BASEADO NAS NOVELAS DE VIVECA STEN
Mamá!
AGOCHADO NAS SOMBRAS PARTE 1
Bo día, guapa.
Iría hasta arriba, pero algún idiota aparcou no medio.
Toma.
Café…
Todo ben ou…?
Vale.
Que pasa?
Nada, é que aparece un corpo o día antes de colleres a baixa.
Sabes que lle gustaba beber a Bruce Lee?
Non.
Auga!
- Veña! - Vale.
POLICÍA - NON PASAR
Cando vén Ylva?
Nun par de horas.
Atopamos…
a perna esquerda por aí
e a man dereita, penso,
baixo a ponte.
Chámanlle a ponte dos suicidios.
Ola, son Johan.
Agora non podo contestar…
Aínda non atopamos o antebrazo esquerdo nin a perna dereita.
É un home, iso sabémolo certo,
pero non atopamos ningunha identificación.
Alguén falou dun suicidio, pero…
Se estaba vivo
cando o corpo se desmembrou
e a cabeza chocou coa neve,
debería haber
livor mortis na meixela dereita,
de estar apoiado no chan.
Porén, hai livor mortis no pescozo,
polo que é posible que a persoa xa estivese morta
cando o corpo quedou en anacos coa colisión.
Ten un traumatismo por forza contundente na cabeza…
Síntoo, vou…
POLICÍA
Traumatismo dun golpe?
Non o sei.
Para sabelo,
necesito examinar os restos
no laboratorio.
Mirade.
A roupa e o corpo presentan
fibras de algodón vermello.
Toma.
Grazas.
Vou á casa.
Vale, eu quedo.
Necesito uns minutos.
Enténdoo.
Non vas a Bygget?
Non, non creo.
- Vémonos. - Ata mañá.
Puto poli!
- Ola. - Ola.
Ola!
Alégrome de verte! Ven dentro con nós!
- Hai moita xente. - Será divertido!
- Non me apetece. - Ven!
Vou á casa.
Si, xa o pillo.
- O que? - Queres bailar. Bailemos.
- Non, vou saír. - A fóra?
- Si. - Fumar?
- Que? - Vou fumar, ven.
Ven.
Damos unha volta?
- Déixame… - Non, é o último.
Non, síntoo.
Policía, en que a podo axudar?
Ola. Seguramente non sexa nada…
É que…
O meu marido leva todo o día sen vir á casa e…
E non o dou localizado, non colle o móbil.
Hoxe espertaches contenta.
Despídete de mamá.
Bo día, mamá.
- Ola, amor! - Estou esperta.
Mira mamá.
Ola, pequerrecha!
- Como a vou estrañar. - Nin saberá que non estás.
- Non. - Vai.
- Alteras a nosa rutina. - E cal é?
Ver as novas, tomar un café só, ver as receitas de Steffo…
Logo vou comer estas perniñas.
- Pódela coller? - Non teño tempo.
- Non podo. - É rapidiño.
Queres vir xunta mamá? Despois mamá marcha.
Lévote na bolsa?
- Ola. - Os restos pertencen a Johan Andersson.
Antiga estrela de esquí e socio
de Actividades J. e L.
- Vive en Duved. - Ah.
- É el? Ganou a Copa do Mundo hai anos. - Si, a súa…
A súa muller denunciou a súa desaparición.
Dixéronllo xa?
Dicídello ti mais Hanna.
E Daniel, a causa da morte
foi un golpe forte na cabeza
cun obxecto contundente ou plano.
Non puido caer nas vías?
Sería moi raro.
O golpe da cabeza foi moi arriba.
Asasinárono.
Iso parece.
Síntoo, pero necesitámoste.
Podes aprazar a baixa paternal?
Non creo que Hanna deba facelo ela soa.
Non, claro que non.
- Grazas, Daniel. Ata logo. - Vale.
Johan?
Mi ma… Traballei con el en Ski Hill.
Hostia, que triste.
- Quen querería matalo? - Grip quere que leve a investigación.
Vaia, pois non é posible.
- Estás de baixa paternal. - Xa, pero…
Non.
E que fago?
Ida, Grip necesítame.
Este curso é moi importante para a miña carreira.
Xa, pero podes ir o ano que vén.
Queres que desfaga a maleta e quede na casa con Alice?
Non se pode pospoñer unha investigación así.
Pero a miña vida si.
