ZABÓJCZY PARADOKS
Proszę, proszę. Miło wrócić z wojska?
O co ci chodzi? Nie było mnie ponad pół roku.
Serio?
Ale ten czas leci. A ty dalej nic nie robisz.
Yeong, jak już Tang tu jest, niech nam pomoże.
- Pomoże? W czym? - No wiesz.
ZAPROSZENIE NA ŚLUB
Pan młody jest nie do poznania.
Teraz to twój szwagier.
- Jasne. - Znowu grałeś do późna?
Wiesz, że ciężko pracuję.
- Miałem nocną zmianę. - Pewnie.
Nie obchodzi mnie to, co robisz, ale w nocy powinieneś spać.
- Dobrze. - Jak zdjęcie?
- Nie oddaje twojej urody. - Tylko ty tak uważasz.
Podobno syn Jae-deoka udziela korepetycji.
- Tato, proszę! - To kilka godzin, a dobre pieniądze.
Jego szkoła to inny poziom. Weź pod uwagę perspektywę rodziców.
Zatrudniłbyś swojego syna jako korepetytora?
Prawda.
Co cię sprowadza do domu?
Będę pracował dorywczo w wakacje.
- Praca? - Jedziesz zrywać truskawki do Australii?
Do Australii? Po co? Mają tam dobre truskawki?
Nie, do Kanady.
Jeśli chcesz zbierać truskawki, jedź do ciotki w Nonsan.
Po co jechać tak daleko, by ciężko pracować?
- Nie znasz angielskiego. - Na próbę.
To w ogóle możliwe?
Nie od razu. Muszę zdobyć wizę i przygotować się przez pół roku.
Zrobiłem wymagane badania. Mam wszystkie dokumenty.
A co z książeczką mieszkaniową jak wyjedzie do Australii?
- Kanady, nie Australii. - Masz pieniądze?
- Nie szkodzi. - Mam książeczkę mieszkaniową?
Składaj zaproszenia.
Ty idioto, już zrezygnowałeś?
Z czego zrezygnowałem, kretynie?
Z szukania pracy i sensu życia, durniu.
Szukania pracy?
Nawet jeszcze nie zacząłem.
A praca wakacyjna? Nie robisz tego, żeby uciec?
Hej.
Pamiętasz jak było w liceum?
- Poważnie? - Tak.
Nie wiem.
Pamiętam, że spaghetti było dobre.
- Ta dietetyczka… - Nigdy o tym nie rozmawialiście.
Nie przyjaźniliście się, co?
To ze względu na ciebie.
Nie chcemy, żebyś czuła się pominięta.
Naprawdę?
Czemu pytasz?
Cóż,
od tamtej pory jest strasznie nudno.
Pragnę innego życia.
Czemu w naszym życiu nie dzieje się nic speku… spektakularnego?
Twoje jest dosyć speku… spektakularne.
Tak myślisz?
Hej. Myślałem o tym.
Na pewno znowu zmarnujesz pieniądze.
Pamiętasz siłownię? Poszedłeś tylko raz.
Totalna głupota.
A jak wydałeś 200 000 wonów na to coś do ćwiczenia w domu…
Drążek do podciągania.
Ale z ciebie frajer.
Zanim poszedłeś do wojska,
grałeś non-stop w planszówki w klubie.
Jakbyś nie robił tego samego, dupku.
Gyeong-hwan. Patrz.
„Najgorętszy numerek”.
Nie to, to.
„Wracam ze służby wojskowej do szkoły po wakacjach.
Wszyscy moi znajomi mają pracę, ale ja nie wiem, co robić…”
- Kurwa. - To ty.
- Spierdalaj. - To Tang za trzy lata.
Oto Kanada!
Góry Skaliste.
Rany, wielkie nieba.
Musicie to zobaczyć.
Jest niesamowicie.
Spójrzcie tylko na ten widok.
Wiecie, jak trudno było…
Cholera.
Dajcie już spokój.
…się tu dostać.
To prawdziwy raj na ziemi.
OD 1 KWIETNIA TRENUJ SWOJE PRZECIĘTNE CIAŁO!
TWOJE ZAMÓWIENIE DOTARŁO OBRAZ GÓRY SKALISTE
Szlag.
Chcę zwrotu gotówki.
Co?
Oddawaj kasę. Chyba się zepsuło.
Nie jest przeterminowane.
To pewnie źle to przechowywaliście.
Ten sanjeok jest kwaśny.
Spróbuj, jeśli mi nie wierzysz.
Tak właśnie ma smakować.
Tak ma smakować?
Jak cię zwą? Jung Eun-seon?
Hej.
Boże, to ja niby jestem tym złym? Tak?
Nie patrz tak na mnie z góry.
- Grzeczniej. - Oto zwrot.
Posprzątaj tu.
Miłego dnia.
Powinieneś być pięć minut przed zmianą.
To jest…
Jejku!
Jeszcze raz.
- Wypijmy jeszcze. - Hej.
To mój hotel…
Chodź, ja stawiam.
Zamknij się. Ja kupię, gnojku.
Ty usiądź tam.
Paczkę Esse.
Nie to. Chcę Soon, te z bambusem.
Chodzi o Soo?
Te?
Cholera, nie. z Te 0,5 mg nikotyny.
PALENIE PROWADZI DO ZABURZEŃ EREKCJI
Cholera jasna.
Daj mi inny obrazek.
Jeszcze jedną paczkę.
- Dziewięć tysięcy wonów. - Co?
Dziewięć tysięcy.
Kurwa, pieniądze…
Słyszałem, że teraz młodzi tak pokazują serce.
Nieśmieszne?
Ty mały…
Przynieś mi butelkę Cass i paczkę suszonych kałamarnic.
Co? Proszę je…
Hej!
Wypijmy jeszcze po jednym.
- Czemu nic nie przyniosłeś? - Zaraz przyniesie, gnojku.
Proszę pana, nie mogę…
A masz pieczone kalmary zamiast suszonych?
Nie mogę tego przynieść, trzeba najpierw zapłacić.
- Myślisz, kurwa, że nie zapłacimy? - Przestań, stary.
Wybacz. On tu pracuje. Czemu tak mówisz?
Zachowuje się jak dupek.
Naprawdę przepraszam.
Nie wiem, co się dziś dzieje. Zwykle taki nie jest. Wybacz.
Zwykle jest miły, prostoduszny i cichy.
Nie wiem, co w niego wstąpiło.
Kierownik budowy się na nim wyżył.
- W porządku. - Masz reklamówkę?
- Tak. - Chwileczkę.
Boże.
Przypominasz mi mojego syna, też ciężko pracuje, tak jak ty.
- Okej. - Już wychodzimy.
- Jasne. - Ile wyszło?
W sumie 15 150 wonów.
Dziesięć tysięcy…
- Chce pan paragon? - Nie, dziękuję.
- W porządku. - Proszę, 15 150 wonów.
- Pięćdziesiąt wonów. - Weź jeszcze piwo.
Tu nie wolno palić.
- Boże. - Będę, kurwa, palić.
Czemu tu palisz? Wyjdź stąd.
Zapłaciłeś?
Daj spokój.
To chyba jakieś jaja.
Gwang-hun, zgaś papierosa. Zawstydzasz mnie.
Hej, chodź.
Gwang-hun, pomyśl, co powie twoja żona.
Odczep się od mojej żony, gnojku.
Spektakularne.
Miłego dnia.
Hej, Tang. Dobra robota.
- Możesz iść. - Dobrze.
Mogę pożyczyć ten…
Proszę pana.
Nie może pan tam spać.
Proszę pana.
O co chodzi?
Pana przyjaciel tam śpi.
Nic mu nie jest.
- Nie przejmuj się. - Co?
Ale zanosi się na deszcz, więc…
Spływaj stąd.
Spadaj.
Nie, ja…
Ty skurwielu. Czemu? Sukinsynu!
Czemu sobie nie pójdziesz?
Ty skurwielu! Kazałem ci iść!
- Gyeong-hwan. Ty mały gnojku! - Sukinsyn.
- Musiałeś być serio głodny. - Ty biedny gnojku.
Staliśmy przed tobą, a ty się wciąłeś?
- Pomożesz mu? - Ty sukinsynu.
- Nie pomożesz mu? - Gyeong-hwan nie jest głodny.
Ty zasrańcu.
- Głowa do góry. - Zrobisz mu krzywdę.
Walnijmy go porządnie i skończmy to.
Tylko raz. Hej, Tango.
- To za mało. - Ty wybierz.
Numer jeden, jabłko Adama.
Numer dwa, splot słoneczny.
- Numer trzy. - Gdzie by tu…?
- Tutaj. Jaja? - Może być.
Wybierz.
- Jaja, dobry wybór. - No wybieraj.
- Wybieraj, do cholery! - Gyeong-hwan.
- Dasz radę z jednym jajem? - Takie trudne?
Gyeong-hwan. Pstryknąć czy kopnąć?
- Do cholery. - Wybieraj.
- Kurwa. Co wy, niemowy? - Ale nudy.
- Żal mi Gyeong-hwana. - Nuda.
- Ty dupku. - Zero zabawy.
Ty cholerny…
Nigdy nie potrafiłem oddawać.
Moje życie to nie esej.
Tylko test wyboru.
Więc co się wtedy wydarzyło?
Skąd nagle wziąłem odwagę?
To istny…
raj na ziemi.
Proszę pana.
Wszystko dobrze?
Proszę pana?
Proszę pana!
- Chodź! Napijmy się jeszcze. - Czekaj!
Rany, ale leje. Dokąd tu iść?
Znam świetną knajpę ze smażonką.
Idź sam. Wracam do domu!
No chodź, napijmy się jeszcze.
Hej! Dokąd idziesz?
Rex.
O co chodzi?
Musimy iść.
Chodźmy.
Czemu słyszę muzykę z ziemi?
Strasznie stara piosenka.
Rex.
Dokąd idziesz?
Idziesz w złą stronę.
PIES PRZEWODNIK
Rex.
Co ty wyprawiasz?
Rex.
Co robisz? Chodźmy.
Dobry piesek. Chodźmy.
Czujesz się skrzywdzony?
Ty?
Serio?
Hej, ekspediencie.
Robisz to komuś i martwisz się tylko o siebie.
Co z ciebie za czowiek?
Ja…
mam
matkę z demencją.
Mam też troje dzieci.
Moje dzieci
pomagają mi przetrwać każdy dzień.
Co teraz zrobisz? Co?
Ty mi to zrobiłeś.
Hej, sprzedawco.
Co mówiłem?
Prosiłem,
żebyś sobie poszedł, skurwielu!
Otwórz drzwi.
To Gyeong-hwan.
Otwórz drzwi, proszę.
Dziękuję.
Czemu nie odbierałeś, draniu?
Umieram.
Dasz mi, proszę, szklankę wody?
Urżnąłem się z chłopakami, z którymi gram.
Oczywiście pobiłem ich w piciu.
Powiedziałem Mi-yeong, że piłem z tobą.
Musisz mnie kryć.
ZABÓJSTWO PRZEZ PRZYPADEK, A SKRÓCONY WYROK
- Wsiadaj. - Uderzył mnie!
Hej, śpisz?
Park Gi-hun i jego przydupasy.
Jak myślisz, co teraz robią?
Cholera.
Pewnie nadal są bandą zasranych zbirów, co?
Kurwa mać.
Nie.
Świetnie im się powodzi.
Wyszukałem ich na Instagramie.
Ten dupek Gi-hun ma własny interes.
Zawsze chwali się swoim mercedesem na Insta.
Drugi jest urzędnikiem klasy siódmej.
Jeden z nich się ożenił.
Wszyscy mają się zajebiście.
Żyją na bogato.
Co ty wyprawiasz?
Co?
Czego szukasz?
Pierścionka.
Pierścionka?
Jak wygląda?
Tak samo było, kiedy zdradziłem dziewczynę.
Chciałem z nią zerwać, gdyby mnie przyłapała.
Szukaj dalej.
Na szczęście tak się nie stało.
Co robisz?
Cholera. Mój tablet.
Chodźmy na karaoke.
Ach, to?
Chodźmy z Ji-eun.
- Ty dupku. - Weź przestań.
- Co? - A to sukinsyny.
Czemu nie?
Upiekło mi się też, gdy ukradłem coś
w liceum.
Miałeś go w porze lunchu, prawda?
Nikt mnie nie podejrzewał.
Wszystko szło po mojej myśli.
Hej.
O której wróciłeś?
O jedenastej.
Nie, gnojku.
Przyszedłeś, gdy wróciłem z pracy o dziesiątej.
A, tak, o dziesiątej.
Nie.
Obejrzałem mecz do końca, więc to była jedenasta.
Ty kretynie.
Jak pojedziesz do Kanady,
mogę wziąć twój drążek?
Kurde.
Idź spać, darmozjadzie.
Więc przestań gadać.
Rano mam zajęcia.
Mogę pożyczyć ten…
Kurwa.
- Yong-jae. - Tak jest!
Znalazłeś coś?
W alejce przy rynku jest kamera, ale tu nic.
To miejsce od dawna jest puste. Nic tu nie ma.
A ten budynek? Ktoś tam mieszka?
- Tamten? Sprawdzę. - Tak.
- Zapytaj patrol. - Idźcie.
- Zobaczę. - Ale…
Hej, każ mu założyć rękawiczki. Ty też, gnojku.
Niczego nie będę dotykać.
Załóż rękawiczki, detektywie Jang.
Dalej.
Nigdy mnie nie słuchasz!
Czemu tego nie wyłączysz? Gdzie to jest?
Co z tobą?
Kurwa, ale późno!
Głowa mi pęka.
Cholera.
Jestem spóźniony.
Idę. Szlag, jestem spóźniony.
Dziewczyna z dziennej zmiany podobno jest chora.
Założę się, że nie jest. Pewnie spotyka się z chłopakiem.
SZEF
Ale co poradzisz? Mówi, że jest.
Możesz ją zastąpić, tak?
Przyjedź jak najszybciej, dobrze?
Zostanę do tego czasu.
Całą noc nie spałem. Padam z nóg.
Miłego dnia.
Tak, dwa ciała na targu. Niewiarygodne.
Dzień dobry.
Serio, co to ma być, Harlem? Co to za kraj?
Policja tylko pierdzi w stołki.
W życiu nie widziałem tu radiowozu.
Papierosy?
Ile jest tu kamer?
Co?
Miłego dnia.
- Co z nią? - Ciągle się o mnie ociera.
Mówię ci, nienawidzę jej.
O kim ty mówisz?
Ta suka, która śmierdzi płynem do płukania tkanin.
Nie znam nauczycielek. Skąd mam wiedzieć?
Debil. Powinieneś iść do szkoły.
Pożyczę ognia.
Proszę pana.
Mogę pożyczyć zapalniczkę?
Nie palę, dzieciaku.
Tak, jasne.
- Stary. - Co jest?
- Kogo nazywasz dzieciakiem? - Hej.
- Mam elektronicznego. - Puszczaj.
- Chodźmy. - Wyglądałeś mi znajomo.
Ja? Znasz mnie?
Chodź, idioto.
- Wracamy na posterunek? - Tak. Masz wszystkie dyski?
Tak jest. Wszystkie.
I wsadź ich do auta. Przyda im się lekcja.
- Co? - Nie jesteśmy licealistami.
Wsiadajcie do czarnego wozu.
Jesteśmy starsi.
- Naprawdę… - Jasne.
- Wsiadać. - Jesteśmy pełnoletni.
Te złamasy. Co tym razem?
- Przysięgam, nic nie zrobiliśmy. - Akurat.
- Spójrz na te włosy. - Nie dotykaj moich włosów.
- Co zrobili? - To tylko drobne szumowiny.
Patrzcie, jakie głupki.
Wkurza się na ciebie, bo się garbisz.
Słuchajcie, nic dziś z wami nie zrobię.
Puszczę was z ostrzeżeniem.
Ale takim jak wy potrzeba porządnej nauczki, by zmądrzeć,
jakiś mandat, albo odsiadka.
Tak, detektywie Jang?
Wy dwaj, złapię was jeszcze raz, a zobaczycie, co się stanie.
Słyszałeś go. Wyprostuj się.
Masz coś z monitoringu?
Nie bardzo. Może właściciele sklepów kogoś rozpoznają.
Jak obaj mogli zginąć po kłótni?
Ciała są w różnych miejscach.
Racja.
Z krwotokiem mózgu nie pada się od razu.
Mógł umrzeć po drodze, po zabiciu tego drugiego.
Też racja.
Poczekaj na wyniki testów.
Śledztwa nie prowadzi się przeczuciem.
Liczą się fakty.
Szukam.
W porządku.
Nie słucha.
Chcesz skończyć jak on?
Czemu masz podarte spodnie?
Zamarzniesz wyglądając fajnie, głupku.
Gość, który miał wczoraj zmianę.
- Wczoraj? - Tak.
Który pracował od czwartej do dziesiątej wieczorem.
Pewnie mówisz o Tangu. Lee Tang.
Nazywa się Lee Tang?
Lee Tang. Tak, to nietypowe imię.
- Dasz mi jego numer? - Jasne, jego numer.
O wilku mowa.
W samą porę. Tang, wejdź.
Słyszałeś, co się stało?
- Co? - Morderstwo.
Przyszedł detektyw.
Idź i powiedz mu, co wiesz.
Miłego dnia.
Usiądź.
Ostatnio źle sypiam.
Więc jesteś studentem. Uniwersytet w Usang?
- Tak. - Dobrze.
Tak w ogóle…
będziemy rozmawiać tutaj?
Chcesz jechać na komisariat?
Nie, nie chcę.
Pamiętasz dwóch mężczyzn w średnim wieku?
Rzucali pieniędzmi…
i kazali ci przynosić jedzenie.
Zostawili śmieci.
Byli pijani.
Dlatego ich zabiłeś?
Co?
Żartuję.
Denerwujesz się.
Wczoraj pili przy tym stole jakieś dwie godziny.
Muszę wiedzieć, o czym rozmawiali.
Było późno w nocy, pewnie słyszałeś ich w środku.
Pamiętasz cokolwiek?
Coś…
o ich rodzinie.
Rodzinie.
Jak jest im ciężko.
Że matka jednego ma demencję,
a on ma trójkę dzieci.
A potem?
AN YONG-JAE
Potem…
Detektywie Jang, zidentyfikowali odciski.
Pasują.
Detektyw Park miał rację, pozabijali się.
Mamy też świadka.
Potwierdza to.
Byli pijani i kłócili się ze sobą.
Lee Gwang-hun uderzył pierwszy cegłą.
Znaleźliśmy krew z głowy Lee Gwang-huna na głośniku Kim Myeong-jina.
Wygląda na to, że się pozabijali.
Mogę pożyczyć ten…
- Yong-jae. - Tak?
Dobra robota.
Znalazłeś świadka. Świetnie.
Dziękuję.
Dobrze się spisałeś. Ale bardziej uważaj.
Z czym?
Mówienie o sprawie przy świadku?
Nie spiesz się.
To był błąd. Przepraszam za kłopot, detektywie „Wielki Kłopot”.
To był żart.
Spośród wszystkich miejsc, wybrali to, gdzie nie ma kamer.
To takie dziwne.
Rany, niewiarygodne.
Czyli oberwał tam, a umarł tutaj?
Jak to w ogóle możliwe?
Nieważne. Hej, podaj mi ściągacz izolacji.
Jasne. Proszę.
Miał opuchnięte oczy,
co oznaczało, że krwotok powstał przy pierwszym uderzeniu.
Ale autopsja wykazała,
że poziom alkoholu we krwi wynosił 0,13,
mógł więc tego nie odczuć.
Od kiedy zna pani pana Kim Myeong-jina?
Myślę, że od około trzech lat.
Cześć, żonko! Przyprowadziłem przyjaciela. Dobrze?
Dzieci śpią.
- Daj coś do picia i jedzenia. - Przepraszam.
Pewnego dnia mąż przyprowadził kolegę, który z nim pracował.
Wychodzę.
- Hej! - Na razie.
Hej, Yong-jun.
Był życzliwym człowiekiem. Zawsze uprzejmy.
- Niewiele, ale weź to. - Nie trzeba.
Myeong-jin, przestań. Rozpieszczasz dzieci!
- Proszę. - Idę.
Dobrze. Na razie.
Zaprzyjaźnił się z dziećmi i dawał im kieszonkowe.
Pamiętał o moich urodzinach, w przeciwieństwie do mego męża.
Jak profesjonalny szef kuchni.
Jesteś zbyt utalentowana, by być gospodynią domową.
Proszę pani.
- Tak? - Może drinka?
Więc…
Jak tylko wasz syn się wyprowadził, chciała pani się rozwieść
i poślubić przyjaciela męża.
Zgadza się?
Tak.
Warci siebie.
Jaki sens ma małżeństwo, jeśli dajesz się uwieść?
Będzie obsługiwać gości na stypie po kochanku, czy mężu?
Oszalała.
Pomyśl.
Jej syn jest już dorosły.
Sam też bym wziął nóż.
- Nie nóż, tylko cegłę. - Jasne.
Ale czemu na cegle nie było krwi?
To możliwe.
A Kim Myeong-jin?
- Jest w nim coś dziwnego. - Co takiego?
Sprawdziłem jego dane, jest czysty.
Ale chyba gdzieś go już widziałem.
I co z tego, że może go widziałeś? Liczą się tylko fakty.
Miłego lunchu. Muszę gdzieś pojechać.
Pójdę z…
Jakie polecasz gumy do żucia?
O TAK! GUMA BALONOWA
To guma balonowa?
Tak. Widziałem, jak robisz balony.
Potrafię robić balony z każdej gumy.
„Co z tego?” Tak?
Czym zwykła guma do żucia różni się od balonowej?
Nie przestawaj żuć, a w końcu z każdej gumy zrobisz balona.
Jak to ująć?
Z morderstwem jest tak samo. Po prostu się zdarza.
Nie jesteś świadkiem naocznym,
ale ludzie, którzy widzieli ofiary przed śmiercią,
też doświadczają traumy.
Czułem, że za bardzo cię wystraszyłem.
Sądząc po twoim wyglądzie i nazwisku,
mam wrażenie, że mogłeś mieć w życiu pod górkę.
Powiem ci, wiem, jak to jest.
JANG NAN-GAM, POLICJA
Zostałem policjantem, by ze mnie nie drwili.
Nan-gam, czyli zabawka.
Miłego dnia.
Dziękuję. Zapraszamy.
Nie sądzę.
Więcej mnie nie zobaczysz.
Miłego dnia.
Patrzcie tylko.
Ty gnoju.
Co tu robisz?
Co z tobą? Nie odbierałeś telefonu, nie odpisywałeś.
Nie mówiłem ci?
Telefon mi padł.
To czemu go nie naprawisz?
Nie byłeś na uczelni.
Sprawy rodzinne.
Hej, słyszałem, że niedaleko stąd popełniono morderstwo.
Chcesz usłyszeć coś zabawnego?
Wczoraj po zajęciach
podszedł do nas detektyw
i zaczął nas wypytywać,
co robiłeś w dniu morderstwa.
Był cholernie dociekliwy.
Prawie jakbyś to ty był mordercą.
Przechodził jakiś profesor i się na nas gapił.
Ostatnio nie mogę się upić.
Co to jest, woda? Jeszcze po kolejce.
No nie mogę się upić. Zwłaszcza dziś. Serio.
Piłem z takimi kolesiami i totalnie ich zmasakrowałem.
Wypiłem z dziesięć piw.
Tak, polej.
Detektywie Jang!
Z ostatniej chwili.
Pamiętacie morderstwo w zaułku Yuseong w Daejeon, kilka dni temu?
Zidentyfikowano tożsamość drugiej ofiary.
To Kim Myeong-jin,
robotnik budowlany, który mieszkał w okolicy.
Analiza jego DNA ujawniła…
Ten Kim Myeong-jin, miałeś przeczucie.
Jego wiek, historia… Wszystko fałszywe.
Naprawdę nazywał się Yeo Bu-il.
… że to Yeo, podejrzany o serię morderstw,
które miały miejsce w Gangwon-do w 2009 roku.
Policja odkryła jego tożsamość
dzięki analizie DNA, zleconej na podstawie podejrzeń
dotyczących jego kartoteki.
Fałszywa tożsamość seryjnego mordercy
i fakt, że udało mu się utrzymać ją tak długo,
zszokowały wszystkich.
Och, Yeo Bu-il!
Też nie byłem pewien.
Ale rozpoznałem go od razu na zdjęciu.
POSZUKIWANY W SPRAWIE MORDERSTWA
Jedną z cech psychopatów
jest ich biegłość w manipulacji, kłamstwach i podstępach.
Czyż to nie dziwne?
Jak to mówią? Jak to było? Karma.
Dostał to, na co zasłużył.
Odkrycie tożsamości Kima jako Yeo,
seryjnego mordercy z Gangwon-do,
ponownie skierowało uwagę publiczną na jego zbrodnie.
Włamał się do domu po wypłatę z ubezpieczenia i…
Pociesza cię, że zabiłeś złego człowieka?
Ludzkie serce
jest bardzo przebiegłe,
prawda?
Zamordowałeś rodzinę dla ubezpieczenia
i ukryłeś ich w górach.
Zgwałciłeś i zabiłeś licealistki na wycieczce.
I ty to mówisz?
Mam w domu starą matkę.
Mam też trójkę dzieci.
A ja słyszałem, że kręciłem się tu i tam zabijając ludzi.
Aż do śmierci z moich rąk!
Pewnie są inne ofiary, o których nie wiemy.
I co mi tu wciskasz?
Jakiś kit o matce i dzieciach. To też były pieprzone kłamstwa!
Proszę. Świetnie.
Bardzo dobrze.
Jeszcze raz? Dobrze? Łap!
Proszę. Brawo.
Jeszcze raz. Biegnij.
Napisy: Anita Rudomina