Ninguén pode saber isto.
Enténdelo, non, Ebba?
- Contaches algo? - Teño que marchar.
Non rematamos.
Ebba…
BASEADO NAS NOVELAS DE VIVECA STEN
- Chamaches a policía? - Non.
- Mentireira. - Non, eu…
Ai!
- Es parva? - Sóltame!
- Cala! - Socorro!
Cala a puta boca!
- Policía! - Abre!
- Policía! - Cala.
Policía!
Policía! Abre!
Lasse, abre!
Se dixeches algo,
enviarei as túas fotos noxentas espida a todo o instituto.
Policía! Abre!
Mestres, alumnado, todos verán que puta barata e noxenta es.
Para!
Socorro!
É mellor que cales se non queres acabar coma Amanda.
Estamos?
Socorro!
Policía! Abre!
Non…
Ai.
- Socorro! - Cala!
Socorro!
Policía! Sóltaa!
Ebba, ábrelle a porta a Hanna.
As mans na caluga! De xeonllos!
Sospeitoso controlado.
AGOCHADO NA NEVE PARTE 3
É culpa miña que estea morta?
Matouna el?
Non o sabemos, pero imos interrogalo, a ver que di.
Ebba,
non é culpa túa, vale?
De onde o sacaches?
De onde sacaches o brazalete?
De onde o sacaches, Ebba?
Ola?
É do boneco Ken, non si?
É de Lasse.
Por que che dá xoias un profesor, Ebba?
Foi indo a máis e empezou a pedirme fotos.
Que?
Iso é ilegal, hostia.
Ese puto boneco Ken repugnante. Vai ir preso.
Non é culpa túa, Ebba. Non te sintas culpable.
- Que dramática! - Cala a boca, Wille!
Eh!
Mira, dáme o teu móbil.
Voulle escribir, vale?
- Non. - Si.
Non sei
como empezou, pero el…
Quería que lle enviase fotos.
E mandeillas.
Dixo…
que era guapa.
E a min…
gustábame oílo.
Logo el
deitouse comigo na súa casa.
Dixo que estaba namorado de min e que…
non podía evitar facer o que facía
porque eu era como era.
Amanda mais ti discutiades sobre iso?
El dérame un brazalete,
e non sei como, pero ela soubo
que mo dera Lasse.
Logo da festa, el apareceu.
Chorou e díxome que me quería e…
E deitouse comigo.
É bo que fales do tema.
Tes que falalo,
se non…
afogas.
Amanda quería denunciarte
por ter unha relación cunha estudante, e ti non debías querer que o dixese.
SEI O QUE FIXECHES. NON A TOQUES.
VOUTE DENUNCIAR!
QUEN ES?
Atopaches o móbil? Que ben.
Podes chamar a túa familia.
Puta do carallo.
Non lle fixen nada a Amanda. Estaba con Ebba, preguntádelle.
Ebba estaba moi bébeda para lembrar se estiveches alí toda a noite.
Non che servirá.
Atopamos estas cousas na túa casa.
Este reloxo estaba no sobre que poñía "Feliz Nadal".
Velo?
Amanda tiña un similar na casa.
Cheo de cartos.
Non toquei a Amanda.
Ben, daquela explícame isto…
Como sabía Amanda que o brazalete de Ebba era teu?
Oín rumores sobre Amanda.
Que rumores?
Que vendía cousas baratas.
Que cousas?
Reloxos, xoias e…
bebidas, viños anellos e cousas así.
Así que falei con ela.
Díxenlle: "Non sei de onde o sacaches,
pero se é roubado, vaste meter en problemas."
Debeuse asustar porque me escoitou e…
A ver, deumo.
Non llo compraches?
- Non. - Non.
Deixou as botellas caras,
o reloxo Patek Philippe e este brazalete
na túa casa?
E ti décheslle o brazalete a Ebba?
Pasei a noite con Ebba.
Ebba non o ten tan claro.
Por outra banda, ten moi claro que estaba moi bébeda para consentir ter relacións.
E ten mensaxes túas con fins sexuais de cando ela tiña 14.
Frank, dille que non ten moi boa pinta.
