Anteriormente…
Non!
Decido se te atopei vivo.
Ti sabes moitas merdas de min. É destrución mutua asegurada.
Destrución mutua asegurada.
A filla da morta é sicaria da mafia rusa. Ten acceso á intelixencia rusa.
Substituirás a Dawn en Varsovia. Fíchaa e mándaa ao terreo canto antes.
- Unha merda. - Ou dinlle a Rusia que non es de fiar.
Vas para o banco. A partir de xa,
quedarás sentado no despacho todo o día.
Grazas.
O anterior dono do meu despacho recibiu unha carta.
Unha mensaxe críptica desde Corea cun dígrafo raro.
ALERTA USUARIO BLOQUEADO
É unha carta de chantaxe.
O número é a latitude e lonxitude do hotel Paradox, de Seúl.
Vas ir a Corea.
Si, señor.
Es un puto fenómeno!
Como me atopaches?
Merda. Es o chantaxista.
Hostia…
Menos mal.
Espertaches.
Xa pensei que me pasara coa dose.
Para a cabeza, prometido.
As túas promesas valen moito.
Grazas por non atarme con cinta a unha cadeira.
Sei onde estamos.
Yongsan Garrison, onde vivías cando mataron o teu pai.
E por que me traes aquí?
Para manipularme emocionalmente? É unha xogada ben torpe.
É un recordatorio da perda.
Para que entendas os meus motivos.
A túa muller.
Si.
Cando falaches dela á porta do hotel, non entendín a tristura.
Hai unha semana, secuestraron a Nan Hee na illa Sakhalin, Rusia.
- Preciso que a CIA a rescate. - E por que non a túa axencia?
Cando lles diga que a miña muller está en mans dun inimigo estranxeiro,
daranme por comprometido e apartaranme.
Non é por foder, pero farían ben.
Estás ameazando con revelar segredos da intelixencia.
Secuestraches un avogado da Axencia. Estás disposto a todo para recuperala.
Si. E iso debíache dar un medo da hostia.
Quen máis sabe que a levaron?
Ninguén.
Ninguén?
Como pode ser?
Porque o traballo que fai é delicado.
Repatriar coreanos atrapados na illa cando Rusia tomou o control.
Cando vai alá, desconéctase do mundo. Acampa por aí, limita as chamadas.
Pero as chamadas pararon de todo.
Contactei cun recurso meu que era jopok.
Da mafia coreana…
Sei o que son os jopok.
Nan Hee subórnaos para conseguir acceso.
É espía?
Non.
Sabe que ti si?
Sabe que traballo para o goberno, non para o NIS.
Entón, igual aínda non saben o valor que ten.
Pedíronche rescate?
Non. Non houbo contacto ningún.
Mira…
Sinto que esteas pasando por isto. Non imaxino o asustado que estarás.
Pero é un xogo perigoso o de intentar foder a CIA para recuperala.
Non é xogo ningún, é unha carreira
para atopala antes de quedar ao descuberto e de que sexa tarde.
Tes 48 horas para atopala, pensar un plan e traela á casa.
- Iso non é razoable. - Ao carallo o razoable.
Agora mesmo, á miña muller estarana torturando!
Traballas para min.
E nin se che ocorra traizoarme.
Iso revelaría automaticamente todo o que sei.
Os túneles secretos que escavamos coa CIA baixo a Zona Desmilitarizada,
as identidades de todos os recursos da CIA de toda Asia…
Vale, entendido.
Sabes moitas merdas e tes un dispositivo de home morto.
Atopa a miña muller e tráea á casa.
Ou préndolle lume a todo.
PORT LOUIS, MAURICIO
Merda.
EMBAIXADA ESTADOUNIDENSE OFICINA DA CIA
Ola! Ti es Dawn, non?
- Rina e Mike. - Benvida ao paraíso.
Chegouche un cable.
Hostia! Podería falar dunha operación e colgádelo aí á vista?
Isto é Port Louis, onde morren as carreiras.
Aquí non hai operación ningunha.
Á ESPERA DO TRASPASO DE RECURSOS AO TEU SUBSTITUTO.
