Andie handlowała towarem.
Skąd wiesz?
Byłem jej klientem.
Dilowała głównie na dzikich imprezach. Sal tego nienawidził.
To miejsce pełne żaru, potu i wrzasków.
Cudownie pojebane.
Jesteś grzeczną dziewczynką.
Na pewno podołasz?
PRZEWODNIK PO ZBRODNI WEDŁUG GRZECZNEJ DZIEWCZYNKI
Chcę pójść na dziką imprezę.
- Co proszę? - Wiem, to raczej nie mój styl.
Zdecydowanie.
Tak! Marzę od dzikiej imprezie od drugiej klasy liceum.
Nienawidzisz imprez.
- Wszystkiego trzeba spróbować. - A więc YOLO?
Właśnie. Nie pójdę do filmówki bez porządnej imprezy.
No i Ant tam będzie.
I Ruby Foxcroft.
Jedz swój jogurcik.
Impreza odbywa się na początku semestru.
Jak ją znaleźć?
Nie zapraszają takich jak my. To imprezy dla wybranych.
Nie mówiąc o tamtejszej rozpuście.
Jedenaście w dół, „uszczypliwy”.
Nie boimy się problemów.
Musimy dowiedzieć się, gdzie będzie kolejna impreza
i jak się tam dostać.
#DZIKAIMPREZA
Wybacz.
- Co się stało? - Nic.
Polubiłam post Bekki Bell.
To nie ma sensu. Nikt nie wrzucił żadnego cynku.
Czarne wstęgi to wskazówka. Były w lesie.
Zobaczcie.
„Jeszcze pięć nocy”.
Impreza jest w sobotę.
- Naomi odpowiedziała. - W końcu.
Gdy chodziła na te imprezy,
miejsce ujawniano w poniedziałek w południe.
- Ale to... - Teraz!
Fajne wyzwanie taneczne. Dziwne, że nie było hitem.
Dostałem 1300 lajków.
Nieźle.
Ale by trafić do polecanych filmików,
trzeba oszukać algorytm.
- Brzmi skomplikowanie. - Wcale nie.
Wystarczy ustawić widoczność.
Mogę ci pomóc.
Dobra.
No dawaj, Pipusiu.
- Mam hiszpański. - Si, por supuesto.
Jeszcze chwila.
BANANOWE BARIBALE
Gotowe.
Zawiralujesz świat!
Zawiraluje świat?
To tyle. Przeczytajcie rozdział drugi.
Próbowałam kodu numerycznego pod kątem współrzędnych
i anagramu pod kątem adresu.
- To chyba nie angielski. - Słuchałam.
Zgadzam się co do animizacji w powieściach gotyckich.
Dziękuję.
Łamiemy szyfr.
Musimy znaleźć miejsce z hasła „bananowe baribale”.
Jak w What3words?
No jasne! Ale jestem durna!
Jest pan geniuszem.
Bananowe baribale.
Cholera, to w środku niczego.
Myślisz, że Andie dilowała dla Tajemniczego Starszego Gościa?
Być może. Albo to ktoś zupełnie inny.
Może wplątała się w jakąś nieudaną transakcję.
Trzeba znaleźć tego dilera.
- Jak? - Podstawy, drogi Watsonie.
Nie wchodźmy w to, ale nie jestem Watsonem.
Ale ja jestem Sherlockiem.
Nie. Ja mam powab Cumberbatcha, a z ciebie jest wykapany Freeman.
- Chyba żartujesz! - Nieważne. Jaki jest plan?
Diler może być na dzikiej imprezie,
więc w sobotę się tam udam.
Pójdę śladem towaru.
Nie możesz podejść sobie do dilera i zapytać go o morderstwo.
Chodź ze mną.
Wiem, że po śmierci Sala ludzie byli okropni.
Musisz poradzić sobie sama. Nie działaj pochopnie.
To, przyjacielu, był prawdziwy Watson.
Co jest bardziej imprezowe? Polar czy sweter?
Żadne.
No gadaj.
Co?
Idziesz tam z powodu sprawy.
Nie mogę być YOLO?
To nie ma sensu.
Cieszysz się, że zobaczysz Ruby?
- To za wysoka liga. - Według kogo?
Jesteś zabawna.
Miła.
Masz świetne zęby.
Trzy lata z rzędu wygrałaś test sprawnościowy.
Podbijesz tę imprezę niczym queerowa Boudika.
Uspokój się.
Nie spóźnijmy się.
Naomi mówiła, że bywa tam mrocznie.
Wychodzicie?
Tak, na imprezę.
Od kiedy wy imprezujecie?
Na imprezę?
Jaką?
To bardziej spotkanie towarzyskie.
Weź sobie kasę na taksówkę.
Dobrze.
I pamiętajcie:
jeśli ktoś da wam narkotyki, weźcie tylko połowę.
Nie, idź już sobie.
- Tylko trochę. - Nie.
- Tak się poznaliśmy. - Nie!
- Tyle wspomnień. - On tylko żartuje.
Do widzenia.
Masz niesamowitych rodziców.
Są zabawni, inteligentni, piękni jak na swój wiek.
- Nie są piękni. - Trochę są.
To tu „bananowe baribale”.
Napiszmy do chłopaków, czy już są.
Tędy.
- Niesamowite. - Może wracajmy?
Po prostu wejdźmy.
Spijemy kilka piña colad.
To impreza ravowa, nie będzie żadnych piña colad.
Tata twierdzi, że bez piña colady nie ma imprezy.
Gotowe?
Chodźmy, suki.
Na imprezę.
Jak w Piekle Dantego.
- Wychodzimy? - Jeszcze nie.
Liczyłam na jakieś fajne drinki, ale mają tylko wódkę z sokiem.
- Znajdźmy chłopaków. - Dobra.
Dobra.
- Co, u licha? - To chyba gra erotyczna.
Cara Ward.
- Lubisz takie klimaty? - Nie.
Trochę.
Zatańczmy.
Zagracie, dziewczyny?
Ohyda.
Nie sądzę.
Już po nim.
Chodź. Będę twoją skrzydłową.
Trafiona.
Nie musisz z nim iść.
Tylko pięć minut.
Włącz minutnik.
Spokojnie, pójdę.
Pogadamy sobie.
Nie taki jest cel gry.
Jestem za trzeźwa. Musiałabym się jakoś rozkręcić.
Tak?
Ant ma mój towar. Załatwić ci ketaminę?
To nie dla mnie.
Za bardzo odlatuję.
Na ostatniej imprezie diler załatwił mi grube grzybki.
To dopiero była faza.
Jest tu?
- Ten diler. - Po co ci on?
Bez urazy, ale nie wyglądasz na fankę.
Przez całą szkołę skupiałam się na nauce i przyszłych studiach.
Chcę w końcu...
wyluzować.
Zaszaleć.
Brzmi fajnie.
Zadbam o ciebie.
- Dokąd idziemy? - Do Howiego.
Tutaj.
- Nie idziesz? - Zaczekam.
- Uważaj. - Na co?
Tak?
Cześć.
Jestem znajomą Dylana.
Wisi mi 60 funtów.
Oddam ci.
Mam trzy pytania.
Dwadzieścia funtów za pytanie.
Dobra.
Cześć.
Cześć. Przepraszam.
Czy Andie Bell sprzedawała dla ciebie towar?
Tak.
Jaki?
Zioło, ketaminę, rohypnol.
Trochę ecstasy.
Rohypnol?
Pigułka gwałtu?
Ketamina to lek dla koni. Ludzie wezmą wszystko dla fazy.
Lubiłam Andie.
Była fajna.
Była idealnym wabikiem.
Do czasu.
Dlaczego?
Wiesz, skąd to mam?
Z paki.
Wkurzyłem jednego gościa.
Wypełnił czajnik cukrem,
zagotował go i cisnął mi w twarz.
Żartuję.
- Ale zrobiłaś minę. Nie siedziałem. - No jasne, że nie.
Zrobił mi to durny brat.
Po mnie nikt nie oczekuje wiele,
ale wspaniała Andie z towarem w pluszowym króliku?
Poza podejrzeniami.
Nie znaleźli jej telefonu ani mnie.
Ostatnie pytanie.
Wybierz mądrze.
Gdzie byłeś w noc 19 kwietnia 2019 roku?
- Oskarżasz mnie o coś? - Nie.
- Chyba jednak tak. - Naprawdę nie.
Diluję towarem, więc mam też mordować?
To nie tak.
A może jednak?
Daj jej spokój, Howie.
Hej, co się stało?
- Howie. - Już wszystko dobrze.
Wiesz co?
Do twarzy ci ze strachem.
- Chodź. - Przestań.
Nie!
- Chciałaś wyluzować. - Przestań!
W porządku?
No, oblechu.
Spieprzaj.
Cockblocker.
W porządku?
Chodź. Odprowadzę cię.
Znajdziesz znajomych?
Uważaj.
- Odwalają się tu chore numery. - Chore numery?
Pilnuj swojego drinka.
Cześć.
Wybacz porę.
- Sądziłem, że imprezujesz. - Już wróciłam.
Co robisz?
Jeśli pójdę przez katakumby, na pewno zjedzą mnie zombie.
Znajdź inną drogę.
Jeśli pójdę przez centrum, zastrzeli mnie ruch oporu.
- Trudna decyzja. - Kwestia życia lub śmierci.
Jak impreza? Powalona?
Raczej nudna.
- Wybacz, że nie poszedłem. - Przestań.
Jesteśmy ekipą.
Po prostu po zaginięciu Andie ludzie obwiniali mnie i rodziców.
Czasem łatwiej mi się ukryć i zabijać zombiaki,
niż stawić im czoła.
- Ale powinienem ci pomóc. - Spokojnie, rozumiem.
Opowiesz mi jutro o wszystkim?
Tak.
Graj dalej. Pogadamy jutro.
Jasne, sierżantko. Dobranoc.
Pa.
ODPUŚĆ, PÓKI MOŻESZ, DURNA SUKO.
Pip?
Tak?
Wiem, co robisz.
Badasz sprawę Andie.
Mam pytanie.
Dlaczego?
- Rozumiem, jak ciężko... - Nie.
Nie rozumiesz.
Miała inny uśmiech.
Z dołeczkiem na boku.
Chcę poznać prawdę.
Nie chodzi o prawdę.
Ludzie nie robią tego dla zmarłych.
Tylko dla siebie.
Cześć, sierżantko.
Zrobiłem ci mojego popisowego drinka bezalkoholowego.
Pipsmopolitan. Jak cosmopolitan, ale z...
Gdzie jesteś?
Nie dam rady przyjść.
Naprawdę bym chciała,
ale coś mi wypadło.
Żaden problem.
W porządku?
Tak.
Spokojnie. Zadzwoń potem i wszystko mi opowiesz.
Wciąż jestem ciekaw.
Dzięki.
Podobno poszłaś z Dylanem do jakiejś groty.
Było spoko. Wróciłam do domu.
Jak było z tobą i Ruby?
Trochę potańczyłyśmy. Całowałyśmy się.
Potem wróciłam na parkiet. Lauren się o ciebie bała.
Nie wiedzieliśmy, gdzie jesteś. Nie odpisywałaś.
Poczułam się źle.
- Zostawiłam cię. - Nie.
To była moja wina. Wyszłam, nie dając wam znać.
Co się stało?
Chciałam pogadać z kimś, kto znał Andie.
- Z podejrzanym? - Tak.
Bałam się.
Powiedział ci coś?
Tak.
Po prostu...
zwykle wiem, co robić.
A teraz mam mętlik w głowie.
ANDIE, WRÓĆ DO DOMU
Cześć.
Hej, co się wczoraj stało?
To znaczy?
Josh mówił, że położyłaś się z nim.
Nie chciałam spać sama.
- Możemy pogadać? - O czym?
- Ćwiczę przed rozmową na studia. - Gadałam z Elliotem.
Podobno zadajesz się z Ravim Singhem.
- Wcale nie. - Nie kłam.
To tylko projekt EPQ.
Obiecałaś, że dasz tym rodzinom spokój.
Ustaliliśmy z Victorem, że to nie jest odpowiedni temat.
Wybierzesz z Elliotem nowy.
Może coś o literaturze gotyckiej.
Jasne?
Tak.
Vic robi jagnięcinę. Pomożesz z krojeniem?
DILER
Wiem, co robisz. Mam pytanie.
Dlaczego?
ZIOŁO, KET, ROHYPNOL, ECSTASY
Diluję towarem, więc mam też mordować?
A może jednak?
PLUSZOWY KRÓLIK
TELEFON
SPOTKAJMY SIĘ JUTRO RANO.
A SZKOŁA?
SZKOŁA POCZEKA.
Dla ciebie.
Najcichsze żarcie.
Powiesz, co tu robimy?
Andie ukrywała towar w pluszaku i miała telefon na kartę.
Pewnie ma na nim tajne kontakty oraz wiadomości.
Na pewno są w tym domu.
Chcesz włamać się do Bellów?
Tylko wślizgnąć.
Na pewno coś znajdziemy. Dawn i Jason są w pracy.
Czekamy na Beccę.
- Wszystko dobrze? - A czemu nie?
Uznaj, że oszalałam, ale zrobię to.
Owszem, oszalałaś.
Ale od tego masz Watsona.
Będę pilnował.
Lepiej, by Hindus nie włamywał się do białych.
Zobacz.
Dam ci znać, jeśli coś zobaczę.
- Jaki będzie kod? - Pianki.
Konieczna będzie operacja.
Co?
PIANKI
- Co tu robisz? - Pisałem do ciebie. Becca wróciła.
Monty?
Jesteś tu?
Cholera.
Chyba miałam zawał.
Czekaj.
Nie!
Boże.
Telefon?
Nie.
Kto to? Co robimy?
Zjedź rurą przez tylne okno.
Oszalałaś?
Byliśmy z Carą na ściance wspinaczkowej.
Ktoś zobaczy. Wiejmy.
Dobra.
- Co robisz? - To dowód.
I narkotyki. Jeśli nas złapią...
Staruszka naprzeciwko widziała tu jakichś młodych.
Nie ma śladów włamania. Sprawdzić tyły?
- Jestem spóźniona na pilates. - Lepiej uważać.
- Chcę, byś była bezpieczna. - Jak miło.
Napiłbym się herbaty.
Sąsiadka z naprzeciwka...
- Muszę jechać. - To niedaleko.
Na trzy.
- Jedź! - Jadę.
- Jedź! - Już!
- To było super. - To było straszne.
Byliśmy świetni.
Mów za siebie. Ja poszczałem gacie.
Napisy: Krzysztof Zając