PRZEWODNIK PO ZBRODNI WEDŁUG GRZECZNEJ DZIEWCZYNKI
- Ktoś zabrał telefon. - Ale zostawił cały towar.
Co to w ogóle jest?
Koka lub ketamina.
Tabsy, zioło.
Gruby skręt.
Kim była Andie Bell?
To nie ma sensu.
Może potrzebowała kasy?
- Bellowie mają trzy auta. - Fakt, to dziwne.
- Co to? - Lista.
Kupiec, towar i kwota.
JL lubi kokę.
DW to ćpun.
A TT ma słabość do rohypnolu.
Każdy mógł zabić Andie. Ale kim oni są?
Wezmę to i spróbuję rozgryźć.
Ty pozbądź się tego.
Zawsze chciałem zostać dilerem.
No to masz szansę.
Pomożesz mi?
Jasne. Ale po szkole.
Flaki królika.
Bierz to.
Przepraszam.
Spokojnie, zdążyłaś.
To pani Bradshaw z Cambridge. Przeprowadzi z tobą rozmowę.
Jestem Pip.
Według neofeministek perspektywa Jane Eyre może być progresywna, jak i ograniczona,
ale determinacja Jane, by dążyć do realizacji celów
mimo oczekiwań społecznych, to przykład feministycznego oporu.
Podobał mi się twój esej, a zwłaszcza odniesienie do Le Guin.
Dziękuję.
„Nie jesteśmy tylko łowcami”.
„Ale też zbieraczami i tragarzami”.
Jaki temat projektu EPQ wybrałaś?
Feminizm i powieści gotyckie.
Powiesz coś więcej?
Nie, wszystko mam zaplanowane.
Jeśli to wszystko,
pójdę już.
Jako szef komitetu wnioskuję o więcej brokatu.
No dobra.
Ktoś przyjdzie na ten zjazd?
Dwoje nie żyje, a reszta się rozjechała.
Na nasz zjazd za pięć lat przylecę z Los Angeles.
Może.
Cześć. Jak rozmowa?
- W porządku. - Świetnie.
Tata cię szukał. Bałam się, że się spóźniłaś.
Pip olała trzy pierwsze lekcje.
Co?
„Olała” to mocne słowo.
Z kim je olałaś?
Z nikim.
Cześć.
Jak leci, Wards? Fajna czapka.
Serio? Miałam wątpliwości.
- We wszystkim ci do twarzy. - Dzięki.
Cara potrafi flirtować.
Są parą?
Mój Boże. Nic nie ogarniasz. Spiknęły się na dzikiej imprezie.
- Serio? - Nic ci nie umknie.
MAM COŚ.
No co?
I znowu gdzieś idzie.
Victor, pomóż mi z torbami.
Hej, jak w szkole?
- Nuda. - Pytam o rozmowę.
- Poszła dobrze. - Dokąd idziesz?
- Do Cary. - Po co?
Ma projekt szkolny.
Kłamiesz?
Tak.
Chcę sprawdzić z Ravim kolejny trop.
Co proszę?
Sprawdzamy trop.
Miałaś zostawić tę sprawę.
Zmieniłam temat projektu, ale nie porzuciłam tej sprawy.
Nidzie nie idziesz.
Idę.
Nie pozwalam ci.
Sprawdziłam ten hotel.
- Najtańszy pokój kosztuje 200 funtów. - Na pewno nie była tam z Salem.
Jest dość daleko od Little Kilton.
Mogła się tam ukrywać z Tajemniczym Starszym Gościem.
Chcesz znaleźć ją w archiwum gości?
Na to liczę.
A jeśli Andie żyje?
Zaszyła się z tym gościem na pięć lat w tym ekskluzywnym hotelu.
Co?
Obyś miała plan.
Jeszcze nie.
Dzień dobry.
Henry, prawda?
Jestem Pippa Fitz-Amobi, a to Ravi Singh.
Pamiętasz może sprawę Andie Bell?
Zaginęła w kwietniu 2019 roku. Nie odnalazła się.
Nie kojarzę.
Nie przyjrzałeś się.
