Nikomu o nas nie powiedziałaś, prawda, Ebbo?
Nikomu?
Muszę iść.
Nie tak szybko.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI VIVEKI STEN
Powiedziałaś policji, gówniaro?!
Daj mi spokój!
Uspokój się!
Siedź cicho!
Otwierać, policja!
Cicho!
Otwierać, policja!
Lasse, otwieraj!
Jeśli komuś o nas powiedziałaś, cała szkoła zobaczy twoje nagie zdjęcia.
I wszyscy się dowiedzą, jaka z ciebie dziwka.
Przestań!
Nie!
Jak się nie zamkniesz, skończysz jak Amanda, jasne?
Otwierać!
Cicho!
Policja! Puść ją!
Ebba, wpuść Hannę. Ręce do góry! Na kolana!
Mamy go.
MORDERSTWA W ÅRE
CO SKRYWA ŚNIEG: CZĘŚĆ 3
Czy Amanda zginęła przeze mnie?
On ją zabił?
Nie wiemy, musimy go najpierw przesłuchać.
Ale to nie twoja wina.
Skąd masz tę bransoletkę?
Skąd ją masz?
Halo!
Dostałaś ją od Kena?
Lasse ci ją dał?
Nauczyciel daje ci biżuterię?
To nielegalne.
Ken jest obrzydliwy, pójdzie za to siedzieć!
Nie obwiniaj się, to nie twoja wina.
Afera!
Stul pysk!
Daj mi swój telefon.
Napiszę do niego.
Nie wiem, dlaczego się zgodziłam.
Poprosił mnie o zdjęcia.
Wysłałam mu je.
Mówił, że jestem ładna.
Ucieszyło mnie to.
Potem uprawialiśmy u niego seks.
Twierdził, że się zakochał i że…
nie może się powstrzymać.
Że to moja wina.
O to kłóciłaś się z Amandą?
Amanda dowiedziała się, że dał mi bransoletkę.
Mam ją od niego.
Przyszedł do mnie po imprezie.
Powiedział przez łzy, że mnie kocha.
Potem uprawialiśmy seks.
Musisz to z siebie wyrzucić.
W innym wypadku…
Przygniecie cię to.
Amanda chciała donieść o twoim romansie z uczennicą, więc postanowiłeś ją uciszyć.
WIEM, CO ZROBIŁEŚ. JAK JĄ CHOĆ DOTKNIESZ, PÓJDĘ NA POLICJĘ.
KIM JESTEŚ?
Teraz możesz zadzwonić do rodziny.
A to kurwa.
Nie zabiłem Amandy, byłem wtedy z Ebbą.
Ebba była zbyt pijana, by potwierdzić twoje alibi.
Znaleźliśmy to u ciebie.
Drogi zegarek w kopercie ze świątecznymi życzeniami.
U Amandy była taka sama, tyle że z gotówką.
Nic jej nie zrobiłem.
To może powiesz, skąd Amanda wiedziała że bransoletka
Ebby była od ciebie.
Słyszałem o niej plotki.
Jakie?
Że sprzedaje różne rzeczy.
Jakie rzeczy?
Zegarki, biżuterię, stare wino i inne takie.
Odezwałem się do niej.
Powiedziałem, że handel kradzionym towarem
może ją wpakować w kłopoty.
Chyba się przestraszyła, bo dała mi tę bransoletkę.
Nie zapłaciłeś jej?
Nie.
Zostawiła u ciebie drogie wino, zegarek Patek-Phillippe i bransoletkę.
A ty dałeś bransoletkę Ebbie.
Spędziłem tę noc z Ebbą.
Ebba była zbyt pijana, by to potwierdzić. Była też zbyt pijana,
by udzielić zgody na seks.
Gdy zacząłeś do niej pisać, miała czternaście lat.
Powiedz mu, jak ma przerąbane.
Ebba potwierdziła, że wyszedł o 7. 20, ale nie wiemy, o której przyszedł.
Miał zdecydowanie dość czasu, by zabić Amandę.
Nie możemy tego wykluczyć.
A co z alibi Fredrika Berga?
Nadal sprawdzają komputer w jego samochodzie.
Dlaczego tak długo?
Coś się opóźniło.
Morderstwa mają najwyższy priorytet.
Powiedz to komisarz Grip.
Trzymaj rękę na pulsie.
Nie wiem, towar, pieniądze, Amanda… to się nie łączy w całość.
Chyba znowu zadzwonię do Leny.
Muszę to odebrać.
Ahlander.
Tu Karin ze Sztokholmu, z policyjnego działu HR.
Słucham.
Masz chwilę na rozmowę?
Mam.
Dzwonię do ciebie, bo mam dobre wieści.
Tak?
Dochodzenie w twojej sprawie zostało zakończone.
Od lutego możesz wracać na służbę.
To świetnie, dzięki.
Do usłyszenia.
Hej.
Co to jest?
Grzebałeś w moich rzeczach?
Utrzymanie pozorów luksusu sporo kosztuje.
Na ile się zadłużyłaś?
Nie mieszaj się w to.
Ukrywasz listy od wierzycieli. Próbuję ci pomóc.
A ja próbuję cię chronić.
Kłamiąc?
Poradzę sobie.
Annika…
Ukrywasz przede mną coś jeszcze?
Co zrobiłaś?
Nie masz prawa grzebać w moich rzeczach.
Wiesz, jak to jest być żoną kundla, który wiecznie sapie ci nad uchem?
Myślisz, że jesteś lepszy ode mnie, ale tak naprawdę jesteś żałosny!
Wyjdę, zanim zrobię coś głupiego.
Halo?
Tu Hanna Ahlander, z policji.
Mam nadzieję, że nie przeszkadzam. Ma pani czas,
by odpowiedzieć na kilka pytań?
Chodzi o nauczyciela Amandy, Lassego Sandahla.
Halo?
Już nie mogę.
Czego chcesz?
Żebyś się przyznał do zabójstwa mojej córki.
Wynoś się.
Precz! Wypieprzaj stąd, ale już.
Odłóż to, to nie zabawka!
Zabierać się stąd!
A ty przyznaj się do winy.
Co zrobiłeś, gdy odkryłeś mój romans z Mirą?
Co zrobiłeś?!
Pieprzyłeś moją żonę!
Wszystko zniszczyłeś. Może na to zasłużyłeś.
Raffe! Wstawaj, jedziemy.
Zniszczyłeś mi małżeństwo, bo chciałeś puknąć moją żonę.
Należała ci się za to kara, skurwielu.
Policja!
Harald, rzuć to!
Rozwalę mu łeb! Powiedz im, co zrobiłeś!
Nie tknąłem twojej córki! Tamtej nocy nawet nie było mnie w Åre!
Potwierdziliśmy, że był wtedy w Sollefteå.
Mamy na to trzech świadków.
To nie on zabił Amandę.
Mówiłem, że jej nie zabiłem.
Ale otrułem twojego psa.
Leno?
Hej?
Leno!
Nie chcę.
Zostaw mnie.
Wstawaj.
Obudź się.
Musisz to zwymiotować.
Dobrze.
Nie.
Już dobrze.
KLIENCIE, UZUPEŁNIJ ŚRODKI CZYSTOŚCI. WESOLYCH ŚWIĄT.
Korzystasz z usług firmy Fjällstäd?
Jak nazywa się twoja sprzątaczka?
Zuhra.
Długo tu sprząta?
Dość długo.
Amanda ją lubiła.
Jest pani gotowa?
Idź.
FJÄLLSTÄD DANE O FIRMIE
PREZESKA: ANNIKA RISBERG
Hanna Ahlander, policja.
Tak?
Prowadził pan poszukiwania.
Zgadza się.
To wielka tragedia.
Szukam Anniki Risberg.
Nie zastałam jej w biurze, więc przyszłam pod jej adres.
Mieszka tu, ale nie ma jej teraz w domu. Przekazać coś?
Chodzi o śledztwo w sprawie okradania turystów. Rozmawiamy z firmami,
które zajmują się sprzątaniem.
Niech po prostu do mnie zadzwoni.
Przekażę. Powodzenia.
Chcę pogadać z Anniką Risberg z firmy Fjällstäd.
Mieszka z Bossem z „Missing People”.
Tak?
Używają takich samych kopert, jak ta z pokoju Amandy.
Jedna z ich sprzątaczek nazywa się Zuhra.
Znała Amandę. Sprząta też u mojej siostry i raz
widziałam ją z podbitym okiem.
Co sugerujesz?
Istnieje możliwość, że okrada swoich klientów.
Chcę z nią pogadać.
Niektórzy pracownicy sezonowi mieszkają teraz w wakacyjnej wiosce Tjärnen.
Podjadę tam.
Zaczekaj do jutra.
Jedź do domu i się wyśpij.
Jutro pojadę tam z tobą.
Dobra.
Do jutra.
Jedź do domu.
Cześć.
- ODEZWIJ SIĘ, PROSZĘ! - WSZYSTKO GRA. PRZEŚPIĘ SIĘ W BIURZE.
Tak?
Cześć, Zuhra, jestem z policji. Mogę wejść?
Proszę.
Obiecali mi wysoką płacę.
Chciałam wysyłać pieniądze mamie.
A potem zabrali mi paszport.
Dziękuję.
Musiałam im zwrócić za bilety, za wynajem tego domku i za jedzenie.
Nawet za papier toaletowy.
Skąd wzięły się pieniądze w pokoju Amandy?
Zaczęłam podkradać rzeczy z domów.
Amanda mnie przyłapała.
Zaczęła sprzedawać moje „zdobycze”, a ja wysyłałam pieniądze mamie.
Mówiła, że działamy jak Robin Hood.
Miałam wracać do domu.
Halo? Chwila.
Znalazłaś telefon? Schowaj go tak, by szef go nie znalazł.
Odzyskamy twój paszport.
To nie zabawa, musimy z tym skończyć.
Czy coś się stało?
To niebezpieczne.
Szef odkrył, co robimy i jest wściekły.
Bardzo mi pomogłaś, nie chcę cię w to mieszać.
Zuhra!
Chciała pomagać innym.
No tak.
Czekasz na kogoś?
Nie.
Zuhra?
Otwórz drzwi.
Do tyłu, już!
Tylko spokojnie!
Wiedziałem.
Rzuć broń!
Koledzy wiedzą, że tu jestem, rzuć broń.
Chcę porozmawiać.
Postrzelił cię?
Moja ręka!
Nic ci nie będzie.
Muszę iść, ale wezwę pomoc.
Tu Hanna Ahlander, proszę o wsparcie.
Ścigam szarego pick-upa, jadącego na południe.
Za kierownicą siedzi Bosse Lundh.
Kurwa.
Gówniany telefon.
Halo?
Tu Eva Berg. Dostaliśmy prośbę o wsparcie
od Hanny Ahlander.
Ściga Bossego Lundha. Dwa radiowozy jadą w jej stronę.
Gdzie jest?
Zatrzymaj się!
Ręce na kierownicę!
Ten numer jest nieosiągalny.
Gdzie Ahlander?
Nie wiemy.
Gdzie ona jest?
Ta wariatka próbowała zepchnąć mój samochód z drogi.
Gadaj, gdzie jest!
Nie wiem!
Cholera.
Idziemy.
No nie.
Tu Lindskog. Wyślijcie karetkę pod Gunnivallen.
Hanno!
Jestem tu, Hanno. Zostań ze mną. Nie zasypiaj.
Hej.
Mogłam posłuchać.
Złapaliśmy Bossego.
Nie powinnam…
Miewam problemy…
…z posłuszeństwem.
Ogrzeję cię.
Hanno…
Co się stało w Sztokholmie?
Zamordował…
…kobietę.
Swoją żonę.
Był gliną.
Kumple zapewniali mu alibi.
Wiedziałam, że kłamią.
Próbowałam to udowodnić.
Oskarżyli mnie o nękanie.
Naprawdę ją zabił?
Nie wiem.
Może źle zrobiłam.
Nie jestem już pewna.
Zostań ze mną.
Jestem tu.
Pomoc jest w drodze.
Amanda sprzedawała rzeczy, które kradła Zuhra.
Wiedziała, co zrobiłeś.
Mamy twój samochód.
Lepiej sam się przyznaj.
O co chodzi?
Oddaj paszport Zuhry.
Co?
Oddaj paszport!
O czym ty mówisz?
Zmuszasz imigrantów do pracy!
Lepiej idź już do domu.
Oddaj paszport.
Mieszkacie z przestępcą!
Jesteś pijana! Wynoś się stąd!
Nie ujdzie ci to na sucho.
Czekaj!
Annika…
zrujnowała firmę.
Długi były coraz większe.
Zająłem się jej finansami, bo…
…chciałem jej pomóc.
Musiałem mocno zredukować koszty i…
…przesadziłem.
Handel ludźmi.
Przepraszam.
Posłuchaj, Amando…
Porozmawiajmy o tym.
Zimno dziś, odwiozę cię do domu.
Znam twojego ojca.
Wrzuć rower na pakę, odwiozę cię.
Zgoda.
Przepraszam za moje zachowanie.
Wybudziłaś mnie ze snu.
Pogadajmy.
Jedziesz w złą stronę.
Chcę tylko pogadać.
Musisz zrozumieć, że wyświadczam Zuhrze przysługę.
Pracuje, by wspierać swoją rodzinę.
Daj mi jej paszport.
Tak zrobię.
Ale udawajmy, że nic się nie stało. Dobrze?
Amando?
Niech to zostanie między nami.
Zgoda?
Jesteśmy umówieni.
Drań z ciebie.
Słucham?
Myślisz, że wszystko ci wolno.
Nie.
Tak myślisz, ale masz przesrane.
Bydlę.
Zaczekaj!
Czekaj, mówię!
Puszczaj!
Uspokój się!
Ratunku!
Przestań!
Pomocy!
Ucisz się!
Nic nie rozumiesz!
Pomocy!
Amando.
Bałem się, co ludzie powiedzą.
Przestaliby mnie szanować.
Annika byłaby wściekła.
Cholera.
Cześć.
Przyniosłem twoje rzeczy.
Dzięki.
Pokaż się.
Nie jest źle.
Macie go?
Tak, przyznał się.
Miałaś rację.
Zwłoki były na wyciągu, bo chciał, by je znaleziono.
Przybij.
-Wszystko gra? -Tak. Wszystko gra.
To tylko odmrożenia pierwszego stopnia. Uratowałeś mnie.
Może więc…
…zostaniesz tu na dłużej?
Albo na stałe?
Jak będzie trzeba, to cię polecę.