To scena zbrodni.
Wiem.
Cześć.
Hanna Ahlander.
Przypisali mnie tu na święta.
Rozmawiałam z komisarz Grip.
Nic o tym nie wiem.
To do niej zadzwoń.
Mam pytanie. Jestem tu z…
Hanną Ahlander.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI VIVEKI STEN
Dzięki.
Witam, Daniel Lindskog.
Hanna.
Masz latarkę?
Przesłuchaliśmy Viktora Malma, ale nie jest już podejrzanym.
Kilka osób potwierdziło jego alibi.
Jak długo nie żyje?
Musimy zaczekać na patologa.
Patolog powie nam też, czy została zabita na terenie wyciągu,
czy wcześniej, w innym miejscu.
Ebba?
Jak się czujesz?
Biorę prysznic.
Dobrze.
Masz.
A to co?
Skąd masz tę bransoletkę?
Skąd ją masz?
MORDERSTWA W ÅRE
CO SKRYWA ŚNIEG: CZĘŚĆ 2
Idziemy?
Uwaga, policjanci chcą wam coś powiedzieć.
Mamy przykre wieści.
Niestety, Amanda nie żyje.
Chcemy was prosić o pomoc w dochodzeniu.
Czy w klasie jest dziś Ebba?
Nie było jej w szkole od zaginięcia Amandy.
Niech wszyscy goście jej imprezy włożą telefony w te woreczki.
Załączcie swoje nazwisko i numer pin.
Szukamy zdjęć i filmików, które mogą wyjaśnić tę sprawę.
Odbierz.
Nie muszę.
Prawo, imperializm i globalizacja.
Czytała mądrzejsze książki, niż ja.
Co to?
Pieniądze. Wiesz, na co?
Nie dotykaj, to dowody.
Amanda nie używała gotówki, płaciła kartą i telefonem.
Chciałem przekazać, że… wczoraj ktoś zabił naszego psa.
Kalle znalazł go za garażem.
Sprawdzimy to.
Ktoś się na nas uwziął.
Chcę znać przyczynę zgonu.
Jasne.
Przewieź truchło psa do laboratorium.
Zajmę się tym.
Dzięki.
Odbierz.
Którym przyciskiem?
Tym? Halo?
Halo.
Nie mogę rozmawiać.
Mama wiedziała, że będziesz tam pracować. To niezbyt mądre.
Pogadamy później.
To ci w niczym nie pomoże.
Nie mogę rozmawiać.
Zgodziłaś się na urlop. Musisz go potraktować poważnie.
-Pogadamy później. -To ważne!
Cześć!
Zaczekam przy biurku.
Witaj, Hanno.
To nasza patolożka, Ylva.
Cześć.
Według Ylvy, Amanda została zabita gdzieś indziej.
Kiedy dokładnie?
Przez mróz trudno to stwierdzić.
Przyczyną śmierci było uduszenie. Do zgonu doszło przynajmniej dobę temu.
Dlaczego była na wyciągu?
Zabójca chciał, byśmy ją znaleźli.
To dla niego ryzykowne.
Czekamy na pełen raport.
Autopsję przeprowadzimy w Umeå.
Dam znać, gdy dowiem się czegoś więcej.
Odprowadzę cię.
Zabójca miał wyrzuty sumienia.
Hanno, poznaj Antona i Raffego.
Widzieliście się wczoraj.
Anton Lundgren.
-Raffe Herrera. -Hanna.
Hanna będzie z nami do końca stycznia.
Witamy.
Jak idzie?
Sprawdziliśmy miejski monitoring.
Zebraliśmy też telefony jej znajomych.
Oprowadzisz ją?
Mogę na słówko?
Nie pospieszyłaś się trochę z Hanną?
Brakuje nam ludzi.
Nic o niej nie wiemy.
Złożyłam wniosek o transfer, ale po co czekać?
Przecież to nie na stałe.
Jak chcesz wiedzieć o niej coś więcej, wypytaj swoich znajomych ze Sztokholmu.
Dzięki, tak zrobię.
Dobrze.
Za tydzień rewanż?
Pewnie.
Próbowałyście przystawek?
Nie mogłem się do ciebie dodzwonić. Gdzie byłaś?
W pracy.
Rozumiem.
Witam wszystkich przyjaciół i znajomych na naszym corocznym spotkaniu przy
grzanym winie.
Mam wrażenie, że w obliczu tragedii, która nas właśnie dotknęła,
nabiera ono szczególnej wagi.
W takich chwilach tym bardziej trzeba okazywać
sobie bliskość i wzajemną troskę.
Bosse, podejdź.
W następnym tygodniu Bosse ma urodziny.
Ale możemy poświętować już dziś.
Kochanie…
To dla ciebie.
Nikt nie robi dla naszej społeczności tyle, co ty. Dbasz o to,
by nikomu nie działa się krzywda.
Zasługujesz na to, co najlepsze.
Gratulacje.
Rolex.
Annika.
No co?
Co robisz?
Kupiłaś mi Rolexa?
Marzyłeś o nim.
Skąd wzięłaś pieniądze?
Jesteś tego wart.
Do tego kucharze, kelnerki… Nie stać nas nawet na to grzane wino.
Uspokój się, bo mnie zawstydzisz.
Po co kupiłaś mi Rolexa?
To podróba, zadowolony? Wszystko zepsułeś.
Ogarnij się!
Ja się zbieram.
Zostajesz?
Tak.
Do jutra.
Halo?
W nocy pod domem Ebby był samochód. Musimy sprawdzić…
Czekaj, powtórz.
W nocy przed domem Ebby był samochód.
Skąd to wiesz?
Z nagrania na komórce.
Masz tablice?
Nie, ale słychać jego silnik.
Słyszałaś silnik.
Nie mogłaś zaczekać?
Masz rację.
Przepraszam.
Pogadamy rano.
To ten filmik?
Tak.
Przewiń dalej.
Teraz.
Przewiń jeszcze.
Teraz.
Dźwięk silnika.
Chwilę wcześniej Amanda zadzwoniła do ojca.
Poznaję te dzieciaki.
Wypytam ich.
Cześć. Pracowałeś w wydziale
brutalnych przestępstw?
Tak.
Dołączyła do nas Hanna Ahlander.
Przenieśli ją?
Do nowego roku.
Pracowałeś z nią?
Nie bezpośrednio, ale to dziwne…
Toczy się dochodzenie w jej sprawie.
Jakie dochodzenie?
Nie znam szczegółów, ale…
Zamknij drzwi.
Bardzo przepraszam za ten telefon w środku nocy.
Mniejsza z tym. Rozmawiałem z kolegą ze Sztokholmu.
Jesteś zawieszona?
Nie przenieśliby mnie tu, gdybym była. Jestem na urlopie, ale chciałam pomóc.
Co to za dochodzenie?
Nie mogę o nim mówić.
Chcę usłyszeć twoją wersję.
Moją wersję czego?
Tego, za co ci się dostało.
Nękałaś kolegę z pracy.
Mam prawo być tu przez miesiąc. Chcesz się mnie pozbyć, to gadaj z Grip.
Mamy coś, musimy pogadać z Ebbą.
Wrócimy do tego.
Ja będę mówił.
Afera!
Stul pysk!
Pokłóciłaś się z Amandą?
Nie pamiętam tego, więc chyba nie.
Nie kłóciłyście się?
To normalne.
To nie było tak.
A jak?
Byłam pijana, nie pamiętam.
Nie miałyśmy powodu do kłótni.
Czy to wszystko?
Musimy dowiedzieć się, co zaszło.
Każdy szczegół może być ważny.
Dla mnie to też ważne.
Wiem.
Ale… musimy pytać.
Wystarczy już.
Dziękuję.
Dlaczego na filmiku jesteś smutna?
Czy powinniśmy o czymś wiedzieć?
Wystarczy już.
Oczywiście, będziemy w kontakcie. Dziękujemy.
Co pani tu robi?
Dziś nie trzeba sprzątać.
Do widzenia.
Dzieci były głodne.
Przykro mi z powodu Amandy.
Przepraszam.
Po urodzinach bliźniaków jeździłem z Amandą na narty.
Niech ten koszmar już się skończy.
Fredrik wie?
Znalazł w aucie mój telefon.
Powiedziałam, że cię podwiozłam.
Wspomniałaś, że czasem się go boisz.
Bije cię?
Tak czy nie?
Hej.
Chcesz może coś zjeść?
Z tobą?
Będzie też Anton i Raffe.
Pewnie.
Co sprawdzasz?
Ebba coś przed nami ukrywa.
Tylko co?
Cofnij.
Co ona mówi?
Przeklina.
Wcześniej.
„Ken jest obrzydliwy”.
Chodzi o lalkę?
Może.
Dlaczego kłamie?
Sprawdźmy, czy Raffe dowiedział się
czegoś o samochodzie.
Zgoda.
Na czym stoimy?
Goście imprezy pamiętają ten samochód.
Nie widzieli kierowcy, ale na aucie było logo
jakiejś wypożyczalni.
Nie wiedzą której, więc będę musiał podzwonić.
A co z pieniędzmi z pokoju Amandy?
Pracowała na czarno?
Dlaczego gotówka?
Nie da się jej namierzyć.
Narkotyki? Prostytucja?
Nie brzmi, jak coś, co by robiła, przynajmniej według jej znajomych.
Chciała zostać prawniczką.
Mogłem wziąć burgera.
Nie jesz takich rzeczy. Dba o zdrowie.
Weź moje frytki.
Nie, dzięki.
Co robiłaś w Sztokholmie?
Przemoc domowa.
Ciężki temat.
Czasami.
Pewnie myślałaś, że będą tu tylko kłusownicy i
złodzieje skuterów śnieżnych.
Staram się nie mieć uprzedzeń.
Naprawdę kradną tu skutery.
Przyjechałaś tu sama czy z mężem?
Facet właśnie wyrzucił mnie z domu.
Taka sytuacja.
A wy?
Żonaty od piętnastu lat, mam dwójkę dzieci.
To prawda!
Wolny strzelec.
Dzięki.
Jestem tu dwa lata. Mieszkam z partnerką, Idą, i trzymiesięczną córką.
Muszę już do nich wracać. Dzięki za dziś.
Do jutra.
Dobranoc.
Z cudzego talerza też jest niezdrowe.
Lepiej zjeść, niż wyrzucić.
Racja.
No co?
Cześć.
Dziś robię pranie.
Dobrze.
Mam kod.
Halo?
Cześć, mamo.
Słuchaj, szef ma mój paszport.
Muszę więcej zarabiać.
Nie mogę wrócić do domu bez paszportu.
Oddzwonię.
Przepraszam.
Wszystko gra?
Tak.
Muszę iść.
Na pewno?
Co ci się stało w twarz?
Muszę iść.
Uważaj, dziś jest ślisko. Prawie cię potrąciłem.
Przykro mi z powodu twojej córki, ale nie szukaj pociechy u mojej żony.
To moja wina.
Od pół roku spotykam się z jego żoną.
Zwykle robimy to…
w jej aucie.
Zostawiłem w nim telefon, a on go znalazł.
Myślę, że w ramach zemsty zabił moją córkę.
Pomóżcie mi.
Dobrze.
Porozmawiamy z nim.
Chcemy zadać kilka pytań.
Pewnie, ale… w jakiej sprawie?
Amandy Halvorsen.
Tej, co zaginęła w noc świętej Łucji?
Tak.
Tej nocy…
byłem w Sollefteå w interesach. Nocowałem u brata.
Wyjechałem dopiero rano, brat to potwierdzi.
Nie było mnie tu, gdy do tego doszło.
Jakiego auta pan użył?
Własnego.
Może pan nam zapisać imię i numer telefonu brata?
Już się robi.
I nazwiska partnerów biznesowych.
Zna pan ojca Amandy, Haralda?
Ma pan z nim problem?
Nie, dlaczego?
Pana żona z nim pracuje.
Chyba tak.
Nie wie pan, z kim pracuje żona?
Wiem.
Tak, wiem, że pracują razem.
Dlaczego miałbym mieć z
tym jakikolwiek problem?
Znalazł pan jego telefon w jej samochodzie.
Może, nie pamiętam.
Nie?
Nie zastanawiał się pan, jak ten telefon się tam znalazł?
Nie martwił się pan?
Może byli nie tylko znajomymi.
Zdrada może człowieka zdenerwować. To zrozumiałe.
Można się poczuć oszukanym i wyrzucać sobie to,
że nie dostrzegło się tego wcześniej. To przykre emocje.
Może chciał pan wyrównać rachunki?
I zrobił coś, czego nie da się cofnąć.
Nic więcej nie powiem.
Mam chyba prawo do adwokata?
To prawda.
Dobrze.
Na razie.
Ile jest warte alibi od brata?
Wypytamy ludzi, z którymi robił biznes
i sprawdzimy samochód.
Tak, ale…
zabić komuś córkę za uwiedzenie żony?
Cóż…
Jak mówiłeś, takich emocji nie da się kontrolować.
-Cześć, dzwoniłem. -Cześć.
To trudny okres.
Między nami w porządku? Porozmawiamy?
Teraz raczej nie, mama na mnie czeka.
To zajmie tylko chwilkę.
Siedzimy w tym razem, jasne?
Pogadajmy.
Daniel?
Tak?
Znaleźliśmy w monitoringu samochód, który pasuje do opisu.
Masz tablice?
Tak, jest z wypożyczalni.
To był samochód zastępczy.
-Kto go wynajął? -Lasse Sandahl, nauczyciel.
To nasz „Ken”.
-Mamy adres? -Tak.