Nie mogą o nas wiedzieć.
Rozumiesz, prawda? Ebba?
- Nikomu nie mówiłaś? - Muszę iść.
Nie skończyliśmy rozmawiać.
Ebba…
NA MOTYWACH CYKLU POWIEŚCI VIVECI STEN
- Wezwałaś policję? - Nie.
- Nie kłam. - Nie, ja…
- Zgłupiałaś? - Puszczaj!
- Zamknij się! - Pomocy!
Zamknij się!
- Policja! - Otwierać!
Zamknij się.
Policja!
Policja! Otwierać!
Lasse, otwieraj!
Jeśli komuś powiedziałaś,
wszyscy w szkole zobaczą twoje obrzydliwe akty.
Policja! Otwierać!
A dla uczniów i nauczycieli będziesz tanią, obrzydliwą dziwką.
Przestań!
Pomocy!
Bądź cicho, bo skończysz jak Amanda.
Rozumiesz?
Pomocy!
Policja! Otwierać!
Nie…
- Pomocy! - Zamknij się!
Policja! Puść ją!
Ebba, otwórz Hannie drzwi.
Ręce za głowę! Na kolana!
Podejrzany zabezpieczony.
MORDERSTWA W ÅRE
CO SKRYWA ŚNIEG: CZĘŚĆ 3
To moja wina, że Amanda nie żyje?
On ją zabił?
Nie wiemy, ale go przesłuchamy.
Ebba.
Nie ma w tym twojej winy.
Skąd ją masz?
Bransoletka. Ebba, skąd ją masz?
Cholera, skąd ją masz?
Dostałaś od Kena, prawda?
Lasse ci dał.
Czemu nauczyciel daje ci biżuterię, Ebba?
Było coraz poważniej, chciał już zdjęć.
Co?
To jest, kurwa, nielegalne.
Obrzydliwy Ken. Posadzą go za to.
To nie twoja wina, Ebba. Nie czuj się winna.
- Histeryczka! - Zamknij się, Wille!
Zrobimy tak. Daj mi swój telefon.
Napiszę do niego, dobra?
- Nie. - Tak.
Nie wiem,
jak to się zaczęło, ale on…
Chciał, żebym wysłała zdjęcia.
I wysłałam.
Mówił,
że jestem ładna.
A ja…
Chciałam to słyszeć.
Wtedy on…
spałam z nim u niego.
Powiedział, że mnie kocha, że…
nie mógł się powstrzymać,
bo tak na niego działam.
O to kłóciłaś się z Amandą?
Dał mi bransoletkę,
a Amanda jakoś wiedziała,
że mam ją od niego.
Przyszedł po imprezie.
Płakał i mówił, że mnie kocha i…
Potem spał ze mną.
Dobrze, że o tym mówisz.
Tak trzeba,
bo inaczej…
się dusisz.
Za związek z uczennicą
Amanda chciała cię zgłosić, a ty pewnie chciałeś ją powstrzymać.
WIEM, CO ZROBIŁEŚ ZOSTAW JĄ, ZBOKU
ZGŁOSZĘ CIĘ ZA TO!
KIM JESTEŚ?
Znalazłaś telefon? To świetnie.
Możesz dać znać rodzinie.
Pieprzona dziwka.
Nic nie zrobiłem Amandzie. Byłem z Ebbą, spytajcie ją.
Ale Ebba była zbyt pijana, żeby pamiętać, czy byłeś tam całą noc.
To nie przejdzie.
Znaleźliśmy to w twoim mieszkaniu.
Ten zegarek był w kopercie z napisem „Wesołych Świąt”.
Widzisz?
Znaleźliśmy u Amandy podobną kopertę.
Wypełnioną gotówką.
Nie tknąłem Amandy.
Dobra, więc wyjaśnij mi…
Skąd Amanda wiedziała, że bransoletka Ebby jest od ciebie?
Słyszałem plotki o Amandzie.
Jakie plotki?
Że sprzedaje tanio rzeczy.
Jakie rzeczy?
Zegarki, biżuterię i…
alkohol, stare wina, różne rzeczy.
Rozmawiałem z nią o tym.
Powiedziałem: „Nie wiem, skąd to masz,
ale jeśli to kradzione, możesz mieć kłopoty”.
Chyba się wystraszyła, bo posłuchała i…
Oddała mi to.
Nie kupiłeś tego od niej?
- Nie. - Nie.
Zostawiła ten drogi alkohol,
zegarek Patek Philippe i tę bransoletkę
u ciebie?
A ty dałeś bransoletkę Ebbie?
Byłem z Ebbą całą noc.
Ebba nie jest tego taka pewna.
Ale wie, że była zbyt pijana, by zgodzić się na seks.
A ty pisałeś z nią, nagabywałeś, kiedy miała jeszcze 14 lat.
Frank, wytłumacz mu, że to nie wygląda dla niego za dobrze.
Nawet Ebba potwierdza,
że Sandahl wyszedł o 7.20.
- Sorry. - Ale nie wiemy, kiedy przyszedł.
Czekał, aż wszyscy wyjdą, miał dość czasu, by zamordować Amandę.
Nie możemy go skreślać.
Zatrzymamy go. A alibi Fredrika Berga?
Kryminalni wciąż sprawdzają jego komputer pokładowy.
Czemu tak długo?
Było opóźnienie w transporcie do Östersund.
Takie śledztwo ma chyba priorytet?
Powiedz to Grip.
Brakuje nam ludzi.
- Daj znać, jak się odezwą. - Jasne.
Coś mi się nie zgadza
z kradzionymi rzeczami, pieniędzmi, Amandą…
Nie wiem.
Chciałabym znów zadzwonić do Leny,
chyba.
Dobra.
Odbiorę.
Raffe, dalej…
Tu Hanna Ahlander.
Mówi Karin Ström
z policji w Sztokholmie,
dział kadr.
Tak?
- Nie w porę? Możesz rozmawiać? - Nie, w porządku.
Drobne kradzieże i takie tam.
Obiecałam, że do ciebie oddzwonię.
Mam dobre wieści.
Okej.
Zamknięto śledztwo w twojej sprawie.
Co za ulga, prawda?
W lutym możesz wrócić do pracy w Sztokholmie.
Świetnie. Dziękuję.
Świetnie. Do widzenia.
Co to jest?
Co? Grzebałeś w moich rzeczach?
Wiem, że ten wizerunek,
który próbujesz utrzymać, kosztuje.
- Ile tym razem jesteś winna? - Nie wtrącaj się. Załatwię to.
Ukrywasz wezwania do zapłaty?
- Próbuję ci pomóc. - A ja próbuję cię chronić.
Ukrywając to przede mną?
Załatwię to.
Annika.
Czy jest coś jeszcze, o czym mi nie mówisz?
Co zrobiłaś?
Nie masz prawa grzebać w moich rzeczach.
Wiesz, jak wygląda życie z mężem-podnóżkiem uwiązanym do szyi?
Jesteś żałosny.
Masz się za lepszego ode mnie, ale nie jesteś lepszy, więc milcz!
Wychodzę, bo jeszcze zrobię coś głupiego.
OXAZEPAM
Halo?
Cześć, Lena. Tu Hanna Ahlander z policji Åre.
Przepraszam, że przeszkadzam. Ale…
Chciałam zadać kilka pytań, jeśli masz chwilę.
Chodzi o nauczyciela Amandy,
Lasse Sandahla.
Halo?
Już nie mogę.
FIRMA BUDOWLANA BERGA SPÓŁKA Z O.O.
Czego chcesz?
Chcę…
Przyznaj się
do zabicia mojej córki.
Wyjdź.
Wynoś się.
Idź do diabła. Rób, co chcesz, ale wyjdź…
Cholera, co robisz? Odłóż, to nie zabawka.
- Co pan? - Wynoście się!
Powiesz mi, co zrobiłeś.
Dowiedziałeś się o mnie i o Mirze.
Co zrobiłeś?
- Co zrobiłeś? - Pieprzyłeś moją żonę!
Wszystko zepsułeś!
Może sobie zasłużyłeś.
- Raffe? - Tak?
Mamy wezwanie.
Chodź.
Za bzykanko z moją żoną zrujnowałeś moją rodzinę.
Uznałem, że musisz za to zapłacić,
skurwielu!
- Policja! - Harald!
Odłóż to! Harald, odłóż to!
Wbiję mu gwóźdź w łeb!
Powiedz im, co zrobiłeś!
Nie tknąłem twojej córki!
- Nawet mnie tu nie było! - Harald, posłuchaj.
Nie było mnie tu tamtej nocy!
Komputer z jego auta to potwierdza. Był w Sollefteå.
Trzy osoby potwierdzają, że tam spał.
To nie on.
Nie mógł zabić Amandy.
Mówiłem ci, że nie zabiłem Amandy.
Ale otrułem twojego psa.
Lena?
- Halo? - Nie.
- Lena? - Nie chcę.
Nie, odejdź. Nie chcę.
- Chodź. - Nie.
- Wstawaj. - Przestań.
Musisz się obudzić.
Zwymiotuj.
Wyrzuć to z siebie.
Dobrze.
Nie…
Już.
Dobrze.
Ciśnienie w porządku.
Zbierajmy się.
Weź to.
FIRMA SPRZĄTAJĄCA FJÄLL UZUPEŁNIJ ŚRODKI CZYSTOŚCI
Możesz iść?
Tak.
Wybacz, ale mam pytanie…
Zamawiasz sprzątanie Fjäll?
Kto…
Kto sprząta? Jak ma na imię?
Ma na imię Zuhra.
Zuhra?
Od dawna to robi?
Tak.
Amanda bardzo ją lubiła.
Lena, idziemy?
Chodźmy.
Tędy.
SPRZĄTANIE FJÄLL SP. Z O.O.
WŁASNOŚĆ: ANNIKA RISBERG
Dzień dobry.
Hanna Ahlander z policji.
Pan z Missing People.
- Tak, zgadza się. - Tak.
To straszne, co się stało.
Szukam Anniki Risberg z firmy Fjäll.
Jasne.
Sprawdzałam, ale nie zastałam jej w biurze.
Więc przyszłam pod adres domowy.
Tak, to moja partnerka.
Nie ma jej w domu.
Mogę jakoś…
Nie, my…
Turyści zgłaszali kradzieże, sprawdzamy to.
Rozmawiamy z firmami sprzątającymi.
Dobrze. Proszę przekazać, żeby zadzwoniła.
- Jasne. - Świetnie.
Tak.
Powodzenia.
Szukam Anniki Risberg, ma firmę sprzątającą Fjäll.
Okej.
Jej partnerem jest Bosse z Missing People.
Dobra.
Kartka od Fjäll ma identyczną pieczątkę
jak koperta z pokoju Amandy.
W Fjäll sprząta dziewczyna, Zuhra.
Znały się z Amandą.
Ona sprząta też u mojej siostry,
kiedyś widziałam ją z podbitym okiem.
Dobra.
Co myślisz?
Może przestrzelam, ale…
Ona chyba kradnie. Handel ludźmi, nie wiem.
Chcę z nią pogadać.
Pracownicy sezonowi często mieszkają na kempingu Tjärnen,
gdy trwają tam remonty.
- Sprawdzę to. - Nie, pojedziemy jutro.
Nie, słuchaj. Idź spać.
Pojedziemy tam jutro.
Zbliża się śnieżyca.
Dobra.
Dobrze.
Widzimy się jutro.
Hanna, idź do domu.
Tak. Na razie.
WSZYSTKO GRA? PRZEPRASZAM, ŚPIĘ W PRACY
- Tak? - Cześć, Zuhra.
Pracuję w policji Åre. Mogę wejść?
Oczywiście. Wejdź.
Obiecano mi dobrą zapłatę.
Chciałam wysłać pieniądze mamie.
Ale potem zabrano mi paszport, więc…
Dziękuję.
Byłam dłużna za bilety na przyjazd tutaj.
Za czynsz za to miejsce, za…
Jedzenie.
Nawet za papier toaletowy…
Zuhra, opowiesz mi
o pieniądzach w kopercie?
Musiałam…
zabierać rzeczy z ich domu.
Amanda mnie przyłapała.
Sprzedała, co zabrałam.
I wysłała pieniądze mojej mamie.
Mówiła, że to taki Robin Hood.
Że niedługo będę mogła wrócić do domu…
Halo?
Zaczekaj.
Znalazłaś telefon? To świetnie.
Schowaj go,
żeby twój szef go nie znalazł.
- Odzyskamy twój paszport… - Amanda…
Amanda, to nie jest gra.
Musimy przestać.
Czemu? Coś się stało?
To niebezpieczne, okej?
Szef dowiedział się o nas i się wściekł.
Jesteś bardzo miła, ale nie chcę,
żebyś miała kłopoty.
Zuhra…
Zawsze chciała jak najlepiej dla wszystkich.
Rozumiem.
Spodziewasz się kogoś?
Nie.
Zuhra?
Otwieraj.
Wyjdź. Spokojnie.
- Cofnij się! - Spokojnie!
Wiedziałem.
Opuść broń.
Opuść broń!
Wiedzą, że tu jestem.
Opuść broń.
Chcę tylko pogadać.
Żyjesz? Jesteś ranna?
Nie… Moja ręka.
Nic ci nie jest. W porządku.
Zuhra, muszę iść. Ale wezwę pomoc, okej?
Okej.
Hanna Ahlander, policja Åre.
Potrzebuję wsparcia. Jadę za szarym pick-upem
na południe, w kierunku Gunnilvallen.
Podejrzany zidentyfikowany jako Bo Lundh.
Cholera.
Pieprzony telefon.
- Halo? - Cześć, tu Eva Berg z Östersund.
Otrzymaliśmy prośbę o wsparcie od Hanny Ahlander.
Jedzie za podejrzanym zidentyfikowanym jako Bo Lundh.
Dwie jednostki już jadą.
Gdzie?
Nie, kurwa…
Stać!
Nie, odjeżdża!
Zatrzymaj samochód!
Ręce na kierownicę!
Osoba, do której dzwonisz jest niedostępna. Proszę…
- Hanna Ahlander? - Nie było z nią kontaktu.
- Gdzie ona jest? - Oszalała.
Prawie zepchnęła mnie z drogi.
- Nie wiem. - Gdzie ona jest?
Nie wiem, gdzie jest. Nie wiem.
Kurwa!
Idziemy.
Przyjąłem.
Nie…
Hanna!
Mówi Daniel Lindskog.
Przyślijcie karetkę do Gunnilvallen.
Hanna!
Hanna?
Chodź, przytul się.
Hanna, nie zasypiaj. Słyszysz? Nie zasypiaj.
Hanna.
Mogłam cię posłuchać.
W porządku.
Bosse został aresztowany.
Niepotrzebnie tam poszłam.
- Nie. - Ja…
Czasem nie potrafię
wykonywać rozkazów.
Bliżej.
Hanna.
Co się stało w Sztokholmie?
Opowiedz.
Kobieta…
została zamordowana.
Jej…
Jej mąż…
Był policjantem.
Dwóch kolegów dało mu alibi.
Byłam pewna, że kłamią. Oni…
Ja…
Rozpracowywałam ich.
Ale doniesiono na mnie
za nękanie.
I czy to on ją zabił?
Nie wiem.
Może przesadziłam.
Sama już nie wiem.
Nie zasypiaj.
Okej?
Nie zasypiaj, okej?
Jestem tutaj.
Zaraz tu będą.
Amanda sprzedała skradzione rzeczy, by pomóc Zuhrze.
Wiedziała, że to ty?
Bosse, śledczy mają twój samochód.
Nie lepiej powiedzieć nam teraz?
Tak? O co chodzi?
- Chcę paszport Zuhry. - Co?
- Daj mi jej paszport! - Nie wiem, o czym mówisz.
Handel ludźmi, praca przymusowa…
Nie wiem, o co chodzi, idź sobie.
Daj mi jej paszport.
- Obudzisz Annikę. - Żyjesz z przestępcą!
Dość! Jesteś pijana i gadasz bzdury. Wynocha!
Nie wywiniesz się.
Czekaj.
Annika…
doprowadziła Fjäll do ruiny.
Wszędzie były tylko długi.
Przejąłem kontrolę nad finansami…
Chciałem to rozwiązać.
Chciałem…
zmniejszyć
wydatki na płace, ale…
Przesadziłem.
Handel ludźmi.
Cześć. Przepraszam.
Amanda, posłuchaj.
Pogadajmy o tym.
Odwiozę cię do domu. Na dworze jest zimno.
Znam twojego tatę.
Wrzuć rower do tyłu i odwiozę cię do domu.
Okej?
Okej.
Wybacz ten lekceważący ton wcześniej.
Ledwo się obudziłem i…
Możemy to rozwiązać.
Mieszkam w innym kierunku.
Porozmawiamy.
Musisz zrozumieć, że…
Wyświadczam Zuhrze przysługę.
Bo ona chce pracować i wysłać pieniądze rodzinie w domu.
To daj mi jej paszport.
Dobra.
Jasne.
Mogę to zrobić.
I zapomnimy o tym.
Okej?
Amanda?
Nikt nie musi o tym wiedzieć.
Prawda?
Świetnie.
Więc ustalone.
Okej?
Kurewsko typowe.
Co?
Myślisz, że wszystko ujdzie ci na sucho.
- Nie. - Tak myślisz.
Ale masz przejebane.
Dupku.
Amanda… zaczekaj.
Amanda… Nie!
- Puść. - Stój.
- Puść! - Uspokój się.
- Co robisz? - Uspokój się!
- Pomocy! - Nie!
Cicho! Boże…
- Pomocy! - Cicho!
- Pomocy! - Kazałem ci być cicho!
Uspokój się! To nie tak!
Ama… Amanda!
Pomocy!
Amanda?
Bałem się, co ludzie powiedzą.
Straciliby do mnie szacunek.
Annika by się wkurzyła.
Kurwa…
- Cześć. - Cześć.
Mam twoje rzeczy.
Dziękuję.
Pokaż.
Dobra.
Nie jest tak źle.
- Jest zatrzymany? - Tak.
Przyznał się.
I miałaś rację.
Przeniósł ją na wyciąg, żeby na pewno ją znaleziono.
Piąteczka.
W porządku?
Tak.
W porządku.
To…
Odmrożenia pierwszego stopnia, ale…
Znalazłeś mnie na czas.
Więc…
Co ty na to,
żeby dłużej zostać w Åre,
ubiegać się tu o pracę?
Napiszę ci referencje,
jakby co.
Napisy: Paweł Zatryb