Kita mo 'yong Big Dipper?
Taas ka pa do'n sa dalawang stars sa parehong linya
na parang sila 'yong hawakan ng kaserola.
Taas ka pa... 'Yong unang star na makikita mo.
'Yon, kita ko na.
'Yan 'yon. 'Yan ang D-X-Three-Nine-O-Six.
Di 'yan D-X-Three-Nine-O-Six.
Oo kaya. Itinuro sa telescope ng mga tao sa The Stars Our Destination.
Hindi, hindi 'yan 'yon.
Oo. Pagdating ng paperwork,
'yong puwesto sa IAU designation, na-check ko agad.
'Tang ina, mali ba ako sa parallax?
Dude. Pa'no ko naman malalaman alin si D-X-Three-Nine-O-Six?
- Napakagago mo talaga. - Hindi.
DX-Three-Nine-O-Five 'yon.
Napakagago mo.
Hay, nakakatawa.
Gaano kalayo?
Four hundred and one point five light-years.
Isipin mo 'yong ilaw na galing sa star ni Jin ngayon.
Pagdating no'n, nandito na rin ang mga San-Ti.
Panira ka naman.
Medyo pula siya.
Kaya ko nga pinili.
Nakikita ng mata.
Gusto ko pagtingin niya sa taas, sasabihin niya,
"Akin 'yon."
Masaya ka naman sa kabaliwan mo?
Gumastos ng 19 million sa...
Nineteen point five.
At oo, masaya.
Wala nang mas maganda na pagwaldasan do'n?
Wala na.
Alam mo, sabihin mo na lang sa kanya.
- Di ko sasabihin. - Kasi...
- Di ko sasabihin. - Malay mo naman.
At ikaw rin, wag mong sabihin.
Hingin mo muna kung sekreto...
Mangako ka, never mong sasabihin sa kanya.
Bahala ka, dude.
Will.
Will? Uy. Gising, pare. Ano ba. Gumising ka.
Will? Will!
Nandiyan ka, di ba? Kumusta siya?
- Ayos lang siya. - Talaga?
Oo, ang totoo, goods na goods.
Will, tingnan mo 'to.
May naghahanap sa 'yo. Mas sabog pa 'to kay Willie Nelson ngayon.
Ikaw ang mas sabog kay Willie Nelson.
Uy.
Hi, Jin.
Hi, Will.
Kumusta ka na?
"Wala sa panganib ang buhay."
'Yon ang sabi ng doktor. "Wala sa panganib ang buhay"
May sigurado bang makakapagsabi no'n?
Naku, hindi ako.
Ang ganda ng kuwartong 'to. 'Tang ina.
- Tingnan mo 'to. - Huwag 'yan.
- Wow. - Tingnan mo 'to.
- Akin lahat 'yan. - Dapat lang.
- O, magpahinga ka, ha? - Oo.
Magpahinga ka rin.
Oo, pare. Magpapahinga na siya.
Dito muna siguro kami. Baka manood ng Rick and Morty mamaya.
- Ayos. - Kaya...
Punta ka kung kaya, a.
Oo, sige.
Salamat, Saul.
See you.
May delivery ka.
Gago. Sobrang mahal niyan, di ba?
- Di sinabi kanino galing? - Wala, e.
Marami kang mayayamang manliligaw, 'no?
Oo.
Pero di ganito kayaman. Wala akong kilalang gano'n except kay Jack.
Baka binigay ni Wade.
- At bakit naman niya gagawin 'yon? - Kasi gusto ka niya.
- Ano ka ba? - Ikaw ang ano ka ba?
Jin, parang in denial ka na ang weird nito?
Weird na 'yan?
Nasa 28th weirdest thing lang 'to this month.
Baguhin mo ang weirdness scale mo.
Kung hindi isang mayamang baliw ito, baka nangti-trip lang sa 'kin.
Malamang, may nangti-trip lang. Anuman 'yan, wala akong oras para do'n.
Parang tanga. Di naman pwedeng angkinin ang star.
Pero, ayon sa dokumentong 'to,
ikaw ang legal na may-ari sa star number D-X-Three-Nine-O-Six.
Maraming taon nang pinag-aaralan ni Dr. Demikhov kung paano
mapanatiling buhay ang mga bagay sa extreme conditions.
