OSTRAVA, REPÚBLICA CHECA
Quen es?
Pero se Max dixo que estabas morta.
Eh!
Quen hostia es?
Owen Hendricks, avogado da CIA.
Túa nai é… era un recurso da Axencia,
así que xa me podes ir soltando.
Non.
- Xa te podo ir matando. - Non fagas o parvo.
Se lles contamos aos rusos que túa nai era espía,
pensarán que estabas no allo e matarante.
Pois terei que enterrarte máis fondo, porque es o único que sabe quen son.
A Dirección de Operacións case sempre traballa co Departamento Xurídico.
Eu era responsable…
HANNAH, EX DE OWEN
90 MINUTOS ANTES
Non me fodas.
- Amelia Salazar. - Ola.
Son Hannah Copeland.
Mandáchesme o aviso anónimo sobre Owen.
- Acaban de secuestralo. - E eu que lle vou facer?
Fai saltar a puta alarma antiincendios.
Ou dígolle ao teu xefe que me filtraches que estaba en Praga.
Déixame… que faga unha chamada.
Estou algo fodida, Anderson.
Seguro que o de matar a túa nai te ten algo alterada,
pero non me podes matar sen máis.
Son da CIA.
En canto entrei, metéronme seis microchips polo cu.
Vén un equipo de operacións especiais a rescatarme.
Se viñesen de camiño, xa estarían aquí.
O GPS do reloxo que lle deu Max a Owen di que está por aí.
Todo listo.
Vamos!
Catro coches. Mínimo, dous homes por vehículo: oito combatentes inimigos.
Procurade mantervos ocultos.
Se chegades onda Hendricks, illádeo. Non lle faledes antes ca min.
Ei.
Max dixo que o avogado é un problema, así que igual hai que cauterizar.
Estou…
un pouco mareado.
Estás a piques de deitarte a descansar.
Mira ti, xa estou mellor.
Si que tes forza nas pernas.
Sóltao.
Onde vai Max?
Morta.
Dentro.
É a súa filla.
Filla?
Elementos hostís abatidos. Sen baixas.
Mátoa ou non?
Non.
Por agora.
Si, vou necesitar unha axudiña.
Igual un hospital.
Que fas?
Decidir se te atopei vivo.
Axúdoche. Atopáchesme vivo e gañarás unha puta medalla por salvarme.
Xa. E vas calar todo o que che contou Max sobre min só porque tes moi bo corazón?
Tanto me dan os recursos fantasma e os cartos que roubas.
Ti tamén sabes moitas merdas de min.
Chámalle destrución mutua asegurada.
Eu revelo o teu, ti revelas o que fixen con Max e "intabilítanme".
"Incabilítanme".
Inhabilítante.
Por moi divertido que soe, creo que o máis seguro será…
esperar un chisco a que te desangres.
Moi parva es.
Perdiches a Max.
A túa única esperanza de redención é salvarme.
Por aquí!
Destrución mutua asegurada.
Ei! Teño aquí a Hendricks. Necesitamos un médico.
Ola, colega.
ILLA SAKHALIN, RUSIA
Pensas demasiado. A ela gústaslle.
Para ti é fácil. Casaches á miña idade. Os tempos cambian.
Parvadas.
O meu home era aínda máis tímido ca ti
e non tiña nin idea de que me namorara del nada máis velo.
Pasaba as noites a pensar que tiña eu de malo
para que el non dese o paso.
Quero dicir que igual Chin Sun pensa o mesmo.
Pídelle ti para saír.
- Ou pídollo eu da túa parte. - Nin se che ocorra.
Que si!
E iso?
Será un accidente?
Dá marcha atrás.
Atrás! Xa!
Máis rápido! Písalle!
Duri!
Duri! Non te me vaias! Duri!
Duri!
Non.
Por favor.
Son dunha ONG surcoreana, lévolles comida aos nosos compatriotas.
Soltádeme!
FORZA AÉREA DOS EUA
BASE AÉREA DE RAMSTEIN, ALEMAÑA
Tranquilo. Estás a salvo.
Define "a salvo".
- Témolo. - Téñoo eu.
Ti pon a tola da rusa á sombra e miramos que facer con ela.
E lávaa. Parece saída dunha peli de terror.
Como é de grave a cousa?
O recurso está morto, andamos a tiros con media Europa
e sacamos un avogado dun foxo. Eu diría que é mellorable.
Podes virar a Nichka, que ocupe o sitio da nai.
- Non é mala idea. - Podería axudar.
Matei alguén.
Tío, non son un cura. Non te confeses comigo.
Estás no choio equivocado se buscas absolución.
- Entendido? - Si.
E, para que quede claro, tampouco te vaias confesar cun cura.
Non estás no departamento de matar xente.
¿Esa é…
Hannah?
Esa moza salvoute, meu.
Contactou con Amelia e puxo a andar a operación de rescate.
Non lle contes nada do que pasou. Nada.
Polo seu ben.
Estás ben?
Si, voume poñer ben. Salváchesme.
Si, xa teño práctica.
Tes que deixalo, Owen.
Xa.
Xa o sei, e vouno deixar, pero é… complicado.
E que?
Cantas veces te vas lanzar ao baleiro sen pensar?
Todas.
Esta vez é diferente.
Morreu xente.
Xa.
E ti por pouco es un deles.
Tes que apartarte.
Tes razón, pero, se me aparto agora, vanme botar as culpas de todo.
Non.
Se non o fas, atoparás outro xeito de volver deixarte arrastrar e…
Eu non volvo pasar por iso.
- Hannah… - Non.
Voume do piso.
Cando volvas a D. C.,
xa non estarei.
Non o entendo. Perdestes o recurso, pero salvastes o avogado?
Si. Estou preparando un informe tras a acción.
Por que falas ti? Era a túa operación e cagáchela.
Señor, o recurso mentiunos.
Porque iso é o que fan os recursos. E hai que ser imbécil para confiar neles.
Sae, Gilbane.
E vai facendo dieta limpa. O Grupo de Contraespionaxe está a caer.
Señor, non todo son malas novas.
A filla do recurso morto era sicaria da mafia rusa.
Como Max, ten acceso á intelixencia rusa.
- Quérela recrutar? - Eu non.
Pois agora xa me vendiches a alma.
Substituirás a Dawn en Varsovia. Fíchaa e mándaa ao terreo canto antes.
Si, señor.
Se quere tomar esa vía, asígnolle a Lester alguén dos meus.
Así, cando voen as citacións, estamos protexidos legalmente.
Señor, tócame a min.
Xa estou ao tanto de varios elementos clave.
Moi ben, estamos en marcha. E espero resultados.
Rápido.
- Débesme unha ben gorda. - Claro.
Mírao polo lado bo.
Estaremos a máis de 6000 km cando fodan a Hendricks.
Ei, ocupado! Ei!
Pero que…?
Non podemos falar.
Temos un minuto para pensar un plan e que non nos culpen.
Non necesitamos un minuto. Só hai que culpar a Max.
Culpar a morta. Non é unha idea moi orixinal.
Pois mete o morto tamén.
Estaban no allo xuntos.
Max e Xander estaban implicados nunha conspiración criminal
que nos ocultaron.
¿E como ía poder executar con éxito o plan da miña misión
cando un dos nosos conspiraba contra a Axencia?
Moi crible.
Vasme volver intentar matar?
Eu non intentei matarte.
Só probei a non salvarte.
Pero…
non te equivoques.
Sufrirás unha morte dolorosa se te volves contra min.
Xa, entendido.
Puta psicópata.
Por cristo bendito!
Que conversación tan fascinante.
Vai de conspiracións criminais.
- Voume. Grazas. - Estás espido.
E eu teño kompromat.
O teu trato coa muller pequena.
Que pasa comigo agora?
Iso é cousa do teu supervisor novo.
Pero imaxino que te usarán como recurso.
Unha merda.
É iso ou dicirlle a Rusia que non es de fiar.
E ademais páganche.
- Canto? - Depende da información que deas.
