Ai, Harald!
Ola, son Harald.
Agora non podo responder, pero deixa unha mensaxe.
Ola, papá.
CHAMADA PERDIDA
Diga?
Espera.
Non te oio.
BASEADO NAS NOVELAS DE VIVECA STEN
AGOCHADO NA NEVE PARTE 1
Ódioo, Lydia. Non podo esquecelo.
Enténdote, meu ben. Non pasa nada.
Sei que é unha putada, pero sairás adiante.
A ver, Christian non pode botarte do piso.
Por algo existe
a lei da Convivencia.
Faime caso, anda.
Dedícome a isto, Hanna.
É bo que marches, así podes centrarte noutras cousas.
Mandeiche o código para entrar. Podes usar o coche.
- Estou baldada. - A chave está no corredor. Esquéceo.
Colle os esquís, fai o que queiras.
- Hai moitas… - Non vou ir esquiar.
Vale.
Puto moinante.
A ver, ho.
Chegou ao seu destino.
Bo día, Åre, hoxe é Santa Lucía. Axiña van abrir as pistas de esquí…
Kalle, hai que apurar, veña.
Amanda.
Amanda, vas chegar tarde.
Esta rapaza…
- Eh. - Que?
Amanda non está na casa.
- Que? - Non, debeu quedar na de Ebba.
- Odio que faga isto. - Tranquila, hoxe é Santa Lucía.
Abaixo, para.
Ola, Mira!
Non, Ludde, volve aquí!
Pasa.
Cámbiate, hai que estar alí en media hora.
Bule!
Toma, Harald esqueceu isto.
- Fun cedo ao traballo e vin… - Ah.
- Estaba na súa mesa. - Xa.
Harald!
Mira tróuxoche o móbil!
Síntoo, isto é un caos.
É Santa Lucía e pensei que eras Amanda.
- Ah. - Imos tarde.
- Aquí estás. - Si.
Ola.
A ver…
Fredrik atopouno no meu coche.
Creo que o sabe.
Logo temos que ter máis coidado.
Non, Harald, isto…
- Temos que parar. - Pero Mira…
Non. Tiñas que ter visto como me mirou.
Falemos disto en privado, non aquí.
Amor…
Ludde escapou e non teño tempo para ir collelo.
Podes ir ti? Imos moi tarde.
Vou tolear.
Vés con Fredrik tomar un viño quente?
- Si. - Xenial.
- Vémonos. - Si.
Kalle! Bule, temos que marchar!
Estaba eu pensando que ao xantar poderiamos ir e…
Non, Harald.
Non.
Non, teño que marchar.
AMANDA CHAMADA PERDIDA
Brilla na escuridade da noite,
sae á luz das candeas.
Santa Lucía.
Ti, raio eterno,
que todo iluminas…
Entra nos nosos corazóns
e escorrenta o frío.
Estou ante todos vós
coma antano,
con candeas na coroa
e un canto evocador.
Dálle atrás!
Non, logo.
- Ola. - Ola.
- É de sentido único. - Vale.
- Vai para atrás e colle á dereita. - Vale, perfecto.
Por Deus…
É que non é o meu coche.
De quen é?
De miña irmá.
Ou se cadra de meu cuñado.
- O carné de conducir. - Si.
Deixeino no meu coche, pero…
Si.
Baixa do coche, por favor.
- Boas. - Ola.
Anda,
esquecíame.
POLICÍA
Benvida a Åre.
Atrás e á dereita.
Grazas. Que teñas un bo día.
Un bo día…
Xa lle vou dar para atrás.
- Ola. - Ola.
Está Amanda?
Non.
Non durmiu aquí?
Non foi durmir á casa?
Non estivo onte aquí na festa?
Estivo,
pero marchou.
E a onde foi?
Non o sei.
Cando marchou?
Tarde. Non me lembro ben.
- Alguén debe saber onde está. - Se cadra foi ver a Viktor.
Quen é Viktor?
Non o sei.
Quen é Viktor?
Non o sei, só sei que se chama Viktor.
- Non viches nada no móbil? - Non.
- En Snapchat ou en algo diso? - Non.
Dille que nos chame decontado en canto saibas onde está.
- Vale, Ebba? - Si.
Non, merda.
Que pasou?
Ola. Non pasou nada.
Daniel Lindskog, policía.
- O meu colega, Anton Lundgren. - Ola.
Chameinos, non podía esperar.
A xente que desaparece adoita volver nuns días.
Co frío, o asunto é máis serio.
Xa hai patrullas buscando.
Fun á casa de Ebba. Dixo que Amanda marchou onte á noite.
E non tiña a bici alí, así que debeuna levar a algures.
Ebba dixo que iría onda Viktor, pero non sabe quen é.
Viktor? É o mozo?
Non, nunca oín ese nome.
- E ti? - Non.
Non, Amanda non tiña mozo.
Onte á noite recibín isto.
Non tiña o móbil na casa.
Deixeino no traballo, moi típico de min.
- Ola, papá, son eu. - Mirade.
Non quero quedar máis aquí.
Podes virme buscar? Non bebín moito,
pero non chamo a mamá porque me vai berrar seguro.
Chámame.
Ou se non ata mañá.
Quérote.
- E non me dis nada? - Estabas na igrexa.
- Que? - Deixei o móbil no traballo.
Vale, imos buscar o tal Viktor.
Logo buscarémola coa unidade de rescate.
Precisamos unha prenda para o can de busca.
Claro, vou por ela.
CO MEU AMOR
Pero Christian…
PARABÉNS
PUBLICAR
ALERTA AMARELA BUSCAN A AMANDA, 17 ANOS
CONTRASINAL
CONTACTA COA POLICÍA
SE VICHES A AMANDA OU TES INFORMACIÓN
Hai unha rapaza desaparecida.
Desapareceu cando eu cheguei.
E que? Que me queres dicir?
Hai unha alerta de Persoas Desaparecidas.
Pero Hanna, estás en Åre para desconectar.
Non te metas en algo así por agora.
Eh.
Hanna.
Si, xa.
Coñézote ben, faime caso.
Xa.
- Mira para min. - Que?
- Xa verás que todo se soluciona. - Xa o sei.
- Vale? - Si.
Descansa un pouco.
OPERACIÓN DE BUSCA
Boas.
Ola, como te chamas?
Hanna Ahlander.
Hanna Ahl… Aquí.
Benvida.
Colle un chaleco e un bastón.
Nun anaco darán as instrucións.
Grazas.
Oídesme todos?
Atención, por favor.
Imos informarvos rapidamente.
Xente, a nosa misión
é atopar a Amanda.
Ten o pelo longo e negro.
Cando desapareceu levaba posto un plumífero azul.
Seguiremos buscando mentres haxa luz do día, estamos?
Moita sorte. A ver se atopamos a Amanda.
PERSOAS DESAPARECIDAS
Ola!
Atopei algo aquí!
Recoñecémola decontado. Amanda lévaa á clase.
Atopárona uns rapaces da súa clase.
Grazas.
- E ti es? - Perdón.
Lasse Sandahl, o titor de Amanda.
Bosse, centra a busca nesta zona antes de anoitecer.
- Claro. - Grazas.
Anton.
Non pinta ben.
Non, está claro que a agocharon.
Si, non?
Preguntarei nas casas por se alguén viu algo.
Hai que dar con Viktor.
Fixeches isto antes?
Non.
Espero que non a atopemos.
Oxalá estea a salvo e non teña gana de chamar a ninguén.
Es de Åre?
Non, de Järpen, a uns quilómetros ao sur.
Coñécela?
Si, sei quen é.
Como é?
Amanda.
Un amor de persoa,
pero con mal gusto cos homes.
Por que?
Non sei, non quero rexoubar.
Xa, enténdoo, pero…
ti que cres?
Saín co mozo de Amanda o ano pasado.
É un xornaleiro. Esperaba que non volvese este ano.
Cando bebe, bota chispas.
Grazas a todos polo traballo.
Seguiremos mañá cando abra o día.
Grazas.
Sóltame!
Bosse, non podedes parar. Tedes que seguir buscándoa.
Síntoo, pero logo será noite.
- Non podemos… - Pero…
- Será noite. - Sóltame!
A miña meniña está por aí.
Déixame!
Por favor, non a deixedes.
Dixo…
- Seguide buscando. - Xa anoitece.
- Non podemos. - Non.
- Non podemos. - Como?
- Non podemos. - Non, aínda non é noite!
- Por favor! - Vamos.
O carallo! Non facedes nada!
Non me toques.
Lena, escoita.
Lena, ven.
Enténdote.
Ven.
Tranquila.
Amanda igual tiña mozo, Viktor.
Si?
Son a poli de onte.
- Si, xa sei. - Ben.
Intentamos buscalo. Ninguén sabe quen é nin os apelidos.
É un xornaleiro, Viktor Malm.
Amoestárono por agresión cando era adolescente.
- Viktor? - Estiven coa súa ex.
O ano pasado alugou un piso en Björn… Anotei o nome.
Björnänge?
Si, Björnänge.
Grazas.
Algo máis?
Non.
- Xa sabes onde atoparnos. - Si.
Comisaria Grip.
- Si? - Hanna Ahlander, policía de Estocolmo.
Participei na busca e quería saudar.
Non é algo común, pero teño unha excedencia.
Se precisades xente, gustaríame falar sobre un posto temporal en Åre.
Que tal agora? Teño fame.
Claro.
- Ola. - Ola, amor.
- Atopástela? - Non.
Voume dar unha ducha e logo teño que volver.
É horrible.
Xa.
Lévoo peor desde que tivemos a Alice.
É peor cando son tan novas.
Enténdoo.
Tes unha casa aquí?
- Non, é de miña irmá. - Ah.
Logo xa tes vido moito a Åre.
De cativa, pero os últimos anos non.
- Fálame un pouco de ti. - Pois…
Levo tres anos na unidade de Violencia Doméstica de Estocolmo.
Pero ese tipo de…
delitos acaban afectándoche moito.
Si, é comprensible.
Pedín dous meses de excedencia.
Tiña que cambiar de aires.
Normalmente collemos axentes doutras zonas en tempada alta.
Irei ao gran.
Non temos xente, e teño un mal presentimento.
Viranos ben a túa axuda.
Pero estás de baixa? Necesitas descansar?
Non, podo empezar xa. Quero empezar xa.
Ben.
O papelame destes traslados tarda unha semana máis ou menos.
Entre tanto, podes empezar.
Perfecto.
Estou limpando.
Vale, perdoa.
Vale.
Son Zuhra.
Son Hanna. É a casa de miña irmá.
Virei outro día lavar a roupa.
Si, claro.
Si.
Queres que che pague ou…?
- Lévote a algures? - Non, xa…
- Xa está. - Vale.
- Vale, boa noite. - Si, boa noite.
Amanda, onde estás?
Amanda!
CONSTRUCIÓNS BERG, S. L.
Amanda marchou coa bicicleta eléctrica…
Ola.
Volveron poñer a conferencia de prensa
nas noticias locais.
Xa.
Es a secretaria do pai.
E el…
estará un tempo sen traballar.
Que?
Supoño que traballarás con outra persoa.
- De que falas? - Nada, pregunto.
Desapareceu a súa filla.
Todo o mundo está a buscar por ela e preocúpache o meu traballo?
…contacten coa Persoas Desaparecidas se queren axudar.
Ludde!
Ola, papá, son eu.
Non quero quedar máis aquí.
Podes virme buscar? Non bebín moito…
Ludde, por favor!
Ven aquí!
Ludde, ven aquí!
Papá!
Ven! Pasoulle algo a Ludde!
Papá, corre!
Busco a Viktor Malm.
Alugou o seu piso hai un ano.
Non a atopamos.
- Vale. - Repítao.
- Sabe a onde se mudou? - Pregúntolle…
Moitas grazas.
Pregúntolle se viu…
- Non podo axudar. - Chamareino.
Vale, segundo a operadora,
o móbil de Amanda conectouse a unha torre ás 2:14.
Despois, nada.
Con todo, o móbil de Viktor leva uns días activo por Såssjön.
Coñezo a zona.
Hai unha cabana abandonada por aló.
- Sabes onde está? - Sei.
Vamos.
Viktor foi amoestado por agredir a súa antiga moza.
Amanda estará retida na cabana en contra da súa vontade.
Iremos ao seguro: entramos directamente.
- Irei por atrás. - Vale.
Ti primeiro, cúbrote eu.
Dúas persoas. Non se ve ben á dereita.
Estou atrás.
Adiante.
- Policía! - Policía!
- Mans arriba! - As mans!
- Non te movas. - Que facedes?
E Amanda?
Pero que facedes?
Onde está?
E eu que sei.
Quen é Amanda?
Vístete. Vés connosco a comisaría.
Subtítulos: María Suárez Seijas