Tak, była tu kilka tygodni temu.
To niemożliwe.
Zatem muszę być w błędzie.
Mogła być tu na krótko przed zaginięciem.
Możemy przejrzeć księgi gości?
Informacje o gościach są poufne.
Albo wynajmijcie pokój, albo natychmiast wyjdźcie.
Czekaj.
Mam pomysł.
Nie ma powodów do paniki. Proszę przejść do punktu zbiórki.
Proszę tędy.
Fałszywy alarm.
Tu jest pusto.
Masz?
Tak.
- Jak włączyłeś alarm? - Zajarałem w toalecie.
Świetnie.
To był przebłysk geniuszu.
Ale z ciebie głupek.
Zaczekajmy chwilę i wiejmy.
Dziwne, że rzekomo była tu niedawno.
Wiele osób widziało ją po kilku miesiącach i wszystkie się myliły.
Potem sprawa ucichła.
Zobacz!
Ślicznie.
To zdjęcie było ukryte w sypialni Maxa Hastingsa.
- Była tu. - Tak.
Bystrzacha z ciebie, Pippo Fitz-Amobi.
Dziękuję.
Cudownie delikatna śmietana, subtelna ostrość jagód
i niespodziewana słodycz syropu.
Naprawdę pyszne.
Nie ma Andie ani tego gościa,
ale znalazłam wpis z 17 kwietnia, dwa dni przed zaginięciem.
Daisy Buchanan i Jay Gatsby.
Chwila. Znam ich.
To fałszywe nazwiska.
Wielki Gatsby.
Przestań być takim głupkiem.
No dobra.
To muszą być oni. To pismo Andie.
No bo kto inny?
Cześć.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Wybrany numer jest nieosiągalny. Spróbuj ponownie później.
UTWÓRZ NOWY KONTAKT
TAJEMNICZY STARSZY GOŚĆ?
Tata?
Victor, kochanie, zasnąłeś podczas szturmu ambasady.
- Nie, oglądałem to. - Z zamkniętymi oczami?
- Dałem im odpocząć. - No tak.
Czas na mnie.
- Kupię serpentyny i balony. - Dzięki, kochany.
Do zobaczenia, Żuczku.
Pamiętasz, jak pięć lat temu tata poleciał do babci do Nigerii?
Tak.
Czemu poleciał sam?
To bardzo długi lot z dwójką małych dzieci.
Dzień dobry, Pippa.
Zwykle odradzam młodym damom wsiadanie do auta z nieznajomym,
ale chcę ci coś pokazać.
Mam szkołę.
Oddam ci to.
Nie jestem dzieckiem!
Żartuję! No chodź.
Nie, dziękuję. Mam szkołę.
Zdążysz na pierwszą lekcję.
Nie przejmowałaś się ostatnio.
Włamując się do domu ofiary.
Spokojnie, nie zgłoszę tego.
Znalazłaś klucz pod doniczką z tyłu domu?
Podziwiam twoją odwagę.
Mimo dość niekonwencjonalnych metod.
Przypominasz mi siostrę.
Nie wiem, która z was wyszłaby zwycięsko z bójki.
Nat i ja wychowaliśmy się sami.
Dlatego bywamy dość szorstcy.
A rodzice?
Byli straszni.
Ale daliśmy radę.
Mieliśmy siebie.
Andie pewnie często u was bywała.
- Przyjaźniła się z Nat. - Nie chcę o niej gadać.
Nat i ja byliśmy zdani na siebie.
Poradziliśmy sobie, ale bywało bardzo ciężko.
Bez pieniędzy, z małą siostrą.
Miała wilczy apetyt.
Poznałem Jasona Bella.
Pomógł mi, dał mi pracę.
Zachęcił mnie do pracy w policji.
Nie zdobyłbym się na to sam, ale on widział we mnie potencjał.
Gdy stracił Andie,
pochłonął go smutek.
Dorosły mężczyzna w rozpaczy to naprawdę pouczający widok.
Co tu robię?
Musisz przestać.
Dziewczyna nie żyje.
Jej rodzice są w żałobie. To wciąż świeża rana.
- Rodzice Sala też. - Jasne.
Ale to jego wina.
Sam dokonał wyboru. Andie go nie miała.
Sal jest winny.
Badałem tę sprawę.
Gdy poznał jej mroczną stronę, nie mógł tego znieść.
Nie wierzę.
Jasne, że nie. Widziałem twoją rodzinę.
To znaczy?
Widzicie świat w pewien sposób. Rozumiem to.
I jeszcze jedno.
Wyszedłeś od Maxa o 22.30, a nie o 00.15!
Nieprawda!
Tylko ty mówisz prawdę, a twoi przyjaciele kłamią? Daj spokój!
Pokłóciłeś się z Andie w dzień jej śmierci.
- Nie! - Wyszedłeś od Maxa o 22.30.
Spotkałeś się z Andie! Co stało się potem?
- Co jej zrobiłeś? - Chcę wyjść!
- Wypuśćcie mnie! - Hej!
Widziałem go z bliska.
Czułem jego wściekłość.
Odwiozę cię do szkoły.
Cześć, Pip.
Widziałaś Andie?
Spokojnie, chcę z nią tylko pogadać.
Poszła tam.
Możemy pomówić, Pip?
Jasne.
Rozumiem twoje rozczarowanie tematem projektu EPQ.
Ale jesteś na tyle bystra, by rozumieć,
dlaczego uznaliśmy ten temat za nieodpowiedni.
W porządku.
Zostawiłam to.
Jak się czujesz?
Tak sobie.
Chodzi o tę podróż Victora do Nigerii?
Victor zameldował się w hotelu pięć lat temu.
Znalazłam go w księdze gości. Nie był w Nigerii.
W porządku. To prawda.
Co tam robił?
Mieliśmy trudny okres. Cały czas pracował.
Ja tkwiłam w domu z dwójką dzieci.
Pochopnie uznałam, że spotyka się z kimś innym,
a tak naprawdę potrzebował oddechu.
Mieliśmy małą przerwę. Był zestresowany swoją pracą.
- Skąd wiesz, że nikogo nie miał? - Powiedział mi.
- Wszystko jest dobrze. - Wcale nie.
Udaje dobrego gościa, a tak naprawdę...
Jest dobrym gościem.
Wszystkie związki przechodzą kryzysy.
- Też bywam trudna. - Wcale nie.
Jesteś w sam raz.
Ważne, że nie miał romansu.
- Tak twierdzi. - Owszem.
A ja mu wierzę.
Jeśli wierzysz komuś, choć dowody wskazują inaczej,
to jesteś głupia.
PIĘKNA I BESTIA
Mogę wejść?
Nie.
Do niczego nie doszło.
Skąd mam to wiedzieć?
Znasz mnie, Żuczku.
Za bardzo cię szanuję, by cię okłamywać.
Chcę ci wierzyć, ale to za mało.
Hej, sierżantko.
Muszę ci coś powiedzieć.
Dobrze.
Dan da Silva pokazał mi nagranie z przesłuchania Sala.
Sal wydawał się...
wściekły.
Był przesłuchiwany. Miał prawo panikować.
Bronić się.
Być może, ale...
Co?
Puściły mu nerwy.
Wpadł w szał.
Nie widziałam go takiego.
Był zły?
Agresywny?
Jak ty byś zareagowała, gdyby oskarżali cię o coś takiego?
Nie w taki sposób.
Sal kochał Andie.
A zakochani robią głupie rzeczy.
- To znaczy? - Próbuję być sprawiedliwa.
A Sala traktowano sprawiedliwie?
Hindus z piękną blondynką.
W prasie nazywali go bestią.
Nie.
Ale Sal kłamał.
Mówił, że nie pokłócił się z Andie.
To nieprawda.
Nie wiesz o czymś.
Widziałam Andie i Sala w szkole.
Tamtego dnia.
Minęła mnie w korytarzu.
Płakała.
Przyłożyła palec do ust, bym nie mówiła, dokąd poszła.
Potem przyszedł Sal i spytał, czy widziałam Andie.
Powiedziałam mu.
A kolejnego dnia zaginęła.
Czasami zastanawiam się, czy gdybym zrobiła inaczej...
To Sal by jej nie zabił?
A jeśli się mylimy?
Myślałeś o tym?
A więc chodzi o ciebie.
O twoje poczucie winy.
Sal musiał być niewinny.
- Biedna Pip. - Przestań!
To nie tak. Wiedziałam, że Sal jest niewinny.
Tak mi się wydawało.
Teraz sama już nie wiem.
Myślałem, że jesteś inna.
Polubiłem cię.
Masz się za taką dobrą.
A może jest inaczej?
Jak mogłem ci zaufać?
Mogę wejść?
Jasne.
- Powiesz mi, co się stało? - Nic się nie stało.
Daj spokój.
Da się kogoś naprawdę poznać?
Nie.
Ale mnie znasz.
A ja ciebie.
Nie wiem o tobie wszystkiego.
Wiesz.
A twoje spotkania z Ravim?
Nie znam tej Pip.
To smutne.
Wcale nie.
Lubię Pip, którą znam.
Czy to dobra osoba?
Najlepsza.
Mogę tu dziś spać?
Jasne.
Ale musisz mi pomóc.
Poddaj się mojej mocy. Uczynię cię piękną!
No dalej!
Chodźmy już.
Nie chcę, by ktoś doprawił poncz.
Z przykrością informuję, że telewizor się zepsuł,
więc jesteście zdane na klasyczne rozrywki.
- Masturbację? - Weź!
Może Pip poczyta ci na głos.
OK, boomer.
- Obejrzymy film na telefonie. - Film na telefonie?
Co to za czary?
- No dobra. - Nie!
Te zjazdy są dla frajerów. Nie chcę nikogo widzieć.
Chociaż zobaczysz nasz plakat. Robiłyśmy go kilka godzin.
Czyżby?
No i będzie Jamie Reynolds. Podobno zmężniał.
Nie puszczaj jej. Idę po prostownicę.
Wiej, póki możesz.
Jak sprawa?
Cara nie chce, byśmy o tym gadały.
By cię nie dołować.
Chcę wiedzieć.
Niedobrze.
Chyba byłam w błędzie.
Jak to?
Sal jest winny.
Mam!
- Pip, puściłaś ją! - Jestem gotowa. Idę.
Możecie obejrzeć film na moim laptopie.
- Tego jeszcze nie grali. - Pip mogę zaufać.
Hasło to „wardsrus”.
Polecam Tango Tits.
Brzmi jak pornos z lat 90.
Raczej z 2019 roku.
Dzięki za makijaż.
NAOMI, KOCHAMY CIĘ!
„Tango Tits”.
DUŻE CYCKI
- Pip! - Idę!
Graliśmy w Super Mario Party u Maxa.
Sal wyszedł wcześniej.
O której wyszedł Sal?
O 22.30.
To kto zrobił zdjęcie?
Cholera!
To pornos?
- Muszę iść. - Jak zawsze.
- Przepraszam. - Spoko. Zadzwoń jutro.
Andie nigdy nie przegapiłaby takiego zjazdu.
Bycie częścią tej szkoły było dla niej bardzo ważne.
To tu znalazła przyjaciół,
to tu marzyła o swojej przyszłości.
Była szczęśliwa.
Zawsze była duszą imprezy.
Chciałabym, by to ona stała dziś na moim miejscu,
a nie ja.
To był świetny rocznik.
Szkoda, że tylu z nas zmarło.
WITAMY ROCZNIK 2019
- Jak stałeś się taki... - Popieprzony?
Nie wiem.
Matka mnie nie kocha. Ojciec uważa mnie za porażkę.
Masz powody.
Jak mogłaś?
Nie tutaj.
Sal jest niewinny.
Nie wyszedł o 22.30.
Był z wami do 00.15. Tak jak mówił.
Czemu skłamaliście?
- Chyba nie dam rady. - Dasz.
Musisz.
- Musieliśmy skłamać. - Dlaczego?
Bo dowiedzieli się, co zrobiliśmy.
Napisy: Krzysztof Zając