Un secretario lareta do FSB, dous ceros. Segredos nucleares, varios ceros máis.
Se tes algo sobre o xeneral Kuznetsov, chegarán a niveis orgásmicos.
Negativo. No outro cubículo?
Non a vexo.
Vale, veña. Agora téñote que vender.
- Oi! Está aquí! - No de homes!
Vale, non hai que montar un drama.
Mentira.
Un pouco drama sempre vai ben.
UNHA SEMANA MÁIS TARDE
AXENCIA CENTRAL DE INTELIXENCIA
Señor,
ten un momento?
Queres saber que pasa agora.
Pois… si.
A curto prazo, nada.
Porque o Grupo de Contraespionaxe vai investigalo
e esperarán ao final para falar co obxectivo, que son eu.
Exacto.
Señor, case morro… tres veces, intentando facer o traballo que se me encomendou.
E pensas culparme a min?
O que? Non, para nada.
- Pensas que son parvo? - Non, señor.
Fuches imprevisible desde sempre.
E, aínda que valoro o teu entusiasmo e capacidade de resolución,
posme nervioso.
Parece que sempre tes que ser o heroe.
Pero non es un heroe.
Es un avogado.
- Señor… - Déixame acabar.
Igual dis a verdade e este pesadelo non foi culpa túa,
pero igual non.
Ata que eu e a Axencia saibamos cal das dúas é a correcta,
vas para o banco.
A partir de xa,
quedarás sentado no despacho todo o día, todos os días.
Non farás ningún traballo nin chamadas, non mandarás ningún email.
Vas sentar de brazos cruzados a contar bólas de po
ata que desenredemos o nobelo que formaches.
Está claro?
Si, señor.
É que non estou feito para a vida estática.
Se estou en posición vertical, necesito facer algo.
E algo vas facer.
Estar sentado no teu despacho.
Vai para alí e faino.
Si, téñoos aquí.
As mostras de voz. E que máis necesitabas? Dimo outra vez.
Ei!
Ola! Amelia!
Amelia.
Dáme a sensación de que me evitas.
Si. Coma todo o mundo.
Estás confinado, investigado por contraespionaxe.
Calquera contacto teu pode ser un obxectivo.
Sabes canto vai durar a investigación?
A vida. A ninguén lle interesa demostrar a túa inocencia.
Pódoche preguntar algo?
- Podes preguntar. - Se a operación fose ben,
importaríalles o que saíu mal?
Claro que non.
O único xeito de non ter problemas é gañar.
Supoño que tamén é o único xeito de saír do confinamento.
Si. Pero é un círculo vicioso: non podes gañar estando confinado.
Entón, estou atrapado neste limbo para sempre?
Coa ameaza constante de que me culpen dun desastre de seguridade nacional?
Si.
Non me axudaches nadiña.
Síntocho.
Ías para o outro lado.
Ola.
Grazas. Aínda que non debía recibir ningunha carta agora mesmo.
Owen non traballa.
Oe, quieto parado. Espera aí.
Isto non é para min.
É o despacho 309?
Si, pero eu non son… Bill Bemus.
Non é problema meu.
BILL BEMUS, DESPACHO 309
UN SEGREDO PARA DEMOSTRAR QUE VOU EN SERIO
Ola, colega.
Non. Vaite foder por aí adiante. Es un agoiro.
Non me entres no despacho!
- Vale. Fáloche desde fóra. - Iso non…
Coñeces o que tiña o meu despacho?
Bemus? Xubilouse. Por que?
- Deixa, non quero saber. - Chegou unha carta que era para el.
Algo críptico desde Corea cun dígrafo raro.
E unha nota á man moi ameazadora.
- Onde consigo o seu número? - En ningures. Está morto.
Non se xubilara?
Si. E logo morreu.
- De que? - Algo do corazón.
Era vello. Levaba aquí desde Eisenhower.
Que fago coa carta?
Creo que, nunha situación tan sensible coma esta,
poderías valorar se metela polo cu
ou usala para cortar o teu propio pescozo, pero lonxe de min.
Vaite foder.
Perdón.
Ola. Acórdaste de min?
- Pode ser. - Teño outra petición de busca.
Sabes que hai máis xente, non?
Si, pero o da última vez uniunos moito, entón…
- Que é? - Toma.
Un dígrafo sen sentido. "RQ" non é ningún país.
Vale. Pódelo meter igual, por favor?
- Por que? - En Dereito aprendes a ser meticuloso.
Aquí aprendes a mirar polo teu cu.
Lévache dous segundos.
A próxima vez molesto a outro.
Feito.
ALERTA DO SISTEMA USUARIO BLOQUEADO
- Ao chan! - Que hostia pasa?
- Xa! - Ei, tranquilo. Vale.
Para de resistirte!
Díxenche que quedaras no despacho.
Si, señor.
Non era unha instrución complicada. Sen matemáticas.
Si, señor, pero recibín a carta e…
Ti non recibes cartas, asegureime eu diso.
Tecnicamente, era para o meu predecesor.
E por que hostia a abriches?
Porque me aburría.
Iso vancho gravar na tumba.
Si, fixo.
Onde me metín?
A que operación coreana se refire o dígrafo?
A unha tan secreta que agochan a súa existencia cun código de país falso.
Só lle saquei ao director que hai que ocuparse rápido e mantela en segredo.
Está claro que é unha carta de chantaxe.
O número é a latitude e lonxitude do hotel Paradox, de Seúl.
É onde para o persoal da Axencia cando viaxan ao país.
Déixeme ir alá e localizar o chantaxista.
Por que collóns ía facer iso?
Porque coñezo Seúl. Meu pai estivo destinado en Corea dous anos.
Pero, sobre todo, porque xa son radioactivo.
Quen mellor para mandar a Fukushima que o que vén de Chernobil?
Se evito a catástrofe, líbrome do illamento.
Pero, se fracaso,
non o culpan a vostede.
Canto vai tardar Owen en deixalo?
Seis días. Xa levamos 1200 apostados.
Eu aposto cen a que tarda tres.
É Nyland.
Mellor a ti que a min.
Si, señor.
Téñoo diante agora mesmo.
Non. Merda, hostia.
DIRECTOR XURÍDICO
Si, señor?
Ai, non.
Non.
Pois si.
Si.
Hendricks catapultouse de cabeza
a un caso de chantaxe aínda máis problemático.
Necesita a supervisión dun adulto,
así que te vou mandar a Corea con el.
Señor, quen me dera poder ir, pero teño o gato moi maliño.
Ti non tes gato.
Estou en proceso de adopción.
Vas ir a Corea.
Si, señor.
- Que dicimos na oficina de Seúl? - Nada.
Que é un asunto de recursos humanos.
Así tedes escusa para buscar nos expedientes.
Determinade quen sabe algo de RQSwallow
e a identidade do chantaxista.
Iso, dando por suposto que é alguén da Axencia.
A carta fala dunha operación conxunta, así que podería vir de alguén do NIS.
Detesto admitilo, pero ten razón.
Ata que teñades máis información, mantede a discreción.
Todo o mundo é sospeitoso.
Si, señor.
Grazas por crer en min.
- Escoita… - Cala a boca.
Isto pódenos vir moi ben.
DESCOÑECIDO
Diga.
Dixéchesme que ía facer pasta, pero só me ficharon.
Vou colgar.
Vale, pero mira unha cousa.
Se non empezo a cobrar, empezo a soltar os teus segredos.
- Iso non. - Pois dilles que me paguen.
Teño que marchar. Os de Lev están cabreados comigo polo de Praga.
Vale, pero…
Necesito ter as mans libres por se veñen por min.
MAPA DO VOO WASHINGTON - SEÚL
- Estás nunha puta app de citas? - Non é…
Non te preocupes.
Preocúpome, si,
porque me arrastraches secuestrado ao teu circo suicida.
Quero transparencia total, porque teño a intención de saír disto dunha peza.
A meu pai destinárano a Seúl cando eu era neno.
Yoo Jin era a miña mellor amiga, foi o meu primeiro bico.
Só a tiña a ela cando mataron o meu pai na explosión.
Que historia tan bonita.
Se volves pensar nela estando en Corea, empúrrote ás vías do tren.
Entendido?
Sabes que non controlas a ira, non?
- Non controlo nada. - Vale.
Dásme un recoñecemento do terreo? Que imos atopar ao chegar?
Pois, mira, Owen, Corea é un aliado.
Colaboramos con eles para manter a raia a Corea do Norte e a China.
Pero espiámonos mutuamente coma tolos. Máis che vale comportarte en todo momento.
Sen fallo.
Estamos fodidos.
AEROPORTO INTERNACIONAL DE INCHEON, SEÚL
Dámoslles a benvida a Seúl. Non se alarmen,
pero o desembarco vaise atrasar un pouco por unha incidencia de seguridade.
Veñen por nós?
Si. Os permisos de última hora para entrar ao país fan saltar as alarmas.
Merd…
Que hai?
Señor Ferber?
Son Grace Cho, do NIS.
Grazas por sacarnos do avión antes que os da primeira clase,
pero non era necesario.
Iso decídoo eu. Veña comigo, por favor.
Non. Só el.
O seu asistente pode esperar fóra.
- Non son o seu… - Si.
Non son o seu asistente.
Non sei cal é o problema.
Vimos polas canles adecuadas, pedimos os permisos.
Só queremos entender
o propósito da súa visita de última hora a Corea.
Sen problema.
Eu revélolle as actividades internas da CIA encantado da vida
se vostede me dá trapos sucios do NIS.
Non hai motivos para ser un mamón.
Algún sempre hai. Pero a que se está pasando é vostede.
Como se nega a contestarme,
podería ter que denegarlle o acceso ao país.
Xa… Vai ser que non.
O Tratado de Defensa Mutua de 1953 dános dereito a estar aquí.
E daría unha imaxe terrible.
Podemos marchar?
Non.
Sente.
Impórtache que sente?
Dálle.
Grazas.
Van tardar.
A axente Cho é moi concienciuda.
Non vai deixar marchar o teu xefe ata que quede… satisfeita.
Non é o meu xefe.
Ah, perdón.
Como el está dentro e ti fóra…
Sen fallo.
Entón…
ti que es?
Son administrativo.
Ai, si?
E gústache?
Pois si.
Sempre fun moi organizado, desde pequeno.
A miña…
A miña muller di que non superei a fase "do ano".
A fase "anal". Que tes unha obsesión freudiana polos detalles.
Iso.
Xa estiveras en Seúl?
- Non estaba no expediente? - Como dis?
Non pasa nada. Está ben a estrataxema.
Estrataxema?
Veña, ho.
Cando antes che contestei "dálle", non che estrañou nin o máis mínimo.
A confusión esa entre "ano" e "anal" era á mantenta.
Nin che estrañou que comese o anaco de intestino cocido
porque sabías que ía recoñecer o sundae de cando vivín aquí.
Sinto discrepar,
pero recoñecín a expresión das pelis americanas
e supuxen que comerías se tiñas fame.
Bo intento, pero está o teu cinto.
Desgastado na cadeira dereita, onde levas a funda da arma,
que quitaches antes de vires facer de administrativo
co teu interrogatorio encuberto.
Moi boa.
Sabía que non eras un asistente.
Nin avogado.
Non… avogado si que son.
E moi ocupado, segundo o teu pasaporte.
- Iemen, Viena… - Que lle queres?
Apago lumes para quen se mete en cerellos profesionais.
E que lume vés apagar a Corea?
Unha reclamación de recursos humanos. Unha ben fea.
Dásme máis sundae?
Dálle.
Mi ma, moito cambiou este sitio.
Sabes que nos seguen, non?
Si, ho.
Os do NIS son expertos en paranoia.
Non cren a nosa tapadeira.
Eu tampouco a crería.
…coloca o extremo libre por baixo da primeira lazada, méteo pola terceira
e aperta con suavidade…
Ei. A chave do teu cuarto.