Dr. Cheng?
May sasabihin ka?
Ano...
Kasama ba talaga kami sa meeting na 'to?
Kung nasa 1% ng light speed
ga'no katagal bago marating ng probe ang San-Ti fleet?
Two hundred years.
Ano'ng mangyayari sa sakay ng probe sa panahong 'yon?
- Mamamatay. - Kita mo na?
Kasama nga kayo dito.
Mahaba ang daan at maraming setbacks, pero nagawa namin.
Buhay ba ito?
Hindi siya patay. Hindi rin buhay.
Nasa gitna siya no'n.
Isang buwan na.
Hanggang kailan pwede?
Hangga't gusto natin.
Nilagyan ng antifreeze cryoprotectant ang cells ni Kolya
at pinalamig hanggang negative 150 degrees.
Pinabagal ng 1,000 beses, pero hindi pinatigil.
Kung gumana kay Kolya, gagana rin sa tao.
Hello, Kolya.
Mag-hello ka.
Good boy.
Kolya.
Hawakan mo ang orange na square.
Hindi pa.
Hawakan mo ang bilog na may apat na square sa loob.
Good boy, Kolya.
Normal na side effect.
Ito 'yon, e.
Ang ticket natin sa wakas ng mundo.
Dumating na sa estasyon ang Doomsday Express.
Pila na kayo sa likod ko.
Akala ko tungkol sa sasakay 'to.
Magha-hibernate ka?
Basta puwede na.
- Sino'ng magpapatakbo dito? - Ako.
Gigising ako kada taon, aayusin mga problema,
bibisitahin si Mama, mag-hire, mag-fire, pumunta sa Wimbledon, at hibernate ulit.
Nang 400 years?
Kailangan may mag-welcome sa kanila, at siguruhing okay ang plano.
Pwede kang mag-train ng tao para sa Staircase.
Project ang Staircase, hindi plano.
Kahit ikaw kaya mo 'yon.
Maraming kayang bantayan ang project.
Iisa lang sa Earth ang pwede do'n sa plano.
Buong Earth? Grabe naman.
Sabi ni Aristotle, kasinsama lang ng kayabangan ang false humility.
Sabi rin niya, kaya pababa at di pataas ang mga bato, kasi gusto nila sa lupa.
Bakit ikaw lang? Ang iba hindi?
Walang ibang may kaya.
Ano ba 'tong pambihirang plano na 'to, na ikaw lang ang may kaya?
Only advance.
- Di ko maintindihan 'yan. - Do'n mo na maiintindihan.
Di na gano'n kalayo ang future tulad ng dati.
Di para sa atin.
Kailangan ng sail ng Staircase.
Nanofiber weave ito, hindi single strand tulad non'g nagawa natin.
Mas komplikado siya.
Kailangan ding isipin ang heat at stress tolerance,
at kailangang i-connect ng fibers ang probe sa sail...
At mapapagana mo na?
Mapapagana ko, oo.
Buti nandito ka.
Alam mo bakit ito ang naging work ko?
'Yong mga tao sa amin, pamilya ng nanay ko...
nakita ko ang ginawa ng mundo sa kanila.
Gusto kong bumuo ng kung ano para sa kanila.
Pero sa mali pa ako napadpad.
Wala ka naman sa mali, a.
Di magtatagal, pipili tayo,
umalis o mamatay.
- Malapit na ang 400 years? - Isang tulog lang 'yon.
At kung wala ang ginagawa natin, walang pagpipilian.
Para sa lahat ang ginagawa natin, isang future.
Naniniwala ka diyan?
Ikaw hindi?
Gusto ko sana. At minsan, pakiramdam ko pwede.
Pero minsan, tingin ko 'yong mga taong inaabuso lagi lang aabusuhin.
Laging may huli sa pila.
At wala sa kanila ang makakaalis dito.
Will?
Wilbur?
Will, naririnig mo ba ako?
Will?
Ayos ka lang?
Paano n'yo nalamang nandito ako?
Tinawagan kami ng ospital.
Si Roxanne ang next of kin mo.
Kumusta?
Eto, mamamatay na ako. Ayon.
Long time, a.
Oo nga, e. Alam mo, nagi-guilty nga kami, e.
Totoo.
Alam mo, Will, 'yong trabaho ko kasi, sa Spain tapos Dubai.
Di mo nagustuhan sa ibang bansa?
E kasi, sa mundo ng digital marketing, nagiging palakasan, e.
Hindi na tungkol sa skills mo. Tungkol na sa pamumulitika.
Oo, pareho lang siguro - sa ginagawa mo, Will. - Sa physics at ano pa.
Ikaw naman ang matalino sa amin dati pa.
Kaya ka dinala sa public school nila Mama at Papa, at sa college, at college pa uli.
Pero di ka nakaabot sa potential mo, kasi hindi ka namumulitika.
Nando'n ako kung sa'n nararapat.
Di ako nakalayo kasi hindi ako gano'n katalino.
E, 'yong talino mo naman kayang gawin halos lahat.
Nagtrabaho ka sana sa city,
o nagnegosyo. Ikaw ang pinakamatalinong kilala namin.
Ako nga di nagawa 'yan, physics.
Kinailangan kong maging waitress at mag-filing at...
Ano...
Gusto naming bumuo ng pamilya, Will.
Gusto naming magkabahay.
Alam ko, nabuhay tayo na parang di tayo magkapatid.
Alam ko 'yon, at inaamin kong may kasalanan ako.
Ang daya ng nangyari sa 'yo.
At napakalala.
Pero nangyari na, e.
Sabi mo nga, mamamatay ka na.
Kaya gusto sana naming hingiin sa 'yo, kasi wala ka namang kahit sino...
Sino'ng nagsabing wala?
Meron ba?
Pwede.
- Paano kung may mahal ako? - Kung sino man 'yong babae...
Malay mo lalaki.
Oo na, sige na, wala akong pakialam kung ano sila.
Kung meron man, maikling panahon pa lang 'yon.
At kami ang pamilya mo, Will.
Oo, di mabuting kapamilya, pero...
nandito kami.
'Yong iniwan sa 'yo ni Mama,
sa amin dapat mapunta.
Tama ka.
Halos walang halaga ang buhay ko.
Wala akong minahal na minahal din ako.
Anumang iniwan ni Mama, sa 'yo na. Ni singko di ko gagalawin.
Kailangan ng 1,000 na bomba sa Staircase.
Nasa higit 300 lang tayo. Di na kayang dagdagan.
Nasa isang tonelada ang pinakamaliit na hibernation rig na magagawa ko.
Kung gustong i-accelerate ang probe sa tamang speed,
sa propellant na meron tayo...
ang pinakamabigat na kayang buhatin, below two kilos
Napakaliit na tao no'n.
Pwedeng sabihin na 'yong tao, 'yong ever-changing pattern
na naglalaro sa neurons ng utak niya.
Kung nag-e-exist 'yon, nag-e-exist 'yong tao.
Pero kailangan nga lang alisin 'yong utak na 'yon sa skull niya.
Kaya na nilang i-rebuild mula do'n. Kung nangyari, may tao tayo sa loob.
Teka lang ha, may papatayin ba tayo para dito?
Di pa ba natin ginawa 'yon?
San-Ti.
Hello sa inyo,
mula dito,
kung nasa'n man ang Sophons n'yo.
Nabasa n'yo na ang Wikipedia,
alam n'yo na 'yong kay Genghis Khan, QAnon, at sa The Tale of Genji,
Presidente ng Bolivia at si Bob Seger,
pero di n'yo alam kung pa'no maging kami.
Kung ano kami, nandito 'yon.
Kung ano ang nandito at dito, 'yon ang pagiging tao.
Gusto n'yo kaming maintindihan?
Kailangan mapasakamay n'yo, o tentacles o anumang parte ng katawan n'yo,
ang utak mismo.
Hayaan n'yo, magpapadala kami ng matalino.
Kailangan n'yo ng nakakaintindi sa mga taong nagdedesisyon dito.
'Yong kaya kayong pag-aralan.
Parang mga tao sa kuwartong 'to.
O, ano na?
Pupunta ako.
- Sino ka? - Edgar.
Wag kang tanga. Mga seryosong tao ang kausap ko.
Ano na, mga seryosong tao? Sino'ng gustong makilala sila?
Malamang. Importante kayo, kaya ayaw n'yo. Di ko rin hahayaan.
Masyado kayong mahalaga.
Pero kailangan natin ng marunong sa physics, chemistry, rocket science.
'Yong handang mamatay, baka nga para sa wala, e.
Ibig sabihin, 'yong mamamatay na.
May kilala ba kayong gano'n?
Hindi makatao.
Kailangan ang Staircase Project.
Propulsion, cryogenics, material sciences...
Tatalon tayo ng two generations sa lahat ng mga 'to kahit palpak.
Kailangan natin ng dahilan para mag-exist ang project,
at 'yong tao sa loob...
'Yong pugot na ulo.
'Yong tao sa loob ang dahilan na 'yon.
Si Will ang dahilan.
Pag nakita nila siya, matutunan niya ang di sana natin malalaman
bago mahuli ang lahat at makarating sila dito.
Only advance.
"Only advance"? Anong kalokohan 'yon, Magic Eight-ball?
Di mahalaga ang malalaman ni Will, pa'no niya ipapaalam?
Mukhang matalino naman.
Naririnig nila lahat. Di mo sila mauutakan o maiisahan.
Baka siya.
- Hindi. Hindi siya gano'n. - Kakausapin ko pa rin.
Di natin alam ang iniisip ng utak na 'yon.
Hindi ikaw. Di mo siya kilala.
Tama ka. Pati ikaw, o ang San-Ti.
Si Will Downing lang ang tunay na kilala ang sarili niya.
Ano?
May iniisip akong number mula one to one thousand. Alam n'yo kung ano?
- Hindi. - Tama, hindi n'yo alam.
Sila din.
May tatawagan ako.
Wag mo siyang pilitin.
Ano'ng silbi niya kung napilitan?
- Sasabihan naming umayaw siya. - Sige lang.
Sabihin natin, wag pumayag. Makikinig y'on.
Sa 'yo.
Di ako kailangan.
Kailangan kita.
Ayoko na dito.
Di dapat ako nagtrabaho para sa taong 'yon, o sa mga tao dito.
Nagkamali ako. Kailangan kong ayusin.
Aalis na ako.
Paalam, boss.
Si Wade 'to.
Ano'ng kailangan mo, Mr. Wade?
May bagong project ako na kailangan tumulong lahat.
Lahat.
Gusto kong pangunahan mo ang project at pagkasunduin silang lahat.
Sobrang busy 'ko, Mr. Wade.
Oo. Maraming busy sa panahon ngayon.
Sabihan mo pa ako sa project mo.
Narinig mo na ba ang salitang "Wallfacer"?
Heart Snatcher, 'no?
Pindot ka lang nang pindot. Mag-aral ka ng combos.
Ano pala 'yon?
Ano 'tong "The Great Escape"?
Negosyo ko. Sa amin ni Ally.
Legit 'yan. Nag-set up kami ng private limited company.
Paano mo nagawa 'yon? Pinerahan ka ng mga abogado?
Nakita ko sa Youtube. Pupunta ka lang sa website.
Inaayos namin ang deck.
"Ligtas na future para sa descendants mo sa Mars at ibang habitable na planeta."
Sa susunod na page ang branding concepts.
Ma...
Maganda ang design.
Classy, 'no?
Paano makakalabas ang tao sa outer space sa 40 quid kada buwan?
Parang pension account. Maglagay ka ng pera kada buwan, dadami,
para sa susunod na buwan mas malaki na 'yong perang lumalaki,
at alam mo na, kuwentahin mo.
Kinuwenta mo ba?
May meetings kami.
May taong interesado, si Denys Porlock.
Legit siya. I-search mo. Denys na may 'Y'.
Ang galing nito, Reg, na nagawa n'yo 'to nang kayo lang.
Hanga ako.
Talaga?
Pero kalokohan 'to.
Hindi 'to totoo.
E di, gawin mong totoo.
Di ko alam paano.
So, ito, lahat 'to, totoo ba 'to?
Kasi kung ito ang totoo, di ako interesado.
Gayumpaman, sa bagong mundong tinitirhan natin,
Hindi ko na maaantay pa.
Gusto ko lang sabihin sa personal. Parang utang ko sa 'yo.
Salamat, Denys. Salamat.
Siguro naiintindihan mo naman. Wala akong choice dito.
Lahat tayo may choice.
Pinakaayaw kong business decision 'to, pero 'yong potential na applications nito...
Ginagawa ko ang kailangan.
Pero sige, tapusin mo ang tweet mo.
Ginagawa ko lang ang kailangan.
Na matagal ko nang dapat ginawa.
Isasama ko ang trabaho ko.
Di 'yon sa 'yo, Auggie.
Hindi nga.
Dapat hindi, di ba?
Mapapadali nito ang buhay ng mga nangangailangan.
Wala dapat may-ari nito.
Pag-aari dapat ito ng lahat.
Pasensiya na, di gano'n ang mundo.
Gano'n, kung ibibigay ko.
Mga research natin, specs sa equipment, mga ginawa sa upscaling at application,
lahat nasa Wikileaks at arXiv na at ibang open-source platforms.
Di mo gagawin 'yan.
Ginawa ko na.
Di nila magagamit.
Sa company ito. Magdedemanda ang investors.
Pwede silang mag-clean room design, ilalayo ang design nila sa IP n'yo
para makatakas sa copyright infringement.
Naglagay din ako ng guide.
Hindi gagana 'yan.
Gumana sa IBM. Gumana sa Apple, pati sa Sony.
Pero sige. Idemanda mo lahat. Lahat ng gobyerno ng developing countries.
Sisikat ka doon.
Simulan ko kaya sa 'yo.
Makukulong ka.
Arestohin n'yo na ako. May flight ako in three hours.
Ito ang gusto mo sa life's work mo, sa buhay mo?
Sirain lahat at magpakalasing?
Di para sa akin.
Pero...
'Yan ang bigay niya, 'no?
Oo.
Sinabi ba niya...
kung sa'n siya pupunta?
Hindi.
So, totoo nga lahat?
- Oo. - 'Tang ina.
Ano nga ulit ang tawag, Stairway to Heaven?
Staircase Project. Oo.
Parang hindi totoo.
Lahat, parang hindi totoo.
'Yong Eye in the Sky na tinawag tayong insekto.
Science fiction.
Fairy tales.
- Nasa 'yo pa rin 'yan. - Oo naman.
Kailan ko binigay 'yan?
June 10th, 2015, apat na araw pagkatapos ng birthday ko.
Ano'ng kalalabasan ko kaya sa Staircase Project na 'to?
Baka parang Sleeping Beauty na character?
Anyway, madali lang.
Sabihin mo kay Wade ayaw mo.
One percent ng light speed.
Halos 2,000 miles per second 'yon.
Laging big time ang work mo.
Hindi ako ang nakaisip no'n.
Tama lang ang math ko.
O? 'Yon lang?
Ibang klaseng accomplishment 'yon.
Makasaysayan pa.
Oo.
Oo nga.
Pero wag mo nang isipin kasi hahanap kami ng iba.
May iba pa kayo?
May options kami.
Alam ko ang main qualification ko, mamamatay na ako,
di kayo pwedeng magpadala lang ng kung sino.
Kaya...
sino pa ba?
Classified 'yon.
At 'yong iba mong sinabi, hindi?
Di ko pwedeng sabihin.
Wala na kayong iba.
Pero pag walang sasakay, walang kuwenta, di ba?
Laging big time ang work mo.
Ako, hindi.
Gusto ko, pero di ko kaya.
- Kulang ako sa tuktok. - Tumigil ka.
Ayos lang. Tanggap ko na 'yon.
- Ngayon big time na pareho ang work natin. - Hindi sa ganito.
Ano?
Bakit ka nakatitig?
Hindi.
Nakikita talaga kita.
Minsan, pag masyado kang high, nakikita mo talaga ang mga tao.
O baka pag mamamatay ka na.
Pero nakikita kita.
At mahal kita.
At ayos lang.
Pag sinabi mong wag, di ko gagawin.
Ayos lang.
Si Dr. Ye 'to.
Alam kong ayaw mo akong makita.
Pero kailangan kitang makausap.
Nawawala siya.
E, ano naman? Insekto lang 'yan.
Nalaman ni Vera ang ginawa mo.
Na tinawag mo sila dito.
Di ko maintindihan na nagpakamatay siya dahil sa trabaho.
May nakita siguro siya, di ko alam, baka email o text o ano.
Tapos inalam pa niya lalo.
Sinasabi niya lagi na ikaw ang pinakamatalino.
Sinubukan kong itago sa kanya.
Gusto ko siyang protektahan, pero di ko nagawa.
Matalino siya, kagaya mo.
Lagi siyang may sagot.
Binigo mo siya.
Ako na ang may pinakamaraming nabigo sa kasaysayan.
Paano mo kinakaya 'to?
Hindi na kakayanin pa.
Bakit di ka magtayo ng sarili mong lab kaysa magtrabaho kay Vera?
Magaling ako sa physics, pero di ko trip.
- Kaya siguro wala akong nagawa sa buhay. - Sa huli, pare-pareho lang tayo.
Gusto mong makarinig ng joke?
E di, namatay si Einstein.
Nasa langit siya, at dala niya ang violin niya.
Sobrang saya niya. Mahal niya ang violin niya, e.
Higit pa sa physics, higit pa nga sa mga babae.
Excited siyang malaman kung ga'no siya kagaling mag-play sa langit.
Inisip niya sobrang galing niya siguro.
Kaya nag-tune siya, at nilapitan agad siya ng angels.
"Ano'ng ginagawa mo?" Sabi nila.
"Nagre-ready akong mag-play."
"Huwag mong ituloy. Di magugustuhan ng Diyos 'yan. Saxophonist siya."
Kaya tumigil si Einstein.
Hindi siya tumugtog, pero nahihirapan siya.
Mahilig siya sa music, at wala masyadong magawa sa Langit.
At totoo nga, mula sa itaas, nakarinig siya ng saxophone.
Tumutugtog ng "Take the A Train." Alam mo 'yon?
Oo, narinig ko na.
Alam din 'yon ni Einstein. At naisip niya,
"Gagawin ko. Magpi-play ako kasama niya."
"Magiging maganda 'yong tugtog naming dalawa."
Kaya sinimulan niyang tugtugin ang "Take the A Train."
Huminto ang saxophone, at nagpakita ang Diyos.
Lumusob siya kay Einstein at sinipa niya sa bayag,
masakit, a, kahit nasa Langit na.
Tapos sinira niya ang pinakamamahal na violin ni Einstein.
Habambuhay na walang music.
Naging Impiyerno ang Langit para kay Einstein.
At habang namimilipit siya sa sahig, hawak ang basag niyang mga bayag,
may anghel na lumapit at nagsabing, "Binalaan ka namin."
"Never play with God."
"Never play with God"?
Di mo nagustuhan?
Hindi, hindi sa gano'n. Ano lang...
"Never play with God."
May kanya-kanya tayong humor.
Naiintindihan ito ng iba, ang iba naman, hindi.
May mga sobrang private na joke, na dalawang tao lang ang nakakaintindi.
Pero mahalaga ang mga joke.
Di tayo mabubuhay pag walang jokes.
Tama ba?
Kailangan ko nang umalis.
Mag-ingat ka, Saul.
Sana di ka maabala ng joke ko.
Maganda ang test scores mo, cognitive at informational. Di nakakagulat.
At may isa pa,
formality lang.
Loyalty oath.
Kailangan mong pirmahan.
"Mula ngayon, isinusumpa ko na lahat ng gagawin
ay para ipamalas ang katapatan ko sa sangkatauhan,
ngayon at magpakailanman, higit sa lahat ng ibang katapatan."
"Hindi ako gagawa ng mga bagay
o magbibigay ng impormasyon na maaaring magdulot ng panganib sa sangkatauhan."
Hindi. Di ko pipirmahan 'yan.
Bakit hindi?
Kasi wala akong katapatan para sa human race.
Bakit mo ginagawa ito?
Mamamatay na rin naman ako, di ba?
Malay natin?
Baka mas magaling pa sila sa atin.
Bakit ako manunumpa ng katapatan sa atin
kung pwedeng mas magaling sila sa atin?
Sinasalakay nila tayo.
Gusto nila tayong sakupin. Malamang para ubusin tayo.
Sabi nga nila.
Ayaw mo kaming tulungan do'n?
Tingin ni Jin, gawin ko raw.
At tiwala ako sa kanya.
Kung gusto mong pumirma ako ng loyalty oath sa kanya, gagawin ko.
Pero sa sangkatauhan?
Hindi.
Salamat sa pagpapaunlak, Mr. Downing.
Tamang-tama ka para sa Staircase Project.
Kakausapin ka namin agad sa sunod na gagawin.
Hoy!
Bakit tamang-tama siya? Ayaw niyang pumirma ng oath.
Siya ang dapat kasi hindi siya dapat.
- Baka di nga siya dapat. - Oo nga. Baka nga hindi.
Kaya talagang kukunin nila siya.
Ang cicada swarm sa United States ngayong taon
ay inaasahang aabot sa mahigit sampung bilyon...
Parang magic cream.
Talaga? Exciting!
Oo, ang ganda nito parang moisturizer...
Ngayon Julia, pakihiwa ang mga carrot dice-wise parang ganiyan...
Ganito?
Hello, Tatiana.
Akala ko di n'yo na kami kinakausap.
Hinayaan n'yo raw mamatay si Evans.
Tapos na kami sa kanya.
Pero hindi pa kami tapos sa 'yo.
Ano, ano ba ako?
Wala lang ako.
Isang insekto.
Alam namin kung ano ka.
Bahagi ka ng isang bagay na mas higit sa 'yo.
Kasama ka sa amin.
At kailangan ka namin.
Cathay Pacific papunta sa Beijing,
flight number CX252, ready na para sa boarding.
Inaasahang tutungo na ang mga pasahero sa gate C...
Hello. Ako si Dr. Ye.
Sorry, kilala ko ba kayo?
Nagpalit ako ng upuan para magkatabi tayo.
Sana ayos lang sa 'yo.
Maganda sana kung may makausap.
Oo, ang haba ng biyahe.
Mr. Downing, kailangan mong mag-consent sa procedure ng limang beses.
Ginawa ang mga tanong para maiwasan ang accidental consent.
Take your time lang.
Salamat.
'Yong lugar, ang...
Ang ganda.
Oo.
Si Jin...
Sabi ko wag nang pumunta.
Pupunta ako sa Cape Canaveral. Sa Biyernes ang unang launch ng ICBM.
Doon at sa Baikonur at sa Jiuquan.
Mga ilang linggo, ilalagay na ang Staircase bombs,
at ipapadala na natin ang volunteer sa journey niya.
Exciting na mga araw.
Maiwan na kita.
Nakakalimutan kong itanong,
nagpasalamat ka ba sa kanya? Siyempre, sa personal.
Para sa star mo.
Si Will ang nagbigay no'n?
A, di niya sinabi sa 'yo. Oo, may minana siyang pera.
Papel lang na walang kuwenta 'yon.
Ibaba mo ang presyo at ibenta mo, o walang matitira sa 'yo.
Hindi. Sa King's Arms 'yon. Hindi, sa Eagle and Child 'yon.
Maniwala ka, kasi doon mo kausap 'yong blonde na Christian chick,
na ready nang maging very unchristian sa 'yo
pero bigla mong sinabi, basurang writer si C.S. Lewis.
At inisip niya ang bastos ko raw
kasi nando'n kami sa dating inuman nila Lewis at Tolkien.
- Oo nga, tama ka. - Salamat.
Sa Eagle and Child nga.
At basurang writer siya.
Ano...
Di na ako bumabata.
Will.
GUSTO MO BANG TAPUSIN NA ANG BUHAY MO? PUSH 5 PAG OO - PUSH 2 PAG HINDI
Okay, pero seryoso...
Pag-isipan mong maigi 'to, 'yong mangyayari.
Nakalutang ka sa walang katapusang, frozen space,
hindi buhay, hindi rin patay,
siguro sa loob ng libong taon, o baka magpakailanman.
At wala akong malay sa lahat ng 'yon.
Kaya parang patay, na malapit na rin namang mangyari.
Hindi, Will, ano...
Best-case scenario 'yon.
Kasi pag nakita ka nila, iri-rebuild ka nila.
At baka gawin kang program
na pwedeng kausapin sa isang interface.
Wala kang makikita, walang maririnig, walang mararamdaman.
Parang isolation tank. Tatanungin ka, sasagot ka. Sa ayaw at sa gusto mo.
Babasahin lang utak mo.
Mababasa nila, Diary of a Nobody.
Tapos i-o-off na ako, tapos patay na ako ulit.
Okay, pero baka hindi isolation tank.
Will, gusto nilang malaman kung pa'no ang pagiging isang tao.
At siguro ang paraan lang para magawa 'yon, kausapin ka.
Kaya bubuhayin ka nila.
Idadaan ka sa experiments para alamin pa'no natin i-experience ang lahat.
- Ano'ng nagpapasaya sa atin. - Ayos 'yon.
At ano'ng di nagpapasaya sa atin.
Ano'ng sobrang di natin gusto na pwede nilang gamitin laban sa atin.
Paano tayo mapagod?
Paano tayo matakot?
Paano tayo masaktan?
Paano magdusa?
Hanggang saan natin kaya?
Gagawin nila ang gusto nila. Sasagarin ka nila, at hihigitan pa,
pero hindi ka mamamatay.
Pag namatay ka, bubuhayin lang ulit. Gagawin nila 'yon nang isang buwan,
o isang century, o 10,000 years.
Saul, bakit naman nila gagawin 'yon?
Hindi ko alam, di...
Di natin alam kung ano sila.
At baka di na natin malalaman.
Pero kumpara sa atin, gano'n tayo sa sinabi nila.
Mga insekto.
Di alam ng insekto bakit may masamang nangyayari. Insekto sila.
Di ba? Baka dahil sa pest control. Baka science class.
O baka bata lang na natutuwang tanggalin ang paa nila for fun.
Huwag mo nang alamin.
Lumayo ka na lang.
Pang-ilan na 'yon?
Pang-apat.
Last na 'yong susunod.
Baka di kasinsama ng sinasabi mo.
Baka maging parang pet nila ako.
O kaya libangan.
Ano ba ang libangan mo?
Ano'ng favorite movie mo?
The Shining.
Ilang tao ang may ganitong opportunity?
Makapagpaalam nang maayos sa mabuting kaibigan.
Kaunti lang.
Wala akong masyadong kaibigan.
Pero salamat sa inyo, pakiramdam ko sapat na 'yon.
Will, mami-miss kita, pare.
Mabuti.
Pag binuhay nila ako, mami-miss din kita.
GUSTO MO NA BANG TAPUSIN ANG BUHAY MO? PUSH 5 PAG OO - PUSH 2 PAG HINDI
Kaya ko nang maglakad mula rito.
Kung okay lang, pwede ba akong mag-isa muna?
O, sige.
Salamat.
Susunod ako in ten minutes.
Hello, Dr. Ye.
Tatiana.
Masaya akong makita ka.
Nasaan si Officer Collins?
'Yon ba ang pangalan niya?
Akala ko tapos na ang Panginoon sa atin.
Hindi sa ating lahat.
Sorry kailangan mo pang pumunta dito para gawin ang gagawin ko nang mag-isa.
Hindi.
Hindi pwede.
Ang saklap no'n, pag tumalon ka.
Baka di ka pa mamatay agad.
Please.
May mas maganda akong ibibigay.
'Yong mas gentle.
'Yong maganda.
Pwede ba tayong maupo?
Yes, please.
Noong kaedad kita, isa 'to sa pinakamagandang probinsiya sa buong mundo.
Gaganda ang lahat pagdating ng Panginoon dito.
Sigurado.
Sinabi ba ng Panginoon bakit ka pinapunta sa akin?
Alam mo ba?
Baka oras mo na talaga.
Nagawa mo na ang purpose mo.
Puwes.
Masaya akong di pa ako nakalimutan ng Panginoon.
Oo. Ako rin.
Gusto kong makakita pa ng isang sunset sa lugar na 'to.
Pwede ba nating panooring dalawa?
Sasaya ako do'n.
Ang dami mong pinaghirapan
sa mahabang panahon.
Deserve mong magpahinga na.
Tagapagsalin ng Subtitle: Jay Vee Linatoc