Kimse bizi bilmemeli.
Bunu anlıyorsun, değil mi Ebba?
-Kimseye söylemedin, değil mi? -Gitmem lazım.
Konuşmamız bitmedi.
Ebba…
VIVECA STEN'İN ÅRE CİNAYETLERİ ROMANINDAN UYARLANDI
-Polisi mi aradın? -Hayır.
-Seni yalancı. -Hayır…
-Salak mısın? -Bırak beni!
-Kapa çeneni! -İmdat!
Kapa lan çeneni!
-Polis! -Aç kapıyı!
-Polis! -Sus!
Polis!
Polis! Aç kapıyı!
Lasse, kapıyı aç!
Birine söylediysen
o iğrenç çıplak fotoğraflarını okulda herkese gönderirim.
Polis! Aç kapıyı!
Ne kadar ucuz, pis bir yosma olduğunu okuldaki herkes görür.
Dur!
İmdat!
Susmanı öneririm ki sonun Amanda gibi olmasın.
Anladın mı?
Yardım edin!
Polis! Aç kapıyı!
Hayır…
-Yardım edin! -Sus!
İmdat!
Polis! Bırak onu!
Ebba, Hanna'ya kapıyı aç.
Eller başının arkasına! Diz çök!
Şüpheli yakalandı.
ÅRE CİNAYETLERİ
KARDA GİZLİ 3. BÖLÜM
Amanda'nın ölmesi benim suçum mu?
Onu o mu öldürdü?
Bilmiyoruz ama onu sorguya çekeceğiz.
Ebba, bunların hiçbiri senin suçun değil.
Bunu nereden buldun?
O bileziği nereden buldun?
Nereden buldun onu?
Alo!
Ken bebek verdi, değil mi?
Lasse verdi sana.
Öğretmenimiz neden sana bilezik veriyor?
Sonra olay büyüdü ve benden fotoğraf istemeye başladı.
Ne?
Yasadışı be bu.
O mide bulandırıcı Ken bebek. Bunun hesabını verecek.
Senin suçun yok Ebba. Kendini suçlama.
-Ajitasyon kraliçesi! -Kapa çeneni Wille!
Hop!
Şöyle yapacağız. Ver bana telefonunu.
Ona mesaj atacağım.
-Hayır. -Evet.
Nasıl başladı,
hiç bilmiyorum ama benden…
Benden fotoğraf yollamamı istedi.
Ben de yolladım.
Bana dedi ki
çok güzelmişim.
Benim de
bunu duymak hoşuma gitti.
Ondan sonra
evinde benimle beraber oldu.
Bana âşık olduğunu söyledi.
Ben böyle olduğum için
kendine engel olamamış.
Amanda'yla bu yüzden tartışıyordunuz.
Bana bir bilezik vermişti,
Amanda da bir şekilde
bileziği Lasse'nin verdiğini anladı.
Partiden sonra çat kapı geldi.
Ağladı ve beni sevdiğini söyledi…
Sonra benimle beraber oldu.
Bunu konuşman iyi bir şey.
Buna mecbursun,
yoksa…
Boğulursun.
Öğrencinle ilişkin yüzünden
Amanda seni ihbar etmek istedi, sen de muhtemelen onu durdurmak istedin.
NE YAPTIĞINI BİLİYORUM ONA SAKIN DOKUNMA SAPIK
SENİ İHBAR EDECEĞİM!
SEN KİMSİN?
Telefonunu buldun mu? Süper.
Artık aileni arayabilirsin.
Adi orospu.
Amanda'ya bir şey yapmadım. Ebba'ylaydım, ona sorabilirsiniz.
Ama Ebba orada olup olmadığını hatırlayamayacak kadar sarhoşmuş.
İnandırıcı olmaz.
Evinde bunları bulduk.
"Mutlu Noeller" yazan bir zarfın içinde bu saat vardı. Görüyor musun?
Amanda'nın evinde de bu zarftan vardı.
Nakit doluydu.
Amanda'ya el sürmedim.
Tamam, bana şunu açıkla…
Amanda, Ebba'nın bileziğinin senden geldiğini nasıl anladı?
Amanda hakkında dedikodular duydum.
-Ne dedikodusu? -Ucuza mal satıyormuş diye duydum.
Ne malı?
Saat, mücevher…
İçki, yıllanmış şarap falan, öyle şeyler.
Ben de onunla konuştum.
"Bunu nereden aldın, bilmiyorum ama çalıntıysa başın derde girer" dedim.
Bence korktu çünkü beni dinledi…
Bileziği bana verdi işte.
Parayla almadın mı?
-Hayır. -Hayır.
Bu pahalı şarapları,
bu Patek Philippe saati ve bileziği
sana mı bıraktı?
-Evet. -Sen de bileziği Ebba'ya verdin.
Bütün gece Ebba'ylaydım.
Ebba bundan pek emin değil.
Öte yandan sekse razı gelemeyecek kadar sarhoş olduğundan gayet emin ama.
On dört yaşındayken ona iltifat ettiğin mesajların da duruyor.
Frank, durumun pek iyi görünmediğini ona anlat istersen.
Ebba, Sandahl'ın sabah 07.20'de gittiğini onaylıyor.
-Pardon. -Ama oraya ne zaman gitti, bilmiyoruz.
Herkes gidene kadar beklemiştir, Amanda'yı öldürecek vakti de olmuştur.
Onu eleyemeyiz.
Onu burada tutalım. Peki Fredrik Berg'in mazereti?
Adli tıp, arabasındaki yol bilgisayarını incelemeyi daha bitirmedi.
-Niye bu kadar uzun sürdü? -Östersund'a geç ulaşmış.
Cinayet soruşturmalarına öncelik verilmeli.
Grip'e de söylersin.
Adam eksiğimiz var.
-Adli tıp arayınca haber ver. -Tamam.
Bir tutarsızlık var.
Çalıntı mallar, para, Amanda…
Bilemiyorum.
Lena'yı tekrar aramak istiyorum.
Sanırım.
Peki.
Bu telefonu açmam lazım.
Raffe, sırada…
Hanna Ahlander.
Merhaba, ben Karin Ström.
Stockholm Polis Teşkilatı insan kaynakları departmanından arıyorum.
Buyurun.
-Kötü bir zaman mı, müsait misiniz? -Evet, müsaitim.
Adi hırsızlık falan gibi şeyler.
Sizi arayacağıma söz vermiştim.
Haberler iyi.
Tamam.
Hakkınızdaki soruşturma kapandı.
Rahatladınız, değil mi?
Şubat'ta Stockholm'e dönebilirsiniz yani.
-Harika, teşekkürler. -Hoşça kal Hanna.
Baksana.
Bu ne?
Eşyalarımı mı karıştırıyorsun?
Bu sürdürmeye çalıştığın imajın
pahalıya patladığını biliyorum.
-Ne kadar borcun var? -Sen karışma. Ben halledeceğim.
İcra mektuplarını niye saklıyorsun?
-Sana yardım etmeye çalışıyorum. -Ben de seni korumaya.
Benden sır saklayarak mı?
Halledeceğim.
Annika.
Bana söylemediğin başka bir şey var mı?
Bana bak.
Ne yaptın sen?
Eşyalarımı karıştırmaya hakkın yoktu.
Sürekli ensende soluyan bir yılışıkla evli olmak nasıl bir şey, biliyor musun?
Çok eziksin. Kendini benden üstün sanıyorsun.
Ama değilsin, o yüzden sus! Var ya…
Ben gidiyorum, yoksa elimden bir kaza çıkacak.
Alo?
Merhaba Lena. Ben Åre Polis Teşkilatı'ndan Hanna Ahlander.
Rahatsız ettiğim için kusura bakma.
Müsaitsen sana birkaç soru soracaktım.
Amanda'nın öğretmeni Lasse Sandahl hakkında.
Alo?
Daha fazla dayanamayacağım.
BERG İNŞAAT LTD
Ne istiyorsun?
Kızımı
öldürdüğünü
itiraf etmeni istiyorum.
Defol.
Çık dışarı.
Cehenneme kadar yolun var. Ne bok yersen ye ama beni…
Ne oluyor be? İndir onu. Oyuncak değil o.
-Ne yapıyorsun? -Defol git buradan!
Bana ne yaptığını söyleyeceksin.
Beni ve Mira'yı öğrendin. Ne yaptın?
-Ne yaptın? -Karımla yattın lan!
Her şeyi mahvettin.
Belki hak ettiğini buldun.
-Raffe? -Efendim?
İhbar aldık.
Hadi.
Bir iki kez karımı götüreceksin diye bütün ailemi mahvettin.
Ben de bedelini ödemen gerektiğini düşündüm, seni şerefsiz!
-Polis! -Harald!
İndir onu! Harald, indir onu!
Beynini deleceğim onun!
Ne yaptığını söyle onlara!
Kızına dokunmadım! Ona bir şey yapmadım!
-Orada bile değildim! -Harald, beni dinle.
O gece Åre'de değildim!
Yol bilgisayarı Sollefteå'da olduğunu doğruluyor.
Üç kişi daha orada kaldığını teyit etti.
O yapmadı.
Amanda'yı öldürmüş olamaz.
Sana dedim, Amanda'yı ben öldürmedim.
Ama köpeğini ben zehirledim.
Lena?
-Merhaba. -Hayır.
-Lena? -Hayır, istemiyorum.
Hayır, git. İstemiyorum.
-Hadi Lena. -Hayır.
-Kalk. -Hayır, bırak.
Uyanman gerek.
Kusman lazım.
Öğür.
Aferin.
Hayır…
İşte.
Aferin.
Kan basıncı iyi görünüyor.
Toparlanalım.
Sen şunu al.
FJÄLL TEMİZLİK SEVGİLİ MÜŞTERİMİZ! YENİSİ ALINACAKLAR:
Müsait misin?
Evet.
Pardon, şeyi soracaktım… Fjäll Temizlik'i mi kullanıyorsunuz?
Evet.
Kim…
Temizliğe kim geliyor? Adı ne?
Adı Zuhra.
Zuhra mı?
-Uzun zamandır geliyor mu? -Evet, epey oldu.
Amanda onu çok severdi.
Lena, gidelim mi?
Hadi bakalım.
Gel.
FJÄLL TEMİZLİK LTD
ŞİRKET SAHİBİ: ANNIKA RISBERG
-Merhaba. -Selam.
Hanna Ahlander, emniyetten.
Arama Kurtarma'da görevliydiniz.
-Evet, doğru. -Evet.
Olanlar korkunç.
Fjäll Temizlik'ten Annika Risberg'i arıyorum.
Evet.
Ofisine baktım ama orada yoktu.
Ben de ev adresini kontrol ettim.
Evet, kendisi partnerim.
-Evet. -Evde değil.
Acaba…
Hayır…
Turistlerden gelen hırsızlık ihbarlarını inceliyoruz.
-Temizlik şirketleriyle görüşüyoruz. -Peki.
Evet, neyse. Annika'ya söyleyin, beni arasın.
-Elbette. -Süper.
Evet.
Bol şans.
Fjäll Temizlik'ten Annika Risberg'e ulaşmaya çalışıyorum.
Evet.
Partneri, Arama Kurtarma'daki Bosse.
Peki.
Fjäll Temizlik'in kartındaki damga Amanda'nın odasındaki mektuptakiyle aynı.
Fjäll Temizlik'te Zuhra diye bir temizlikçi var.
Amanda'yla tanışıyorlar.
Ablamın da evini o temizliyor
ve bir gün işe gözü mosmor geldi.
Tamam.
E, ne diyorsun?
Zor bir ihtimal olabilir…
Ama bence hırsızlık veya kaçakçılık falan yapıyor.
Onunla konuşmak istiyorum.
Tjärnen Tatil Köyü'nün tadilatı sırasında tesiste kalan
birkaç sezonluk işçi var.
-Gidip bir bakacağım. -Hayır, yarın gideriz.
Dinle, eve git ve uyu.
Yarın gideriz.
Kar fırtınası geliyor.
Tamam.
Peki.
Yarın görüşürüz.
Evine git Hanna.
Tamam, güle güle.
HER ŞEY YOLUNDA ÖZÜR DİLERİM, KARAKOLDA KALIYORUM
-Kim o? -Merhaba Zuhra.
Åre emniyetinde çalışıyorum. Gelebilir miyim?
Evet, elbette. Gelin.
Bana iyi maaş vereceklerdi.
Anneme para göndermek istedim.
Sonra pasaportumu aldılar, o yüzden…
Teşekkürler.
Buraya gelirken bilet parasını borçlandım.
Bu evin kirasını da…
Yemeği de.
Tuvalet kâğıdını bile…
Zuhra, acaba
zarftaki paradan bahseder misin?
Evden bir şeyler
almak zorundaydım.
Amanda beni yakaladı.
Aldığım şeyleri sattı
ve parayı anneme yolladı.
Robin Hood gibi dedi.
Yakında eve dönebilecektim…
Alo?
Bekle.
Telefonu buldun mu? Harika. Saklaman lazım ama.
Patronun bulmasın.
-Pasaportunu da geri alırız… -Amanda.
Amanda oyun değil bu.
Buna devam edemeyiz.
Neden? Bir şey mi oldu?
Güvenli değil, tamam mı?
Patron ne yaptığımızı öğrendi ve çok kızdı.
Çok iyi kalplisin ama başının belaya girmesini
istemiyorum, tamam mı?
Zuhra…
Herkesin iyiliğini isterdi, anladınız mı?
Evet.
Birini mi bekliyordun?
Hayır.
Zuhra?
Aç kapıyı.
-Çekil! -Sakin ol.
-Çekil! -Tamam, sakin ol!
-Hanna… -Biliyordum.
Silahını indir.
Silahını indir!
İş arkadaşım yerimi biliyor.
Silahını indir.
Konuşmak istiyorum.
İyi misin? Vuruldun mu?
Hayır, koluma geldi.
Yok bir şey. Geçti. Yok bir şey.
Zuhra, gitmem lazım ama yardım çağıracağım.
Tamam.
Merhaba, ben Hanna Ahlander.
Acil destek lazım. Gri bir kamyoneti takip ediyorum.
Gunnilvallen'e doğru gidiyor.
Şüpheli Bo Lundh.
Siktir.
Lanet olası telefon.
-Alo? -Merhaba, ben Östersund'dan Eva Berg.
Hanna Ahlander'den destek çağrısı aldık.
Bo Lundh isimli bir şüpheliyi takip ediyor.
Çoktan iki ekip sevk ettik.
Nereye?
Hayır, siktir…
Dur!
Hayır, kaçıyor!
Arabayı durdurun!
Eller direksiyonda!
Aradığınız kişiye ulaşılamıyor. Lütfen…
-Hanna Ahlander nerede? -Onunla konuşmadım.
-Nerede o? -Aklını kaçırmış.
-Az daha beni yoldan çıkarıyordu. -Nerede?
-Bilmem. -Nerede?
Nerede olduğunu bilmiyorum.
Siktir!
Hadi.
Tamam, anlaşıldı.
Hayır…
Hanna!
Ben Daniel Lindskog.
Gunnilvallen'e ambulans lazım.
Hanna!
Hanna?
Hadi, bana yaslan.
Hanna, sakın uyuma, tamam mı? Uyanık kalmaya çalış.
Hanna.
Bana bak.
Seni dinlemem gerekirdi.
Sorun değil.
Bosse tutuklandı.
Oraya gitmemeliydim.
-Hayır. -Ben…
Bazen emirlere uymakta
zorlanıyorum.
Yaklaş.
Hanna,
Stockholm'de ne oldu?
Anlat hadi.
Bir kadın…
…öldürüldü.
Kadının…
Kadının kocası…
Kocası bir polisti.
İki meslektaşı ona şahitlik etti.
Yalan söylediklerinden emindim. Onları…
Onları…
İfşa etmeye çalıştım.
Ama taciz suçlamasıyla
rapor edildim.
Kadını öldüren o muymuş peki?
Bilmiyorum.
Belki fazla ileri gittim.
Artık gerçekten bilmiyorum.
Sakın uyuma.
Tamam mı?
Bana bak.
Sakın uyuma, oldu mu?
Yanındayım.
Birazdan gelirler.
Amanda Zuhra'ya yardım etmek için çalıntı mal satıyormuş.
Peşine düştü, değil mi?
Bosse, araban adli tıpta.
Bize şimdi anlatsan daha iyi.
Selam. Ne oldu?
-Zuhra'nın pasaportunu ver. -Ne?
-Pasaportunu ver! -Neden bahsettiğini bilmiyorum.
-İnsan kaçakçılığı, zorla çalıştırma… -Nereden çıkardın bunu? Git buradan.
Pasaportunu ver.
-Merhaba! -Annika uyanacak.
-Sevgilin bir suçlu! -Yeter!
Sarhoşsun ve saçmalıyorsun. Defol git.
Bu iş yanına kâr kalmayacak.
Bekle.
Annika…
Fjäll Temizlik'i yerle bir etti.
Borç batağındaydık.
Mali kontrolü ben devraldım…
…çünkü bu işi çözecektim.
İstediğim şey…
Maaş giderlerini
azaltmaktı ama işte…
Olay fazla ileri gitti.
İnsan kaçakçılığı.
Merhaba. Affedersin.
Amanda, dinle.
Bu konuyu konuşalım.
Seni eve bırakabilirim. Dışarısı buz gibi.
Babanı tanıyorum.
Bisikleti arkaya koy, seni eve bırakayım.
Tamam mı?
Tamam.
Baksana.
Ters davrandıysam özür dilerim.
Yeni uyanmıştım, o yüzden…
Bu işi çözebiliriz.
Evim diğer tarafta kaldı.
Sadece biraz konuşacağız.
Şunu anlaman lazım.
Zuhra'ya iyilik yapıyorum.
Çünkü çalışmak ve memleketindeki ailesine para göndermek istiyor.
Öyleyse pasaportunu ver.
Tamam.
Olur.
Bunu yaparım.
Konu kapansın o zaman.
Tamam mı?
Amanda?
Kimsenin bunu bilmesine gerek yok.
Değil mi?
Güzel.
O zaman anlaştık.
Tamam mı?
Çok tipik ya.
-Neymiş o? -Ne yaparsan yap yırtabileceğini düşünmen.
-Hayır. -Evet, aynen öyle.
Ama boku yedin bu sefer.
Piç.
Amanda… Amanda, dur.
Amanda… Hayır!
-Bırak. -Bekle.
-Bırak! -Amanda, sakin ol.
-Ne yapıyorsun? -Sakin ol!
-İmdat! -Hayır!
Sessiz ol! Tanrım…
-İmdat! -Sus!
-İmdat! -Sana sus dedim!
Sakin ol! Her şeyi yanlış anladın!
Amanda!
İmdat!
Amanda?
İnsanların ne diyeceklerinden korktum.
Bana olan saygılarını kaybederlerdi.
Annika da öfkeden kudururdu.
Siktir…
-Selam. -Selam.
Eşyanı getirdim.
Çok teşekkürler.
Bakayım.
Tamam.
Çok kötü değilmiş.
-Tutuklandı mı? -Evet.
İtiraf etti.
Sen haklı çıktın.
Bulunması için Amanda'yı telesiyeje götürmüş.
Çak.
İyi misin?
Evet.
İyiyim.
Şey…
Birinci derece donma…
Ama beni vaktinde bulmuşsun.
Yani…
Şuna ne dersin peki?
Åre'de bir süre daha kalıp
burada bir işe başvursan.
Referans da veririm.
Gerekirse yani.
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangün