Vale, ves o Setestrelo?
Pois sigue subindo pola mesma liña até aquelas dúas estrelas,
as que forman o mango.
Sigue subindo, é a primeira que ves.
- Vale, xa a teño. - É esa.
Esa é DX3906.
Esa non é DX3906.
É tal, amosáronma co telescopio de Estrelas, o Noso Destino.
Non é esa.
Cotexei a posición coa nomenclatura da UAI así que chegaron os papeis.
Merda, equivoqueime coa paralaxe?
Tío, como cona vou saber eu cal é DX3906?
Que cabrón.
Non, ho. Esa éche DX3905.
Que cabrón de merda.
Ai, mimá.
A canto está?
A 401,5 anos luz.
Pensa na luz que emite a estrela de Jin.
Chegará aquí canda os San-Ti.
Non o chafes.
É tirando a vermella.
Elixina por iso.
Visible a simple vista.
Quería que mirase o ceo e dixese:
"Aquela é miña."
Quedaches a gusto con esa tolería?
Gastar 19 millóns en...
Foron 19,5.
E quedei ben a gusto, si.
- Non tiñas nada mellor en que gastalos? - Pois non.
Podías dicirlle que fuches ti.
- Non llo vou dicir. - Se llo...
- Que non. - Nunca se sabe.
E ti tampouco llo vas dicir.
Home, iso pídese antes de...
Prométeme
que nunca
llo dirás.
Ti mesmo, tío.
Will.
Will? Acorda, meu.
Will? Will!
Estás aí agora? Que tal está?
- Estache ben. - Si?
Mellor que ben.
Mira para aquí.
Mira quen é. Leva unha boa.
Ti si que levas unha boa.
Ola.
Ola, Jin.
Ola, Will.
Que tal estás?
"Non hai perigo inminente."
É o que dixo o doutor: "Non hai perigo inminente."
Canta xente pode dicir iso?
Eu non.
Carallo co cuarto, alucinas.
- Mira isto. - Non toques.
- Contra! - Mira.
- Todo meu. - Merécelo.
- Repousa un pouco, si? - Si.
Ti tamén.
Veña, meu. Ela vaiche repousar.
Nós quedamos aquí. Igual máis tarde vemos Rick and Morty.
- Vale. - Oe...
Ven cando poidas.
Claro.
Grazas, Saul.
Vémonos.
Chegouche algo.
Carallo, non custan un ollo da cara?
Non di de quen é?
Non.
Terías moitos admiradores ricos, supoño.
Teño.
E ningún con tantos cartos.
Así de rico só coñecía a Jack.
Igual cha mercou Wade.
E por que ma ía mercar?
Porque lle gustas.
- Veña, ho. - Iso digo eu.
É coma se non quixeses admitir que isto é moi raro.
Isto é raro?
É a cousa rara número 28 que vexo este mes.
Axusta o teu rarezómetro.
Un tolo rico mercoume unha estrela ou alguén se chufa de min.
Case seguro que se chufan de min.
En ambos os casos, non teño tempo.
Que parvada, as estrelas non se posúen.
Segundo estes documentos,
es a propietaria legal da estrela DX3906.
O doutor Demikhov leva anos traballando con éxito
en adaptar a vida a condicións extremas.
Doutora Cheng?
Comentarios?
Pois...
Non sabemos que pintamos nesta reunión.
Ao 1 % da velocidade da luz, canto lle leva á sonda chegar aos San-Ti?
Dous centos anos.
E que pasa nese tempo cos ocupantes da sonda?
- Morren. - Ves?
Algo pintades na reunión.
Foi un proceso longo e cheo de obstáculos, mais lográmolo.
Está vivo?
Nin morto nin vivo.
Está nun estado intermedio.
Desde hai un mes.
Canto pode aguantar así?
Canto queiramos.
Tratamos as células de Kolya cun crioprotector anticonxelante
e arrefriámolas a 150 graos baixo cero.
O seu organismo retárdase por mil, mais non se detén.
Se funciona con Kolya, funcionará cun humano.
Ola, Kolya.
Saúda, Kolya.
Que boíño.
Coidado.
Kolya.
Toca o cadrado laranxa.
Aínda non.
Toca o círculo que contén catro cadrados.
Moi ben, Kolya.
É un efecto secundario normal.
Velaquí está.
O noso billete para a fin do mundo.
O tren da apocalipse chegou á estación.
Facede cola detrás de min.
Pensaba que era para o pasaxeiro.
Vas hibernar?
En canto poida.
- E quen dirixe isto? - Eu.
Acordo unha semana ao ano,
arranxo desfeitas, vexo a mai, contrato, boto,
vou a Wimbledon e volta a durmir.
Os 400 anos?
Alguén terá que os recibir ao chegaren e seguir co plan.
Forma alguén para dirixir Escaleira.
Escaleira é un proxecto, non un plan.
O proxecto pode supervisalo moita xente, mesmo ti poderías.
O plan só pode supervisalo unha.
Non estás a exaxerar?
Para Aristóteles, a falsa modestia era arrogancia.
E as rochas caían cara a abaixo porque adoraban o chan.
Por que só ti?
Ninguén máis pode.
E cal é ese plan tan brillante que só ti podes dirixir?
Avanzar sempre.
- Que significa? - Saberalo cando toque.
O futuro xa non está tan lonxe.
Para nós, non.
A sonda precisa dunha vela.
É un tecido de nanofibras, non os fíos que fixemos até agora.
É moito máis complicado.
Están a tolerancia á calor e á tensión,
e as fibras han de conectar a sonda coa vela...
E lograrás que funcione?
Lograrei que funcione, si.
Que ben terte.
Sabes por que comecei todo isto?
A xente que tiña ao redor,
a familia de miña nai...
vin o que lles fixo o mundo.
Quería construír algo para eles.
Acabei do lado malo.
Non estás do lado malo.
Se cadra, pronto deberemos elixir:
marchar ou morrer.
- Pronto é 400 anos? - Un abrir e cerrar de ollos.
Sen o noso traballo, nin sequera haberá elección.
Estamos a construír algo para todos, un futuro.
Iso é o que cres?
Ti non?
Gustaríame.
Algúns días paréceme posible.
Outros paréceme que sempre acaban fodidos os mesmos.
Sempre serán os últimos da cola.
E ningún poderá fuxir.
Will?
Wilbur?
Will, óesme?
Will?
Estás ben, corazón?
Como me atopastes?
Avisounos o hospital.
Roxanne é o parente máis achegado.
Que tal estás?
Pois morrendo.
Pouco máis.
Canto tempo.
Xa, sentímonos mal.
Abofé.
O meu traballo levounos primeiro a España e logo a Dubai.
Non vos gustou o estranxeiro?
O mundo do márketing dixital pode volverse moi político moi rápido.
Non se trata das túas habilidades, senón de seguir a corrente.
Seguro que é o mesmo no que fas ti.
A física e esas cousas.
Sempre fuches o máis listo.
Por iso os papás te mandaron a un colexio privado e á uni e máis uni.
Mais non chegaches a onde podías por non seguires a corrente.
Cheguei exactamente a onde podía.
Non fun alén, porque non era tan listo.
Eras listo dabondo para faceres case todo.
Podías traballar na City, montar un negocio.
Non coñecemos ninguén máis listo.
Eu non podía estudar física.
Tiven que me pór a traballar: camareira, administrativa e...
Mira...
Queremos formar unha familia.
Queremos mercar unha casa.
Non fomos o que debiamos ser para o outro.
Iso seino, e acepto a miña parte de culpa.
O que che aconteceu é unha inxustiza.
E unha puta merda.
Mais aconteceu.
Dixéchelo ti, estás a morrer.
Así que vimos pedirche, xa que non tes ninguén...
Quen di que non teño ninguén?
Tes alguén?
Pode.
- E se amo alguén? - Pois a muller que sexa...
Se cadra é un home.
Dá igual, tanto me ten o que sexa.
Se tes alguén, non é desde hai moito.
E somos familia, Will.
Igual non a mellor, mais...
aquí estamos.
O que che deixou mamá
debería ir para nós.
Tes razón.
Pouco tiven na vida.
Ninguén correspondeu ao meu amor.
O da mamá é voso.
Non tocarei nin un penique.
Precisabamos mil bombas para Escaleira.
Hai que conformarse con 300, non hai máis.
O aparello de hibernación pesa máis dunha tonelada.
Para acelerar a sonda á velocidade necesaria
cos propulsores dispoñibles...
A carga útil que pode transportar é inferior a dous quilos.
Iso é unha persoa moi pequena.
Unha persoa
é un padrón de cambio constante nas neuronas do seu cerebro.
Se iso existe, a persoa existe.
Porén, cómpre extraer o cerebro do cranio.
Con iso teñen para reconstruír o resto e, se o fan, temos un home dentro.
Falamos de matar alguén para isto?
E antes non?
San-Ti.
Un saúdo por aí,
por aquí,
onde estean os vosos sofóns.
Ledes a Wikipedia,
sabedes de Xenguis Khan,
QAnon, a Historia de Genji, o presidente de Bolivia e Bob Seger,
mais non sabedes o que é ser nós.
Todo o que somos está aquí.
O que pasa aí arriba e aí, iso é a humanidade.
Queredes entendernos?
Pois teredes que meter as mans ou os tentáculos ou os putos apéndices
na cousa en si.
Mandaremos alguén intelixente.
Cómprevos alguén que entenda a quen toma as decisións aquí.
Alguén que aprenda de vós.
Alguén coma os aquí presentes.
Que pensades?
Irei eu.
- Quen es? - Edgar.
Non sexas idiota, refírome a xente seria.
Que dicides, xente seria?
Quen quere coñecer o inimigo?
Claro que non.
É arriscado, non queredes ir. Non vos deixaría.
Demasiado valiosos.
Mais cómpre alguén que saiba de física, de química e de foguetes.
Alguén disposto a morrer, pero non será en balde.
Ou sexa, alguén que xa estea a morrer.
Alguén que encaixe nesa descrición?
É unha puta barbarie.
Escaleira é crucial.
Avanzaremos dúas xeracións en propulsores, crioxenia, ciencias dos materiais...
mesmo se fracasamos.
Mais cómpre un motivo para xustificalo
e a persoa dentro...
A testa cortada.
A persoa dentro é o motivo.
O voso amigo Will é o motivo.
Se o atopan, saberá o que doutro xeito non saberiamos
antes de chegaren e que xa sexa tarde.
Avanzar sempre.
"Avanzar sempre"?
Sacouno dunha puta bóla máxica?
Tanto ten o que descubra, como o comunicará?
É intelixente abondo.
Escóitano todo, non podes enganalos nin argallar nada.
Igual el si.
- Non pode, non é así. - Falarei con el.
Quen sabe o que lle pasa polo cerebro.
Ti non. Non o coñeces.
Certo, e ti tampouco. Nin os San-Ti.
Só Will Downing coñece a Will Downing.
Que?
Estou a pensar un número entre un e mil, sabes cal é?
- Non tal. - Exacto.
Eles tampouco.
Vou facer unha chamada.
Non podes obrigalo.
Así tampouco nos sería útil.
Dirémoslle que non o faga.
Adiante.
- Dirémosllo e faranos caso. - Faracho a ti.
Non me necesitas.
- Si tal. - Non podo quedar.
Non debín traballar para el nin para ningún deles.
Cagueina. Teño que arranxalo.
Marcho.
Adeus, xefa.
Son Wade.
Como podo axudalo, señor Wade?
Teño un proxecto novo no que preciso a todo o mundo.
A todos.
Quero que o lideres ti e que os poñas de acordo.
Estou moi ocupado.
Xa, e quen non.
Cónteme o proxecto.
Sóache o termo "Valo"?
O Ripacorazóns, non é?
Premes os botóns ao chou, aprende algúns combos.
Que foi?
Que é "A Grande Evasión"?
O meu negocio.
Meu e de Ally.
É legal, montamos una sociedade limitada.
Como o fixestes? Pagastes a uns avogados?
Explicábano en YouTube.
Mira a páxina.
A presentación.
"Un futuro seguro para os teus en Marte ou noutros planetas habitables."
E conceptos de marca na páxina seguinte.
Está...
O deseño é moi bo.
Elegante, non si?
Como vai escapar alguén ao espazo por 40 libras ao mes?
É coma un plan de pensións, os cartos que metes xeran beneficios
e a morea medra mes a mes.
Xa sabes, bota contas.
Ti botáchelas?
Estamos a organizar reunións. Hai un tipo interesado, Denys Porlock.
É legal, xa o busquei. Denys co i grego.
É impresionante que o fixésedes sós.
Estou abraiado.
Si?
Pero son parvadas.
Non é real.
Axúdame a facelo real.
Non sei como.
Todo isto é real, logo?
Porque, se o real é isto, non che me interesa.
En calquera caso, no mundo en que vivimos agora,
coido que non podo agardar máis.
Quería dicircho en persoa, débocho.
Agradézocho, Denys. Grazas.
Entenderás que non me queda outra opción.
Sempre hai opcións.
Estou a desgusto coa decisión,
mais o potencial para futuras aplicacións...
Fago o que debo.
Non te cortes, remata o chío.
Só fago o que debo.
O que sempre debín facer.
E levo o meu traballo.
Non é teu, Auggie.
Non é, non.
Non debería, non?
Pode mellorar a vida de quen máis o necesita.
Non debería ser de ninguén.
Debería ser de todos.
Mais non funciona así.
Se llelo dou, si.
Toda a nosa investigación, equipos, aplicacións e melloras,
todo en Wikileaks, arXiv e plataformas de código aberto.
Non o farás.
Acabo de facelo.
Ninguén pode usalo.
É nosa, os investidores demandarán.
Cun deseño en sala limpa poden usar enxeñaría inversa
sen violar a propiedade intelectual.
Tamén aporto unha guía para facelo.
Non funcionará.
Funcionou contra IBM. E contra Apple e Sony.
Alá ti. Demanda a todo o mundo. Os países en vías de desenvolvemento.
Así serás popular.
Igual comezo por ti.
Acabarás no cárcere.
Pois apura, teño o voo dentro de tres horas.
Iso farás coa túa carreira, coa vida?
Prenderlle lume e beber?
Non é para min.
Pero...
Tróuxoche iso, eh?
Si.
Dixo...
a onde ía?
Non tal.
É real, logo?
- É. - Hostia.
Como dixeches que se chamaba? Escaleiras ao ceo?
O Proxecto Escaleira, si.
Non soa moi real.
Nada soa real.
O ollo no ceo que nos chama insectos.
Ciencia ficción.
Contos de fadas.
- Aínda o tes? - Claro.
Cando cho regalei?
O 10 de xuño de 2015, catro días após o meu aniversario.
E o Proxecto Escaleira ese en que me convertería?
Nunha especie de Bela Dormente?
Secasí, é sinxelo.
Dislle a Wade que non aceptas.
O 1 % da velocidade da luz.
Case 3200 km por segundo.
Sempre apuntaches alto.
Non se me ocorreu a min.
Eu só fixen os cálculos.
Ai, só iso.
Sería un logro incrible.
Histórico.
Xa.
Si que o sería.
Ti non te preocupes, atoparemos outra persoa.
A quen máis tendes?
Hai opcións.
Estar a morrer dáme vantaxe,
mais non podedes mandar a calquera.
Así que...
quen máis hai?
É confidencial.
E o resto que me contaches non?
Non podo falar diso.
Non tendes a ninguén.
Sen pasaxeiro, non funcionará, ou?
Sempre apuntaches alto.
Eu non daba.
Quería, pero non daba.
- Non tiña o equipo. - Para xa.
Non pasa nasa, xa o aceptei.
Mais agora apuntaremos alto.
Non así.
Que?
Por que me miras así?
Non te miro.
Véxote.
Ao ires moi drogado, ás veces ves a xente.
Ou igual é cando estás a morrer.
Mais eu véxote.
E quérote.
E non pasa nada.
Dime que non o faga, non o farei.
Non pasa nada.
TEORÍA DE XOGOS
O PARADOXO DE FERMI
Son a doutora Ye.
Sei que non queres verme.
Mais hei de falar contigo.
Está perdido.
Que máis che dá? É un insecto.
Vera sabía o que fixeras.
Sabía que os invitaras.
Nunca me tivo sentido que se suicidase polo traballo.
Debeu ver...
un correo, unha mensaxe ou algo.
E comezou a pescudar.
Sempre dicía que eras o máis listo.
Procurei ocultarllo.
Quería protexela, pero non puiden.
Era lista coma ti.
Comprendeuno todo.
Fallácheslle.
Falleille a máis xente ca ninguén.
Como podes vivir con iso?
Non terei que facelo moito máis.
Por que non tiñas o teu laboratorio en vez de traballar para Vera?
Era bo en física, mais non me apaixonaba.
Por iso non cheguei a nada.
Ao final, todos chegamos ao mesmo.
Cóntoche un chiste?
Einstein morre.
Chega ao ceo e ten un violín.
Está contentísimo, adora o seu violín.
Máis que a física e as mulleres.
Ten gana de descubrir o ben que toca no ceo.
Supón que vai ser boísimo.
Así que comeza a afinar e achéganselle os anxos.
Pregúntanlle que fai.
"Prepararme para tocar."
"Non o fagas, a Deus non lle gustará. É saxofonista."
Así que Einstein para.
Non toca, pero cústalle.
Adora a música e no ceo tampouco é que haxa moito que facer.
E, claro, oe un saxo que chega de arriba.
Toca "Take the A Train", coñécela?
Téñoa escoitado.
Einstein tamén, e pensa:
"Vouno facer. Vou tocar con El.
Xuntos imos soar de raio."
Ponse a tocar "Take the A Train".
O saxo para e aparece Deus.
Vai cara a Einstein e dálle nas pelotas,
e iso doe, mesmo no ceo.
Despois, esnaquiza o querido violín de Einstein.
Unha eternidade sen música.
O ceo vólvese un inferno para Einstein.
E mentres se retorce no chan, agarrado ás pelotas,
vén un anxo e dille: "Xa te avisamos.
Non lle toques o biolo a Deus."
Non lle toques o biolo?
Non che fai graza?
Non é iso, é que...
Non lle toques o biolo a Deus.
O humor é algo moi persoal.
Algunha xente enténdeo e outra non.
Algúns chistes son tan íntimos que só teñen sentido para dúas persoas.
Pero os chistes son importantes.
Sen eles, non sobreviviriamos.
Non cres?
Teño que marchar.
Cóidate, Saul.
Espero que o meu chiste non che dea problemas.
Quitou bos resultados nas probas cognitivas e informativas.
Cero sorpresas.
Só unha cousiña,
é unha formalidade.
Xurar lealdade.
Cómpre que asine.
"En adiante, xuro que todos os meus esforzos
se centrarán en afirmar a miña lealdade á raza humana,
agora e perpetuamente, por riba das demais lealdades.
Non levarei a cabo actos conscientes
nin divulgarei información algunha que poidan danar a humanidade."
Non o vou asinar.
Por que non?
Porque non sinto lealdade ningunha pola raza humana.
E por que fai isto?
Estou a morrer, non si?
Quen sabe?
Talvez son mellores ca nós.
Por que ía xurarnos lealdade a nós
se eles igual son mellores?
Están a nos invadir.
Veñen para conquistarnos e, seguramente, exterminarnos.
Iso din.
Non quere axudarnos a evitalo?
Jin cre que debería facelo.
E confío nela.
Se quere, xúrolle lealdade a ela.
Pero á humanidade?
Non.
Grazas por atenderme, señor Downing.
É perfecto para o proxecto.
Avisámolo en breve dos seguintes pasos.
Eh!
Por que é perfecto se non quixo asinar?
É o noso home porque non o é.
Talvez non o é.
Xa sei que talvez non o é.
E por iso se van desviar para recollelo.
Este ano, nos EUA as poboacións de cigarras
acadarán os dez mil millóns de exemplares...
Coma unha crema máxica.
Ai, si? Bárbaro!
Si, vai moi ben para hidratar...
Julia, poderías cortarme unhas cenorias a dadiños así...
Así?
Ola, Tatiana.
Disque xa non queredes falar con nós.
Que deixastes morrer a Evans.
Non queriamos falar con el.
Mais contigo si.
Que son eu?
Non son nada.
Un insecto.
Sabemos o que es.
Es parte de algo moito máis grande ca ti.
Es parte de nós.
E precisamos de ti.
O voo Cathay Pacific a Pequín,
número CX252, está listo para o embarque.
Señores pasaxeiros, diríxanse á porta C...
Ola, son a doutora Ye.
Desculpe, coñézoa?
Cambiei de asento para sentarmos xuntos.
Espero que non che importe.
Será agradable ter con quen falar.
Si, é un voo longo.
Señor Downing, debe dar cinco veces o consentimento para a intervención.
As preguntas están deseñadas para evitar un consentimento accidental.
QUERE PÓR FIN Á SÚA VIDA?
Tome o tempo que precise.
Grazas.
Este lugar éche...
Está ben.
Si.
Jin...
Díxenlle que non viñese.
Marcho a cabo Canaveral.
O venres lanzan os primeiros ICBM.
Alá e en Baikonur e Jiuquan
As bombas estarán dentro dunhas semanas
e o noso voluntario poderá marchar.
Uns días emocionantes.
Déixote a ela.
Pasóuseme preguntarcho,
décheslle as grazas?
En persoa, digo.
Pola estrela.
Will regaloume a estrela?
Ai, non cho dixo.
Herdou algúns cartos.
É un cacho de papel sen valor.
Báixalle o prezo e véndea ou quedarás sen nada.
- Non tal, era o King's Arms. - Non, o Eagle and Child.
Ben cho sei, porque estiveras a falar cunha cristiá loura
que estaba a piques de se descristianizar contigo
até que chamaches escritor de merda a C. S. Lewis.
Pareceulle unha falta de respecto,
porque estabamos onde Lewis e Tolkien bebían.
- Tes razón. - Grazas.
Era o Eagle and Child.
E un escritor de merda.
Pois...
Non vou para novo.
Will.
QUERE PÓR FIN Á SÚA VIDA? PREMA 5 PARA SI - 2 PARA NON
Agora en serio...
Tes que pensalo ben.
O que implica.
Quedarás flotando no espazo infindo e xélido,
nin vivo nin morto,
durante miles de anos ou, se cadra, para sempre.
E completamente inconsciente todo o tempo.
Basicamente, morto, que é como vou estar pronto.
Non, Will, iso é...
Iso é no mellor dos casos.
Se te atopan, reconstrúente.
Poida que te convertan nun programa,
que che falen a través dunha interface.
E ti sen ver, sen ouvir, sen sentir.
Como un tanque de illamento. Pregunta entra, resposta sae.
Queiras ou non.
Lenche a mente.
Len O diario dun ninguén, logo.
Despois apáganme e volta á morte.
Vale, pero igual non é un tanque de illamento.
Will, queren saber todo o que implica ser humano.
E poida que o único xeito de facelo sexa interactuando contigo.
Tráente de volta.
Experimentan contigo para saber
como percibimos as cousas.
- O que nos fai felices. - Soa ben.
O que nos fai infelices.
O que nos fai tan infelices que poderían usalo contra nós.
Como nos sentimos cansos?
Como sentimos medo?
Como sentimos dor?
Como sufrimos?
Canto aguantamos?
Farán contigo o que queiran.
Poden levarte alén do límite,
pero non te deixan morrer.
Se morres, resucítante.
E así un mes,
un século ou dez mil anos.
Por que farían algo así?
Eu que carallo sei, eu...
Non sabemos que son.
E igual non podemos sabelo.
Mais, en comparación, é o que dixeron.
Nós somos insectos.
Os insectos ignoran por quen lles pasan cousas terribles.
Non? Pode ser un exterminador ou clase de ciencia.
Ou un neno falcatrueiro que lles quita as patas polas risas.
Non tentes entendelo.
Escapa deles.
PREMA 2 PARA SI
Cantas van?
Con esta, catro.
A seguinte é a última.
Poida que non sexa tan malo.
Igual para eles son coma unha mascota.
Ou unha diversión.
Que fas para divertirte?
Cal é o teu filme preferido?
The Shining.
Cantos teñen esta oportunidade?
Poder despedirse dun bo amigo.
Non moitos.
Nunca tiven moitos amigos,
mais grazas a vós nunca sentín que me faltasen.
Will, voute estrañar, meu.
Ben.
Se me resucitan, eu tamén te estrañarei.
QUERE PÓR FIN Á SÚA VIDA? PREMA 6 PARA SI, 1 PARA NON
Podo ir camiñando desde aquí.
Se non che importa, déixasme soa uns minutos?
Claro.
Grazas.
Vou en dez minutos.
Ola, doutora Ye.
Tatiana.
Alégrome de vela.
E o axente Collins?
Chamábase así?
Pensaba que o Señor nos abandonara.
Non a todos.
Sinto que viñeses tan lonxe para facer algo que ía facer eu.
Non.
Non pode.
A caída será horrible.
Pode que non sexa inmediato.
Por favor.
Podo darlle algo mellor.
Algo delicado.
Algo fermoso.
Podemos sentar un pouco?
Claro.
Cando tiña a túa idade, este era un dos países máis bonitos do mundo.
Todo mellorará coa chegada do Señor.
Seguro que si.
Contouche o Señor por que te mandan onda min?
Sábeo?
Se cadra, chegoulle a hora.
Cumpriu o seu propósito.
Vaia.
Alégrame que o Señor non me esquecese.
A min tamén.
Quería ver o atardecer desde aquí unha vez máis.
Podemos velo xuntas?
Encantaríame.
Esforzouse moito
durante moito tempo.
Merece un descanso.
Subtítulos: Jeiry Castellano