Ebba confirma
que Sandahl marchou ás 7:20.
- Perdón. - Non sabemos cando chegou.
Non iría ata que marchasen todos, tivo tempo de matar a Amanda antes.
Non podemos descartalo.
Quedará aquí. E a coartada de Fredrik Berg?
Aínda están a analizar o ordenador de a bordo do seu coche.
Tanto tardan?
Houbo atrasos no traslado a Östersund.
Deberían priorizar os asasinatos.
Dillo a Grip se a ves.
Non temos xente.
- Avísame cando chamen. - Si.
Algo non cadra
coas cousas roubadas, os cartos, Amanda…
Non sei.
Quero chamar a Lena outra vez,
creo.
Vale.
Vou… Vou contestar.
Raffe, o seguinte…
Hanna Ahlander.
Boas, son Karin Ström,
da policía de Estocolmo,
de Recursos Humanos.
Si.
- É un mal momento ou podes falar? - Non, podo.
Vale, furtos menores e cousas así.
Prometín contactar contigo.
E teño boas novas.
Vale.
Xa pecharon a túa investigación.
É un alivio, non?
Podes volver ao teu posto
en Estocolmo en febreiro.
Xenial, grazas.
Ben. Abur, Hanna.
Ei.
Que é isto?
Remexiches nas miñas cousas?
Sei que é moi cara
a aparencia que intentas manter.
- Canto debemos? - Non te metas, xa o solucionarei eu.
Por que agochas as cartas de impagos?
- Intento axudarte, non o ves? - E eu intento protexerte.
Ocultándome cousas?
Xa me ocupo eu.
Annika.
Hai algo máis que non me dixeses?
Ei.
Que fixeches?
Non tiñas dereito ningún a remexer nas miñas cousas.
Estou casada cun lambecricas que me observa todo o tempo!
Dás mágoa. Cres que es mellor ca min,
pero non o es, así que cala! Mira…
Vou marchar antes de facer algo estúpido.
OXAZEPAM
Diga?
Ola, Lena. Son Hanna Ahlander, da policía de Åre.
Sinto a molestia, quería…
Quería facerche unhas preguntas se tes un momento.
É sobre o profesor de Amanda,
Lasse Sandahl.
Ola?
Non podo máis.
CONSTRUCIÓNS BERG, S. L.
Que queres?
Quero…
que admitas
- ter matado a miña filla. - Fóra.
Fóra.
Fóra de aquí. Fai o que che pete, pero marcha…
Que hostia fas? Déixao, non é un xoguete.
- Que fas? - Fóra de aquí!
Vasme dicir o que fixeches.
Descubriches que estaba con Mira.
E que fixeches?
- Que fixeches? - Fochicaches coa miña muller!
Arruinaches todo.
Tes o que merecías.
- Raffe. - Si?
Un aviso.
Vamos.
Arruinaches a miña familia por fochicar un pouco coa miña muller.
Así que pensei que tiñas que pagalo, hostia,
fillo de puta!
- Policía! - Harald!
Solta iso! Harald, solta iso!
Voulle meter un cravo na cabeza!
Dilles o que fixeches!
Non toquei a túa filla! Non a toquei!
- Nin estaba aquí! - Harald, escoita.
Non estaba en Åre esa noite!
O ordenador de a bordo confirma que estaba en Sollefteå.
Tres persoas confirmaron que durmiu alá.
Non foi el.
Non puido matar a Amanda.
Xa cho dixen, eu non matei a Amanda.
Pero envelenei o voso puto can.
Lena?
- Ola. - Non.
- Lena. - Non, non quero.
Non, marcha. Non quero.
- Veña, Lena. - Non.
- Arriba. - Non, para.
Tes que espertar.
Bótao fóra.
Tes que espertar.
Ben.
Non.
Moi ben.
Vale.
A tensión está ben.
Recolle.
Toma, así mellor.
LIMPEZAS FJÄLL QUERIDO CLIENTE, HAI QUE REPOÑER:
Podes vir?
Si.
Perdoa, só unha pregunta.
Contratades Limpezas Fjäll?
Quen…
Quen limpa? Como se chama?
Chámase Zuhra.
Zuhra?
Leva moito tempo vindo?
Si, un tempiño.
Amanda tíñalle moito cariño.
Lena, imos logo?
Veña.
Vamos.
LIMPEZAS FJÄLL, S. L.
PROPIETARIA: DIRECTORA EXECUTIVA ANNIKA RISBERG
- Ola. - Ola.
Hanna Ahlander, policía.
Ah.
Es o de Persoas Desaparecidas.
- Si, xusto. - Si.
É horrible o que pasou.
Busco a Annika, de Limpezas Fjäll.
Ah.
Mirei na oficina, pero non estaba alí.
Así que vin mirar á súa casa.
É a miña parella.
- Si. - Pero non está.
- Ah. - Podo…?
Non…
Investigamos denuncias de roubos
que fixeron turistas.
- Falamos coas empresas. - Xa.
Si, non pasa nada. Dille a Annika que me chame.
- Claro. - Moi ben.
Si.
Boa sorte.
Intento localizar a Annika Risberg, de Limpezas Fjäll.
Moi ben.
A súa parella é Bosse, de Persoas Desaparecidas.
Vale.
A empresa ten o mesmo selo nas tarxetas
que o sobre do cuarto de Amanda.
Unha das limpadoras chámase Zuhra.
Ela e Amanda coñecíanse.
Tamén limpa a casa de miña irmá,
e un día apareceu cun ollo morado.
Vale.
Que pensas?
Igual non é nada, pero…
Creo que rouba cousas. Trafica ou algo, non sei.
Quero falar con ela.
Hai algúns xornaleiros que viven nas cabanas de Tjärnen
mentres están en reformas.
- Irei botar unha ollada. - Non, iremos mañá.
Non, vai á casa e durme.
Iremos mañá.
Hai tormenta de neve.
Vale.
Si.
Ata mañá.
Vai á casa, Hanna.
Si, chao.
VAI TODO BEN. SÍNTOO, QUEDO A DURMIR NO TRABALLO.
- Ola. - Ola, Zuhra.
Son da policía de Åre, podo pasar?
Si, claro, pasa.
Prometéronme que me pagarían ben.
Quería mandarlle cartos a miña nai.
Pero quitáronme o pasaporte, así que…
Grazas.
Debíalle cartos polos billetes para vir.
Polo alugueiro deste sitio, pola…
comida.
Ata polo papel hixiénico…
Zuhra, poderías…
falarme dos cartos do sobre?
Tiven que…
coller cousas da casa.
Amanda pilloume.
Vendía o que eu roubaba e mandáballe os cartos a miña nai.
Dixo que era como Robin Hood.
Pronto podería ir á casa, así que…
Diga?
Espera.
Atopaches o móbil? Que ben.
Agóchao
onde o teu xefe non o atope.
- Conseguiremos o teu pasaporte. - Amanda…
Amanda, non é un xogo.
Temos que parar.
Por que? Pasou algo?
Non é seguro, vale?
O xefe descubriu o que facemos e anoxouse.
Es moi boa, pero non quero que te metas
en problemas, vale?
Zuhra…
Sempre quería o mellor para todos, sabes?
Xa.
Esperas a alguén?
Non.
Zuhra!
Abre a porta.
Ai…
- Atrás! - Tranquilo.
- Atrás! - Si, tranquilo!
- Hanna… - Sabíao.
Baixa a arma.
Baixa a arma!
Saben que estou aquí.
Baixa a arma.
Só quero falar.
Estás ben? Deuche?
Non, o meu brazo.
Non pasa nada, tranquila.
Zuhra, teño que marchar, pero pedirei axuda.
Vale.
Hanna Ahlander, policía de Åre.
Necesito reforzos. Sigo unha camioneta gris
en dirección Gunnilvallen.
O sospeitoso chámase Bo Lundh.
Merda.
Puto móbil do carallo.
- Diga? - Ola, son Eva Berg, de Östersund.
Hanna Ahlander solicitou reforzos.
Sigue un sospeitoso identificado como Bo Lundh.
Enviamos dúas unidades.
A onde?
Non, merda.
Eh, para!
Non, vai escapar!
Para o coche!
Mans no volante!
A persoa que chama non está dispoñible. Por favor…
- E Hanna Ahlander? - Non tivemos contacto.
- Onde está? - Está tola.
- Case me bota da estrada. - Onde está?
- Non o sei. - Onde?
Non sei onde está. Non o sei.
Hostia.
Vamos.
Vale, recibido.
Non…
Hanna!
Son Daniel Lindskog.
Necesito unha ambulancia en Gunnilvallen.
Hanna!
Hanna.
Veña, achégate a min.
Hanna, non durmas, vale? Intenta estar esperta.
Hanna.
Ei.
Debín terche feito caso.
Tranquila.
Detiveron a Bosse.
Non debín… Non debín vir aquí.
- Non. - É que…
Ás veces cústame moito…
seguir ordes.
Achégate.
Hanna,
que pasou en Estocolmo?
Cóntamo.
Unha muller…
foi asasinada.
O seu…
O seu marido…
era un axente de policía.
Dous compañeiros déronlle unha coartada.
Eu sabía que mentían e eles…
Eu…
intentei destapalos.
Pero denunciáronme
por acoso.
Eh, foi el quen a matou?
Non o sei.
Se cadra fun lonxe de máis.
Xa non sei.
Ei, non durmas.
Vale?
Ei.
Non durmas, vale?
Estou aquí.
Logo chegarán.
Amanda vendía cousas roubadas para axudar a Zuhra.
Descubriuche, non?
Están a analizar o teu coche.
Non é mellor que fales?
Ola. Que pasa?
- O pasaporte de Zuhra. - Que?
- O seu pasaporte! - Non sei de que falas.
Tráfico de persoas, traballo forzoso…
Non sei de onde o sacaches, pero lisca.
O seu pasaporte.
- Ola! - Está Annika.
- É un criminal! - Para!
Estás borracha e dis parvadas. Lisca!
Non sairás coa túa.
Espera.
Annika…
arruinou Limpezas Fjäll.
O único que había eran débedas.
Fíxenme cargo das finanzas porque…
A ver, ía resolvelo.
Quería…
reducir
os gastos de persoal, pero…
fun lonxe de máis.
Tráfico de persoas.
Ola, síntoo.
Amanda, escoita.
Temos que falar.
Podo levarte á casa, vai moito frío.
Veña, coñezo o teu pai.
Pon a bici atrás e lévote á casa.
Vale?
Vale.
Ei.
Perdoa se te desprecei antes.
Acababa de espertar e…
Debemos resolvelo.
Vivo na outra dirección.
Antes imos falar un pouco.
Tes que entender que…
lle fago un favor a Zuhra.
Ela quere traballar e enviarlle cartos á súa familia.
Pois dáme o seu pasaporte.
Si.
Claro.
Podo darcho.
E esquecémolo todo.
Vale?
Amanda.
Ninguén ten que sabelo.
Verdade?
Vale.
Arranxado logo.
Vale?
A puta historia de sempre.
O que?
Hostia, cres que podes saír sempre coa túa.
- Non. - Si, crelo,
pero estás moi fodido.
Cabrón.
Amanda, espera.
Amanda… Non!
- Sóltame. - Espera.
- Sóltame! - Tranquila.
- Que fas? - Tranquila.
- Socorro! - Non!
Cala! Por Deus…
- Socorro! - Cala!
- Socorro! - Que cales!
Reláxate! Non o entendiches!
Amanda!
Socorro!
- Ai! - Socorro!
Amanda.
Tiña medo do que dixese a xente na vila.
Perdería todo o respecto.
E Annika anoxaríase de carallo.
Hostia…
- Ola. - Ola.
Teño as túas cousas.
Moitas grazas.
A ver.
Ben.
Nin tan mal.
- Detivérono? - Si.
Confesou.
E tiñas razón.
Moveu a Amanda á telecadeira para que a atopasen.
Choca.
Estás ben?
Si.
Estou ben.
Foi…
conxelación de primeiro grao,
pero atopáchesme a tempo.
Así que…
Que che parece…
quedar máis en Åre?
Un posto fixo.
Podo recomendarche…
se fai falta.
Subtítulos: María Suárez Seijas