Poprzednio…
Nie!
Myślę, czy znalazłam cię żywego.
Ty też masz na mnie haki. Trzymamy się nawzajem w szachu.
Trzymamy się w szachu.
Córka źródła pracowała dla rosyjskiej mafii.
- Ma związki z ich wywiadem. - Zastąpisz Dawn w Warszawie.
Dziewczyna ma zacząć działać.
- Niech spierdalają. - Mogliby sprzedać cię Rosjanom.
Będziesz grzał ławę. Masz cały dzień siedzieć w swoim biurze.
Kto wcześniej miał moje biuro?
Dostałem list do niego.
Z Korei, zawiera dziwną sygnaturę.
BLOKADA UŻYTKOWNIKA
Ten list to szantaż.
Numer z listu to współrzędne hotelu Paradox w Seulu.
Lecisz do Korei.
Tak jest.
Ale tam wymiatałeś!
Jak mnie znalazłeś?
To ty nas szantażujesz.
Kurwa.
Dzięki Bogu.
Obudziłeś się.
Bałem się, że dostałeś za dużo.
Na ból głowy, słowo.
Twoje słowo jest wiele warte.
Ale doceniam, że mnie nie związałeś.
Znam to miejsce.
Garnizon Yongsan. Tu mieszkałeś, gdy zginął twój ojciec.
Po co mnie tu przywiozłeś?
Żeby mną manipulować? Strasznie toporna metoda.
Chcę ci przypomnieć o stracie.
Żebyś zrozumiał moje motywacje.
Twoja żona.
Tak.
Przed hotelem mówiłeś o niej z niejasnym smutkiem.
Nan Hee porwano tydzień temu na Sachalinie w Rosji.
CIA musi ją odbić.
Czemu nie twoja agencja?
Gdy im powiem, że wróg pojmał moją żonę,
uznają mnie za spalonego i odsuną.
Wybacz, ale mieliby rację.
Groziłeś ujawnieniem tajemnic wywiadu.
Porwałeś prawnika CIA.
Zrobisz wszystko, by ją odzyskać.
Dlatego powinieneś być przerażony.
- Kto jeszcze wie o porwaniu? - Nikt.
Nikt?
Jakim cudem?
Żona wykonuje wrażliwą pracę.
Pomaga w powrocie do kraju rodakom, którzy zostali na Sachalinie.
Podczas pracy znika z radaru.
Obozuje w terenie, rzadko dzwoni.
Ale teraz zupełnie przestała.
Odezwałem się do swojego źródła. To dawny jopok.
- Członek koreańskiej mafii. - Wiem.
Nan Hee daje im łapówki.
Jest szpiegiem?
Nie.
A wie, że ty tak?
Wie tylko, że pracuję dla rządu.
Mogą nie wiedzieć, jak jest cenna.
Zażądali okupu?
Nie kontaktowali się.
Posłuchaj.
Bardzo mi przykro.
Musisz być przerażony.
Ale próba wydymania CIA to niebezpieczna gra.
To nie gra, tylko wyścig.
Trzeba ją znaleźć, zanim sprawa się wyda.
Masz 48 godzin,
by ją znaleźć, obmyślić plan i ściągnąć do domu.
- Trochę rozsądku. - Jebać rozsądek.
Pewnie w tej chwili ją torturują!
Pracujesz dla mnie.
Jeśli mnie zdradzisz, sekrety zostaną automatycznie ujawnione.
Tunele kopane z CIA pod strefą zdemilitaryzowaną.
Tożsamości źródeł CIA działających w całej Azji.
Dobra, rozumiem.
Znasz sporo brudów i masz zabezpieczenie.
Znajdź i odbij moją żonę.
Inaczej wszystko spłonie.
ZWERBOWANY
WITAMY
Cholera.
AMBASADA USA, PLACÓWKA CIA
Pewnie jesteś Dawn.
- Rina i Mike. - Witamy w raju.
- Przyszła do ciebie depesza. - Co jest, kurwa?
To może być ważne. Zawiesiłaś ją na widoku?
To Port Louis. Cmentarzysko karier.
Nie dzieje się tu nic ważnego.
OCZEKUJEMY NA PRZEKAZANIE ŹRÓDEŁ TWOJEMU NASTĘPCY.
- Gdzie moje biuro? - Nigdzie.
Mamy tylko wspólną salę i świetlicę.
- Wynocha stąd. - Co?
To teraz moje biuro, więc wynocha.
DO WYRZUCENIA ŚMIETANKA, JAJKA
DO WYRZUCENIA OWEN HENDRICKS
Mogłem nie wysiadać z samolotu.
Trzeba było rzucić się ze schodów lub napaść na agenta TSA.
- Możesz nie skupiać się na sobie? - Niby dlaczego?
Bo mamy misję,
a użalanie się nad sobą nam nie pomoże.
Nyland kazał ci mnie nadzorować. Przedstaw plan działania.
Ty wracasz do Langley. Takiej sprawy nie załatwisz stąd.
- Blefował w sprawie zabezpieczenia? - Nie, to doświadczony agent.
Ma dostęp do najnowszych technik szpiegowskich.
Czyli trzyma to gdzieś cyfrowo?
Czyli to nie nasze zajęcie.
Choć raz stosownie panikujesz.
Czujesz, jak woda podchodzi ci do nosa?
Tydzień temu walczyłem w grobie o życie,
a kobietę, której chciałem pomóc, zabiła jej córka.
Od początku jestem pod wodą.
Dam sobie radę.
Też tak sądziłem, gdy sam byłem gwiazdą.
Ale przedobrzyłem i od tego czasu sram z nerwów po gaciach.
Muszę iść.
- Co zrobisz? - Pójdę spać.
Serio?
Tak, jest północ, a mnie męczy jet lag.
Prześpię się pięć godzin,
a potem namówię szefową placówki, żeby prześwietliła Jang Kyuna.
Ty polecisz do domu.
Pasuje ci?
Super.
Czemu tu stoisz?
Tutaj Nan Hee Kim.
Nie mogę odebrać telefonu.
Brzmisz jak robot!
Cicho, próbuję to nagrać.
Mąż mówi, że brzmię zbyt sztywno.
Nagraj wiadomość, a oddzwonię. Pa!
Pa!
PORT LOTNICZY SEUL-INCZON, KOREA
Transport do terminalu C podjedzie do wyjścia.
Co tam?
Proszę.
Dziękuję.
Nie ma sprawy.
Pomóż!
Pomocy!
Jaja sobie robisz?
Przepraszam!
Kurwa.
Proszę poczekać!
Zdążył pan w ostatniej chwili.
Tak.
Dziękuję.
Przepraszam.
Szukam szefowej placówki, Amandy Fern.
INCYDENT NA LOTNISKU W INCZONIE
Hendricks wrócił nocą do Stanów.
Wiem, dostałem powiadomienie.
Przyleciał do Korei na 12 godzin?
CIA coś knuje.
Zgadzam się.
Zaraz przedstawisz mi profile obu prawników.
Musimy przejąć inicjatywę.
Tak jest.
Mamy problem.
Tak tajny, że nie mogę nic powiedzieć, bo spłoniesz żywcem.
Nieźle, ale tchórzliwy prawnik to za mało,
bym zignorowała wydarzenia na moim terenie.
Świetnie.
Nie szkodzi.
Daj tylko znać, kto ma na ciebie nawrzeszczeć.
Radca generalny czy sam dyrektor CIA?
Czego ci potrzeba?
Danych o dziesięciu agentach NIS.
Poważnie?
Mamy prześwietlać dziesięć osób, żebyś mógł ukryć wśród nich swój cel?
Naprawdę lubisz lać gówno w szprychy, co?
To leży w twoim interesie, więc osobiście przygotujesz profile.
Mogę zająć tu jakieś biuro?
Według naszych danych Janus Ferber jest znerwicowany.
Robił błyskotliwą karierę.
Nadzorował ważne operacje dla biura radcy generalnego.
Według ostatnich danych jest skłócony z innymi,
wypalony i przepracowany.
Wykorzystajmy to.
A Hendricks?
Witamy na lotnisku Dulles.
Przepraszam, padła mi bateria w telefonie.
Miałem dać znać mamie, gdy wyląduję.
Pożyczy mi pani telefon?
Dobrze.
Dobry z ciebie syn.
Dziękuję.
Informacje o Hendricksie są sprzeczne.
Dane mówią, że to geniusz.
Według pogłosek jest kretynem.
Halo?
Próbowałeś mnie zabić wczoraj na lotnisku?
Chodziło o ciebie?
Nie, niby po co?
Co jest?
To Nan Hee.
Muszę kończyć.
Jestem zajęty, oddzwonię.
Przepraszam.
Rzadko kiedy ma zasięg.
Gdzie jest?
Na konferencji w Japonii.
Wróćmy do Hendricksa.
W pierwszym tygodniu pracy poleciał do Jemenu.
Na niebieskim paszporcie.
By uniknąć wpisu do akt dyplomatycznych?
Tak zakładamy.
Tydzień później był w Wiedniu.
Szpiedzy wielu agencji widzieli, jak przeżył zamach.
Wskoczył do rzeki.
Dobrze.
To mi wystarczy.
Ferber jest słabym ogniwem.
Zbliż się do niego i przewerbuj.
Nie ma czasu na subtelności.
- Jestem umówiona z matką, Mei Copeland. - Proszę za mną.
Patrice.
Cześć, Hannah.
Ładny żakiet.
Dziękuję.
Matka nie przyjdzie?
Nie.
Możemy?
Martwią ją twoje ostatnie decyzje.
Przerabiałyśmy to.
Po sprawie z tatuażem przez pół roku byłaś pośredniczką między nami.
Rozmowa z rodzicem przez mediatora nie jest normalna.
- Nie mnie oceniać. - Nie za to bierzesz fortunę.
Miejmy to z głowy.
„Hannah.
Wiesz, że sprzeciwiałam się temu, byś mieszkała z Owenem Hendricksem.
Wpływa to na twoje decyzje i zagraża pracy, którą ci załatwiłam.
Dobrze, że się wyprowadziłaś, ale mleko się rozlało.
Nie mogę zagwarantować twojego zatrudnienia.
Powiem jasno: radź sobie sama”.
- Chcesz kopię? - Nie.
Dziękuję.
Są też plusy.
Matka płaci za lunch.
Zamów sobie coś smacznego i spróbuj dobrze z nią żyć.
To niemożliwe.
Ona nie umie z nikim dobrze żyć.
Mogę przyjąć zamówienie?
Nie.
Tak.
Co jest najdroższe w menu?
Homar. Chyba że mowa o winach.
Zdecydowanie mowa o winach.
Poproszę homara i butelkę najdroższego wina.
Wie pan co?
Mama zapłaci za wszystkich.
- Na pewno? - Tak.
OBOWIĄZEK. ODDANIE. MISJA.
- Jak to próbował cię zabić? - Po prostu.
Miał nóż ukryty w kuli.
W sumie to czadowe, ale nie o to chodzi.
Ledwo to przeżyłem.
Myślę, że nie zlecił tego Jang Kyun.
Jestem jego największą szansą.
Jak myślisz, Janus?
Nasz cel zamachów ma rację.
Co wiesz o szantażyście?
Wrócimy do próby zabójstwa?
Jeśli zgłoszę to operacyjnym, powiadomią kontrwywiad.
- Raczej tego nie chcesz. - To co teraz?
Nie wiem, idź na kurs samoobrony.
Zgłosiłeś się do tej sprawy szantażu,
bo obecnie jesteś nam zbędny.
Idziemy dalej. Jang Kyun Kim, co wiemy?
Seul uważa, że to gamoń.
Nijaki nudziarz, który wiąże jakieś sznurki
i wystawia je na targach w towarzystwie babć.
Mylą się. Jest groźny.
Bez wysiłku załatwił sześciu gangusów.
Wymiata.
To źle.
- I to bardzo. - Czemu?
Skoro tak źle go oceniliśmy,
to musiał pracować nad tym od lat.
Przekonał nas, że jest nikim.
Musimy traktować go poważnie.
Tak.
Jaki jest plan?
Skup się na żonie.
- Nan Hee. - Nieważne.
Musimy go zwodzić,
aż operacyjni zneutralizują jego zabezpieczenie.
A potem zneutralizują jego.
Nie mówiłeś tego, a ja nie słyszałem.
Ale do tego czasu tańczmy, jak nam zagra.
Niech Departament Stanu spróbuje potwierdzić,
że Rosjanie ją porwali.
Nie ratujemy jej naprawdę?
Nie.
Janus, przyciśnij go.
Jang Kyun ukrywa przed NIS swą podwójną naturę.
To daje nam przewagę.
Jestem prawnikiem, nie agentem.
Nie umiem zwerbować źródła.
Dyrektor kazał mi ograniczyć grono wtajemniczonych.
Mam tylko ciebie.
Potraktuj to jak negocjacje.
Facet ma nóż na gardle. Jeśli serio jest tak ważny, zgodzi się.
- Coś jeszcze? - Nie.
W sumie tak.
Naprawdę nie spróbujemy mu pomóc?
Jeśli chce uratować ukochaną…
To nie Czerwony Krzyż.
Obcy agent grozi wyjawieniem sekretów,
które zagrażają wszystkim w tym budynku.
Jego motywacje są bez znaczenia.
Do roboty.
- Ty zapłaciłaś za mój lunch? - Tak.
Dzięki. Z jakiej okazji?
Po prostu masz skłonność do dobroczynności?
Wszyscy o to pytają.
Nadal szukam dobrej odpowiedzi.
Jakie bierzesz pod uwagę?
- Wygrałam na loterii. - Za proste.
Sprzedałam firmę Facebookowi.
Jak z 2010 roku.
Byłam umówiona z matką, ale nie przyszła.
Wysłała rodzinną mediatorkę,
więc doliczyłam do rachunku matki dania wszystkich gości.
Zbyt szczerze?
Łagodnie się z nią obeszłaś.
- Serio? - Tak.
Ale mnie wyrzucono z pięciu szkół na czterech kontynentach.
- A więc… - Rozumiem.
Jestem Jae. Mogę się dosiąść?
Hannah.
Jasne, proszę.
Czym się zajmujesz, gdy nie wylatujesz ze szkół?
Pracuję w firmie ojca.
Sprzedajemy amerykańską technologię w Europie, Azji i Afryce.
Jestem w Waszyngtonie, by załatwić licencje na eksport,
ale w Departamencie Stanu mnie zbywają.
Znajdź dobrego prawnika.
Pracuję w największej kancelarii na K Street.
- Reprezentujemy międzynarodowe… - Przestań.
Nie musisz mnie przekonywać. Chcesz mnie uratować?
Pozwolę ci na to.
Hendricks.
Ktoś zhakował wczoraj kamery na lotnisku.
Wyłączył je na czas ataku.
Ten, kto chciał cię zabić, ma spore możliwości.
- Niedobrze. - Owszem.
To Rosjanie?
Może, ale trochę za szybko.
Pogadam ze źródłem.
Znalazłeś moją żonę?
Nie, ale wprowadziłem szefa. Trudno się działa w takim sekrecie.
- Daj mi parę dni. - Nie. Czas ucieka.
Masz 30 godzin. Potem ujawnię sekret.
- Cześć. - Gdzie byłeś?
Nie, wolę nie wiedzieć.
Słusznie.
- Seksownie dziś wyglądasz. - Dzięki.
Ale zawsze tak wyglądam, więc na pewno czegoś chcesz.
Czego?
Z kim pogadać w Departamencie Stanu?
- Kogoś przetrzymują… - Nie mów.
W Rosji.
Tylko tyle powiem.
Zacznij w BEEA.
Biuro Spraw Europejskich i Euroazjatyckich.
- Wiedziałem. - Akurat.
- Serio. - Szlag.
Co?
Kontrwywiad.
Szukali cię tu wczoraj. Mnie też.
Przeszli do drugiego etapu śledztwa.
- Przesłuchują najważniejszych. - Spoko.
Wcale nie.
Sprawdzają, czy nie ujawniłeś tajemnic i czy ci w tym nie pomogłam.
Jeśli ich wkurzysz, FBI wyprowadzi cię w kajdankach.
Wolałbym nie.
Nie gadaj.
Panie Hendricks.
Narka.
Hej.
Marcy Potter i Juno Marsh.
Grupa Kontrwywiadowcza.
Podobno mnie szukacie.
Prowadzimy śledztwo w sprawie werbunku i śmierci Max Meladze.
Musimy wyjaśnić pana udział w tych zdarzeniach.
Chętnie wyjaśnię swój udział, ale spieszę się na spotkanie.
Mam wizytę u lekarza.
Możemy to przełożyć?
Chcemy porozmawiać dzisiaj.
Rozumiem.
Rzecz w tym, że ta wizyta jest pilna.
A rozmowa z nami nie jest?
Tego nie powiedziałem. Rozumiem powagę sytuacji.
Porozmawiam z wami jak najszybciej.
Czekamy z niecierpliwością.
Ja też.
Tak, zajmę się tym.
DEPARTAMENT STANU
Hannah.
Owen?
Co tu robisz?
Mam spotkanie w Biurze Gospodarczym.
Jae King, klient Hannah.
Owen Hendricks.
Studiowaliśmy razem.
I mieszkaliśmy.
Fajnie.
Czyżby źle się to skończyło?
- Nie. - Tak, nie dba o higienę.
I kradnie.
Dziękuję.
Chodźmy.
- Miło było cię poznać. - Ciebie też.
Mogę jakoś pomóc?
Jestem prawnikiem z CIA. Chcę uwolnić przetrzymywaną osobę.
Nasz obywatel?
Nie, Korei Południowej.
Gdzie ją przetrzymują?
W nieprzyjaznym państwie.
W Rosji, tak?
Czy to ważne?
Oczywiście, że tak. I nic nie poradzimy.
Nic nie poradzimy.
Może ci od praw człowieka.
Oczywiście.
Rosja? To trudne, ale wykonalne.
Super.
Potrzebuję mieć gotowy plan za 24 godziny.
Nie gap się w telefon, Ji Min.
Co jest?
Musimy pogadać. Właź do środka.
Nie wiem nic nowego.
No dobra.
Wyłaź.
O co chodzi?
Nie wygadałem twojego sekretu.
Nie mówiłem o Nan Hee.
Nikt zresztą nie pytał.
Na pewno?
Przeniosłem twojego brata do izolatki,
ale mogę załatwić, że go zabiją.
O co ci chodzi?
Nikt inny nie wie, że zniknęła.
Ale jeśli zacznę o nią pytać,
ludzie będą chcieli wiedzieć dlaczego.
Wykorzystają to przeciw tobie.
Co wtedy zrobisz?
Słyszałeś o próbie zabójstwa na lotnisku?
Amerykanina.
Tylko plotki. Ktoś zatrudnił miejscowego.
Nie znam nazwisk.
Ale mogę się temu przyjrzeć.
WICEDYREKTORKA: GDZIE JESTEŚ? TRZEBA OMÓWIĆ SPOTKANIE Z JANUSEM.
Muszę iść.
Gęba na kłódkę i słuchaj, co mówią.
Co?
Nie wiem, gdzie mnie wywiozłeś!
WARSZAWA, POLSKA
Złożę skargę.
Jak mogą kazać nam mieszkać razem?
Dwójka jest tańsza niż dwie jedynki.
Przynajmniej przeszła mi ochota na figle z tobą,
bo robisz straszny syf.
Kurczę, wybacz.
To celowo, żebyś chciała się mną zająć.
Część lasek to kręci.
Mnie nie.
Więc sprzątaj swój bajzel,
bo w nocy zabiję ci gwoźdźmi drzwi do pokoju.
Jeśli odniosę sukces, znów zostanę prawnikiem
i oboje wrócimy do Langley.
Nie odniesiesz go, dopóki masz tylko Niczkę.
To ucieleśnienie anarchii.
- Kitchens. - Siema.
O wilku mowa.
Właśnie mówiłem Violet, że wszystko to twoja wina.
Pozdrów ją ode mnie.
Spłoń żywcem!
Też pozdrawia. Co tam?
Próbuję dla odmiany działać według zasad.
- Chciałem poprosić cię o radę. - Podziękuję.
Pracownica koreańskiej NGO zaginęła na Sachalinie.
Może porwali ją Rosjanie.
Nie miałeś siedzieć w biurze? Czemu badasz sprawę?
Mam nowego szantażystę. Potrzebuję informacji od twojego źródła.
Mam tylko jedno. Wiesz kogo.
Kurwa.
- Jej kontakty mi pomogą? - Może. Co na tym zyskam?
A czego chcesz?
Źródeł Dawn.
Załatw mi je, to pogadam z Niczką.
Właściwie…
Przeceniasz moje możliwości, ale spróbuję.
- Trudno. - Moment.
Chcesz Niczki, to pogadaj z Dawn.
Wprowadź ją już teraz. Muszę kończyć.
Ruszajcie. Musi być blisko.
Potrzebuję nowych wieści.
A ja wakacji.
Obu nam przyjdzie się rozczarować.
Naprawdę muszę ci grozić?
Nie.
Dobrze wiemy, że jesteś groźny.
Ładnie przez całe lata udawałeś frajera.
Dlaczego NIS przedstawiała cię jako gryzipiórka?
Mamy takie powiedzenie.
Najpierw zarażasz, potem dajesz lek.
Tak działa CIA.
Stwarzacie problemy, żeby potem pomóc.
A jednak to na nas liczysz.
Ale nie przemyślałeś tego. Nic dziwnego, musiałeś improwizować.
Owen w Waszyngtonie tańczy, jak mu zagrasz.
Ja zagram tobie.
Mam zostać źródłem?
Prawnicy nie umieją pozyskiwać źródeł. To twoja działka.
Zabawne, bo ja miałem zwerbować ciebie
do pracy dla NIS.
Dlatego twoja szefowa obserwuje nas z szarego SUV-a?
Tak, ale możemy to wykorzystać.
Potrzebujemy przykrywki,
by nasze kontakty nie wzbudziły podejrzeń Grace.
Powiedziałeś, że mnie przewerbujesz?
Rozumiem.
Ale dla nas musisz pracować na serio.
Na początek powiedz coś o Grace.
To samotna matka.
Musi być znacznie lepsza od facetów ubiegających się o tę posadę.
Tak.
Czyli w końcu się zorientuje, że się zbuntowałeś.
Zgadza się.
No dobra.
Im szybciej dasz mi coś, co ucieszy szefa,
tym bardziej pogonią Owena.
Szpieguj.
Dobrze, ale powiem Grace, że działam. Musisz podać swoją cenę.
Czego byś zażądał, gdybyś miał dla nas szpiegować?
Dobrze poszło.
Czego żąda?
Pięćdziesięciu tysięcy dolarów.
I biletów VIP na trasę BTS.
Jest fanem.
Nie do wiary.
Mówił, czemu Hendricks poleciał?
Tylko tyle, że niedługo tu wróci.
To za mało.
Próbuję dowiedzieć się czegoś od źródeł.
Typujemy też w tym celu nowych kandydatów w Waszyngtonie.
Wyjaśnię tę sprawę.
Pomóż mi w tym.
Kontrwywiad się do mnie dobiera.
Robi się poważnie. Może pan jakoś pomóc?
W skrócie: nie.
A nie w skrócie?
Nie, ni chuja.
Nie zaryzykuję plotek o utrudnianiu śledztwa.
Radź sobie sam.
Przepraszam.
Potrzebuję pomocy w sprawie szantażu.
W Departamencie Stanu mnie olali. Próbuję ze źródłem…
SPEHA cię olał?
Wysłannik Specjalny ds. Zakładników.
Rozmawiałeś w Departamencie Stanu o sprawie zakładnika
i nie gadałeś z gościem, który zajmuje się ich uwalnianiem?
Ogarnij się.
Na ochotnika zostałeś barankiem ofiarnym.
Albo nas uratujesz, albo poniesiesz konsekwencje.
Tak jest.
Teraz idź i nas, kurwa, uratuj.
Do tego czasu nie chcę cię widzieć.
Nie oglądaj się, patrz na telefon.
Mam robotę.
Nareszcie.
Masz kontakty na Sachalinie?
Może, a co?
Zaginął tam ktoś pracujący dla koreańskiego NGO.
- Z północy czy południa? - Południa.
- Facet czy kobieta? - Kobieta, ale nie podam nazwiska.
Ile?
Ile czego?
Pieniędzy. Nie robię tego za frajer.
Na razie nic nie zrobiłaś.
Zapłacimy ci, jak udowodnisz, że dostarczasz solidne informacje.
Nie tak mi to wyjaśniano.
Ale tak to działa.
Daj mi coś o tej kobiecie,
bo wydamy cię rosyjskiej mafii i zapomnimy o tobie.
Hendricks.
Okłamałeś mnie. Rozpowiem twoje sekrety.
Czekaj, nie.
Nie lubię czekać.
Zwłaszcza na forsę.
Mój agent każe mi sprawdzić jakąś kobietę porwaną przez Rosjan.
Niby po co, skoro mi nie zapłacą?
Załóżmy, że mogliby ci zapłacić.
O jakiej kwocie jest mowa?
No tak, to ty.
To ty o nią wypytujesz.
To bez znaczenia.
Sto tysięcy w gotówce.
Inaczej dzwonię do twojego szefa.
- Zgoda. - Rozsądnie.
Muszę skrzywdzić parę osób, żeby coś ustalić.
Mogłaś mi nie mówić.
To znaczy, że mam tego nie robić?
Nie.
Zrób to.
Jak życie, brachu?
Mamy prostą filozofię.
To ty, Niczka?
Kopę lat, Siergiej.
Mam parę pytań o Sachalin.
A ubrałaś się jak na wojnę?
Zakładam najgorsze, liczę na najlepsze.
Marzenia się spełniają.
Dobra, co chcesz wiedzieć?
Na Sachalinie porwano Koreankę.
Nic o tym nie wiem.
Dobra!
Mogę do kogoś zadzwonić.
Do kogo?
Jeśli ci powiem,
zabijesz mnie.
I tak jesteś już trupem.
Pytanie brzmi, czy zależy ci na szybkiej śmierci.
Mamy problem.
Lester chce dostępu do twoich źródeł.
Czemu gada z tobą o moich źródłach?
Bo potrzebowałem jego źródła. Sądzi, że coś na ciebie mam.
I mam, ale to nie problem.
Nie bada sprawy duchów. Zależy mu na źródłach.
Daj mu coś.
Ze dwa prawdziwe źródła, żeby wrócił do gry.
Nic mu nie dam.
Nie zostanie tam długo. Odzyskam swoje biuro.
Cieszę się, ale na razie musisz grać na czas.
Kontrwywiad się rozkręca. Lepiej coś wymyśl.
I to szybko.
Muszę kończyć.
Coś za jeden?
Owen Hendricks, CIA. Muszę pogadać ze SPEH-ą.
- Odpada, zaraz startujemy. - Wpuść go, Mateen.
SPEHA?
- Tom. - Cześć.
Przepraszam za najście.
Mam sprawę zakładnika, która zagraża bezpieczeństwu państwa.
Brzmi groźnie.
Oddychaj.
Siadaj i opowiadaj.
Dziękuję.
Jestem na nogach chyba od stu godzin.
Też to przerabiałem.
Dlaczego kontaktujesz się ty, a nie dyrektor?
Bo w kwestii zakładnika CIA nie ma pola manewru.
Agencja szuka innych rozwiązań.
Z jakiego powodu?
Chodzi o obywatela Korei Południowej przetrzymywanego w Rosji.
Rosjanie przestali odbierać ode mnie telefony.
Nie wątpię, ale nie mam innych opcji.
Jak większość trafiających do mnie.
SANITARIUSZ
Musisz już iść.
Muszę dokończyć rozmowę.
Dobra.
- Podpisuję je bez końca. - Co?
Zabezpieczenia dla rządu na wypadek śmierci.
Po co?
Latam w miejsca, które rząd odradza odwiedzać.
Rozmawiam z nieodpowiednimi ludźmi.
Obiecuję rzeczy, których nie powinienem obiecywać.
Ryzyko śmierci to część tej roboty. Tak jak ten latający złom.
Latający złom?
Co jest?
Startujemy.
Muszę wysiąść.
I tak jestem spóźniony. Lecisz ze mną.
Ale na miejscu pogadasz z pewnym Brytyjczykiem,
który ma mnóstwo kontaktów w Rosji.
Może on jeden zdoła ci pomóc.
- Szlag. - Co jest?
Nie podpisałeś papierów na wypadek śmierci.
Może nie będą potrzebne.
A dokąd lecimy?
Porozmawiać z talibami.
Napisy: Przemysław Żbikowski