- O meu despacho? - Non tes.
Só hai sala aberta e sala de descanso.
- Fóra. - O que?
Agora este é o meu despacho, así que fóra.
LISTA DE EXPIRACIÓNS
Non debín subir ao avión.
Debinme tirar polas escaleiras ou botarme enriba dun garda de seguridade.
Podes parar co afán de protagonismo?
Por que hostia ía parar?
Porque hai un choio que facer
e chorar pola túa incapacidade de autoboicotearte non axuda.
Nyland púxote ao mando, así que dime cal é o plan.
Tes que volver a Langley. É gordo de máis para manexalo en remoto.
- O do dispositivo será un farol? - Non. É un veterano da intelixencia,
con acceso a toda forma concibible de espionaxe e última tecnoloxía.
- Algo dixital e agochado en Internet? - Algo por riba das nosas competencias.
Por unha vez, véxote acolloado.
Sentes o nivel da auga chegando ao nariz?
Hai unha semana loitaba pola miña vida nunha tumba,
logo de presenciar o asasinato do recurso ao que axudaba a mans da súa filla.
Levo debaixo da auga desde que entrei na Axencia. Podo con isto.
Xusto o que pensaba eu nos meus tempos dourados.
Pero voei demasiado cerca do sol e levo con cagarría pola ansiedade desde aquela.
Eu marcho.
- Que vas facer? - Seguir durmindo.
Tío, en serio?
Si, en serio. Son as doce da noite e teño jet lag.
Vou durmir cinco horas e logo á embaixada a endosarlle á xefa da oficina
un informe sobre Jang Kyun mentres ti voas á casa.
Paréceche ben?
Caralludo.
Por que segues aí parado?
Ola, estás chamando a Nan Hee Kim.
Agora mesmo non podo contestar…
Falas como un robot!
Cala! Estou intentando gravarme.
Ao meu home sóolle demasiado formal.
En fin, déixame unha mensaxe e xa te chamarei. Adeus!
Adeus!
AEROPORTO DE INCHEON SEÚL, COREA
Lanzadeira á Terminal C chegando á plataforma.
Que hai?
Perdoa, pasa.
Grazas.
De nada.
Vaia. Toma.
Axúdame!
Socorro!
Estás de carallada?
Perdón!
Hostia!
Ei! Espere, é rápido.
Tivo sorte. Chegou xustiño.
Que ben.
Perdoa.
Ola, busco a xefa da oficina, Amanda Fern.
BRECHA DE SEGURIDADE NO AEROPORTO DE INCHEON
Hendricks colleu un voo nocturno de volta.
Xa. Recibín a alerta.
Quen voa a Corea para estar só 12 horas?
A algo andan os da CIA.
Estou de acordo.
Quero un informe dos dous avogados en dez minutos.
Temos que ser proactivos.
Si, señora.
Temos un problema.
Un caso de manexo tan restrinxido que, se cho conto, estóupanche os miolos.
Moi boa, pero un avogado facendo de Chicken Little
non me fará ignorar o que pasa no meu patio de atrás.
Moi ben. Non hai problema.
Dime, quen prefires que te chame e che pegue uns berros?
O director xurídico ou o puto director da CIA?
Que necesitas?
Un informe.
- Sobre dez axentes do NIS. - E que máis?
Temos máis que facer que investigar dez nomes para vós agochardes o bo.
Mi ma, es un condón na pirola do progreso, eh?
Isto é do teu interese, así que vas facer ti mesma o informe.
E hai un despacho para usar eu mentres o preparas?
A información que temos mostra que Janus Ferber o está pasando mal.
Chegou a ser unha figura emerxente
en actividades encubertas de alto nivel para o Departamento Xurídico.
Pero os informes recentes mostran un home queimado pola carga de traballo excesiva.
Iso podémolo usar.
E Hendricks?
Benvidos ao Aeroporto Dulles…
Desculpe.
Ola. Perdoe.
Quedei sen batería e prometinlle a miña nai que a avisaba ao aterrar.
Impórtalle deixarme o móbil para chamala?
- Vale. - Moi ben.
