Poprzednio…
Nie trzymałbym zabezpieczenia w domu.
Nie przeprowadzimy tajnej operacji w Korei Południowej.
Lester Kitchens oficjalnie nadal jest prawnikiem.
- Nie miałem wyboru! - Nie trafię do Moskwy!
Potrzebuję konkretów.
Po to przydzieliłam cię do jego byłej.
A tamto zdjęcie?
Było wśród pamiątek po ojcu. Coś dla niego znaczy.
- Jestem prawnikiem w CIA. - Zajebiste.
- Kopiujesz mój dysk? - Hannah!
Skoro udajemy ubezpieczycieli, może uwolnimy ją naprawdę?
Umówiłem spotkanie.
Namierzymy połączenie i wyślemy po nią oddział.
Skąd mamy wiedzieć, że żyje?
Dziesięć milionów.
Zapłacicie naszą cenę?
Nie ma opcji.
Była przerażona.
Namierzyłem adres IP, z którego nawiązano połączenie.
Skąd te miny?
Trzymają ją we Władywostoku. W Rosji.
Uwaga!
To nasze cele.
Lester Kitchens to doświadczony agent udający prawnika.
Hendricks to jego protegowany.
Janus Ferber to przebiegły prawnik i wprawny manipulant.
Spodziewamy się silnego wsparcia i świetnej pracy operacyjnej.
WIEDEŃ, SUKO
Musimy też ustalić, kim ona jest i czy im pomaga.
Ta trójka nie zdoła udawać Koreańczyków.
Wszędzie będą się wyróżniać.
Macie ich złapać.
Zaraz.
Gdzie jest Kim?
Rosja to pewien problem.
Rosja Rosji nierówna. Nan Hee trzymają we Władywostoku.
To najgroźniejsze miasto w Rosji.
Stolica przemocy i przestępczości.
Rosyjska mafia, jakuza, jopok, triady.
Pod ochroną policji, FSB i wojska.
To misja samobójcza.
Nie, to dziki wschód.
Prościej uratować ją tam niż na placu Czerwonym.
Mówi prawnik bez doświadczenia w terenie.
Siedzę w tym po uszy od samego początku.
Ostatnio ktoś próbował mnie zabić.
Pieprzysz.
To prawda.
Prawdziwy ninja.
Przeciągnął mnie po płycie lotniska.
Mnie też chciał zabić ninja.
- To on. - Szlag.
Ten sam.
To Lee. Najemnik, były agent.
Kto nasłał go na nas?
Dawn.
Czemu chciałaby mnie zabić?
Pytałeś o jej źródła.
Od lat wyciąga z agencji kasę na nieistniejące źródła.
Uznała, że wiesz.
Zabieram się stąd, nara.
Niby dokąd?
Pójdę do ambasady i utopię się w kiblu,
żeby uciec z tego pierdolnika,
zanim nas zabiją lub aresztują za szpiegostwo.
Janus.
Niech idzie.
Skupmy się na tym, jak wyciągnąć moją żonę z Rosji.
Tylko to się liczy.
Pamiętaj, on może ujawnić najgorsze sekrety agencji.
Rozumiem stawkę.
Ale żeby ją uratować, musimy ustalić, gdzie jest.
Nie dowiemy się tego od agencji, bo NIS nas przejrzy.
Mamy informatorkę, która ją namierzy.
To moja informatorka. I jest to zły pomysł.
Jest niedoświadczona i niezrównoważona.
Chodzi o życie mojej żony.
Teraz każdy pomysł czy informator jest dobry.
Załatw to.
Wicedyrektorka.
Nie odbieraj.
Muszę, wydzwania całą noc.
Liczyłem, że już uratujemy Nan Hee.
Muszę się tym zająć.
Słucham?
Gdzie jesteś?
Stoję w twoim mieszkaniu. Ktoś je przeszukał.
W moim mieszkaniu?
Co tu się wyprawia?
Ferber musiał mi coś podać.
Widziałem się z nim wieczorem.
Potem obudziłem się w swoim aucie.
Widocznie przeszukał mieszkanie.
Dlaczego?
Nie masz tu nic tajnego, prawda?
Oczywiście, że nie.
Przyjadę tam.
Nie, już wychodzę.
Hendricksa i Kitchensa zauważono w dzielnicy moteli.
Widzimy się w biurze.
Tak jest.
Cholera.
- Co jest? - Musimy stąd znikać.
Policja i NIS jadą do tej dzielnicy.
A cały ten sprzęt?
Zostaw, Janus go wyczyścił.
Nie powiążą nas z agencją.
Zresztą po wymeldowaniu umyją pokój szlauchem.
Leć już.
Otwieraj.
Co to ma być?
WARSZAWA
Mieliście przewozić komputery.
Mam już kupca.
- Da? - Tu Owen.
Mam robotę.
Tamta porwana Koreanka jest przetrzymywana w Rosji.
Mam zrobić rozpoznanie?
Trzysta tysięcy.
Dobra.
- Przestań! - Co?
Nie ty.
- Potrzebne nam auto. - Czekaj.
- Poważnie! - Zajmę się tym.
Nie możesz wybijać szyb.
O, super. Chwila.
Proszę stanąć!
Na moment.
Wynajmę pana auto na dzień.
- Dam dziesięć tysięcy. - Serio?
Tak, tylko szybko.
Proszę zostawić wizytówkę.
Zadzwonię.
Rozłączam się.
Zaczekaj!
Już jesteśmy. Musisz jechać do Władywostoku.
Spierdalaj.
Nie zbliżam się do tego szamba pełnego rekinów.
- Pięćset tysięcy. - Znajdź kogoś innego.
Milion dolarów.
Ustal tylko, gdzie ona jest.
Stoi. Prześlij mi informacje.
Dzięki Bogu się zgodziła.
Cholera.
Za wcześnie na podziękowania.
Jesteśmy teraz we wrogim kraju i szuka nas policja,
a jakiś świr grozi rozwaleniem agencji, by uratować żonę.
Dobra.
Nie skończyłem.
Obiecałeś milion dolarów tej tykającej bombie
i dałeś dziesięć tysięcy za ten złom.
Do lunchu skończą się nam fundusze.
Na szczęście pewnie go nie dożyjemy.
ZWERBOWANY
Hej.
Jak głowa?
Przepraszam.
Nie chciałem cię skrzywdzić. Serio cię lubię.
Nie dałaś mi wyjaśnić.
Zabierz laptopa i idź. Nikomu nic nie powiem.
Na laptopie nie ma nic o Owenie.
- Owenie? - Tak.
Muszę wiedzieć, co robi w Korei.
Porwałeś mnie z powodu Owena?
Tu chodzi o moje życie!
Boże!
Nie tak miało być.
Byłem w klubie.
Jak co tydzień wpadłem na dzień do Seulu.
Zgarnęli mnie za kupno prochów od tajniaka.
Powinien mówić, że jest gliną, co? Wcale nie.
Zamknęli mnie z tą żmiją.
Powiedziała, że dostanę dziesięć lat,
chyba że jej pomogę.
Bogaty dzieciak latający po świecie to cenny nabytek dla agencji.
A teraz mam przesrane.
Jeśli nie dam jej czegoś o Owenie, zamknie mnie lub zabije.
Jae.
Rozumiem.
To nie w porządku.
Mogę ci pomóc.
- Wyciągnę cię z tego. - Jak?
Niby jak to zrobisz?
Chodzi ci o Owena?
Zadzwonię do niego.
Ufa mi.
Jeśli komuś coś powie, to mnie.
To zły moment.
Zostałam porwana!
Jae szpieguje dla Korei! Hotel Four Seasons, piąte piętro!
Zaczekaj!
Szlag.
Naprawdę siejesz chaos.
Zamknij się.
Salazar.
Hannah porwał jej chłopak, Jae. Nie znam nazwiska.
Hotel Four Seasons w Georgetown.
Wezwij policję.
On szpieguje dla Korei.
Złap go, to się zasłużysz.
Jeśli nic nie zrobisz, wydam cię kontrwywiadowi.
Nienawidzę cię.
- Też cię nienawidzę. - Ja siebie też.
Nie najlepiej.
Szlag.
No dobra.
Szybko.
Biuro radcy.
Tu Janus Ferber. Przekaż, że aresztują mnie w Seulu!
Panie Ferber, jest pan zatrzymany
za działalność niezgodną z pana statusem dyplomatycznym.
Ma to sens.
Może obejdzie się bez kajdanek?
Uznam, że być może.
Nie było odmowy.
Ściągnij Ebner.
Każ Hendricksowi i Kitchensowi się nie wychylać.
- Zły moment? - NIS aresztowała Janusa.
Nie ucieszy się.
Pan też nie.
Owen mi powiedział, że Koreański szpieg porwał mu dziewczynę.
Byłą. Mniejsza o to.
Trzyma ją w hotelu Four Seasons.
Dać znać FBI?
Nie.
Wtrąci się kontrwywiad,
a sprawa Owena jest ściśle tajna.
Zrobisz jak Angleton.
- Poważnie? - Tak.
No dobra.
Ale nie zaciągnę go sama na Farmę.
- Słucham? - Tu radca generalny.
Proszę z dyrektorem. Najwyższy priorytet.
- Proszę pana. - Jezu!
Dzwoni Walter Nyland.
Miałeś się nie zakradać.
Idź.
Oby to nie były złe wieści.
Potrzebuję dwóch…
czterech zaufanych ludzi do pewnej sprawy w kraju.
Natychmiast.
Gdzie są pana towarzysze?
- Mam to gdzieś. - Niesłusznie.
Wszyscy macie poważne kłopoty.
- Mogę ci mówić Grace? - Nie.
Rozumiem, jesteś zła.
Zniosę nawet kajdanki,
ale nie traktuj mnie jak żółtodzioba.
Znam na wylot reguły naszej współpracy.
O cokolwiek mnie obwiniasz,
możesz tylko wydalić mnie z kraju.
To ja ustalam reguły.
Tu wicedyrektorka…
Kurwa!
- To koniec. - Milcz!
Jako prawniczka mówię ci, że jedyną opcją jest ucieczka.
Owen o tobie wie. Nic nie zyskasz, krzywdząc mnie.
Daj mi pomyśleć!
Masz mało czasu! Rozumu najwyraźniej też!
Wezwałam CIA. Helikoptery już lecą.
Masz może trzy minuty.
Jeśli ci się uda, nigdy nie zapomnę, jaki z ciebie gnój!
Hannah, jesteś cała?
Tak.
Ubieraj się.
Dotykał twoich rzeczy?
Telefonu i laptopa.
Ma własny pokój na 11. piętrze.
Weźcie laptop i telefon. Wyczyśćcie resztę.
Co się dzieje?
Tajne rzeczy.
Pogadamy o tym w bezpiecznym miejscu.
Chodź.
PLACÓWKA CIA SEUL
- Janus sobie poradzi? - Tak.
Będą go straszyć, ale muszą odesłać go do domu.
Po co w ogóle chodzę do pracy?
O nie.
Mam się za szefową ważnej placówki CIA, a pomiatają mną prawnicy.
Działamy z upoważnienia dyrektora i radcy generalnego.
Woli pani nie brać w tym udziału.
Musimy podzwonić. Potrzebujemy biura, lunchu
i techników do ustawienia alertów na lotniskach.
Jasne?
- Na kogo? - Dawn i Dodge’a.
Jak nie urok, to sraczka.
Przy tobie to całodobowe, potężne rozwolnienie.
Przydałaby mi się nowa torebka.
Taka, co emanuje władzą i dyskretnym luksusem.
Mógłbyś mi ją dać w ramach podziękowań.
Czyli Hannah jest cała?
Fizycznie tak.
Emocjonalnie – chce cię rozszarpać.
- Chcę z nią pogadać. - Zły pomysł.
- To Lester? - Szkoda, że cię tu nie ma.
- Zamiast mnie. - I nawzajem.
Lester ma rację. Hannah nie chce z tobą rozmawiać.
Mimo to…
Hej!
Taka mała rada.
Żeby uspokoić ofiarę porwania,
najlepiej nie porywać jej drugi raz.
Hannah.
Z nim nie gadam.
Spójrz na mnie.
Jesteś źródłem wszelkiego zła.
Pasożytem pożerającym radość i wysrywającym zniszczenie.
Przykro mi, że przez to przeszłaś.
Po wyprowadzce chciałem dać ci spokój. Nie wtrącać się w twoje życie.
Jeśli znowu mam słuchać, jak racjonalizujesz i przepraszasz,
to przebiję sobie bębenki.
Nie wiem nawet, co tu robię.
Dobra.
Ale posłuchaj.
Pewnie chcesz wykrzyczeć światu, że mnie nienawidzisz,
ale nie możesz, bo nic się nie wydarzyło.
Co?
Ostatnie 12 godzin nie miało miejsca.
Gdy kancelaria spyta o Jae’a,
powiesz, że cię zwolnił i wyjechał.
Gdy spyta Terence, powiesz, że cię rzucił i wyjechał.
- Żartujesz? - Nie.
Chciałbym żartować.
Uwiódł cię agent powiązany z Koreą. Jest serio źle.
Mogliby cię aresztować lub pozbawić licencji.
Zamiast tego…
ten człowiek zniknie.
Nie będziesz o nim myśleć po zakończeniu tej rozmowy,
która również nie miała miejsca.
Rozumiesz?
Muszę usłyszeć, że rozumiesz.
Rozumiem.
- Dobrze to zniosła. - Tak.
- Jestem złym człowiekiem? - Na tysiąc procent tak.
Ale dobrze, że wreszcie byłeś takim dupkiem.
Zobaczyła, jaki jesteś pod swoją maską uroku.
To miłe.
Na zawsze zamknąłeś drzwi między wami.
Co naprawdę robi pan w Seulu?
Bez komentarza.
Miło się nam siedzi, ale nie muszę na nic odpowiadać.
Gdzie są pozostali?
Radzę mówić, bo pana zamknę i wyrzucę klucz.
Nie jesteśmy w Rosji.
Tam jeszcze spuściłabyś mi manto.
Ale jesteśmy w Korei.
Zamkniesz mnie w czystym pokoju o przyjemnej temperaturze,
podasz zbilansowany posiłek i może przykryjesz kołderką.
Niech pan słucha uważnie.
Jeśli się pan nie przyzna,
zgłoszę pana szefowi, że jest pan spalony.
Wysłałam do pana agenta z 10 000 dolarów.
Wziął pan łapówkę.
Sprytne.
Ale wcale tak nie było, a zresztą i tak ci nie uwierzą.
Wydalcie mnie.
To bardzo powolny proces.
Zaczynamy.
No dobra.
Do kogo mamy zadzwonić?
- Nie rozumiem. - Rozumiesz.
Kto cię prowadził w NIS? I tak się ciebie wyprą.
Nie dali ci nawet statusu agenta.
Na pewno nie przyznają się do ciebie teraz.
Gdzie jesteśmy?
Nigdzie.
- Kojarzysz Jurija Nosenkę? - Nie.
Agent KGB, który uciekł do Stanów w latach 60.
Mieliśmy wątpliwości. Za mało wiedzieliśmy.
Trzymaliśmy go właśnie w tym pokoju.
Przez trzy lata.
Nikt nie wiedział.
Posłuchaj.
Hannah powiedziała,
że dałeś się zmusić Koreańczykom
do szpiegowania bez legalizacji na terenie Stanów.
Możemy cię zabić za zdradę.
Albo trzymać cię tu do usranej śmierci.
Radzę ci zacząć gadać.
Co będzie, jak powiem prawdę?
Zależy, co wiesz.
Ale wyjdziesz na tym lepiej niż na milczeniu.
Dobra.
Będę gadał.
Rozsądnie.
Nie tak to miało wyglądać.
Tylko żadnych kłamstw.
Byłem w klubie…
Przysłał to kontakt z policji w Seulu.
Kurwa. Dzięki.
Co jest?
Kurwa.
Ostrzeżmy Jang Kyuna.
Wydalcie mnie, kurwa, z kraju.
Rety.
Ogłoście alarm. Zamknijcie budynek.
Muszę odebrać.
- Halo? - Jesteś spalony.
Natychmiast spierdalaj.
Zatrzymać go!
Hej.
Uciekł i wysłał miejsce spotkania.
- Mamy kolejny problem. - Jaki?
Zadziałał jeden z alertów.
Dodge i Dawn wylądowali w Inczonie. Używają niezatwierdzonych tożsamości.
- Powód jest jasny. - Chcą nas zabić.
- I co? - My ich zabijemy.
Jasne.
Serio?
Jaki sprzęt możesz załatwić?
Wszystko poza pociskami kierowanymi.
Dwie paczki są do odbioru. Cięższy sprzęt to co najmniej dzień.
Jaja sobie robią?
Ręce na widoku!
Otwieraj.
Nic nie rozumiesz. Dyrektor wysłał nas jako rezerwę.
Bzdura.
Wiemy, że chcecie nas zabić.
Przejedziemy się i omówimy dalsze plany.
Wysiadać.
Szybciej.
- Wysiadaj. - Ruchy, Dodge.
Idź z tyłu.
Źle trafiliście.
Witamy w Korei.
- Idziemy. - Dalej.
Posłuchamy K-popu, coś zjemy. Wsiadajcie do auta.
Przykro mi, że to cię spotkało.
Dzięki.
Gdy Jae jęczał, że podstępem zrobili z niego szpiega,
myślałam, że to rozpuszczony dzieciak.
Ale już widzę, że to całkiem proste.
Zaraz.
Nie zwerbujesz mnie do jakichś pojebanych akcji CIA, co?
To nie mój dział.
Ale powtórzę to, co mówił Owen.
Zapomnij o tym dniu i o Owenie. Tym razem na serio.
Próbowałam.
Wiem, to trudne.
Też jestem czuła na jego urok.
Dlatego dałam się wciągnąć w wasz dysfunkcyjny duet.
Oboje mnie wykorzystaliście.
Ale kończę z tym. Ty zrób to samo.
Wydajesz się w porządku. Nie mówię tego złośliwie.
Zapomnij o mnie.
Nie jesteś taki, Kitchens.
Nie? Chyba już zapomniałaś.
Gdy w Warszawie nasłałaś na mnie zabójcę,
zrobiło mi się przykro.
Rozumiem.
Ale harcerzyk nie pozwoli ci nas zabić.
Nadal ma kodeks etyczny.
To prawda, mam.
Ale chyba został w aucie. Pójdę go poszukać.
Czekaj!
Nie możecie bezkarnie nas zabić.
Zdecydowanie możemy.
Agencja myśli, że siedzicie na Mauritiusie.
Nikt nie będzie szukał waszych zwłok
na dnie kanionu w prowincji Chungbuk.
Lester ma rację. Przylecieliście na fałszywych papierach.
Bez zgłoszenia.
- Jesteście zbędni. - Dobra.
Rozumiem układ sił.
Dogadajmy się. Zawsze jakoś można.
Nie ma już żadnego układu sił.
Nie ma o czym gadać.
Chcieliście nas zabić, a teraz jesteście pod ścianą.
Niczego od was nie chcemy.
Na razie.
Co to za jedni?
Agenci, którzy przyjechali do Korei, żeby nas zabić.
Mają doświadczenie w terenie?
Nie chcesz korzystać z ich pomocy.
Mój świat runął. Potrzebujemy wsparcia.
Nie możemy wybrzydzać.
Zgarnijcie ich i porozmawiamy.
Mówiłam.
Zawsze da się dogadać.
Masz dziewięć żyć.
Naprawdę chcieliście zwerbować mojego agenta?
Nie tak to wyglądało.
Jang Kyun Kim szantażuje agencję.
Dlaczego więc nas nie poinformowaliście?
Za mało wiedzieliśmy. Mógł być prowokatorem.
Sprawdzać nas,
żebyście mogli nas oskarżyć o złamanie zasad współpracy.
To absurd.
Cenimy nasze partnerstwo. Nie bawimy się w takie gierki.
Jakie sekrety chce wyjawić?
Teraz wykorzystacie go do zdobycia naszych sekretów?
Chcemy tylko zostać wprowadzeni w operację,
którą u nas potajemnie prowadzicie.
Obecnie nie możemy zagłębiać się w szczegóły.
A czy możecie omówić cel rzekomego szantażu?
Czego żąda szantażysta w zamian za zachowanie tajemnic?
Obecnie nie możemy zdradzić tych szczegółów.
To nie do przyjęcia.
Musicie ściągnąć swoich ludzi
i przekazać nam naszego agenta.
Wiecie, że to nie takie proste.
Traktujecie to jak grę.
To nie gra. Oficjalnie was ostrzegam.
Zakończcie działania na naszym terenie,
bo przestaniemy dzielić się danymi wywiadowczymi.
Nie widzę potrzeby takiej eskalacji.
Macie dwie godziny, by nas wprowadzić i wydać agenta Kima.
To za krótko.
Uzgodnienie szczegółów zajmie co najmniej 12 godzin.
Macie sześć.
Wzywają mnie pilne sprawy.
Nasi radcy generalni będą w kontakcie.
Wrócą do sprawy, gdy przygotujemy informacje.
Do zobaczenia.
Gdzie jesteście?
Czekamy w ukryciu na ustalenie dalszych kroków.
Żadnych nie będzie.
Z delikatnej sytuacji zrobiłeś imprezę u Kaliguli.
Zaszły komplikacje, ale jeśli teraz odpuścimy,
szantażysta upubliczni sekrety z 20 lat.
Miałem temu zapobiec.
Na szczęście nadal jest to możliwe.
Nie czaruj mnie.
Ratujesz tylko siebie.
Jak chciałbyś to osiągnąć w tej sytuacji?
Nasze źródło robi już rozpoznanie we Władywostoku,
gdzie trzymana jest żona szantażysty.
Gdy poznamy dokładny adres,
wpadniemy tam i ją uwolnimy.
Liczysz na wsparcie taktyczne?
Mam zatwierdzić tajną operację w Rosji?
Czy ty coś brałeś?
Nie potrzebuję wsparcia.
Mam już oddział pod dowództwem Dawn Gilbane.
Gilbane bawi się spinaczami w Afryce.
Jest tutaj.
Że co? Co robi w Korei?
Nie odpowiadaj.
Dyrektor nie chce wiedzieć.
Bądźmy szczerzy.
Zgłosiłem się do straceńczej misji.
Wiele rzeczy poszło nie tak, ale sukces jest o krok.
By go osiągnąć, muszę uzyskać pewne gwarancje.
Tu nie ma pola do negocjacji.
Myli się pan.
Nawet procent szans jest coś wart.
Wiem, że oddałby pan lewe jądro
za szansę na uniknięcie senackich przesłuchań
i reportaży o tajnej kryptowalucie CIA.
Czego chcesz?
W zamian za uratowanie zakładniczki
i rozwiązanie kwestii szantażu…
Kitchens zostanie szefem placówki w Moskwie.
Wiele ryzykował, bo wciągnąłem go w tę aferę.
Jeśli się uda, zasłuży na nagrodę.
Skoro już jestem złotą rybką, to czego ty sobie życzysz?
Chcę żyć jak dawniej.
Odejść, nie martwić się o kontrwywiad
ani o to, że zniszczycie mi reputację.
Zaczekaj.
A jeśli się nie uda?
Wyprzecie się mnie.
Zbuntowałem się.
Nie znamy się.
Załatw to.
Zgodził się pan?
Gdy tylko dotrą do Władywostoku…
Nie dojdzie do tego.
Mamy zabezpieczenie szantażysty.
Zarządza nim ten mechanizm.
Hendricks wysłał zdjęcia z mieszkania.
To zaciekawiło moich ludzi.
Zdjęcia prowadziły do profilu poświęconego rękodziełu.
Kolejność postów stanowi kod.
Złamiemy go i zneutralizujemy zagrożenie.
Raz na zawsze zakończymy sprawę szantażysty.
A jeśli w pobliżu będą moi ludzie,
gdy nadejdzie sądny dzień?
Naprawdę mam mówić?
Nie.
Dobra, zgodzili się.
- Uwolnij ich. - Zły pomysł.
Czyżby, szefie placówki w Moskwie?
- Że co? - Mianują cię, jeśli się uda.
Uwolnij ich. Jang Kyun ma rację, są nam potrzebni.
Możemy się dogadać, ale nie będziecie się targować.
Możecie się zgodzić lub odmówić.
A jeśli odmówicie, czeka was lot w dół kanionu.
Niech będzie.
Zgoda.
Członkowie jakuzy porwali mi żonę. Trzymają ją we Władywostoku.
Nasze źródło ustala lokalizację.
Zbierzcie oddział i uratujcie moją żonę.
- Mogliśmy ich olać. - I tak by ich zabili.
Boki zrywać. Zbierzecie oddział?
Mam ludzi, ale nie pracują za darmo.
Mam walizkę pełną forsy. Część teraz, reszta po robocie.
Dobra.
Ale bez lokalizacji nie zaplanuję misji.
Będziemy coś wiedzieć za sześć godzin.
Nie przetrwamy tyle w kraju. Szuka nas NIS.
Musimy uciekać z Korei.
Łatwo powiedzieć.
NIS będzie pilnować lotnisk.
Nie macie skąd zdobyć łodzi?
Granatniki tak, ale łodzi nie.
Znam kogoś, kto ma łódź.
Fajny motocykl.
Owen.
Cześć.
Martwiłam się, że już cię nie zobaczę.
Jadę do pracy, ale mogę wziąć wolne.
Nie trzeba, mam tylko chwilę.
Mam wielką prośbę.
Właściwie ofertę handlową.
Muszę pożyczyć kuter twojego ojca.
- Nie wiem, na jak długo, ale to pilne. - Co?
To kupa forsy.
Jakieś 60 tysięcy. Tyle mieści mi się w kieszeniach.
Nie rozumiem.
Moja sprawa trochę się skomplikowała. Szuka nas NIS.
Nie prosiłbym cię, ale zależy od tego życie pewnej kobiety.
To jej mąż naskoczył na mnie w barze.
Cała moja krótka kariera to pasmo błędnych decyzji,
ale teraz mam szansę pomóc dwojgu zakochanych i muszę…
Przepraszam.
Źle, że tu przyszedłem.
Nie mam prawa cię o nic prosić,
a zwłaszcza wciągać w swoje kłopoty.
Nic nie szkodzi.
Nieprawda.
Zawsze skaczę na główkę,
a potem wciągam innych ludzi, by mnie ratowali.
Jestem dorosła. Mam wolną wolę.
Jeśli chcę, to ci pomogę.
Jeśli nie, każę ci spierdalać.
Jeśli tylko jesteś szczery, sama mogę decydować.
Od paru lat jestem nieszczęśliwa.
Znudzona, zagubiona, samotna.
Dzięki tobie znów czuję, że żyję.
Teraz znikniesz na dobre?
Weź kuter,
ale płynę z tobą.
Potrzebna mi przygoda.
Doceniam to.
Naprawdę.
Ale to nie przygoda, a ja nie ukoję twojej nudy.
Jestem jak głupi pomysł kończący się odsiadką i dziarą na twarzy.
To moje warunki. Zgadzasz się czy nie?
Pożyczę motor.
- Zgadzasz się? - Nie.
Kurwa.
Dobra, tak!
Wsiadaj!
- Umiesz jeździć? - Trochę.
Szlag.
Uciekajmy.
A motocykl? Nie zwiejemy pieszo.
Uwaga!
Przepraszam!
Z drogi!
Uwaga!
Przepraszam!
Odsunąć się!
- Szlag. - Szybciej!
Próbuję.
Hej!
Uwaga!
Co masz w torbie?
A co?
Trzeba go spowolnić.
- Butelkę z wodą. - Rzucaj!
PORT W SOKCHO
Przedstawiłbym cię, ale używamy pseudonimów,
a trochę się w nich gubię.
To Gigant, a to Morda.
Nie ma mowy.
Jestem Yoo Jin. Imionami zajmiemy się później.
Kto z was zna się na łodziach?
Nie mamy załogi.
Pływałem trochę na żaglówkach.
Ja raczej na lotniskowcach, ale szybko się uczę.
To dobrze.
Ruchy, musimy wypłynąć z portu.
Ona też płynie?
Natknęliśmy się na NIS.
Sytuacja była kryzysowa.
Poza tym inaczej nie dałaby nam kutra.
Ile zapłaciłeś?
Jakieś 60 tysięcy.
Wiesz, że kasa w walizce nie pojawia się magicznie?
Nie jestem głupi,
ale zanim ktoś nas rozliczy, wygramy lub zginiemy.
Forsa będzie bez znaczenia.
Zabieraj łapy.
Uratujmy twoją żonę.
Napisy: Przemysław Żbikowski