Na última investigación case non te vin.
Cando Alice tiña cólicos, estiven eu con ela. Tócache.
- Xa, síntoo. - Pois busca a vida.
Ola, pequerrecha.
Ola!
Un biquiño.
Quérote.
Chao.
- Ben, adeus, cariño. - Adeus.
Fixo caca, cámbiaa.
- Cámbiaa xa. - Si.
Chao.
- Ola. - Ola.
Ida non está, pero…
- Non pasa nada. - Podo ir con Anton.
- Non. - Non me importa.
- Seguirei o protocolo… - Dixen que non.
Ou vou eu con Anton e ti tomas un café.
Vale. Alguén se levantou co pé esquerdo hoxe ou que?
Levantarse? Nin durmín.
Vale.
Moi ben.
Perdoa.
Tranquilo.
Hanna Ahlander, policía.
El é o meu compañeiro, Daniel Lindskog.
- Ola. - Ola.
Atopástelo?
Si.
Vale… E que pasou?
É mellor que falemos dentro.
Está morto.
Síntoo.
O noso pésame.
Non sei que dicir, síntoo.
Non imos esquiar con Johan?
Non sei onde está, pero pasamos un bo día, non?
- Na casa non poderiades. - Pero…
Perdoa.
Actividades J. e L., Linus.
- Rafael Herrera, policía. - Devólvenos os cartos!
Estou cuns clientes. Que pasou?
- É polo teu compañeiro. - Que?
Atoparon morto o teu compañeiro, Johan Andersson.
Cando podemos falar?
- Ola. - Ola.
- Es o pai de Leo? - É o pai biolóxico de Leo.
- Jens. - Daniel.
Leo.
Lembras a última vez
que viches a Johan?
- Xa vos dixen que… - Almorzamos xuntos.
Vale.
E fostes a un concerto…
en Östersund?
Ti mais túa nai?
Lembras a que hora foi?
O concerto empezou
ás sete da tarde
cos abreconcertos.
Vale.
E que fixestes despois?
Fomos durmir ao hotel.
Logo marchamos para a casa cedo,
o día seguinte.
Johan non estaba na casa cando volvemos.
Pero ás veces dorme na oficina.
Tivo…
unha cea esa noite cun amigo da infancia,
Carl Willner.
Canto tempo hai
que estades separados?
Pois hai 12 ou 13 anos.
Como era a túa relación con Johan?
Era moi bo con Leo,
estoulle agradecido por iso.
Leo.
Colleredes a quen o fixo?
Claro.
Faremos todo o posible.
Vamos á casa.
Escoita…
- Chámanos cando queiras. - Vale, grazas.
Johan foi cear cun amigo da infancia a noite que morreu.
Carl Willner.
Si.
Teño que ir á da nai de Ida.
Saíu pasear con Alice e deixou as chaves dentro.
Irei con Anton.
Canta información.
- Si? - Si.
"Onte á noite oín ruídos desde debaixo da terra.
Vin o asasino en soños."
- Que animado. - Algúns…
Hai un tipo que paseaba o can
que viu unha furgoneta escura cunha luz traseira rota
na estrada entre a estación de tren e a ponte.
Pode ser interesante.
Si.
Ola. Carl Willner?
Si, está aí.
Será só un momento.
- Ola. - Ola.
Hanna Ahlander, policía.
- Carl, ola. - El é Anton Lundgren.
- Ola. - Ola.
Ah, coñecédesvos?
- A ver… - Non.
Non, nunca o vin.
Vale.
Ben, xa sabes o que lle pasou a Johan.
Si.
Marion dixo que…
Estades seguros…?
- Non puido ser un accidente? - Non, cremos que foi un crime.
Hostia.
Johan estivo aquí.
Foi un pouco raro. Sangraba polo nariz cando veu.
Púxolle un suadoiro para que parase.
Parecía moi estresado e marchou ao pouco de chegar.
- E o suadoiro? Que fixo con el? - Tirouno no contedor fóra.
Dixo que caera.
Por que veu aquí?
En teoría iamos cear. El…
Ceamos todas as semanas.
Pasou para dicirme que non podía.
Hostia.
Dixeches que pasou. A onde ía?
Dixo que marchaba da vila.
A onde?
Non o sei.
Supuxen que era por traballo,
pero agora soa raro.
- Cando marchaba? - Esa mesma noite.
- É este o suadoiro? - Si.
Levámolo.
Moi ben.
Identificaron o falecido coma o esquiador alpino Johan Andersson.
Xa informaron os familiares e a policía investiga…
Diga?
A xunta reuniuse e decidimos non renovar o alugueiro.
Que dis? Tiñamos un acordo.
A xunta tomou a súa decisión, xa está.
É unha broma?
Cabrón!
Putos chalados relixiosos!
Ídesvos arrepentir.
O día que o meu compañeiro…
Linus, é a nosa terra. A freguesía ten todo o dereito…
- Prometestes renovar o alugueiro. - As cousas cambiaron.
- Johan está morto… - Eh, fillo de puta!
COIDANDO O PERSOAL BOA FINDE!
Xa vou, rula!
- Si? - Teño unha emerxencia.
Ola.
Grazas. Pasa.
Xa vou.
Por fin está durmida. Senta.
- Queres algo? - Non, grazas.
Vale. Sinto todo este desastre.
- Non tiven tempo de limpar. - Tranquilo.
Vou recoller un pouco.
Estiven pensando…
Vin que a axencia de actividades tiña…
Mirei o seu Insta e vin esta foto.
O tipo que está con Johan ten o suadoiro coma o que atopou Anton.
É o seu compañeiro, Linus Sundin. Mañá imos falar con el.
Bo traballo, Hanna.
Alégrame que esteas en Åre.
Raffe revisou os libros da empresa. Polo visto, pediron un préstamo.
Non sabemos se o pediu Johan ou Linus.
Ambos podían ser signatarios, pero o que quería ensinarche…
Espera.
Ultimamente dóeme moito a cabeza, non dou pegado ollo.
Crin que era un tumor, pero Ida mandoume ao oculista.
Resulta que necesito lentes, pero aínda non mas deron.
De cantos cartos falamos?
Medio millón.
Se cadra a empresa ou un deles tiña problemas financeiros, pero…
Si.
Deberiamos…
seguir mañá?
- Si. - Agora que Alice está durmida…
Debería…
Si, claro, si.
Grazas polo leite en po.
- Salváchesme. - Tranquilo.
- Ola. - Ola.
Xa o sabes, non?
Ben,
e como o leva Leo?
Non o podo crer.
A policía sabe que pasou?
Non o sei.
Nada?
Tes que limpar o garaxe.
Non podes gardar aí o alcol. A policía vai revisar todo.
Mañá xa non pode haber nada.
- Vale? - Vale.
Hoxe rezamos por Johan Andersson
e a súa familia.
Algúns coñeciámolo persoalmente.
Era un home moi coñecido e estimado nesta vila.
E tal lembranza da inmortalidade pode sementar o medo.
Con todo, tamén pode achaiar o camiño
para o perdón e a reconciliación.
CHAMADA PERDIDA
CARL PODEMOS QUEDAR?
- Ola. - Ola.
Quería vir…
para dicirche en persoa que…
A ver, son poli.
Si, supoño que xa o sabes, pero…
Es testemuña nunha investigación por asasinato
e agora non podemos…
Non podemos vernos.
Non saíches do armario?
A ver, é un pouco complicado.
Oe… Merda, perdoa se…
Enténdoo.
É unha pena, pero enténdoo.
Vou cancelar a vosa reserva.
Claro, tamén recibirá o reembolso.
Grazas. Abur.
- Ola. - Ola. Hanna Ahlander, policía de Åre.
Tedes preguntas, non?
Si, xusto.
Pero antes queremos ver a oficina de Johan.
Si, queredes…?
MARTES 20 PILGRIMSFJÄLL
MARTES 27 PILGRIMSFJÄLL
Que é Pilgrimsfjäll?
Pilgrimsfjäll?
Non o sei.
Non sei o que é, pero…
- Sabedes que puido pasar? - Non.
Sóache?
Johan usouno para deter un sangrado.
Debeumo coller. Estaba aquí na oficina.
Que che pasou no labio?
Perdoade, podemos facelo por teléfono?
- Eu… - Case acabamos.
- Debo ir buscar o meu fillo. - Será rápido.
O labio?
Iamos facer un investimento
para crear un parque de aventuras nas árbores e…
O mesmo día que pasou
descubrín que Johan non firmara o préstamo.
Estabamos na oficina.
Arrepúxenme.
De súpeto cambiara de opinión.
- E empezamos a pelexar. - Quen pegou primeiro?
El.
Eu defendinme.
Onde estiveches despois esa tardiña?
Vin o meu fillo adestrar ao hóckey. Logo fun á casa e…
Jens mais eu…
- Nós… - Jens Wernolf?
- O pai de Leo? - Si, el.
Alúgolle unha cabana ata que atope algo.
Vimos o fútbol ata as 23:30 e logo fun para a cama.
Teño que contestar.
Por que cambiou de idea Johan?
Nin idea.
Non o sabes?
Non.
- Non o coñecías ben? - Si, pero non mo quixo contar.
Será pola freguesía que nos aluga terreos.
O seu pastor, Ole Nordhammar…
A Johan non lle caía ben, non sei por que.
Vale.
Escoita.
Coñecía a Johan desde pequeno.
Para min era coma un irmán.
Queríao.
Nunca…
Vale.
Non marches ata que confirmemos a túa coartada.
Claro.
- Non liches a mensaxe? - Non.
- Non quero máis. - Que?
Veu a policía. Se cadra volve.
Diso nada. Fixen un pedido para dous meses.
Vale, logo terei que cortarche a gorxa
e matarte.
É unha broma.
- É o último pedido. - Si.
- Portouse ben? - Si, coma un anxo.
- Penso que ten fame. - Vale, grazas.
Abur.
…Raffe, parabéns para ti.
Que desexo pediches?
Un aumento.
Parabéns.
- Parabéns. - Vaia.
- Por fin 60. - Grazas.
Grazas, Anton.
Vaia… PiscoLogía!
Vaia, moitas grazas. De quen é?
- De todos nós. - De todos. Moitas grazas.
Teñen a man esquerda.
- Sabemos inglés. - Prometinlles ir esquiar pola tarde.
Ídevos sentar.
Dádeme dez minutos.
Levaba unha alianza.
Onde está?
Apareceu así, cunha luva e sen anel.
- Apareceu así. - Por que quitaría a alianza?
Se cadra discutía na casa, vía a alguén, ía a Bygget…
Eu que sei.
Vale, Hanna. Mañá iremos visitar o pastor.
- Confirmaches a coartada de Linus? - Non.
Jens Wernolf non me colle o teléfono.
Irei mañá á súa casa.
Vale.
Vale, vale. Tranquila, veña.
Teño que cambiala.
Eu teño que marchar, a pista pecha pronto.
- Ola. - Ola.
Policía. Queriamos facer unhas preguntas.
Hanna. Daniel.
Podemos pasar?
Si, claro.
Fágolle de comer á miña muller.
Non pode saír da cama.
Non, espera un momento.
Pode comer peixe embarazada?
De piscifactoría si.
É unha perca que collín no lago Åresjön.
Logo mellor que non.
Vale.
Imos ter o noso primeiro fillo.
Parabéns.
Graciñas.
Supoñía que iades vir.
- Polo do asasinato de Johan e… - Fálanos da túa relación con Johan.
A súa empresa alugáballe terreos á igrexa para un parque de aventuras.
Non se poñían de acordo se renovarlle o contrato ou non.
E Johan anoxouse?
Si, pode ser.
Pero cando vivía,
a maioría quería renovar o contrato.
El era de fiar.
Pilgrimsfjäll?
Si.
Que é iso?
É unha universidade popular para estudos bíblicos.
Pero aínda está en planificación.
Johan formaba parte?
Non.
Ola.
Ola, amor.
Que fas levantada?
Ía ao baño.
- O médico déixame. - Si, claro.
Son a policía.
Preguntan pola relación entre a freguesía e Actividades J. e L.
- Hanna. - Rebecka.
Si.
Moi ben.
El é Daniel.
Si.
Lembra o que dixo o médico.
- Pouco tempo. - Si.
Agora che subo a comida.
Grazas.
Ben, tendes máis preguntas? Ou queredes peixe?
Non, grazas.
Creo que…
xa acabamos.
- Se temos máis preguntas, chamamos. - Si.
Mente.
Na axenda de Johan tiña escrito "Pilgrimsfjäll".
Non significa que minta. Se cadra non o sabía.
Foi raro.
- Cando baixou ela? - Si.
Raffe confirma a coartada de Linus.
Que miras?
Östersund indicou onde estivo o coche de Johan as semanas antes de morrer.
Si?
Que hai entre Tjärntorpet e a mina de Fröå?
É unha zona grande de bosque, cerca de onde estivemos.
Por que?
Johan ía alí dúas ou tres veces á semana.
E as datas e horas coinciden co "Pilgrimsfjäll" da axenda.
Á parte do alugueiro, pasaba algo máis con Ole.
Vale, teño que ir onda a nai de Ida.
Descansa.
Eh? Non.
Vale, ata mañá.
Adeus.
A ver.
Díxenche que quedases no teu cuarto.
Non me volvas desobedecer.
Chegou ao seu destino.
Que fas levantada? Deberías descansar.
Nada.
Ola.
Que é iso?
Roupa que vou doar.
Dentro de pouco non me valerá.
Xa.
Por que me mentes?
Non minto.
Ola.
Agora non é un bo momento.
De quen son os esquís?
Son da miña muller.
- Eu non esquío, caio seguido. - Xa.
- Quero falar con ela. - Mira…
A miña muller ten un embarazo de alto risco.
Necesita descansar.
Ordes do médico.
Si…
Ou…
Que querías?
Ver se estades ben.
E logo?
Ou chamo reforzos ou me deixas pasar.
A policía quere falar contigo.
- Ola, Rebecka. - Ola.
Quero falar contigo.
Podes esperar fóra.
Veña.
Interrompín algo?
Non.
Que bonita.
Grazas.
É…
coma un rosario.
Para lembrarme de Deus no día a día.
Un salvavidas.
Como estás?
Se queres, podemos marchar agora.
Queres?
- Si. - Vale.
Vamos.
Todo irá ben.
Un compañeiro virá oír a túa versión.
- Ola. - Benvida.
Grazas.
Chameite, ou a alguén de aquí, haberá unhas dúas horas.
- Si, xa. - Xusto.
Ola, Anna.
Perdoa por non chamar.
- Ola. - Estaba…
Son eu.
Ven á casa.
Vale?
Quérote.
Oe, non fales coa policía.
Xa lles expliquei que foi un malentendido.
Prométoche
que agora todo vai ser diferente.
Onde estás?
Hotel Granen, en que a podo axudar?
Non me chames máis.
Grazas.
Coñecías a Johan Andersson, non?
Si.
- Podo sentar? - Si.
Estabades xuntos, non?
Como o coñeciches?
Coñecémonos cando eu traballaba na creación de…
Pilgrimsfjäll, unha…
universidade popular de estudos bíblicos.
E pensei que Actividades J. e L.…
poderían axudarnos
coas actividades da natureza.
E unha cousa
levou a outra.
Eu queríao…
moito.
Ía esquiando ao lugar onde quedabamos
para que Ole non sospeitase nada.
Pero…
Johan sabía
como te trataba Ole?
O que fixera?
Johan mais ti iades marchar de viaxe? Ou…
Si, esa tarde.
Cando Johan soubo que estaba embarazada, quería afastarme de Ole.
Pero…
Pero non veu ao sitio acordado nin contestaba ao teléfono.
E logo souben…
Onde estaba Ole cando mataron a Johan?
Non o sei.
Agora descansa, tranquila.
Mañá levarémoste á comisaría e falaremos alí.
Mellor non saias do cuarto.
- Vale? - Vale.
- Grazas. - Nada.
Oe, hai que interrogar a Ole.
Pero acabamos de falar con el.
Xa, pero puido ser el quen matou a Johan.
Voute buscar.
Está todo apagado.
Policía! Abre!
Ola, cal é o cuarto de Rebecka Nordhammar?
Non podemos dar información dos hóspedes.
É a miña muller.
Síntoo, non é posible.
Non hai ninguén.
Alain!
Mira atrás.
- Non hai ninguén. - Vale.
- Queda aquí. - Si.
Non contesta.
Chama o hotel.
Por favor.
Abre a porta.
Oe,
só quero falar.
Quérote.
Marcha.
Se abres a porta podemos falar e explícoche…
Non vou abrir.
Enténdote.
O que fixen é imperdoable.
Quero que saibas que me arrepinto.
Síntoo moitísimo.
Escoita.
Buscarei axuda. Chamarei mañá e…
Non quero ser ese tipo de pai.
Quérote.
E quero que sexamos unha familia.
Non é o teu fillo.
Marcha.
Subtítulos: María Suárez Seijas