Moi bo fillo es.
Grazas.
Os informes sobre Hendricks son contraditorios.
Segundo a HUMINT, é un xenio. Segundo a RUMINT, un idiota.
Diga.
Mandáchesme matar no aeroporto de Incheon onte?
Eras ti?
Non. Por que ía facer iso?
Facer o que?
Nada. É Nan Hee.
Teño que colgar.
Estou algo ocupado. Chámote despois.
Perdón.
Non dá atopado cobertura co móbil.
Onde estaba?
No Xapón, nun congreso.
Remata o de Hendricks.
Foi ao Iemen na súa primeira semana na Axencia,
pero co seu pasaporte persoal.
Para excluílo do expediente diplomático?
Iso supoñemos.
Unha semana despois, foi a Viena, onde lles consta a varias axencias
que sobreviviu a un intento de asasinato saltando ao río.
Vale.
Xa oín dabondo.
Ferber é o punto débil.
Achégate a el e intenta viralo.
E non temos tempo para sutilezas.
Quedei aquí con miña nai, Mei Copeland.
Claro. Veña comigo.
Patrice.
Ola, Hannah.
Encántame o traxe.
Grazas.
Miña nai non vai vir, non?
Non.
Empezamos?
A túa nai preocúpanlle as túas decisións.
Non é a primeira vez.
Coa tatuaxe da rosa en 2016, falou comigo a través de ti seis meses.
Non finxamos que usar unha mediadora para facer de nai é normal.
- Non son quen para xulgar. - Por 1500 $ a hora, non.
Acaba logo.
"Hannah,
como sabes, aconselleiche encarecidamente non vivir con Owen Hendricks.
Afectou a túa toma de decisións e o traballo que che conseguín.
Aínda que me alegra que te mudases, o dano xa está feito
e non podo garantirche o posto de traballo.
Para que quede claro, terás que valerte por ti mesma."
- Queres unha copia? - Non.
Grazas.
Hai unha parte boa.
A comida págaa túa nai.
Así que aproveita e… intenta poñerte a boas con ela.
Iso non pode ser
porque con ela non hai nada bo.
Quere pedir?
Non.
Si.
Que é o máis caro que ten na carta?
A lagosta. A menos que fale da carta de viños, claro.
Desde logo, a carta de viños.
Pódeme poñer a lagosta e a botella máis cara?
E sabe o que?
Poña o do resto na conta de miña nai.
- Segura? - Totalmente.
AXENCIA CENTRAL DE INTELIXENCIA. DEBER. COMPROMISO. MISIÓN.
- Como que te intentaron matar? - Iso mesmo.
Cun coitelo agochado nunha muleta.
Que, por certo, é un desfase, pero non vou a iso. Sobrevivín por sorte.
Jang Kyun di que non foi el e ten sentido. Necesítame para salvar a muller.
Ti que cres, Janus?
Que o tipo que todos queren matar ten razón.
Que tes do noso chantaxista?
Perdón, imos volver ao meu intento de asasinato?
Se pido a Operacións que indaguen, avisarían a Contraespionaxe.
- Non quererás iso. - Non, ten razón. Entón?
Non sei. Fai un curso de autodefensa.
Quixeches ti traballar neste caso de chantaxe
porque agora mesmo es prescindible.
Así que seguimos. Que sabemos de Jang Kyun Kim?
Na oficina de Seúl cren que é un chaíñas, un aburrido que fai artesanía con nós
que expón en feiras cun grupo de avoíñas.
Están enganados. É un tiburón. Desfíxose de media ducia de gánsters sen suar.
- O tipo é unha máquina. - E iso é malo.
- Moito. - Por que?
Que o teñamos tan mal calado quere dicir que leva anos planeando algo,
convencéndonos de que é un ninguén cando é un fenómeno.
Temos que tomalo moi en serio.
Xa.
E cal é o plan?
Céntrate na muller.
- Nan Hee. - Como sexa.
O obxectivo é darlle esperanzas
ata que Operacións neutralice o seu dispositivo.
E logo Operacións neutralízao a el.
Non dixeches iso.
E eu non o oín.
Pero, ata que pase o que non dixo, terás que facer malabares.
Pide no Departamento de Estado que os seus homólogos confirmen
que a teñen os rusos.
Non imos intentar rescatala?
Non.
Janus, hai que apertalo.
Jang Kyun ten que ocultarlle a súa duplicidade ao NIS,
así que podemos usar iso.
Co debido respecto, son avogado, non de Operacións.
Non sei como recrutar recursos.
Entendo, pero o director ordéname restrinxir o acceso a este caso.
Só vos teño a vós.
Trátao como unha negociación.
O tipo está vendido.
Se está ao nivel ao que sospeito que está, seguiranos o xogo.
- Algo máis? - Non.
Ou si.
En serio non imos nin intentar axudarlle?
Se de verdade intenta salvar a muller que ama…
Non somos a puta Cruz Vermella.
O tipo é un axente estranxeiro que ameaza con revelar segredos
que nos mandarían á palestra ou ao caldeiro.
Así que o porqué non importa nada… de nada.
A traballar.
- Seica me pagaches a comida. - Pois si.
Grazas. Que se celebra?
Ou es propensa aos actos de xenerosidade?
Todos os que pasaron a darme as grazas preguntaron iso mesmo
e aínda non dei cunha resposta boa.
Cales foron as mellores?
Gañei a lotería.
Demasiado fácil.
Vendinlle a empresa a Facebook.
Demasiado do 2010.
Ía comer con miña nai. Non apareceu.
Veu a mediadora familiar.
Así que pasei todas as comidas do restaurante á conta da miña nai.
- Demasiado verdade? - Penso que aínda merecía algo peor.
- Ai, si? - Si.
Pero falas cun tío que botaron de cinco internados en catro continentes.
- Así que… - Vale.
Son Jae. Podo sentar?
Eu Hannah.
- Si, por favor. - Vale.
Mentres non fas que te expulsen dalgún internado, en que traballas?
Pois na empresa de meu pai,
vendendo tecnoloxía de aquí a empresas de Europa, Asia e África.
Estou aquí intentando conseguir permisos de exportación,
pero no Departamento de Estado maréanme.
Necesitas un bo avogado.
O meu bufete é o máis importante da rúa K.
- Representamos moitas multinacionais… - Para.
Non necesito que mo vendas, Hannah. Estou afogando. Quéresme salvar?
Déixote.
Hendricks.
Onte piratearon o sistema de seguridade do aeroporto
e apagaron as cámaras mentres te atacaban.
Así que quen intentou matarte ten recursos.
- Iso non é bo. - Pois non.
Foron os rusos?
Pode ser, pero foi demasiado rápido. Pódolle preguntar a un recurso.
Atopaches a miña muller?
Non, pero informei o xefe e estamos niso. O nivel de confidencialidade complícao.
- Dáme uns días… - Non. O tempo pasa.
Tes 30 horas ou revelo un segredo.
- Ola. - Onde estiveches?
Deixa estar. Non o quero saber.
Éche mellor.
- Hoxe estás boísima. - Grazas.
Pero eu sempre estou boísima, así que queres algo.
Que é?
Consello. Con quen falo no Dpto. de Estado?
- Hai unha detida… en Rusia. - Que non o quero saber.
Non digo máis.
Empeza pola BEEA.
BEEA.
Oficina de Asuntos Europeos e Euroasiáticos.
- Xa o sabía. - Si, xa.
- Que si. - Merda.
Que?
Contraespionaxe.
Viñeron onte en busca túa. E miña.
Vese que pasaron á fase dúas da investigación.
- Entrevistar os principais. - Caralludo.
Non, diso nada.
Investígante por unha posible brecha de contraintelixencia e a min por axudar.
Se as cabreas, sácate de aquí o FBI cunhas esposas.
Non quero.
Non me digas.
Señor Hendricks.
Abur!
- Ola. - Marcy Potter e Juno Marsh,
do Grupo de Contraespionaxe.
Si, seica me andabades buscando.
Si. Estamos investigando o recrutamento e morte de Max Meladze.
Necesitamos aclarar a súa participación.
Eu encantado de aclarar a miña implicación,
pero teño unha reunión urxente…
digo, unha cita médica, e teño que ir indo.
Podemos poñer outra data para falar?
Gustaríanos falalo hoxe.
Enténdoo perfectamente.
O caso é que a miña cita ten algo de urxencia.
Insinúa que falar con nós non ten urxencia?
Para nada.
Non, entendo a seriedade da situación e sentarei a falar con vós canto antes.
Estamos desexando falar con vostede.
Eu tamén. Desde logo.
Si, póñome con iso pero xa.
DEPARTAMENTO DE ESTADO
Hannah.
Owen?
Que fas aquí?
Teño reunión en Asuntos Económicos.
Ola, son Jae King.
- Un cliente novo. - Owen Hendricks.
Fomos xuntos á facultade.
E tamén vivimos xuntos.
Que divertido.
Ou algo me di que acabou mal a cousa.
- Non. - Si. Ten unha hixiene repulsiva.
E rouba.
Grazas.
Vamos.
- Encantado. - Igualmente.
Podo axudarche?
Iso espero. Son avogado da CIA. Necesito axuda para liberar unha detida.
Estadounidense?
Non, é surcoreana.
Onde a teñen retida?
Nunha nación hostil.
Falas de Rusia, non?
Iso importa?
Si, importa. E non, non podemos axudarche.
E non podemos axudarche.
Proba cos brandos de Dereitos Humanos.
Si, claro. Rusia non é ideal, pero tampouco imposible.
Bárbaro.
Hai algo máis. Necesito un plan de acción en 24 horas.
Ji Min, tes que levantar a vista do móbil.
Que hostia tes?
Temos que falar. Métete no maleteiro.
Non sei nada novo.
Que xa vou.
Sae.
Que facemos aquí?
A ver, estouche gardando o segredo.
Non lle dixen a ninguén o de Nan Hee. E ninguén preguntou.
Seguro?
Así como mandei o teu irmán á cela protexida, tamén o mando acoitelar.
Por que te pos así?
Ninguén máis ca ti sabe que desapareceu.
Pero, se empezo a preguntar por ela, a miña xente vai querer saber por que.
E vana usar contra ti.
E que vas facer?
Oíches algo dun intento de asasinato no aeroporto?
A un americano.
Só rumores.
Alguén contratou un de aquí.
Pero non oín nome ningún.
Podo indagar máis.
DIRECTORA ADXUNTA CHO: ONDE ESTÁS? TEMOS REUNIÓN ANTES DO DE JANUS.
Teño que marchar.
Boca pechada e oídos abertos.
O que?
Pero se non sei nin onde carallo estou!
VARSOVIA, POLONIA
Vou poñer unha protesta formal.
Como nos poden obrigar a vivir xuntos nun destino?
É máis barato alugar un cuarto para dous.
Iso si, calquera idea de darlle ao tema contigo queda descartada
agora que vexo o desastre que es.
Vaia, ho. Que fallo.
Fágoo á mantenta para que me queiras cambiar.
A algunhas encántalles.
Xa, pois a min non.
Así que limpa a túa merda
ou péchoche a porta do cuarto con cravos mentres dormes.
Se a operación sae ben, volvo ao posto de avogado
e os dous volvemos a Langley.
Pero xa che digo agora
que non vai saír ben se só tes a Nichka de recurso.
É a encarnación da anarquía.
- Kitchens. - Oi.
Pitaríanche os oídos. Dicíalle a Violet que tes a culpa dos males todos do mundo.
Está Violet? Saúdaa da miña parte.
Morre nun incendio!
Di que "ola". Que foi?
Estou intentando pasar páxina e facelo polo libro,
acudindo a un supervisor de confianza de Europa do Leste.
- Paso. - Guai.
A traballadora dunha ONG surcoreana
foi secuestrada en Sakhalin, posiblemente por Rusia.
Ti non estabas atado no despacho? Por que estás cun caso?
É longo de contar,
pero teño outro chantaxista e necesito un recurso dos teus.
Pois só teño unha, e xa sabes quen é.
O carallo.
- Terá contactos para axudarme? - Pode ser. E eu que saco?
Non sei. Que queres?
Os recursos de Dawn.
- Dámos e eu falo con Nichka. - A ver…
Creo que sobrevaloras o poder que teño sobre ela, pero podo intentalo.
- Mala sorte. - Espera.
Queres que active a Nichka? Fala con Dawn.
Necesito que poñas a Nichka en xogo xa. Colgo!
Dividídevos. Ten que andar cerca.
Necesito unha actualización.
E eu unhas vacacións.
Os dous imos acabar esta conversa decepcionados.
En serio teño que ameazarte?
Non.
Estamos concentradísimos no perigoso que es.
Oe, moi ben o das décadas de papelame para pareceres un chaíñas.
Por que o NIS te fixo pasar por un administrativo?
Hai un dito en coreano: "Dálles a enfermidade e logo a medicina."
Iso fai a CIA. Provocades o problema e logo vides axudar.
É irónico que confíes en nós para salvar a túa muller.
Pero non o pensaches ben, e é comprensible,
ao teres que pensalo sobre a marcha.
Owen está facendo os malabares que lle mandaches en D. C.
Eu mándochos facer a ti aquí.
Quéresme de recurso voso?
Son avogado. Que sei eu de formar recursos? Iso é cousa túa.
Ten graza, porque eu vin para forzarte a converterte nun recurso para o NIS.
Por iso a túa xefa nos vixía
desde o SUV gris da esquina nordeste da praza?
Si, pero podemos viralo ao noso favor.
Necesitamos unha tapadeira para seguir en contacto e reunirnos sen que sospeite.
Aceptaches intentar virarme?
Enténdoo, pero a Axencia necesítate como recurso de verdade.
Podes empezar falándome de Grace.
É nai solteira.
Ten que ser dez veces mellor que os homes que aspiraban ao cargo.
Si.
E é cuestión de tempo que descubra que te descarreiraches.
- Tamén, si. - Vale.
Canto antes me deas algo que anime o meu xefe,
máis presión lle meterán a Owen para darche o que pides. Empeza a espiar.
Ben. Para dicirlle que che lancei o anzol, tes que me dar un prezo.
Canto pedirías se aceptases espiar para nós?
A primeira reunión foi ben.
Canto pide?
Cincuenta mil dólares.
E entradas VIP para a xira de reunión dos BTS.
É ARMY.
Non o podo crer.
Dixo por que volveu Hendricks a Washington?
Non. Só que vai volver pronto.
Non me vale.
Estoulles pedindo o parte aos nosos recursos para descubrilo.
Estamos recrutando recursos en D. C. para conseguir datos fiables.
Vou chegar ao fondo deste asunto,
así que axúdame.
Señor, teño as de Contraespionaxe enriba.
Está claro que a súa investigación se pon seria. Pode facer algo?
A resposta curta é non.
E a longa?
Non, hostia.
A idea da obstrución non pode salpicar o departamento,
así que tes que apañarte ti só.
Xa. Perdoe.
Pero necesito axuda co da chantaxe.
No Departamento de Estado, nada. Hai un recurso…
Nada co SPEHA?
O Enviado Presidencial Especial para Asuntos de Reféns.
¿Fuches ao Departamento de Estado a falar dun refén
e non falaches co tipo que se dedica literalmente a liberar reféns?
Céntrate, Hendricks.
Ofrecícheste como sacrificio neste caso,
así que ou evitas a catástrofe ou sofres as consecuencias.
Si, señor.
Pois vai evitar a puta catástrofe.
E, mentres, non te achegues a min.
Sigue mirando para o móbil, non para min. Teño un choio para ti.
Non era sen tempo.
Tes contactos na illa Sakhalin?
Pode ser. Por?
Unha cooperante coreana valiosa para a Axencia desapareceu alí.
Norte ou sur?
Sur.
Home ou muller?
Muller, pero non che podo dar nomes.
Canto?
Canto que?
Cartos. Non penso facer esta merda gratis.
Aínda non fixeches nada.
Non cobras ata que demostres que es unha fonte fiable de información.
Iso non foi o que me explicaron.
Pois así che é.
Ou me dás información útil sobre a muller
ou denunciámoste aos teus amiguiños da mafia rusa e seguimos ao noso.
Hendricks.
Mentíchesme. Voulles contar a todos os teus segredos.
Espera. Non. Espera.
Non, non espero.
Sobre todo para cobrar.
Pedíronme indagar sobre unha cooperante secuestrada por Rusia.
Por que ía molestarme se non vou cobrar?
Poñamos por caso que che pagasen, que amañásemos unha compensación.
Canto sería?
Ah, es ti.
Es ti o que pregunta por ela.
Tanto dá quen pregunte.
Cen mil, en efectivo.
Di que si ou colgo e chamo o teu xefe.
- Si. - Moi listo.
Sabes que vou ter que mancar algunha xente por isto.
Prefería que non mo dixeses.
Iso é que non queres que o faga?
Non.
Faino.
Como vai a vida, irmán?
Todo ben, xente?
Nichka, es ti?
Sergei, canto tempo.
Teño unhas preguntas sobre Sakhalin.
E vés co uniforme de guerra?
Prepárate para o peor, espera o mellor.
Tal e como esperaba.
Vale. Que queres saber?
Secuestraron unha muller coreana en Sakhalin.
Eu non sei nada diso.
Pero podo chamar alguén.
A quen?
Se cho digo,
vasme matar.
Sergei, ti xa estás morto.
A cuestión é con canta dor o queres.
Temos un problema.
Lester dime que che pida os teus recursos.
Por que hostia che fala dos meus recursos?
Eu necesitaba un del e el pensa que teño algo contra ti.
E si, pero iso non é un problema.
Non pregunta polos recursos fantasma, só quere HUMINT,
así que dálle o gusto.
Bótalle unha man cun ou dous dos teus recursos de verdade.
Non penso pasar nada.
Porque non vai seguir moito no meu despacho.
Vouno recuperar.
Xa, en hora boa. Pero, a curto prazo, necesitas tempo.
Contraespionaxe está metendo presión. Vai pensando un plan e rápido.
Teño que colgar.
- Ti quen es? - Ola.
Owen Hendricks. CIA. Para falar co SPEHA.
- Non hai tempo. Imos engalar. - Déixao, Mateen.
SPEHA?
Tom.
Tom. Ola.
Perdón por entrar así,
teño un caso con reféns con risco para a seguridade nacional.
Moi inquietante.
Respira fondo,
senta e cóntame que pasa.
Vale. Grazas.
Levo sen parar unhas cen horas.
Enténdote. Sei ben o que é.
Por que me contas ti o da crise urxente e non o director?
Sinceramente? Porque a posición da CIA sobre a situación é insostible.
A Axencia optou por outros remedios.
Insostible? En que sentido?
A refén é de nacionalidade surcoreana e está retida en Rusia.
Xa, pois Rusia non me devolve as chamadas precisamente agora mesmo.
Xa imaxino,
pero non me quedan opcións.
Coma á maioría cando acoden a min.
MÉDICO
Tes que marchar.
Teño que acabar esta conversa.
Vale.
- Isto nunca perde a graza. - O que?
É para indemnizar o goberno dos EUA se morro.
Por que ía facer falta?
Isto lévame a sitios a onde o goberno di que non debía ir.
E falo con xente coa que din que non debía falar.
Fago promesas que din que non debía facer.
Así que a posibilidade de morrer vai coa chatarra de avión.
Coa chat…
A chatarra de avión…
Que…? Que foi iso?
- Engalamos. - Que? Non, teño que saír.
Síntocho, non pode ser. Xa vou tarde, así que tes que acoplarte.
Mírao polo lado bo. Ao chegar ao destino,
falarás cun amigo británico cunha chea de contactos en Rusia.
De feito, igual é a única persoa no mundo que pode axudarche.
- Merda. - Que?
Non asinaches o da morte e desmembramento.
- Esperemos que non o necesites. - Por que ía necesitalo? A onde imos?
A ter unha conversación cos talibáns.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández