Mahirap na buwan 'to sa mga taga-CERN. Suspended ang anim na projects.
Mukhang hindi kinaya ni Dr. Schmidt.
Siguro nasa 30 scientists na ang namatay nitong mga nakaraang buwan.
Thirty-two.
Wala kaming napansing panlalaban o forced entry,
pero kakaibang suicide, 'no?
Ganito namatay 'yong kabit ni Oppenheimer. Nakaluhod, nasa bathtub ang ulo.
Sabi ng iba pinatay daw siya.
Baka kasi naisip niya 'yong kahirapang dadanasin ng mundo.
Tingnan mo 'yong itinago niya.
Ah. Hello, darling.
Ang dami kong narinig tungkol sa 'yo.
Nakaluhod habang nasa bathtub ang ulo? Sabi ng kaibigan ko sa CERN.
- Paano 'yon? - Iinom ka muna ng maraming pills.
Ang pangit maging theoretical physicist ngayon.
O applied physicist.
O cosmologist. Di ba?
- Di ba cosmologist 'yong isa sa kanila? - Isa sa ano?
Mga nagpapakamatay na scientist.
Sana hindi nakakahawa.
'Yong mga nakikita mong numbers, bumalik ba?
Hindi, wala na.
Pati ang career ko.
Vodka cran.
Last quarter, half million ang nabenta.
May banyo ba?
Oo, pumili ka, pero may Japanese toilet sa taas.
Handsfree.
Salamat.
Ayos. Ano pa'ng gusto n'yo?
May Cheddar Twirlies ka pa?
Swirlies.
Cheddar Swirlies.
Gusto n'yo bang makita lahat, sa garage? Ayos.
- Ano'ng sinasabi nila? - Baka wala.
Imposibleng wala. Di ba nag-Animal Behavior ka kay Rick Boyum?
Pwede ba.
Sobrang hard science snob ko kaya.
- Hanggang ngayon. - Malas mo.
Si Boyum ang pinakamagaling na teacher ko. Sorry, Vera.
Lagi niyang sinasabi na dalawang bagay lang ang mga birdsong.
Kung hindi "ako, ako, ako", "mate, mate, mate."
O baka "akin, akin, akin" at "mate, mate, mate."
Di ko maalala, pero basta may mating na kasama.
Isipin mo, sa ibang bata, ikaw ang Rick Boyum nila.
Pero sa physics, na aminin na natin, mas maganda.
Ang totoo, titigil na ako sa pagtuturo.
Ano?
Bakit?
Siguro, higit pa sa pag-alam ng lahat ang buhay.
Malabo.
E, 'yong panoorin ang mga 'to?
Masayang panoorin sila.
Kailangan ba alam mo ang ginagawa nila para ma-enjoy na panoorin sila?
Oo, kailangan.
Mag-birdwatching tayo.
Sa Patagonia o ano.
Sa napakagandang lugar.
Sagot ni jack lahat.
Ano? Pwede tayong lumayas ng England.
I-explore natin ang mga ibon.
Balang-araw.
May mga kailangan pang gawin dito.
'Tang ina.
Naku, Jack.
Teka, ano 'to?
Hindi ka invited.
- Jack. - May mga flavor do'n.
'Tang ina, ano 'to?
- Malalagyan ng finger prints mo. - Pinugutan ako ng babae.
Ano? Naglaro ka?
- Nasa Middle Ages ako. - Tudor England. Medyo...
Parang nandoon talaga ang pakiramdam.
- May castle, nararamdaman ko ang hangin. - Pati mga tao naaamoy mo.
Wag mong amuyin si Henry VIII.
Wala 'yon sa mga rehydrated na mga tao.
- Di ko akalaing magsasawa ako sa nudity. - Nilalaro mo 'to?
Binigay ni Dr. Ye 'yong kay Vera.
Nilalaro ni Vera ito bago siya nagpakamatay?
Tapos ngayon, nilalaro n'yo?
Kung may rason para magpakamatay, ano lang,
'yong nakakairitang batang iyak nang iyak ng, "Tulong. Tulong."
- Kasi dapat iligtas mo siya, tanga. - Hindi, dapat alamin mo ang galaw ng araw.
- Nandoon siya tuwing maglalaro ka. - Anong problema n'yong dalawa?
Wala pang ganitong technology.
Saan galing 'to?
Uy, teka.
Hina-hack niyan ang utak n'yo.
Ayaw mo nga ng Alexa sa bahay mo tapos nilalaro mo 'yan?
Wag mong isuot.
Hindi ko isusuot.
Pupugutan ka lang ni Sword Lady.
Walang invitation, walang laro.
Sino'ng nag-invite sa iyo?
Ewan ko.
Umuwi ako isang gabi
at nandiyan na 'yan.
Teka, may nanloob at iniwan dito?
Tapos ikaw, "Ah, isuot ko nga ito"?
State-of-the-art ang security ko.
Tiningnan ko lahat ng camera. Walang pumasok o lumabas.
Di ka nagtataka do'n?
Binura sa footage
parang gano'n sa babaeng kikindatan daw ako ng universe?
Hindi 'to parang cosmic phenomenon na hindi maipaliwanag. Magkaiba 'yon.
Ang kaso, oo, eh.
Mga bituin, countdown ni Auggie, itong video game...
Virtual realities lahat sila na para talagang totoong buhay.
O, sige, boy genius. Sinong may kagagawan?
- Di ko field ito. - Saul.
Pag-isipan mo kahit kaunti?
Kung direct neural interface ito,
kino-control nito lahat ng sensory inputs at outputs.
Lahat ng pumapasok at lumalabas sa utak mo.
Kung kaya nilang kontrolin sa gano'ng level.
Wala sa sarili si Vera. Di siya 'yong Verang kilala ko.
Posible kayang kinontrol siya ng bagay na 'to?
- Di ko gagalawin 'yan. - Ano ba? Di ako magpapakamatay.
Ako di talaga. Ang ganda kaya ng buhay ko.
Mangako kayong di na kayo maglalaro.
Please.
Sige. Walang problema.
Ititigil na namin.
Sabi ng Sword Lady, science ang gamitin para iligtas ang susunod na civilization.
Kaya kailangan nating ma-predict ang susunod na stable era
at kung gaano katagal.
Diyos ko! Gaano ka kadalas maglaro?
'Tang ina mo, nerd. May whiteboard ka sa bahay mo?
Oo, trabaho ko 'yon. May snacks sa bahay mo, di ba?
Di naman nakakain ang whiteboard pag sabog. Wag dapat.
Rooney, focus. Okay. Ito 'yong mga laro ko,
at kung pa'no ako natalo sa lahat.
Nanigas, nanigas, nasunog, na-suffocate.
- Oo. - At nanigas, at iba pa.
Sasabihin ko sanang mahina ka, pero wala rin akong nagawa, e.
'Yong superscripts katumbas 'yong galaw ng araw sa chart.
Walang pattern.
'Yon na nga.
Paano kung walang pattern? Magpo-propose ako ng radical idea.
Pero kailangan ko ng tulong mula kay...
Francis Bacon.
O, sige, susundan kita, parang sa college lang.
Okay.
Level two.
Aba.
Ayos. Francis Bacon.
Oo, two-player mode.
England ulit. E di, nasa laro ko ikaw?
Friend, 12 years na ako dito sa England.
Baka nakahanap ang laro ng pareho sa 'ting dalawa.
Di nakakatuwa na alam ng laro 'yon.
Wag sana niyang tingnan ang search history ko.
Kung may makita tayong babaeng umuutot sa cake, alam na.
Copernicus!
Sir Francis.
- Ililigtas n'yo na ang mundo? - Oo, sana.
Dalian n'yo. Magdedesisyon na ang Pope.
- Ang Pope? - Sige, salamat. Tara na.
Sorry no'ng nakaraan, at 'yong bago no'n. Sa lahat ng pagkakataon na lang.
Naaalala ko sila lahat.
Lahat sila?
Lahat ng pagkamatay ko.
Dalian n'yo na.
Oo, halika na.
- Salamat. - Maililigtas mo ako ngayon, di ba?
Paano tayo mananalo?
Ano ba 'tong radical idea mo na 'to?
Di masaya pag sinabi.
Huli na kayo.
Magdedesisyon na sana ako.
Ah, pasensya na, Your...
Ano na 'yon?
Holiness. Pope Gregory.
Holy... Tama.
- Pasensiya na. Ako si Francis Bacon. - At ako si Copernicus.
Kung may mungkahi kayo na magpapaliwanag sa kilos ng araw,
pag-iisipan ko na ngayon.
Binabalaan ko pero kayo,
maganda ang proposal nina Aristotle at Galileo.
Your Holiness,
Maraming beses ko nang sinukat ang apparent size at luminosity ng araw.
Wala silang correlation.
Pangalawa, napansin kong ang posisyon ng araw relative sa planeta
ay lumalayo nang mabilisan.
Pangatlo, may nakita akong higit pa sa isang celestial body
na napakaliwanag para maging planeta at gumagalaw relative sa fixed background
ng mga bituin.
Ang tanging paliwanag sa mga obserbasyong ito,
parte ng isang three-body star system ang planetang ito.
'Tang ina, 'yan nga ang sagot.
Kung umiikot sa stable na orbit ang planeta natin sa isa sa mga araw,
stable era 'yon.
Pero, kung mahahatak ang planeta natin ng iba pang araw,
papasok tayo sa gravitational fields ng tatlong araw.
'Yon ang chaotic era.
Kalokohan ito.
Your Holiness, di ba magdedesisyon na kayo sa mungkahi namin?
Katahimikan!
Sapat na ang narinig ko.
- Sunugin siya. - Wag. Di, makinig kayo.
- Ano? - Tama siya. May ebidensiya.
Sandali. Tama ang sagot ko!
Erehe, hinahatulan kita ng kamatayan!
- Tama siya! - Huwag ka nang umangal!
- Iyon lang ang matinong theory! - Asa ka, Copernicus.
Alam n'yong tama siya! Na-solve niya.
- Pakawalan n'yo siya! - Huwag!
Copernicus!
May tatlong araw sa langit!
Nagugunaw na ang mundo!
Copernicus!
Tulungan mo ako! Copernicus, pakiusap!
Tara na, Jin! Tara na!
Teka!
Bakit hindi tayo namatay?
Kasi tama tayo.
Winasak ng isang tri-solar day ang Civilization number 152.
Pero sa sibilisasyong ito, natukoy n'yo
ang basic structure ng star system.
Nasa level three na kayo ng laro.
Mahilig ka ba sa video games, Clarence?
Naglalaro ako no'ng bata ako.
Romance of the Three Kingdoms, Jet Set Willy sa ZX Spectrum,
- Strip Poker sa Commodore. - Kumusta ang laro kumpara sa iba?
Sa pakikinig ko kina Cheng at Rooney, mukhang matindi ang paghahanda.
Measurements, equations, charts, mga obserbasyon.
Hanggang sa paggalaw ng mga araw sa isang fictional na planeta.
Mga araw? Marami?
Oo. Ah, may isang bata rin silang sinusubukang iligtas,
o si Cheng lang 'yon, at paulit-ulit siyang pumapalpak.
Do'n lang nagmukhang parang laro talaga sa akin.
Ano'ng sabi ng Engineering dito?
Di nila mapagana, pero may nahanap silang sobrang interesting na components.
May retinal scanner,
isang oxygen meter, at brain wave sensor,
para kumuha ng maraming biometric data.
Kaya habang naglalaro ka, may tao sa kabila na nilalaro ka.
Pang-recruit nila ito. Habol nila ang best and brightest natin.
Oo, pero recruitment para saan?
'Tang ina.
Hi.
- Akala ko kasama mo ang mga kaibigan mo. - 3:00 a.m na.
Sorry, babe, naglalaro lang kami ng game ni Jack.
Oo, alam ko, nag-log out na siya.
Wow, alam ko, ang gulo.
Maglilinis sana ako bago ka dumating...
- Wala ka sa sarili pag di ka nagtatrabaho. - Walang magawa sa trabaho kaya
nag-holiday leave na lang ako.
Hindi ito holiday.
Ipo-postpone ko ba 'yong dinner?
Ano? Hindi.
Bakit?
Matagal mo nang inaalala na ipapakilala kita sa magulang ko.
Di ko inaalala.
Excited na nga ako, e.
- Talaga? - Oo.
Magugustuhan ka nila.
Magpakatotoo ka lang, ha?
Pero easy lang siguro sa science talk?
May higher dimensions, pero di natin nakikita kasi three-dimensional tayo.
Halimbawa, sa malayo, flat na circle ang tinapay na 'to, di ba?
Pero pag lumapit ka, makikita mong may kapal ito, may isa pang dimension.
Ang galing, di ba?
At ano'ng nakatago sa ibang dimension na 'yon?
Marami pang flat circles,
at marami pang layers sa loob ng layers sa loob ng layers,
isang buong universe sa bawat kagat.
Pero theoretical lang lahat 'yon.
Kaya theoretically, kumain ako ng isang universe.
At masarap, Mrs. Varma.
Isang top physicist.
Proud na proud siguro ang mga magulang mo.
Sa tingin ko, nakakatuwa 'yong buong idea. Please, ituloy mo lang.
Di na siguro kailangan.
Gusto mo bang pag-usapan buong araw ang curry shop?
May kuwento ako sa Kargil War.
- Heto na tayo. - Oo, sige na, Dad.
Hindi pa dinner pag wala pa ang Kargil War.
Noong baby ka pa lang, nasa indian army ako.
Captain ako ng isang platoon dati sa Himalayas,
at napakanipis ng hangin doon,
at mamamatay na sana sa hypoxia ang mga sundalo ko.
May kampo ng kalaban mga 100 meters ang layo, pero sobrang tarik.
Wala akong magawa. Kailangan kong akyatin ang ice.
Pagdating ko sa tuktok, nagpanggap akong patay.
Di lang nagkunwari, halos patay na talaga ako.
Nakahiga ako doon, unti-unting naninigas, tapos lumabas ang mga Pakistani soldier,
at doon ko ibinato ang granada ko.
Pinatay ko silang lahat.
At kinuha ko ang oxygen at mga supply sa camp nila
pabalik sa mga tao ko.
At nag-survive kaming lahat.
Wow.
Oo, 'yong maliit na panalong 'yon, nabago ang kinalabasan ng buong giyera,
at pinangaralan ang tatay ko ng Param Vir Chakra.
Pinakamataas na military honor sa India.
Pero...
Di nakakain ang medalya, di ba?
Ang mga tao sa UK, walang paki sa nagawa mo sa India.
Puwes, nakuha ni Jin ang pinakamataas na civilian honor.
Maka-survive sa dinner ng mga Varmas.
Para kay Jin.
- Para kay Jin. - Para kay Jin.
Aye-aye. Ayan na siya.
Ayan ang bata natin.
Kumusta? Tinanggal na nila lahat, 'no?
Di na sana kayo pumunta. Idi-discharge na ako pag nawala ang effect ng Deluded.
Dilaudid?
Deluded.
Huwag...
Maayos naman, di ba?
Oo, ang galing. Nag-usap kami habang nakaanestisya ako.
"Kami"?
Oo, ako at ng cancer.
Ah, gano'n? Metaphor ba 'yon?
Hindi.
Hindi, nag-usap kami. Di pala likas na masama ang cancer, 'no?
Naghahanap lang talaga ito ng titirahan,
parang tayo rin, di ba, kasama mga anak niya.
Tama nga naman, pero siyempre sabi ko, "Hindi pwede sa akin 'to,
ginagamit ko pa ang katawan ko, e. Di pwedeng tumira lang dito."
Kaya may usapan kami.
Doon lang siya sa maliit na sulok ng pancreas ko,
at sa akin ang matitira.
Dapat sinabi mo pa rin kay Jin.
Alam niya.
May kutob ako, alam niya.
Kaya dapat iligtas n'yo siya
mula sa lalaki.
Kanino? Kay Raj?
Lagi siyang nakangiti, 'no?
Laging friendly.
Siya si kamatayan.
Siya si chaos.
Nakakatawa 'yang sombrero mo.
O? Akala ko di mo mapapansin.
Saan 'yong sa 'yo?
Umaasa ako sa kutob.
Di ako niligaw ni minsan,
maliban sa pag-aasawa.
Kilala ka bilang mabusisi,
at tingin ko tama 'yong science.
Tama talaga.
'Yong mga applications ng nanofiber mo.
Water filtration,
tissue engineering, carbon capture...
At naniniwala pa rin ako.
E di, naiintindihan mo bakit ako gulong-gulo
no'ng ipatigil mo ang buong research.
Pansamantala lang, kailangan ko lang i-check uli ang engineering.
Ang totoo, Dr. Salazar, ano'ng mayroon?
Ang lapit na nating mauna sa market
dala ang isang kakaibang nanofiber technology,
tapos bigla mong ipapatigil.
Bakit? Nandito ang best scientists, na pinakamahuhusay ang trabaho sa field.
Maliban sa isang CSO,
na mukhang nagkaka-mental breakdown.
Mabuti na lang, dahil dinala mo kami sa puntong 'to,
madali naming simulan ang project ulit,
kung tatanggi ka pa rin.
Hindi ito gagana pag wala ako.
Aba, kung gano'n pala, umarte ka na parang isang CSO.
Isipin mo ang daan-daang empleyado, ang bilyon-bilyong makikinabang
sa nanofibers natin.
Huwag mong mamasamain,
pero tandaan mo, kami ang sponsor ng ILR mo.
Di ka pwedeng magtagal sa bansa sa work visa kung di ka naman nagtatrabaho.
Hindi gano'n ang lintik na proseso.
Tigil.
Tigil. Tigil!
Sagutin mo, sagutin mo ang letseng tawag.
Uy. Bumalik ang countdown.
Ano?
Binuksan ko 'yong reaction chamber at bumalik.
Lumabas ang numbers, nakikita ko uli sila at ewan kung bakit.
Bakit mo binuksan? Di ba, tinigil mo na.
Malamang pinatigil ko.
E, bakit mo binuksan ulit, Auggie?
Kasi kailangan kong malaman kung totoo.
Auggie, totoo 'yon. Nakita nating dalawa.
Aayusin natin 'to.
Parang alam ko na kung ba't nagpapakamatay ang mga scientist. Naiintindihan ko na.
Huwag kang ganyan.
Wala akong gagawin, ano lang...
Pwede mo ba akong puntahan?
Oo, siyempre.
Nasa lab ka?
Nasaan ka?
Sa bahay... Nasa bahay ako.
Saan ka pupunta?
May kasama ka ba?
Papunta na ako sa 'yo, ngayon na. Nandiyan na.
May kasama ka.
Auggie, papunta na ako, bibilisan ko, at ano...
Busy? I-cancel mo muna.
Akala ko kasama mo si Raj.
Sabi ko sa kaniya iniwan ka ng girldriend mo.
- Wala akong girlfriend. - Malamang.
Nasaan ang headset mo?
Level three.
Saan kaya dapat 'to?
Nasa Shangdu yata tayo.
Minsan kilala rin na...
Xanadu. Kung saan ipinag-utos ni Kublai Khan ang pleasure-dome niya.
Okay. Alam nating nasa three-star system tayo.
Alam nating di mapi-predict ang galaw ng three bodies sa space, pero di magtatagal.
Classic three-body problem.
At karaniwan walang general solution dito.
Maliban na lang kung may maisip ka habang nasa biyahe.
Tingnan mo.
Ayon siya.
Uy.
Bawal kaming makipag-usap.
Ah, oo nga.
Nasa army ka.
Sige, ililigtas ka namin ngayon.
Tulad ng ibang pagkakataon?
Tara na.
- Tara, dito 'yong laro. - Teka.
Nauubusan ka na ng pagkakataon, Copernicus.
Malapit nang magwakas ang mundo nang tuluyan.
Great Khan, ipinapakilala ko sa 'yo
sina Copernicus at Sir Francis Bacon.
Ay, ano ba.
Ipapakita lang sana namin ang solution namin, Great Khan.
Oo, nakaayos na lahat.
Pero may ibang mungkahi ba ang mga bagong dating?
Meron ba?
Ano, Great Khan, imposible ang problemang ito.
Di bale na lang pala.
Pwede kayong manood kina Sir Isaac Newton at Professor Turing.
Baka may matutunan kayo para sa susunod.
Gumawa ako ng science na tinatawag kong "calculus"
para i-predict ang galaw ng mga araw.
At ginagawa ng dakila kong Human Abacus ang mga kalkulasyong ito.
Ilang sundalo ang nandiyan?
Tatlumpung milyon.
Walang mathematicians sa kanila, siyempre,
pero marunong silang humawak ng bandila, sa isang banda o kabila.
Ones at zeros.
Bumuo ka ng human computer.
Simulan na natin ang mga kalkulasyon.
Kailan ang susunod na chaotic era?
Masusunod, Great Khan.
Isagawa ang solar orbit computation software,
Three Body 1.0.
Diyos ko.
Dito pa lang, parang panalo na sila.
Maghintay ka lang.
Sa palasyo!
Ano'ng sabi ng Human Abacus mo?
Magsisimula sa tatlong araw ang chaotic era.
Tatagal ito nang walong buwan,
na susundan ng 10,000 taong stable era.
Mga hukbo! Dehydrate!
Walong buwan at tatlong araw!
O, sige, walong buwan at tatlong araw.
Stable era na ulit.
Gaano katagal na?
Eksaktong walong buwan at tatlong araw.
Great Khan, napatunayan ng computer namin ang halaga nito.
Panalo tayo!
Mali ito.
Nasagot ba nila?
Sabi ng modern physics, hindi.
Kailangan ng starting parameters sa three bodies.
Manahimik ka, troll. Tama ang computer namin.
Di tatagal ang calculations n'yo.
Tahimik. Mga kawal.
Pakuluan sila.
Hindi. Hindi, teka.
- Teka. - Aray! Sandali.
- Alis! - Mali ito.
Hindi pa ako nakapagpaliwanag nang maayos.
- Di yan gagana. - Alis!
- Di gagana ang calculations n'yo! - Lintik!
Lintik!
Papatayin nila tayo!
Ayaw ko na sa larong 'to!
Focus, Rooney!
Sa isip mo lang 'yan! Okay tayo!
Great Khan, pigilan mo siya.
- Kagagawan niya 'yan. Laro namin ito. - Tingnan mo, Great Khan!
Nasa isang linya lahat. Syzygy 'yan.
E, ano naman? Naka-eclipse lang sila sa isa't isa.
Hindi naman uminit ang mundo.
Ano'ng nangyari sa hukbo ko?
Nasa gravitational force ng tatlong araw ang mundo.
Hindi!
Mga huwad! Kayong dalawa!
Tulong! Copernicus!
- Hindi! - Tulong!
- Hindi!
Hawak kita!
Hindi!
Di 'to tungkol sa pag-solve ng three-body problem. Ang goal, iligtas ang mga tao.
Sabi ng Count, survival ang pinakamahalaga.
'Yon ang layunin ng laro, ang tulungan silang mag-survive.
Paano natin gagawin 'yon? Walang makakaligtas dito.
Nasira ang Civilization number 184
ng pinagsamang gravitational attractions ng tri-solar syzygy.
Pero sa sibilisasyong ito, nalaman n'yo ang tamang layunin n'yo sa larong ito.
Nasa level four na kayo.
Pasok.
Mr. Evans.
Felix.
Sir, may dalawang bagong candidates para sa Region Six.
Ang babae, si Copernicus, malapit siya sa batang si Follower.
Hindi 'yon nakakagulat.
Imbestigahan natin ang dalawang 'to para sa London summit.
Sir.
Paumanhin, Panginoon.
Ngayon.
Saan na nga ba ako?
Ah, oo.
"Ang kuwento ni Hansel at Gretel."
Sabi mo takot ang lalaking si Hansel, pero 'yong babae hindi.
Sa ngayon, hindi.
Pero bakit takot ang isa habang ang isa, hindi?
Nararanasan ba ang takot bilang indibidwal?
Sariling emosyon ito, oo.
Sa amin, nararanasan namin ang takot bilang grupo.
Ganoon ang mga ninuno namin.
Mga maliliit na mammal na naka-survie sa pagtatago.
Pero mukhang hindi na kayo natatakot.
Paano mo nasabi 'yan?
Kumausap kayo ng ibang planeta.
Gawain ba ito ng isang takot na species?
Hindi species. Hindi, Panginoon.
Isang babae.
Kahanga-hanga't walang takot na babae.
May iba pa bang walang takot na tao?
Oo, meron paminsan-minsan.
At madalas hinahangaan namin sila bilang inspirasyon na dapat tularan.
Sanhi ng extinction ang kawalan ng takot.
Kung sinundan ng mga ninuno n'yo ang mga walang takot, wala ka sana ngayon.
Dapat matutong matakot muli ang tao.
At tuturuan natin sila.
Patingin ng invitation.
Dr. Cheng, Mr. Rooney.
Congratulations.
Kayo lang ang dalawang tao sa UK na umabot ng ganito kalayo.
Talagang hanga kami sa gawa n'yo.
'Yong nagawa mo, Mr. Rooney,
sa pag-alam ng game parameters, importante 'yon.
Pati suporta mo sa partner mo.
Salamat.
At ikaw, Dr. Cheng.
Nalaman mong parte ng isang three-body system ang mundo.
May ibang players din na nakaalam, pero naisip mo ang totoong mahalaga.
Hindi ang mundo, kundi ang mga tao.
Ramdam mo ang kalagayan nila.
Ang cingulate cortex activity mo ang pinakamataas na na-record namin.
Oo, teka muna. Tungkol diyan.
'Yong interface, walang katulad nito kahit saan.
Hindi 'to next gen. Limang next gen pa 'to.
Sino ka ba talaga?
Naghihintay sa level four ang mga sagot sa tanong n'yo.
Kung ready na kayo.
Level four.
Wasteland ito.
Dr. Cheng.
Mr. Rooney.
Nagawa n'yo.
Tama ka.
Walang solusyon sa three-body problem.
Walang computer na makaka-predict sa galaw ng three bodies indefinitely.
Dahil may tatlong araw sa kalangitan, nauuwi sa chaos ang bawat sibilisasyon.
Darating ang panahong magkakaroon ng sakunang di na kami makakabangon.
Mahahati sa gitna ang mundo namin,
o mahahatak ng isa sa mga araw,
o mawawala sa space habambuhay.
At pag alam mong wala nang pag-asa ang mundo mo,
ano ang solusyon?
Tumakas.
- Humanap ng bagong tirahan. - Tama.
Ang tanging pag-asa namin, nasa ibang lugar.
No'ng matanggap namin ang imbitasyon sa mundo n'yo, may pupuntahan na kami.
Bumuo kami ng interstellar fleet na binubuo ng 1,000 ships.
Sila ang huling pag-asa ng Civilization number 9478.
At papunta na sila.
Naiwan ang karamihan sa amin.
Pero ayos lang.
Kung may isa sa ating makaligtas, lahat maliligtas.
Tatanggapin n'yo naman kami, di ba?
Kung wala ang tulong n'yo, hindi kakayanin.
Sabik na kaming makilala kayo.
Hindi ko maintindihan. Sinasabi mo bang totoo sila?
San-Ti ang tawag namin sa kanila.
Mula sa China ang unang taong nakipag-usap sa kanila.
"San ti ren."
-"Three-body people" sa Chinese. -"Three-body people."
Itong mga San-Ti ren.
Papunta na sila rito?
Manggagaling sila sa isang unstable na three-body star system.
Four light years ang layo. Unti-unting lumalapit sa bawat sandali.
Ginawa nila itong technology para ibahagi ang kuwento nila sa atin.
At gano'n ang hitsura nila? Parang tayo?
May mga binago kaming kaunti. Para sa inyo na rin.
Sinasabi mo bang mga alien ang nag-design ng larong 'to?
Isipin mo. Di ba sabi mo 'yong technology nasa 100 years ang layo sa atin?
Ah, hindi. Oo. Sige, oo. Mahusay na AI.
Alam mo na, may Sword Lady at cute na bata.
Pero, ano ba.
E, 'yong particle accelerators, kumikislap na bituin?
Naku Jin. Scam ito.
Baka ito lang ang explanation sa lahat ng 'to.
Di ba ang pinakasimpleng explanation madalas tama? Occam's Razor?
Ito ang Occam's Razor.
Itong baliw na 'to gustong perahan ang isang mayamang mahilig sa video games.
Di namin kailangan ng pera mo. May sarili kami.
Kung ayaw mo rito, pwede kang umalis.
O, sige. Ang bait mo naman. Tara na, Jin.
Teka, Rooney. Ayaw mo bang alamin pa?
Ano ka ba. Kabaliwan 'to. Ang sabi, aliens daw.
Tingin ko, dito pa tayo.
O, sige. Ganito na lang.
Gawin mo ang gusto mo. Nasa bar ako pag natauhan ka na.
Hindi, Rooney. Jack.
Jack!
May ihahanda kaming summit
para sa 'yo at sa iba pang level four champions sa buong mundo
para i-welcome kayo sa organization.
Sana pumunta ka.
Alam mo siguro ang pakiramdam ng mga San-Ti.
Nalayo ka rin sa tirahan mo, di ba?
'Yong baha sa Hubei.
Bago ka lumipat sa New Zealand.
Paano mo nalaman 'yon?
Hanggang saan ang naaalala mo?
Kaunti lang. Bata pa ako.
Naaalala kong tinangay ang bahay namin sa gitna ng gabi.
Hinagis ako ng mga magulang ko sa isang piraso ng doorframe.
Tinangay ng mga alon ang magulang ko.
'Yon na. Doon ko sila huling nakita.
Nabubuhay sila sa 'yo.
Kung makakaligtas ka,
nakaligtas sila.
Lahat tayo naranasan nang di alam ang gagawin.
Welcome.
Maging comrades tayo.
WADE NASA BAHAY SI CHENG. SI ROONEY?
KAKAUWI LANG.
HINIHINTAY KO SIYANG MATULOG
'Tang ina naman.
Lintik na Vodaphone.
Sino'ng tinatawagan mo?
Binabalaan kita.
May camera sa bawat kwarto.
Meron nga.
- Sabi mo pwede akong umalis. - Pwede nga.
O, sige na. Umalis ka sa...
Bitiwan mo ako!
Maglalaro ka na nga lang, e.
Tagapagsalin ng Subtitle: Jay Vee Linatoc