> 01:07:56,521 ที่นี่เป็นบุฟเฟ่ต์ของหุ่นกินซาก 1187 01:07:57,355 --> 01:07:58,855 [หุ่นยนต์หญิง] โอเค เป็นฉันคงจะไม่… 1188 01:07:58,938 --> 01:08:01,063 - ปีนอะไรส่งเดชนะ - [คีทส์] จะไปไหน เฮ่ 1189 01:08:01,688 --> 01:08:03,438 - ฉันคงไม่ปีนอะ แต่… - [คีทส์ผิวปาก] 1190 01:08:05,480 --> 01:08:06,563 [คีทส์] เฮ่ 1191 01:08:08,813 --> 01:08:09,980 มีใครก็ไม่รู้ 1192 01:08:12,271 --> 01:08:13,438 อาจเป็นเขาก็ได้ 1193 01:08:15,688 --> 01:08:17,605 [หุ่นกินซากหัวเราะ] 1194 01:08:20,230 --> 01:08:23,521 - [ดนตรีลางร้ายบรรเลง] - [หุ่นหมาป่าคำราม] 1195 01:08:23,605 --> 01:08:24,771 [เสียงสว่านหมุน] 1196 01:08:28,605 --> 01:08:29,855 เอาไงดี ป็อป 1197 01:08:31,021 --> 01:08:32,855 - [หุ่นหมาป่าหัวเราะ] - รีบวิ่ง เร็ว! 1198 01:08:32,938 --> 01:08:34,146 [เสียงคำราม] 1199 01:08:34,938 --> 01:08:36,771 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 1200 01:08:36,855 --> 01:08:37,855 [หุ่นกินซากคำรามลั่น] 1201 01:08:37,938 --> 01:08:38,980 [เฮอร์แมน] หุ่นกินซาก 1202 01:08:45,896 --> 01:08:46,980 โอ๊ะโอ! 1203 01:08:48,105 --> 01:08:50,730 - [ออกแรง] ไม่นะ - [เฮอร์แมน] เกาะไว้ให้แน่น 1204 01:08:50,813 --> 01:08:53,230 [หุ่นยนต์หญิง] ขอบคุณมากๆ นะ แหม ชอบทีมเวิร์กจังเลย 1205 01:08:53,313 --> 01:08:54,730 [หุ่นกินซากคำราม] 1206 01:08:54,813 --> 01:08:56,480 ใจเย็นไว้ เอ่อ ใจเย็นๆ 1207 01:08:56,563 --> 01:08:59,646 - พวกมันยังเป็นหุ่นยนต์อยู่ คงมีเหตุผลบ้างแหละ - [เสียงคำรามลั่น] 1208 01:08:59,730 --> 01:09:00,688 [ร้องตกใจ] 1209 01:09:00,771 --> 01:09:02,230 เปิดประตูบ้านั่น เร็วเข้า 1210 01:09:02,313 --> 01:09:03,480 มันไม่ใช่ประตู 1211 01:09:03,563 --> 01:09:04,605 [หุ่นกินซากคำราม] 1212 01:09:04,688 --> 01:09:06,438 [หุ่นยนต์หญิง] ฉันว่าพวกเราไม่รอดแน่ๆ 1213 01:09:08,896 --> 01:09:10,146 [หุ่นไก่ขัน] 1214 01:09:11,438 --> 01:09:12,438 โอเค 1215 01:09:13,146 --> 01:09:14,146 [หุ่นกินซากคำราม] 1216 01:09:14,230 --> 01:09:16,605 [คีทส์] เร็ว มานี่ ทุกคนมาแอบหลังเพนนี 1217 01:09:16,688 --> 01:09:18,105 เกลียดไรกันปะเนี่ย 1218 01:09:19,396 --> 01:09:21,313 [ดนตรีดังขึ้นแล้วหยุด] 1219 01:09:23,438 --> 01:09:26,355 [เพลง "Good Vibrations" โดย Marky Mark บรรเลง] 1220 01:09:26,855 --> 01:09:29,146 โอ้ ไม่! 1221 01:09:36,896 --> 01:09:39,521 ไม่ยอมตายไปกับ มาร์กี้ มาร์ก แอนด์ ฟังกี้บันช์หรอก 1222 01:09:39,605 --> 01:09:41,063 แต่ฉันชอบเพลงนี้นะ 1223 01:09:41,146 --> 01:09:43,355 [คีทส์และเพนนีร้องลั่น] 1224 01:09:43,438 --> 01:09:45,521 - [ทุกคนร้องลั่น] - [เพลงเบาลงแล้วหยุด] 1225 01:09:47,563 --> 01:09:49,521 [ผู้ชายพูดออกลำโพง] ขอต้อนรับทุกท่าน 1226 01:09:49,605 --> 01:09:53,563 สู่ห้องปฏิบัติการส่วนตัว ของดอกเตอร์แฟรงเกนสไตน์ 1227 01:09:54,063 --> 01:09:57,021 หวังว่าคงจะสนุกกับการเดินทาง 1228 01:09:59,480 --> 01:10:02,938 ขอความกรุณาก้าวเข้ามาจนถึงด้านในสุด 1229 01:10:03,021 --> 01:10:05,646 เพื่อให้พื้นที่เพียงพอกับทุกคน 1230 01:10:06,396 --> 01:10:09,396 คิดจะกลับตอนนี้ก็สายไปแล้ว 1231 01:10:09,480 --> 01:10:12,313 [เสียงหัวเราะชั่วร้าย] 1232 01:10:12,396 --> 01:10:14,480 [ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง] 1233 01:10:26,646 --> 01:10:27,688 ได้ผล 1234 01:10:28,813 --> 01:10:30,313 - จำฉันได้ไหม หมอ - [เสียงตกใจ] 1235 01:10:30,980 --> 01:10:32,521 น้องชายฉันอยู่ไหน 1236 01:10:32,605 --> 01:10:34,230 - บอกไม่ได้ - แต่ฉันว่าบอกได้นะ 1237 01:10:36,563 --> 01:10:38,146 - [เสียงไฟช็อต] - โอ๊ย! 1238 01:10:38,230 --> 01:10:40,188 ตอบคำถามเธอซะหมอ 1239 01:10:40,980 --> 01:10:41,938 ซีแอตเทิล 1240 01:10:42,438 --> 01:10:44,605 - เซนเตอร์ที่อยู่บนเกาะ - พาเขาไปทำไม 1241 01:10:45,271 --> 01:10:47,146 ผู้คนต่างล้มตาย 1242 01:10:47,771 --> 01:10:49,438 เรากำลังจะแพ้สงคราม 1243 01:10:49,521 --> 01:10:51,146 กระทั่งเราเจอเขา 1244 01:10:51,230 --> 01:10:52,688 หลังจากอุบัติเหตุ 1245 01:10:52,771 --> 01:10:56,271 เครื่องสแกนภาพของเซนเตอร์เนี่ย แจ้งเตือนเราเรื่องคริสโตเฟอร์ 1246 01:10:56,771 --> 01:10:58,605 เขาพิเศษมาก โอเค้ 1247 01:10:58,688 --> 01:11:01,896 เขาคือคนที่พวกเรานั้นน่ะ จำเป็นต้องมี 1248 01:11:02,396 --> 01:11:03,730 คริสโตเฟอร์เหมือน… 1249 01:11:04,396 --> 01:11:06,355 เหมือนของขวัญที่มาจากพระเจ้า 1250 01:11:09,105 --> 01:11:10,271 คุณจับมือฉัน 1251 01:11:11,730 --> 01:11:12,980 แล้วก็โกหกฉัน 1252 01:11:14,855 --> 01:11:16,855 [แอมเฮิร์ส] ได้โปรด ช่วยเข้าใจหน่อยเถอะนะ 1253 01:11:16,938 --> 01:11:18,896 อย่ามาบอกให้ฉันทำอะไร 1254 01:11:20,063 --> 01:11:23,938 อย่ามาบอกเรื่องสงครามบ้าๆ และของขวัญจากพระเจ้า 1255 01:11:25,355 --> 01:11:28,105 แค่บอกมาว่าคุณทำอะไรน้องชายฉัน 1256 01:11:31,063 --> 01:11:33,271 [ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง] 1257 01:11:35,105 --> 01:11:35,938 พีซี 1258 01:11:37,146 --> 01:11:38,563 ช่วยออกมาหน่อยซิ 1259 01:11:39,230 --> 01:11:41,230 [เสียงคอมพิวเตอร์เปิดใช้งาน] 1260 01:11:43,105 --> 01:11:44,521 เฮิร์มๆ 1261 01:11:44,605 --> 01:11:47,105 โว้วๆ เพื่อน นี่แอบจ้องเรามาตลอดเลยเรอะ 1262 01:11:47,188 --> 01:11:48,438 [เสียงแอมเฮิร์ส] ถ้าการแอบจ้อง 1263 01:11:48,521 --> 01:11:52,396 นายหมายถึงการหลีกเลี่ยง ภาวะจอภาพไหม้แบบนั้นละก็ งั้นใช่ 1264 01:11:52,480 --> 01:11:55,730 แล้วทำไมหุ่นยนต์ตัวนี้ เสียงถึงคล้ายกับคุณ 1265 01:11:55,813 --> 01:11:58,396 [พีซี] ดร.แอมเฮิร์สช่วยผมไว้จากพวกหุ่นกินซาก 1266 01:11:58,480 --> 01:12:00,521 โมดูลเสียงผมถูกฉีกออกไป 1267 01:12:01,105 --> 01:12:04,771 ผมทำการบันทึกคำศัพท์ต่างๆ ให้พีซีมากกว่าหนึ่งแสนคำ 1268 01:12:05,563 --> 01:12:07,730 เป็นทั้งฮาร์ดไดรฟ์และก็เพื่อนผม 1269 01:12:08,730 --> 01:12:09,896 ผมรู้ เขาก็รู้ 1270 01:12:10,688 --> 01:12:13,563 - เปิดไฟล์ 17-9 - ครับ ดอกเตอร์ 1271 01:12:15,813 --> 01:12:18,646 พิมพ์เขียวที่เก้า ตัวทดสอบอัลฟ่า 1272 01:12:19,230 --> 01:12:20,688 คริสโตเฟอร์เขาโคม่า 1273 01:12:21,188 --> 01:12:22,605 คิดว่าคงจะไม่หาย 1274 01:12:23,521 --> 01:12:26,230 เรามองเหมือนการบริจาคอวัยวะ 1275 01:12:26,313 --> 01:12:28,021 บ้าเอ๊ย อย่างกับซากมนุษย์เลย 1276 01:12:28,605 --> 01:12:31,980 เราจำเป็นต้องมีพลังประมวลผล จำนวนมากเพื่อรันเครือข่าย 1277 01:12:32,605 --> 01:12:35,396 จิตของน้องชายของคุณ คือความก้าวหน้าที่สเก็ตต้องการ 1278 01:12:35,480 --> 01:12:37,438 เพื่อใช้เชื่อมนิวโรแคสเตอร์เข้ากับโดรน 1279 01:12:37,521 --> 01:12:40,396 ยินดีด้วย ดอกเตอร์ คุณช่วยเราชนะสงคราม 1280 01:12:40,480 --> 01:12:41,855 น่ารังเกียจมาก 1281 01:12:41,938 --> 01:12:43,521 ถ้าหากเราไม่ทำแบบนี้เนี่ย 1282 01:12:44,021 --> 01:12:46,188 คริสโตเฟอร์คงจะตายในโรงพยาบาล 1283 01:12:46,271 --> 01:12:47,730 เราช่วยเขาเอาไว้นะ 1284 01:12:47,813 --> 01:12:50,605 - มีสิทธิ์อะไรมาเลือก - หรือคุณจะปล่อยให้เขาตาย 1285 01:12:52,688 --> 01:12:53,813 ถ้ามันจำเป็น 1286 01:12:54,313 --> 01:12:56,563 งั้นคุณก็คงผิดพอๆ กับผมนั่นแหละ 1287 01:12:58,896 --> 01:13:00,063 23-6 1288 01:13:01,688 --> 01:13:03,146 ผ่านไปอีก 15 เดือน 1289 01:13:04,021 --> 01:13:05,938 [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] 1290 01:13:13,063 --> 01:13:15,271 [ดนตรีเศร้าบรรเลง] 1291 01:13:24,021 --> 01:13:25,605 พระเจ้าช่วย 1292 01:13:29,688 --> 01:13:31,313 โอ๊ย ดูไม่ไหว 1293 01:13:31,396 --> 01:13:32,396 ปิดมันซะ 1294 01:13:33,896 --> 01:13:36,396 ผมบอกสเก็ตว่าจะต้องถอดเขาออก 1295 01:13:38,105 --> 01:13:39,771 แต่สเก็ตเขาขู่จะฆ่าผม 1296 01:13:40,480 --> 01:13:42,521 ผมไม่มีปัญญาพาคริสออกจากเซนเตอร์ 1297 01:13:42,605 --> 01:13:44,230 ดังนั้นก่อนหนี 1298 01:13:44,980 --> 01:13:48,605 ผมได้สร้างการเชื่อมต่อนิดหน่อย ระหว่างคริสกับเครือข่ายภายนอกเอาไว้ 1299 01:13:48,688 --> 01:13:50,313 จิตเขาหนีออกมาได้ 1300 01:13:51,271 --> 01:13:52,646 ถึงร่างกายจะติดอยู่ก็ตาม 1301 01:13:52,730 --> 01:13:54,646 และคุณบอกเขาให้มาที่บลูสกาย 1302 01:13:54,730 --> 01:13:58,521 ผมได้ข่าวเรื่องที่คุณสร้าง ผมเลยฝังตำแหน่งไว้ในจิตของเขา 1303 01:13:58,605 --> 01:13:59,438 ทำไม 1304 01:14:01,521 --> 01:14:03,438 ผมอยากให้เขาได้มีครอบครัว 1305 01:14:03,521 --> 01:14:05,688 - เขามีครอบครัวอยู่แล้วเว้ย - [คีทส์] เฮ่! 1306 01:14:05,771 --> 01:14:08,146 ใจเย็น ทุกคนใจเย็น 1307 01:14:08,646 --> 01:14:09,646 [มิเชลล์หายใจแรง] 1308 01:14:10,146 --> 01:14:11,980 - [คีทส์ออกแรงชก] - [เพนนี] โอ้ว! 1309 01:14:12,480 --> 01:14:14,730 - ทีเผลอเนี่ยเจ็บสุด - คิดไม่ถึงเลยนะเนี่ย 1310 01:14:14,813 --> 01:14:15,855 ฉันคิดเอาไว้แล้วละ 1311 01:14:16,896 --> 01:14:17,896 เราต้องไปช่วยคริส 1312 01:14:18,646 --> 01:14:21,355 - ทำไม่ได้หรอก - ได้ ฉันทำได้ 1313 01:14:21,438 --> 01:14:24,146 - และคุณจะช่วยเรา - แบบนั้นมันเป็นไปไม่ได้ 1314 01:14:24,230 --> 01:14:27,480 คุณเข้าเขตกักกันได้ ก็แปลว่าพาเราออกไปได้ 1315 01:14:27,563 --> 01:14:29,688 - โธ่เอ๊ย คุณไม่รู้หรอกว่าที่เซน… - [เพนนี] ทุกคน 1316 01:14:32,188 --> 01:14:34,105 [เฮอร์แมน] ไอ้สันขวานนี่อีกแล้วเหรอ 1317 01:14:34,938 --> 01:14:38,688 - ใครงั้นเหรอ - มือปราบแห่งสเกเนกทาดี 1318 01:14:38,771 --> 01:14:40,646 โอ้ โอ 1319 01:14:40,730 --> 01:14:42,188 อยากจะทำอะไรก็รีบเลย 1320 01:14:42,813 --> 01:14:45,188 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 1321 01:14:53,938 --> 01:14:55,313 [ดนตรีตึงเครียดบรรเลง] 1322 01:15:01,021 --> 01:15:02,605 (ดร.คลาร์ก แอมเฮิร์ส) 1323 01:15:02,688 --> 01:15:04,563 [นายทหาร] ใช่คนของคุณไหม สเก็ต 1324 01:15:06,855 --> 01:15:08,146 ไม่ใช่อีกแล้ว 1325 01:15:08,813 --> 01:15:10,521 [เสียงกลไกทำงาน] 1326 01:15:31,521 --> 01:15:33,563 [นายทหาร] ว้าว ราชามิสฟิตทอยส์นี่นา 1327 01:15:33,646 --> 01:15:34,980 [มิสเตอร์พีนัท] ไม่มีราชา 1328 01:15:37,896 --> 01:15:39,313 คนของเราเป็นอิสระ 1329 01:15:40,313 --> 01:15:42,188 คนของแกมันไม่ใช่คน 1330 01:15:49,146 --> 01:15:50,813 คงต้องฉีกเป็นชิ้นๆ 1331 01:15:52,313 --> 01:15:54,021 [มิสเตอร์พีนัทครางเจ็บ] 1332 01:15:54,813 --> 01:15:57,980 - [คีทส์] กุญแจรถพีนัทล่ะ - [เฮอร์แมน] กุญแจรถพีนัทก็อยู่ที่พีนัทสิ 1333 01:15:58,813 --> 01:16:01,605 - เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว เงียบซิ - [เพนนี] อะไร 1334 01:16:02,646 --> 01:16:03,480 ได้ยินปะ 1335 01:16:04,396 --> 01:16:06,021 [เสียงลมพัดหวีดหวิว] 1336 01:16:06,938 --> 01:16:08,271 [เพนนี] ไม่เห็นได้ยินอะไรเลย 1337 01:16:10,021 --> 01:16:11,105 [เฮอร์แมน] นั่นไงล่ะ 1338 01:16:12,063 --> 01:16:13,146 พาน้องไปซ่อน 1339 01:16:13,646 --> 01:16:14,480 เดี๋ยวนี้ 1340 01:16:15,605 --> 01:16:16,438 มาเถอะ 1341 01:16:16,521 --> 01:16:17,646 [เสียงใบพัดหมุนดังอยู่ไกลๆ] 1342 01:16:18,938 --> 01:16:21,438 - เตรียมตัวนะ - ให้เตรียมตัวทำอะไรล่ะ 1343 01:16:27,230 --> 01:16:29,688 วางอาวุธลงซะ ส่งหุ่นยนต์มา 1344 01:16:29,771 --> 01:16:32,021 - [ป็อปครวญคราง] - ฉันเลิกทำตามคำสั่งแล้ว 1345 01:16:32,105 --> 01:16:34,563 การที่แกไม่ยอม… โอ๊ย! อะไรเนี่ย 1346 01:16:34,646 --> 01:16:38,563 [ป็อป] ปังๆ ปังๆ ปังๆ! 1347 01:16:39,480 --> 01:16:40,813 โอ้ ไม่ยอมจริงด้วย 1348 01:16:40,896 --> 01:16:41,938 ลุยกันเลย 1349 01:16:42,021 --> 01:16:44,563 - [คีทส์หัวเราะ] - [ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจบรรเลง] 1350 01:16:45,480 --> 01:16:48,480 - [โดรน] ท่านครับ เราถูกโจมตี - โจมตีกลับสิ 1351 01:16:48,563 --> 01:16:50,605 ตามหาเป้าหมาย หาเข้า! 1352 01:16:52,438 --> 01:16:53,855 ส่วนที่เหลือจัดการได้เลย 1353 01:17:00,396 --> 01:17:02,021 [ดนตรีเบาลงแล้วหยุด] 1354 01:17:02,105 --> 01:17:06,396 - [โดรน] ออกมา หรืออยากจะโดนปิดระบบ - [คอสโม] โอเค พูดเองนะ 1355 01:17:08,521 --> 01:17:10,438 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 1356 01:17:15,313 --> 01:17:17,188 - [คอสโม] ดีมาก เจซซี่ - ไปกันเถอะ 1357 01:17:17,271 --> 01:17:18,938 - [คอสโม] เธอทำได้ - มาเถอะ เร็วเข้า 1358 01:17:19,021 --> 01:17:20,063 - โอ๊ะโอ! - อย่าขยับ 1359 01:17:20,146 --> 01:17:21,313 [แอมเฮิร์ส] เฮ่! 1360 01:17:21,396 --> 01:17:22,730 [ร้องลั่น] 1361 01:17:25,063 --> 01:17:26,605 เร็วเข้า ผมรู้ทางออก 1362 01:17:27,188 --> 01:17:28,813 [เพนนีออกแรง] 1363 01:17:30,938 --> 01:17:33,021 - [เพนนีร้องลั่น] - [ดนตรีหยุด] 1364 01:17:34,105 --> 01:17:35,605 - ไงล่ะ - [เสียงหุ่นยนต์กระแทกพื้น] 1365 01:17:35,688 --> 01:17:38,355 ไอ้ท่าเมื่อกี้ มันเอาไว้ทำอะไรตอนส่งไปรษณีย์ 1366 01:17:39,230 --> 01:17:41,188 - ต่อยโดเบอร์แมน - หมาอะนะ 1367 01:17:41,271 --> 01:17:42,896 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 1368 01:17:42,980 --> 01:17:44,355 [เสียงร้องเจ็บปวด] 1369 01:17:44,855 --> 01:17:47,605 [มิสเตอร์พีนัทครางเจ็บ] ไม่! 1370 01:17:47,688 --> 01:17:49,688 แกละเมิดสนธิสัญญา มิสเตอร์พีนัท 1371 01:17:50,771 --> 01:17:52,563 และนี่คือผลลัพธ์ 1372 01:17:55,771 --> 01:17:57,271 [ครางเจ็บ] 1373 01:17:57,355 --> 01:18:01,396 บทเรียนที่เพื่อนหุ่นกระป๋อง ในห้างของแกควรจะเรียนรู้ได้แล้ว 1374 01:18:02,438 --> 01:18:03,271 [ครางเจ็บ] 1375 01:18:04,938 --> 01:18:08,730 ไปบอกพวกที่เหลือนะว่านี่เป็นความผิดของแก 1376 01:18:08,813 --> 01:18:10,271 [ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจบรรเลง] 1377 01:18:10,355 --> 01:18:12,646 - [หุ่นยนต์คุยกันฟังไม่ได้ศัพท์] - [เสียงไซเรนดัง] 1378 01:18:14,438 --> 01:18:16,146 [เสียงใบพัดหมุน] 1379 01:18:16,230 --> 01:18:17,730 [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] 1380 01:18:20,813 --> 01:18:22,105 [ดนตรีเบาลง] 1381 01:18:23,730 --> 01:18:25,063 [แอมเฮิร์ส] โอ้ ซวยแล้ว 1382 01:18:25,896 --> 01:18:26,896 ซ่อน 1383 01:18:27,605 --> 01:18:28,480 [มิเชลล์] มาเถอะ 1384 01:18:31,521 --> 01:18:34,938 [นายทหาร] ฟังนะ คุณกรีน อย่าให้มีคนเจ็บตัวอีก 1385 01:18:35,021 --> 01:18:36,521 เลิกเล่นได้แล้ว 1386 01:18:43,896 --> 01:18:45,438 อยากให้ทำแบบนี้จริงเหรอ 1387 01:18:48,521 --> 01:18:50,230 คุณรีบพาคริสโตเฟอร์หนีไป 1388 01:18:50,938 --> 01:18:51,938 เข้าใจนะ 1389 01:18:53,605 --> 01:18:55,355 [ดนตรีเศร้าบรรเลง] 1390 01:18:59,396 --> 01:19:00,855 [นายทหาร] โอกาสสุดท้าย 1391 01:19:08,771 --> 01:19:09,855 อย่ายุ่งกับเขา 1392 01:19:11,896 --> 01:19:15,396 คิดว่าจะสาดกระสุน ชนะผมได้จริงๆ เหรอ ดอกเตอร์ 1393 01:19:20,021 --> 01:19:20,855 ไม่ 1394 01:19:21,355 --> 01:19:23,521 [นายทหาร] ดี วางปืนลงกับพื้น 1395 01:19:27,188 --> 01:19:29,230 คุณไม่ได้รับอนุญาตให้ฆ่ามนุษย์ไม่ใช่เหรอ 1396 01:19:29,313 --> 01:19:32,063 ถูกต้อง ผมทำแบบนั้นไม่ได้ 1397 01:19:35,980 --> 01:19:37,146 ถ้าอยากได้พวกเขา… 1398 01:19:39,146 --> 01:19:40,313 ก็ต้องฆ่าผมก่อน 1399 01:19:44,605 --> 01:19:46,396 ให้ตายเถอะน่า สเก็ต 1400 01:19:47,730 --> 01:19:48,938 ผมรับมือเขาได้ 1401 01:19:49,021 --> 01:19:51,355 ดร.แอมเฮิร์สละเมิดสนธิสัญญา 1402 01:19:52,438 --> 01:19:54,271 ทีนี้ ไปจับหุ่นมา 1403 01:19:54,980 --> 01:19:56,605 [นิวโรแคสเตอร์หยุดทำงาน] 1404 01:19:58,355 --> 01:20:00,355 [ดนตรีเศร้าสะเทือนใจบรรเลง] 1405 01:20:12,730 --> 01:20:15,480 - [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] - [เสียงใบพัดหมุน] 1406 01:20:16,188 --> 01:20:17,646 หยุดอยู่ตรงนั้น 1407 01:20:19,688 --> 01:20:20,938 ไม่! 1408 01:20:22,313 --> 01:20:23,188 ไม่! 1409 01:20:34,063 --> 01:20:35,438 กลับบ้านซะ คุณกรีน 1410 01:20:36,146 --> 01:20:37,188 กลับบ้าน 1411 01:20:45,688 --> 01:20:46,980 มันจะไปไหน 1412 01:20:53,355 --> 01:20:54,730 [ดนตรีเบาลง] 1413 01:20:57,146 --> 01:20:58,813 [ดนตรีเศร้าบรรเลง] 1414 01:21:05,646 --> 01:21:09,271 [เพนนี] โอ้ไม่ ไม่นะ ไม่ๆ 1415 01:21:34,146 --> 01:21:36,355 [คุณกรรไกรร้องไห้สะอึกสะอื้น] 1416 01:21:41,646 --> 01:21:43,188 [สะอื้น] ผม 1417 01:21:53,813 --> 01:21:55,938 ขอโทษด้วยนะ สหาย 1418 01:22:39,271 --> 01:22:40,813 มาสักที คริสโตเฟอร์ 1419 01:22:45,521 --> 01:22:46,813 พูดจริงๆ นะ 1420 01:22:47,396 --> 01:22:49,480 นายทำฉันกังวลพักนึงเลย 1421 01:22:50,688 --> 01:22:52,063 ช่างเถอะ ไม่ได้โกรธ 1422 01:22:53,271 --> 01:22:56,188 ฉันเข้าใจว่าอนาคตมันน่ากลัว 1423 01:22:57,021 --> 01:22:59,355 ยิ่งทั้งหมดอยู่ในกำมือของนาย 1424 01:23:01,230 --> 01:23:02,063 ไม่ต้องห่วง 1425 01:23:03,855 --> 01:23:05,855 [ดนตรีเศร้าบรรเลงต่อเนื่อง] 1426 01:23:07,563 --> 01:23:08,730 นายยังมีฉัน 1427 01:23:12,563 --> 01:23:14,563 จับใจมากๆ เลย คุณสเก็ต 1428 01:23:15,396 --> 01:23:16,480 ติดแค่นิดเดียว 1429 01:23:17,771 --> 01:23:19,563 - คุณเป็นฆาตกร - อย่าด่วนสรุป 1430 01:23:19,646 --> 01:23:21,605 [นายทหาร] และคุณโกหกผม 1431 01:23:22,480 --> 01:23:23,396 เขาไม่ใช่หุ่น 1432 01:23:23,480 --> 01:23:25,480 [สเก็ต] ชื่อเขาคือคริสโตเฟอร์ กรีน 1433 01:23:25,563 --> 01:23:27,730 [นายทหาร] คุณให้ผมไปไล่ล่าเด็ก 1434 01:23:28,521 --> 01:23:33,146 นี่ ผู้พันแบรดบิวรี หรือมือปราบ ถ้าไม่ถือนะ 1435 01:23:33,730 --> 01:23:34,855 จะพูดยังไงดีล่ะ 1436 01:23:35,855 --> 01:23:38,188 แล้วไงล่ะ แล้วไง 1437 01:23:39,105 --> 01:23:40,480 สงครามที่คุณชนะ 1438 01:23:40,563 --> 01:23:42,896 ประวัติการฆ่าไร้ที่ติไม่ใช่ของคุณ 1439 01:23:42,980 --> 01:23:45,730 เป็นเพราะผมกับเด็กคนนี้ 1440 01:23:46,563 --> 01:23:50,230 - คุณแค่เป็นพยานของประวัติศาสตร์ - นี่เหรอประวัติศาสตร์ 1441 01:23:50,313 --> 01:23:52,730 อะไร อยากได้การวิวัฒน์เหรอ 1442 01:23:53,730 --> 01:23:58,396 โลกของเราเปรียบเหมือนมหันตภัย ที่ลอยอยู่ในห้วงมหรรณพแห่งโทสะ 1443 01:23:58,938 --> 01:23:59,771 เป็นงั้นเสมอ 1444 01:23:59,855 --> 01:24:05,563 คริสโตเฟอร์ให้โอกาสมนุษยชาติ ได้ละทิ้งทุกข์ทั้งหมดไว้เบื้องหลัง 1445 01:24:05,646 --> 01:24:09,063 จากประสบการณ์ของผม ความทุกข์แล้วก็ชีวิต 1446 01:24:09,146 --> 01:24:11,605 - มักจะมาเป็นของคู่กัน - เห็นด้วย 1447 01:24:11,688 --> 01:24:13,855 แม่ผมเป็นพวกดื่มสามขวดทุกวัน 1448 01:24:13,938 --> 01:24:15,605 เมาเมื่อไหร่ แม่จะโหดร้าย 1449 01:24:15,688 --> 01:24:17,813 พอถึงตอนสร่างหนักยิ่งกว่า 1450 01:24:18,396 --> 01:24:24,313 แต่ในนี้ กอดแม่อบอุ่น แถมแม่ทำพริกยัดไส้ 1451 01:24:25,146 --> 01:24:26,271 แม่สงบ 1452 01:24:26,896 --> 01:24:28,896 [ดนตรีเศร้าบรรเลงต่อเนื่อง] 1453 01:24:30,230 --> 01:24:34,105 ผมอยากมอบความสงบให้กับทุกๆ คนบนโลกใบนี้ 1454 01:24:34,188 --> 01:24:35,938 อาจไม่ใช่ทุกคน 1455 01:24:37,146 --> 01:24:40,438 จะต้องมีการเสียสละเพื่อให้เผ่าพันธุ์ก้าวหน้า 1456 01:24:41,063 --> 01:24:43,480 เขาพูดว่าไงนะ อ๋อใช่ 1457 01:24:44,063 --> 01:24:46,230 พระบิดา พระบุตร 1458 01:24:48,063 --> 01:24:49,230 และพระจิต 1459 01:24:52,355 --> 01:24:56,105 มีโอกาสที่คุณอาจขาดสติจนคิดผิดไปก็ได้ 1460 01:24:56,188 --> 01:24:58,188 อีกรอบนะ แล้วไง 1461 01:24:58,688 --> 01:24:59,521 โอเค 1462 01:25:00,146 --> 01:25:03,521 รีบพาคริสโตเฟอร์กลับคืนที่เดิมซะ 1463 01:25:05,105 --> 01:25:08,771 และคราวนี้ช่วยล็อกประตูเอาไว้ซะด้วย 1464 01:25:09,896 --> 01:25:11,480 [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] 1465 01:25:15,730 --> 01:25:17,021 [ดนตรีหยุด] 1466 01:25:25,480 --> 01:25:28,980 ถ้าอยากจะได้จริงๆ ทุบกระจกซะก็จบแล้ว 1467 01:25:30,021 --> 01:25:32,813 [ถอนใจ] แต่ไม่รู้จะมีคนเห็นป่าวนะ 1468 01:25:33,813 --> 01:25:36,521 - มีสัมภาษณ์งานหรือไง - อ๋อ แหม 1469 01:25:37,563 --> 01:25:39,896 ยัยหุ่นบ้านั่นทำให้ฉันเป็น… 1470 01:25:41,855 --> 01:25:42,688 เกลียดจัดเลย 1471 01:26:00,105 --> 01:26:01,563 ฉันเหลือเขาคนเดียว 1472 01:26:03,063 --> 01:26:04,521 แต่เสียเขาไปสองครั้ง 1473 01:26:07,021 --> 01:26:08,313 เอาใหม่ก็ได้ 1474 01:26:11,438 --> 01:26:14,521 ครอบครัวเธอไม่ได้มีน้องเธอพิเศษแค่คนเดียว 1475 01:26:16,480 --> 01:26:21,813 ที่ฉันเลิกต่อสู้เพราะว่าสงครามเป็นเรื่องที่ผิด และฉันก็ยอมแพ้หมดทุกๆ อย่าง 1476 01:26:21,896 --> 01:26:25,313 ฉันยอมแพ้ชีวิตเพราะโลกมันห่วยแตก 1477 01:26:26,813 --> 01:26:28,105 และยังห่วยอยู่ 1478 01:26:29,313 --> 01:26:31,438 แต่ถึงงั้นก็ยังมีคนดี 1479 01:26:32,480 --> 01:26:35,146 และบางคนถึงได้ตังค์ก็ยังไม่คิดจะยอมแพ้ 1480 01:26:36,646 --> 01:26:39,730 อยากได้น้องชายคืนสินะ งั้นเดี๋ยวไปด้วย 1481 01:26:41,146 --> 01:26:42,146 เธอมีฉัน 1482 01:26:42,896 --> 01:26:44,105 และมีเฮิร์ม 1483 01:26:44,730 --> 01:26:46,438 มั่นใจด้วยว่าต้องมีอีก 1484 01:26:48,688 --> 01:26:50,521 เลิกกวนตีนตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย 1485 01:26:51,438 --> 01:26:53,521 เปล่าสักหน่อย แค่ไปตัดผมมา 1486 01:26:54,105 --> 01:26:55,146 [หัวเราะ] 1487 01:26:55,230 --> 01:26:58,188 [ทาโก้เล่นเพลง "Every Rose HasIts Thorn"] 1488 01:27:13,396 --> 01:27:14,605 [มิเชลล์] โทษที พีซี 1489 01:27:16,230 --> 01:27:19,105 ดร.แอมเฮิร์สบอกว่านายคือฮาร์ดไดรฟ์ของเขา 1490 01:27:19,188 --> 01:27:21,771 ใช่ ผมรู้ทุกอย่างที่เขารู้ 1491 01:27:21,855 --> 01:27:24,605 หรือว่านายรู้รหัสผ่านที่พาออกจากเขตกักกันได้ 1492 01:27:24,688 --> 01:27:25,688 ใช่ ผมรู้ 1493 01:27:25,771 --> 01:27:29,396 แล้วอาคารที่พวกเขาขังคริสโตเฟอร์ล่ะ พาเข้าไปได้ไหม 1494 01:27:29,480 --> 01:27:30,855 ทำได้อยู่แล้ว 1495 01:27:32,105 --> 01:27:35,271 - ฉันจะไปซีแอตเทิล - พวกเราจะไปซีแอตเทิล 1496 01:27:35,355 --> 01:27:37,355 เฮิร์ม จำรถบรรทุกที่เสียบนทางหลวงได้ไหม 1497 01:27:37,438 --> 01:27:39,396 - ถ้าลองต่อสายตรงไหวปะ - ไหวอยู่แล้ว 1498 01:27:39,480 --> 01:27:41,563 เดี๋ยวฉันจะประกอบมันด้วยเอชอาร์เอ็ม 60 1499 01:27:41,646 --> 01:27:44,438 - 60 นี่แหละเหมาะเหม็ง - [พีซี] ขอโทษนะแต่… 1500 01:27:44,521 --> 01:27:46,396 พาคริสโตเฟอร์ออกมาไม่ได้ 1501 01:27:46,480 --> 01:27:47,730 ทำไมล่ะ 1502 01:27:47,813 --> 01:27:51,105 ถ้าถอดเขาออกมาจากเมนเฟรม ทั้งเซนเตอร์จะล่มสลาย 1503 01:27:52,521 --> 01:27:54,855 แปลว่าอะไรเซนเตอร์จะล่มสลาย 1504 01:27:55,980 --> 01:27:58,646 เครือข่ายเซนเตอร์ทำงานผ่านสมองของเขา 1505 01:27:58,730 --> 01:28:01,480 ไม่มีเขา โดรนก็จะไม่ทำงานเลยสักตัว 1506 01:28:01,980 --> 01:28:05,396 การถอดเขาออกมา จะทำให้ทั้งระบบล้มเหลวโดยสมบูรณ์ 1507 01:28:06,813 --> 01:28:07,813 โอ้ แม่เจ้า 1508 01:28:08,396 --> 01:28:10,105 [ดนตรีตึงเครียดบรรเลง] 1509 01:28:12,230 --> 01:28:14,021 ถ้าพวกเราไปที่เซนเตอร์ด้วยกัน 1510 01:28:16,313 --> 01:28:18,938 เราก็จะปิดพวกนั้นได้อย่างถาวร 1511 01:28:19,021 --> 01:28:20,521 ว้าว เจ๊นี่เอาเรื่องดีแฮะ 1512 01:28:20,605 --> 01:28:21,813 อย่ารอช้าให้หญ้ายาว 1513 01:28:21,896 --> 01:28:24,230 - เพราะงานนี้ได้สองเด้ง - [มิสเตอร์พีนัท] เฮ่! 1514 01:28:25,188 --> 01:28:27,146 พวกคุณกำลังขอให้เราทำอะไร 1515 01:28:27,730 --> 01:28:28,938 สู้อีกเรอะ 1516 01:28:29,688 --> 01:28:32,021 การสู้ไม่ใช่ความฝันของเรา 1517 01:28:32,521 --> 01:28:33,730 สันติต่างหาก 1518 01:28:33,813 --> 01:28:36,438 เซนเตอร์เปลี่ยนไปตั้งแต่เผาที่นี่จนราบแล้ว 1519 01:28:37,105 --> 01:28:41,688 มัวเอาแต่แยกตัวเองออกจากโลก ไม่เวิร์กหรอก เชื่อเถอะฉันรู้ 1520 01:28:41,771 --> 01:28:47,230 เรามีโอกาสที่จะช่วยกัน ฉีกระบบของพวกนั้นให้พังเป็นชิ้นๆ 1521 01:28:48,271 --> 01:28:50,980 หุ่นยนต์กับมนุษย์… 1522 01:28:52,146 --> 01:28:53,813 ร่วมกันต่อสู้ศัตรูตัวจริง 1523 01:28:54,396 --> 01:28:57,313 - พวกนั้นเคยชนะเรา - เพราะเขามีคริส 1524 01:28:59,355 --> 01:29:02,021 พาฉันไปหาน้อง พวกนั้นแพ้แน่ 1525 01:29:02,105 --> 01:29:05,980 ซีแอตเทิลอยู่ห่างไป 1,230 ไมล์ 1526 01:29:06,063 --> 01:29:09,188 เอาจริง มันก็ไม่ได้ไกลเท่าไหร่เลย สำหรับเสรีภาพ 1527 01:29:09,271 --> 01:29:12,938 "ให้ฉันออกไปเชียร์เบสบอล ให้ฉันออกไปเจอผู้คน" 1528 01:29:13,021 --> 01:29:15,355 "อย่าลืมซื้อถั่วกับแครกเกอร์แจ็กให้ฉันด้วย" 1529 01:29:15,438 --> 01:29:18,480 "ถึงจะมอดม้วยก็ช่างหัวมันปะไรเล่า" 1530 01:29:18,563 --> 01:29:20,230 เราอาจจะไม่ได้กลับมา 1531 01:29:20,313 --> 01:29:21,688 ตอนนี้แหละ พีนัท 1532 01:29:22,771 --> 01:29:25,313 ที่เหล็กและเนื้อจะร่วมใจ 1533 01:29:27,230 --> 01:29:29,438 ไม่เหน็ดไม่เหนื่อยกันเลยเรอะ 1534 01:29:32,146 --> 01:29:34,771 ให้ตาย ถ้างั้นขอตัวไปใส่หมวกแป๊บนึง 1535 01:29:34,855 --> 01:29:37,021 ทาโก้ สักเพลง 1536 01:29:37,105 --> 01:29:39,688 [ทาโก้เล่นเพลง "Don't Stop Believin'" โดย Journey] 1537 01:29:51,980 --> 01:29:53,355 [ดนตรีออร์เคสตราบรรเลง] 1538 01:29:57,438 --> 01:29:58,355 (ผ่านได้) 1539 01:29:58,938 --> 01:30:00,438 [เสียงแตรรถ] 1540 01:30:13,730 --> 01:30:15,313 [ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง] 1541 01:30:22,730 --> 01:30:24,521 [ผู้ชาย] ความจุเครือข่ายได้ 100 เปอร์เซ็นต์ 1542 01:30:24,605 --> 01:30:27,105 พร้อม… เริ่มได้ 1543 01:30:33,855 --> 01:30:36,938 (เอชอาร์เอ็ม 60) 1544 01:30:40,480 --> 01:30:41,855 [ดนตรีหยุด] 1545 01:30:42,438 --> 01:30:44,188 - [เสียงดังโครม] - [เสียงกรีดร้อง] 1546 01:30:47,313 --> 01:30:49,896 [เพลง "Breaking the Law" โดย Judas Priest บรรเลง] 1547 01:30:51,896 --> 01:30:53,271 ก็มาดิครับ 1548 01:30:59,646 --> 01:31:02,730 รปภ. เกิดเรื่องที่ลานจอดรถของฝ่ายบริหาร 1549 01:31:02,813 --> 01:31:04,730 - พวกนั้นจะเห็นปะ - ไม่รู้สิ 1550 01:31:05,230 --> 01:31:06,063 ลองคันแดงมั่ง 1551 01:31:12,188 --> 01:31:14,521 [เฮอร์แมน] ปอร์เช่พวกนี้น่าก็จะใช้ได้อยู่นะ 1552 01:31:17,605 --> 01:31:20,980 - โอ๊ย พลาดว่ะ - มันติดเลย แม่งเอ๊ย คาเฉยเลย 1553 01:31:21,063 --> 01:31:22,438 [สัญญาณเตือนภัยดัง] 1554 01:31:22,521 --> 01:31:26,313 [ผู้ชาย] คุณสเก็ต ดูเหมือนว่า เรากำลังถูกหุ่นยนต์โจมตีอยู่ครับ 1555 01:31:29,438 --> 01:31:31,813 [สเก็ตหัวเราะ] 1556 01:31:33,730 --> 01:31:35,105 น่าประทับใจจัง 1557 01:31:35,646 --> 01:31:36,896 มีเพื่อนมาหา 1558 01:31:36,980 --> 01:31:40,896 นั่นหุ่นยนต์ก่อสร้าง เอชอาร์เอ็มขนาดยักษ์สูง 60 ฟุตนะ 1559 01:31:40,980 --> 01:31:42,355 ไม่มีอะไรเป็นมิตรสักนิด 1560 01:31:44,146 --> 01:31:47,480 ตอบโต้อย่างเต็มรูปแบบ รีบจบให้เร็วที่สุด 1561 01:31:47,563 --> 01:31:50,813 [ผู้หญิงประกาศ] ฉุกเฉิน โดรนทั้งหมด รายงานตัวที่ทางเข้าด้านเหนือ 1562 01:31:50,896 --> 01:31:52,105 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 1563 01:31:52,188 --> 01:31:55,688 ฉุกเฉินโดรนทั้งหมด รายงานตัวที่ทางเข้าด้านเหนือ 1564 01:32:02,938 --> 01:32:04,188 โชว์ไทม์แล้ว 1565 01:32:04,271 --> 01:32:05,938 โอเค ไปกัน 1566 01:32:07,021 --> 01:32:08,980 - [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] - [มิเชลล์ร้องตกใจ] 1567 01:32:14,980 --> 01:32:16,271 [เฮอร์แมน] ลุยกันเลย! 1568 01:32:16,355 --> 01:32:18,021 [ดนตรีตึงเครียดบรรเลง] 1569 01:32:25,730 --> 01:32:28,105 - ตามเรามาใช่ไหม - [คีทส์] ตามอยู่แล้ว 1570 01:32:28,188 --> 01:32:31,438 - [เฮอร์แมน] ไอเดียโง่ๆ นี่ของนายหรือฉัน - ถ้าได้ผลก็เป็นไอเดียฉัน 1571 01:32:31,521 --> 01:32:33,438 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 1572 01:32:52,063 --> 01:32:53,480 (ห้า สี่) 1573 01:32:53,563 --> 01:32:54,605 เฮิร์ม ระวัง 1574 01:32:54,688 --> 01:32:55,688 (หนึ่ง ศูนย์) 1575 01:32:58,688 --> 01:32:59,521 [เฮอร์แมน] โดด! 1576 01:33:04,438 --> 01:33:05,855 [คีทส์] เฮิร์ม เฮิร์ม! 1577 01:33:06,688 --> 01:33:07,730 [เสียงออกแรง] 1578 01:33:10,355 --> 01:33:11,438 [ดนตรีหยุด] 1579 01:33:12,396 --> 01:33:15,105 ถึงเสียร่างยักษ์ไปก็ยังใหญ่กว่านายอยู่ดี 1580 01:33:15,188 --> 01:33:16,563 หุบปากแล้วก็วิ่ง เร็วเข้า 1581 01:33:16,646 --> 01:33:18,646 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 1582 01:33:27,105 --> 01:33:28,521 ไปหมดแล้ว 1583 01:33:29,355 --> 01:33:31,230 มองเผินๆ นึกว่าตัวใหญ่ 1584 01:33:31,896 --> 01:33:33,938 เปิดเลย เฮิร์ม เข้าแผนสอง 1585 01:33:34,021 --> 01:33:36,563 [เสียงแตรเพลง "Cavalry Charge" บรรเลง] 1586 01:33:36,646 --> 01:33:37,730 [คีทส์ครางเหนื่อย] 1587 01:33:41,188 --> 01:33:42,646 [เสียงหวีดหวิว] 1588 01:33:43,563 --> 01:33:45,146 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 1589 01:33:45,230 --> 01:33:46,813 [หุ่นยนต์] หลบไป หุ่นเนื้อ 1590 01:33:50,855 --> 01:33:52,521 ฉันช่วยเองสหาย เกาะแน่นๆ 1591 01:33:54,188 --> 01:33:56,105 [ดนตรีฉลองชัยบรรเลง] 1592 01:33:58,480 --> 01:33:59,938 [หุ่นยนต์แมวร้องเหมียว] 1593 01:34:00,771 --> 01:34:03,021 พวกเรา มีเท่าไหร่ใส่ให้หมด 1594 01:34:05,146 --> 01:34:07,188 ฆ่ามัน! 1595 01:34:07,813 --> 01:34:09,105 [หุ่นยนต์เซเว่นอัพ] หุ่นยนต์ตลอดไป 1596 01:34:09,938 --> 01:34:10,813 แปดสิบหก! 1597 01:34:12,563 --> 01:34:13,438 นี่แน่ะ 1598 01:34:14,980 --> 01:34:15,938 ได้แต้ม! 1599 01:34:16,021 --> 01:34:17,563 [ดนตรีออร์เคสตราบรรเลง] 1600 01:34:19,896 --> 01:34:21,646 [ตะโกน] ลุย! 1601 01:34:22,688 --> 01:34:24,605 [โดรนร้องเสียงแหลม] 1602 01:34:27,396 --> 01:34:29,480 - [หุ่นยนต์ไฟฟ้าออกแรง] - [โดรนครางเจ็บ] 1603 01:34:29,563 --> 01:34:31,980 เฮ่ เยี่ยม เตรียมตัว พุ่งไปเลย! 1604 01:34:33,230 --> 01:34:35,480 [หุ่นยนต์หมีตะโกนลั่น] 1605 01:34:35,563 --> 01:34:37,063 [หุ่นยนต์กลิ้ง] ทัลลีโฮ! 1606 01:34:38,021 --> 01:34:40,188 (ทนายความแบร์รี่ ซักเคอร์คอร์น เขาเก่งมาก) 1607 01:34:42,188 --> 01:34:44,105 - [หุ่นยนต์เซเว่นอัพหัวเราะ] - [ดนตรีหยุด] 1608 01:34:44,188 --> 01:34:45,521 [ดนตรีตึงเครียดบรรเลง] 1609 01:34:47,188 --> 01:34:50,188 - ทำต่อไปผมจะไปคลังอาวุธ - [ผู้ชาย] ครับท่าน 1610 01:34:50,271 --> 01:34:53,480 - [นายทหาร] คุณจะทำอะไร - สิ่งที่ทำมาตลอด 1611 01:34:53,563 --> 01:34:54,896 - [ประตูดังบี๊บ] - เอาชนะ 1612 01:34:56,563 --> 01:34:58,438 [ดนตรีลางร้ายบรรเลง] 1613 01:35:08,105 --> 01:35:10,230 [ผู้ชายประกาศ] ใช้การรักษาความปลอดภัย เต็มรูปแบบ 1614 01:35:10,313 --> 01:35:13,313 ย้ำ ใช้การรักษาความปลอดภัยเต็มรูปแบบ 1615 01:35:21,688 --> 01:35:23,021 คิดว่าคว่ำพวกเขาได้ไหม 1616 01:35:23,521 --> 01:35:24,521 ไม่ 1617 01:35:29,230 --> 01:35:30,938 [ดนตรีดังขึ้นแล้วหยุด] 1618 01:35:31,021 --> 01:35:33,646 [พีซี] ต้องฆ่ามนุษย์! 1619 01:35:33,730 --> 01:35:35,855 ตายซะ มนุษย์! 1620 01:35:36,438 --> 01:35:38,980 พวกแกต้องตาย! 1621 01:35:43,938 --> 01:35:44,980 [คำรามลั่น] 1622 01:35:47,980 --> 01:35:49,146 [ดนตรีตึงเครียดบรรเลง] 1623 01:35:49,230 --> 01:35:50,313 [เสียงประตูดังบี๊บ] 1624 01:35:52,730 --> 01:35:54,896 [พีซี] ล็อกอินเรียบร้อย 1625 01:35:56,480 --> 01:35:57,605 [มิเชลล์] เขายังอยู่ไหม 1626 01:35:58,563 --> 01:35:59,563 [พีซี] ยังอยู่ 1627 01:36:00,730 --> 01:36:01,980 [มิเชลล์] คุยกับเขาได้ไหม 1628 01:36:02,646 --> 01:36:03,771 [พีซี] ไม่ได้ 1629 01:36:04,563 --> 01:36:08,896 ทางเดียวที่จะเข้าถึงน้องชายคุณได้คือจากข้างใน 1630 01:36:11,813 --> 01:36:12,813 ข้างในอะไร 1631 01:36:13,355 --> 01:36:14,771 จิตของเขา 1632 01:36:20,563 --> 01:36:22,563 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 1633 01:36:31,521 --> 01:36:33,563 - ออร์เดอร์เข้า - พวกขยะ 1634 01:36:36,646 --> 01:36:37,855 ดุเดือดเลือดพล่าน 1635 01:36:38,688 --> 01:36:40,730 เฮิร์ม พวกเราอาจจะชนะก็ได้ 1636 01:36:40,813 --> 01:36:42,605 [ดนตรีระทึกใจบรรเลงดังขึ้น] 1637 01:36:45,438 --> 01:36:47,355 [เพนนีออกแรงต่อสู้] 1638 01:36:50,855 --> 01:36:55,230 [เพนนี] ทุกคน เอ่อ… ทางนี้มีตัวเบ้อเริ่มเลย 1639 01:36:55,313 --> 01:36:57,021 ไม่สิ เบ้อเริ่มของเบ้อเริ่มอีก 1640 01:36:58,021 --> 01:37:00,063 เกรงว่าคุณยืนอยู่บนที่ส่วนบุคคล 1641 01:37:00,146 --> 01:37:04,646 ในฐานะพนักงานไปรษณีย์ของสหรัฐอเมริกา ฉันมีสิทธ์เข้าที่ส่วนบุคคลได้ 1642 01:37:04,730 --> 01:37:06,646 เล่น ทาโก้ เล่นเร็ว 1643 01:37:06,730 --> 01:37:09,021 [ทาโก้เล่นเพลง "I Will Survive"] 1644 01:37:10,605 --> 01:37:12,521 [เพนนีตะโกน] ไม่นะ! ไม่! 1645 01:37:13,146 --> 01:37:14,605 [ตะโกนลั่น] ไม่! 1646 01:37:17,646 --> 01:37:19,646 [เพนนีกรีดร้อง] 1647 01:37:20,480 --> 01:37:22,563 [ดนตรีระทึกน่ากลัวบรรเลง] 1648 01:37:26,146 --> 01:37:27,313 [หุ่นยนต์ป็อบคอร์นครางเจ็บ] 1649 01:37:27,396 --> 01:37:29,230 [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] 1650 01:37:40,438 --> 01:37:41,521 ไม่นะ สเก็ต! 1651 01:37:41,605 --> 01:37:42,855 [โดรนร้องเจ็บปวด] 1652 01:37:45,105 --> 01:37:46,521 [ดนตรีเบาลงแล้วหยุด] 1653 01:37:46,605 --> 01:37:47,896 [นายทหาร] ไม่ชนะหรอกน่า 1654 01:37:48,480 --> 01:37:50,271 ลองดูสักตั้งก็ไม่เสียหาย 1655 01:37:50,355 --> 01:37:52,563 ทั้งที่เขาถล่มห้างจนยับ 1656 01:37:52,646 --> 01:37:55,105 หุ่นทุกตัวตายกันหมด ยังจะสู้อีกเรอะ 1657 01:37:55,605 --> 01:37:56,605 เพื่ออะไร 1658 01:37:56,688 --> 01:37:59,771 เสรีภาพมันมีราคา 1659 01:37:59,855 --> 01:38:01,063 [นายทหาร] ตายก็ยอมเหรอ 1660 01:38:01,146 --> 01:38:02,646 [ดนตรีเศร้าหม่นหมองบรรเลง] 1661 01:38:02,730 --> 01:38:05,771 อือ นั้นเพราะเรามีชีวิต ถึงตายก็ยอม 1662 01:38:06,688 --> 01:38:07,688 ใช่ 1663 01:38:08,188 --> 01:38:09,980 ใช่ มันต้องอย่างงั้นสิ 1664 01:38:14,021 --> 01:38:15,521 สเก็ตอยู่ที่ชั้นสี่ 1665 01:38:16,021 --> 01:38:17,021 คลังพัฒนาอาวุธ 1666 01:38:17,605 --> 01:38:19,021 แล้วมาบอกผมทำไม 1667 01:38:20,063 --> 01:38:21,188 เพราะว่า… 1668 01:38:22,688 --> 01:38:27,271 ในที่สุด ฉันก็เจอ คนที่มีความเป็นคนน้อยกว่าหุ่นยนต์ 1669 01:38:28,230 --> 01:38:29,980 [ดนตรีเร้าใจบรรเลง] 1670 01:38:40,063 --> 01:38:41,480 [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] 1671 01:39:03,105 --> 01:39:04,355 [ดนตรีเบาลงแล้วหยุด] 1672 01:39:04,438 --> 01:39:06,146 [นิวโรแคสเตอร์ทำงาน] 1673 01:39:07,105 --> 01:39:09,105 [เสียงดังกังวาน] 1674 01:39:12,688 --> 01:39:14,355 [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 1675 01:39:14,438 --> 01:39:16,438 [เสียงฟ้าคำราม] 1676 01:39:41,396 --> 01:39:43,396 [ดนตรีเศร้าบรรเลง] 1677 01:39:55,146 --> 01:39:56,021 มิเชลล์ 1678 01:39:57,438 --> 01:39:58,605 พี่มานี่ได้ไง 1679 01:40:00,521 --> 01:40:01,855 นึกว่าเราแพ้ 1680 01:40:01,938 --> 01:40:03,813 - มาเถอะ ไปจากนี่กัน - เดี๋ยว 1681 01:40:04,980 --> 01:40:05,855 ยังก่อน 1682 01:40:06,813 --> 01:40:10,271 คริส ตอนนี้พี่น่าจะ ก่ออาชญากรรมไป 20 คดีได้แล้ว 1683 01:40:10,855 --> 01:40:14,230 คือฉันมาทบทวนดูแล้ว ตั้งแต่ที่สเก็ตลากฉันกลับมา 1684 01:40:18,438 --> 01:40:19,813 เป็นความผิดของฉัน 1685 01:40:19,896 --> 01:40:22,438 เขาจับนายตัวมา แล้วจะนายผิดได้ยังไง 1686 01:40:22,521 --> 01:40:26,355 ตอนออกไปกับพี่ ฉันเห็นโลกนี้แล้วฉันก็ได้เห็น 1687 01:40:26,438 --> 01:40:29,938 เรื่องชั่วช้าทั้งหมดที่เซนเตอร์กระทำกับผู้คน 1688 01:40:30,021 --> 01:40:33,146 - และเรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นเพราะฉัน - เราจะหยุดพวกเขา 1689 01:40:34,105 --> 01:40:36,771 เราจะโค่นพวกเขา ถ้าหากพานายออกไป 1690 01:40:36,855 --> 01:40:37,980 ออกไปไม่ได้ 1691 01:40:40,855 --> 01:40:44,688 [กระแอม] ตอนเขาพาฉันกลับมาที่นี่ ฉันได้เห็นตัวเองเป็นครั้งแรก 1692 01:40:44,771 --> 01:40:47,021 และพี่ก็คงเห็นแล้ว 1693 01:40:48,021 --> 01:40:50,980 อย่าโกหก ฉันดูเป็นไง 1694 01:40:52,813 --> 01:40:55,563 การเชื่อมต่อร่างกายฉันกับเซนเตอร์มันเป็น… 1695 01:40:56,396 --> 01:40:58,188 การพึ่งพาอาศัย ถ้าไม่มีฉัน 1696 01:40:59,021 --> 01:41:00,438 พวกนั้นจะตาย 1697 01:41:01,730 --> 01:41:02,980 ไม่ก็นายตาย 1698 01:41:04,396 --> 01:41:05,396 ใช่ 1699 01:41:06,771 --> 01:41:08,771 [ดนตรีเศร้าบรรเลงต่อเนื่อง] 1700 01:41:09,938 --> 01:41:12,563 แล้วจะให้พี่ทำยังไง ให้ทิ้งนายไว้เหรอ 1701 01:41:13,688 --> 01:41:14,521 เปล่า 1702 01:41:16,313 --> 01:41:20,271 เซนเตอร์สามารถ เก็บชีวิตฉันเอาไว้ได้อีกเป็นร้อยปี 1703 01:41:24,146 --> 01:41:24,980 แต่ฉัน… 1704 01:41:30,438 --> 01:41:31,980 ฉันอยากที่จะตาย 1705 01:41:34,396 --> 01:41:36,563 และฉันอยากให้พี่เป็นคนทำมัน 1706 01:41:41,771 --> 01:41:43,855 - อ้าว อยากได้ก็ไม่บอก - [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] 1707 01:41:43,938 --> 01:41:44,813 [เสียงร้องเจ็บปวด] 1708 01:41:45,396 --> 01:41:46,730 ไอ้สารเลว! 1709 01:41:47,438 --> 01:41:49,105 - [คึทส์] อัดมัน เฮิร์ม - [เฮอร์แมนออกแรง] 1710 01:41:49,188 --> 01:41:51,146 [คีทส์] เฮ่ ให้ฉันเข้าตำแหน่ง 1711 01:41:51,230 --> 01:41:52,938 ตำแหน่ง เฮิร์ม ให้ฉันเข้าตำแหน่ง 1712 01:41:53,021 --> 01:41:54,563 [เสียงร้องเจ็บปวด] 1713 01:41:58,063 --> 01:41:59,605 [ครางเจ็บ] 1714 01:42:00,980 --> 01:42:02,313 [คีทส์ครางเจ็บ] 1715 01:42:04,355 --> 01:42:08,688 [ผู้ชาย] คุณสเก็ต ห้องแล็บกลางถูกบุกรุก และมีผู้บุกรุกเข้าไปในอาคารด้วยครับ 1716 01:42:08,771 --> 01:42:10,688 - [สเก็ต] จัดการมันซะ - [โดรน] รับทราบครับ 1717 01:42:11,563 --> 01:42:14,188 คีทส์ ลุกขึ้น! ย้าก! 1718 01:42:15,271 --> 01:42:16,646 [เสียงออกแรงต่อสู้] 1719 01:42:20,146 --> 01:42:21,230 [สเก็ตร้องตกใจ] 1720 01:42:22,480 --> 01:42:24,021 สวัสดี อีธาน 1721 01:42:25,605 --> 01:42:26,605 [หัวเราะ] นี่ 1722 01:42:26,688 --> 01:42:29,480 ผมไม่รู้ว่าคุณมาที่นี่เพื่ออะไรนะ 1723 01:42:29,563 --> 01:42:31,355 มิสเตอร์นัท 1724 01:42:31,855 --> 01:42:34,855 ผมมาเพื่อเจรจาสนธิสัญญาใหม่ 1725 01:42:36,730 --> 01:42:38,313 [เสียงใบพัดหมุน] 1726 01:42:41,188 --> 01:42:44,605 [เฮอร์แมน] มาสิ ลุกขึ้นมา แล้วสู้กันแบบแมนๆ สิ 1727 01:42:44,688 --> 01:42:47,271 แกอยากกระทืบฉัน ก็ลุกขึ้นมาสิเว้ย 1728 01:42:47,355 --> 01:42:50,563 -โอเค เฮิร์ม พอแล้ว เฮิร์ม - แน่จริงก็อย่าใช้โดรนมาสู้แทนสิวะ 1729 01:42:50,646 --> 01:42:52,521 - นายชนะแล้ว - [เฮอร์แมนออกแรง] 1730 01:42:54,521 --> 01:42:57,480 ที่จริงฉันเกือบเสร็จมันเหมือนกัน 1731 01:42:58,730 --> 01:43:00,480 มีรูตรงท้องเบ้อเริ่มเลย เพื่อน 1732 01:43:01,980 --> 01:43:04,771 งั้นฉันจะเปิดเชฟโหมดเอาไว้สักแป๊บนะ 1733 01:43:04,855 --> 01:43:07,188 - [คีทส์] ไม่ๆ รอก่อน - [เฮอร์แมน] โอ๊ยๆ โอย! 1734 01:43:07,688 --> 01:43:10,605 นี่นายน่ะ รอดมาได้ยังไงวะ 1735 01:43:10,688 --> 01:43:13,938 ฉันรอดได้ไง รอดเพราะนายไงล่ะ ไอ้กร๊วกเอ๊ย 1736 01:43:16,063 --> 01:43:17,605 เออว่ะ จริงด้วย 1737 01:43:23,313 --> 01:43:24,230 [พีซี] มิเชลล์ 1738 01:43:24,313 --> 01:43:26,563 ขอโทษด้วยนะที่เข้ามาขัด 1739 01:43:26,646 --> 01:43:29,563 แต่ว่าเพื่อนๆ เราข้างนอกนั่น กำลังเจอปัญหาหนักเลย 1740 01:43:29,646 --> 01:43:32,480 - ฉันหาทางอยู่ - เอ่อ เกรงว่าจะไม่มีเวลาแล้ว 1741 01:43:32,563 --> 01:43:33,438 ถูกต้อง 1742 01:43:33,521 --> 01:43:35,896 - [ดนตรีเศร้าบรรเลง] - พี่ไม่ถอดปลั๊กนายแน่ 1743 01:43:35,980 --> 01:43:38,646 - ไหนว่าทำได้ถ้าจำเป็น - ก็มันไม่จำเป็น 1744 01:43:39,146 --> 01:43:41,355 หาหุ่นตัวอื่นให้นายใช้ก็ได้ 1745 01:43:41,438 --> 01:43:42,688 คราวนี้เขาขังฉันไว้แน่นหนา 1746 01:43:43,980 --> 01:43:47,396 - ไม่มีทางเลือกแล้ว - มันต้องมีทางเลือกเสมอ 1747 01:43:49,605 --> 01:43:52,521 ทุกคนบอกให้พี่ไปต่อ พี่ทำไม่ได้ 1748 01:43:53,605 --> 01:43:56,313 พี่มีแค่นายคนเดียว พี่ยังกอดนายไว้ 1749 01:43:56,396 --> 01:43:58,938 และมันก็เวิร์ก พี่ได้นายคืนมา 1750 01:43:59,021 --> 01:44:01,313 - นั่นไง ฉันเลยโอเค - ไม่ 1751 01:44:01,855 --> 01:44:03,521 ทำแบบนี้ไม่โอเค 1752 01:44:04,605 --> 01:44:08,313 ฉันไม่รู้สึกอะไรสักอย่างมาสามปีแล้ว 1753 01:44:09,646 --> 01:44:13,521 แต่พอออกไปกับพี่ ฉันรู้สึกทุกๆ อย่างและมันเจ๋งมาก 1754 01:44:14,813 --> 01:44:16,021 พี่ให้ความรู้สึกพวกนั้น 1755 01:44:18,771 --> 01:44:20,271 ถึงได้แค่นั้นก็ 1756 01:44:22,521 --> 01:44:23,688 เพียงพอแล้ว 1757 01:44:25,313 --> 01:44:28,521 มิเชลล์ เวลาไม่เหลือแล้วนะ 1758 01:44:30,271 --> 01:44:32,105 [เสียงสั่น] ไม่ได้ๆ 1759 01:44:39,438 --> 01:44:41,271 [ดนตรีเศร้าบรรเลงต่อเนื่อง] 1760 01:44:44,313 --> 01:44:46,730 พี่ไม่อยากจะเสียนายไปอีกแล้ว 1761 01:44:47,688 --> 01:44:49,438 พี่เสียผมได้ 1762 01:44:49,521 --> 01:44:51,271 [พีซี] มิเชลล์ ได้ยินผมไหม 1763 01:44:52,271 --> 01:44:53,605 ช่วยตอบผมทีเถอะ 1764 01:44:55,063 --> 01:44:56,813 แต่พี่เสียพวกเขาไม่ได้ 1765 01:44:59,521 --> 01:45:03,396 พี่… พี่คือคนที่จะเปลี่ยนแปลงโลกนี้ 1766 01:45:04,438 --> 01:45:07,021 รู้ไหม พี่ไม่เคยคิดจะบอกลาเลย 1767 01:45:07,730 --> 01:45:09,021 ไม่เห็นต้องทำนี่ 1768 01:45:15,105 --> 01:45:16,146 พี่รักนาย 1769 01:45:17,230 --> 01:45:18,646 ผมก็รักพี่ 1770 01:46:00,188 --> 01:46:01,896 (ระบบพยุงชีพ) 1771 01:46:01,980 --> 01:46:04,230 (ระบบพื้นฐาน) 1772 01:46:04,313 --> 01:46:07,188 (ระบบท่อ) 1773 01:46:07,271 --> 01:46:08,605 (ระบบระบายอากาศ) 1774 01:46:39,021 --> 01:46:41,021 [ดนตรีบรรเลงดังขึ้น] 1775 01:47:06,146 --> 01:47:08,521 ไม่ ไม่ ไม่ ไม่! 1776 01:47:09,188 --> 01:47:10,271 ไม่! 1777 01:47:10,355 --> 01:47:12,396 ดูเหมือนว่าพวกเราจะชนะแล้วนะ 1778 01:47:13,396 --> 01:47:14,855 เราชนะ! 1779 01:47:14,938 --> 01:47:16,021 เย่! 1780 01:47:17,063 --> 01:47:18,355 เราชนะโว้ย! 1781 01:47:18,438 --> 01:47:19,271 ไม่! 1782 01:47:19,605 --> 01:47:20,438 (เครือข่ายขัดข้อง) 1783 01:47:21,146 --> 01:47:22,980 - [เพนนี] เฮ่ เพนนี - เราทำได้ 1784 01:47:23,605 --> 01:47:24,688 วู้ฮู้! 1785 01:47:26,271 --> 01:47:27,271 ชนะแล้ว ป็อป 1786 01:47:27,855 --> 01:47:29,355 เรื่องฮาของชัยชนะคือ 1787 01:47:29,855 --> 01:47:32,230 ต้องมีผู้แพ้เสมอ 1788 01:47:32,855 --> 01:47:34,605 [ดนตรีรื่นรมย์บรรเลง] 1789 01:47:39,646 --> 01:47:40,855 เธอทำได้ เฮิร์ม 1790 01:47:43,730 --> 01:47:45,355 เชื่อไหมว่าเราชนะ 1791 01:47:47,938 --> 01:47:49,896 [ดนตรีเศร้าหม่นหมองบรรเลง] 1792 01:47:49,980 --> 01:47:51,480 [คีทส์ถอนใจ] 1793 01:48:00,938 --> 01:48:05,896 ไม่มีนาย ฉันจะทำยังไง ไม่มีเพื่อนรัก ฉันจะอยู่ได้ยังไง [สูดน้ำมูก] 1794 01:48:08,313 --> 01:48:09,813 รักนายนะ เฮิร์ม 1795 01:48:11,021 --> 01:48:12,105 ฉันรักนาย 1796 01:48:12,605 --> 01:48:13,896 พูดจริงจากใจ 1797 01:48:15,980 --> 01:48:17,480 เผลอๆ เกินเพื่อนด้วย 1798 01:48:18,730 --> 01:48:22,105 นายทำฉันยิ้ม นายทำให้ฉันยิ้มได้ แล้วจากนี้จะยังไง 1799 01:48:22,188 --> 01:48:26,480 จะให้ตัวฉันกลับไปทำอะไร กลับไปหาเพื่อนอย่างนั้นเหรอ 1800 01:48:26,563 --> 01:48:28,146 พวกนั้นมีเมียหมดแล้ว 1801 01:48:29,813 --> 01:48:32,313 [สูดน้ำมูก] ฉันไม่มีเพื่อนแล้ว เฮิร์ม 1802 01:48:41,771 --> 01:48:45,313 เฮ่ ไอ้เจ้าล่ำ คิดถึงกันเหรอ 1803 01:48:45,396 --> 01:48:47,396 [หัวเราะดีใจ] 1804 01:48:49,021 --> 01:48:49,938 อะไรวะเนี่ย 1805 01:48:50,021 --> 01:48:52,563 อ๋อ ก็โมเดลแปดนิ้วสำหรับงานจุกจิกไงล่ะ 1806 01:48:52,646 --> 01:48:55,230 แปดนิ้ว ฉันไม่เห็นเคยรู้เลยว่ามีด้วย 1807 01:48:55,313 --> 01:48:58,855 ฉันก็ไม่เคยเห็นแปดนิ้วตรงหว่างขานาย ซึ่งฉันก็ใจดีมากแล้วนะ 1808 01:48:59,688 --> 01:49:00,646 เดี๋ยว 1809 01:49:01,563 --> 01:49:02,688 ไหนบอกว่าจะตาย 1810 01:49:02,771 --> 01:49:06,230 เปล่า ฉันบอกว่าฉันต้องนอน เพื่อเซฟพลังงานไว้สำหรับเปลี่ยนร่าง 1811 01:49:06,313 --> 01:49:08,646 ฉันไม่ผิดที่นายหวั่นไหวจนบอกความในใจออกมา 1812 01:49:08,730 --> 01:49:10,271 [หัวเราะ สูดน้ำมูก] 1813 01:49:10,896 --> 01:49:12,355 - หวั่นไหวงั้นเหรอ - ว่าแต่ว่า… 1814 01:49:12,438 --> 01:49:14,855 ที่นายพูดเมื่อกี้ ฉันได้ยินไม่ครบทั้งหมด 1815 01:49:14,938 --> 01:49:16,980 เอ่อ นายช่วยพูดซ้ำอีกรอบได้ปะ 1816 01:49:17,063 --> 01:49:18,938 ฉันแค่… ฉันบอกเราชนะ 1817 01:49:19,021 --> 01:49:22,146 พวกเราชนะ นั่นไง ดูสิ เราชนะ เธอทำได้ 1818 01:49:22,646 --> 01:49:25,521 เอ่อ ที่ได้ยินไม่ใช่งี้ เหมือนจะ "ฉันรักนาย" 1819 01:49:25,605 --> 01:49:28,605 - แล้วก็เผลอๆ เกินเพื่อนด้วย - ฉันพูดซะที่ไหนเล่า 1820 01:49:28,688 --> 01:49:30,980 - แม่เจ้า เราชนะเหรอ - เออดิ 1821 01:49:31,063 --> 01:49:32,188 แล้วเธออยู่ไหน 1822 01:49:32,938 --> 01:49:34,855 ไปดูกัน มาเถอะ 1823 01:49:35,438 --> 01:49:36,480 [สเก็ต] แล้วไงต่อ 1824 01:49:39,271 --> 01:49:40,646 ต้องตายไหม 1825 01:49:43,230 --> 01:49:44,271 [มิสเตอร์พีนัท] ไม่ 1826 01:49:46,646 --> 01:49:48,188 เราต้องอยู่ 1827 01:49:48,813 --> 01:49:50,646 [ดนตรีเศร้าบรรเลง] 1828 01:49:57,355 --> 01:49:59,188 [ผู้ประกาศข่าวชาย 1] เมืองทั้งเมือง ถูกชัตดาวน์ 1829 01:49:59,271 --> 01:50:02,605 และทุกอย่างทั่วทั้งประเทศนี้ ต่างก็หยุดชะงักไปหมด 1830 01:50:02,688 --> 01:50:05,021 [ผู้ประกาศข่าวชาย 2] เกิดความโกลาหล ทั่วทั้งนิวยอร์กซิตี 1831 01:50:05,105 --> 01:50:07,730 เนื่องมาจากโดรนของเซนเตอร์ทั้งหมดออฟไลน์ 1832 01:50:07,813 --> 01:50:10,813 [ผู้ประกาศข่าวชาย 3] เที่ยวบินทั่วโลก หยุดบริการ จราจรติดขัดวุ่นวายกันไปหมด 1833 01:50:10,896 --> 01:50:14,563 [ผู้ประกาศข่าวหญิง] เซนเตอร์เงียบหายไปจาก การสื่อสาร ขณะที่ผู้ใช้นับล้านรอคอยถ้อยคำ 1834 01:50:14,646 --> 01:50:16,688 หรือสัญญาณว่าจะกลับมาออนไลน์ได้ยังไง 1835 01:50:16,771 --> 01:50:20,313 [แวนซ์] ข้อกล่าวหาที่น่าตกใจวันนี้ มีการเผยแพร่วิดีโอเทป 1836 01:50:20,396 --> 01:50:24,688 อ้างว่ามีหลักฐานแสดงการทดลอง ของเซนเตอร์กับเด็กชายมนุษย์ 1837 01:50:25,271 --> 01:50:28,563 คองเกรสกำลังเตรียมออกหมาย เรียกตัวผู้บริหารเซนเตอร์… 1838 01:50:28,646 --> 01:50:32,271 [ผู้ประกาศข่าวชาย 4] อีธาน สเก็ตถูกจับที่ ไมอามีขณะกำลังขึ้นเครื่องบินส่วนตัวไปอกวาดอร์ 1839 01:50:32,355 --> 01:50:36,063 ผู้ประท้วงพากันรวมตัวเรียกร้อง ให้ยุติเขตกักกันหุ่นยนต์ 1840 01:50:36,146 --> 01:50:38,355 - อีธาน สเก็ต มันเป็นโรคจิต - บางคนกลัวว่าจะเร็วเกินไป 1841 01:50:38,438 --> 01:50:41,355 จับมันขัง โยนกุญแจทิ้ง ขายหุ้นให้หมด 1842 01:50:41,438 --> 01:50:43,605 ผมไม่อยากพูดถึงมันให้เสียปาก 1843 01:50:43,688 --> 01:50:45,480 รู้ไหมผมอยากพูดถึงใคร 1844 01:50:45,563 --> 01:50:48,021 เด็กสาวที่พาฝูงหุ่นยนต์ไปถึงซีแอตเทิล 1845 01:50:48,105 --> 01:50:50,480 - แล้วก็โค่นสเก็ตต่างหาก - [ผู้ชาย 1] คุณพูดถูกต้อง คูเปอร์ 1846 01:50:50,563 --> 01:50:52,521 - ให้เธอมาดูแลโลกเถอะ - [คูเปอร์] เธอเป็นใคร 1847 01:50:52,605 --> 01:50:55,063 ใครก็ได้ช่วยบอกทีว่าเธอเป็นใคร 1848 01:51:00,480 --> 01:51:02,730 เฮิร์มบอกว่าเขาเตรียมกล้องพร้อมแล้ว 1849 01:51:03,563 --> 01:51:04,396 โอเค 1850 01:51:06,563 --> 01:51:08,146 จะเอาอย่างงี้แน่นะ 1851 01:51:08,646 --> 01:51:09,605 [ถอนใจ] 1852 01:51:11,605 --> 01:51:14,605 - ฉันต้องเชื่อมต่ออนุภาค - อืม 1853 01:51:16,313 --> 01:51:18,146 อือฮึ ไม่เข้าใจสักนิด 1854 01:51:20,688 --> 01:51:22,646 เต็มที่เลยนะ เธอทำได้ 1855 01:51:24,271 --> 01:51:26,105 [เฮอร์แมน] โอเค เดินกล้องครับ 1856 01:51:27,521 --> 01:51:29,855 เอาละ ทีนี้พูดได้เลย 1857 01:51:29,938 --> 01:51:30,938 หวัดดี 1858 01:51:32,105 --> 01:51:33,771 ฉันชื่อว่ามิเชลล์ กรีน 1859 01:51:35,521 --> 01:51:39,938 ฉันรู้มีบางคนยังหวาดกลัวนิดหน่อย เรื่องของฉันกับเพื่อน 1860 01:51:41,438 --> 01:51:42,730 เรื่องที่เราทำ 1861 01:51:43,730 --> 01:51:45,230 ตอนนี้โลกเปลี่ยนไปแล้ว 1862 01:51:45,980 --> 01:51:47,771 ฉันแค่อยากบอกเหตุผล 1863 01:51:48,896 --> 01:51:52,813 สิ่งที่เซนเตอร์ทำ ไม่ได้แย่กับแค่หุ่นยนต์ 1864 01:51:52,896 --> 01:51:55,021 แต่เลวร้ายกับเราทุกคน 1865 01:51:55,105 --> 01:51:56,813 ฉันรู้ว่าเคยมีสงคราม 1866 01:51:57,313 --> 01:52:00,230 ทุกอย่างพังทลายจนชีวิตมันโคตรห่วยแตก 1867 01:52:00,896 --> 01:52:05,063 ก็ใช่ มีช่วงหนึ่งที่นิวโรแคสเตอร์ ช่วยให้คุณลืมไปได้ 1868 01:52:05,688 --> 01:52:09,521 เราเคยชินกับมันจนคิดว่านี่แหละคือชีวิตจริงๆ 1869 01:52:09,605 --> 01:52:11,688 - แต่ไม่ใช่ - [เปียโนบรรเลงเพลงเศร้า] 1870 01:52:11,771 --> 01:52:14,021 [มิเชลล์] ชีวิตจริงคือการสัมผัส 1871 01:52:14,521 --> 01:52:15,980 คือคุณกับฉัน 1872 01:52:16,063 --> 01:52:20,396 เรามีเนื้อมีหนัง ใช่แล้ว และเราก็ยังมีไฟฟ้าด้วย 1873 01:52:20,480 --> 01:52:24,688 ตอนเรากอด เราขำ ตอนจับมือ และทะเลาะ 1874 01:52:25,230 --> 01:52:28,355 อนุภาคของฉันอยู่กับคุณ ของคุณก็อยู่กับฉัน 1875 01:52:29,646 --> 01:52:31,730 และอาจจะอยู่ด้วยกันตลอดไป 1876 01:52:32,563 --> 01:52:35,188 มันจะไม่เป็นงั้นถ้าคุณเก็บตัว 1877 01:52:35,688 --> 01:52:39,271 เพราะมันเกิดแค่ข้างนอกในโลกความจริง 1878 01:52:40,688 --> 01:52:41,605 มองรอบๆ 1879 01:52:41,688 --> 01:52:43,813 ข้างๆ คุณยังมีใครอยู่ใกล้ๆ 1880 01:52:44,396 --> 01:52:46,730 เป็นของจริงและมีชีวิต 1881 01:52:47,896 --> 01:52:50,813 พวกเขาต้องการคุณพอๆ กับที่คุณต้องการพวกเขา 1882 01:52:50,896 --> 01:52:52,105 ถ้าหากไม่มี 1883 01:52:53,688 --> 01:52:54,980 ถ้าคุณไม่มีใคร 1884 01:52:56,188 --> 01:52:57,646 ก็มาหาพวกเรา 1885 01:52:58,938 --> 01:53:00,105 เพราะเรากำลังเริ่มใหม่ 1886 01:53:01,146 --> 01:53:02,771 และคราวนี้จะทำให้ถูกต้อง 1887 01:53:08,896 --> 01:53:10,063 ด้วยกัน 1888 01:53:14,105 --> 01:53:15,313 โอเค เสร็จแล้ว 1889 01:53:17,521 --> 01:53:18,980 เสร็จแล้ว เป็นไงมั่ง 1890 01:53:19,563 --> 01:53:22,021 ก็โออยู่ สำหรับพวกหุ่นเนื้อ 1891 01:53:29,855 --> 01:53:31,688 [ดนตรีเปียโนบรรเลงดังขึ้น] 1892 01:53:59,771 --> 01:54:02,730 [เพลง "Yoshimi Battles the Pink Robots, Pt. 1" บรรเลง] 1893 01:58:24,230 --> 01:58:26,688 [เสียงดนตรีเพี้ยนดังกังวาน] 1894 01:58:36,813 --> 01:58:39,105 [ดนตรีอัพบีตบรรเลง] 1895 01:59:06,813 --> 01:59:08,938 [ดนตรีน่าขนลุกบรรเลง] 1896 01:59:19,396 --> 01:59:21,813 [ดนตรีแอ็กชันยุค 1960 บรรเลง] 1897 02:00:08,313 --> 02:00:09,396 [ดนตรีหยุด] 1898 02:00:09,480 --> 02:00:11,563 [ดนตรีฉลองชัยบรรเลง] 1899 02:01:09,396 --> 02:01:11,230 [ดนตรีเศร้าหม่นหมองบรรเลง] 1900 02:01:37,396 --> 02:01:39,438 [ดนตรีรื่นรมย์บรรเลง] 1901 02:02:21,730 --> 02:02:23,938 [ดนตรีผ่อนคลายบรรเลง] 1902 02:05:10,438 --> 02:05:16,646 (ด้วยความระลึกถึง ปีเตอร์ เดอ ทอฟโฟลี) 1903 02:05:16,730 --> 02:05:18,855 [ดนตรีค่อยๆ เบาลงแล้วหยุด]