- Cuartos separados? - Si.
Arrastráchesme á outra punta do planeta, pero teño as miñas necesidades,
que son: unha bañeira propia,
un albornoz propio e algo de tempo para min.
Non había que ir buscar o chantaxista? Para iso estamos neste hotel.
Si, boa idea. Fai ti a primeira garda e espértame pola mañá.
DÁMOSLLE A BENVIDA
QUE TEÑA UNHA BOA ESTANCIA
Moi ben.
A cama gusta.
SHADOW CLUB, ITAEWON. ÁS 21:00. VEN SÓ.
Boa noite, señor Hendricks. Como podo axudarlle?
Ola, si.
Había un sobre no meu cuarto cando cheguei.
Sabe quen o deixou?
Non, señor. Hai algún problema?
Non. Grazas.
DESASTRIÑO CHAMANDO
A súa chamada desviouse a un sistema de mensaxes de voz.
Oi!
Sei que estou rompendo a cuarta parede, pero, se tes fame,
bibimbap e kimchi.
- Grazas. - Nada.
Síntome mal por que te teñan aquí.
Só viñemos facer un choio legal aburrido na embaixada.
É o meu traballo. E a miña xefa é moi esixente.
Fíxollo pasar moi mal ao teu compañeiro?
Nada co que el non poida.
Iso é maedeup?
Moi boa.
Si, ensinoume a miña muller. É unha experta. Eu son un novato.
Tiña unha amiga de neno que sabía.
A novata era ela comparado co que tes ti aí.
En fin, déixote seguir.
O jet lag empeza a atacarme, así que vou indo para o sobre.
- Boa noite. - Boa noite.
Ah, e grazas polo bibimbap e o kimchi.
Aquí.
É só un momento.
Ei, ven.
Saúde!
Un trago máis!
Owen?
Ola.
Como estás?
Estás moi guapa.
Estou nas últimas ao final dun día longo.
Que fas aquí?
Non estou moi seguro.
Levo unha década sen verte e atópote axexando á porta do meu choio?
- Isto é… - Raro, xa o sei. Moi raro.
Pero prométoche que non no mal sentido.
Vin para verte.
- E por que non entraches? - Non podo quedar.
Teño que ir a un sitio, por traballo.
Mira, supoño que só viña para dicirche…
que me salvaches,
cando morreu meu pai.
Pero eu só era un neno, demasiado novo para entendelo.
E logo marchei e só quería…
Cheguei aquí e só quería dicirche…
grazas.
E estás guapísima, en serio.
Vale, tranqui.
Oi.
Chamáchesme. Por que?
Tiña algo á espera no cuarto do hotel.
Como que "algo"? Espera. Onde estás?
Nunha discoteca.
Tiña unha nota do amigo secreto para quedar.
Serás parvo! Iso é para poñerte a proba.
Para ver como reaccionas.
Un avogado procedería con cautela, iría polas canles oficiais.
Ti corres ao perigo coma un mono sedento de adrenalina.
Escoita, pallaso, igual tes razón, pero vai baixando o ton.
Isto é máis ca urxente
e eu non me agocho coma ti cando a cousa se pon seria. Eu actúo e…
Estanme a vixiar.
É unha muller.
Vou falar con ela. Falamos cando volva ao hotel.
Moi ben. Estarei borracho.
DESASTRIÑO CHAMANDO
Xa podes estar no taxi de volta.
Está aquí o do NIS. Jang Kyun.
Máis idiota non podes ser.
Se te ve, o NIS vai saber que andamos a algo.
Se o ve o chantaxista,
pensará que o traizoaches e revelará os segredos. Sae de aí xa!
Merda.
Perdón.
Perdón!
Todo ben.
Estamos a pre. Ei, a pre.
Grazas pola axuda.
Temos que marchar.
Vamos!
Merda! Perdón…
Sube ao coche!
Hostia!
Que loucura!
Tío, es un puto fenómeno! Como me atopaches? Eu nin…
Merda.
Es o chantaxista.
Hostia…
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández