Anteriormente…
Débocho, por me salvares a vida. Se me necesitas, chama.
Quero pasar máis tempo contigo do que quizais sexa apropiado.
- Tenme que preocupar que sexas celoso? - Non.
- Nós non falamos. - De que?
Contraespionaxe índoche á casa. Buscan vínculos coa operación de Meladze.
Adiviña quen me chamou onte. Canto custa matar un avogado?
Consígueme un recurso bo.
As condicións cambiaron.
Os rusos daranlle un respiro á miña muller?
Non, porque non a teñen eles. Tena a yakuza.
Pero non sabe onde a teñen.
O NIS creou unha criptomoeda rastrexable.
A CIA creouna con nós. Se eu digo "salta", ti…
Onde carallo estás?
Voulle entrar na casa a Jang Kyun. Vou por libre.
Define "por libre".
Non. Mellor colga e borra o meu número.
- Como atopo o dispositivo de home morto? - Non sei.
Será dixital.
Revélanse os segredos se non accede ou manda unha mensaxe cifrada.
E é listo de máis para deixar unha proba na casa.
Pero haberá pistas que poderán usar os de Operacións,
- así que saca fotos de todo. - Fotos, entendido.
Pero, como te collan espiando, estás morto.
Merda. En serio? Pensei que me botarían do país sen máis.
E vante botar.
E logo Nyland botarate aos cabalos para que te despecen.
Cabronazo.
Para xa, hostia!
Que vas facer?
Vasme matar? No teu piso?
A policía tardará uns minutos, seguida polo NIS.
O golpe de graza para a túa muller.
Sabes que non son tan parvo como para deixar o dispositivo aquí.
É o único que lle impide matarme á CIA.
Ben o sei.
Esta… é a nosa casa.
Non tiñas dereito a destruíla.
- Supoño que me desesperei un chisco. - E cres que eu non?
Nan Hee
está embarazada.
Non a podo salvar sen ti.
Esperta. Intentaron matarme.
O que?
- De onde saíu iso? - Do tipo que me intentou matar.
E onde está agora?
No depósito.
Sóache?
Non.
- Entón saben quen es? - Non o sei.
É unha CZ-75. Unha arma de alta gama das forzas especiais europeas.
E o tipo era un puto ninja. Non sei por que me queren matar.
Son un operativo novo na rexión sen casos prioritarios.
- Queres quedar a descubrilo? - Non!
Pero, se aviso en Langley de que puideron comprometerme, culparanme.
Retiraranme do terreo e confinaranme.
Adeus á oficina de Moscova.
Como a túa avogada e compañeira de piso ao meu pesar,
recoméndoche que lisques de Polonia, onde alguén te quere matar,
e volvas a D. C., onde ninguén te quere matar.
E miramos que facer desde alí.
Encántame o plan.
Chamo para que nos metan no primeiro voo.
Ei.
Ti cres que ten que ver con Nichka?
Se con "Nichka" queres dicir "Owen", si, ho!
O carallo.
PORT LOUIS, MAURICIO
Malas novas.
Non as quero.
Mala sorte. Grande é o peso da coroa.
Lee está morto.
Quen é Lee?
O mercenario que mandamos por Owen. A policía de Varsovia atopou o cadáver.
Mandas o que non deu matado a Hendricks por Lester?
- Era o que había nese prazo. - Pódeno relacionar con nós?
Confía algo en min. Estamos protexidos.
Pero…?
Owen, Lester e Violet reservaron voos de volta a D. C. por medio da Axencia.
Non pode ser unha coincidencia. Significa que nos andan enriba.
- Hai que volver a D. C. - Contaba con iso.
Saímos nun Lockheed de carga dentro de 90 minutos.
Ben.
Que?
A onde pensas chegar con isto?
Déboche unha por Sudán do Sur,
pero non quero pasar a vida nunha prisión federal.
Ou algo peor.
Para min, é de vida ou morte.
Pero non te culpo se o queres deixar.
Non.
Todo ben.
Contigo a morte.
- Tes que volver comigo. - Non. Eu quedo.
O feito de que a Axencia crease unha criptomoeda
que agora usan máis de dez millóns de estadounidenses é de nivel nuclear.
Non quero estar preto da onda expansiva cando llo contes a Nyland.
E un debe controlar a Jang Kyun.
Que vai facer el mentres ti vas a D. C.?
Buscar no NIS as últimas transaccións coa criptomoeda.
Se o secuestro é porque a yakuza sospeita da criptomoeda, empezarán a vender.
E Jang Kyun ten que comprobalo con moita sutileza
ou fará sospeitar á xefa.
Grace Cho.
Gústache?
Non. Cala a boca.
Ti non te deixes engaiolar.
Xa me gustaría.
Pero o tipo é un pro. Saberá ser sutil.
Sen cambios.
FINANZAS
TORTURA
Estabas aí.
Que facías aí dentro? Algún caso sobre o crime organizado?
Non, andaba buscando o axente Yoon.
Seica vende a Peloton.
É unha sorpresa para Nan Hee. Quere unha desde hai tempo.
Que che pasou na cara?
Isto?
Dáme algo de vergonza.
Caín nun chanzo do meu edificio por ir mirando o móbil.
Inspirador.
Sabes que Owen Hendricks está voando de volta a D. C.?
Si, pero sigo intentando virar o outro avogado para descubrir por que…
Escoita.
O director oíu rumores de que a CIA trama algo.
E veu onda min buscar respostas.
Se non mas dás conseguido nas próximas 24 horas,
atopo eu quen dea
e destérrote a unha torre de control da Zona Desmilitarizada para os restos.
Grazas polo aviso que non me deu sobre Contraespionaxe onte.
Que tal non foi?
Están de retirada. Por agora. Pero non é fácil cambiarlles o rumbo.
E están empalmadísimas con Hendricks
e cos que arrastrou ao desastre de Europa Oriental con el.
Haberá que manter o coche dos pallasos, Hendricks, Kitchens, Ebner e Gilbane,
lonxe delas ata que unha crise nova leve o osíxeno todo.
Por sorte, están todos espallados polo mundo adiante.
Nyland preguntará por que marchamos de Varsovia. Xa podemos pensar algo bo…
Ou adeus á oficina de Moscova. Só o dixeches unhas mil veces.
Supoñíase que ti e eu eramos un equipo, non?
A oficina de Moscova non entraba no plan.
Que queres dicir?
O que digo é que fixeches ti a túa propia cama,
e que eu vou volver á miña.
Creo que ata teño un Ben & Jerry's no conxelador.
Aparécesenos coma un fantasma.
Imos necesitar un exorcismo ocupacional.
Necesitamos un cura.
Necesitamos un bate de béisbol.
Manda truco.
Que facedes aquí?
Intentar darlles brío aos trámites do traspaso.
Ah, xa.
E ti? Espera, non o quero saber.
Que che pasou na cara?
Un marido cabreado.
E a ti?
Sicario ninja.
Todo ben en Varsovia?
Si, por? Que oíches?
- Nada. Tes pinta de estar dos nervios. - Non…
Pásame sempre ao estar cerca de ti.
Non pinta ben.
Cal é a xogada? Eliminalos?
Negativo.
Viñemos para ver a que andan.
Logo eliminámolos.
Dividímonos. Ti sigue a Kitchens, eu vou por Hendricks.
Hannah estaba agochada no armario da congresista
e eu debaixo da cama, co fillo medio espido.
E eu coa alerxia aos gatos a tope,
intentando aguantar un esbirro que nos delataría.
Non.
E o meu mozo da universidade
ía ter que saír do armario diante da nai fundamentalista
indo cego de cogomelos.
- Xúrocho. - Miña nai querida.
Como raio saístes desa?
Hannah chamou o único que nos viría rescatar sen preguntar.
Si.
Owen.
Si.
Ei!
Ola.
- Ola. Benvido á casa. - Grazas.
Ei. Jae, non?
Si. Coñecémonos no Departamento de Estado.
Xa. Si, que ben.
Estades xuntos?
Si.
Caralludo. Non vos interrompo. Vin cambiarme antes de ir para o despacho.
Alí non facedes horario de oficina?
Normalmente si.
Pero teño un proxecto urxente e…
non se vai facer só, así que…
Volvo xa.
Ven comer algo con nós.
Non ten por que ser raro.
Non é.
Estás un pouco desmellorado.
Ai, estou?
Parece moi bo tío. E non o digo por dicir.
Si tal.
Pero si que é.
Faite feliz?
Si.
Ben.
Merécelo.
Grazas.
Non penses que non oín o que me dixeches en Alemaña.
- Non temos que… - Eu si.
Intento aprender dos erros.
Facerlle caso á persoa que máis me importa no mundo.
Ser mellor persoa e…
non ser tan egoísta sempre.
Madurar.
Perdón.
Moi serio me puxen. É polo jet lag.
Ei. Andaba en busca do baño.
Si, podes usar o meu.
En fin, ven comer algo con nós antes de marchar.
Pedimos a Noshi.
Noshi?
Como vou dicir que non?
Non podes.
COMPARTIR OITO FOTOS PAPÁ
Meu,
necesitamos mobles.
Non me digas.
Ei, sabes que tamén hai viño? Pero tes que buscar unha cunca.
Engade as copas á lista de cousas que xa non temos.
Non, teño que marchar, pero grazas.
Sorte co proxecto ese. Hai que darlle duro, non?
Moito. Grazas por darme de cear.
Unha mesa de café era un bo agradecemento.
"As mesas de café son para os que venden".
Estás ben?
Si.
AXENCIA CENTRAL DE INTELIXENCIA
Non podemos quedar ao descuberto. Hai que neutralizar a ameaza.
Si, señor.
Pero a nosa mellor opción segue sendo darlle ao chantaxista o que quere.
A súa muller. A cambio do dispositivo de home morto.
E como pensas rescatala?
O bo é que agora sabemos quen a ten. O seguinte paso é implicar a Operacións,
para localizala e facer a extracción.
De ningún modo imos dirixir unha operación táctica encuberta en Corea do Sur
sen notificar os nosos homólogos do NIS.
E non podemos facelo sen alertalos de que un dos seus está comprometido
e que tratamos con el por detrás.
E se implicamos a Operacións sen implicar a Operacións?
Kitchens. O seu traslado a Operacións aínda non é oficial,
así que segue empregado como avogado da CIA.
Podería dirixir a operación sen que houbese que notificar o NIS.
Ti que cres?
Mellor que non o saibas.
- Trae a Lester de Polonia. - Señor, Lester non está en Polonia.
- Voute matar directamente! - Ei! Non podía facer nada!
Si! Abriches a boca e soltaches o meu nome!
Iso fixeches. E xa podo despedirme da oficina de Moscova.
Ao contrario. Vas ser un heroe cando lle salves o cu ao director.
- Iso por que é malo? - Porque me fixeches a cama, tío.
Non teño acceso a ningún dos meus recursos.
- IMINT! HUMINT! SIGINT! - Jang Kyun pódenos conseguir algo diso.
Es un puto pailán, sabíalo?
Non aprendiches nada coa cagada de Meladze?
Non confíes no teu chantaxista!
A menos que teñas outra información sobre a yakuza, estás na merda.
E non sei que trapalladas raras de artista posto de tripi son estas,
pero a ver se pintas esta parede.
Pois…
igual teño algo.
Teño un contacto.
- Tes un contacto? - Si.
Que contacto?
- Diga. - Oliver.
Son Owen Hendricks. O de Doha.
Si, claro, Owen. Que tal estás, rapaz?
Moi ben.
Escoita, estou aquí cun socio que descubriu quen ten a miña refén.
A yakuza. En concreto, o clan yamazaki.
Quería saber se terías algún contacto aí.
Teño contactos en todas as partes, Owen. É o meu.
Un momento.
Clan yamazaki, por favor.
Grazas. Si, Owen.
- Que necesitas saber? - Calquera cousa axudaría.
Estamos un pouco compartimentados e sen acceso aos nosos recursos habituais.
Parece que o clan yamazaki ten metidos os dediños cotrosos en moitos pasteis.
Tráfico de drogas, usura, apostas, prostitución.
E iso ao lado das súas aventuras legais
na construción, restaurantes, discotecas e propiedade.
Teñen a sede en Tokyo.
Tamén lles gusta xogar en Rusia, Corea do Sur e China.
Tes idea de por que ían levar a Nan Hee?
Normalmente secuestran xente que lles debe cartos
ou obxectivos de alto nivel aos que poidan chantaxear,
así que a túa esposa da ONG non encaixa no perfil, non?
Eu aventuraríame a pensar que acabou metida nalgún dos seus asuntos.
Así que terei que investigar con cautela
para saber máis.
Agradecémoscho.
Poderías reunirte con nós en Seúl?
Si, podería…
Teño unha amante á que lle pago o alugueiro nun pisiño de Hongdae.
Estupendo. Saímos dentro de dúas horas. Quedamos alí.
Aviso. Contraespionaxe sabe que estades no edificio.
Ola. É algo tarde.
Disque Hendricks e Kitchens están aquí.
Non, a tarxeta!
Eu non os vin. Oíra que Lester estaba en Polonia.
Colonia.
Ou desodorizante.
- Pecha! - Merda!
- Pechado? - Pechado.
Deus bendito.
Veña, vai.
Que veña seguridade coas chaves. Hai que revisar todos os despachos.
Ei.
Vou… xa para a casa.
Seguro que non viu a Hendricks e Kitchens?
Si. Dubido moito que viñesen.
E os lectores das acreditacións levan semanas dando problemas.
Custa coordinar os informáticos cos de mantemento.
Boa noite!
A onde…?
Señora Gilbane.
Juno Marsh, de Contraespionaxe. Temos que falar.
Aguante a porta.
Non nos avisaron de que volvera.
Non vou estar moito.
Entón, falamos agora.
Que fai en D. C.?
Está destinada á oficina de Port Louis e non hai rexistros da súa volta aos EUA.
Con respecto, se non o saben, non son quen para dicírllelo.
E que é exactamente o que non sabemos?
- Cren que me confinaron alá? - Si.
É o procedemento cos axentes implicados nun cúmulo de desastres encubertos.
Vostede e Hendricks quedan apartados ata que se aclare o que sucedeu en Praga.
- Pois imos supoñer iso, logo. - Que intenta facernos crer?
Que o confinamento é a tapadeira dunha misión encuberta?
Se o fose, vostedes non están informadas, polo que non son de fiar.
Non me sorprende, xa que non detectaron que Meladze e Goi traballaban por detrás.
Vai de farol.
Vale.
Para que ía querela o director saída das areas movedizas de Europa do Leste?
Para nada.
Algo relacionado con Hendricks?
Temos toda a noite. Vaia empezando a falar.
Miren, o único que podo dicir sen a debida autorización
é que Hendricks é un descoñecido descoñecido.
Un avogado novo que tiraron á piscina sen saber nadar
e vai por aí pensando que é de Operacións.
É imprevisible. E tamén un paranoico.
Seica está convencido de que o queren asasinar.
Pero… isto non saíu de min.
- Moito tardaches. - Contraespionaxe.
- Fodéronnos? - Creo que non, por agora.
Se Lester soubese que lle mandei eu o sicario, estariamos detidos.
E, por algún milagre, Hendricks foi listo e calou a boca.
Ben.
Eses dous traman algo, fixo. Acaban de saír nun voo a Seúl.
Ao carallo. Imos alá.
Pero non uses as nosas identidades encubertas.
Saltarían no radar da Axencia.
Consigue documentación nova. Voamos pola calada.
Imos tardar máis.
Se queres algo ben feito, faino ti mesmo.
SEÚL
Temos unha incidencia de seguridade. Permanezan nos asentos ata solucionármola.
PAPÁ
Impórtache que colla? Levo evitándoo todo o día.
Si, claro.
Ola, papá.
Por que veu Hendricks con outro supervisor que vai de avogado?
Non o sei.
Non me vale.
Tesme que conseguir algo procesable.
- E a foto que mandei? - Del coa nena?
- É de hai como unha década. - Estaba cos recordos do exército do pai.
- Ela é alguén. - Agárraste a un cravo ardendo.
E eu necesito información fiable. Por iso te puxen coa exmoza.
Xa, pero creo que non sabe nada.
- Xa non está con el. - Estaste namorando dela?
- Non. - Céntrateme e consígueme o que necesito
ou activo a orde de arresto que teño polos teus delitos de drogas
e extradítante.
Ou aínda peor, aviso o goberno dos EUA
de que operas como espía sen tapadeira oficial
e detéñente eles por traizón.
Todo ben?
Si.
Todo ben. É só a ansiedade normal despois de falar con meu pai.
Xa, sóame moito.
Ola. Alégrome de volver vela.
Sei o que pensa: "Outros dous avogados da Axencia? Que?"
Non pasa nada. Poden marchar.
Vale. Si, moi ben.
Grazas.
- Demasiado fácil. - Si.
Iso é malo, non?
Si, ho. Imos saír cun equipo completo de vixilancia.
- Iso é un problema. - Non. Eu sei despistalos.
Vale, guai.
Con só un 40 % de posibilidades dunha morte horrible.
HOTEL HORA FELIZ
Xa podo riscar da miña lista saltar á outra vía diante do metro.
- Tes algo no nariz. - Que?
No nariz.
Non nos seguiron ao túnel, vendo o que pasaba coas maletas.
Pero librarnos da vixilancia activou o temporizador.
Doce horas e Grace Cho dará a alarma e mandará o exército a cazarnos.
- É aquí? - É o enderezo que mandou.
É un concepto interesante de piso franco.
É barato, ninguén pide o carné e non hai cámaras no edificio.
- Aí tedes o solicitado. - Caralludo.
Que hai?
Moi listos.
Barato. Sen carné. Sen cámaras.
Grazas.
- Oliver. - Owen.
Grazas por vires, espero que con boas novas para nós.
Non as cualificaría de boas en conxunto, pero podemos quedar onde estamos.
O tenente yamazaki co que temos que falar
está en Seúl.
Pero non podo organizar un cara a cara mentres non teñades unha boa tapadeira.
E dicir que temos un interese persoal nos agregados das nosas ONG?
- Que? - Non podes usar a palabra "agregado"
sen que te vinculen automaticamente coa intelixencia estadounidense.
Pero podemos tirar por aí? Somos da rama estadounidense da ONG.
Repatria coreanos da illa Sakhalin, en Rusia.
É un mercado de nicho.
E un seguro de secuestro?
Unha vez, nunha operación, montamos unha empresa desas.
Gústame. Unha traballadora dunha ONG podería estar cuberta pola organización.
Concertamos a reunión como axentes do seguro. E logo?
O procedemento estándar é pedir unha proba de vida.
Póñena ao teléfono,
rastrexo a localización e mandamos os de extraccións.
Ou, só por dar ideas,
se imos de axentes de seguros dispostos a pagar por un rescate seguro,
por que non o pagamos e xa?
A navalla de Occam.
A simplicidade en acción. Que fermosura.
- E canto vale a traballadora dunha ONG? - Eu diría entre un e dous millóns.
- Fácil. A CIA está feita de cartos. - Quieto…
Unha chamada e décheslle a Nichka 200 000 sen pestanexar.
Dun fondo discrecional. Falamos dun millón. Son moitos cartos.
Cómpre autorización e temos que pasar desapercibidos.
Corrixídeme se me engano. Se o trámite do teu traslado non se completou,
a oficina de Varsovia segue baixo o poder de Dawn.
Si. Podería xuntar un millón desde varias contas e logo xustificalo.
- Ou que se apañe Dawn. - Gústame.
E ti? Podes conseguir o outro millón en dólares?
Faría un xogo burocrático parecido. Cando os meus superiores se decaten,
estará feito e sufrirei encantado as consecuencias.
Bárbaro. Teño que facer unhas chamadas e vós tedes moito que facer.
Así que veña, apurando.
PAGAR A: DAWN GILBANE
SINATURA DO AXENTE
SEGURO DE SECUESTRO E RESCATE
Xa está activa.
ACTIVANDO
Temos imaxe.
Bum.
Non tes traballo de verdade?
Non.
Só estou aquí para dar consello legal.
Se todo o que facemos é ilegal neste país,
eu vexo vídeos de K-pop e soño con bibimbap.
A reunión quedou concertada.
Este cabaleiro
é Kenta Nakano,
a cara visible do clan.
Graduado pola mellor escola de negocios do Xapón
e a cargo da maioría dos negocios semilexítimos do clan yamazaki.
É astuto e encantador e implacable de moita hostia.
Non é fácil enganalo, así que ides ter que lucirvos coma nunca
para darlle gato por lebre.
E o tipo cabreado?
Este tío?
Si, a tradución máis exacta do seu alcume xaponés é:
"O que provoca carnicería e agonía entre os inimigos."
Pegadizo.
Como estea alí, levámola clara.
Janus e eu estaremos listos para rastrexar a chamada da proba de vida, como plan B,
por se sae algo mal.
Pero que podería saír mal?
Non?
Vale. Estamos a cinco horas da reunión.
A intentar durmir un pouco para logo estar en plena forma.
Vale. En fin…
A onde vas?
A tomar o aire.
Aquí subo polas paredes.
- É moi arriscado. - Non.
Confía en min. Volvo dentro de nada.
Grazas. Somos Don't Touch My Stuff. Volvemos con outro pase ás 20:00.
Ei.
Estiveches impresionante.
Owen!
Algunha vez fas plans ou sempre apareces e desapareces sen máis?
Aparecer e desaparecer está a ser o meu modus operandi ultimamente.
Quen era o que te recolleu no meu bar?
Non es avogado, non?
Traficante?
Sicario? Modelo de pasarela / traficante sexual.
Cheguei a estudar para esa última,
pero non aguantei co da dieta permanente.
É complicado.
Si que son avogado.
Para a CIA.
Vale. Se me vas tomar o pelo…
Non. Prométocho. É verdade. Son…
avogado de espías.
De verdade.
Iso é a puta hostia.
Non o describiría así nin de broma agora mesmo, pero grazas.
E permítenche dicirmo?
Tecnicamente, si.
Normalmente minto,
pero prometinme a min mesmo deixar de manipular a quen me importa de verdade,
así que non quería mentirche a ti.
Pois oxalá me mentises.
Aquí eu tocando nun bar de merda, vivindo cos meus pais…
E ti por aí de espía sexy.
Non son un espía.
Son avogado.
Igual un avogado sexy.
Teño outro pase.
Pero logo podemos seguir con isto.
Quen me dera. Teño que volver ao traballo.
Pódote chamar despois e quedamos?
Non.
Es a única cousa na miña vida que me sorprende.
Así que sígueo facendo.
Estalo fodendo todo.
Tiña que ver esta amiga.
Marchei sen máis e merecía unha explicación…
Unha merda.
Querías botar un canivete e normalmente diríache que adiante,
pero é que hai un cuarto de motel cheo de xente
que está arriscando non só a carreira, senón a vida,
e ti parece que só pensas en ti.
Fíxenlle moito dano a algunha xente e intento mellorar.
Por que?
É que…
igual te enganaches de profesión, rapaz.
Es o mercenario duns psicópatas.
Actúa como tal.
Veña…
Éranos mellor ir indo, non?
Temos que asistir a unha reunión importante de carallo.
CÁMARA DE BOTÓN 01
Que? Quen a vai cagar primeiro?
O axente do caos?
O marido histérico?
Ou o británico turbio?
Por moito que me amole admitilo, Owen brilla baixo presión.
Só que é imbécil o resto do tempo.
A min preocúpame o chantaxista.
Está ao bordo do abismo emocional.
Konbawa, señores.
Viñemos ver o señor Nakano.
Quéroo de volta.
CÁMARA DE BOTÓN 01
Poslle empeño, eh?
Señor Nakano,
grazas polo seu tempo e por falar con nós.
Preséntolle os señores Fisk e Jung.
Representan a Seguros GFL.
Queren algo de beber? Temos un bar cheo.
Non.
Eu tomo unha cervexa. Grazas.
E un whisky de malte. Sen xeo. Grazas.
- Grazas. - Grazas.
Señores, como lles explicou o noso amigo mutuo,
teñen na súa posesión unha muller
e o xefe dela mándanos a negociar o rescate.
Quizais primeiro quereriamos expresar
a nosa sincera gratitude pola súa axuda neste asunto.
Desde logo.
Desculpe.
Sabemos que o seu tempo é moi valioso,
así que estamos dispostos a ofrecerlle un millón se nola entrega.
Non é suficiente.
Como seguro que saberá, o asegurado, neste caso,
é unha organización benéfica con recursos limitados.
Cal é o prezo?
Díxenche que a ía foder el.
Desculpe a brusquidade do compañeiro. Como pode observar,
estamos impacientes por resolver esta situación.
Para manter a nosa reputación,
imos amolar os nosos avaliadores de riscos subindo a dous millóns.
O prezo é dez millóns.
Señor Nakano, a nosa clienta traballa nunha ONG.
A súa póliza ten teito.
Debemos baixar esa cifra moito…
Se non chegan á nosa cifra,
non podo garantir a continuidade da súa seguridade nin supervivencia.
Como sabemos que está viva?
Esiximos unha proba de vida.
Quere dicir que a solicitamos co debido respecto.
Quero dicir o que dixen.
Se acaba en baño de sangue, corremos ao aeroporto, non?
Como ven, está viva.
E apenas ferida.
Por Deus!
Perdoen. Pásenme a factura e mándolles outro para o sitio, prometido.
Xa ven que está viva, así que a pregunta é
se están dispostos a pagar o noso prezo.
Señor Nakano, se me permite ser directo,
só para evitar calquera malentendido…
a resposta á súa pregunta é
nin cheo de viño.
CÁMARA DE BOTÓN 01
Si… Vale.
- Merda. - Non podo dicirlle ao xefe dez millóns.
A muller traballa para unha puta ONG, non é unha alta executiva.
O xefe vaime canear. Ou botar unhas risas na miña cara.
Ou ambas. E logo vaime despedir.
Co debido respecto,
sexa intelixente.
Vostede dedícase aos secuestros e nós a pagarlles aos secuestradores.
E todos facemos moitos cartos con iso, non? Por que?
Porque son uns ingresos estables e recorrentes.
Se se pon avaricioso e pide máis do que o mercado soporta,
vai todo ao garete.
A ver…
eu estou máis que disposto a volver onda o meu xefe a pedirlle máis.
Pero vostede ten que axustar a cifra a algo razoable.
Que lle parece?
O prezo é o prezo
e esta reunión acabou.
Se me permite…
A hospitalidade dos yamazaki esgotouse e hai que marchar cagando hostias.
Tranquilos.
Ei… Que…?
O carallo.
Vou eu.
Ei, tranquilo.
- Vouna perder, hostia! - Sei que non foi fácil vela.
Parecía moi asustada.
E ferida e…
- soa. - Pero non está soa.
Mandaches a axencia de intelixencia máis grande do mundo a salvala.
Non a queren salvar. Quérenme matar.
Non poden, porque tes ti todo o poder.
Pero iso pode cambiar a calquera hora, así que mantén a puta compostura.
Tes que volver ao xogo, porque temos que decidir
que facemos agora.
E estamos quedando sen tempo.
COPIANDO 8967 ARQUIVOS
- Ei. - Ei.
Que fas?
Perdoa, para a semana é a reunión coa congresista Meyers.
Quería revisar as condicións, pero esqueceume o portátil.
E estás a copiar o meu disco duro?
A que carallo andas?
A nada.
- É… Hannah! - Jae!
- Hannah! Non! - Non!
Espera. Ei! Non fagas iso.
- Jae, para! - Non, Hannah!
- Hostia! - Sóltame!
Déixame que…
Atopámola.
O que?
Dei rastrexado o enderezo IP da videochamada ata a orixe.
Moi ben.
Por que tedes esa cara?
Porque a teñen en Vladivostok.
Merda.
Refíreste a…?
Rusia.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández