NA MOTYWACH CYKLU POWIEŚCI VIVECI STEN
Mamo!
MORDERSTWA W ÅRE
CO SKRYWA CIEŃ: CZĘŚĆ 1
Dzień dobry, słonko.
Chciałem wjechać na górę, ale jakiś idiota blokuje drogę.
Trzymaj.
Kawa…
Nie ma za co…
Okej.
O co chodzi?
Ciało, akurat przed twoim urlopem rodzicielskim.
Ulubiony drink Bruce’a Lee?
Nie wiem.
Wodaah!
- Jedź! - Dobra.
POLICJA – NIE PRZEKRACZAĆ
Kiedy będzie Ylva?
Za dwie, trzy godziny.
Znaleźliśmy
lewą nogę tam.
A chyba prawą rękę
przy moście.
Nazywają go mostem samobójców.
Mówi Johan.
Nie mogę teraz odebrać…
Wciąż nie znaleźliśmy lewego przedramienia i prawej nogi.
To mężczyzna, tylko tyle wiemy,
ale nie znaleźliśmy żadnych dokumentów.
Ktoś wspomniał o samobójstwie, ale…
Gdyby rozerwało żywą osobę,
głowa, która wylądowała w śniegu, na prawym policzku miałaby plamy opadowe,
bo tą stroną leżała na ziemi.
A tymczasem te plamy są na szyi,
co sugeruje, że ta osoba już nie żyła,
kiedy pociąg rozerwał ciało na strzępy.
Chcę zbadać ten uraz zmiażdżeniowy głowy…
Przepraszam…
Jak od ciosu?
Nie wiem.
Żeby to ustalić,
muszę zbadać szczątki w laboratorium.
Zobaczcie.
Są na ciele i ubraniu, czerwone włókna bawełny.
Trzymaj.
Dziękuję.
Idę do domu.
Dobra, ja zostanę.
Zaraz mi przejdzie.
Jasne.
Nie idziesz do Bygget?
Raczej nie.
- Na razie. - Do jutra.
Pies!
Fajnie, że jesteś! Przyłącz się!
- Tłumy. - Będzie fajnie!
- Nie mam ochoty. - Dołącz do nas.
Wracam do domu.
Dobra, łapię.
- Co? - Chcesz tańczyć, to tańczmy.
- Nie. Wychodzę. - Wychodzisz?
- Tak. - Na papierosa?
- Co? - Idę zapalić. Chodź.
Chodź.
Może wpadniesz?
- Dokończę i… - Nie mam, to ostatni.
Sorry.
Policja. Jak mogę pomóc?
Dzień dobry. To pewnie nic takiego…
Ale…
Męża nie ma w domu cały dzień
i nie mogę się do niego dodzwonić.
Budzisz się i promieniejesz.
Pożegnajmy się z mamą.
Dzień dobry, mamo.
- O rany! Cześć! - Już nie śpię.
Chodź tutaj.
Witaj, mój skarbie!
- Będę za nią tęskniła. - Nawet nie zauważy, że cię nie ma.
- Nie. - Idź.
- Mieszasz nam w planach. - Co?
Poranne wiadomości, czarna kawa, Steffo zaproponuje nam obiad,
a ja zjem te udka…
- Weźmiesz ją? - Nie mam czasu.
Na sekundę.
Chcesz do mamusi? Mamusia wychodzi.
Może przemycę cię w torbie?
- Cześć. - To szczątki Johana Anderssona.
To były znany narciarz,
współwłaściciel firmy J&L Event.
Mieszkał w Duved.
- To on? Widziałem, jak wygrywał zawody. - Tak, jego…
Żona zgłosiła jego zaginięcie.
Poinformowano ją?
To sprawa dla ciebie i Hanny.
I jeszcze coś. Przyczyna śmierci
to mocny cios w głowę
tępym lub płaskim przedmiotem.
Więc nie spadł z torów?
Mało prawdopodobne.
To uraz samego czubka głowy.
Więc morderstwo.
Na to wygląda.
Wybacz, ale jesteś potrzebny.
Przełożysz swój urlop rodzicielski?
Hanna chyba nie powinna zostać z tym sama.
Oczywiście, że nie.
- Dziękuję. Do zobaczenia. - Okej.
Johan?
Boże… Pracowaliśmy razem w Ski Hill.
Cholera, to smutne.
- Kto chciałby go zamordować? - Grip chce mnie przydzielić.
To niemożliwe.
- Jesteś na rodzicielskim. - Wiem…
Nie.
Co mam zrobić?
Ida, Grip mnie potrzebuje.
Ten kurs jest bardzo ważny dla mojej kariery.
Możesz iść na kurs w przyszłym roku.
Więc mam się rozpakować i zostać w domu z Alice?
Śledztwa w sprawie morderstwa nie przełożysz.
Ale moje życie możesz.
Ostatnim razem prawie cię nie widziałam.
Byłam sama z kolką Alice, teraz chyba twoja kolej.
- Wiem, przepraszam. - Załatw to.
Kochanie.
Cześć!
Buziaki.
Też cię kocham.
Pa.
- Pa, kochanie. - Pa.
Zrobiła kupę, przewiń ją.
- Teraz. - Dobra.
Pa.
- Cześć. - Cześć.
Ida wyjechała z miasta, ale…
- Będzie dobrze. - Wezmę Antona.
- Nie trzeba. - Żaden problem.
- Zgodnie z procedurami… - Nie trzeba.
Albo ja wezmę Antona, a ty idź na kawę.
Okej. Chyba ktoś dzisiaj źle spał.
W ogóle nie spałem.
Okej.
Dobra.
Przepraszam.
Spoko.
Hanna Ahlander, policja Åre.
Pracujemy razem, Daniel Lindskog.
Dzień dobry.
Znaleźliście go?
Tak.
Dobrze… Co się stało?
Może porozmawiajmy w środku.
Nie żyje.
Przykro mi.
Nasze kondolencje.
Bardzo mi przykro.
A jazda z Johanem Anderssonem?
Nie wiem, gdzie jest. Ale przecież było chyba nieźle?
- W domu tego nie macie… - Ale…
Przepraszam.
Linus Sundin, J&L Event.
- Rafael Herrera, policja Åre. - Chcemy zwrotu środków!
Jestem z klientami. O co chodzi?
- Chodzi o pana współpracownika. - Co?
Znaleziono Johana Anderssona, nie żyje.
Kiedy będzie pan dostępny?
Dzień dobry.
- Jest pan ojcem Leo? - To jego biologiczny ojciec.
- Jens. - Daniel.
Leo.
Pamiętasz, kiedy ostatni raz
widziałeś Johana?
- Mówiłam już… - Jedliśmy razem śniadanie.
Okej.
Potem pojechaliście na koncert w…
w Östersund?
Ty i twoja mama?
O której? Pamiętasz?
Koncert otworzył
o siódmej wieczorem
zespół supportujący.
Okej.
I co potem robiliście?
Spaliśmy w hotelu.
I pojechaliśmy do domu z samego rana
następnego dnia.
Kiedy wróciliśmy, Johana nie było w domu.
Ale zdarza mu się spać w jego biurze.
Wieczorem tego dnia miał iść na kolację z kolegą z dzieciństwa.
Carlem Willnerem.
Dawno
państwo się rozstali?
Chyba ze 13 lat temu.
Coś pana łączy z Johanem?
Był bardzo dobry dla Leo,
więc jestem za to wdzięczny.
Leo.
Złapiecie tego, kto to zrobił?
Tak.
Postaramy się.
Wracajmy do domu.
Proszę…
- Dzwonić o każdej porze. - Dziękuję.
Wieczorem, w dniu śmierci, Johan miał kolację z kolegą.
Carl Willner.
Tak.
Muszę wpaść do mamy Idy.
Zatrzasnęła drzwi, kiedy wychodziła na spacer z Alice.
Pojadę z Antonem.
Mnóstwo doniesień.
- Serio? - Tak.
„Wczoraj słyszałem dudnienie pod ziemią”.
„Widziałem mordercę we śnie”.
Masz dziś nastrój.
A jakiś właściciel psa
widział ciemnego vana bez tylnego światła
na drodze między stacją a mostem kolejowym.
To może być coś.
Tak.
Szukam Carla Willnera.
Tak, jest tam.
Zajmiemy tylko chwilę.
Dzień dobry. Hanna Ahlander, policja Åre.
- Carl. - A to Anton Lundgren.
Dzień dobry.
Znacie się?
Nie.
Nie, nie znamy się.
Okej.
Słyszał pan o Johanie.
Tak.
Marion mówiła…
To na pewno…
- To nie mógł być wypadek? - Badamy okoliczności przestępstwa.
Cholera.
Johan tu był. On…
To było dziwne. Przyszedł z krwawiącym nosem.
Zatamował krwawienie bluzą.
Był chyba zdenerwowany i natychmiast wyszedł.
- A bluza? Co z nią zrobił? - Z tyłu jest śmietnik, tam wyrzucił.
Powiedział, że upadł.
A co tu robił?
Mieliśmy zjeść razem kolację. On…
Tak jak co tydzień.
Ale wpadł tylko to odwołać.
Kurwa.
Zaraz wyszedł? Dokąd jechał?
Mówił, że wyjeżdża z miasta.
Dokąd?
Nie wiem.
Myślałem, że to w związku z pracą,
ale teraz brzmi to dziwnie.
- Kiedy miał jechać? - Jeszcze wieczorem.
- To ta bluza? - Tak.
Zabierzemy.
Okej.
Zidentyfikowany zmarły to Johan Andersson, narciarz zjazdowy.
Powiadomiono jego rodzinę, a policja bada…
Halo?
Zebrał się zarząd i postanowił nie przedłużać dzierżawy.
Jak to? Mieliśmy umowę.
Zarząd podjął taką decyzję.
Żartujesz sobie?
Cwel!
Jebane religijne świry.
Pożałujesz tego.
Akurat jak mój partner biz…
Linus, to nasza ziemia. Kongregacja ma prawo…
- Obiecałeś odnowić dzierżawę. - Wszystko się zmieniło.
- Johan nie żyje… - Ty pizdo!
MIŁEGO WEEKENDU
Już idę, skarbie!
- Halo? - To pilne.
Cześć.
Dziękuję. Wejdź.
Idę.
W końcu zasnęła. Siadaj.
- Napijesz się czegoś? - Nie.
Okej. Wybacz ten bałagan.
- Nie miałem czasu posprzątać. - Nie ma sprawy.
Chociaż tyle.
Zastanawiałam się…
Widziałam, że ta agencja eventowa…
Przejrzałam ich Instagrama.
Anton znalazł taka samą bluzę, jaką ma facet obok Johana.
To wspólnik Johana, Linus Sundin. Jutro go przesłuchujemy.
Dobra robota, Hanna.
Dobrze, że jesteś w Åre.
Raffe przejrzał finanse J&L Event. Chyba złożyli wniosek o pożyczkę.
Nie wiemy, który z nich go złożył, Johan czy Linus.
Obaj mieli prawo to zrobić. Ale chciałem ci pokazać…
Czekaj…
Głowa mnie boli. Nie mogłem zasnąć.
Myślałem, że to guz, ale Ida wysłała mnie do optyka
i po prostu muszę mieć okulary. Ale jeszcze ich nie dostałem.
Ile chcieli pożyczyć?
Pół miliona.
Ciekawe, czy to firma miała problemy, czy któryś z nich…
Tak.
Może…
dokończymy jutro?
- Dobra. - Alice zasnęła…
Ja też bym…
Jasne. Okej.
I dzięki za kleik.
- Uratowałaś mnie. - Jasne.
- Cześć. - Cześć.
Pewnie słyszałeś.
Jak sobie radzi Leo?
Nie mogę uwierzyć.
Policja wie, co się mogło stać?
Nie wiem.
Nic?
Lepiej posprzątaj garaż.
Nie trzymaj tam alkoholu. Policja zaglądnie wszędzie.
Do jutra wszystko ma zniknąć.
- Dobra? - Dobra.
Dziś nasze myśli są z Johanem Anderssonem
i jego rodziną.
Niektórzy z nas znali go osobiście.
Był znany i ceniony w naszej wiosce.
Taka ulotność życia może wywoływać strach.
Ale może też otworzyć drogę
do przebaczenia i pojednania.
NIEODEBRANE
CARL MOŻEMY SIĘ SPOTKAĆ?
- Cześć. - Hej.
Chciałem tylko
powiedzieć ci osobiście, że…
Jestem gliną.
Zresztą pewnie już się domyśliłeś, ale…
Jesteś świadkiem w sprawie morderstwa,
więc ty i ja nie…
Nie możemy się już widywać.
Jeszcze się nie ujawniłeś?
To skomplikowane.
Stary, przepraszam, jeśli…
Rozumiem.
Do bani, ale rozumiem.
Więc odwołam państwa rezerwację.
Oczywiście kaucję też państwo odzyskają.
Dziękuję. Do widzenia.
Dzień dobry, Hanna Ahlander, policja Åre.
Podobno macie pytania.
Zgadza się.
Ale najpierw chciałabym zobaczyć biuro Johana.
Dobrze, idziemy…
WTOREK PILGRIMSFJÄLL
Co to jest Pilgrimsfjäll?
Pilgrimsfjäll?
Nie wiem.
Nie wiem, co to, ale…
- Wiadomo już, co się mogło stać? - Nie.
Wiem pan, co to jest?
Johan zatamował tym krwotok.
Musiał pożyczyć ode mnie. Była w biurze.
Co się stało panu w usta?
Możemy to zrobić przez telefon?
Prawie skończyliśmy.
- Muszę odebrać syna. - Jeszcze momencik.
Warga?
Chcieliśmy zainwestować,
zbudować park linowy i…
I jeszcze tego samego dnia
zauważyłem, że Johan nie podpisał umowy pożyczkowej.
Byliśmy w biurze.
Spytałem go o to.
Nagle zmienił zdanie.
- Zaczęliśmy się kłócić. - Kto pierwszy uderzył?
On.
Broniłem się.
TEŚCIOWA
A gdzie był pan później? Wieczorem?
Oglądałem trening syna w hokeja. Potem wróciłem do domu i…
Jens i ja…
Jens Wernolf?
- Ojciec Leo? - Tak.
Szuka lokum, wynająłem mu domek dla gości.
Oglądaliśmy mecz do 23.30. Potem poszedłem spać.
Muszę odebrać.
Czemu Johan zmienił zdanie?
Nie mam pojęcia.
Nie wie pan?
Nie.
- Ale znał go pan dobrze? - Tak, ale nie chciał powiedzieć.
Coś z kongregacją, od której dzierżawimy.
Ich pastor, Ole Nordhammar…
Johan go nie lubił. Nie wiem czemu.
Okej.
Proszę.
Znałem Johana całe życie.
Był dla mnie jak brat.
Kochałem go.
Nigdy bym…
Okej.
Zweryfikujemy to, proszę nigdzie nie wyjeżdżać.
Oczywiście.
- Nie dostałeś wiadomości? - Nie.
- Nie chcę już. - Co?
Była tu policja. Mogą wrócić.
Wykluczone. Zamówiłem na dwa miesiące.
W takim razie muszę poderżnąć ci gardło
i cię zabić.
Żartuję.
- To ostatnie. - Jasne.
- Była grzeczna? - Jak aniołek.
- Ale chyba jest głodna. - Dziękuję.
Na razie.
…Raffe Cumpleaños feliz
Czego sobie życzysz?
Podwyżki.
Gratulacje.
- Wreszcie 60. - Dziękuję.
Dziękuję, Anton.
Ale… PiscoLogía!
Dzięki. Od?
- Od nas wszystkich. - Od was wszystkich. Dzięki.
Znaleźli lewą rękę.
- Znamy angielski. - Obiecałem chłopcom wieczorną jazdę.
Siadajcie.
Tylko dziesięć minut.
Nosił obrączkę.
To gdzie ona jest?
Taką znaleźli, w rękawiczce i bez obrączki.
- Taką znaleźli. - Po co zdejmować obrączkę?
Do bicia się, może z kimś się widywał, chodził do Bygget…
Nie wiem.
Dobra, Hanna. Jutro odwiedzimy pastora.
- Raffe, potwierdziłeś alibi Linusa? - Nie.
Jens Wernolf nie odbiera.
Jutro poszukam go pod adresem domowym.
Dobra.
Już. Idziemy.
Muszę ją przewinąć.
Ja też muszę iść, bo zamkną mi stok.
Dzień dobry.
Policja. Chcemy zadać kilka pytań.
Hanna. Daniel.
Możemy wejść?
Oczywiście.
Gotuję dla mojej żony.
Jest leżąca.
Zaraz. Jak to w końcu jest?
W ciąży można jeść ryby?
Hodowlane tak.
To okoń, złapałem na Åresjön.
To nie polecam.
Tak.
Mamy dziecko, nasze pierwsze.
Gratuluję.
Dziękuję.
Spodziewałem się policji.
- W związku z morderstwem Johana… - Co pana łączyło z Johanem?
Dzierżawił ziemię od kościoła pod park linowy.
Pojawił się temat umowy, przedłużania jej lubi nie.
Johana to zdenerwowało?
W sumie.
Dopóki żył, większość zarządu była za przedłużeniem.
Johan był solidny.
Pilgrimsfjäll?
Tak.
Co to jest?
To uniwersytet ludowy, studia biblijne.
Dopiero na etapie planowania.
Johan był w to zaangażowany?
Nie.
Dzień dobry.
Cześć, kochanie.
Dlaczego wstałaś?
Szłam tylko do toalety.
- Lekarz pozwolił. - Jasne.
To policja.
Zastanawiają się, co łączyło kongregację z J&L Event.
- Hanna. - Rebecka.
Tak.
Okej.
Daniel, pracujemy razem.
Tak.
Pamiętaj, co powiedział lekarz.
- Nie za długo. - Tak.
Zaraz przyniosę ci jedzenie.
Dziękuję.
Coś jeszcze? A może zostaniecie na rybie?
Nie, dziękujemy…
Chyba już…
Mamy wszystko.
- Będziemy w kontakcie. - Okej.
On kłamie.
W całym kalendarzu Johana było to „Pilgrimsfjäll”.
To nie znaczy, że kłamie. Może o tym nie wie.
Było dziwnie.
- Kiedy zeszła? - Tak.
Raffe potwierdził alibi Linusa.
Na co patrzysz?
Mam z Östersund pozycje auta Johana
na parę tygodni przed jego śmiercią.
I co?
Co jest między Tjärntorpet a kopalnią Fröå?
To duży obszar leśny, coś jak ten, z którego wróciliśmy.
A co?
Johan jeździł tam dwa, trzy razy w tygodniu
w dni zapisane w jego kalendarzu jako „Pilgrimsfjäll”.
Podejrzewam, że z Olem łączyła go nie tylko dzierżawa.
Dobra, muszę zastąpić mamę Idy.
Zrobisz sobie przerwę?
Nie.
Nie, okej. Do jutra.
Jasne.
Pokaż.
Kazałem ci siedzieć w twoim pokoju.
Nigdy nie podawaj w wątpliwość moich słów.
Jesteś u celu.
Co robisz? Powinnaś odpoczywać.
Nic.
Dzień dobry.
Co to jest?
Chciałam rozdać parę ubrań.
Na mnie niedługo będą za małe.
Okej.
Czemu mnie okłamujesz?
Nie okłamuję.
Dzień dobry.
To akurat nie najlepszy moment.
Czyje to narty?
Należą do mojej żony.
Ja nie jeżdżę, tylko upadam.
- Chcę z nią porozmawiać. - To…
Moja żona jest w ciąży wysokiego ryzyka.
Naprawdę musi odpoczywać.
Lekarz tak kazał.
Tak…
Czy…
Coś jeszcze?
Sprawdzam, czy wszystko gra.
Czemu miałoby nie grać?
Albo mnie pan wpuści, albo wezwę wsparcie.
Policja chce z tobą rozmawiać.
Dzień dobry, Rebecka.
Możemy porozmawiać?
Proszę zaczekać na zewnątrz.
Proszę.
Przeszkodziłam w czymś?
Nie.
Śliczny.
Dziękuję.
To jest…
rodzaj różańca.
Ma codziennie przypominać mi o Bogu.
Jak koło ratunkowe.
Jak się czujesz?
Jeśli chcesz, zaraz wyjdziemy stąd razem.
Chcesz?
- Tak. - Okej.
Zróbmy tak.
Będzie dobrze.
Ktoś przyjedzie spisać pana zeznania.
Dzień dobry.
Dziękuję.
To chyba z panem rozmawiałam dwie godziny temu.
- Zgadza się. - Właśnie.
Anna, cześć.
Przepraszam, że nie dzwoniłam.
- Cześć. - Byłam…
To ja.
Wróć do domu.
Kocham cię.
Słuchaj, nie rozmawiaj z policją.
Wyjaśniłem, że to było nieporozumienie.
Obiecuję,
wszystko się zmieni.
Gdzie jesteś?
Granen Hotel, jak mogę pomóc?
Nie dzwoń do mnie.
Dziękuję.
Znałaś Johana Anderssona, prawda?
Tak.
Mogę usiąść?
Byliście parą, prawda?
Jak się poznaliście?
Poznaliśmy się, kiedy pracowałam nad…
Pilgrimsfjäll, czyli…
Uniwersytet ludowy, studia biblijne.
Myślałam, że J&L Event
pomoże nam
zbliżyć się do przyrody.
I tak od słowa
do słowa.
Kochałam go…
Bardzo.
Jeździłam na nartach na nasze schadzki,
żeby Ole niczego nie podejrzewał.
Ale czy
Johan wiedział,
jak traktuje cię Ole?
I co zrobił?
Miałaś gdzieś wyjechać z Johanem?
Tak, tamtego wieczoru.
Johan chciał mnie zabrać od Olego, gdy dowiedział się, że jestem w ciąży.
Ale…
Nie przyszedł na miejsce spotkania i nie odbierał telefonu.
A potem usłyszałam…
Gdzie był Ole, gdy zamordowano Johana?
Nie wiem.
Odpocznij i uspokój się.
Jutro możesz przyjść i pomówimy na posterunku.
I nie wychodź raczej z pokoju.
- Okej? - Okej.
- Dziękuję. - Jasne.
Cześć. Musimy mieć Olego.
Przed chwilą z nim gadaliśmy.
Wiem. Ale może to on zabił Johana.
Przyjadę po ciebie.
Ciemno.
Policja! Otwierać!
Dzień dobry, ja do Rebecki Nordhammar. Który to pokój?
Nie udzielamy informacji o naszych gościach.
To moja żona.
Przepraszam, nie mogę.
Pusto.
Alain!
Sprawdź z tyłu.
- Nikogo nie ma. - Okej.
- Zostań tutaj. - Okej.
Nie odbiera.
Dzwoń do hotelu.
Proszę.
Otwórz drzwi.
Chcę tylko pogadać.
Kocham cię.
Pójdziesz sobie?
Otwórz, porozmawiamy, wyjaśnię…
Nie otworzę.
Rozumiem.
Zrobiłem coś niewybaczalnego.
Ale musisz wiedzieć, że tego żałuję.
Naprawdę tego żałuję.
Słuchaj.
Poszukam pomocy, jutro zadzwonię i…
Nie chcę być takim ojcem dla naszego dziecka.
Kocham cię.
Chcę, żebyśmy byli rodziną.
To nie twoje dziecko.
Odejdź.
Napisy: Paweł Zatryb